مدح

تنها دعای کسی مستجاب میگردد که قوت غالبش این جا شراب میگردد غلام همت آنم که زیر چرخ کبود غلام قنبرش عالیجناب میگردد اگر که ساقی کوثر نظر کند به کسی اگر چه ذره ولی آفتاب میگردد به یمن جوهره عشقِ علی و اولادش گناه هرچه که باشد ثواب میگردد خبر دهید به مستان که دور قبر قمر هنوزم که هنوز است آب می گردد خوشا بحال کسی که شبیه ابراهیم در آستان حسینش مجاب میگردد نجف نرفته نمی فهمد این حقیقت را که کعبه دور سر بوتراب می گردد کیست این که بالاتر از او دست کسی نیست این کیست که جز دامن او دادرسی نیست این کیسته که در سیطره بود ونبودش عالم سر سفره اش غیر قفسی نیست این علی کیست علی آینه چی

عمریست که دم به دم علی می گویم در حال نشاط و غم علی می گویم یک عمر علی گفتم و اانشاءالله تا آخر عمر هم علی می گویم هر که دارد علی خدا دارد روی سر سایه هما دارد هر که دارد علی خدا با اوست با علی داشتن خدا دارد به علی هر که شد ارادتمند دلی آکنده از صفا دارد آشنای علی کسی باشد که نشانی ز آشنا دارد آشنای علی ستمگر نیست دلش از نور حق جلا دارد هر که شاگرد مکتب او شد کی به مردم ستم روا دارد نرند او گره به کار کسی دستهایی گره گشا دارد کیست غیر از علی که فرزندی همچو سرباز کربلا دارد علی میگویم محمد فصولی

در دلم جای حیدر است نقش الفبای حیدر است فرش و عرش و لوح و قلم خاک قدم های حیدر است مقصد و مقصود خدا بالله تولای حیدر است من کنت مـــــولاه فهذا علــــــی مولاه اللهم وال مــــن والاه وعــــــاد من عاداه علی آن نور منجلی در بیان سینجلی مظهر حَیِّ لم یَزَل به دو عالم شده ولی نور لبخند فاطـمه ذکر همه علـی علی من کنت مولا محمد فصولی

ديد ساقي ايستاده پاي خم باخدايش عشق بازي مي كند صحبت ازافشاي رازي مي كند كيست اين ساقي رسول خاتم است صاحب تفسيراسم اعظم است دورتادورسرش خيل ملك درطواف او تمام نه فلك جبريل اين بار جور ديگري است بحث اتمام ره پيغمبري است وقت تكميل رسالت آمده گاه تنزيل ولايت آمده تالب پيك الهي باز شد شرح صدر مصطفي آغاز شد در كناربركه بار انداختند منبربالابلندي ساختند با جلال وعزت پيغمبري باشكوه واقتدارديگري رفت تاپايان رساندراه را سازد آگه بنده ی گمراه را ير جهاز اشتران قد راست كرد خطبه اش رااين چنين آغازكرد ايها الناس اي مسلمانان خموش وحي منزل را فرا داريد گوش ايها الحجاج حج كامل کنید روي برحق پشت برباطل كنيد ايهالناس اين منم ختم رسل صاحب نور رسالت عقل كل من رسول ا... اعظم احمدم تاج مخلوقات حي سرمدم آمدم تا خير را نازل كنم راه كل انبياء كامل كنم اينكه دستش روي دستان من است نفس قدسي من وجان من است اين علي با شد امام المتقين شيرميدان ها، بوارالكافرين دست بوس محضرش روح الامين دست پنهان خدا در آستين مظهرعين اليقين حق اليقين بهترين مخلوق رب العالمين اين علي فاروق حق و باطل است هركه رو گرداند از او جاهل است ایستاده ساقی پای خم محمد فصولی

