دانلود گلچین مداحی شهادت امام رضا علیه السلام

امشب بگو من اومدم حرمت شاید خیلیا مون محرم آخرمون باشه امام رضا همه اینا جمع شدن بگن ما نگران شب اول قبرمون هستیم یه چندبار اومدی منو دیدی تو دنیا یه چند باری هم من قراره تو را نجات بدم نگران نباش نگاه کردم دیدم قبر نور گرفت بوی امام رضا میاد نگاه به گنبدت کردم خجالت کشیدم چقدر کنار من بودی من حواسم به تو نبوده منو ببخش نگاه به گنبدت کردم خجالت کشیدم امین قدیم

شخص هنوز زنده ست رفته بودیم مشهد خب فامیلا زیاد بودن از اینور اونور اینجا اونجا یه هفته ای بود داشتیم میرفتیم ایستگاه قطار تو مسیر چشم مون به گنبد امام رضا افتاد گفتیم ای وای خانوم زیارت نرفتیم از تو ماشین یه سلام دادیم گفتیم آقا تو مشهد شما به ما خوش گذشت آدم های متدینین اومد تهران مادرشون رضویه ست اومد دیدن شون گفت زیارت رفتین گفت مادر یه هفته مشهد بودیم گفت دیشب پا دردم شدید شد متوسل شدم به جدم حضرت رضا یه مقداری لعن هارون و مامون کردم خلاصه خوابم برد حضرت اومدن پای مبارک یادست شون... به پای من زدن خوب شد فرمود فلانی به پسرت و عروست و نوه هات بگو ما خوشحالیم تو مشهدمون خوش گذشته بهشون سلام تو ماشین هم عوض زیارت گفتم بنویسن براش زدم تو سرم گفتم ما تو ماشین همینجور مات موندیم السلام علی الامام الرئوف امام رضا سلام رو بی‌جواب نمیذاره استاد بندانی

مشهد بودم سه چهار نفر بودیم جمع بودیم نشسته بودیم یه آقایی چند متر اونورتر از ما روی صندلی نشسته بود سلام علیک کردیم دیدم لهجه داره گفتم که مشهدی نیستید گفت نه آذری هستم اهل تبریزم زائر هستید گفت نه ساکنم مشهد گفتم خوش به حالتون چه جوری تبریز مشهد گفت آقا قضیه‌اش مفصله من بیکار بودم اومدم خدمت امام رضا به امام رضا گفتم ما بیکاریم یه کاری برای ما جور کن حاجی ما محل کارمون تا خونمون یه ربع بیست دقیقه با هم فاصله داره دیدم خانمم از خونه زنگ زد گریه پشت گوشی گفتم چیزی شده گفت بدو بچمون مرد پچه ام پنج شش سالشه گفت اصلا نمی دونیم تو شهر غریب کسی رو نداریم کسی رو نمی‌شناسیم نمی‌دونی حاجی من چه جوری خودمو رسوندم به خونه رسیدم دیدم دم در خونمون ازدحام جمعیت آمبولانس واستاده همسایه‌ها جیغ و سرصدا هرکی به یکی چیزی میگه بچه از راه پله افتاده تو طبقه دوم از بین پله‌ها بین پله‌ها افتاده رفته تو طبقه منفی یک بچه پنج شش ساله اینا دویدن گفتن پدرشم گفت بیا سوار از همسایه‌های دور و بریا گفتن مادرش مادرش گفتن رفت حرم امام رضا اکسیژن هرچی دادن دیدم نشد دیدم این دستگاه‌هایی که شوک میدن به بدن بچه با هم بحث می‌کردن تو این حرفا که داشتن سرم میزدن و کارشون انجام می دادن کدوم بیمارستان کجا نزدیک‌تره یکیشون میگفت دیدم احساس کردم که با ناامیدی حرف میزنه دیدم دستگاه رو درآورد میزد به سینه بچه‌م بچه‌م پرت میشد رو تخت بالا دوباره میخورد اصلا فایده نداشت ده پانزده دقیقه که گذشت یکی از شوکه ها را می دادن برگشت تا برگشت زدم زیره گریه گفت آقا الحمدالله برگشت بچه ات برگشت گفت اول تلفن برداشتم  زنگ زدم به خانمم زنگ زدم دیدم صداش در نمیاد گفتم کجایی گفت حرم امام رضا گفتم برگرد علی اصغر برگشت گفتم برگرد علی اصغر برگشت زینب میگه دم خیمه بودم دیدم حسین داره برمیگرده گفتم یکی رباب رو صدا کنه علی اصغر برگشت اما دیدم حسین از کنار خیمه‌ها عبور کرد پشت خیمه ها رفت زن و بچه ریختن بیرون دوره حسین دیدم نشست رو زمین خنجر را از کمر در آورد تا کوبید تو خاک گفتم یکی رباب برگردونه همه بال و پرش را بردند پیش چشمش ثمرش را بردند بعد گهواره شش ماهه او معجر شعله ورش را بردند آن همه داغ به دل داشت باز نور چشمان ترش بدنش روی زمین بود ولی بر سر نیزه سرش را بردند برگردیم گودال مردش هستیم به خدا فقط اشاره می کنم عبور می کنم می توان گفت به تعبیر دگر روی نیزه پسرش را بردند آی بچه شیعه‌ها رحم کردند به قنداقه ولی جامه‌های پدرش را بردند معجزه امام رضا برای علی اصغر صابر خراسانی

