شور

من مال اباعبدالله دنبال اباعبدالله قلبم مثل بیرق جزو اموال اباعبدالله دنیا رو نمیخواهم هرگز منهای اباعبدالله عشق متفاوت یعنی آقای اباعبدالله نفس تو بقا به جهان قلبم با تو حرف میزنم به زبان قلبم ضربان ضربان ضربان قلبم دوست دارم چون تو حسینی عزیز دلم عزیز دلم عزیز دلم نور دو عینی عزیز دلم نکنی ولم نکنی ولم دلخواه اباعبدالله مفتاح اباعبدالله ما سرباز مهدی میشیم از راه اباعبدالله یا باب نجات الامه فی ارض اباعبدالله از حال وهب فهمیدیم بی مرزه اباعبدالله همه دم همه جا هیجانه قلبم بی تو هر نفسم به زبان قلبم ضربان ضربان ضربان قلبم من مال اباعبدالله حسین ستوده

زندگی بی تو حروم رقیه تویی عشق ناتموم رقیه من میخوام برا حسین بمیرم پیش چشمای خانوم رقیه شاه بانو حق داره اگه بهت سجده کنه ماه بانو تو به آغوش حسینی بهترین راه بانو میگه عباس بهت ماشالله بانو حلمای حسین زهرای حسین روشن شد به دیدنت چشمای حسین یاسین حسین تسکین حسین ای دختر سه ساله ی شیرین حسین عشق نا تموم رقیه حسین ستوده

خورشید پیشت عین فانوسه لطفت دریا نیست اقیانوسه رو گنبد پرچم مشکیت آقا زیباتر از بال طاووسه از تو میگم منظورم عشقه دیدنِ گنبد از دورم عشقه روضت خوبه این شورم عشقه میمیرم با تو محشورم عشقه مهربون تری از مادر و پدرم داد زدم که در بیاد اسمت از جیگرم با تو با نفسام زندگی میکنم شب نمیشه روز من اسمتو نبرم ای جان ای جان اباعبدالله اشکامون هر قطره بارونه ما میریم این اشکا میمونه تو عالم کی مثل تو داره انقدر عاشق انقدر دیوونه روضت ابره وقتی میباره دریا سر روی ساحل میزاره ماهم رو به نورت میاره خورشید میتابه چون دوسِت داره زندگی گذرا جاودانه حسین ای نوا و نغمه ی عاشقانه حسین نبض شعر و غزل پس اجازه بده تا صدا کنم تو رو عاشقانه حسین ای جان ای جان اباعبدالله خورشید پیشت عین فانوسه حسین ستوده

به تو توسل می‌کنن ارمنیا مسیحیا، کَلیمیا یا اباالفضل، تو عشقِ منیا به تو ارادت دارن پهلوونا نوجوونا، مسلمونا علمت بلندتر از آسمونا یا اباالفضل دوایِ دردی تو بامرامی، تو خیلی مردی به تو عالم می‌زنه تکیه رو شونه‌هاته علمت بلنده، همه‌جا برنده اسمتو که می‌‌برم اُم‌ِبَنین می‌خنده همه‌ی خلائق محضرِ تو بنده دشمنت بیاد جلو گورِ خودش رو کنده زمین و آسمون شبیهِ تو ندید خدا تورو که آفرید منحصر به فرد چشماتو کشید هرکسی یک باری تورو صدا زده دعا کنه، اِلتِجا کنه کرمت حاجتشو روا کنه تو بزرگی، ماهِ زمینی تو افتخارِ اُمِ‌بَنینی همه عالم مستِ اباالفضل گره‌گشا شد دستِ اباالفضل کرمت زیاده، می‌رسی به دادِ نوکری که غیرِ تو دل به کسی نداده تویی فوق‌العاده می‌زنی به یادِ علی و جنگِ تو کابوسِ ابن زیاده به تو توسل می‌کنن ارمنیا علی اکبر حائری

