مدح

غزلی بخوان بشوَد عیان ، که امیرِ روز جزا علیست که حسابِ ما که عِقابِ ما ، که عذابِ ما همه با علیست نشد از غم ضُعَفا جدا ، و َ کسی که در پیِ هر گدا برَوَد شبانه و بی صدا ، ببَرَد لباس و غذا علیست همه رمز و راز جهان بدان ، شده در عبای علی نهان شد اگر کسی یَل و پهلوان ، به یقین که از دَمِ یا علیست همه دم بگو بِکَ یا علی ، که نفس علی که هوا علی که دوا علی که شِفا علی ، که دعای دفعِ بلا علیست ز علی کسی که جدا شود ، و اگرچه از خُلفا شود تو بِدان که یک شَبه لا شود ، به خدا که نونِ لَنا علیست بوَد اولین ، بوَد آخِرین ، شَهِ مسلمین ، شَهِ مومنین برو در صفاتِ خدا ببین ، نه علی خدا که خدا علیست بروَد فراتَر از آن چه که ، نرسیده بالِ ملائکه قَدَری که در دلِ معرکه ، درِ قلعه کنده ز جا علیست چه صلابتی و چه شوکتی ، چه شجاعتی و چه هیبتی به صفا و مروه چه حاجتی ، به صفا قَسم که صفا علیست نجف است و ساغَرِ تا لبه ، نجف است و مستی هر شبه نجف است و گیجی عقربه ، تب و لرزِ قبله نما علیست وَ به لطفِ پاکی مادرم ، نشدم حرامی و از سَرم نرود که بنده ی حیدرم ، سَنَد شرافتِ ما علیست دانلود مولودی شد اگر کسی یل و پهلوان حمید علیمی

دانه را صیاد می پاشد، کبوتر میخورد زحمتش را می کشد مولا و نوکر میخورد خلقتم دست خدا بود و علی و فاطمه ریشه ام حتماً به سلمان یا ابوذر میخورد چاکر آهنگری هستم که با عشق علی حلقه اش درگوش من یا کوبه در میخورد لیف خرما و طناب دار هر دو شاهدند دُر، به دست میثم تمار بهتر میخورد من ضریحش را نمی بوسم، علی میبوسدم طفل در آغوش بابا غصّه کمتر میخورد مستی ناد علی را نوش جان کن در نجف با علی و یا علی ساغر به ساغر میخورد بیشتر، رزّاق حیدر گریه های فاطمه است او بهشت است و بهشت از آب کوثر میخورد مرتضا ، معراج هم سهم خودش را میبرد گرچه سیب عرش را آنجا پیمبر میخورد مصطفی داماد میخواهد، علی را فاطمه این لباسی هست که تنها به حیدر میخورد من سگ اصحاب کهف حیدرم با این حساب* گر نگیرم لقمه از دستش به او بر میخورد قلعه ها و کاخ ها را میکند یک مُشتِ خاک تا که یک مُشت یل خیبربه خیبر میخورد جان پیغمبر به دستِ ساعتِ خواب علی است لشکری ترفند از این دو برادر میخورد نوبت سیلی حیدر هم می آید دیر و زود غاصب باغ فدک راهش به محشر میخورد! دانه را صیاد می پاشد کبوتر میخورد علی اکبر حائری

نادِ علیاً مظهر العجائب   تجده عوناً لک فی النوائب بخوان علی را که مظهر صفات عجیب است تا یاری دهنده‌‌ی تو در سختی‌ها باشد. کلُّ همٍّ و غمٍّ سینجلی بولایتـﻚ یا علی هر غم و اندوهی با ولایت تو از بین می‌رود ای علی! علی علی علی علی یا علی یا علی اسمک بالقلب من رسم   یـــــــــــــــا علــــــــــــــــــــــی  ای علی نام تو بر قلب ترسیم شده است. سبحان رب إلصاغ لک ها الإسم   یــــــــــــــا علــــــــــــــــــی  پاک و منزه است خدایی که این نام را برای تو ساخت. یا منبع الجود و کنوز العِلم   یـــــــــــــا علـــــــــــــــــــــی  ای سرچشمه‌ی بخشندگی و گنجینه‌ی علم. او ثغر الموده بمولدک مبتسم   یـــــــــــــــــا علــــــــــــــــــی  با آمدن تو، لبان محبت لبخند زد. آخره و دنیا بمنهجک نلتزم   یـــــــــــــا علـــــــــــــــــــــی در آخرت و دنیا به روش و مذهب تو پایبند هستیم. عن قلب صادق بالعدل نعتصم   یـــــــــــــا علـــــــــــــــی  به وسیله‌ی قلب صادق به عدالت چنگ می‌زنیم. أنت لواء الفخــــر و المناقب   و جوهر العزّه و المواهب  تو پرچم افتخار و نیکی‌هایی  و مایه‌ی عزت و استعدادها هستی. علی علی علی علی یا علی  دانلود ناد علی مظهر العجائب حجت الاسلام صدیقی

