روضه

کربلایت ضمیر رویایم وصلت انگار خواب میطلبد فیض عام است که شب جمعه روضه های رباب میطلبد چه به روز رباب آوردند که فقط آفتاب میطلبد پس از حسین کز او خوبتر تراب ندیده چه ها رسید به زن های آفتاب ندیده از قوم ما زنی به اسارت نرفته بود حتی زنی به بزم جسارت در تشت بودی عذابش کشت ما را آن بی حیا ظرف شرابش کشت ما را روضه های رباب مهدی شهرابی امین قدیم

آرام گریه کنید میشه آره آستین تو دهن کن فحش میدنا جسارت میکنند دو سه شب بگو تحمل کنید جمع میکنیم میریم مگه ما با شما چه کار داریم حاضرم خودم فحش بشنوم کسی به این سیاهیا بی احترامی نکنه روز به روز سخت تر خواهد شد آخرالزمانه به یه جایی میرسی که بیاد بری تو کوه ها نماز بخونی یه جایی میرسه باید بری چند پستو بشینی گریه کنی برا حسین الان داری پادشاهی میکنی سکوت نریمان پناهی

چه اسمی هم گذاشتن برا روضه جامونده ها خیلی بده آدم جا بمونه آقا یه سوال بکنم من میخوام بگم این جاموندن سخته یا آدم از شتر بیفته ازغافله جا بمونه هی جیغ میزد عمه یه وقت دیدن سر نیزه ای که سر مبارکو داره میبره داخل زمین رفته اومدن جلو زین العابدینو گرفتن آقا گفت ببینید این سر کجا رو داره نگاه میکنه گفتن آقا عقب غافله رو داره نگاه میکنه زد رو دست گفت عمه جان یکی از خواهرام افتاد از رو شتر روضه جامونده ها علی پورکاوه

دلم یه دونه از اون زیارتا میخواد وقتی میری کربلا دیدی شلوغه تو نمیری از دم در سلام آقا آقا بگه حبیب دیدی فلانی اومده بود دلم یه دونه از اون زیارت ها میخواد هی به نفر جلویی بگم یکم برو جلو بزار منم بیام تو حرم دیدی تو شلوغی گیر کردی هی به جلوییت میگی تو رو خدا برو بزار منم بیام زیر قبه دانلود دلم حرم میخواد حیدر خمسه

داریم جا میمونیما بد بخت شدیم رفت بابا یزن به صورتت داریم جامیمونیم تا الان این موقع ها بود به فکر پاسپورت و ویزا بودیم مگه نگفتی امام حسین همه ای آقا جدا داری میکنی آقا جدا داری میکنی آقا جدا داری میکنی باشه اصلا ما تو حرمت نمیاییم حرمت کثیف نشه بزار اقلا بیایم گنبدتو ببینیم دیگه موکب دار نشدیم بیاییم حمالیتو بکنیم جاموندیما علی پورکاوه

خم شدن دست خودم نیست اسیری سخت است معجر از غارتی مست بگیری سخت است وسط هلهله باشی و نمیری سخت است گشنه باشی و بگویی نه سیری سخت است روی نی دیدن یک بچه شیری سخت است جای عباس کند شمر امیری سخت است پای پر خار دویدن دارد؟ گیسوی سوخته بچه کشیدن دارد؟ چادر کهنه پر وصله دریدن دارد؟ حرف زشت از دهن شمر شنیدن دارد؟ نان خشک کف بازار جویدن دارد؟ پیش چشمان رباب آب چشیدن دارد؟ دهه هشتادی ها علی پورکاوه

شما ماه تو آسمون میبینید الان آره اگه ماه بوده غروب کرده رفته نصف شب ماه که نیست اول ماه تا سوم و چهارم تا پنجم و ششم ماه نیست کی گفته خرابه روشن بوده دستای کوچیکشو گذاشت رو پیشونیش نه این پیشونی بابام نیست اینجوری نبوده دستاشو پایین تر آورد رو گونه های بابا گونه هاش قشنگ بود هزار بار بوسیدم به لباش که رسید گفت دندونای بابام مرتب بود چرا دندوناش جا به جا شده خرابه محمد نوروزی

