شور

بی تو که باشم غم دارم رقیه تو رو دارم چی کم دارم رقیه ضربان قلبم با تو می‌کوبه توی روضه‌‌ت پرچمدارم رقیه رقیه دنیا بی تو کویره رقیه ای قمر منیره تو باشی دنیا برام بهشته رقیه منکر تو بمیره بغلت می‌جوشم، عَلمت رو دوشم از همه غیر تو تو دل کندم نفسم بهت بنده، رو سرم سربندِ یا رقیه خاتون می‌بندم یا رقیه مدد... با نگاهت لشکر لشکر می‌ریزه توی میدون داره هِی سر می‌ریزه شمشیر اشکت بُرّنده مثل تیغ شما از گریه‌‌ت هم هنر می‌ریزه ماه عالم تویی، کوثر اربابی تو یزیدو حيران کردی شأن بی‌تکراری، نوه‌ی کرّاری کاخ شامو ویران کردی تویی که دنیا دنیا عاشق داری بذر عشقت رو تو دل‌ها می‌کاری با نگاهت ارباب آروم می‌گیره وقتی سر رو دوش بابات می‌ذاری رقیه عزیز عالمینی رقیه نفس زینبینی تویی که شعف دادی به خلقت رقیه ملیکه‌ی حسینی بفداکِ روحی، چه حیا و شکوهی وقتی چادر سر می‌گیری آرزوش اینه نوکر که بگن بهش آخر واسه رقیه می‌میری بی تو که باشم غم دارم رقیه حسن عطایی

تا که پشت پرده سقیفه روشن بشه باز شیعه غیرت امیرالمؤمنینی میخواد تا فدک هم به جهان حقایقش ثابت شه یه نفر شبیه علامه امینی میخواد به اشک اون چشم تار ، به اون حال دلخورش به مسمار غرق خون ، به خاک رو چادرش یا فاطرو به ، حق فاطمه یا عالی و به ، حرمت علی کی میرسه پس ، نوبت ظهور برپا بشه باز ، دولت علی این الطالب بدم الزهرا... دوتا شاهد میبرن تو محکمه مردم شهر حقشون و میگیرن وقتی شکایت میکنن ولی مولا صدو بیست هزار نفر شاهد داشت پس اینا چطور ازش غصب خلافت میکنن بحقی که خورده شد ، به اون بازوی کبود به خون روی غلاف ، به دستی که بسته بود از تو دل قبر اون دو غاصبو بیرون میکشه مهدی یه تنه عالم میبینن که قاتل تو پای یک درخت دارش میزنه این الطالب بدم الزهرا... تا که پشت پرده‌ی سقیفه روشن بشه باز حسن عطایی

زیرِ پات کعبه می‌لرزه تویی حیدر، تویی حمزه صَنَما یا ابوفاضل، قَمَرَاللهِ فی اَرضِه ماه قدم می‌زنه رو زمین چه پسری داره اُمُ‌البَنین بگو جانم، هیبتو نگاه بگو به به، صورتو ببین نگارا، دلارا، شرابِ گوارا تو چشمِ اباالفضل می‌بینم خدا را ابوفاضل ابوفاضل زیر پات کعبه می لرزه پیام کیانی

من میمیرم برای کرب و بلا آقامی آقای کرب و بلا میگن بعد غروب های حرم جذابه شب های کرب و بلا رویامه رویامه کربلا خونه ی آقامه کربلا مثل دلتنگی که پیشمه تربتت همرامه کربلا قربان کرب و بلا ایوان کرب و بلا یکروز میاد میشم مهمان کرب و بلا هم درده کرب و بلا درمانه کرب و بلا جونم فدات اصلا سلطان کرب و بلا یا اباعبدالله آقای من من میمیرم برای کرب و بلا پیام کیانی

پدرش ابوتراب و مادرش ام‌بنین زلزله اومده عباس پا زده روی زمین هیبتش ام‌البنینی، صولتش حیدریه خیلی حساسه به زهرا خُب پسر مادریه ابا القَربه کَبش الکتیبه ابالفضله عشقش عجیبه شفا میده دردو طبیبه حبیبی که نعم الحبیبه کفیل ابالفضل، بی‌بدیل ابالفضل حیرت کرده از تو جبرئیل ابالفضل با مرام ابالفضل، خوش کلام ابالفضل اهل کربلا بهت میگن امام ابالفضل ساقیِ ما چه شرابی چه سبویی دارد بنویسید رقیه چه عمویی دارد پدرش ابوتراب و مادرش ام بنین پیام کیانی