حاجت به شرح آن نیست،دردی که خود عیان است این اشک شور گونه، شیرین ترین بیان است از عشق یوسف مصر یک دل فقط جوان شد در خیمه ی حسینی، دلها همه جوان است بالاترین عبادت، شادی قلب زهراست شادی قلب زهرا، ذکر حسین جان است زهرا تمام ما را با اسم می شناسد نزدیک درب هیئت چشم انتظارمان است این سرخی بدن ها، یا این به سرزدن ها از جهل سینه زن نیست، از عشق بی کران است "اینجا گناه بخشند، کوهی به کاه بخشند" وقتی که پیرمردی، با عشق روضه خوان است آهی کشید خواهر در ماتم برادر این آه تا قیامت در سینه ها نهان است مثل لب برادر، خون شد جبین خواهر گویا که چوب محمل همدست خیزران است حاجت به شرح آن نیست،دردی که خود عیان است این اشک شور گونه، شیرین ترین بیان است از عشق یوسف مصر یک دل فقط جوان شد در خیمه ی حسینی، دلها همه جوان است بالاترین عبادت، شادی قلب زهراست شادی قلب زهرا، ذکر حسین جان است زهرا تمام ما را با اسم می شناسد نزدیک درب هیئت چشم انتظارمان است این سرخی بدن ها، یا این به سرزدن ها از جهل سینه زن نیست، از عشق بی کران است "اینجا گناه بخشند، کوهی به کاه بخشند" وقتی که پیرمردی، با عشق روضه خوان است آهی کشید خواهر در ماتم برادر این آه تا قیامت در سینه ها نهان است مثل لب برادر، خون شد جبین خواهر گویا که چوب محمل همدست خیزران است شیرین ترین بیان علی اکبری

میثم شدم که سر بدهم پای دلبرم هر جا علیست، دار خودم را میاورم میثم شدم که هو بکشم روی دارها خونم حلالِ قاطبه ی ذوالفقارها میثم شدم که جان بدهم بی معطّلی یک روز کار دستِ دلم میدهد علی دیوانه ام، بگو که جهان را خبر کنند از این به بعد با منِ دیوانه سر کنند دینم علیست، قبله ی دیرینه ام علیست قلبی که میطپد وسطِ سینه ام علیست آب و گلم سرشته شده با ولای او اصلاً من آمدم که شوم خاک پای او نان آورِ دو دست فقیرم فقط علیست فریاد میزنم که امیرم فقط علیست مست همیشه تشنه ی میخانه اش منم فریاد میزنم که سگِ خانه اش منم هر کس غلام اوست مقامش معظم است قنبر غلام نیست، شهنشاه عالم است وقفِ امیر عشق جوانی و پیری ام عالم سقیفه ای بشود من غدیری ام در شیعه ی غدیر نشان از سقیفه نیست غیر از علی در عالم امکان خلیفه نیست جز او کدام شاه به ظاهر فقیر بود؟ شاه زمانه بود و به روی حصیر بود سلطان دهر، شاه زمان، فخر عالمین شیر احد، دلاور خندق، یل حنین خیبر شکن،دلیرترین پهلوان دشت او رفت و از مصاف، کسی زنده برنگشت در جای جایِ معرکه تکبیر میکشد می آید از مقابل و شمشیر میکشد از نعره های تیغ دو دم بین کارزار تا چند روز گوشِ عدو تیر میکشد دینم علیست محمدحسین حدادیان

گره به کار فتاده گره گشای همه صدات می زنم ای اسمه دوای همه اگر غلام تو هستند من غلام همه اگر گدای تو هستند من گدای همه قسم به کعبه تعجب نمی کند کعبه اگر مراد تو باشی ز ربنای همه رسول گفت که یک هشتم عدس کافیست محبت اسد الله علی برای همه قبول کردن و رد کردنش به دست علیست نخست سمت نجف می رود دعای همه سر مرا به دو تا تکه سنگ بند نکن نجف برای من و کعبه هم برای همه شریک کرد خدا شیعه تو را با تو نوشته اند ثواب تو را به پای همه خدا نیاز ندارد عبادت ما را نماز خوانده علی یک تنه به جای همه  محبت علی حسین عینی فرد

