شور

خانوم خانومای حسین و دنیای حسین ای نفس بابا شیرین زبون حسین بند جون حسین ای همه کس بابا من اگه براتو نگیره نفسم ببره نفسم کی به شبکه های ضریح تو خانوم میخوره نفسم اصن هر چی بگی رقیه زندگی رقیه ای عشق ابدی من از بچگی رقیه صدای حنجرم رقیه سرورم رقیه فدای تو بشم الهی دلبرم رقیه شیرین زبون حسین امیرحسین حضرتی

تبِ جنونم، تب حسینه تو دو دنیا هر شب، شب حسینه غمِ عزیزم غمِ حسینه من تولدم، مُحرم حسینه اربعین یه عالمو برده زیرِ دِین مرکز زمین کجاست؟ بین‌الحرمین دوست‌دارم آخر کار این‌جور بشه که توی قبر هرچی بگن من بگم حسین گردنم می‌گیره مثل حُر مثل حبیب مطمئنم آقا منو دوست‌داره عجیب خیلی معنا گفتن از زندگی ولی زندگی برای من یعنی حسین‌ ابن‌ علی تب جنونم تب حسینه پیام کیانی

نشه‌خاموش‌این،حرارته‌عشقت همه‌عالم‌در،اسارته‌عشقت یاابوفاضل، قبله به تو مایل قلب‌هرمجنون،سفارته‌عشقت دل ودلدارم،یارم‌یاابالفضل بی‌توبیچارم،یارم‌یاابالفضل چاره،یاره دل‌به‌ماه‌دچاره ابرو،همون تیغ ذوالفقاره قبله به تو مایل ابوفاضل امیرحسین حضرتی

از این خونه دل نمی‌کنم جون می‌گیرم پای این علی بین روضه می‌گم اسمتو محکم روی سینه می‌زنم چیه اسمت، خدایی اسمت به جون عزیزم ته زیبایی اسمت نوش جونم که از تو می‌خونم اجازه بده نوکر این خونه بمونم ای تمنای سائل حسین عشق مجنون و عاقل حسین بی‌قرار دیدارت منم یا ‌اباعبدالله الحسین اباعبدالله، اباعبدالله، اباعبدالله از این خونه دل نمی‌کنم پیام کیانی

نوشته اند وقت مرگ وقت  دیدن علیست برای مرگ انتظار بیشمار میکشم علی علی حیدر حیدری حیدری علی علی ذکر علی امیرحسین حضرتی  

پرچمت گر سرنگون شد من نگه میدارمش غم مخور بعد از تو پشتیبان پرچم زینب است ملجا اهل حرم تا ظهر اگر عباس بود شب نگهبان در کنار نهر علقم زینب است خون به سرما جاری نمی شد اگه زینب نبود اربعین کسی راهی نمی شد اگه زینب نبود شیر زن کربلا به کوفه چون جای علی نشست عالم از اون خواسته چشم جهان باز کرد کاخ ستم رو بست ای فراتر از غمه زینب عالمه بی معلمه زینب خواهر شاهانه زینب اربعین کسی راهی نمی شد زینب نبود امیرحسین حضرتی

شور محشره تنها لشکره لوطی نوکر ابالفضله اهل دل میگن رزق نوکرا دست مادر ابالفضله مجنون و غم لیلا مجنون ابالفضلم آباد شدم از وقتی ویرون ابالفضلم من کرب و بلا میرم مهمون ابالفضلم اباالفضل آب آور اباالفضل ساقی جهان فانی اما ابالفضل باقی مسیحی رو عشقت مسلمون کرده جوونمردیتو دید عوض شد یاغی رزق نوکرا دست مادر ابالفضله پیام کیانی

السلام ای بانو کریمه که دلم برا تو یا کریمه توی اوج سختی ها بهم گفت نخورم غصه خدا کریمه ماه منه حرمت آرامشگاه منه که پناهی واسه هر آه منه هر آه که منه من زمین خوردم بی بی تو بلندم کن تو بلندم کن من رو سربلندم کن بی بی معصومه مددی حرمت شبیه اقیانوس ماه پیش گنبدت فانوس یه شبی می‌خواد کبوتر شه شده حسرت به دل پابوس یار دلم حرم تو آرامشگاه دلم بی تو روی سرم آواره دلم یار دلم ای که سکانم بی تو بی کس و کارم بی تو با غریبی ها غریبم آشنا دارم بی بی معصومه مددی السلام ای بانو کریمه محمد عطایی نیا

