مدح

کعبه حلول نور مبارک به دامنت پیراهن سیاه برون آر از تنت امشب تویی و حسن خداوند ذوالمنت آمد زمان سورۀ توحید خواندنت بت ها سرود نور بخوانید با علی ای سنگ های کعبه بگویید یاعلی امشب حرم به عرش خدا ناز می کند آغوش خود برای علی باز می کند آهنگ یاعلی ست که آغاز میکند راز نگفته با علی ابراز می کند ای کعبه باز زندگی از سر گرفته ای جان محمد است که در بر گرفته ای این طفل نیست شیر خداوند اکبر است این روی حی سرمد و پشت پیمبر است این دست داور است که برخلق یاور است این صاحب لوای خدا روز محشر است کعبه حلول نور مبارک مهدی رعنایی

عمریست که دم به دم علی می گویم در حال نشاط و غم علی می گویم یک عمر علی گفتم و اانشاءالله تا آخر عمر هم علی می گویم هر که دارد علی خدا دارد روی سر سایه هما دارد هر که دارد علی خدا با اوست با علی داشتن خدا دارد به علی هر که شد ارادتمند دلی آکنده از صفا دارد آشنای علی کسی باشد که نشانی ز آشنا دارد آشنای علی ستمگر نیست دلش از نور حق جلا دارد هر که شاگرد مکتب او شد کی به مردم ستم روا دارد نرند او گره به کار کسی دستهایی گره گشا دارد کیست غیر از علی که فرزندی همچو سرباز کربلا دارد علی میگویم مهدی رعنایی

قسم به دیده‌ی یعقوب و بوی پیرهنی قسم به شوق اویس و به جذبه‌ای یمنی قسم به برق دو چشمی حسینی و حسنی "قسم به وعده‌ی شیرینِ مَن یمُت یرنی که ایستاده بمیرم به احترام علی علی امام من است و منم غلام علی" فقط علیست که باید خود انتخاب کند مرا بنا کند او یا مرا خراب کند "به ذره گر نظر لطف بوتراب کند به آسمان رود و کار آفتاب کند" علیست نعره طوفانی ام خدا را شکر رسید امام خراسانی‌ام خدا را شکر مرا کشاند قراری هزار شکر آقا مرا رساند قطاری هزار شکر آقا رسیده‌ام پِیِ کاری هزار شکر آقا دوباره این حرم آری هزار شکر آقا دانلود ایستاده بمیرم به احترام علی علی آینه چی

دل می تپد به سینه که دلبر کند نگاه گل باز می شود گر به رخت کند نگاه ای دختری که ختم رسل موقع سلام بر چهره ات به دیده مادر کند نگاه بی اعتنا به جلوه فردوس می شود وقتی که بر جمال تو حیدر کند نگاه بی اعتنا به جلوه فردوس می شود وقتی که بر جمال تو حیدر کند نگاه تو کوثری و خیر کثیری خدا تو را بر چشم های ساقی کوثر کند نگاه عالم به پیشگاه خدا روز داوری بر دستت ای شفیعه محشر کند نگاه دلبر کند نگاه علی شریف