ماهی با دریا خوشه دریا کجاست حرمت آهو با صحرا خوشه صحرا کجاست حرمت دل ما یه جا خوشه اونجا کجاست حرمت برای کبوترا هیچ جا گنبد نمیشه برای ایرونیا هیچ جا مشهد نمیشه گدا توی حرم تو مردد نمیشه حاجتش رد نمیشه آمدم ای شاه پناهم بده یا علی موسی الرضا راهم بده هیچ صدایی نمیشه صدای نقاره پای نقاره خونت پُره گرفتاره یکی کربلا میخواد یکی مریض داره یکی میگه آقاجون همیشه به یادتم اون یکی میگه آقا مدیون جوادتم یکی میگه دخیل پنجره فولادتم سوی گوهرشادتم آمدم ای شاه پناهم بده یا علی موسی الرضا راهم بده ما گرفتاریم یه سر به ما بزن آقا عمر نوکریمونو امضا بزن آقا رو دلامون مُهر کربلا بزن آقا اومدیم با اشکامون صحنتو جارو زدیم تو حرم نعره ی یا ضامن آهو زدیم واسه کرب و بلامون به تو آقا رو زدیم پای تو زانو زدیم آمدم ای شاه پناهم بده نماهنگ آمدم ای شاه پناهم بده جواد مقدم

دامن آلوده و روی سیاه آورده‌ام گر چه آهی در بساطم نیست آه آورده‌ام هرچه هستم هر چه بودم بر کسی مربوط نیست بر امام مهربان خود پناه آورده‌ام نماهنگ دامن آلوده و روی سیاه آورده ام محمدحسین پویانفر

سفره محرم وصفر گریه برا سید الشهدا به دست علی ابن موسی الرضاس لحظات آخره بگیر دامن علی ابن موسی الرضا رو بگو کمی ها و کاستی ها رو به مهربونیت ببخش میخواهی مهر کنی طومار اعمال ما رو گریه کرد نای ما رو من کم گریه کردم شما زیاد بنویس من کم تو سینه م کوبیدم تو روضه حواسم نبود شما اینا رو ببخش سفره امام رضا شیخ علی خزاعی