خیالش باز، شعری بر لبم بی اختیار آورد که اوصاف علی طبع مرا اینگونه بار آورد کلاف شعر دارم، سالها کارم غزل بافی ست دراین بازار آشفته، علی تحسین کند کافی ست نوشتم شاعرش هستم، عجب وهم و خیالاتی نوشتم بی علی هیچم، چه توضیح اضافاتی… نوشتم شمس… دیدم گنبدش زیباتر از آن است نوشتم کعبه و دیدم نجف بالاتر از آن است به قرآن سر زدم دیدم علی گویا تراز آن است نوشتم عرش…دیدم مرتضی اعلی تر از آن است شبیه جبرئیل از درک این اوصاف درماندم صد و ده بار امشب قل هوالله احد خواندم من از شوقش زمین خوردم، ولی مولا بلندم کرد همیشه یاعلی گفتم، علی از جا بلندم کرد سَر و سِرّ مرا با او، کسی جز او نمی داند علی نادیده می بیند،علی ننوشته می خواند چه بهتر ازهمین اول بگویم حرف آخر را کسی از ابتدا تا انتها نشناخت حیدر را ولی الله اعظم حسین طاهری کسی نشناخت حیدر را به غیر از مصطفی وقتی… گره زد دست خود را سخت در دست خدا وقتی…. …به چشم حاجیان شور تماشا می رسید آنروز کنار برکه ای دریا به دریا می رسید آنروز نگاه نافذ احمد، زمین را در تصرف داشت زمان هم از نبی انگار دستور توقف داشت نفس ها حبس شد…، در سینه ها خوف و رجا افتاد بدون همهمه زنگ شتر ها از صدا افتاد زمینِ گرمِ صحرا از پریشانی سراسر بود همه باخویش می گفتند آیا حج آخر بود؟! نبی فرمود بسم الله،ای ارض و سما بشنو! گواهی باش ای تاریخ! پیغام مرا بشنو دوباره صحبت از اسرار خلقت می کنم آری ولی این مرتبه اتمام حجّت میکنم آری تفاوت در میان حق و باطل چیست، معلوم است؟ بدون این خبر اسلام کامل نیست، مفهوم است؟ نمانَد زحمت پیغمبران بیهوده، ای مردم! نه اینکه حرف من باشد خدا فرموده، ای مردم! نبی همدوش مولا آسمان ها را هوایی کرد خدا از شاهکار آفرینش رو نمایی کرد نبی فریاد زد، بر عالم و آدم مسلم شد علیّ بن ابی طالب، ولیُ الله اعظم شد برای خاتم پیغمبران جزاو نگینی نیست شهادت می دهم جز او امیرالمومنینی نیست شکاف کعبه آیا ماند در نزد شما مغفول؟ طواف مرتضی کردید آری ((حَجُّکم مقبول)) ولی الله اعظم حسین طاهری

سحر بود و به شوق چشم هایش ماه کامل بود سحر بود و ضریحی آسمانی در مقابل بود سحر بود و دو رکعت روبه ایوان نجف خواندم اگر چه این نماز از دیدگاه شرع باطل بود خودش در کفر غرغم کرد و بعد از آن نجاتم داد خودش کشتی و کشتی بان خودش دریا و ساحل بود جنون و عقل را در هم می آمیزد تب عشقش کسی که واله و مجنون او گردید عاقل بود همیشه بین ابیات من و وصف کمالاتش هزاران کهکشان راه شیری حد فاصل بود به شوق چشم هایش ماه کامل بود مهدی میرداماد

من همان زائري که مي داني بيقرار از تب پريشاني عابر کوچه هاي دلتنگي خسته از روزهاي حيراني مردي از خانواده سلمان عاشقي از تبار ايراني تشنة يک نگاه دلجويت تشنة آن شراب روحاني در نگاهم عريضه اي دارم که تو آن را نگفته مي خواني ذره اي هستم آفتابم کن خاک راه ابوترابم کن خسته از روز های حیرانی مهدی سلحشور از نگاهت حيات مي ريزد سرّ صبر و صلات مي ريزد از تجلي روشن ذاتت جلوه جلوه صفات مي ريزد دستگير هميشة عالم از رکوعت زکات مي ريزد از کراماتِ دست تو رزقِ همة کائنات مي ريزد لب اگر واکني زمين و زمان هستي اش را به پات مي ريزد تشنة خاک بوسي نجفم خاک راهت برات مي ريزد روز محشر ز تار و پود عبات بادبان نجات مي ريزد همة عمر در پناه توام شيعة مذهب نگاه توام خسته از روز های حیرانی مهدی سلحشور

تاریخ مثل ساقی کوثر نداشته است اعجاز خلقت است و برابر نداشته است وقت طواف دور حرم فکر می کنم این خانه بی دلیل ترک برنداشته است دیدیم در غدیر که دنیا به جز علی آیینه ای برای پیامبر نداشته است سوگند می خورم که نبی شهر علم بود شهری که جز علی در دیگر نداشته است طوری ز چارچوب، در قلعه کنده است انگار قلعه هیچ زمان در نداشته است یا غیر لافتی صفتی در خورش نبود یا جبرئیل واژه بهتر نداشته است چون روز روشن است که در جهل گمشده است هر کس که ختم نادعلی برنداشته است این شعر استعاره ندارد برای او وقت طواف دور حرم مهدی سلحشور

