شور

چاره حسین فقط می‌خوام باشم دچار حسین حال دلم خوبه کنار حسین خوبه که رو دوشمه بار حسین زندگی منه روضه کی زندگیشو میفروشه آخه میرسه روزیم از گوشه گوشه‌ی شیش گوشه هر کرمی که کرم تو نمیشه هر چی زیاد باشه کم تو نمیشه دنیا اگه هزار سال تو آرامش باشه باز این جهان شبیه حرم تو نمیشه چاره حسین حسن عطایی

شبیه زهرایی تو از هر طرفی بی بی تو مروارید توی صدفی گفته امیرالمومنین مقام تو به آیت الله مرعشی نجفی بی بی مجتبایی ولی تو قالب یه زن حرمت خدایی حرم مادره اصلا اومدم گدایی بیا نگاهی کن به من خواهر رضایی من توی هر حالی ، پیش تو آرومم همه میدونن که نوکر معصومه‌ام من شدم سلمانت ، خادم و دربانت من نمک گیرت شدم با یکم سوهانت خیلی به تو می‌نازه زهرای علی بی بی تو زهرایی تو چشمای علی فاطمه ای برای زندگی با تو دنیا نداشت کسی رو همتای علی بی بی کن اشاره تا من بشم فدای تو نیست یه استخاره تو کار من برای تو انگاری قراره فقط باشم گدای تو این یه افتخاره ای شفیع محشر ، عزت این کشور با تو آب شور قم از عسل شیرین تر وقتی تو بالایی بقیه پایینن پای منبرت بی بی علما میشینن خواهر رضایی حسن عطایی

ای والا شوکت اباالفضل کوه غیرت اباالفضل ای علمدار عبّاس، ای علمدار عبّاس ای حیدر سیرت اباالفضل زهرا صولت اباالفصل ای علمدار عبّاس، ای علمدار عبّاس ای پهلوان عرب یا عبّاس ای یل هاشمی نسب یاعبّاس الگوی ادب یا عبّاس مدد یا عبّاس ای پسر یک شیر نره مرد خطره تنهایی یک سپاه اباالفضل به عدو بیچاره شده از وحشت نگاه اباالفضل به خدا فوق قمره خوشگل‌تر از ماهِه اباالفضل ای صاحب لوا اباالفضل اصل وفا اباالفضل ای علمدار عبّاس، ای علمدار عبّاس ای عشق مادر اباالفضل عیناً حیدر اباالفضل ای علمدار عبّاس، ای علمدار عبّاس ای پاسبان حرم یا عبّاس تویی معدن کرم یا عبّاس ای تاج سرم یا عبّاس مدد یا عبّاس، مدد یا عبّاس اسدِه، کارو بلده، شمشیر نزده کار عدو رو یک‌سره کرده نفسش، مِثل علیه قتّال بی‌نظیر نبردِه یه تنه با دست خودش آبرو داد به هرچی مردِه ای والا شوکت اباالفضل وحید شکری

علومِ عُلَما، فقیهِ فُقَها صَلاةِ صُلَحا، علی علی علی اَدیبِ اُدَبا، امامِ عُرَفا اَمیرِ اُمَرا، علی علی علی عرشِ حق فرشی از، بارگاهِ نجف کعبه مایل شده، سمتِ شاهِ نجف اَصلِ اُصولِ دین علی، اِمامُ‌المُتّقین علی خَلیفَةُاللّٰهه فقط، اَمیرالمؤمنین علی گوشه فلک رو کر می کرد وقتی رجز میخوند علی با اشاره انگشتش خورشید برگردون علی یاحیدر یا حیدر قَضا و قَدَری وَ کَیفَ بَشَری تو مردِ خطری، علی علی علی مَعادنِ اَدب و خالقِ غَضَب و قاتلِ عرب، علی علی علی سوی خِیبر بِره، شیره این تَنتَنه جای در این دفعه، قلعه رو می‌کَنه وسطِ میدونِ نَبَرد، نمی‌شه حیدر رو گرفت دیوارِ قلعه رفت عقب، تا درِ خِیبر رو گرفت علوم علما فقیه فقها حسین عینی فرد