جوون خوزستانی قرار نبود بره خدمت سر یه اتفاقی دفترچه پست می‌کنه می‌خواسته معاف بشه پدر مادر پیری داره قرار میشه که معافیتش بیاد نگو قبول نمی‌کنن میگن باید اعزام بشی این کشاورزی می کنه بچه ساده ای بچه روستاهای خوزستان پدر مادر میگن چی شده میگه هیچی اعزام شدم میگن خب نرو خدمت میگه نمیشه من باید برم اینجوری شده گفتن بابا تو خرج ما رو میدی پدرش زنگ میزنه آقا ول کن بیا پا درد داریم ما نمیتونیم کار انجام بدیم میگه نه من اعزام شدم دیگه نمی‌تونم از خدمت فرار کنم آموزشیش دو ماه تمام میشه دوستاش بهش یاد میدن میگن تو پدر مادرت پیره هماهنگ کن وقتی تقسیم میشی بیفتی استان خودتون آدم بیچاره و بی زبون ترسو هم میشه نمی‌تونه حرفشو بزنه تقسیم میشه میفته مرز افغانستان خوزستان کجا افغانستان کجا ته استان خراسان رضوی سه ماه از خانواده دوره اولین مرخصی بیست وچهار ساعت برید خونه‌ هاتون کجا بیاد میگه من بخوام خوزستان برم ما چهار روز تو راه باشم نه یک روز به رفیقش میگه که تا مشهد امام رضا چقدر راهه میگه اگه دربست بگیری دو ساعت از پادگان درست میگیره تا مشهد امام رضا وارد حرم میشه امام رضا تو پناه مایی آقا جان من غریبم امام رضا به این کلمه خیلی حساسه کلمه غریب کار نداره چقدر دین ایمان داری چقدر غریب هستی غریب یعنی کسی که در بین آدم ها هست و حرف شو کسی نمیفهمه گریه میکنه بی پناهم آقا... میخواد از حرم بره بیرون میاد این شماره رو میده به کفش‌دار آقای خادم حرم پوتین ها رو میذاره جلوی این سرباز میگه که چشمات خیلی قرمز شده سرباز ارتش مشکلت چیه میگه من خیلی بدبختم من خیلی غریب و بی پناهم من بچه خوزستانم قرار نبود بیام اصلا خدمت متاسفانه مشکلی پیش اومد اعزام شدم پدر مادرم پیرن خادم برگشت گفت جای خوبی اومدی امام رضا پناه همه است این آقا میره خدمت ادامش دوسه روز بعد دفتر فرماندهی فلان فلانی بیاد دفتر فرماندهی سلام جناب سرهنگ پسر پارتیت تو تهران کیه گفت بله گفت حاج آقا من روستایی ام من بچه خوزستانم گفت جالبه واسم به اسمت نامه اومده که تو رو بفرستیم شهر خودتون عجیبه برای من همچین چیزی من ندیده بودم برای سرباز صفر با خودم گفتم آی امام رضا من فقط به تو گفته بودم داستان و میگه رفتم شهر خودمون خدمت کردم جوری سفارش شده بودم که بعد از ظهرها شیفت نداشتم مثل کارمندا میرفتم میومدم هم خدمتم تموم شدم در محضر پدر مادرم خدمت کردم میگه چند سال بعد بود داشتم تلویزیون تماشا میکردم یه لحظه مجری برگشت گفت هم اکنون گوش جان میسپاریم به صحبت‌های فرماندهی نیروی زمینی ارتش امیر پوردستان دیدم این آقایی که داره نشون میده چقدر آشناست این همون خادم حرمه اون روز توی مشهد که واسم پوتین جفت کرد امام رضا کاری میکنه فرمانده ات واست پوتین جفت کنه این هنر امام رضاست میگه من هر ماهی خادم افتخاری حرمم میریم اونجا پر دستم میگیریم اون روز رفته بود حرم اون سر کشیک به من گفت حاج آقا دوست داری کفشداری وایستی گفتم کفشداری وایمیستم امام رضا داره میچینه مهره هاشو تو کفشداری وایستاده بودم همین جور آدم ها میرفتن میومدن دیدم یک سرباز ارتشی اومد گفتم الان منو میشناسه من فرماندشم منو بلاخره تو تلوزیون دیده دیدم اصلا نشناخت بیچاره تر از این حرف ها بود وقتی این شمارشو داد پوتین هاشو گذاشتم جلوش گفتم جوان ارتشی سرباز مشکلت چیه گفت من بدبختم من غریبم من بی پناهم آی امام رضا من از تهران کوبوندیم آوردی اینجا این جوان رو من ببینم به خودش چیزی نگفتم این اتکیت اسم و فامیلشو خوندم حفظ کردم به امام رضا عهد کردم گفتم برمیگردم تهران اولین کاری که میکنم این جوونه جابجا میکنم حالا من میخوام به تو بگم امشب آمدید اینجا ما بی کس و کار نیستیم ما بزرگتر داریم ما صاحب داریم ما اهل بیت رو داریم به هر بی سر پایی رو ننداز به هر مرد و نامردی حرف نزن به بزرگترت بگو ما امام رضا داریم ما حضرت زهرا داریم ما امیرالمومنین داریم امام رضا پناه همه است سعید عزیزی