شیرینیِ لبخند تو رو قند نداره دل بالاتر از اسم تو سوگند نداره از وقتی شنیدم تو گلوبند نداری دختر منم دیگه گلوبند نداره من برا زخم تنت می‌میرم واسه بابا و عموجون حَسنت می‌میرم برا عطر یاس بوت می‌میرم برا داداش علی‌اکبر و عموت می‌میرم زندگی زینب و حسینو شیرین کردی سفره‌ی امام حسینیا رو رنگین کردی وقتی که پاتو گذاشتی تو دل سوریه شهر شامو واسه ما دارِ مجانین کردی شیرینی لبخند تو رو قند نداره علی اصغر احمدی

وﻗﺘﻰ ﻣﻴﺸﻰ ﺧﻴﺮه ﺧﺐ زﺑﻮن ﻣﻴﮕﻴﺮه دﺷﻤﻦ ﻣﻴﮕﻪ اﻟﺪﺧﻴﻞ اﺑﻮﻓﺎﺿﻞ ﻣﻦ ﻛﻪ ﺑﺎﺷﻢ و در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﻗﺪ ﻋﻠﻢ ﻛﻨﻢ ای ﭘﻬﻠﻮان از ﺗﺮسشان ﻣﻦ رزم ﺧﻮﻳﺶ ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮده ام اﺻﻠﺎ که من ﻏﻠﻄ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﻣﻦ ﺣﺮف ﻳﺰﻳﺪ را را ﮔﻮش ﻛﺮده ام ﺣﺎﻟﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ آﻗﺎ اﻣﺎن ﺑﺪه ﻣﻦ ﻣﺮده ام ﺑﻪ ﻣﺮده ی ﺑﻰ ﭼﺎره ﺟﺎن ﺑﺪه ﻫﺎی اﻟﻔﺮار ﻗﺎﺗﻞ ﻛﻔﺎر ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻏﻮﻏﺎی ﺧﻴﺒﺮ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﻜﺮار ﻣﻴﺮﺳﺪ دارد ﻫﻤﺎن روز اسفبار ﻣﻴﺮﺳﺪ ﺳﺮدار ﻣﻰ رﺳﺪ دل دار ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻳﻌﻨﻰ ﻋﻠﻢ ﺑه دوش ﻋﻠﻤﺪار ﻣﻴﺮﺳﺪ وقتی میشی خیره حسین طاهری

کم رنگ میشم زیر خاک واسه کربلا دلتنگ میشم بی تاب میشم یه روز عکسی میشم رو طاقچه ای قاب میشم اگه همه منو از یادم بردن آقا نبر از یادم اگه تو حرمت دسته آوردم آقا نبر از یادم اگه صدای من از خاطر ها رفت آقا نبر از یادم گریه های من از خاطر ها رفت آقا نبر از یادم شیدام کن بیا فکری به حال این دل تنهام کن توی شلوغی محشر خودت پیدام کن

من عالمی دارم با غم بی‌بی سه‌ساله سر میدم به پای قدم بی‌بی سه‌ساله سوم مُحرم حرمش چه حالی داره آرزومه باشم حرم بی‌بی سه‌ساله تپش قلبم یا رقیه خاتونه این خودش یه قانونه هر کسی که می‌شناسه من رو اینو می‌دونه من یه دیوونم پشت در این خونه که اسیر و مجنونه مزد این گداییمون رزق کربلامونه شَه دختر ثارالله، دردانه‌ی آل‌الله ای لیلی لیلا یا رقیه شهبانو من پای همین پرچم یک کربُبلا می‌خوام رزقم رو بزن امضا رقیه شه بانو کلیپ نسل حسینی رقیه شه بانو

رَحِمَ الله مَن نادی یا اباعبدالله غَفَرَالله مَن والا یا اباعبدالله لَعَنَ الله من عادی یا اباعبدالله چه اسم شیرینی، چه اسم زیبایی قشنگ‌ترین اسمِ روی لب ماهایی حسین آقای من، آقای من... رحم الله من نادی یا اباعبدالله حسین ستوده