پا منبر زینب همه می‌پرسیدن علیه یا ذوالفقارشه خطبه تموم شد آخرش نفهمیدن علیه یا ذوالفقارشه یه زنه، اون که تا خطبه خوند دهنِ، یک جماعت واموند یه تشر، زد تو مجلس غوغا کرد یه تنه، برگه رو برگردوند ای روح شعائر، حلماء و صابر اسد المنابر، زینب زینب زینب ای فخر المفاخر، زهرا مظاهر علیِ معاصر، زینب زینب زینب شام و جمل کرد آخه زینب وارثِ حسنه و اقتدارشه حیرونه عزرائیل تو اوج حادثه علیه یا ذوالفقارشه دو سه خط، خطبه خونده بر لب نُفِخت، اُسکتوا مِن زینب خودشه، حیدر کرار اومد به غلط، کردن افتاد مرحب اوج اقتداره، همتا نداره خود ذوالفقاره، زینب زینب زینب او با یک اشاره، می‌ره دمارِ فتنه رو در می‌آره، زینب زینب زینب پا منبر زینب همه می‌ پرسیدن روح الله رحیمیان

غم زینب است در بارگاه قدس مَحرم زینب است احیاگر عیسی ابن مریم زینب است زهراترین اولاد آدم زینب است عشق مجسم زینب است حافظ پرچم زینب است خاتون عالم زینب است نور مُحرم زینب است جبل الصبر کربلا کوه مستحکم زینب است کاف و ها و یا عین و صاد آیه‌ی محکم زینب است مدعی هرگز مزن بیهوده لاف عاشقی این حسین تنها یک عاشق دارد آن هم زینب است

حرمت چه حس بکری داره رو لبش هرکی یه ذکری داره دیدم تو روایتی اینو نوشته ورودیای حرمت رو به بهشته یه بوم و دو هوایی ما توی دنیا قشنگ‌ترین خاصیت این سرنوشته عاشق امام رضاست هرکی نوکره شماست یا حضرت معصومه اشفعیلی لنا بگم حاجته دلم رواست یا حضرت معصومه بچه قمیا علی مدد حرمت چه حس فکری داره رو لبش هرکی یه ذکری داره حاجتش دل منم معلومه مددی یا حضرت معصومه مددی حرمت چه حس بکری داره امیر برومند

شاهِ وفا پَروَردی یَعسوبِ دینین اُوغلی قَلبی قویوب حِیرَت دَه اُمُّ البَنین اوغلی حَقیقتاً زیبا دی بو شَٵنی دَه بی هَمتا دی بو غِیرَت آدینّان مَشک قالار بَندِ دِلِ زهرا دی بو عالَم قوربانوم سُلبیلَ اِحساسَه حاتَم لر سائلدی شرف وناس بِیلَ حَک اُلموش تَختِ سُلیمانَ شاهلار نوکَردی حَضرَت عَباسَ شاه وفا پروردی امیر برومند

رکن اصلی اذان اینه اَشهَدُ اَنَّ اَمیرَالمؤمِنین مولا حیدر برده از سر عقلم و هوشم نجف مولا علی یعسوب دین مولا حیدر ای ذات خدا، سردمدار علی آینده‌ای از کردگار علی لافتی الّا شهریار علی لا سَیف الّا ذوالفقار علی کلید مخزن الاسرار، حق علی حیدر قسیم جنت والنّار، حق علی حیدر مرشد میثم تمّار، حق علی حیدر یگانه حیدر کرار، حق علی حیدر رکن اصلی اذان اینه اَشهَدُ اَنَّ اَمیرَالمؤمِنین امیر برومند

گر بنا هست مرا دست کسی بسپاری بهتر آن است غلام علی اکبر باشم جمال جمال پیمبر چه با شکوه و مطهر موذن حرم اومد علی جوانی حیدر علی اکبر ابرقدرت شاه و شهسوار علی اکبر سپهسالار کوه اقتدار علی اکبر نگاه تو تیغ ذوالفقار علی اکبر زده مثل شیر به کار و زار علی اکبر علی اکبر من علی اکبریم فخر به عالم دارم کرار لا فرار علی اکبر سردار بی تکرار علی اکبر لرزه افتاد به جان لشکر ای کابوس اشرار علی اکبر چه نمازی بشود جنت الاعلی وقتی تو موذن شوی و شیخ جماعت پدرت میگفت علی یا حیدر میزد به قلب میدون اونقدر سر از پیکر زد لشکر شده سرگردون علی اکبر زده دشمن پیشت زانو علی اکبر نشد کس با تو رو در رو علی اکبر زدی سر با تیغ ابرو علی اکبر ماشاالله به زور بازو علی اکبر علی اکبر طوفان طوفان محشر علی اکبر دریا دریا گوهر علی اکبر والا والا سرور علی اکبر ای تمثال حیدر علی اکبر نماهنگ جمال جمال پیمبر امیر برومند