سلطان سریر ارتضا از نسل علی مرتضی هشتمین نور ولایتی یا علی ابن موسی الرضا ای ماه شبهای مشهد ای شاه و مولای مشهد ای جانم آقای مشهد برای زیارت کربلا به پات می افتم امام رضا السطان اباالحسن علی ابن موسی الرضا فرمودی از ماتم حسین گریه فقط برغم حسین اذن عزاداری از شما برای محرم حسین آه فرمودی یابن شبیب آه مات عطشان الغریب آه روضه شیب الخضیب میرزه اشک از چشم شما هنوزم واسه ی کربلا صلی الله علی الباکین علی الحسین میبارم از عشق تو جانا دلدارم هستی تو ای یارا عمریه هستم سینه زنه نجوای شب هامی تو آقا ای رویای شیرین من ای رفیق دیرین من ای دین من آیین من دل و دینو دنیامی حسین تو ارباب و مولامی حسین سلطان سریر ارتضا امیرحسین حضرتی

وقتی امام رضا رو شهید کردند اولین کسی که خبر برای خواهرش آورد کی بود کسی به خواهرش جسارت کرد یا نه کسی خونشو رو غارت کرد یا نه خودش روضه بخونه یابن شبیب عمه ی ما راه دور رفت میخواست قتلگاه بماند به زور رفت چه جوری آقا یابن شبیب آتش قبلم زبانه زد نامحرمی به عمه ی ما تازیانه زد وقتی امام رضا رو شهید کردند علی کرمی 

جان‌ِ جانانم‌ تمام‌ ایمانم ای‌ همه‌ دینم‌ نماز‌ و‌ قرآنم از‌ عناوین‌ تمام‌ این‌ عالم شکر‌لله‌ که‌ غلام‌ سلطانم سلطان‌مددی هستی‌ سر‌ پناه‌ روز‌ معاد میگم‌ با عقیده‌ با اعتقاد رزقم‌ میرسه‌ از‌ باب‌ الجواد انقلابه صحن‌ انقلابه شعبه‌‌ ای‌ از‌ حرم‌ ابوترابه من‌ اگر‌ که به‌ جایی‌ رسیدم از‌ عنایات‌ همین‌ عالی‌ جنابه غلام‌ سلطانم امیرحسین حضرتی

ما زیارت مخصوص وقتی میرسیم حرم امام رضا همین دم در حرم میرسیم اولین حرفی که میزنیم میگیم یا امام رضا محرم ما رو بساز ما از این حرم دلشوره محرم داریم یا امام رضا سپردی دست خادم ها سیاهی های پرچم را تمام حاجتم این است باشم این محرم را دم فواره ها از مشک سقا آب می نوشم لباس مشکی ماه عزا را با تو می پوشم همین که ناله یابن الشبیبت راه می افتاد تصور می کنم از روی مرکب شاه می افتاد نوک سر نیزه با دندان او برخورد خواهد کرد سم مرکب تمام پیکرش را خرد خواهد کرد حسین جان ما رو به محرم برسون یا رضا ما را به محرم برسان محمدحسین پویانفر

چون‌ دم دیداره موقع‌ اقراره سگ‌ شهنشه‌ طوسم‌ نه‌ کلب‌ آواره ای رضا رضا رضا ای دل‌ سرگشته من‌ همه‌ اعدادم گروی‌ هشته دل‌ بیچاره صور اسرافیله‌ یازده‌ نقاره من سگ‌ گوهرشادم هرجا‌ بهره‌ای‌ دیدم‌ حسابشو دادم سنگای‌کف اسمال‌ طلا‌ شهادت‌ داد که‌ با هر بار دیدنت‌ به‌ سجده‌ افتادم چون‌ دم دیداره موقع‌ اقراره احسان لطفی

