کربلایی سید امیر حسینی

سلام مادر سلام مادر فدای لطف سرشارت که بازم راهمون دادی فدات مادر دوباره مادری کردی و اشک و آهمون دادی فدای تو فدای بغض سنگین گلوت مادر فدای تو که کشتن بچه هاتو پیش روت مادر فدات مادر سلام مادر سلام مادر فدای لطف سرشارت که بازم راهمون دادی فدات مادر دوباره مادری کردی و اشک و آهمون دادی فدای تو فدای بغض سنگین گلوت مادر فدای تو که کشتن بچه هاتو پیش روت مادر فدات مادر سلام مادر سلام مادر فدای لطف سرشارت که بازم راهمون دادی فدات مادر دوباره مادری کردی و اشک و آهمون دادی فدای تو فدای بغض سنگین گلوت مادر فدای تو که کشتن بچه هاتو پیش روت مادر فدات مادر سلام مادر امیر حسینی

سلام ای عشق سلام ای شور شیرین تمام بیقراری ها سلام ای عشق سلام ای مونس اشک همه شب زنده داری ها سلام ای عشق سلام ای حضرت تنهای بی یاور سلام ای عشق سلام ای خون جاری سلام ای تن بی سر سلام آقا سلام آقا که الان روبروتونم من اینجامو زیارت نامه می خونم سلام آقا دوست دارم همه داراییم اینه دلم میره ضریحت رو که میبینه حسین جانم سلام ای عشق امیر حسینی

هر چه آمد به سرم دست به زانو نزدم جز خداوند به عمرم به کسی رو نزدم همه با هم وسط خطبه من خندیدند نسخه ی کودک بی شیر مرا پیچیدند روی دستم گل بی برگوبرم را کشتن رو زدم آب بگیرم پسرم را کشتن حرمله خیر نبینی گل من نو رس بود کشتنش تیر نمیخواست نسیمی بس بود هر چه آمد به سرم دست به زانو نزدم جز خداوند به عمرم به کسی رو نزدم همه با هم وسط خطبه من خندیدند نسخه ی کودک بی شیر مرا پیچیدند روی دستم گل بی برگوبرم را کشتن رو زدم آب بگیرم پسرم را کشتن حرمله خیر نبینی گل من نو رس بود کشتنش تیر نمیخواست نسیمی بس بود به کسی رو نزدم امین قدیم

دوست دارم ضریحتو بغل بگیرم دوست دارم همون جا از خوشی بمیرم دوست دارم سرم رو دامن تو باشه دوست دارم چشام توی چشم تو باشه خوابم یا بیدارم اینجا کربلاست قلب آقا جانم پیش نو کراس مدیون بهت بی حد و عدد ممنونم ازت آقا تا ابد مولانا حسین دوست دارم ضریحتو امیر حسینی راه معراج تمام زائراته جاده هایی که به سمت کربلاته هی میگم مبارکت باشه دل من این سفر مزد تمام گریه هاته خوابم یا بیدارم این راه آشناس من توی این راهو مقصد کربلاس دوست دارم ضریحتو بغل بگیرم دوست دارم همون جا از خوشی بمیرم دوست دارم سرم رو دامن تو باشه دوست دارم چشام توی چشم تو باشه خوابم یا بیدارم اینجا کربلاست قلب آقا جانم پیش نو کراس مدیون بهت بی حد و عدد ممنونم ازت آقا تا ابد مولانا حسین راه معراج تمام زائراته جاده هایی که به سمت کربلاته هی میگم مبارکت باشه دل من این سفر مزد تمام گریه هاته خوابم یا بیدارم این راه آشناس من توی این راهو مقصد کربلاس دوست دارم ضریحتو امیر حسینی