دل بسته ام مرا زسر خویش وا مکن از من مرا جدا کن و از خود جدا مکن هرگز نگویمت که بیا دست من بگیر گویم گرفته ای زعنایت رها مکن در من اگر سعادت ترک خطا نبود در تو کرامت است تو ترک عطا مکن خواهی اگر زلطف بمن اعتنا کنی دیگر به کثرت گنهم اعتنا مکن نزد کریم فرق ندارند خوب و بد یکجا قبول کن همگان را سوا مکن دل بسته ام حمید علیمی

پایتخت رفیع سلطنتَت بنده کرده دو صد سلیمان را تا نقاب از رُخت کنار زدی شیعه کردی تمام ایران را ناقه ات تا رسید نیشابور سجده کردند جام سلطان را مرد سلمانی ِشما دارد همه ی رتبه های سلمان را نجف و کربلای ما گشته جنت مشهد خراسان را به حرم پر زدم خدا را شکر زائر مشهدم خدا را شکر ما ندیدیم بام از این بهتر هیچ جا احترام از این بهتر آهوی دام ِ آهویت هستم نیست صیاد و دام از این بهتر از تهِ دل سلام آقا جان ای سلام اَلْسلام از این بهتر با جُزامی ، غلام ، همسفره من ندیدم مرام از این بهتر برتر از حاکمی، سلیمانی ست تو بگو که کدام از این بهتر نوکر خانه ی تو باشم من که نباشد مقام از این بهتر غیر نوکر شدن چه می خواهم جز کبوتر شدن چه می خواهم شیعه کردی ایران را حمید علیمی

ای که بهتر ز من هزار ها داری آسمانی پر از دعا داری دستم هایم دخیلتان هستند بس که دست گره گشا داری از گدا هم کریم می سازی بس که اعجاز کیمیا داری من هوای تو را به سر دارم تو هوای دل مرا داری هرچه بیمار هم بیاید باز تو برای همه دوا داری دل شکسته کسی به من می گفت خوش به حالت امام رضا یا شمس الشموس حمید علیمی

شوق پرواز تا خدا دادی دست من نیست چشم بارانی به نگاهم بهانه ها دادی از کرامات دست تو این است بیش از اندازه به گدا دادی جامه اش را تبرکی بردند هر مریضی که تو شفا دادی در دل زائرینت امید است گنبدت آرزوی خورشید است ارتباط با ما ،مایه دلگرمی است مدح امام رضا سعید قانع

دختر فاطمه هستی و من نوکرتان اهل بیتم به فدای پدر و مادرتان نگذارید که دل بسته ی جایی بشویم بگذاربد بمانیم به دور و برتان کاش که می شد در صحن تو کبوتر باشیم تا که هر روز بگردیم به دور سرتان از طفولیت خود عالمه بودی بانو فیض بردند بزرگان همه در محضرتان چون علی دگری خلق نشد هیچ کسی منم نوکرتان مهدی مختاری

حرم امن تو کافی است هراسان شده را مثل شه راه بده آهوی گریان شده را دل سپردیم به آن معجزه ی چشمانت تا که آباد کنی خانه ی ویران شده را مِهر تو باعث خاموشی آتشـدان است خارج از دست خلیل است ، گلستان شده را گندم ری به تنور کرمت پخته شود از تو داریم پس این مزرعه ی نان شده را هرچه شد خرج حرم ارزش او بیشتر است از طلا حرف نزن، نقره ی ایوان شده را به در خانه ی تو بسته و وابسته شدیم چه نیازی است به جنّت سگ دربان شده را گر قرار است جبینش به قدومت نرسد کافرش بیش نخوانیم مسلمان شده را در محلّه خبر لطف تو   بهتر پیچید پخش کردند اگر قصه مهمان شده را شدنی نیست کرم داشته باشی ، امّا دستگیری نکنی دست به دامان شده را پنجره ساخته ای دور ضریح کرمت تا ببندند به آن زلف پریشان شده را ما فقط ظاهری از اوج تو را می بینیم گذری نیست به معراج ِ تو حیران شده را جلوه ای کردی و زهرای پر از جذبه ی تو تا قم آورد دل شاه خراسان شده را حرم امن تو وحید یوسفی