پای درست علمامون می‌زنن زانو چه بزرگایی که صحنت رو زدن جارو داره زندگی من می‌چرخه با لطفت ای به قربون کرامتت بشم بانو این کویر خشک و زنده کردی با لطف و طراوت نم بارانت نمک زندگیم از آب صحنت شیرینی زندگیم از سوهانت مظهر ایمانه، تلالؤ قرآنه سایه‌ی پرچم سبزش رو سر ایرانه و خواهر سلطانه مثغ مهِ تابانه نوکریشو کن که این خانوم اهل جبرانه من دلم می‌خواد برات بهجت و قاضی‌شم شامل کرامت و بنده‌نوازیشم زندگیم کمه اگه برات بدم خانوم اگه جونم رو بدم شاید که راضی شم گلدسته‌های تو ستون عرشه تو حرم بال ملائکه فرشه سینه می‌زنم واسه‌ی تو خانوم تا چشمام تو روضه واسه تو تر شه خواهر دریایی، تو ثانیِ زهرایی ندیدم جایی بجز صحن شما زیبایی تو پناه مایی‌ بی مثل و یکتایی تو برای ما امید دنیا و عقبایی پای درست علمامون می‌زنن زانو امیر برومند

کرم الله کرم عباس رفع الله علم عباس ای یل بلندبالا جانم عباس ای قمر مه سیما جانم عباس تشنه لب تو دریا جانم عباس ذکر تموم مردم ایران ابالفضل قسمِ تو همتراز قرآن ابالفضل آخه به چه زبونی بگم قربونت شم قوربان اولوم ابالفضل ای جان ابالفضل یا ابوفاضل یا ابوفاضل خدا رو سینم نوشته عباس بهشتم والله بهشت عباس خوشگل بنی هاشم جانم عباس ذکر لبای قاسم جانم عباس یار امام قائم جانم عباس ای یک تنه برای حسین مثل لشکر ای کعبه ی خدا شده واسه تو منبر آخه به چه زبونی بگم قربونت شم بنفسی انت یا عباس ابن حیدر یا ابوفاضل یا ابوفاضل جانم عباس حسن عطایی

معرکه در تسخیر اونی که مثل شیره همه فراری میشن تا علی میدون میره رجزش عالمگیره بدون شمشیر دشمن با رجزش میمیره سبحان الله به نجف ماشاالله به علی پیغمبر وقت نماز میگفت الله بعلی اسدالله میزند به میدان چون موج خروشان با هیبت و غران جایی که فلان ها همه مشغول فرارن مولاست که شد فاتح یک جنگ نمایان السلام ای تفسیرِ آیه به آیه قرآن شده خلاصه در تو وجه خدای سبحان یا علی میگم هربار فاطمه میگه ای جان ما سر به دارت هستیم بده تو مولا فرمان سبحان الله به نجف ماشاالله به علی پیغمبر وقت نماز میگفت الله بعلی اسدالله شیران سگ کویت محو های و هویت سرمست سبویت صدقافله دل ریخته از هر سر مویت مداحی اسدالله میزنه به میدان وحید شکری

کرم اون غباری که شالش میشینه نفای حسین و یل ام البنینه واسه یک لحظه شاید آقا رو ببینم تو کوچه صف میبستن همه اهل مدینه خود ماه حسن سر پناهه حسن ما حسینی شدیم با نگاه حسن الهی قربونت برم امام حسن حرم داری توی دلا امام حسن الهی قربونت برم امام حسن محمد عطایی نیا

زندگی یه امتحانه وانتخاب سرِ دوراهیه یک مسیر تهش سعادت و یک مسیر تهش تباهیه تصمیم با توئه رفیق کدوم مسیرو انتخاب می‌کنی بیعت با سقیفه یا بیعت با ابوتراب می‌کنی فاطمیه یادمون داده حتی اگه کشته شدی تا آخر بگی حق با علیه فاطمیه یادمون داده سقیفه سیلی زد بهت بلندتر بگی حق با علیه فاطمیه یادمون داده که یک‌تنه وایسی جلو یه لشکر بگی حق با علیه اللهم اِهدِنَا الصراطَ المستقیم صراطٌ علیُ المستقیم زندگی یه امتحانه وحید شکری

ای غریب ملک طوس حضرت شمس و شموس قل هوا لله احد ضامن آهو مدد ای پادشاه ایران که خفته ای در وادی خراسان همه اسیر گنبد تو سلطان امام رضا جان، امام رضا جان شرط وارد شدن به ولایی مهربونی خدایی حج ما فقرایی رضا جانم آذری ها میگن سنه قوربان شاهه پنجره فولاد ای امام گوهرشاد رضا جانم السلطان‌ اباالحسن علی‌ ابن‌ موسی‌بن‌رضا ای غریب ملک طوس امیرحسین حضرتی

