تیغ تو علی نبود اگر کج
می رفت دلم به هر سفر کج
شد فتح دلم به ذوالفقارت
بگرفت کجی ره دگر کج
من مدح دو ابروی تو گویم
اینجاست که می شود هنر کج
ای حرف دل تو دم به دم راست
وی زلف سر تو سر به سر کج
خورشید کج از افق برآید
چون زلف کنی به رخ سحر کج
یک سوی زمین شود گران تر
تیغت چو شود سر کمر کج