مجلس مامون نشسته امام رضا یهو اباصلت میگه دیدم آقا دست پاچه بلند خارج شد چند لحظه بعد برگشت بهش گفتم آقا کجا رفتی فرمود یه قولی به سلمونی نیشابور داده بودم رفتم بالاسرش موقع جون دادن پیکر آقا رو غریبونه داشتن میبردن تنها داشتن میبردن عروسی بود ظاهرا رسیدن زن های نوغان پرسیدن اینجاچه خبره این پیکر کیه اینقدر غریبونه میگفتن علی ابن موسی الرضا باریک الله به این زن ها آمدن پیش شوهراشون مهرمون حلال تا آخر عمرم کنیزی تون میکنم اجازه بدید بریم تشییع جنازه علی ابن موسی الرضا آقا را غریب نبرن آقا هرچی گل برا عروسی آورده بودن ریختن رو تابوت امام رضا تابوت زیر گل ها مدفون شد نمی دونم اینجا کدام طرفی برم یه دلم میگه به این مردم بگو یه پیکریم تو قتلگاه زیر سنگا مدفون شد آقا خودت فرمودی ان کنت باکین لشی فابک للحسین به هرچی خواستی گریه کنی رو پیکر شما گل ریختن رو پیکر جد شما سنگ ریختن آقا از گل تا سنگ شیخ مهدی حسن آبادی

قال مولانا الرضا مهیج الاحزان کربلا إنَّ یَومَ الحُسَینِ أقرَحَ جُفُونَنا أسبَلَ دُمُوعَنا ریان ابن شبیب تو کربلا پیچیده بود بوی سیب فاطمه می‌گفت حسین غریب ریان ابن شبیب افتاده بود گیر یه مشت نانجیب عمه‌ ی ما می‌خوند امن یجیب ریان ابن شبیب جد ما رو غریب گیر آوردن ریان ابن شبیب آب و واسه حبیب دیر آورردن تو شیب گودال سرازیر شد حسین پیر شد حسین پیر شد قال مولانا الرضا محمدرضا نوشه ور

روضه‌ دار امام‌ رضا روضه‌ خون‌ امام‌ رضا گریه‌ کن‌ باچشمای غرق‌خون‌ امام‌ رضا روضه‌ رو اینجوری‌ خوند واسمون‌ امام‌ رضا إنَّ‌يَومَ‌الحُسَين أقرَحَ‌جُفُونَنا أسبَلَ‌دُمُوعَنا وأذَلَّ‌عَزيزَنا بِأَرضِ‌کَربَلا ای‌وای ای‌وای ریان‌ ابن‌‌ شبیب کشتن‌ کشتن جدما رو غریب مظلوم‌ مظلوم بی‌یارو بی‌حبیب روضه‌ دار امام‌ رضا احسان لطفی

بچه ها تا حالا حرم امام رضا رفتین گاهی به امام هشتم بگو آقا من به چه دردی میخورم برا تو به چه دردی میخورم آیا این شغلی که دارم شما راضی هستی از این درسی که میخونم شما راضی هستی از این رفیقایی که دارم شما راضی هستی بچه ها تا حالا به امام هشتم گفتین آقا از من راضی هستی یا نه گاهی جوونا تو حرم جلو منو میگیرن میگن سید از آقا چی بخوایم میگم یه چیز آقا از من راضی هستی یانه شغلم اخلاقم رفتارم رفیقام راضی هستی یا نه ما باید تربیت بشیم بچه ها آقا من به چه دردی میخورم استاد دارستانی

امام رضا تو لحظه های آخر غصه پیراهن نداشتی آی امام رضا تو جوون قطعه قطعه ندیده بودی آی امام رضا تو بچت رو دست نگرفته بودی آی امام رضا کسی لحظه ی جان دادنت خنده نمیکرد ته گودال حسین زبونم لال حسین یه نفر گفت بهت باخنده کیف احوال حسین پدرت ساقی کوثرت بهت آب بده تشنه ایی بگو مادرت بیاد بهت آب بده نوشتن حسین هی زبان میگردان هی خاک وارد دهنش میشد یا اباعبدالله تا دلت بخواد نیزه هست حسین دیدی آخر دل خواهرت شکست تو بگو مظلوم حسین غریب گودال امین قدیم