سلام آقا بسه دوری از حرم ، بزار بیام آقا شب و روزمُ تو فکرِ کربلام آقا سلام آقا گناه کردم آره حق داری میدونم اشتباه کردم همه عمرمُ جونیمُ و تباه کردم ،‌ گناه کردم دعام کردی میدونم بازم نگاه به گریه هام کردی دیدی دور شدم ازت منو صدام کردی ، دعام کردی فدات میشم فدایِ تو و تمومِ بچه هات میشم به خدا که خاکِ پایِ زائرات میشم ، فدات میشمنگاهم کن با نگاهِ تو یه عمرِ زندگی کردم آره بد شدم میدونی بچگی کردم ، نگاهم کن دوست دارم میدونم که داری میشنوی تو حرفامُ میبینی تو صورتم ، بارونِ اشکامو ، دوست دارمغریب آقام تو رو کشتنت یه عده نانجیب آقا که می پیچه از تن تو بوی سیب آقا ، غریب آقا بمیرم من واسه ساعتی که قاتلتن رسید ای وای آخه از قفا سرت رو می برید ای وای ، بمیرم من بسه دوری امیر حسینی

از بچگی شادی فروختم غم خریدم با پول تو جیبی هام برات پرچم خریدم یاد قدیم افتادمو دلم شکسته دعوا سر پرچم گرفته تو دسته بزار محرم برسه برات قیامت می کنم من شب سوم جونم نذر رقیت می کنم یه روزی کل عالمو براتو هیئت می کنم من شب سوم جونم نذر رقیت می کنم آرامشِ آغوشِ تو کم داره قلبم دلواپسم خیلی آقا واسه محرم من تو نگاه اولی عاشق شدم وقتی نگاهم خورد به گنبد و به پرچم بزار محرم برسه، بزار ببینم علمو بجادرت نشون بده خیسی پلک ترمو دل حره دارم اربعین بیاد نبینم حرمو بزار محرم برسه دورت می گردم راه حرم باز شه بیام برنمیگردم از بچگی امیر حسینی

شمعی نداره این مزار امون از شب بی زائری قربت یعنی دلتنگ بشی نتونی به زیارت بری قربت یعنی بغض کبوتر جلد هوای بقیع حسرت یعنی روضه ای که نداری تو شبای بقیع تو حریم آل الله میشه روضه ها برپا سینه میزنه شیعه تو بقیع به زودی ها سهم تو از این زندگی یه دل غرق غربت شدن تصویر تو تو ذهن من یه عزیز بی حرمت شدس خون شد دل تو عمری که از غم کوچه پره رفتی بی عبا بایدم به غروره تو بربخوره دیدی دستتو بستس یاد قنفذ افتادی نمی گم به تو مسموم تو تو کوچه جون دادی شمعی نداره سید امیر حسینی

به غمزه ای نظرت صد مه و ستاره کشید نظارۀ تو ابوحمزه و زراره کشید غریب هستی و چون مادرت نشد آقا سر مزار شما گنبد و مناره کشید به زخم های دلت مرهمی نشد پیدا که زهر از جگرت طرح پاره پاره کشید تو را میان دعا، بی نمازها بردند تو را پیاده به کوچه یکی سواره کشید میان کوچه تن خسته ات زمین تا خورد نکرد رحمی و دشمن تو را دوباره کشید سریع خانه برو دختر تو ترسیده است که ارث مادریت را کسی شراره کشید گرفته خانۀ تو رنگ خیمه های حسین دوباره گریۀ چشمت به سوگواره کشید

ای سلیمان از چه مینازی به جاه و حشمتت صد هزاران چون سلیمان ریزه خوار زینب است هر دو عالم یه طرف یک موی زینب یک طرف باز سنگین تر شود آنور که مال زینب است مادرش آموزگار مکتب شرم و حیاست فارغ التحصیل دانشگاه مادر زینب است

سلام آقا بسه دوری از حرم ، بزار بیام آقا شب و روزمُ تو فکرِ کربلام آقا سلام آقا گناه کردم آره حق داری میدونم اشتباه کردم همه عمرمُ جونیمُ و تباه کردم ،‌ گناه کردم دعام کردی میدونم بازم نگاه به گریه هام کردی دیدی دور شدم ازت منو صدام کردی ، دعام کردی فدات میشم فدایِ تو و تمومِ بچه هات میشم به خدا که خاکِ پایِ زائرات میشم ، فدات میشم نگاهم کن با نگاهِ تو یه عمرِ زندگی کردم آره بد شدم میدونی بچگی کردم ، نگاهم کن دوست دارم میدونم که داری میشنوی تو حرفامُ میبینی تو صورتم ، بارونِ اشکامو ، دوست دارمغریب آقام تو رو کشتنت یه عده نانجیب آقا که می پیچه از تن تو بوی سیب آقا ، غریب آقا بمیرم من واسه ساعتی که قاتلتن رسید ای وای آخه از قفا سرت رو می برید ای وای ، بمیرم من

