صدامو داری حسین ستوده

صدامو داری خوشبختی اینه که هوامو داری
تو دستت رزق کربلامو داری
صدامو داری
صدامو بشنو واسه یه بارم گریه هامو بشنو
التماس اشک چشمامو بشنو
صدامو بشنو
همه چی از دور قشنگه حرم از نزدیک
مثل گلدسته میمونه علم از نزدیک
بذار ایوون رو ببینم منم از نزدیک
منو هم دعوت کن
با این زمین خورده رفاقت کن
آقا بیا برای همیشه
خیال این خسته رو راحت کن
حسین جان آقا
تو بی نظیری تو اوج تنهایی تو اوج پیری
نوکرت رو بیشتر بغل میگیری
تو بی نظیری
همیشه آشتی هیچ وقتی منت به سرم نذاشتی
میمردم اگه تو دوسم نداشتی
همیشه آشتی
همه یک روزی میمیرن ولی تو هستی
وقتی هستی تنها نیستم توی بی دستی
اول روضه هات یعنی آخر مستی
با تو جوره کارم نداشته باشمت که بیچارم
خودت میدونی که یه جور دیگه
رقیه خانومت رو دوست دارم

صدامو داری حسین ستوده