زیر آسمون گفتم حسین دل پر جنون گفتم حسین از خود نجف تا خود کربلا پای هر ستون گفتم حسین مسیر به مسیر نفس به نفس مسیر نجف به کربلا واقعا معرکه است ستون به ستون قدم به قدم رفیقا همین جاست که میگن حرم تا حرم امیر کربلا حزین کربلا چه کردی که مهر تو به دل میشینه کربلا حتی خدا هم از عرش خودش میگه ماشاالله به اربعین کربلا زیر این علم گفتم حسین من دم حرم گفتم حسین وقتی قسمتش نشد بیاد جای مادرم گفتم حسین سلام بر حسین سلام کربلا کی باور میکرد که بازم بیام کربلا سلام بهترین به این سرزمین قیامت رو میشه ببینی شب اربعین ماشاالله به اربعین کربلا حسین ستوده

و صل اللهُ علی الحسن بنازم شیر جمل حسن جلو چشمای ابالحسن رجز می‌خونه: أنا الحسن چه صف‌شکن اومد علی ایستاده بود و فقط حسن اومد آره واسه معرکه بهم زدن اومد آقام حسن اومد اوضاع بهم خورد وقتی پرچمو بالا می‌آورد صدتا صدتا اومدن ولی بازم حسن برد یه أنا الحسن که گفت عدو قبل از زدن مرد حسن مولا... دلیرِ نام‌آوره حسن علم بالا می‌بره حسن توی کوچه حضرت کریم توی میدون حیدره حسن میگن بنی‌هاشم یه امام حسن تو کربلا میشه لازم واسه اینه جلوه‌ی حسن میشه قاسم حسن میشه قاسم دست خدا زد زد و شیر خدا رو صدا زد پسرای ازرقو پسر مجتبی زد به تلافی کوچه دو سه تا بی‌هوا زد حسن مولا... و صلی الله علی الحسن حسین طاهری

همه میدونن مخصوصا دلای شیدا حقیقت پنهون بوده و شده هویدا بگو به عالم از عمق دل از سویدا شبیه اباعبدالله نمیشه پیدا یکتا اباعبدالله یا اباعبدالله اولین عشق دنیا اباعبدالله سلطان اباعبدالله خان اباعبدالله تو صدا کن میگم جان اباعبدالله حسین جان میمیرم برات به قرآن همون بار اولی که میری زیارت دل کربلایی میشه زهی سعادت عنایت داره به نوکراش بدون منّت حسین بن علی یعنی ته رفاقت محشر اباعبدالله سر اباعبدالله از پدر مادر بهتر اباعبدالله همدرد اباعبدالله مرد اباعبدالله دنیامو زیر و رو کرد اباعبدالله حسین ... دلای شیدا حسین طاهری

وقتی که پدر شیر جمل باشه باید پسر شم هم مثل یل باشه ای اجل جون منو بگیر تو خیمه گاهت قاسم ابن الحسن قاسم ابن الحسن ای اجل دارم بزن جلوی حجله گاهت قاسم ابن الحسن قاسم ابن الحسن دلم اسیر دو چشم سیاه و نافذ قاسم وقتی که پدر شیر جمل باشه محمدرضا ناصری

من کربلاییم یعنی جیره‌خور ابوفاضل دستم تو دستشه آخه دستش پره ابوفاضل وطنم کربلاس چون آخر قدم زدنم کربلاس وطنم کربلاس چون خونه‌ی امام حسنم کربلاس شدم آدم تو زنده‌ی غم تو از سرم زیاده حتی لطف کم تو آرزومه اسمم بخوره تو خدام مسؤل عوض کردن پرچم تو جانم حسین جان اباعبدالله من کربلاییم حسین ستوده

همه دنیا بدونند امام حسین چه قدر فدایی داره هرکی بخواد این حسین حسین از ما بگیره از صحنه گیتی محوش میکنیم اینم باشه برای دشمنای اربعین دشمنای امام حسین اعتقادمه اجتماع اربعین شکوه عالمه افتخارمه پا برهنه تا حرم عرض سلامه کس وکارمه حضرت رقیه تکیه گاهمه تاول های پات شاهده کارمه میگی نوکرم خیر ببینیه یاد سه سالمه همه زندگیم سه ساله خاتونه حضرت عباس کفیل خاتونه اون که به عمو می باله خاتونه رقیه خاتونه... ارغوان رقیه شیرین زبان رقیه بعد حضرت زینب روزی رسان رقیه بی کران رقیه ای عمه جان رقیه ذکر تسبیحات پیغمبران رقیه تکیه گاهمه علی پناهی