وا نشد جبریل اگر سمت نجف بال و پرش بهتر آن که بر زمین جاری شود خاکسترش . خوش به حال آن کبوتر بچه ای که تا سحر می پرد از صحن ایوانش به صحن دیگرش . داستان سنگ و زر یعنى که ما و فضه اش قصه ی شاه و گدا یعنى که ما و قنبرش . در مقام آخریت بود ، دیدند اولش در مقام اولیت بود ، دیدند آخرش . خاک را گل می کند گل را خلائق می کند نیست هر که خلق مولا خاک عالم بر سرش . این هم از ظرفیت دنیاى بى ظرفیت است هر که او را می پرستد می نویسد کافرش . با على یکتاپرستم ، ورنه می خواهم چکار آن خدایى را که این آقا نباشد مظهرش . آرزوى مرگ کردن چاره ى کارش بود سائلی که دست خالى می رود از محضرش . چهارده قرن است دارد رزق ما را می دهد با همان یک مرتبه بخشیدن انگشترش سمت نجف محسن عرب خالقی آه … ظلمت آه … ظلمت آه … ظلمت می شود واى اگر خورشید را روزى براند از درش . مرتضى یعنى قسیم النار والجنه ، ولى هست معیارش در این تقسیم حب همسرش . تازه کعبه آبرویی یافت و قیمت گرفت هم چنانی که صدف قیمت گرفت از گوهرش . از در کعبه نرفت و بر در کعبه نرفت چون که باید بعد از این کعبه بیاید بر درش . خاک یا خاکسترش کن مصحفی را که در آن آیه ی ” الیوم اکملت ” نباشد محورش . *مبعث ختم رسل ترویج حب حیدر است تا دهد نشر ولایت حق کند پیغمبرش * . به خودش که جای خود ، حتی به خاک پاش هم هر کسی شک می کند شک می کنم به مادرش کور دل ها احمقند ، احمق چه می فهمد علی جان احمد بود که خوابید بین بسترش جز علی و فاطمه دیگر ندیده روزگار اینقدر شرمنده باشد همسری از همسرش سمت نجف محسن عرب خالقی

زهرا گر زراست، پیامبر اباذراست زرگر همیشه با خبر از قیمت زر است از حسن خلق و رحمت پیغمبری چنین باید خداش هدیه دهد دختری چنین دختر چه دختری؛ بگو مادر پدر حوریه‌ای که آمده در کسوت بشر دختر چه دختریست، که معراج مصطفی است هم تاج اوست احمد و هم تاج مصطفی است دختر چه دختریست؛ که به قول پیامبرش هرشب حیا نشسته دو زانو برابرش دختر چه دختریست، که لبخندش آفتاب ماه است گوشوار و گلوبندش آفتاب دختر چه دختریست؛ در اوصاف اوست که آب وضوش باعث خلق ملائکه دختر چه دختری که بهشت است منجلی در خانه‌ای که اوست همسر علی همسر چه همسری نفس مرتضی علی در سینه اش به جای تپش بانگ یا علی همسر چه همسریست که عین روایت است بی بی؛ نیم اش نبوت و نیمی اش ولایت است‌ همسر چه همسریست، نه سال بی وضو نام علی نبرده و علی نیز نام او همسر چه همسری که تمام وقار بود در آسمان برادر او ذوالفقار بود همسر چه همسریست که فقر اختیار کرد تنها به شوق سائل میل انار کرد همسر چه همسریست؛ به او قبله مایل است شام زفاف پیراهنش سهم سائل است پیراهن عروسی خود را که داد گفت: پیراهن حسین مرا در می‌آورند. همسر چه همسری که فقط احترام کرد جای تمام شهر به حیدر سلام کرد همسر چه همسریست که اگر چشمم شکسته است بر سینه اش جمال علی نقش بسته است بی بی جان! بی نور مِهری به سعادت نرسید بی مُهر تو، امضای عبادت نرسید گفتند که صد جا تو به فریاد رسی در کوچه، ولی کسی به دادت … زهرا اگر زر است محسن عرب خالقی