آمد به جهان ستاره آل الله هم دختر آفتاب و هم خواهر ماه سلطان خراسان رخ او دید و گفت لا حول ولا قوه الا بالله جایی که کوه خضر به زحمت بایستد زائر چگونه پیش تو راحت بایستد نزدیک می شوم به تو چیزی نماندس قلبم ز اشتیاق زیارت بایستد دختر آفتاب حسن خلج

لطفی که کرده ای تو به دنیا مشخص است هر کس که بی علی است پریشان یک یا علی برای دو دنیایم بس است این خانواده فضه شان هم مقدس است باید برای بردن نامت وضو گرفت گفتیم یا علی دهان رنگ و بو گرفت هرکس که شد غلام تو عالیجناب شد لطفی که کردی حسین سیب سرخی

رمضان بهشت خدا شده ز گل جمال تو یا حسن مه نیمه اختر کوچک و مه نو هلال تو یا حسن یم علم و حکمت و معرفت نمی از کمال تو یا حسن دل دشمنان تو را برد نبوی خصال تو یا حسن صفحات و متن کتاب حق رخ و خطّ و خال تو یا حسن به خدا رسیده ز بندگی طیران بال تو یا حسن تو چراغ بزم وصال حق تو بهار خلد مخلّدی تو خدای حسن و ملاحتی تو یگانه عبد مؤیّدی تو به جسم، جان کتاب حق تو به روح، روح مجرّدی تو کمال کلّ کمال ها تو جمال خالق سرمدی تو علی تو فاطمه تو حسن تو حسین یا که محمّدی که عیان جلالت پنج تن بود از جلال تو یا حسن تو محیط عالم حکمتی تو مه سپهر امامتی تو زمامدار مشیّتی تو امام صببر و شهامتی تو مه سپهر ولایتی تو تمام جود و کرامتی تو خدای را رخ و جلوه ای تو رسول را قد و قامتی تو پناه خلق دو عالمی تو شفیع روز قیامتی نه عجب که عفو کند خدا، همه را به خال تو یا حسن نه عجب که فخر کند خدا، به مَلَک ز شوق عبادتت نه عجب که غنچه به صبحدم، شکفد به عرض ارادتت همه انبیا شده معترف به جلال و مجد و سیادتت زطلوع صبح خجسته تر، شب جانفزای ولادتت من و لطف وجود و عطای تو، که کَرَم بود همه عادتت به عطا و حلم و کرم کسی، نبود مثال تو یا حسن رمضان بهشت خدا شده احمد واعظی

به تمام دین خدا قسم، که تمام دین خدا تویی به بهشت و ارض و سما قسم، که بهشت و ارض و سما تویی به مقام و سعی و صفا قسم، که مقام و سعی و صفا تویی به قیام و صبر و روح و رضا قسم، که قیام و صبرو رضا تویی به دعا و روح دعا قسم که دعا و روح دعا تویی شده اقتدار ستمگران، همه پایمال تو یا حسن ولی خدا ثمر نبی، گهر علی دُرّ فاطمه نگهت مسیح و مسیح جان، نفست شفای دل همه دهن تو چشمۀ معرفت، سخن تو آیت محکمه همه را به عشق تو های و هوی، همه را به ذکر تو زمزمه به محبّت تو مرا بود، ز شرار نار چه واهمه که بهشت لطف خدا شده، دلم از خصال تو یا حسن تو سجود من تو رکوع من، تو سلام من تو نماز من تو مطاف من تو طواف من، تو عراق من تو حجاز من تو شرار سوز و گداز من، تو بهار گلبن راز من تو سرور من تو نوای من چه به سوز من چه به ساز من نبود قسم به ولایتت، به گل بهشت نیاز من اگرم به دست، جوانه ای رسد از نهال تو یا حسن هله ای تکلّم قدسیان، شب و روز نُقل روایتت صفحات مصحف جان پر از، سُوَر لطیف حکایتت به محبّتت به مودّتت، به کرامتت به عنایتت که بود نگاه توسّلم، به چراغ راه هدایتت به خدا قسم خجلم ز تو، که به ادّعای ولایتت به زبان محّب تو بوده ام، به عمل ملال تو یا حسن منم آنکه با همه زشتیم، سر خود به خاک تو سوده ام چو دو چشم خویش گشوده ام، به محبّت تو گشوده ام دل خلق را به فضائل و به مناقب تو ربوده ام به علی قسم به نبی قسم، به خدا محبّ تو بوده ام به ولای تو به ثنای تو، غزل و قصیده سروده ام ز تو گفته ام ز تو خوانده ام به زبان حال تو یا حسن تمام دین خدا تویی احمد واعظی