خوشگل ام البنین و شیر حربه مارد کشتی فقط تو با یک ضربه مالک اشتر مبهوت قد و بالات همیشه حرز باباتو داری همرات کشته‌های جنگ با ابوفاضل همیشه بالاتر از تصوره میره میدون با تیغ نگاش گردنا رو بیخ تا بیخ می‌بره شجاعت عباس با صلابت عباس توی پیکار می کنی قیامت عباس طراوت عباس با ابهت عباس ماشاالله به قد و قامت عباس قبله نما چرخیده به سوی ابروت میشینه رقیه همیشه رو زانوت نمیشم یک لحظه هم من از تو غافل روی زیبای تو همچون ماه کامل تیغ مژگان قمر بلند است الهی فدای خال لب تو مکتب رسم شما کولاکه قاسم شاگرد مکتب تو اصلاته عباس با مهارت عباس داری خیلی به علی شباهت شهامت عباس استقامت میگم کلب توام با صراحت خوشگل ام البنین محمدرضا ناصری

باز غوغا می‌شه تُو حرَم کرب‌وبلا حالِ خوشم معنا می‌شه گمشده زیرِ علَمش هر جا باشه پیدا می‌شه زندگیِ نوکر با امام‌حسین زیبا می‌شه دنیام حسینه همه می‌دونن حال من خوبه تا که آقام حسینه اون چیزی که من از خدا تُو زندگیم می‌خوام حسینه دنیام حسینه محشرِ در محشر عشقِ روزی‌آور می‌خونم با باور اباعبدالله زینتِ هر منبر از خلایق بهتر می‌خونم تا آخر اباعبدالله شاه رحمت داره من عاشق حسینم و این عاشقی قِدمت داره به برکت امام‌حسین سفره‌ی ما برکت داره هر چی خوبی تُو عالَمه تمامشو حضرت داره شورم حسینه تنها کسی که من باهاش یک عمریه جورم حسینه ذکر من از روز تولّد تا دَم گورم حسینه جونم حسینه عشق من جذّابه ماه عالَمتابه آبروی آبه اباعبدالله شبه مهتابه به دلم می تابه بهترین اربابه باز غوغا می‌شه محمدرضا ناصری

مست و مجنونه قلبم، از تو می‌خونه قلبم این شعرو اباالفضل، به تو مدیونه قلبم می‌نویسم رقیه می‌خونم اباالفضل می‌نویسم اباالفضل می‌خونم رقیه با این دوتا اسم تو دلم غوغاست تصویر بهشته وقتی هست رقیه روی شونه‌های عمو عباس عرش بی‌کران کل کهکشان کمتر از شأن اباالفضل و رقیه از روز ازل تو کل جهان سُفرشون پهنه اباالفضل و رقیه بار عشقت به دوشم وقف تو عقل و هوشم شعر از تو اباالفضل، من سراپا به‌گوشم من می‌گم اباالفضل، تو می‌گی رقیه محاله که از هم جدا باشید هر جا اسم تو هست همراهش رقیه‌ست ماه و ستاره‌ی خدا باشید شور محشرند شیر کوثرند فخر عالمند اباالفضل و رقیه تا روز ابد هر جای جهان پرچم می‌زنم اباالفضل و رقیه مست و مجنونه قلبم امیر برومند

تو نیازی به معرفی نداری تو که محبوب‌ترینِ روزگاری دو سه جمله از عقیده‌هامو میگم که بمونه یادگاری من مال حسینم همه عالم بدونه عقیدم اینه هرچی حسین گفته همونه دنیا هم می‌گرده به دستور رقیه می‌گیره حتی خورشید نور از نور رقیه اعتقادمه، باور منه که همیشه سایه‌ی تو چتر روی سر منه اعتقادمه، باور منه اسم تو روی لبم تا نفس آخر منه حسین، یا ابا عبدالله تو نیازی به برو بیا نداری احتاجی به غلام سیاه نداری نوکر تو همه ذرات وجودم کمیِ گدا نداری من تو هر دقیقه به تو وابسته میشم از این سینه زدن‌ها کی گفته خسته میشم با تو میشه حتی محالاتو عوض کرد علی گندابی طی غمت لاتو عوض کرد هرچی دارم از برکت حسین آدرس بهشتو میدن توی هیئت حسین زندگیمه از دولت حسین افق شرعی قلبم طبق ساعت حسین حسین یا ابا عبدالله تو نیازی به معرفی نداری علی اکبر حائری