یا امام رضا اومدم رزق محرم بگیرم برگردم اومدم یادم بدی چطور سیاهی بزنم برای جدت غریبت دلم شکسته و در سينه ام نوايي نيست به بي نوایی من هيچ بينوایی نيست تمام زندگي من تويی امام رضا اگه زندگیم نبودی نصف شب اینجا چیکار میکردم آقا از زار و زندگیم زدم فرسنگ ها راه اومدم زندگیمو ببینم امام رضا تمام زندگی من تویی امام رضا من عاشق توام در این ریایی نیست یکی به گوش دلم در میان صحنت گفت به با صفایی این آستانه جایی نیست اگر چه غرق گناهم ولی خبر دارم تو آبروی کسی را نمی بری آقا دامن آلوده و بار گناه آورده ام گر چه آهی در بساطم نیست آه آورده‌ ام هر چه بودم هر که هستم بر کسی مربوط نیست بر امام مهربان خود پناه آورده‌ ام پناه گناهکار مهدی لیثی

هو السلطان هو السبحان قرآنم رضاجانم هو الثامن هو الضامن به‌ ایمانم رضاجانم سگ کوی خراسانم که‌ انسانم رضاجانم یگانه شاه ایران شیر یزدانم رضاجانم جان‌ جهان کهف‌ امان از درمران رَب‌ُ الفَلَک کُفْوُ الْمَلَک صَلو عَلَیک یا ابوالحسن شاه‌ِ وطن رب‌ِ سخن هشتم‌ ولی وجه‌ِ جلی حق‌ یاعلی یا‌ انیس‌ النفوس ایها المرتضی اباالحسن‌ علی ابن‌ موسی‌ رضا هو السلطان احسان لطفی

رضای‌ او رضای‌ حق قضای‌ او قضای‌ حق دلش‌ از ما سوای‌ حق‌ گزیده‌ عزلت‌ عنقا تو در معموره‌ امکان، خداوندی‌ پس‌ از یزدان چو در رگ‌ خون، چو در تن‌جان  روان‌ حکم‌ تو دراشیا اگر لطف‌ تو ای‌ داور  نگردد خلق‌ را رهبر ز آه‌ خلق‌ در محشر قیامتها شود برپا ای‌ جان‌ وای‌ جانان‌ رضا هم‌ دردم‌ و درمان‌ رضا ما رعیت‌ و سلطان‌ رضا ای‌ ساقی‌ مستان‌ رضا جانیم‌ سنه‌ قوربان‌ رضا ای‌ رهبر ایران‌ رضا اذن‌ به‌ یک‌ لحظه‌ نگاهم‌ بده سوز و آهم‌ بده یه‌ بــرات‌ کــربــلا به‌ رو سیــاهم‌ بده و مران‌ از در و راهم‌ بده تو پناهم‌ بده تو محرم‌ یه‌ مقام‌ و خیمه‌گاهم‌ بده رضای‌ او رضای‌ حق احسان لطفی

میگه وارد حرم امام رضا شدم دیدم یکی داره وضو میگیره اما وضوش کاملا اشتباهه رفتم ایراد کردم وضوت اشتباهه دیدم اصلا به زبون ما صحبت نمیکنه گفت من امریکایی ام ساکن اینجا نیستم من خلبانم گفتم حرم امام رضا چیکار میکنی گفت من خانمم مریض بود دکترای عالم رو گردونده بودم به دردش علاج نمیشد یه روز میخواستم برم سمت کارم ما یه مدیر فرودگاهی داریم به نام عماد اومد بهم گفت خیلی پکری گفتم آره خانومم مریضه شیرازه زندگیم بهم ریخته اگه مادر خونه مریض بشه سکان دایره خونه بهم میریزه میگفت صحبت کردیم و رفتیم چند روز بعد عماد منو دید گفت فلانی برنامه پروازیتو نگاه میکردم تقریبا دم دمای صبح از آسیای شرقی میخوای عبور کنی هرجا دیدی از زمین دارن آسمون رو روشن میکنن بدون حرم امام رضای ماست حرف دلتو بهش بگو گفت زیاد اعتنا نکردم اما دل تو دلم نبود اون ساعتایی که عماد گفته بود دیدم آره دارن از زمین آسمون رو روشن میکنن سرمو انداختم پایین گفتم آی امام رضای عماد من خانومم مریضه اگه میشه به منم یه نگاهی بکن گفتم و رد شدم تا اینکه پروازم نشست دیدم تلفن پشت تلفن برداشتم دیدم خانممه صدای گریه میاد از پشت تلفن گفتم چیه چه خبره گفت نمیدونم کجای عالمی اما الان یه آقایی اومده بود خونمون بهم گفت به صاحبت بگو به عماد سلام برسونه اگه هرچی از این مشتریا داره بفرسته در خونه من نگاه میکنم آی امام رضای عماد منم اومدم حرف دلم رو بهت بزنم امام رضای عماد مهدی لیثی