مردی که همسرش به ملائک ملیکه بود باید خدا شوی که بفهمی علی که بود کاری که از بنی بشری بر نیامده ابروش وقت جنگ، کم از ذوالفقار نیست دنیا اگر خراب شود بیقرار نیست در مکتبش ضعیف کشی افتخار نیست مولا که در مبارزه اهل فرار نیست این کارها به فاتح خیبر نیامده بر راه کفر،سد زده دیوار تیغ او قطعا هدایت است فقط کار تیغ او هو حق علی مدد همه اذکار تیغه او دیدید هرکه رفت به دیدار تیغه او با سر فرار کرده،ولی سر نیامده رفتی گشت چشم هزاران یتیم تر با رفتنت شدند یتیمان یتیم تر من از ازل اسیر توام یا قدیم تر ای خانواده ات همه از هم کریم تر از سفره تو با برکت تر نیامده باید خدا شوی حسین سیب سرخی

حُبُّ الحُسِین وُسیلهُ السُّعداءِ وضیاءَهُ قد عَمَّ بالأرجاء سِبطٌ تَفَرَّعَ مِنهُ نَسلُ المُصطَفى وَأضَاءَ مِسک بوجهِهِ الوَضَّاء حبُّ الحسین فَهُوَ الکریمُ ابنُ الکریمُ وَ جَدُّهُ خَیرُ الأنام وسیِّدُ الشُّفَعاءِ معنی : عشق حسین راه توسل سعادتمندان است . و فروغ تابانش سراسر عالم را فرا گرفته است . او همان نوه ای است که نسل محمد مصطفی (ص) همه از اوست . هر اقلیم و سرزمینی را چهره ی نورانی اش روشنی بخشیده است . بخشنده و بخشنده زاده است و جدش سرور عالم و بزرگ پایمردان است . حب الحسین حسین سیب سرخی

اگر شبی ز جمالش نقاب بردارد فلک نگاه خود از آفتاب بردارد اگر که قطره ای از آب مشک او برسد خدا ز اهل جهنم عذاب بردارد به غیر نام ابالفضل هیچ نامی نیست که اینچنین ز دلم اضطراب بردارد کسی که نقش نگینش حسین شد بی شک ز خاک علقمه باید رکاب بردارد به سنگفرش حریمش هر آنکه معتقد است اگر که آب بریزد،گلاب بردارد قلم شده است دو بازوی او که در محشر بیاید و ز محبان حساب بردارد ** زمان زیاد نمانده برای شش ماهه خدا کند بتواند که آب بردارد برای بوسه ز چشمان ساقی سرمست ببین سه شعبه چگونه شتاب بردارد شاعر : محسن عرب خالقی به غیر نام اباالفضل حسین سیب سرخی

رودخونه هرچی باشه دریا نمیشه هیچ کسی به خوبی زهرا نمیشه دوست دارم که من غلام زهرا باشم کسی مثل فاطمه پیدا نمیشه طاووس با همه رنگش یک تار موش نمیشه زهرا رو نمیبینه حتما که روش نمیشه زهرا نور دوعینه زهرا عشق حسینه هیچکسی به خوبی زهرا نمیشه علی اکبری