عالم همه قربانِ اجدادِ علی‌اکبر از مأذنه می‌آید، فریاد علی‌اکبر سخنش کوتاه و، همگی آگاه اَشهَدُ أنّ، عَلی ولی‌الله چه جذابیتی داره، عجب شخصیتی داره علی بن حسین بن علی بن ابی طالب عجب هویتی داره حیدر حیدر حیدر، یا علی‌اکبر کاملا پیغمبر، حضرت دلبر من می‌تونم اینطور صدات کنم آقا السلامُ علی یا مصطفی حیدر عالم همه قربان اجداد علی‌اکبر پیام کیانی

توی کربلا جلو گنبد طلا بی معطلی صحن عباس علی حرم حسین توی بین الحرمین با معرفت کسیست که یاد حسن کند در کربلا و در حرم شاه بی کفن ذکر حسین حسین نوای ملائک است ذکر حسینِ فاطمه باشد حسن حسن سر و جونم فدا امامِ مجتبی زائرا رو حسن داره میبره کربلا همه جا رو دیدم زیر چرخ کبود از آقامون حسین امام حسنی تر نبود یا حسن یا کریم کُلُنا نوکریم مشهدالرضا بین موج زائرا توی هر رواق توی هر صحن و اتاق بین خادما توی این برو بیا با معرفت کسیست که یاد حسن کند مشهد کنار صحن و سرای امام رضا قطعاً وساطتت کریم آل فاطمه است حاجات من اگر شده در این حرم روا آرزومه بقیع مثه مشهد بشه پره زائر بشه پر از رفت و آمد بشه کوری عایشه توی صحن حسن اشهد ان علیً ولی الله بگن یا حسن یا کریم کُلُنا نوکریم توی کربلا جلو گنبد طلا وحید شکری

اسم اعظم میخوای فقط بگو یا حسین شوق زندگیِ حقیقی ما حسین غرق دنیا بودم همیشه وقت اذون اولِ وقت شده نماز من با حسین میشمارم لحظه ها رو تا اذون تا که با خدای تو عشق بازی کنم سجده میکنم روی مُهر تو که توی ذهنم رویاسازی کنم توی رویام بیام به کربلا تا یه کم این دلِ تنگو راضی کنم رویامه حرم تو دنیامه حرم تو مرهم واسه ی همه دردامه حرم تو خاک کرب و بلات شفای درد منه یا حسی مژده ی بهار تو خزون زرد منه یا حسین تسبیح تربتت که توی دستم باشه گرمی دست تو – تو دست سرد منه من به شوق وصل تو دم به دم ذکر یا منتهی الرجایا میگم بعد هر نمازم با تربتت تسبیحات حضرت زهرا میگم تربتو میزارم روی چشام اللهم الرزقنا کربلا میگم حیرون حرمتم گریون حرمتم این روزا خدا بخواد مهمون حرمتم اسم اعظم میخوای فقط بگو یا حسین حسین ستوده

هر کی نعمت داره از رحمت حسنه، از برکت حسنه هرکی میگه حسین زیر منت حسنه هرکی عزت داره از عزت حسنه ، از حضرت حسنه هیئت اومدنم با دعوت حسنه لطفت آقا خدا رو شکر که تو زندگیمه به همه میگم آقام کریمه حسن ای بی حرم آه میکشم از غربتت حسن، کاش میشدم یه سایه‌بون رو تربتت کاش میشد میساختم گنبد برا حرمت ، جونم فدا حرمت با گریه میومدم آقا تا حرمت کاشکی بودم آقا من مهمون حرمت ، یا دربون حرمت با نوکرا میشدیم روضه خون حرمت آرزوی زائرای راه اربعینه پیاده کربلا تا مدینه حسن آقای من حسن عطایی

تو گرفتاری هام تویی اونکه دستمو میگیره من گدای تو ام منم اونکه واسه تو میمیره عاشقانه دوسِت دارم عشق جاودانه خمادر تو داره هوای مارو مادرانه دوسِت دارم دوسِت دارم عاشقانه این روایت نقل از رسول اللهِ حک شده تو صحنت به خط خوانا گفت حسینُ مِنی و اَنَا مِن حسین اَحَبَ الله مَن اَحَبَ حسینا عشق برا من یعنی توی هیئتت بمیرم ارباب عبد این درگاهم از درِ خونت نمیرم ارباب کربلاته که قبله ی تموم حاجاته روزی ما دست خانوم رقیه ساداته عرش اعلا عرش اعلا کربلاته اَلا وَ صَلَی الله عَلَی الباکینه یا اباعبدالله میگم تو گریه عاشقای رقیه اینو بدونید اَحَبَ الاَرباب اَحَبَ رقیه تو گرفتاری هام حسین ستوده