کربلای همه دستته خانم سه ساله دل دیوونه پابستته خانم سه ساله هستی عالم از هستته خانم سه ساله ایمانم رقیه جانانم رقیه ای عشق علمدار عمه جانم رقیه به باباییت بگو کارمو خانم سه ساله بگو خیلی دوست دارمو خانم سه ساله تو میدونی فقط چارمو خانم سه ساله

میسازیم یه روزی به هر قیمتی این حرم رو میسازیم حریم پر از نور شاه کرم رو میسازیم ضریح طلاکوبی مادرم رو مسازیم میاریم برا گنبدت پرچم کربلا رو میاریم برای فدای تو کردن سرا رو میاریم گلای ضریح آقامون رضا رو میاریم خرابه مثل قبر تو روزگار من آقا خرابه ببین خون شده حال و روز گدا ها خرابه حریم تو اون جا با حال من اینجا خرابه خدایا تا میگم خرابه دلم پر میگیره خدایا این حرم رو میسازیم امیر حسینی

اگه اجازه بدین اربعین بیام آقا از نجف تا خود کرببلا برات میبارم راهی کن منو آقا رو سیاه و داغونم آبرومو باز بیا و بخر آبرو ندارم منتظر میشینم باز کنار جاده شیرینه زیارت با پای پیاده حسین دلتنگ صداتم مست کربلاتم چه کنم عمریه گداتم قدم قدم دل من جاده ها رو میشناسه پا به پای همه ی زائرا زبون میگیرم آرزوم اینه امسال مثل دختر نازت این سفر بیام و از غم تو برات بمیرم قلب این پرنده تو قفس اسیره این قفس رو بشکن تا که پر بگیره حسین بهترین پناهی من گدا تو شاهی بمیرم پای تو الهی قدم قدم دل من امیر حسینی

ای که مرا خـوانـده ای ،راه  نـشـانـم بـده در شـب ظـلـمــانی ام، مـاه نــشـانـم بـده يوسـف مصری ز چـاه، گـشت چنـان پادشـاه گـر کـه طـريـق ايـن بُـود، چـاه نـشـانـم بـده بر قـدمت همچـو خاک، گريه کنـم سوزناک گِل شد از آن گريـه خاک، روح به جـانم بده  از دل شـب می رسـد، نـور سـرا پـرده ها در سـحــراز مشرقت،صـوت اذانـم بــده  سر خـوشـی اين جـهـان، لـذت  يک آن بُـود آنچـه تو را خـوشـتـر است، راه بـه آنـم بـده بی کربلا میمیرم امیر حسینی

شروع راه تو شروع پروازه یه بار نگاه تو زندگیمو میسازه نگات برای من سرم برای تو نگات برایمن حنجرم برای تو بگیر از من هر آنچه که خواهی کسی رو ندارم به جز تو الهی با لب تشنه حسین افتاده به خاک شروع راه تو شروع پروازه یه بار نگاه تو زندگیمو میسازه نگات برای من سرم برای تو نگات برایمن حنجرم برای تو بگیر از من هر آنچه که خواهی کسی رو ندارم به جز تو الهی با لب تشنه حسین افتاده به خاک شروع راه تو امیر حسینی

عطش داره دلم تو بارون منی میباری رو سرم توی سینه زنی عطش داره دلم مثه لب های تو میریزنم گریه رو عزیزم پای تو حالا این گریه ثمر داده به دلم مهر تو افتاده پدرم غلام این خونه است به منم میگن غلام زاده مثل حر و زهیر بغل وا کن برام منو تهنا نذار رفیق با مرام بغل واکن برام هلاک کربلام تموم زندگیم حسینه والسلام عطش داره دلم تو بارون منی میباری رو سرم توی سینه زنی عطش داره دلم مثه لب های تو میریزنم گریه رو عزیزم پای تو حالا این گریه ثمر داده به دلم مهر تو افتاده پدرم غلام این خونه است به منم میگن غلام زاده مثل حر و زهیر بغل وا کن برام منو تهنا نذار رفیق با مرام بغل واکن برام هلاک کربلام تموم زندگیم حسینه والسلام