به روی چادرش فقط دست نیاز می‌کشم سگ رقیه خاتونم نمی‌خوام آدم بشم جونم رقیه جونم اسمت نقله زبونم میخوام تا آخر عمر برای خودت بخونم ای جان دلم ای جان دلم تو زندگیمی تا دمه لحد رقیه به تو میفته کارم  هر جهت رقیه امید ناامیدی و صبح سپیدم پناه من خونه آخرت رقیه به روی چادرش فقط دست نیاز می‌کشم محمد عطایی نیا

پسر شاه جلوه ی ماه اسم تو صدر اذان بعد الله من به جامت به بیانت شد خدا مات تحریر اذانت به لحن تو چه ها ممکن که ممکن شد شنیده کافری صوت تو مومن شد شده طیب به عشق روی تو نوکر موذن زاده به شوقت موذن شد امیر عربی علی اکبر تجلی زمین علی اکبر تو رب الغضبی علی اکبر مبارز طلبی علی اکبر چه حیدر نسبی علی اکبر پسر شاه محمد عطایی نیا

سلام الله علیک یا کعبة الرزایا، قبلة البرایا نوحه کربلا یا جَبَلُ الصّبر نازم به آن زنی که علمدار شام بود مصداق ذوالفقار علی در نیام بود رحمت به شیر مادر آن شاعری که گفت زینب اگر نبود امامت تمام بور زِ مدحش جهان می‌لرزد عدو بی امان می‌لرزد چنان اُسکُتو می‌گوید زمین و زمان می‌لرزد سلام الله علیک یا کعبه الرزایا محمد عطایی نیا

ارتباط من با حرمت چشمیه کربلا دریا و ضریحت کشتیه من نشده چیزی بخوام بهم نده به جون مادرم اربابم مشتیه منو بزن بسوزون صدام اگه در اومد جز وقتی گفتم حسین اشکم مگه در اومد خشک و ترم بسوزه اگر که درد سرم من برا خودت میخوامت اصلا حرم نبرم کربلا کربلا ارتباط من با حرمت چشمیه محمد عطایی نیا

باباعلی باباعلی یدالله تعالی تو عالی تو اعلا داره کعبه میگرده دور مولا حسودا بسوزن خدا همش تو رو میبره بالا باباعلی محمد عطایی نیا

چه شهابی چه نقابی یا علی بن الحسین چه جنابی چه مقامی چه کلامی من شهادت میدم تو امامی تویی مرجع تویی آیت علی اکبر شده دردم با دوایت علی اکبر چه صورت بر تو می آیم به این نیت سرم خاکه کف پایت علی اکبر تماما هنر علی اکبر قمر در قمر علی اکبر امیرم پدرت علی اکبر ازل تا به ابد شدم نوکر شدم مفتخره علی اکبر منم کلب در علی اکبر علی اکبر علی اکبر چه شهابی چه نقابی علی اکبر محمد عطایی نیا

جداً اگه تو رو نداشتم چه روزگاری داشتم دنیام چه سوت و کور بود امام حسین نداشتم ممنون ممنون ممنون تو ام قد کشیده با آب و نون تو ام این من این تو انشاالله اربعین مهمون تو ام یا اباعبدالله یا اباعبدالله جدا اگه تو رو نداشتم وحید شکری

رفیق مقدسه آدم رفیق اگه نداشته باشه بی کسه رفیق مقدسه رفیق امام حسینه که برای ما بسه رفیق مقدسه روزایی که همه میرن امام حسین کنارته تو خستگی تو بی کسی قرار بی قرارته تا حدی که همه برن حسین سر مزارته ریشه کردی تو همه لحظه های زندگی ای رفیق پیری و ای رفیق بچگی حسین حسین رفیق یه نعمته رفیق تو سختیا برای ما غنیمته رفیق یه نعمته رفیق امام حسینه که ته رفاقته رفیق یه نعمته امام حسین تو سختیا محاله که رهات کنه دو عالمو بهت میدن اگه بخواهد نگاهت کنه دیگه چی از خدا میخواهی اگه به اسم صدات کنه آخر رفاقت و آخر مرام حسین بیشتر از همه تو رو دوست دارم امام حسین حسین حسین رفیق مقدسه محمدحسین پویانفر