من دیروز یا پریروز فکر کنم فهمیدم آقای کریمی قهرودی ها هیئت میومد روضه شرکت میکرد دختر خانومش بی قراری می کرد بعد زنگ زدم بهش گفتم چه طوری دخترم حالت چه طوره دیدم بدون هیچ درنگی گفت عمو میای برا بابام بخونی درخواست کردم دختر شهید بیاد پیش تابوت باباش بعد اومده بود دم تابوت نشسته بود هی گل پرپر میکرد گفتم بابا رو دیدی گفت عمو فقط استخونه اما عمو خیلی گریه کردم شب خوابم نمیبره یاد استخون های بابام می افتم حالا شما در نظر بگیرید یه دختر میگه بابا بعد آوردن سرو پرت کردند تو خرابه جلوش بی قراری هلالی پورکاوه

این خیمه به اون خیمه این روضه به اون روضه کار روضه خون روضه ست منم گریه... السلام علی شهید کرببلا مرمل بالدماء قاری سر نیزه ها... السلام علی کشته ی غرقه به خون وقتی اومد ساربون، شد مادرت روضه خون... آه یماه یماه قتلوه عطشانا ... آه یماه یماه ذبحوک عریانا... روضه خون محمدحسین پویانفر

مادرش آمده گودال نچرخان بدنش استخوان های گلویش ز قفا ریخت بهم با ترک های لبش با نوک پا بازی کرد همه ی صورت او با کف پا ریخت بهم.. كمتر بر این غریب بدون كفن بزن این ضربه ی دوازدهم را به من بزن هر آنچه داشت رفت دگر جستجو نكن اینقدر این شهید مرا زیر و رو نكن مگر نبود مسلمان كه اینچنین زده اند بلند مرتبه شاهِ مرا زمین زده اند قبول كن كه شبیه حصیر افتادی قبول كن ته گودال گیر افتادی مخواه تا كه سر من به گریه بند شود بگو چكار كنم از تنت بلند شود بگو چه كار كنم آب را صدا نزنی بگو چه كار كنم تا كه دست و پا نزنی بگو چكار كنم از تو دست بردارند برای پیكر تو یك لباس بگذارند میان گریه ی من این سنان چه می خندد دهان باز تو را نیزه دار می بندد آهای شمر عبا را كسی ربود برو بیا النگوی من را بگیر و زود برو برای غارت پیراهنت بمیرم من چرا لباس ندارد تنت بمیرم من قرار نبود بیفتی و من نگاه كنم و یا كه گریه به كوپال ذوالجناح كنم مگر نبود مسلمان که اینچنین زده اند بلند مرتبه شاه مرا زمین زده اند دیگه نگاه نکن صابر خراسانی

ای ابر چه می شد وسط ظهر بیایی یک قطره تو بر لب اصغر بنشیند لالایی الهی تو گهواره حس کنی بارون داره رو صورتت میباره لالایی گهوارتو تاب میدم دیشب توی خواب دیدم دارم بهت آب میدیدم مثلا تو رو تاب میدم؛ مثلا به تو آب میدم مثلا تو صدام کردی؛ من با خنده جواب میدم مثلا عمو برگشته؛ شدم آره خیالاتی مثلا همه جمعیم و توی آغوش باباتی یه مادر وقتی لالایی نخونه میمیره گوشه ی خونه… درد منو کی میدونه؟ یه مادر که زیر سایه نمیره؛ همش بهونه میگیره لالایی گلم؛ تشنه ی یه جرعه آب علی لالایی گلم؛ بیا بغلم بخواب علی زندگی پس از زندگی محمدرضا بذری

خورشیدی و جبریل کند نوکریت را سخت است ببینم غم بی یاوریت را در عرش ملائک همگی جامه دریدند بردند چو عمامه يِ پیغمبریت را ای قاری من صوت تو تغییر نموده این نیزه گرفته نفس حیدریت را از سنگ زنان من گله مندم که برادر آشفته نمودند رخ مادریت را نابود شود عالم اگر مُطَلِع گردد یک ذره از آن داغ علی اکبریت را با دست گرفتم جلوی چشم رقیه بر نیزه نبیند سر خاکستریت را افسردگی علی پورکاوه

