مدح

تاکی به تمنای وصال تو یگانه اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه خواهد به سر آید، شب هجران تو یانه؟ ای تیر غمت را دل عشاق نشانه جمعی به تو مشغول و تو غایب ز میانه رفتم به در صومعهٔ عابد و زاهد دیدم همه را پیش رخت راکع و ساجد در میکده رهبانم و در صومعه عابد گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد یعنی که تو را می‌طلبم خانه به خانه روزی که برفتند حریفان پی هر کار زاهد سوی مسجد شد و من جانب خمار من یار طلب کردم و او جلوه‌گه یار حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار او خانه همی جوید و من صاحب خانه هر در که زنم صاحب آن خانه تویی تو هر جا که روم پرتو کاشانه تویی تو در میکده و دیر که جانانه تویی تو مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه بلبل به چمن زان گل رخسار نشان دید پروانه در آتش شد و اسرار عیان دید عارف صفت روی تو در پیر و جوان دید یعنی همه جا عکس رخ یار توان دید دیوانه منم من که روم خانه به خانه عاقل به قوانین خرد راه تو پوید دیوانه برون از همه آیین تو جوید تا غنچهٔ بشکفتهٔ این باغ که بوید هر کس به زبانی صفت حمد تو گوید بلبل به غزلخوانی و قمری به ترانه بیچاره بهائی که دلش زار غم توست هر چند که عاصی است ز خیل خدم توست امید وی از عاطفت دم به دم توست تقصیر خیالی به امید کرم توست یعنی که گنه را به از این نیست بهانه به تمنای وصال تو مجید بنی فاطمه

حُبُّ الحُسِین وُسیلةُ السُّعداءِ وضیاءَهُ قد عَمَّ بالأرجاء سِبطٌ تَفَرَّعَ مِنهُ نَسلُ المُصطَفى وَأضَاءَ مِسک بوجهِهِ الوَضَّاء حبُّ الحسین فَهُوَ الکریمُ ابنُ الکریمُ وَ جَدُّهُ خَیرُ الأنام وسیِّدُ الشُّفَعاءِ معنی : عشق حسین راه توسل سعادتمندان است . و فروغ تابانش سراسر عالم را فرا گرفته است . او همان نوه ای است که نسل محمد مصطفی (ص) همه از اوست . هر اقلیم و سرزمینی را چهره ی نورانی اش روشنی بخشیده است . بخشنده و بخشنده زاده است و جدش سرور عالم و بزرگ پایمردان است . حب الحسین مجید بنی فاطمه

دیشب از عشق چشم من تر بود عاشقی حرف ما و دلبر بود دلِ گم گشته ام مرا می برد دلم از کودکی کبوتر بود تا سر کوچه ی خدا رفتم که پُر از چشمه های کوثر بود چشم من بود و دامن ساقی دست من بود و لطف ساغر بود من ز هوش و دلم ز دستم رفت کار پیمانه های آخر بود کار دل، کار عشق دست تواند هم خدا، هم حسین مست تواند جلوه ای کن به رسم دلبریت تا بریزیم سر به سروریت درِ بازارِ بردگان وا شد یوسف آمد برای نوکریت کعبه افتاده است دنبالت با خیالِ رخِ پیمبریت تو علی هستی و علی مانده ماتِ اعجاز تیغ حیدریت چقدر مثل فاطمه هستی به فدای شکوه کوثریت آمدی عشق در به در شده است امشب ارباب ما پدر شده است باز کن چشم عالم آرا را خیره کن چشم های دنیا را نخوری چشم ای تو چشم حسین بس که چشمت ربوده دل ها را نوه ی ارشد امیر عرب می دهی عطر نام زهرا را ای علمدار دوم این قوم می بری رونق مسیحا را آرزوی حرا دو رکعت توست تا ببیند دوباره طاها را صخره ای موج را به هم کوبید روی دوشش گرفت دریا را پَرِ سجاده های مادر تو می برد دودمان لیلا را سیب سرخی و زاده ی ارباب یوسف خانواده ی ارباب شاه زاده امیر میدان ها مثل عباس مرد طوفان ها نفس دشت ها بریده ز تو تند باد شگفت جولان ها کوه ها خاک پای تن تنه ات شاه بیتِ لبِ رجز خوان ها به علی رفته ای در اوج نبرد می زنی خنده بر پریشان ها زَهره ها را دریده ای یعنی هیچ کس نیست بین میدان ها از امیران کربلا هستی چقدر شکل مرتضی هستی گره ای تا زدی دو ابرو را به هم آمیختی تو شش سو را همگی قبر خویش را کندند تا که دیدند تیغ و بازو را تیغ رقصید و آسمان بشنید ضربه ات را صدای هوهو را طپش قلب خیمه ها آمد تا گشودی سپاه گیسو را آمدی تا پس از عمو گیری پای محمل رکاب بانو را از مِیِ عشق باده ای داریم وه چه ارباب زاده ای داریم روشنی های آسمان حسین ای نشانیِ بی نشان حسین روی چشم تو ابروان پدر روی دوش تو گیسوان حسین آه داوود حضرت ارباب ای اذان گوی کاروان حسین بعد آوای دلنشین تو بود نوبت گفتن اذان حسین قُوَت زانوان بابایی ای مسیحاترین جوان حسین مادرت هیچ، بین بهت حرم رفتنت می برد توان حسین از نگاهت عزیز زهرا سوخت رفتی از رفتن تو لیلا سوخت حسن لطفی چشم حسین جواد مقدم