بردن اسمت واسه دل من آرامشه آخرش این عشقت منو به جنون میکشه دل و دلبر آقا جانم یا علی اکبر ای صنما رو به تمثالت میچرخه هی قبله نما تو فقط لب تر کن من واست رگ میدما خوبه قلبم پیشت پر تلاطم شه تا دلم بین همین عاشقا گم شه خون میریزم واست منتظر بودم تا محرم برسه صبح هشتم شه شهزاده علی اکبر با علی اکبر میزنه ضربان دلم اسمشو تا میگم میگه حسین جان دلم دین و دنیا آقاجانم ای ماه لیلا ای صنما تو مقامت میشنم لطمه میزنما اونکه با اسمت دیوونه میشه منما ای صنما اسم تو اکسیره تب جنونه به تو وابسته است پس دل دیوونه نوش جون هرکی وسط دسته سرشو پای عشق تو میشکونه بردن اسمت واسه دل من آرامشه حسین ستوده

هزار و خورده ای ساله علی بشر بود یا نه تو ذهنا سواله علی با اینکه خدا نیست ولی شبیه خدا یکیه دو تا نیست تا بر طرف شه تردیدم از صفات حق تعالی اینو فهمیدم که خدا خودش میگه که من علی هستم این علیه که میگه خدا نخونیدم علی اوصافش همه رو به شک انداخت وقتی که رو کعبه تا همیشه ترک انداخت دشمن حیدر کسی نمیشه ساده اولین شرطش اینه که باشی حرومزاده چه گرد و خاکی به پا شد تا پای مولا علی به معرکه وا شد علی ابهت محضه علی میگم دومی تو گور میلرزه سردار صف شکن حیدر تنها یک نمونه از شجاعتش خیبر بشنون خلیفه های جعلی ترسو تو اُحُد کجا بودید کنار پیغمبر دشمن حیدر به خدا که گمراهه همیشه تو جنگا صحبت اسداللهِ علی وقتی که تو دل خطر میره اون طرف رو کوها دومیه که در میره علی بشر بود یا نه وحید شکری

ازل علی، ابد علی، شیر علی، اسد علی پیغمبر تو سختیا از تو گرفت مدد علی حرز زهرا جوشنِ علیه، پیراهنش کفن علیه رعد و برق آسمونا همون، تکبیر غرّا و مُطَنطَنِ علیه صفدره، نام‌آوره، سُکّان عالم دست حیدره اعجازشو دیدن همه، تفریحِ مولا فتح خیبره صراط علی، سبیل علی، مرشدِ جبرئیل علی کَلیم ازت مدد گرفت، عصا رو زد به نیل علی عرش اَعلی منبر علیه، شاه عالم قنبرِ علیه کلّ عالم محضر علی و عالم مبهوتِ فتحِ خیبرِ علیه مرد علی، خوش‌نام علی من تعظیم می‌کنم به آقام علی بدخواهِ تو باباش کیه؟ من که مادرم زهراست بابام علی علی علی علی حیدر... ازل علی ابد علی وحید شکری

دلم کبوترشه اینجا مملکت رضا و خواهرشه مهمون فاطمه است اونی که محضرشه از این جهت میگن مزار فاطمه چون معصومه است اونکه انعکاس مادرشه ببند دخیلت رو به چادر بانو که رشته ی مهر و نمیبُره بانو جان جانانه مرکز ایرانه اذن دخولش ذکر رضا جانه انقده دل به برادرش بسته پرچمش رو به سمت خراسانه مددی یا معصومه گره گشای منه این بی بی زینب امام رضای منه گنبد طلاش فانوس شبای منه وقتی گره میفته توی کارِ دلم تهران به قم فقط برو بیای منه نگاشو دوست دارم که چاره ی درده دلم تو ایوونش بهشتو حس کرده حرمش بازه مرکز اعجازه واسه ی شعرام قافیه پردازه انقده خوبه انقده خانومه بردنه اسمش روزمو میسازه مددی یا معصومه دلم کبوترشه حسین ستوده