برای روضه خوانی ات آقا نه روضه خوان كافی ست نه چشم های بهاریِ این و آن كافی ست نه اشك ما وَ نه اشك تمامی دنیا نه گریه های بلند پیمبران كافی ست برای شرح كمی از عنایت تو به ما نه این حسینیه كافی ست نه زمان كافی ست برای این كه شوم عاقبت به خیر شما همین دو قطره ی اشكِ شده روان كافی ست برای گریه ی ما ذكر خیر «یا زینب» برای گریه ی زینب «حسین جان» كافی ست برای حلّ تمام حوائج عالم اگر كُنَد نگهی شیرخوارتان كافی ست دعای مادر پهلو شكسته ی زینب برای آمدن صاحب الزمان كافی ست دم از عذاب مزن صبح محشر كبری همین نیامدن كربلایمان كافی ست نزن آتش به جان من امیر حسینی

این آخرین خداحافظی رباب بود با بچش بچشو دید امام حسینم اجازه داد با بچشم وداع کرد گفت تا این زن و شوهری هم روضه دو نفره گرفتن پشت خیمه با هم خاک ریختن گریه کردند اما وقتی ابی عبدالله میخواست وداع کنه حیای همسرانه خانم رباب اجازه نداد مثل خواهراشو دختراش بیاد جلو از دور گفت خدانگهدار حسین رو دل رباب موند این خداحافظی کجا تلافی کرد همون خرابه آخرین خداحافظی رباب امیر حسینی

سلام بابا دردت به جونم ببین کبوده آسمونم ای مهربونم ای همزبونم آروم جونم میخوام بدونم چرا کفن نداری سر به بدن نداری هر جا نشستی این دستاتو به نیت رقیه بالا بیار سلام بابا دردت به جونم ببین کبوده آسمونم ای مهربونم ای همزبونم آروم جونم میخوام بدونم چرا کفن نداری سر به بدن نداری هر جا نشستی این دستاتو به نیت رقیه بالا بیار سلام بابا امیر حسینی

نیمه شب تو بیابون سرش رو دامن مادرش زهرا تازه آروم گرفته بود کاروان معطل شده بود اومدن گفتن آقا یا زین العابدین نیزه ای که سر بابا تون بهشه داخل زمین رفته در نمیاد گفت برید ببینید کجا رو داره نگاه میکنه گفتن آخر بیابونا رو داره نگاه میکنه گفت حتما یه نفر جا مونده اینا معطل شدن عصبانی شدن بد اخلاق رو فرستادن تا رسید به این خانوم یه لگد زد به این بچه بلند شو همه رو معطل خودت کردی بچه رو کشون کشون آورد نفسم گرفته عمو امیر حسینی

دو تا ماشین شدن رفتن گردش تو جنگل ها موقع برگشتنه فکر میکردن دختر تو ماشین جلوییه ماشین جلویی فکر میکرد تو ماشین عقبیه رسیدن گفت دخترمون کجاست گفت سوار ماشین ما نشده بود زد تو سرش گفت بد بخت شدیم بچه رو جا گذاشتیم تو جنگل سریع برگشتن خوردن به تاریکی همون جا دیدن دختر بچه از ترس یه درخت رو بغل کرده از ترس جون داده  مرده مادرش مرد باباشم دیوونه شد اصلا رقیه نه تو بگو ددختر خودت اصلا رقیه نه امیر حسینی

خیلی از شما زائرین بچه هاتونو با خودتون آوردین دختر سه ساله تو سفر بهونه میگیره طولانی بودن راه سختی راه هی پدر و مادر نازش رو میخرن قربون صدقش میرن یکم طاقت بیار الان می رسیم الهی برات بمیرم از کربلا تا شام هر جا گفت بابامو میخوام نامردا اومدن جواب بد دادن از کربلا تا شام امیر حسینی