شهادت می دهم حبل المتین عین الیقین هستی صراط مستقیم حقی و یعسوب دین هستی . شهادت می دهم دست خدا در آستین هستی شهادت می دهم مولا امیرالمومنین هستی . علی ! حکم ولی اللهی‌ ات در عرش امضا شد خدا دستور داد و مصطفی مأمور اجرا شد . تمام عمر بودی گوش به فرمان پیغمبر پیمبر جان تو بود و تو بودی جان پیغمبر . هزاران بار رفتی که شوی قربان پیغمبر خدا مدح تو را گفته است در قرآن پیغمبر . خدا در شأن و مدح تو هزاران آیه نازل کرد ” علی بین نماز انگشتری تقدیم سائل کرد “ . علی ! چشم خدا هستی و یک لحظه نخوابیدی علی ! خشم خدا هستی و از ظالم نترسیدی . شهادت می دهم اول خدا را تو پرستیدی خودت گفتی خدا را با دو چشم خویش می دیدی . شهادت می دهم اول تو سجده بر خدا کردی نخستین مرد بودی که به احمد اقتدا کردی . شهادت داد هرکس به ولای تو مسلمان است ولای تو نشان قطعی تکمیل ایمان است . کسی که از محبینت نباشد عبد شیطان است علی حب تو شرط لازم عفو گناهان است . خدا هرگز نمی بخشد بدون تو گناهی را بدون تو نمی بیند کسی عفو الهی را . قسیم النار و الجنه تو هستی ساقی کوثر ولی الله اعظم هستی و داماد پیغمبر . نداری هیچ همتایی به جز صدیقه ی اطهر علی ابن ابیطالب امیرالمومنین حیدر مولا امیرالمومنین هستی سعید قانع نه این حرف پیمبر نیست این حکم خداوند است امیرالمؤمنینی به علی تنها برازنده است . به احمد وحی آمد که علی مولا الموالی شد چه وحیی بود جبرائیل هم حالی به حالی شد . امیرالمومنین حیدر شد و اوضاع عالی شد هر آنچه بود در مشت خدا امروز خالی شد . علی تصویر شفاف خدا در صفحه ی دنیاست علی مولا علی مولا علی مولا علی مولاست . امام جن و انسان است علی بن ابی طالب به روز حشر میزان است علی بن ابی طالب . پناه بی پناهان است علی بن ابی طالب ولی امر و سلطان است علی بن ابی طالب . به گوشم می رسد امروز از هر سو ” علیٌ حق “ ملائک ذکر می گویند ” علیٌ هو علیٌ حق “ . علی عالی اعلا ، یل حق ، حیدر کرار علی شمشیر اسلام است بر فرق سر کفار . کسی جرات ندارد که بجنگد با تو در پیکار علی مولاالموالی و علیٌ قاهر القهار . امام العارفین خیر الوصیین منتهی الآمال بگو حیدر مدد ذکر علیٌ افضل الاعمال مولا امیرالمومنین هستی سعید قانع

برای خاتم پیغمبران جزاو نگینی نیست شهادت می دهم جز او امیرالمومنینی نیست شکاف کعبه آیا ماند در نزد شما مغفول؟ طواف مرتضی کردید آری ((حَجُّکم مقبول)) الهی گُر نگیرد آتش خاموشِ بعضی ها الهی که بسوزد پنبه ی در گوش بعضی ها پیمبر گفت آری انتظار آمد به سر دیگر ازین دنیای فانی بسته ام بار سفر دیگر وصیت می کنم هرکس که من مولای او هستم بداند این علی هارون و من موسای او هستم که عقبی بی علی  فانی و دنیا باعلی باقی غدیر خم به جوش آمد...الا یا ایها الساقی! امام المتقین، عین الیقین، حبل المتین، حیدر عَماد الآصفین، شمس المبین، یعسوب دین، حیدر علی غایب، علی حاضر، هُوالاوّل هُوَالآخِر علی پنهان، علی پیدا، هُوَالباطن هُوَالظاهر ((اَشدّاء علی الکفار)) قَتّال العرب... یعنی... جهان از شوکتش فریاد زد: یاللعجب، یعنی... ...خدا وقت تماشایش، دلِ بی طاقتی دارد خوشا قنبر برای خود چه اعلی حضرتی دارد پناه آهِ مظلومان کجا فکر خلافت داشت؟ علی بی تاج و مسند نیز بر دلها حکومت داشت برایش فتح خیبر مثل تفریحی در اوقات است دلِ مسکین به دست آوردنش فتح الفتوحات است میان جنگ هم شمشیر او چون تیغ جراحی ست اگر خون ریخت،درمان کرد،اعجازش یداللهی ست ریاضت دیده هم از خاک با جادوگری، زر ساخت هنر او داشت که از خاک پای خود ابوذر ساخت عوالم را ببین،آتش علی دریا علی گفته که حتی دشمنش در وصف او ((لولا علی)) گفته... علی هرگز نمی بندد به روی هیچ کس در را کسی از ابتدا تا انتها نشناخت حیدر را حجکم مقبول حسین طاهری