نور نجفه، پُر شور نجفه هر جا اسم جنّت اومد شک نکنید منظور نجفه تنها شهری که یه حرم داره پُر از انگور، نجفه علی، دلیل مسلمون شدنم نجف، خونمه و مثل وطنم دینِ بی‌مولا به درد نمی‌خوره بی‌نجف دنیا به درد نمی‌خوره اگه حج رفتی دور خونه‌ی خدای علی نشی مبهوت نمازای بی‌ولای علی جای پای سگ قنبر می‌ارزه صد دفعه به جای سجده‌ رو پیشونیِ دشمنای علی راز نجفه، اعجاز نجفه اون زمین که لطف خدا شد به همه ابراز نجفه نقطه‌ی شروع واسه‌ی پَر زدن و پرواز نجفه علی، سند حلال‌زادگیمه نجف، به‌خدا همه زندگیمه بی علی هیچکی نشد خداپرست اذون صبح نجف یه چیز دیگه‌ست کسی حتّی نمی‌تونه بشه شبیه علی برای معجزه ذکر لب مسیحه علی نداره جای تعجّب اگر که زنده بشه یه جنازه تو طوافِ دور ضریحِ علی نور نجفه وحید شکری

چون که خورشید به پوشاندن او مأمور بود زینب و بی معجری از ذهن عالم دور بود راوی انگار که در شام و کوفه کور بود روی ناقه نور بود و نور بود و نور بود ای حافظ معجرت ابالفضل ای وارث معجرت رقیه یک حیدر و پهلوون خیبر یک زینب و یک بنی امیه الله الله تبارک الله   به خطابت زینبو به جلالت زینبو به قدر و شوکت زینبو استقامت زینبو به قد قیامت زینبو به نجابت زینبو و به ساحت زینبو ذکر اجابت زینبو بعد کربلا همه دیدن امامت زینبو زینب زینب زینب زینب   ای مهار ناقه ات در دست سکاندار عرش ای رکاب محملت پای ابالفضل علی کربلا در کربلا میماند اگر زینب نبود ای علمدار قیام جای ابالفضل علی ای حافظ پرچم ابالفضل ای وارث خطبه های حیدر عالم همه مبهوت که آمد از محمل تو صدای حیدر الله الله تبارک الله   به جناب زینبو به رکاب زینبو نور حجاب زینبو انقلاب زینبو فن خطاب زینبو به فضائل زینبو زنِ کامله زینبو عامل و عادله زینبو عاقل و قابلِ زینبو منبر محملِ زینبو ابن مرجانه زمین خورده مقابل زینبو زینب زینب زینب زینب چون‌ که خورشید به پوشاندن او مامور بود وحید شکری

خواستم نجف مولا رو ببینم اومدم قم صحن مادرم زهرا رو میبینم اومدم قم هرجا که دلم کم آورد به قرآن اومدم قم با اجازه از سلطان خراسان اومدم قم قم یعنی بهشت یعنی حرم خواهر امام مولاتی بی بی معصومه سلام باز خیسه چشام اشکامو ببین میشه بی بی دعا کنی برام امید روزای بی کس هام کربلا میخوام گداتم به خدا معصومه مدد دخیلم به شما معصومه مدد عجیب نیست لال مادرزاد یه دفعه تو صحنت بگه یا معصومه مدد یا کریم اهل بیت از زمونه ی بی وفا بریدم اومدم قم دورامو زدم مثل تو ندیدم اومدم قم من خسته شدم از مردم دنیا اومدم قم دلشکسته و بیچاره و تنها اومدم قم قم یعنی پناه برا دلای ما بی پناها بی بی ما رو بخر تو به خدا اشفعی لنا صحن آیینه ات آرامشه تو غم و بلا تو کریمه و ما فقرا محتاج شما تو صحن تو خدا رو حس میکنم بوی کرب و بلا رو حس میکنم پشت پرده ی اعجاز انبیا دست لطف شما رو حس میکنم یا کریم اهل بیت خواستم نجف مولا رو ببینم اومدم قم وحید شکری

از کجا شروع کنم، از کجا بگم برات تنگه دلم واسه‌ی شبای کرب و بلات حال و روز دل من، از نگام مشخصه کی می‌شه دست منم باز به ضریحت برسه ترسم اینه که دَمِ مرگم نیای بالا سرم داغ دیدنت رو آقا نذاری رو جیگرم ترسم اینه که بگی نوکر نالایقی‌ام می‌میرم اگه بگی پامو نذارم تو حرم از کجا شروع کنم حسین ستوده

موندی بلاتکلیف، داغ تو پیرم کرد روزِ بیابون داغ، شبِ بیابون سرد با خونِ تو خاکِ گودالو گِل کردن کی فکرشو می‌کرد با اسب برگردن نیازی به تشیع جنازه نبود نیازی به نعل‌های تازه نبود میومد صدات امّا واضح نبود غمِ حسینم بَده صدات کنم جلو همه حسینم موندی بلاتکلیف حسن عطایی