زانو بغل کرده ولی انگار خوابیده یا از نفس افتاده یا اینبار خوابیده بر خشت خوابیدن برایش کار سختی نیست طفلی که تا دیشب به روی خار خوابیده هر بار خوابش برد از روی شتر افتاد روی شتر حداقل ده بار خوابیده دیروز زیر سایه ی عباس خوابیده امروز زیر سایه ی دیوار خوابیده هرکس که آمد دیدنش سر به سرش بگذاشت امروز را از صبح بالاجبار خوابیده از خواب بیدارش نکن ای زجر ای نامرد شلاق را از صورتش بردار خوابیده خوابیده صابر خراسانی

هی دامن عمه رو کشید صدا زد عمه سه شبانه روزه چیزی نخوردم آی زن هی نون و خرما نفرست بر ما صدقه حرامه خانوم صدقه نیست نذره من بیست ساله پیش یه مریضی لا علاج داشتم نذر کردم یه بار دیگه اون آقایی که منو خوب کرده ببینم من چند سالی کنیز خواهرش بودم اگه به آرزوت رسیدی چه کار میکنی گفت خانوم چی داری میگی گفت پیرزن من زینبم خانوم به من اطمینان بده اون زینب بدون حسین جایی نمیرفت انگشت اشاره رو خانوم زینب بالا برد چشمت روشن حسینو رو نی تماشا کن سری به نیزه بلند است در برابر زینب صدقه امین قدیم

ما اینجا امشب جمع شدیم دور هم بگیم به بچه های امام حسین ما هستیم نترسید تنها نیستی میگه وقتی سید الشهدا خواست بره میدان حضرت زینب سلام الله علیها این خانوم کوچولو حضرت رقیه سه چهار ساله رو گفت داداش این خیلی به تو عادت داره دید دیگه دختر کوچیکا اینجورین بیا اینو بخوابونیمش بعد برو میدون میگه امام حسین این بچه رو بغل کرد انقدر تکانش داد تا خوابید وقتی این خانوم رقیه سلام الله علیها چشماشو باز کرد دیگه باباش شهید شده بود خیمه ها رو هم آتیش زده بودند تا چشماشو باز کرد شمر با غلامش وارد خیمه شد اومده بودند غنیمت های جنگشون رو ببرن خوب بچه سه ساله اونم بچه امام حسین حرف بد نشنیده آدم بد ندیده تنها نیستی صابر خراسانی

نذر کردم که اگر کربلا قسمت شد اربعین جای رقیه به زیارت بروم دیشب میون دفترم برای داداش اصغرم عکس عمو رو با علم کنار دریا کشیدم ای وای بازم خواب می دیدم یه شب جا موندم از همه به روی دست فاطمه چشام میرفت که خواب بره با سیلی از خواب پریدم ای کاش اونم خواب می دیدم نقاشی رسولی پورکاوه

یه نگاه به پاهاش کن ببین چقدره عروسکتم که آوردی دست که میگذارم دیدم که پشت مو هاشو مادرش بسته کاش میشد سرشو بر میگردوندم رقیه ام تو خرابه تو بیابون دختر زجر عجب موی قشنگی دارد خوش به حالش چه النگوی قشنگی دارد دختر زجر عجب موی قشنگی دارد خوش به حالش چه النگوی قشنگی دارد دختر زجر عجب موی قشنگی دارد خوش به حالش چه النگوی قشنگی دارد عروسک سیدرضا تحویلدار

راوی میگه من دیدم لبا مثل چوب خشک بهم میخوره دلم سوخت رفتم سپرمو آب کردم رسیدم بالا گودال دیدم جنازه هست اما سر نیست دیدم شمر داره میاد بالا گفت کجا میری گفتم خواستم آب ببرم نامرد یه قهقه زد گفت تموم شد از این لای پیراهن عربیش سر بریده رو نشونم داد دیدم داره تنش میلرزه گفتم تو که کارو تموم کردی چرا داره تنت میلرزه گفت میگم اما نگو به کسی یه خانومی بین هاله ای از نور داد میزد بنی قتلوک و ما عرفوک و من شرب الماء منعوک خواهرت تو قتلگاه می خونه هرچه شد بین در و دیوار شد یا حسین حدادیان