ای خوش ترین ترانه‌ی لب‌های من سلام نعم الرفیق عشق من آقای من سلام ای زندگی من، شب و روزم، عزیز من ای از قدیم در دل شیدای من سلام مجنون تر از همیشه به پابوس آمدم جانان و جان و حضرت لیلای من سلام ای آبروی من، کس و کارم، پناه من سرمایه‌ای تمامی دنیای من سلام ای دین من قیامت من ای بهشت من ای عاقبت به خیریِ فردای من سلام هر جا دلم شکست رسیدی به داد من من غافل از تو بودم و بودی تو یاد من اصلا بعید نیست که نامه سیاهان گردند تحت قبه ات از بی گناهان ای کربلای من نجف من بقیع من ای مشهد تو جمع همه بارگاهان قربان کیمیای دو چشمان مست تو آقا مرا نگاه کن از آن نگاه‌ها در کوی تو شکسته دلی می‌خرند و بس ذکر خداست پای ضریح تو تو زیر سایه ات همه را راه می‌دهی یا ایها العزیز همه‌ی بی پناهان تو سایه ات شبیه خدا بر سر همه است مهمان نوازیت چقدر عین فاطمه است غیر از درِ تو این همه لطف و کرم کجاست اصلا پناه اول و آخرم کجاست یادش به خیر خاطره‌ی اولین سلام آن روزهای گم شدنم در حرم کجاست؟ لطف تو آن چنان بغلم کرد که یادم نبود گمشده ام مادرم کجاست خیلی عوض شدم عوضم کن به یک نگاه گر دیده‌ام وبال تو بال و پرم کجاست؟ ای خوش ترین ترانه لب های من سلام حسین سیب سرخی گر دید قطره قطره چرا سیل اشک من حال و هوای سابق چشم ترم کجاست؟ خیلی هوایی حرمم باز بی گمان آقا سؤال کرده که این نوکرم کجاست؟ آقا جان خیلی دلم گرفته مرا رو به راه کن مثل همیشه کوه غمم را تو کاه کن این دردها بدون تو درمان نداشته اند این ابرها بدون تو باران نداشته اند بود آخر زمان چقدر هولناک اگر ایرانیان امام رضا جان نداشتند مشهد اگر نبود که این گونه پنج تن لحظه به لحظه لطف به ایران نداشتند این ملت امام حسینی بدون تو در فتنه‌ها که جرئت طوفان نداشتند جانم فدات دست گرفتی چقدر از آنان که ذره‌ای به تو ایمان نداشتند ای بهترین پناه برای همه سلام ای مهربان امام رضای همه سلام سوگند میخورم به سلیمان کربلا در مشهد شدی مسلمان کربلا مدیون لطف پنجره فولاد مشهد است هر کس که بین ما شده مهمان کربلا جان جواد قسمت کن ما کن ابالجواد تنگ غروب، نم نم باران کربلا این جا بود حسینیه یا که حرم چقدر هستند زائران تو گریان کربلا این کاسه‌های زرد خودش روضه گشته باز تمثال دست ساقی عطشان کربلا از آب هم مضایقه کردند کوفیان خوش داشتند حرمت مهمان کربلا ای کشته‌ ی فتاده به هامون حسین من ای صید دست و پا زده در خون حسین من ای خوش ترین ترانه لب های من سلام حسین سیب سرخی

چشم دلم به سمت حرم باز می‌شود با یک سلام صبح من آغاز می‌شود پر می‌کشد دلم به هوای طواف تو وقتی که لحظه لحظه پرواز می‌شود قفل دلم شکسته کنار در حرم از مرقدت دری به جنان باز می‌شود فهمیده ام ز حکمت ایوان آینه اینجا دل شکسته سبب ساز می‌شود کو چشم روشنی که ببیند در این حرم هر روز چند مرتبه اعجاز می‌شود اعجاز توست اینکه دلم یاکریم توست قلب تپنده حرم قم، حریم توست اینجا بهشت دختر موسی بن جعفر است از نفحه شهود و تجلی معطر است برپا شده است مکتب قرآن و اهل بیت(ع) دارالعلومِ مریم آل پیمبر(ص) است اینجا کلید علم و فقاهت ارادت است خاک در حریم تو علامه پرور است چشم امید عالِم و عاشق به سوی توست اینجا چقدر چشمه جوشان کوثر است تنها پناهگاه دلم صحن آینه است وقتی دلم از آه زمانه مکدر است هر شب کنار مرقد تو یک مدینه دل دنبال قبر مخفی زهرای اطهر(س) است صحن تو غرق بوی گل یاس می شود اینجا حضور فاطمه(س) احساس می‌شود با آنکه هست هر دو جهان مال فاطمه(س) اینجا دمیده کوکب اقبال فاطمه(س) بی اختیار پای ضریحت رسیده است هر زائری که آمده دنبال فاطمه(س) دارد تمام مرقد تو بوی آسمان اینجاست سایه سار پر و بال فاطمه(س) فرمود آشیانه امن الهی است سمت حرم مهدی میرداماد صحن و سرای تو، حرم آل فاطمه(س) خورشید آل فاطمه(س) از راه می‌رسد هر سال ما اگر که شود سال فاطمه(س) ای عمه امام زمان! کاش در حرم یک صبح جمعه لایق دیدار می‌شدم خاتون ملک ارض و سما إشفعی لنا محبوبه حبیب خدا إشفعی لنا آرامش و قرار دل ثامن الحجج(ع) ای زینب امام رضا(ع) إشفعی لنا عصمت دخیل بسته به پرهای چادرت ای آفتاب حُجب و حیا إشفعی لنا در هر سحر به سوی ضریح اجابتت می‌آورم دو دست دعا إشفعی لنا روی سیاه و بار گناهان ما کجا سمت حرم مهدی میرداماد لطف و کرامت تو کجا إشفعی لنا مهر و ولایتت شده حبل المتین ما در صبحگاه روز جزا إشفعی لنا یوم الحساب تو همه امید شیعه‌ای تنها نه شیعه اهل جهان را شفیعه‌ای با حبّ تو کسی که دلش را محک زده طعنه به پارسایی حور و ملک زده سرشار از زلالی نور یقین شود در مرقد منور تو قلب شک‌زده از چشمه‌های فیض تو سیراب می‌شود هر کس دلش ز قحطی ایمان ترک زده تنها نه چشم آدمیان بر عطای توست بر گنبد تو دست توسل فلک زده شب‌های جمعه طوف حرم می‌کنم ولی گویا کسی به زخم دل من نمک زده دارد ضریح اطهر تو بوی کربلا قلبم برای دیدن شش گوشه لک زده امشب گره گشاست دم یا رضا رضا در دست توست تذکره ی کربلای ما سمت حرم مهدی میرداماد