زهرا گر زراست، پیامبر اباذراست زرگر همیشه با خبر از قیمت زر است از حسن خلق و رحمت پیغمبری چنین باید خداش هدیه دهد دختری چنین دختر چه دختری؛ بگو مادر پدر حوریه‌ای که آمده در کسوت بشر دختر چه دختریست، که معراج مصطفی است هم تاج اوست احمد و هم تاج مصطفی است دختر چه دختریست؛ که به قول پیامبرش هرشب حیا نشسته دو زانو برابرش دختر چه دختریست، که لبخندش آفتاب ماه است گوشوار و گلوبندش آفتاب دختر چه دختریست؛ در اوصاف اوست که آب وضوش باعث خلق ملائکه دختر چه دختری که بهشت است منجلی در خانه‌ای که اوست همسر علی همسر چه همسری نفس مرتضی علی در سینه اش به جای تپش بانگ یا علی همسر چه همسریست که عین روایت است بی بی؛ نیم اش نبوت و نیمی اش ولایت است‌ همسر چه همسریست، نه سال بی وضو نام علی نبرده و علی نیز نام او همسر چه همسری که تمام وقار بود در آسمان برادر او ذوالفقار بود همسر چه همسریست که فقر اختیار کرد تنها به شوق سائل میل انار کرد همسر چه همسریست؛ به او قبله مایل است شام زفاف پیراهنش سهم سائل است پیراهن عروسی خود را که داد گفت: پیراهن حسین مرا در می‌آورند. همسر چه همسری که فقط احترام کرد جای تمام شهر به حیدر سلام کرد همسر چه همسریست که اگر چشمم شکسته است بر سینه اش جمال علی نقش بسته است بی بی جان! بی نور مِهری به سعادت نرسید بی مُهر تو، امضای عبادت نرسید گفتند که صد جا تو به فریاد رسی در کوچه، ولی کسی به دادت ...

قرآن گشودم آیه ی محشر بیاورم میخواستم که سوره ی کوثر بیاورم من کیستم زفاطمه(س) سر در بیاورم باید کسی شبیه پیمبر بیاورم هنگام وصفت عقل مرا ترک می کند معراج رفته شان تو را درک میکند **** با نور تو زمین شرف آسمان گرفت چل روز مصطفی(ص) ثمری بی کران گرفت پابر زمین گذاشتی و خاک جان گرفت تا آمدم بگویم زهرا(س) زبان گرفت گفتم که رخصتی بده بهتر بخوانمت مهرت اجازه داد که مادر بخوانمت **** مادر سلام، گوشه ی چشمی به ما کنید مادر سلام، درد مرا هم دواکنید با این امید در زده ام تا که وا کنید لطفی به این اسیر یتیم گدا کنید حالا اگر چه چادر تو وصله دار هست من سائلم همیشه برایم انار هست **** یا آیه آیه آیه ی خود(( هل اتی)) کنی یا از کرم لباس عروسی عطا کنی چادر امانتی بدهی تا چها کنی یک قوم را به نور خدا آشنا کنی سوره کوثر محمدحسین حدادیان دنیا تو را نخواست که اینقدر زشت شد خاکی که زیر پای تو آمد بهشت شد **** دنیا تمام ظلمت و تو ماورای نور با تو کم است فاصله تا انتهای نور همسایه ات اگر که شده آشنای نور این بوده است از برکات دعای نور در آسمان نور چه بدری ،شبیه توست در سال یک شب است که قدری شبیه توست **** در خانه عطر سیب تو از بس جمیل بود یادآور بهشت خدای جلیل بود سرچشمه ی وضوی تو از سلسبیل بود جاروی خانه ی تو پر جبرئیل بود دنیا به پای مهر تو از شرم آب شد آبی که گشت مهرییه ی تو گلاب شد **** آنکه تورا به جمله ی ((لولاک)) می شناخت درک تورا فراتر از ادراک می شناخت پرواز را چه کس بجز افلاک می شناخت بانوی آب را پدر خاک می شناخت... نام پدر همیشه به دنبال مادر است خیر العمل محبت زهرا(س) و حیدر(ع) است سوره کوثر محمدحسین حدادیان

ای بزرگ آفرینش فاطمه چلچراغ اهل بینش فاطمه ای ستون خیمه آل عبا محور اصلی اصحاب کساء ای طفیل هستیت چرخ و فلک لوح اصلی اصحاب کساء ای طفیل هستیت چرخ و فلک لوح و کرسی و قلم جن و ملک دست بوست اولین و آخرین خاک روب خانه ات روح الامین روح بخش کائنان فاطمه معنی صوم و صلاتی فاطمه ای بزرگ آفرینش علی شریف