سلام ای دلبر دلها سلام ای کعبه ی عاجل علی بن حسین بن علی بن ابی طالب ای فلک جاه علی اکبر زاده شاه علی اکبر منزوی میگه در مدحت منظر ماه علی اکبر ماه ملک منظر باخ صورت پیغمبر باخ قدرت صورتگر باخ به به به به اکبر باخ سلام ای دلبر دلها محمد عطایی نیا

برا من تعریف از عشق گنبد طلاته دونه دونه نقاط از صحن و سراته همه‌ی خاطرات خوبم از زیارت کوچه پس کوچه های شهرکربلاته قرارمون باب القبله موکبمون باب القله همون جا جون میدم واست قسم به اون باب القبله آه اباعبدالله پناه اباعبدالله باب قبله تو قبلگاه اباعبدالله وقتی که پدر و مادرم میزارن بیام زیر خاک نزاری چشم به راه یا اباعبدالله یا اباعبدالله برا من تعریف از عشق گنبد طلاته دونه دونه نقاط از صحن و سراته همه‌ی خاطرات خوبم از زیارت کوچه پس کوچه های شهرکربلاته ورودی باب السدره شلوغی باب السدره منتظر مادرم باشم خروجی باب السدره بات اباعبدالله به پات اباعبدالله می مونم تا آخرش برات اباعبدالله خونوادگی زیارت چه صفایی داره خودم زن و بچم فدات اباعبدالله تعریف از عشق محمد عطایی نیا

وقتی که آقامی مگه میشه تو دلم غم باشه وقت مرگم میخوام توی شب‌های محرم باشه محرمتو عشقه نقشای رو پرچمتو عشقه این دو ماه ماتمتو عشقه همین تبتو عشقه روضه‌های هرشبتو عشقه نوکرای زینبتو عشقه غم تو غم شیرین منه همه آیین منه عشق تو دین منه ثارالله اسم زیبات تسکین منه مرغ آمین منه دم تلقین منه ثارالله ثارالله من اسیر عشقم شدم آزاده تو بنده‌ام کردی هرجا که افتادم خودت با دستات بلندم کردی رفاقتتو عشقه جیوه‌ی علامتتو عشقه کشتی هدایت تو عشقه اصلاً خودتو عشقه تو دلم ترددتو عشقه اسم پر تعددتو عشقه باب میل کل ادیانی حسین عشق طولانی حسین شرط مسلمانی حسین ثارالله تا ابد روی دلم حکی حسین به خدا تکی حسین غم مبارکی حسین وقتی که آقامی روح الله رحیمیان

چه ذوالفقارو به عزم مصاف بردارد چه جانماز پی اعتکاف بردارد علی حقیقت نور است و هیچ ممکن نیست که در مقابل شب انعطاف بردارد خورشید و کهکشونا هرشب بر محور علی می‌گردن حجاج کعبه ایام طواف دور سر علی می‌گردن بارانه علی طوفانه علی پیغمبر اولین مسلمان علی قرآنه علی میزان علی کعبه اولین زائر ایوان علی اگر به خاطر مولا نبود ممکن بود خدا ز خلق خود امر طواف بردارد دوباره مثل علی زاده می‌شود؟ هرگز اگر دو مرتبه کعبه شکاف بردارد رفتم نجف رو به ایوونت من سمت قبله رو گم کردم کعبه می‌گرده دورت پس من دور سر علی می‌گردم شبگرده علی، چه مرده علی کابوس خلیفه‌های نامرده علی طوفنده علی، پاینده علی یا زهرا گفته خیبرو کنده علی چه ذوالفقارو حسین ستوده

خدا با تموم سیلقش انگار تو رو کشیده امضای اثر ماهش شده ابروی کشیده ممنون خداوندم ابالفضل آفریده عجب هنری خلق کرده عجب اثری خلق کرده برای ابی عبدالله عجب قمری خلق کرده شاه با ادبان بر دلم ضربان نُقل روی لبان ساقی ساقی فاطمی جگره مرتضی ثمره واقعا قمره ساقی ساقی ابوفاضل ابوفاضل خدا با تموم سلیقه اش حسین ستوده