سوخته ترین بدن محمدحسین پویانفر

ای سوخته ترین بدنِ زیر آفتاب

بر زخم تاول بدنت گریه می کنم

ای سوخته ترین بدنِ زیر آفتاب

بر زخم تاول بدنت گریه می کنم

گاهی شبیه روز دهم سرخ می شوم

بر لحظه ي به نی شدنت گریه می کنم

کجایید ای شهیدان خدایی

بلاجویان دشت کربلایی

کجایید ای سبک بالان عاشق

پرنده تر زمرغان هوایی

همه رفتند و تنها مانده ام من

ز همراهان خود جا مانده ام من

به یاد کرخه و فاو و شلمچه

به یاد خاک گلگون حلبچه

یکی درد و یکی درمون پسنده

یکی وصل و یکی هجران پسنده

من از درمان و درد و وصل و هجران

پسندم آنچه را جانان پسنده

گلی گم کرده ام می جویم او را

به هر گل می رسم می بویم او را

گل من یک نشانی در بدن داشت

یکی پیراهن کهنه به تن داشت

سوخته ترین بدن محمدحسین پویانفر