نجف نشینی علامه ها به من فهماند خدا شناس نشد کس مگر کنار علی سپرده اند پدر مادرم مرا به نجف منم همان سگ موقوفه ی مزار علی و نیست جای تعجب اگر که بگذارد خدا خدایی خود را در اختیار علی ما پیرو آیین رسول اللهیم گوینده لااله الااللهیم داریم کتاب الله و عترت را به دوست خاک قدم علی ولی اللهیم نجف نشینی علامه ها به من فهماند مهدی رعنایی

آب زنید راه را آب حیات آمده کوثر کوثر نبی، علی صفات آمده علیمه و فهیمه ی فاطمیات آمده قمر به سجده رفته چون بدر جمیله می رسد دیده ی جهل کور شد زآنکه عقیله می رسد جاه و جلال مصطفی، مُلکت و مال فاطمه چشمه ی نوش مرتضی، آب زلال فاطمه بزرگ – خواهر حسن، شهپر بال فاطمه زنی به جز تو عشق را مرد سفر نمی شود بی همگان بسر شود، بی تو بسر نمی شود دامن پاک وحی جز وحی گهر نیاورد نیّره ی نبی به جز شمس وقمر نیاورد مادر دهر می سزد دگر پسر نیاورد چه دختری که با دو صد شیر پسر برابر است نبین که زینب است او، که خود علی دیگر است چه زینبی که عرش را سریر خویش می کند چه زینبی که صبر را اسیر خویش می کند چه زینبی حسین را امیر خویش می کند حسین زنده در دلِ جوش و خروشِ زینب است علم زمین نمی خورد، علم به دوش زینب است حب علی است در دلش خلیل اگر خلیل شد مریم اگر عفیفه شد، به فاطمه دخیل شد بزرگ شد هر که در این بیت شرف ذلیل شد در این سرا هزارها فضه جلیله می شود ولی میان این حرم یکی”عقیله” می شود عقل به زانو آمد از درایتی که داشته لال شده زبان از آن فصاحتی که داشته خجل شده عبادت از عبادتی که داشته عجب به بردباری و صبرِ دلِ شکسته اش نمازها فدای آن نافله ی نشسته اش به دست های او اگر طناب گیر کرده است شمر کجا، عقیله را حسین اسیر کرده است رخت اسارت عمه را چقدر پیر کرده است کنیز می شدم اگر سایه ی بر سرم نبود عمه پس از حسین اگر مدافع حرم نبود

ستر ناموس نبوت چون حجاب زینب است محتجب لفظ حجاب از احتجاب زینب است دانش آموز علی خواهر ناموس دین کی دهد معجر زسر، قرآن کتاب زینب است از مزارش گر صدای سوز و سازی بشنوی آن صدای سوزش قلب کباب زینب است از میان تربتش بوی حسین آید برون کهنه پیراهن گمان در مزار زینب است جامه ی یاران سیاه و محمل و پرچم سیاه آری آری این سیاهی یادگار زینب است پرچم ات گر سرنگون شد من نگه می دارمش غم مخور بعد از تو پشتیبان پرچم زینب است ملجع اهل حرم تا ظهر اگر عباس بود شب نگه بان در کنار نهر علقم زینب است ستر ناموس نبوت استاد احمدی اصفهانی