حالا که‌ مشهدم از همه‌ جز تو دل‌ کندم‌ و اومدم بوسه‌ بر خاک‌ باب‌ الجوادت‌ زدم تو قبولم‌ نما‌ گرچه‌ خوب‌ و بدم امیر مشهد یا رضا مولا طلایی‌ گنبد یا رضا مولا توی‌ گوهرشاد باب‌ القبله به‌ یادم‌ اومد یا رضا‌ مولا آب‌ و دونم‌ داد آی‌ خونت‌ آباد قلبمو گره‌ زدم‌ به‌ پنجره‌ فولاد هر طرف‌ هر سو غیر رویت‌ کو ضامن‌ سگت‌ شو ای‌‌ ضامن‌ آهو السطان امام رضا حالا که‌ مشهدم احسان لطفی

بده‌ ساقی یه‌ جلایی آخ‌ تو حسرت‌ تو مردم‌ چه‌ شبایی توی‌ مشهد بها گرفتم فکر‌ کنم‌ شدم‌ یه‌ پا‌ شیخ‌ بهایی همه‌ اینجا کربلایی‌ میشن ولی‌ من‌ تو کربلا بود که‌شدم‌‌ امام‌ رضایی یا امام‌ رضا امامه‌ رضا لاتِ‌ میدونم‌ میگه‌ چشامه‌ رضا همه‌ دولتا میان‌ و میرن اون‌ حکومتی‌ که‌ مستدامه‌ رضا رضا نمی‌میرد مرتضی‌ نمی‌میرد ز آب‌ سقاخانه‌ شفا نمی‌میرد نماز میت‌خواند به‌ خودشبِ‌ دفنش نوشته‌ است‌ به‌ قرآن‌ خدا نمی‌میرد بده‌ ساقی احسان لطفی

من آرامش دارم کنج صحن گوهرشاد تو از پنجره فولاد تو کربلامو گرفتم تو خیلی آقایی تو رئوف آل طاهایی عمری با تو توی تنهایی حرف دلم رو گفتم آقای من دنیای من ای مرهم دردای من سلطان علی موسی الرضا ... نماهنگ من آرامش دارم محمدرضا نوشه ور

امام‌ ثامن‌ ضامن حریمش‌ چون‌ حرم‌ آمن زمین‌ از حزم‌ او ساکن سپهراز عزم‌ او پویا خرد طفل‌ دبستانش قمرشمع‌ شبستانش به‌ مهرچهره‌ رخشانش ملک حیران‌ تر از حربا نظام‌ عالم‌ اکبر قوام‌ شرع‌ پیغمبر فروغ‌ دیدهٔ‌ حیدر سرور سینهٔ‌ زهرا یاحق‌ مدد یاهو مدد یا ضامن‌ آهو مدد ای‌ وجه‌ الله‌ و صمد یا ضامن‌ آهو مدد ای‌ بی‌حدو ای‌ بی‌عدد یا ضامن‌ آهو مدد آمدم‌ ای‌ شاه‌ پناهم‌ بده ره‌ نشانم‌ بده سگ‌ شاھنشھ‌ِطوسم‌ استخوانم‌ بده خط‌ امانی‌ ز گناهم‌بده آب‌ونانم‌ بده به‌ ســرای‌ مشهـدت‌جــا و مکانم‌ بده السطان اباالحسن السطان اباالحسن امام‌ ثامن‌ ضامن احسان لطفی