ای همه ی کار و کسم یا حسن نیم نگاه تو بسم یا حسن با تو امیرِ دو جهانم ولی بی تو اسیر قفسم یا حسن جان و جانان منی دین و ایمان منی مهر تابان منی جان حسن مولا مست تو ام مست تو ام یا حسن عاشق پابست تو ام یا حسن تا به ابد من نروم از درت عمریه پیوستِ تو ام یا حسن جان و جانان منی دین و ایمان منی مهر تابان منی جان حسن مولا وصله ی ناجور تو ام یا حسن صیدمو در تور تو ام یا حسن دست کریم تو به من داده سینه زنه شور تو ام یا حسن تو رگت خونِ علی شیر جنگ جملی عشق بین المللی جان حسن مولا ای همه کار و کسم یا حسن حسین ستوده

چه غریبه کربلا شب جمعه ها پر از شمیم سیبه کربلا چی میشه منم بشم مثل حبیب کربلا به صفای کربلا توی خواب قدم زدم تو کوچه های کربلا به صفای کربلا میشه پرچمت بشم رو گنبدای کربلا با تو مستم کربلا خاک هستم کربلا ای کاش از اول به تو دل میبستم کربلا دوست دارم چون تو حسینی عزیز دلم نور دو عینی نکنی ولم عزیز دلم عزیزدلم شیرین تر از بغل مادر حرم حسین حرم حسین بره بالاتر علم حسین علم حسین ضربان ضربان ضربان قلبم چه غریبه کربلا حسین ستوده

می‌شنوی حرفای منو بدون واسطه با اینکه من بدم ولی بهم حواسته بیا و پای حرفای دلم یکم بشین منم یه روزی خوب بودم الانمو نبین خراب کردم هرچیو ساختم من به خودم قافیه رو باختم با دست خالی برنگردونم حالا که من بهت رو انداختم این بارو در حقم بزرگی کن من دیگه پامو کج نمی‌زارم دروغ تو کارم نیست باور کن به جون مادرم دوست دارم فقط تویی که میخری دل شکستمو وقتی که میخورم زمین میگیری دستمو یعنی میشه یه روز منم به چشم تو بیام تورو به کی قسم بدم یه کاری کن برام همیشه باتو درد دل کردم فقط خبرداری تو از دردم یه فرصت دیگه بده آقا می‌خوام دوباره به تو برگردم هیچ جا مث خونه نمی‌مونه میام حرم وقتی گرفتارم خیلی بدم اما تو میدونی به جون مادرم دوست دارم خاطره های بچگیم مال محرمه هر چقدر گریه کنم برای تو کمه فان ترتنی حسین دیگه کجا برم خدا نگیره تا ابد سایتو از سرم کی عاشقت شدم نمی‌دونم بدم ولی بچه این خونم من آخرش براتو میمیرم اصن بزار بگن که دیوونم من عاشقم شبیه مجنونم ناز تورو فقط خریدارم قیامتم ببینمت میگم به جون مادرم دوست دارم می شنوی حرفای منو حسن عطایی

دیگه می‌دونی چیکار باید کرد برو تو میدون ماشاالله ای مرد بزرگش اونه که اون گوشه است برو میدون با جنازش برگرد همون‌جوری که تمرین کردیم از میمنه تا میسره می‌جنگیم همون‌جوری که تمرین کردیم تا وقتی‌که تو معرکه دشمن ندیدی بی سره می‌جنگیم خدایی شاگرد منی رو سفیدم کردی مثل خودم سر میزنی رو سفیدم کردی وقتی که دقت می‌کنم می‌تونی تو این جنگ یک در خیبر بکنی رو سفیدم کردی همیشه چشم حسودت کوره عجب نیرویی چه استحکامی تو رو می‌بینم میگم ماشاالله چقدَر مثل جوونیامی همون‌جوری که یادت دادم هر جا که دیدی خسته‌ای فوراً میگی یا حیدر همون‌جوری که یادت دادم دقت کنی تو معرکه میگن همه ملائکه یا حیدر به شاخ شمشاد حسین آی ماشاالله به ماه داماد حسین آی ماشاالله وقتی که تو میری نبرد آی ماشاالله این میشه فریاد حسین آی ماشاالله دیگه می‌دونی چیکار باید کرد حسن عطایی