سید مهدی میرداماد

ای سحر اربابم ای  پسر اربابم ای که با تو از دنیا دل  می بره اربابم دل دل دل ، دل خونۀ اربابِ دل دل دل ، دیوونۀ اربابِ شب شب شب،شب مستی مونِ میلاد دوردونۀ اربابِ منو دلو منو دلبر ، منو علی اصغر منو می و منو ساغر ، منو علی اصغر منو سر و منو سرور ، منو علی اصغر منو علی منو علی اصغر ، منو علی اصغر ارباب زاده ... عشقت نجاتم داده ای .. شعفِ اربابم ای .. صدفِ اربابم ای .. که کنارت انگار تو .. نجفِ اربابم دل تویِ دام علی افتاده تو دلبر هستی و ما دلداده ای سحر اربابم مهدی میرداماد

قرآن حسین اصغر او بود کوثرش هر چند اصغراست نخوانید اصغرش صد ها هزار مجلسی و طوسی و مفید خم میکنند قد به ادب در برابرش باب الحوائج است نه باب الولایت است دریای تشنه ایست که خونست گوهرش ارث از حسین برده ولی نام او علی است شیر از رباب خورده و زهراست مادرش یک قطره اش برای شفاعت بس است بس خونی که ریخت وقتی شهادت ز حنجرش باید که خواند ذبح عظیم ولایتش باید که گفت بر شهدا یک پیمبرش از بس که شهره گشته به باب الحوائجی باید که خواند حضرت عباس دیگرش اصغر او بود کوثرش مهدی میرداماد