متن مداحی : به وقت خطبه خوانی مصطفی میرداماد به وقت خطبه خوانی مثل حیدر می شود زینب به هفده معجزه بر نی پیمبر می شود زینب من از نامش که زینت برعلی گشته ست فهمیدم زمانی زینت الله اکبر می شود زینب زمین باید بگردد تا ابد دور چنین بیتی که درآن مادرش زهرا و دختر می شود زینب سه تا آیه سه دفعه مادری پیش سه تا حجت به علم جَفْر، اینجا شرح کوثر می شود زینب حباب دور مصباح الهدی چون می شود عباس به کشتی نجات خلق لنگر می‌ شود زینب خودش یک لشکر است از کربلا تا شام،دروقتش؛ دل آور، جنگ آور، آب آور می شود زینب به این نکته توجه کن اگر که در وفاداری؛ برادر می شود عباس، خواهر می شود زینب پس از حیدر اگر بابا، پس از زهرا اگر مادر پس از عباس هم قطعا برادر می شود زینب همانگونه که از اول به یادش مانده از کوچه دم آخر میان خیمه مادر می شود زینب دوتا روح است دریک جسم وقت بوسه از حنجر که یک آن فاطمه یک آن دیگر می شود زینب شاعر : مهدی رحیمی به وقت خطبه خوانی مصطفی میرداماد

گر تو را یک شهر دشمن بداند من امیرالمومنین میدانمت لشکر تو می شود تنها ولی ذکر لب هایم فقط باشد علی گر تو را یک شهر دشمن بداند من امیرالمومنین میدانمت لشکر تو می شود تنها ولی ذکر لب هایم فقط باشد علی گر تو را یک شهر دشمن بداند من امیرالمومنین میدانمت لشکر تو می شود تنها ولی ذکر لب هایم فقط باشد علی

کنون که صاحب مژگان شوخ و چشم سیاهی نگاه دار دلی را که برده‌ای به نگاهی مقیم کوی تو تشویش صبح و شام ندارد که در بهشت نه سالی معین است و نه ماهی چو در حضور تو ایمان و کفر راه ندارد چه مسجدی چه کنشتی، چه طاعتی چه گناهی مده به دست سپاه فراق ملک دلم را به شکر آن که در اقلیم حسن بر همه شاهی بدین صفت که ز هر سو کشیده‌ای صف مژگان تو یک سوار توانی زدن به قلب سپاهی چگونه بر سر آتش سپندوار نسوزم که شوق خال تو دارد مرا به حال تباهی به غیر سینهٔ صد چاک خویش در صف محشر شهید عشق نخواهد نه شاهدی، نه گواهی اگر صباح قیامت ببینی آن رخ و قامت جمال حور نجویی، وصال سدره نخواهی رواست گر همه عمرش به انتظار سرآید کسی که جان به ارادت نداده بر سر راهی تسلی دل خود می‌دهم به ملک محبت گهی به دانهٔ اشکی، گهی به شعله آهی فتاد تابش مهر مهی به جان فروغی چنان که برق تجلی فتد به خرمن کاهی صاحب مژگان شوخ محمد کمیل

سلام زندگی سلام عشق من سلام علی الحجه ابن الحسن اباصالح منم گدای تو اباصالح من و دعای تو اباصالح سرم فدای تو بقیه الله یا حجه الله سلام بر علی سلام بر نجف به عشق علی اومدم جون به کف سیدالابرار حیدر کرار علی مولا ترانه ی لبم علی مولا قنوت هر شبم علی مولا غلام زینبم سیدالابرار حیدر کرار سلام فاطمه سلام مادرم من از بچگی سایته رو سرم ام ابیها حضرت زهرا یا زهرا تویی نیایشم یا زهرا همینه خواهشم یا زهرا محرّمی بشم یا زهرا صحیفه ی نجات یا زهرا حقیقت حیات یا زهرا فدای بچه هات سلام علی الحجه ابن الحسن بقیه الله یا حجه الله اباصالح منم گدای تو اباصالح من و دعای تو اباصالح سرم فدای تو بقیه الله یا حجه الله سلام عشق من محمدحسین پویانفر