ای لعنت بر شام بذار پاک کنم اشکاتو دیدی باز خواب باباتو الهی بمیرم عمه آتیش سوزونده موهاتو خرابه حالت جای چکمه‌ی کیه مونده به‌روی بدن شکسته بالت خرابه حالت یکمی طاقت بیار بابایی از رو نیزه‌ها میاد دنبالت چیکار کنم دلت آروم بگیره گرسنته عمه برات بمیره مداحی سوزناک خرابه حالت حسن عطایی

من نمیدونم کی کجا عاشق تو شدم اسمتو من بلد بودم از روز تولدم آب و گل ما شد از لحظه خلقت اشکای روضه با مقداری از تربت توی بازار عاشقی عشق تو غیر عادیه یه اصل اعتقادیه من و جدایی از حسین یه ثانیه اش هم زیادیه خیر ببینن پدر و مادرا بزرگمون کردن تو روضه ها من نمیدونم کی کجا عاشق تو شدم علی اکبر حائری

زهرای سه‌ساله، عشقت بی‌مثاله هرکس خاکِ پاته، در اوج کماله خانوم خانوما رقیه نفسِ بابا رقیه به تو می‌گن اهل عالم اُمِّ‌ ابیها رقیه تو بالانشینی رو دوشِ اباالفضل برات بازه همیشه آغوشِ اباالفضل به زیر قدم‌هات بهشت برینه خنده‌هات دل‌خوشیِ یلِ اُمُُّ‌البنینه ذکر مستجابه، دریای ثوابه زیبای حسین و، دنیای ربابه عالیِ اعلیٰ رقیه دمِ مسیحا رقیه آرزومه روی قبرم بنویسن یا رقیه به‌غیر غمِ تو به دل جا نمیدم ضریح قشنگت و به دنیا نمیدم گرفتارتم من، به عشقت اسیرم بذار وقت مُردنم دامنت و بگیرم زهرای سه ساله عشقت بی‌مثاله حسن رضا قلی

بهشت رویایی من فقط از مقام علی اصغر تا مقام علی اکبر قلادمو گره بزن فقط یا مقام علی اصغر خدایی می کنن این دو برادرگره گشایی می کنن دل دیونه مو را همش هوایی می کنن قلب شیدای منو کرب وبلایی می کنن نوشته های روی پرچم علی اصغره نور علی اکبره پر شور علی اکبره ذکرم از گهواره تا گور علی اکبره بهشت رویایی حسن رضا قلی

ای پناه بی پناها آبروی رو سیاها یک نگاهت من رو بسه یک نگاه از اون نگاها کار عیسی کن منو احیا کن سر من گرم گناه منو دعوا کن واسه مجنونت کار لیلا کن من میخوام گریه کنم خب یه بغل وا کن لیلا کیه لیلا تویی قربونت شم بی سر و بی سامونت شم کاش کی یک شب کرب و بلا مهمونت شم ای پناه بی پناها علی اکبر حائری

باب امید باب نجات روح آدم نبض حیات اعتقاد سینه زنات چادر تو از مقدسات ای صلابت عشق بهترین علامت عشق شرح قصه‌ی کوتاه تو روایت عشق راز شور و جنون رمز بی‌نهایت عشق که دراومدی با عمع جان به قامت عشق نازنین رقیه به فرشته‌ها میگن رو زمین رقیه کربلا میرم به جات اربعین رقیه یا رقیه یا رقیه یا رقیه باب امید باب نجات حسین ستوده

