صدا آری صدا جان جهان حمیدرضا برقعی

صدا آری صدا جان جهان را زیرو رو می‌کرد

پیمبر در همه عمر آن صدا را جستجو می‌کرد

نفس های خودش بود آن صدای با طمأنینه

صدایی که شب معراج با او گفتگو می‌کرد

نمی‌دانم چرا اما پیمبر بعد معراجش

عبای مرتضی را بیشتر از پیش بو می‌کرد

خدا آن شب سخن می‌گفت با صوت یداللهی

خدا پیش محمد(ص) دست خود را داشت رو می‌کرد

خدا مشغول خلقت بود دنیا را همان موقع

علی در مسجد حنانه کفشش را رفو می‌کرد

نفهمیدیم مولا را... نفهمیدیم بعد از جنگ

علی شمشیر را با اشک هایش شست و شو می‌کرد

اگر او یازده تن را به جای خود نمی‌آورد

چگونه با نبود او زمین یک عمر خو می‌کرد

صدا آری صدا جان جهان حمیدرضا برقعی