وضو بگیرم در حال روزه با تکبیر کنم مباهله با دشمنان حیّ قدیر زبان حق شوم و آیۀ مباهله را به شأن فاطمه و شوهرش کنم تفسیر ز قول دوست و دشمن شنو که این آیه به وصف اهل کسا از خدا شده تعبیر محمد و علی و فاطمه، حسین و حسن که پنج در عددند و یکی چو حیّ ّقدیر پی مباهله کردند، روی در صحرا یکی چو مهر فروزان چهار ماه منیر وضو بگیرم در حال روزه با تکبیر کنم مباهله با دشمنان حیّ قدیر زبان حق شوم و آیۀ مباهله را به شأن فاطمه و شوهرش کنم تفسیر ز قول دوست و دشمن شنو که این آیه به وصف اهل کسا از خدا شده تعبیر محمد و علی و فاطمه، حسین و حسن که پنج در عددند و یکی چو حیّ ّقدیر پی مباهله کردند، روی در صحرا یکی چو مهر فروزان چهار ماه منیر مباهله محمد فصولی

از عشق علی اگر هلاکم سازند اهل نظر آیینه ز خاکم سازند گویند که ناپاک مبر نام علی من نام علی برم که پاکم سازند آدم نه به گندم جنان راغب بود شوق دگرش به جان و دل غالب بود می جست بهانه ای که آید به نجف مقصودش علی ابن ابیطالب بود از عشق علی اگر هلاکم سازند اهل نظر آیینه ز خاکم سازند گویند که ناپاک مبر نام علی من نام علی برم که پاکم سازند آدم نه به گندم جنان راغب بود شوق دگرش به جان و دل غالب بود می جست بهانه ای که آید به نجف مقصودش علی ابن ابیطالب بود از عشق علی اگر هلاکم سازند اهل نظر آیینه ز خاکم سازند گویند که ناپاک مبر نام علی من نام علی برم که پاکم سازند آدم نه به گندم جنان راغب بود شوق دگرش به جان و دل غالب بود می جست بهانه ای که آید به نجف مقصودش علی ابن ابیطالب بود در راه علی مهدی میرداماد

به نجف آمدم زلال شدم راهی جاده ی کمال شدم جلد گنبد شدم کبوتر وار مونس هر شکسته بال شدم از لبانم قصیده میجوشید تا رسیدم به صحن لال شدم به ضریحش دخیل مِی بستم پس از آن غرق شور وحال شدم در جمال خدا نمای علی نشئه ذات ذوالجلال شدم من کجاوحریم شاه نجف که چنین لایق وصال شدم روسیاهم ولی اذان گفتم وارث لکنت بلال شدم با خوداین بیت را که میخواندم مست جام علی وآل شدم که علی دست قادر ازلیست خلقت ما سوی بدست علیست گوش دل باز کن که جان شنوی آنچه نشنیدنیست آن شنوی سر هر موی تو زبان بشود وصف او را به هر زبان شنوی روی این خاک پاک بنشینی نغمه هایی از آسمان شنوی راهی وادی السلام شوی مثل قاضی حدیث جان شنوی دل هر ذره را که بشکافی از دل ذره ها اذان شنوی اشهد ان مرتضی حیدر از سرا پای این جهان شنوی وصف مولای مهربانی را از لب صاحب الزمان شنوی باید این بیت آسمانی را از دهان فرشتگان شنوی که علی دست قادر ازلیست خلقت ماسوی بدست علیست به نجف آمدم مهدی میرداماد