بیستم ماه جمادی جلوه گاه کوثر است روز میلاد سعید دختر پیغمبر است دیگران را روز مادر بی سند باشد ولی با سند سادات را آن روز ،روز مادر است در رتبه زانبیاء مقدم زهراست همتای علی مرد دو عالم زهراست برگوی به آنکه اسم اعظم جوید شاید که تمام اسم اعظم زهراست * * بر چرخ عفاف نور سرمد زهراست محبوبه حق دختر احمد زهراست خاتون قیامت است و بانوی بهشت سر سلسله نسل محمد زهراست عالم صدف است وفاطمه گوهر اوست گیتی عرض است این گوهر جوهر اوست در قدر و شرافتش همین بس که زخلق احمد پدر است مرتضی همسر اوست یا فاطمه روز حشر ستاری کن دل سوختگان را زکرم یاری کن ما با همه گفتیم که با زهرائیم لیکن تو بیا و آبروداری کن * * یارب اگر من گناه بی حد دارم افعال قبیح و کرده بد دارم خشنود از این که درجزا شافعه ای چون فاطمه دخت پیمبر دارم کتاب فضل فاطمه هرگز تمام نتوان کرد اگر مداد شود ابحر و قلم اشجار کسی که دم زند از فضل بی‌نهایت او دیدم که به عرش بزم عیشی برپاست برپا کن این بزم شعف ذات خداست گفتم به خرد چه اتفاق افتاده گفتا که عروسی علی و زهراست بیستم ماه جمادی محسن طاهری زهرا که عنایتش به دنیا برسد باشد که به فریاد دل ما برسد یارب سببی ساز که در روز جزا پرونده ما به دست زهرا برسد یافاطمه جان دست من و دامانت ای چشم امید همه بر احسانت بادا بفدایت پدر و مادر من ای گفته محمد: پدرت قربانت من آن یاس سفید گلبن بی خار دادارم که فرموده نبی آزار زهرا هست آزارم اگر چه بیمارم ولی بی پرده می گویم دل من بیشتر سوزد بر احوال پرستارم * * افسوس که انوار جلی را کشتند ناموس خدای ازلی را کشتند با میخ در خانه نوشته است چنین با کشتن فاطمه ،علی را کشتند طایر پر بسته پریدنی نیست غنچه نورسته که چیدنی نیست بآن دو گلچین ستمگر بگو یاس کتک خورده که دیدنی نیست نخلی که شکسته ثمرش را نزنید مرغی که زمین خورده پرش را نزنید دیدید اگر که دست مردی بسته است در پیش رخش همسر او را نزنید بر سوخته باغ ما دگر سر نزنید این خانه آتش زده را در نزنید از ما که گذشت مادری را دیگر در خانه به پیش چشم دختر نزنید مادر بیا که شامم بی تو سحر ندارد جز گریه از فراقت کاری پدر ندارد باخون سینه تو بنوشته روی دیوار حاجت به در زدن نیست این خانه در ندارد چه جرات داشت آتش باغ مولا را بسوزاند اگر آهی کشد حیدر ثریا را بسوزاند خدا را مصلحت این بود در راه علی، زهرا بماند پشت در داغش دل ما را بسوزاند من آن گلم که دیده ز گلزار بسته ام از بسکه دیده ام ستم از خار خسته ام بنشسته گر بخوانم از این پس نماز خویش یا رب مرا ببخش که پهلو شکسته ام دگر پروانه بال وپر ندارد نه بال وپر که خاکستر ندارد مفسر ها شما با خون نویسید که قرآن علی کوثر ندارد بیستم ماه جمادی محسن طاهری

انکار خدای ازلی نتوان کرد تفریق رسول از ولی نتوان کرد ماتم که علی را به چه تشبیه کنم تشبیه علی به جز علی تنوان کرد یا علی یا علی مالک ملک دلی نام زیبای تو شد رافع هر مشکلی یا علی یا مولا ای نگار زهرا یا حیدر یا حیدر یا مرتضی علی علی علی علی لعنت به دشمن علی علی امام من است و منم غلام علی هزار جان گرامی فدای نام علی حسود کور در خواب و خیاله من و دل کندن از حیدر محاله به سر جز فکر حیدر هیچ اصلا به دل جز مهر حیدر هیچ اصلا هوس کردی اگر ذکری بگویی به غیر از ذکر حیدر هیچ اصلا تشبیه علی حسن خلج