در رو داره میشکنه زهرا مونده یک تنه یکی داره مادرم رو میزنه چهل تن یک تنو زدن گل گلشنو زدن مرد بودن اونا که یک تنو زدن آتیش به باغ میزنه رو سینه داغ میزنه روی دستاش داره شلاق میزنه کس ندیده است چهل تن بزنن یک زن رو دانلود زهرا مونده یک تنه علی کرمی

آقات اینطوری تو گودال افتاده بود با صورت بعد کسی جرئت نمیکرد بره بعد یکی گفت مرده تموم شده کار یعد یکی گفته نه داره نفس میکشه یکی گفت من میدونم چه طور بفمم زندس گفت چه طوری گفت الان میگم اومد نزدیک گودال گفت حمله کنید طرف خیمه ها یه وقت دید خودشو روی نیزه بلند کرد گفت من هنوز زنده ام شمر با اون بد ذاتی اش گفت درست میگه اول برید کار حسینو تموم کنید مسلمونا تا وقتی حسین زنده بود کسی دست نزد به صورت کسی سیلی نزد کسی لگد نزد به زینب رو یعنی اول سرو بریدن بعد حمله کردن من هنوز زنده ام علی پورکاوه

زمان رسول الله اومد گفت آقا یه زنی سر برهنه راه افتاده اینور اونور می رفت اون موقع بود آیه حجاب نازل شد آقا گفت صداش کنید بیاد گفت زن مگه آیه حجاب نازل نشده چرا سر برهنه رفتی تو بیابون گفت آقا ببخشید بچمو گم کردم بچمو گم کردم مهدی شهرابی

حالا آقا تون همین طوری رفت پشت خیمه کجا بزاره بچه رو با یه دست گرفته یه دست انداخت یه خنجرو برداشت شروع کرد یه قبری رو کندن داشت قبر میکند یه دفعه دید یه دستی اومد رو کتف حسین داداش داداش تا زینبو دید بغضش ترکید اومدی خواهر دیدی بهم خندیدند چرا داری گریه میکنی مگه نرفتی بچه رو آب بدی خوب آبش دادند دیگه دید گریش بیشتر شد گفت حسین داری منو نگران میکنی این عبا رو که زد کنار این بچه دهانش چشمای علی اصغر بازه گفت من میدونم چشش دنبال کیه بزار بگم رباب بیاد یه لالایی بخونه بغضش ترکید علی پورکاوه

دامن کشان رفتی دلم زیر و رو شد چشم حرامی با حرم روبرو شد بیا برگرد خیمه ای کس و کارم منو تنها نگذار ای علمدارم آب به خیمه نرسید فدای سرت حسین قامتش خمید فدای سرت از تو خبر دارم با دستای خونی زهرا وساطت کرد تو میدون بمونی تو که پیرم کردی ای پناه من زمین گیرم کردی ای سپاه من علمدارم… علمدارم پیر شده برادرت فدای سرت خون چشم خواهرت فدای سرت دامن کشان رفتی محمدحسین حدادیان

داره دور خیمه ها سواره میگرده جانم اباالفضل یه وقت دید از دور یه پیاده داره میاد کیستی فرمود داداش آشنام زینبم از اسب جست زانوی ادب زد خاک بوسی کرد بی بی جان چه چیز باعث شده بیای بیرون اینجا صیاد تیرانداز ایمن نیست فرمود اومدم به داداشم سر بزنم فردا فرماندهی سرت شلوغه می ترسم نتونم سیر باهات وداع کنم اومدم یه ذره برات خاطره بگم این شب قشنگ در ماه وجودت سیر کنم خانوم جان خسته ای امشب من نگهبانم کنایه از اینکه فردا نوبت توئه علمداری برو فرمود بشین میخوام برات قصه بگم بعد مادرم زهرا ما خیلی غریب بودیم دور خیمه ها سعید حدادیان

لالایی بخواب ای گل خوشگل و نازنینم لالایی الهی که داغت رو هیچوقت نبینم لالایی لالایی دعا کن عزیز دلم تا که بارون بباره عمو رفته از علقمه واسه تو آب بیاره لالایی چقدر دست و پای تو سرده دلبندم میبینی دلم غرق درده دلبندم تو آروم نداری حسابی بی تابی ایشالله عموت بر میگرده دلبندم لالایی لالایی محمدحسین پویانفر