برای نوکرت همین جاست جنت شب و روزم میگذره بین روضت تموم اعتقاد ما این جملست بر منکر بی بی رقیه لعنت یه عمری این دل من مست رقیه است اون که بار زندگیمو بسته رقیست نه به اون که میگه کلید باشه شاه کلید کل جهان دست رقیست شاه کلید جهان حدادیان پورکاوه

شیخ می‌آید حرم، گمراه می‌آید حرم با تمام زائرانش راه می‌آید حرم هیچ فرقی نیست بین زائرانش چون‌که هم بنده می‌آید حرم، هم شاه می‌آید حرم لحظه ای خالی نمی‌ماند، اگر دقت کنیم روزها خورشید و شب ها ماه می‌آید حرم خوش به حال شاعری که ساکن شهر قم است گاه می‌آید حرم، بیگاه می‌آید حرم جمله‌ها بر عکس دنیا می‌دهد اینجا جواب کوه از شوق زیارت کاه می‌آید حرم گرچه در ظاهر بدی قصد زیارت کرده است در حقیقت عارف باالله می‌آید حرم هر که می‌خواهد ببیند قطعه ای از عرش را راه خود را می‌کند کوتاه می‌آید حرم بعد منزل نیست چونکه این سفر روحانی است هرکسی هرجا بگوید: آه می‌آید حرم گفته‌هایم جای خود، حس می‌کنم حتی خدا لابلای زائرانت گاه می‌آید حرم شاه و رعیت، مست و عارف، شیخ و گمراه و همه با تمام زائرانش راه می‌آید حرم... دانلود با تمام زائرانش راه می‌آید حرم امیر برومند

سائل لطف نوشتند بنی آدم را سرِ این سفره نشاندند همه عالم را صبح فردا عجبی نیست اگر بنشانند یك طرف آسیه و یك طرفت مریم را دختر موسی محسن عراقی حسِ معراج نشینیِ من این است فقط گوشه ای از حرمت پهن كنم بالم را در ضریحت شرف آدمیت ریخته اند پس محال است كه آدم نكند آدم را همه بالفعل مسیح اند اگر پخش كنند نفسِ دختر موسایِ مسیحا دم را مثل یك عرش برای تو حرم ساخته اند كاش می شد حرم حضرت زهرا هم را با گدایی حرم فخر به دنیا داریم هرچه داریم از این دختر موسی داریم قصد كردی بكِشی و بكِشانی همه را تا به معراجِ بلندت برسانی همه را ریشه های دلِ ما رشته ای از چادر توست چادرت را بتكان تا بتكانی همه را به خدا ذره ای از خانمی ات كم نشود چه برانی همه را و چه بخوانی همه را تربت پای تو بودن چه به ما می آید پس چه بهتر سر راهت بنشانی همه را یك دو قربانی ما نیست برازنده ی تو وقت آن است بیایی بستانی همه را بشكند گر سر عشاق فدای سر تو همه ی ما به فدای نخی از معجر تو ما گداییم همه وقت نظر داشتنت خاك پاییم همه وقت گذر داشتنت آمدی مردم ایران به نوایی برسند ورنه جز اینكه بهانه ست سفر داشتنت علم شد تربت سجاده ی بیت النّورت حوزه ی علمیه شد لطف سحر داشتنت یك نفس در جگرت سوخت و شد روح الله بركت داشت چقدر، آهِ جگر داشتنت فتنه ای آمد و چون فاطمه جمعش كردی ای به قربان تو و سینه سپر داشتنت در طریقت نفس از پا كه بیفتد خوب است سیر معراج به اینجا كه بیفتد خوب است دختر موسی محسن عراقی گاه بابا سخنش را به تو تنها می گفت چون نبی گرچه علی داشت به زهرا می گفت جایگاه تو چنان در نظرش بالا بود جای آن داشت به تو اُمِّ ابیها می گفت دست خطِ تو كه می دید فقط می بوسید تا كه یادِ تو می افتاد "فداها" می گفت خبر از عصمت بی چون و چرایت می داد هر امامی كه مقامات شما را می گفت عمه ی كرب و بلا در تو تجلی كرده باید این آینه را زینب كبری می گفت بر روی چشم همه جای شما محفوظ است احترام تو در این شهر خدا محفوظ است مطمئن باش در این شهر پریشان نشوی بی برادر نشوی پاره گریبان نشوی مطمئن باش كسی سنگ نمی اندازد از عبورت ز سر كوچه پشیمان نشوی محملت بر روی چشم همگان جا دارد به خدا مورد آزار مغیلان نشوی آن قدر پوشیه و حله سرت می ریزند زیر یك معجر پاره شده پنهان نشوی زیور آلات تو را مردم اینجا نبرند وسط خیمه ی آتش زده حیران نشوی محملت شعله ور از واژه ی غارت نشود حَرمت بسته به زنجیر اسارت نشود دختر موسی محسن عراقی