من توی زندگیم به خیلیا دل بستم هرکی یجور شکست دل پریشونم رو دیگه زندگیه اگه یه روز من مردم میشه توی قبر خودت تکون بدی شونم رو دلم درد اومده آدم اینجا دلش خوشه پیش مرد اومده بهت رو میزنه آدم بی‌اختیار جلو تو زانو میزنه همین همه منتظرن من بخورم زمین اگه من نبودم جای من بگید زمین خورده میگه یا ام‌البنین همش حس می‌کنم اجل بهم نزدیکه می‌بینی گریه‌هام با قبلنا فرق کرده غصه هیچکس رو نخورده بودم اینقدر تو دریای غمت خدا منو غرق می‌کنه بده گریه‌مرد ولی حسین فرق می‌کنه دارم دق می‌کنم من یه روز قمرو برا تو عاشق می‌کنم حسین حسین حسین... من توی زندگی به خیلیا دل بستم حسین ستوده

مماتم صراطم سلام الله علی آب حیاتم فخر عرب علیه، ذاتِ رطب علیه کار خلقت دنیا در هر وجب علیِ چه مرگ شیرینی داره نوکرت آقا به عزت و شرف لا اله الا الله اگه بپرسن ازم مَن امام در قبرم بلند میشمو میگم علی ولی الله مماتم صراطم حسین ستوده

راه می‌ره روبه‌ روی رقیه مشغولِ گفت‌وگوی رقیه معمولاً کُل دنیا می‌گن همه حاجت‌ها رو به عموی رقیه باد باید موج بزنه به پرچم اباالفضل مُرده باید زنده بشه با یک دَمِ اباالفضل دردودلاتو بگو به ساقی العطاشا مَحرمه اباالفضل اقتدار اباالفضل، باوقار اباالفضل وارث علی و ذوالفقار اباالفضل در تمامِ اَدوار ماندگار اباالفضل الگوی وفا در روزگار اباالفضل یا اباالفضل دَخیلُک راه می‌ره روبه‌روی رقیه علی اکبر حائری

نبض من تودستای رقیه زندگیمه بابای رقیه هر چیزی که دارم توی دنیا قربون داداشای رقیه ماه رقیه دختر شاه رقیه کردی با عمه تو روز یزید رو سیاه رقیه قبلتی رقیه سیدتی رقیه دوست دارم صدات کنم من عمتی رقیه توی شام کردی عجب قیامتی تو نوه‌ی حیدری با صلابتی تو یا رقیه یا رقیه یا رقیه زندگیمه تو دست رقیه جبرئیله پابست رقیه خانوادگی عشقشش رو داریم بابامم شده مست رقیه جان رقیه جانان رقیه هستی تو دختر ناز حضرت سلطان رقیه مددی رقیه سرامدی رقیه توی خیمه تو گل سرسبدی رقیه زجر و خولی آخه نیستن عددی تاج و تخت یزیدو بهم زدی رقیه یا رقیه یا رقیه یا رقیه نبض من تو دستای رقیه حسین ستوده

روزیمو می‌گیرم از دست حسین دست حسن بیرون نمی‌رم از فکر حسین فکر حسن وسط این دهه‌ی سینه‌زنی واسه حسین جون تازه میده به سینه زنا ذکر حسن دلمو گره زدم از تو جدا نمی‌شه بخدا هیچکی امام مجتبی نمی‌شه قاسم و عبدالله ابن حسن یعنی که کربلا هم بی حسن کرب و بلا نمی‌شه روی سینه با خط نفیسم باید بنویسم امام حسن شده بانی چشمای خیسم همه چیمی رفیق صمیمی تو یار قدیمی امام حسین به این آقا می‌گه تو کریمی چه شباهت داره به جنگ علی جنگ حسن رنگ سبز شال بچه سیداست رنگ حسن همه عالم می‌زنن به سینه‌شون سنگ حسین ابی عبدالله به سینه می‌زنه سنگ حسن به سگ گرسنه هم نونش رو می‌رسونه اون که واسه دشمناش هم حتی مهربونه به خدا یقین دارم روزی که ما می‌میریم همه میرن و امام حسن فقط می‌مونه روزیمو می‌گیرم از دست حسین علی اکبر حائری