شیر پروردگار شد حیدر شاه دلدل سوار شد حیدر قدرت الله عرصه‌های نبرد صاحب ذوالفقار شد حیدر آنکه «فی الفتنه» هست «عین الله» چشم شیطان درآر شد حیدر در شب توطئه علیه رسول یاور جان نثار شد حیدر مهر و قهر خداست این مولا قاسم نور و نار شد حیدر حک کن ‌ای عرش، روی لوح بصر «ها علی بشر، فکیف بشر» روز محشر نوشته بر میزان بغض او کفر، حب او‌ ایمان می‌درخشد چو ماه در محشر مؤمن مرتضی، علی عنوان مژده دادند می‌‌رود به بهشت شیعۀ او علی علی گویان نغمۀ درب جنت است علی لب حورا به اوست در افشان در مقام مدیحه‌خوانی او جبرئیل است مرغ خوش الحان حق خدا، حق علی و حق یاهو وحده لا علی الا هو می‌نویسم قیامت است غدیر محک نار و جنت است غدیر کافران را شقاوت است و هلاک مؤمنان را سعادت است غدیر همچو قرآن به ظالمین ضرر و شیعه را خیر و برکت است غدیر شیعه یعنی علی ولی خداست امتداد رسالت است غدیر برکه‌‌ای در دل کویر که نیست چشمه سار ولایت است غدیر دین بدون علی کمیت نداشت وای اگر شیعه اهل بیت نداشت شیعه باید علی نگر باشد حیدری‌وار در خطر باشد شیعه باید چو مالک و بوذر دشمن هر چه فتنه‌گر باشد شیعه باید سقیفه بازان را مانع راه و دردسر باشد شیعه باید شبیه فاطمه بر رهبر خوشتن سپر باشد شیعه باید که در دفاع ولی خود حریف چهل نفر باشد شیعه با رهبرش وفا دارد ذکر «نفسی لک الفدا» دارد نوکر مرتضی شدن خوب است در وجودش فنا شدن خوب است قنبرش بودن آرزوی همه است فضۀ این سرا شدن خوب است پشت درب غریبی حیدر یار خیرالنسا شدن خوب است ای گنه کار شرمسار اینجا حرِّ کرببلا شدن خوب است پیکری داد زد ته گودال پای دین سر جدا شدن خوب است پیکری داد زد که آه نیا! برو زینب، به قتلگاه نیا! شیر پروردگارشد حیدر حسین سیب سرخی

باید بنویسد قلم باورم از تو تا رنگ نشیند به تن دفترم از تو تا قدرت پرواز بگیرد پرم از تو تا حسّ تعلق بپذیر سرم از تو جز نام تو امشب به لبم نیست ترانه ای تیر غمت را دل عشاق نشانه بهتر که نگیرد کسی امشب خبر از من شاید که دم صبح تو کردی گذر از من با یک نظرت هستی من را بخر از من تا کم بشود سایه ی این دردسر از من در وادی امنت خبری از خطری نیست با ذکر تو در قلب من از غم خبری نیست ای کاش که این روسیه آدم شدنی بود ای کاش که وصل من و یارم شدنی بود با دل گره ی زلف تو محکم شدنی بود ای کاش که سرکوب دلم هم شدنی بود تا غیر تو بر هیچ کسی دل نسپرم در راه کسی غیر خودت پا نگذارم جز نقش تو در قاب دلم خانه ندارد جز دست تو سرمست تو پیمانه ندارد اینجا که حقیقت ره افسانه ندارد این موی مجعّد طلب ازشانه ندارد جزصید شدن در خم گیسوت روا نیست کس نیست که آشفته ی آن زلف دو تا نیست ای آمدن تو همه ی حاجت زهرا ای محفل انس تو دل حضرت زهرا با توست یقینا همه ی عصمت زهرا ای صاحب قدرت قدر دولت زهرا کِی می شود آن روز که بی واهمه باشیم ما منتقم خون گل فاطمه باشیم ای جای تو در عرش روی منبر حیدر با دست تو زینت شده انگشتر حیدر ای صف شکن معرکه ای حیدر حیدر ای منتقم و منتظر دختر حیدر زینب به خدا چشم به راه است بیایی ای گمشده ی مردم عالم به کجایی ؟ باید بنویسد قلم باورم مجید بنی فاطمه