همه در حیرتم امشب ، که شب هفده ماه ربیع است و یا یازده غرّه‌ ی شعبان معظم ، شب میلاد محمد شده یا آینه‌ ی طلعت نورانی احمد ، به سر دست حسین است و یا آمده از غار حرا باز محمد ؛ عجبا این گل نورسته علی‌ اکبر لیلاست ، بگو یوسف زهراست ، بگو آینه‌ ی طلعت طاهاست ، بگو دسته‌ گل فاطمه‌ ی ام‌ ابیهاست ، بگو روح بتول است ، بگو جان رسول است ، سلام و صلوات همه بر خُلق و خصالش ، به جلالش به جمالش همه مبهوت کمالش همه مشتاق وصالش که سراپاست همه آینه‌ ی احمد و آلش ، چه به خلقت چه به طینت چه به صورت چه به سیرت چه به قامت چه به هیبت ، همه بینید در این خال و خط و چهره‌ ی گل روی رسول دو سرا را خانه‌ ی یوسف زهراست زیارتگه پیغمبر اکرم ، نگه آل محمد به جمالی است که خود شاهد رخسار دل‌ آرای محمد شده اینک ، همگی چشم گشودند به سویش ، به گمانم که گره‌ خورده دل نور دل فاطمه بر طره‌ ی مویش ، شده جا در بغل عمه و آغوش عمویش ، نگه ماه بنی‌ هاشمیان بر گل رویش ، نفسش نفخه‌ ی صور و نگهش آینه‌ ی نور و قدش نخله‌ی طور و به دَمَش معجز عیسی ، به لبش منطق موسی ، همه ماتش ، همه مستش ، همه دادند به هم دست به دستش ، همه گل‌ بوسه گرفتند ز پیشانی و لعل لب و خورشید جمالش ، همه دادند سلامش ، همه دیدند به مهر رخ او وجه خدا را نگه از دامن مادر به گل روی پدر دوخته گویی ، که ز شیری به تجلای الهی شده چون شعله‌ ی افروخته ، سر تا به قدم سوخته ، از روز ولادت بسی آموخته این درس که باید به جراحات تنش آیه‌ ی ایثار و شهادت همه تفسیر شود ، سینه‌ ی پاکش هدف تیر شود ، طعمه‌ ی شمشیر شود ، با نگه خود به پدر کرده ز گهواره اشارت که منم کشته‌ ی راهت ، تو رسول‌ اللهی و من چو علی شیر سپاهت ، همه در حیرتم مجید بنی فاطمه

سلام ای ماه شبای تارِ، دو دنیا زینب، یا زینب سلام ای راه، فضیلت دارِ، تولا زینب، یا زینب عزیز شاهِ، جهان و یارِ، حسین یا زینب، یا زینب زمین و زمون میخونن امشب سلام بر حسین سلام بر زینب احساسی‌تریم از هر چی عاشقون است تو این قصه لیلی نقشش خواهرون است همه حاجت ها، روا میشه با، نگاه زینب، یا زینب پیشِ آقاشه، کسی که باشه، تو راهِ زینب، یا زینب پُر از اسرارِ، پُر از سردارِ، سپاه زینب، یا زینب بخونیم همه با هم زیر لب سلام بر حسین  سلام بر زینب ای جان‌های عاشق ای دل‌های بی‌تاب این ذکر و بگیرید دریاب دریاب دریاب جان ارباب پَرِ پروازِ، شهادت بازِ، به نام زینب، یا زینب سر و منصورِ، سراسر نورِ، قیام زینب، یا زینب به قدری والاست، که میشه عباس، غلام زینب، یا زینب عرش قلب زینب سر تا سر حسینه حرف عشق از اول تا آخر حسینه میگن عاشقا توی تاب و تب سلام بر حسین سلام بر زینب چشمه ی خِیراتی، چشمه‌ی برکاتی خواهر حسنین، عمه‌ی ساداتی جان و روح حسین، مُقتدای اباالفضل اهلا و سهلا، مرحبا مولاتی جلوه‌ی قبله، جلوه ی صلواتی جلوه ی ثقلین، نورِ در مِشکاتی ماهِ آل علی، ماهِ خونه ی حیدر اهلا و سهلا، مرحبا مولاتی طایره ملکوت، ضامن عرصاتی مَروه و عرفات، مَشعَر و میقاتی عمه‌ی سجاد، عمه ی علی اکبر اهلا و سهلا، مرحبا مولاتی زمین و زمون میخونن امشب سلام بر حسین سلام بر زینب با یک نفس تمام جهنم شود بهشت گویند اگر جهنمیان یک صدا حسین مدح حضرت زینب مهدی رعنایی