به ازل برمی‌گرده علاقه‌ام به حسین داره بیشتر می‌شه اشتیاقم به حسین پر از عکس شیش گوش و تمثال حرم اینجوری شد مزیّن اتاقم به حسین عشق‌های زود گذر بسه، عشق حسین مقدّسه یعنی به ما به اربعین یه کربلا نمی‌رسه؟ وفاداری تو، بزرگواری تو دیدم هر چی خوبیه یه جا داری تو آوردیم توو راه، مثل نور ماه وَصَلَّ الله علیکَ یا اباعبدالله تا ابد جریان داره رفاقت با حسین گریه تو روضه با ما شفاعت با حسین اگر تو راه روضه رفیقت رو دیدی تو بیارش تا هیات هدایت با حسین سلام رفیق بچّگی بهت میگم همیشگی اینهمه من صدات زدم می‌شه یه دفعه بگی سرآغازی تو، سرانجامی تو کی خوشبخت مثل من که آقامی تو شبیه تو شاه ندیدم والله وَصَلَّ الله علیکَ یا اباعبدالله به ازل برمی‌گرده علاقه‌ام به حسین علی اکبر حائری

شیر دلاور علیه پاک و مطهّر علیه آقای آقای مِقداد و سلمان و قنبر علیه چقَده ماهه، حضرتِ حیدر شاه اسداللّهه، حضرتِ حیدر دلبرِ دل‌خواهه، حضرتِ حیدر همدَم و همراهه، حضرتِ حیدر گدا اومده سرِ خوان علی، ای جانم علی عالَمی بِره به قربانِ علی، ای جانم علی مستِ حیدرم به قرآنِ علی، ای جانم علی همه می‌دونن که سلطانه علی، ای جانم علی عشقِ مصوّر علیه، روح پیمبر علیه آقام و مولام و سلطان و جانان و حیدر علیه بهترین یاره، حضرتِ حیدر گردنم حق داره، حضرتِ حیدر دلبر و دل‌داره، حضرتِ حیدر حیدر کرّاره، حضرتِ حیدر باده می‌خورم از جامِ علی، آقامه علی واژه‌ی بدونِ ایهامه علی، آقامه علی مست و سرخوشم چه خوش‌نامه علی پدر تمومِ اَیتامه علی، آقامه علی شیر دلاور علیه علی اکبر حائری

چون که خورشید به پوشاندن او مأمور بود زینب و بی‌معجری از ذهن عالَم دور بود راوی انگار که در شام و کوفه کور بود روی ناقه نور بود و نور بود و نور بود ای حافظِ معجرت اباالفضل ای وارثِ معجرت رقیه یک حیدر و پهلوونِ خیبر یک زینب و یک بنی‌امیّه الله الله تبارک‌الله به خطابتِ زینب و به جلالتِ زینب و به قدر و شوکت زینب و استقامت زینب و به قد قیامت زینب و به نجابت زینب و و به ساحت زینب و کوه صلابت زینب و عرش ما رؤیتِ زینب و ذکر اجابت زینب و بعد کربلا همه دیدن امامتِ زینبو ای مهارِ ناقه‌ات در دست سکّان‌دارِ عرش ای رکابِ مَحملت پای اباالفضلِ علی کربلا در کربلا می‌مانْد اگر زینب نبود ای علمدارِ قیام، جای اباالفضلِ علی ای حافظِ پرچمِ اباالفضل ای وارثِ خطبه‌های حیدر عالَم همه مبهوت که آمد از مَحملِ تو صدای حیدر الله الله تبارک‌الله... به جناب زینب و به رکاب زینب و نورِ حجاب زینب و به انقلاب زینب و فنِّ خطاب زینب و به فضائل زینب و زن کامله زینب و عامل و عادله زینب و عاقل و قابله زینب و منبرِ محملِ زینب و ابن مرجانه زمین خورده مقابلِ زینب و زینب زینب، زینب زینب زینب و بی معجری علی اکبر حائری

