یه مدینه یه بقیع حمید علیمی

یه مدينه يه بقيع يه امامه ولي حرم نداره

سينه زن ها ، کسي نيست تا ، بالا قبرش يه دونه شمع بذاره

غريب آقام غريب آقام غريب آقام ، آقام امام صادق….

دل بي تاب ،ديگه شد آب ،که تو آفتاب، نه سايه بوني داره

نه يه خادم ،نه يه زائر، نه کنارش يه روضه خوني داره

فدا اشکت ،فدا آهت ،فدا قبرت، فدا صبرت آقا امام صادق

يعني ميشه بياد اون روز که ببينم مي ريزم آب رو قبرت

مرد خسته دل شکسته دست بسته شبيه جدش حيدر

یه مدينه يه بقيع يه امامه ولي حرم نداره

مي برندش نيمه شب به زير لب مي گه مادر

دل مضطر ،آتيش در ،اشک دختر دوباره توي مدينه

زنده کرده ياد مادر ياد بابا ياد شکسته سينه

بي حرمتي به آل عبا چند مي کني

شب مرغ را اسير کمند مي کني

بر من هر آنچه خواست دلت نا روا بگو