مولاي ما نمونه ديگر نداشته است اعجاز خلقت است و برابر نداشته است وقت طواف دور حرم فکر مي‌کنم اين خانه بي‌دليل ترک بر نداشته است توهین نمی کنم به کسی در غزل ولی هر کس کمی محبت حیدر نداشته است خود را برای شعله مهیا کند که او حق را به چشم دیده و باور نداشته است ديديم در غدير که دنيا به جز علي آيينه‌اي براي پيامبر نداشته است سوگند مي‌خورم که نبي شهر علم بود شهري که جز علي در ديگر نداشته است طوري ز چارچوب، در قلعه کنده است انگار قلعه هيچ زمان در نداشته است يا غير لافتي صفتي در خورش نبود يا جبرئيل واژه بهتر نداشته است اين شعر استعاره ندارد براي او تقصير من که نيست برابر نداشته است توهین نمی کنم مهدی میرداماد مولاي ما نمونه ديگر نداشته است اعجاز خلقت است و برابر نداشته است وقت طواف دور حرم فکر مي‌کنم اين خانه بي‌دليل ترک بر نداشته است توهین نمی کنم به کسی در غزل ولی هر کس کمی محبت حیدر نداشته است خود را برای شعله مهیا کند که او حق را به چشم دیده و باور نداشته است ديديم در غدير که دنيا به جز علي آيينه‌اي براي پيامبر نداشته است سوگند مي‌خورم که نبي شهر علم بود شهري که جز علي در ديگر نداشته است طوري ز چارچوب، در قلعه کنده است انگار قلعه هيچ زمان در نداشته است يا غير لافتي صفتي در خورش نبود يا جبرئيل واژه بهتر نداشته است اين شعر استعاره ندارد براي او تقصير من که نيست برابر نداشته است

 بگذار تا این باده آتشگون بماند همرنگ با افسانه و افسون بماند بگذار تا در جبر ذهن كج‌مداران این كارها بر گردن گردون بماند رفتند یاران پرخروش و برنگشتند این داغ تا كی بر دل كارون بماند؟ شهرت ندارد عاشقی بی نام معشوق لیلی تجلی كرد تا مجنون بماند آری توان یك عمر از زلفش سخن گفت اما كجا بی لطف او مضمون بماند؟ یا رب ظهور یار را نزدیك‌تر كن در پرده تا كی حسن روزافزون بماند؟ وقتی كه خون پیروز بر شمشیر باشد كی نام عاشق بی نثار خون بماند؟ همراه موسی بودن این‌جا افتخار است اما برای آن‌كه با هارون بماند گفتی كه در زقّوم خود صهیون بمیرد گرم از طراوت شاخه‌ی زیتون بماند ما در تب غزّه خروشی تازه دیدیم از انقلاب سرخ تو آوازه دیدیم غزّه، زمینش، آسمانش، كوچه‌راهش مردان، زنان و كودكان بی‌پناهش هیهات مناالذله می‌گویند آری راه شرف را در تو می‌جویند آری آن‌جا كه دیدی با سپاهش آمده حر می‌ریخت از لب‌های تو اندرز چون در شكر خدا گفتی و مردم را شكایت خواندی در آن‌جا از پیمبر این روایت: دیدید اگر مصداق ظلم بی‌حد آمد دیدید اگر كه جائری بر مسند آمد فرقی نمی‌داند حلالی از حرامی اسلام را دیگر نمانده غیر نامی آن‌جا اگر گرم سكوت خویش بودید تنها به فكر كسب قوت خویش بودید حق است حق را كه شما را كور سازد همراه آن بیداد گر محشور سازد بگذار تااین باده مهدی سلحشور