امشب خدا از شاهکارش رونمایی می کند امشب حسن از عاشقانش دلربایی می کند هر کس درِ این خانه روز و شب گدایی می کند با این گدایی بر جهان فرمانروایی می کندچشم و چراغ خانه ی زهرا و حیدر آمده استاد رزم قاسم و عباس و اکبر آمده ماه علی از راه می آید وقارش را ببین آیینه ی زهراست، حُسن بی شمارش را ببین در چهره ی او شوکت پروردگارش را ببین در دستهای خیبری اش ذوالفقارش را ببین بر خا‌ک نعلینش ابوذرها تیمم کرده اند از هیبتش حتی ملائک دست و پا گم کرده اند روزی عالم می رسد از سفره ی شاهانه اش بار زمین و آسمان را می کشد بر شانه اش نورعلی نور است بی شک خشت خشت خانه اش شکر خدا روز ازل من هم شدم دیوانه اش شاهکار خدا حسین سیب سرخی آمد کریمی که به یمن او گدایی باب شد امشب حسین بن علی هم صاحب ارباب شد آرام می گیرد جهان در سایه ی بال و پرش یا للعجب! در حیرتم از خُلق قاسم پرورش دنیا به هم می ریزد از بانگ انا بن الحیدرش آمد که روز و شب بگردد دور زهرا مادرش هر جا نبردی هست شیر کارزارش مجتبی ست جنگ جمل یعنی که حیدر ذوالفقارش مجتبی ست خَلقا شبیه فاطمه، خُلقا شبیه حیدر است مثل علی حتی نفس هایش مسیحا پرور است هر کس که فرزند علی شد ، فاتح صد خیبر است او جای خود دارد... غلامش هم شفیع محشر است وقتی که در تاریکیِ شب ها عبادت می کند بی واسطه او با خدای خویش صحبت می کند آب وضوی او جهنم را گلستان می کند شب های عالم را ، نگاهش نور باران می کند نور وجودش عرش اعلی را چراغان می کند ایوان طلای مجتبی کافر مسلمان می کند اصلا حواسم نیس...ایوانی ندارد مجتبی شمع و چراغی بر مزارش نیست مثل کربلا شاهکار خدا حسین سیب سرخی

دست های کریم تو فهماند که سخاوت به مال و ثروت نیست در تواریخ مثل تو هرگز هیچ کس صاحب کرامت نیست از پس پرده دست های شما علت قلب های شاد شده حاتم طایی از کرامت تو صاحب شهرت زیاد شده دست اعجاز پیش تو عجز است چه کسی از تو سر در آورده ؟؟ جبرئیل از سلام سمت بقیع در هوای تو، پَر در آورده «حُسن» را نام تو «حَسن» کرده بر گناهان ثواب را بچشان بر شب خشک این کویر بیا بارش آفتاب را بچشان دست هایت،به خوب و بد بخشید لطف دست تو مثل خورشید است در روایات خوانده ام ، آقا هستی اش را سه بار بخشید است بر فقیران شهر، سفره ی تان درد را التیام می داده از تواضع امام عرض و سما به جزامی سلام می داده رُکنی از رُکن های آل کسأ با وجود تو استوار شده مادرت فاطمه چه خوشحال است پسرش مرد کارزار شده صلح تو از نبودن یار است جرأتت را جمل همه دیدند دست بردی به قبضه ی شمشیر علم را با عمل همه دیدند ای که دادی جواب ،بی پرسش تشنه گان را به آب هم برسان ما دعاییم ای عزیز خدا بر دعا استجاب هم برسان دست های کریم تو حسین سیب سرخی

اینگونه اگر مست ترین مست جهانم شور حسن ابن علی افتاده به جانم جا نیست بنوشم, به سرم باده بریزید تا غرق شراب آیه‌ی تطهیر بخوانم در مأذنه‌ی میکده افزوده‌ خداوند یک «اشهد اَنّ الحسن»ی هم به اذانم افتادم از آن رویِ پُر از نور,به سجده بند آمد از آن زلفِ پر از تاب زبانم چون لوح و قلم مستم و صد بار نوشتم: من عاشق آقای جوانان بهشتم دیدند جوان گشته و باز آمده حیدر از میمنه تا میسره مبهوت تو لشکر توفانی و چون برگ در اطراف مسیرت از اهل جمل ریخته بر روی زمین سر یک سوی تو ماه آمده یک سوی تو خورشید به به! به شکوهت وسط این دو برادر از آخرِ صف سر زده تیغ تو به اول از اول صف کشته نگاه تو به آخر ای ساقی افلاک که خاکی است مزارش ای صاحب صحنی که شراب است غبارش در ساحل زیبای دو دریاست ظهورت ای هر دو جهان مست تو و ساغر نورت افطارِ علی بوسه‌ای از جام دو چشمت کوثر سر ذوق آمده از مستی و شورت با پای پیاده نرو ای قبله! تو بنشین تا کعبه سراسیمه بیاید به حضورت در کوچه, دلِ مرده‌ی من منتظر توست تا زنده شود رقص کنان, وقت عبورت از دست تو نان داشت عجب عطر عجیبی! این شعله‌ی عشق است مگر زیر تنورت؟ دانلود چون لوح و قلم مستم حسین ستوده