نشونه‌ی جونمی، ترونه‌ی زبونمی بهونه‌ی شبونمی، می‌بینمت تو خونمی جریان داری تو زندگیم حسین عزیزم از قدیم حسین همه باهم می‌ریم حرم همه باهم میگیم حسین حسین وا وا تو آیت اجابتی، تو رایت شجاعتی نهایت محبتی، والله قسم قیامتی شیش گوشه‌ت خونه‌ی دلم حسین رفیق اولم، حسین همینکه رو به کربلا به قبله مایلم حسین حسین وا وا نشونه ی جنونمی علی اکبر حائری

ای دلبر، دلربا، زیبا، مه لقا یار، با وفا،عباس اباالفضل علم می‌کوبه، زمین می‌لرزه چقدر دشمن تو، کمین می‌لرزه اباالفضل میره، یسار و یمین، می‌لرزه سرد شر میبره، بهتر میبره نفس یک لشکری و قمر می‌بره بدتر می‌بره، محشر میبره شمشیرش چو ذوالفقار حیدر، می‌بره ای جانا، جان جان طوفان بی کران شیر قهرمان،عباس اباالفضل میده آرامش، تا که می‌خنده میشه آماده ، مه تابنده رقیه واسش، میاد و زره می‌بنده یا اباالفضل.... مسلط می‌جنگه، راحت می‌جنگه توی میدون شیره، با اصالت می‌جنگه حضرت می‌جنگه، تا شط می جنگه پسر علی، چه با، سیاست می‌جنگه مولانا، علی‌ ای دلبر دلربا زیبا مه لقا علی اکبر حائری

زندگیم سپری میشه بی هیئت نه این چشامو میخوام اما بی گریت نه من زدم همه هستیمو به نام تو دنیا رو میخوام اما بی رقیت نه زندگیم سپری میشه بی هیئت نه حسن عطایی

عهده‌دار مردم بی‌دست و پا افتادی زیر دست و پا یَومٌ علی صدر النَّبی یَومٌ عَلی وَجهِ‌الثَرا خاک از خونت گِل شد خون دل شد، خون دل شد ساربان دید کَرم می‌کنی سائل شد خون دل شد، خون دل شد آه ثم آه روی خنجرش دیدم موی تو را ابی عبدالله آه ثم آه نعل مرکبا گرفت بوی تو را عهده‌دار مردم بی‌دست و پا

اسکتو گفتن او صاعقه محشر بود محض یادآوری معجزه خیبر بود گفت یابن الطلقا آنکه مسلمانت کرد ذوالفقار پدرم شیر خدا حیدر بود زینب یک تنه یک لشکر  زینب مقتدا و رهبر زینب شریکه الحسین زینب نائبة الحیدر یا زینب جان بستان علی علی. تو درس شجاعت الگوی کامله نداره مرامش با علی فاصله علمدار شام و کوفه بعد از حسین غضب می کنه انگار ابوفاضله  اسکتو گفتن او صاعقه محشر بود امیر برومند

دیدی تربت چه عطری داره بوی عطر تن حسینه روی تربت که سر میگذارم سرم رو دامن حسینه تربت رو بغل کردی یعنی خود حضرت رو بغل کردی تربت رو نگاه کردی یعنی خود حضرت رو نگاه کردی تربت رو رها کردی یعنی خود حضرت رو رها کردی هر جای دنیا که میری شوق زیارت داشته باش همیشه همراه خودت یه ذره تربت داشته باش دیدی تربت چه عطری داره محسن عرب خالقی

استجابت تحت قبتی،تا ابد کعبه آمال منم مقصد حی علی خیر العمل افضل تموم اعمال منم مدفن اباالفضل مدفن الحسینم پناه عالمین بین الحرمینم بعد ظهور حضرت بقیه الله قبله کل مومناتو مومنینم مفتخرم هر شب جمعه میزبانه فاطمه و فاطمه ام البنینم فخر می کنم به خونه ی خدا فخر می کنم به عرش کبیریا فخر می کنم منم کربلا استجابت تحت قبتی مازیار طاولی