خیالش باز، شعری بر لبم بی اختیار آورد که اوصاف علی طبع مرا اینگونه بار آورد کلاف شعر دارم، سالها کارم غزل بافی ست دراین بازار آشفته، علی تحسین کند کافی ست نوشتم شاعرش هستم، عجب وهم و خیالاتی نوشتم بی علی هیچم، چه توضیح اضافاتی… نوشتم شمس… دیدم گنبدش زیباتر از آن است نوشتم کعبه و دیدم نجف بالاتر از آن است به قرآن سر زدم دیدم علی گویا تراز آن است نوشتم عرش…دیدم مرتضی اعلی تر از آن است شبیه جبرئیل از درک این اوصاف درماندم صد و ده بار امشب قل هوالله احد خواندم من از شوقش زمین خوردم، ولی مولا بلندم کرد همیشه یاعلی گفتم، علی از جا بلندم کرد سَر و سِرّ مرا با او، کسی جز او نمی داند علی نادیده می بیند،علی ننوشته می خواند چه بهتر ازهمین اول بگویم حرف آخر را کسی از ابتدا تا انتها نشناخت حیدر را خیالش باز محمدحسین حدادیان کسی نشناخت حیدر را به غیر از مصطفی وقتی… گره زد دست خود را سخت در دست خدا وقتی…. …به چشم حاجیان شور تماشا می رسید آنروز کنار برکه ای دریا به دریا می رسید آنروز نگاه نافذ احمد، زمین را در تصرف داشت زمان هم از نبی انگار دستور توقف داشت نفس ها حبس شد…، در سینه ها خوف و رجا افتاد بدون همهمه زنگ شتر ها از صدا افتاد زمینِ گرمِ صحرا از پریشانی سراسر بود همه باخویش می گفتند آیا حج آخر بود؟! نبی فرمود بسم الله،ای ارض و سما بشنو! گواهی باش ای تاریخ! پیغام مرا بشنو دوباره صحبت از اسرار خلقت می کنم آری ولی این مرتبه اتمام حجّت میکنم آری تفاوت در میان حق و باطل چیست، معلوم است؟ بدون این خبر اسلام کامل نیست، مفهوم است؟ نمانَد زحمت پیغمبران بیهوده، ای مردم! نه اینکه حرف من باشد خدا فرموده، ای مردم! نبی همدوش مولا آسمان ها را هوایی کرد خدا از شاهکار آفرینش رو نمایی کرد نبی فریاد زد، بر عالم و آدم مسلم شد علیّ بن ابی طالب، ولیُ الله اعظم شد برای خاتم پیغمبران جزاو نگینی نیست شهادت می دهم جز او امیرالمومنینی نیست شکاف کعبه آیا ماند در نزد شما مغفول؟ طواف مرتضی کردید آری ((حَجُّکم مقبول)) خیالش باز محمدحسین حدادیان

من مسیحی می شوم عیسی اگر ثابت کند مرده ای را زنده کرده او بدون یا علی یا کلیمی می شوم موسی اگر ثابت کند اژدها کرده عصا را او بدون یا علی من غلام یوسف بازار مصرم گر که او کرده بیچاره زلیخا را بدون یا علی پیرو دین خلیلم گر بگوید مدعی جان مرغان کرده او احیا بدون یا علی چون بگوید حضرت یونس مریدش می شوم زنده مانده قعر دریا او بدون یا علی مسلک نوح نبی را پیشه می سازم اگر گشته فارغ از بلایا او بدون یا علی اولین سنی عالم می شوم پیغمبرم گوید اگر کرده دینش را مهیا او بدون یا علی من مسیحی میشوم حمید بصیرت

یک ذره از نگاه علی آفتاب شد انگور بوسه زد به ضریحو شراب شد ما را ز خاک پاک علی آفریده اند پس با همین علی بوتراب شد هر حاجتی که پیش خداوند برده اند گفتم خدا به حق علی باید غلام قنبر او شد که از عزل هر کس غلام او شد عالیجناب شد گفتیم علی و شعف آفریده شد با خنده هاش در نجف آفریده شد مادر تو دیده ای صفات امیر را طی کرده ایم باتو تمام مسیر را یک ذره از نگاه علی آفتاب شد انگور بوسه زد به ضریحو شراب شد ما را ز خاک پاک علی آفریده اند پس با همین علی بوتراب شد هر حاجتی که پیش خداوند برده اند گفتم خدا به حق علی باید غلام قنبر او شد که از عزل هر کس غلام او شد عالیجناب شد گفتیم علی و شعف آفریده شد با خنده هاش در نجف آفریده شد مادر تو دیده ای صفات امیر را طی کرده ایم باتو تمام مسیر را نگاه علی حمید بصیرت