با آنکه همانند علی داشت شهامت هر ظلم که دید آن خلف پاک امامت تا حفظ شود دین خدا کرد کرامت چون کوه برافراشت به هر حادثه قامت با آنکه غریب وطن و غرق مِحن بود پیروزترین رهبر تـاریخ، حسن بود او مَحکمۀ مُحکمۀ صبر و رضا داشت با صبر و رضا پرچم توحید به پا داشت در صلح و قیامش به زبان حکم خدا داشت پیوسته ولایت به همه ارض و سما داشت ده سال امامت به امام شهدا داشت در حنجرۀ سوخته این طرفه ندا داشت من کیستم احیاگر قانون خدایم بنیـادگـر واقعۀ کرب و بـلایم من وارث شمشیر علی رهبر صبرم من ذات خدا را به خدا مظهر صبرم من روح شکیبایی در پیکر صبرم من وارث صبر پدر و مادر صبرم من صاحب فتح و ظفر لشگر صبرم هم حیدر شمشیرم و هم حیدر صبرم این صبر همان صبر خدای ازلی بود تفسیر کـلام الله و شمشیر علی بود با آنکه بوَد بازوی من بازوی حیدر با آنکه مرا دست خداییست به پیکر این صبر بوَد سخت‌تر از غزه و خیبر این صبر بوَد یک اُحد و خندق دیگر این صبر بوَد نهضت ثاراللهِ اکبر سوگند به اسلام و به قرآن و پیمبر مـا بیـم زبیـداد معـاویـّه نداریم حاشا که ستمگر را راحت بگذاریم ما نخل ولاییم و شهادت ثمر ماست بر جان عدو هر نفس ما شرر ماست چون تیر برآید جگر ما سپر ماست در بحر بلا موج خطر همسفر ماست پیکار جمل نیز گواه دگر ماست هرگز نهراسیم که حیدر پدر ماست بـازوی عـلی حیـدر خیبـر شـکنم من «میثم» حسنم من حسنم من حسنم من پیروز ترین رهبر تاریخ جواد مقدم

نجابت،اصالت،شرافت رقيّه يگانه ست از حيث عفّت رقيّه عزيزه ست در اوج عزّت رقيّه جليله ست و دارد جلالت رقيّه بُــوَد رحمتِ بي نهايت رقيّه لب او عسل نوش عبّاس و اكبر دلش مست و مدهوش عبّاس و اكبر مَقَـرّش در آغوش عبّاس و اكبر از آن شد قلمـدوش عبّاس و اكبر كه باشـد هُـماي سعـادت رقيّه از او نُـور دارد فَلَـق در حقيقت طُفيلش بُوَد ماخَلَق در حقيقت به تن داده ذكرش رَمَق در حقيقت كجا مي رويد اهل حق ؟ در حقيقت ---به طفلي ست پير طريقت رقيّه مُوقّر ، مُكرّم ، مُعظّم ، مؤدّب به درگاه ذات الهـي ، مُقرّب نديدم كنارش كسي را مُعذّب روي دامنِ امّ كلثــوم و زينب نشسته ست بر تخت عصمت رقيّه دانلود نجابت اصالت شرافت رقیه مهدی رعنایی چه زيباست از بند دنيا بريدن به سرعت به پابوسي او رسيدن در اطراف آن ماه گُنبد پريدن نداريم دلشوره ي نه شنيدن اگر هست صاحبْ كرامت رقيّه؟ دعا مي كنم مُبتلاي تو باشم فقير تو و بينواي تو باشم پريشان حال و هواي تو باشم فقط كلب صحن و سراي تو باشم دعا از من ، از تو اجابت رقيّه چه كرده دَمِ كاري ات در خرابه! كه مانده غم جاري ات در خرابه به سوز عزاداري ات در خرابه به لطف فداكاري ات در خرابه بقـا يافت نسلِ امامت رقيّه به آن ضعف زانو به آن زخم بازو به آن قامت خم به آن درد پهلو به آن روي نيلي به آن چشم كم سو تو مستور در نور بودي از اين رو نشـد روسريِ تو غارت رقيّه غمت بي شماره شبت بي ستاره دو گوش تو زخمي و بي گوشواره تو را پير كرده غم شيرخواره پس از ديدن آن لب پاره پاره ندارد دگر خواب راحت رقيّه دانلود نجابت اصالت شرافت رقیه مهدی رعنایی

ای رونق فصل بهار أُمِّ إِسحاق ای دلخوشی روزگار أُمِّ إِسحاق تو فرق داری با همه ، از دار دنیا تنها تویی دار و ندار أُمِّ إِسحاق تو به حیات مادر خود جلوه دادی ای روشنی شام تار أُمِّ إِسحاق گویا خدیجه فاطمه آورده از نو بالا گرفته کار و بار أُمِّ إِسحاق امشب ملائک به تماشایت نشستند امشب که هستی در کنار أُمِّ إِسحاق دانلود تو فرق داری با همه از دار دنیا حیدر خمسه در چشمهای تو نجابت خانه کرده ای سوگلی باوقار أُمِّ إِسحاق دختر به خوبی تو این دنیا ندارد غمخوار بابا ! خانه دار أُمِّ إِسحاق نورٌ علی نورٌ علی نوری یقینا خورشید زاده ! شاهکار أُمِّ إِسحاق بی شک به دنبال کمالات است اگر که بوسه به دستت زد هماره أُمِّ إِسحاق در دامنش خاتون محشر پروریده صدها درود حق نثار أُمِّ إِسحاق کل میکشم امشب به یمن مقدم تو کف میزنم به افتخار أُمِّ إِسحاق عطر خوش قنداقه ات می آید از راه با یاد تو مستم تَوَکَّلتُ عَلَی الله خورشید روی بام دنیای حسینی فرزانه ای و ماه شب های حسینی باباست محو حُسن سیمای تو بانو یا اینکه تو گرم تماشای حسینی سر تا به پا آیینه ی مادربزرگی هانیه ، حسنا ، زهره ، زهرای حسینی ای أَشبَهُ النّاسِ به زهرا بین فامیل محبوبه ی محجوب و زیبای حسینی إِنسیه ای اما شبیه به فرشته باید صدایت کرد "حورای حسینی" با مادری هایی که کردی میتوان گفت در کودکی أم أبیهای حسینی عالم فدای طرز بابا گفتن تو شیرین زبان! یک عمر رؤیای حسینی دانلود تو فرق داری با همه از دار دنیا حیدر خمسه

نوشته شد به دلم ساقی و شراب و سبو کمان ابروی ساقی ببین بگو یا هو نسیم خلد برین اید از سرای نگار گمان کنم که به باد داده زلف مشکین مو هزار سرو به راهش نشسته بر روی خاک چه یار کرده قیامت به قامت دلجو هوای میکده امشب هوای رندان است بریز ساقی ما باده در گلوی سبو کمان ابروی ساقی امیر برومند

ای بی مثال عباس ای بی بدیل عباس کوه وقار عباس مرد اصیل عباس بی تو تمام دنیا مفتش گران ما بود در خلقت دو عالم هستی دلیل عباس همواره هست محرز در رتبه برتری از موسی و هود و شیث و خلیل عباس جبریل با ارادت هر شب به قصد غربت پای تو را بشوید در سلسبیل عباس هر گز نمیتوان که قد تو را رصد کرد باشد برای درکت راهی طویل عباس اصلا به قول اعراب با گیسوی کمندت پیشانی بلندت جدا جمیل عباس ای بی بدیل عباس مهدی رعنایی

به امام صادق عرض کرد آقا جان درسته که تو روز خندق این جمله از زبان خدا ضربه علی یوم الخندق افضل من عباده الثقلین یعنی یه ضربه جد شما امیرالمومنین از عبادت جن و انس از اول هو هوت آدم تا اون لحظه آخر جن و انس عبادت کنه یه ضربه جد شما امیرالمومنین از اونا بالاتره امام صادق فرمود بله و امام صادق فرمود منم از اون ثقلینیم که عبادت منم همشو حساب کنی یه ضربه جدم بالاتر از عبادت منه ضربه علی علی اکبری

ای بی مثال عباس ای بی بدیل عباس کوه وقار عباس مرد اصیل عباس بی تو تمام دنیا مفتش گران ما بود در خلقت دو عالم هستی دلیل عباس همواره هست محرز در رتبه برتری از موسی و هود و شیث و خلیل عباس جبریل با ارادت هر شب به قصد غربت پای تو را بشوید در سلسبیل عباس هر گز نمیتوان که قد تو را رصد کرد باشد برای درکت راهی طویل عباس اصلا به قول اعراب با گیسوی کمندت پیشانی بلندت جدا جمیل عباس ای بی مثال عباس مهدی رعنایی

ای کعبه از ولادت تو محترم علی ای حرمت  تو کرده حرم را حرم علی وقتی به چشم کعبه نهادی قدم علی کعبه به بام عرش خدا زد علم علی سوگند می خورم به خداوند یا علی کز عرش برتراست ی و ازکعبه افضلی حج وزکوة صوم و صلوة قیام تو حمد و رکوع سجده تشهد قیام تو زمزم تو سعی هم تو صفا تو مقام تو تکبیر تو طواف تو بیت الحرام تو این نکته از نبی شده اعلام یا علی اصلا تویی تمامی اسلام یا علی ای جبرئیل بهر تو آورده ذوالفقار برلیلة المبیت تو حق کرده افتخار کرده به راه ختم رسل جان خود نثار تو یار یار بودی از اول نه یار غار تو بردفاع ختم رسل پا فشرده ای دور رسول گشته نود زخم خورده ای آن مدعی که چون بز کوهی فرارکرد ننگ فراررا به جهاد اختیار کرد ترک نبی به معرکۀ  کارزار کرد خودرا نهان به پیچ و خم کوهسار کرد می دید رزم تو زیسارو یمین علی می گفت بر شجاعت تو آفرین علی بافخر کائنات برادر فقط تویی درروز حشر ساقی کوثر فقط تویی اسلام شاهد است که حیدر فقط تویی والله جانشین پیمبر فقط تویی آنان که مدعی مقام پیمبرند از خاک قنبر تو در این عرصه کمترند هرگز کسی به غیرتو حیدر نمی شود مرد فرار فاتحح خیبر نمی شود بیگانه با رسول برادر نمی شود جز تو به شهر علم کسی در نمیشود بگذار تا رود به سر دارها سرم من خاک پای "میثم" تمار حیدرم از کعبه افضلی مهدی رعنایی