شور

نه مراست قدرت آنکه دم زنم از جلال تو یا علی نه مرا زبان که بیان کنم صفتِ کمال تو یا علی شده مات عقل موحدین همه در جمالِ تو یا علی هله ‌ای تجلّیِ عارفان تو چه مطلعی تو چه منظری که ندیده‌ام به دو دیده‌ام چو تو گوهری چو تو جوهری هله ‌ای مولّه عاشقان تو چه شاهدی تو چه دل بَری به کدام کس مَثلت زنم که بُوَد مثالِ تو یا علی دم زنم از جلال تو یا علی امیرحسین حضرتی

جان‌ِ جانانم‌ تمام‌ ایمانم ای‌ همه‌ دینم‌ نماز‌ و‌ قرآنم از‌ عناوین‌ تمام‌ این‌ عالم شکر‌لله‌ که‌ غلام‌ سلطانم سلطان‌مددی هستی‌ سر‌ پناه‌ روز‌ معاد میگم‌ با عقیده‌ با اعتقاد رزقم‌ میرسه‌ از‌ باب‌ الجواد انقلابه صحن‌ انقلابه شعبه‌‌ ای‌ از‌ حرم‌ ابوترابه من‌ اگر‌ که به‌ جایی‌ رسیدم از‌ عنایات‌ همین‌ عالی‌ جنابه غلام‌ سلطانم امیرحسین حضرتی

مینویسه‌ تاریخ‌ تو جمل‌ بی‌تردید معرکه‌ تو مشت مجتبی‌ میچرخید اسمشو میبردن عایشه‌ میلرزید یعنی‌ کیه‌ که‌ مثه‌ شیر‌ نر‌ میاد حسن‌ که‌ داره‌ سینه‌ سپر‌ میاد‌ یک‌ جوری‌ داره‌ میجنگه‌ که‌ چشمای عایشه‌ از‌ حدقه‌ داره‌ در‌میاد دوباره‌ باز عشقت‌ منو بی‌تاب‌ کرده فکر‌ خیال‌ صحنت‌ دلمو آب‌ کرده کنار تمثال‌ علی‌ تو عرش‌ اعلی خدا عکس‌ جنگیدن‌ تو قاب‌کرده مینویسه‌ تاریخ‌ امیرحسین حضرتی

سلام الله علی ای یل ام بنین دخیل علم تو سماوات و زمین یا حبیب من لا حبیب له جانا جانا جانا جانا اباالفضل علی ای یوسف کنعانی که از عشق تو میمردن علامت های هیئت از ذوق شما پر در آوردن بی دست کربلا دست بگیر قلب مرا جان بستان علی ای قدر قدرت صاحب شوکت ای علی هیبت یا ابوفاضل ای همه احساسم به تو حساسم سگ عباسم ابوفاضل سلام الله علی ای یل ام بنین امیرحسین حضرتی

‌مرید راه‌ قنبرم‌ و‌ کاس‌ لیس‌ این‌‌ درم میگیره‌ دستمو‌ علی‌ پل‌ صراط‌ رو‌ میگذرم‌ تعصبش‌ رو‌ میکشم‌ کمر‌ بسته‌‌ی‌ حیدرم میدونم‌ دوسم‌ داری‌ عشقت‌ تو‌ رگم‌جاری‌ جنت‌‌ بی‌ علی‌ هرگز‌ دوزخ‌ با‌علی‌ آری‌ به‌ نام‌ خدا به‌ نام‌ علی تبارم‌ همه غلام‌ علی‌ کلام‌‌ الله‌ است کلام‌ علی بعد‌ غدیر‌خم‌ فقط امامه علی زمین‌ آسمان‌ کهکشان‌ و‌ هر‌چه‌ در‌ این‌ ماسواست وجب‌ به‌ وجب‌ هر چه‌ هست تماماً‌ برا مجتبی‌ است خلاصه‌ که‌ کل‌جهان طُوفیلی‌ آل‌عبا آقای‌ کریمانه‌ وا‌کرده‌ کرده‌ کرم‌خانه مدحش‌ رو‌ خودم‌ قرآنم‌ حسن‌جانه به‌ نام خدا‌ به‌ نام‌حسن شبیه‌ علی‌ مرام‌ حسن جمل‌ دیدنی قیام‌ حسن شتر‌ سوار افتاده‌ به‌ گام‌ حسن ‌مرید راه‌ قنبرم‌ امیرحسین حضرتی

قسم به قرآن کریم قسم به قرآن مجید خدای زیبایی پسند جمالش رو زیبا کشید برا حسین ابن علی خدا اباالفضل آفرید لقمان از خروجی تدریس اباالفضله بالای در جنت تندیس اباالفضله جانم عباس علی به چه یلی صدای علی صدای قمر میدم جونمو به پای قمر خدا زد به عرش لوای قمر ارمنی نذر میکنه برای قمر قسم به قرآن کریم امیرحسین حضرتی

ای‌ امام‌ زمان‌ الامان ای‌جان‌ جهان‌،جهان‌ جان زتـلألـوء نـورظهــور خیزم‌ به‌ حضور ازدل‌گور تو سوار براق برسی‌ زعراق به‌دلم‌مده‌داغ فراق به‌ علی‌ ببین‌ صفاتش به‌ اباالفضل‌ کشیده‌ معجزاتش بکشاند‌ ابن‌خطاب‌ وقحافه‌ رابه‌ آتش عمه‌جان‌ امام‌ زمان قربان‌ سنه‌جان‌ رقيه‌جان آگلمزسنه‌ دنيا ده‌ تای آی‌ باشواد ولانیم‌ من‌ بای آغلارام‌ ای‌جان‌ آدووا قربان‌ دردیمه‌ درمان ای‌جان تو خودت‌ بگو‌ که‌ هستی نه‌ سه‌ساله‌ که‌ رقیه‌ ازاَلستی تو همان‌‌ غمِ‌ عظیمی‌ که‌ سر مرا شکستی بخرم‌ ببرم‌ به حرم ز کرم ای‌جانم‌‌ اذان گوی‌ حرم باید از همه‌ جزتو گذشت یاصاحبِ صبح‌ روز‌هشت به‌ فراق مدام دهم‌عرض‌ سلام به‌ زقاق‌ِ مقام و خدام به‌ غم‌ دلت‌ صبورم نبرم‌ زیرلحد‌ زمال‌ وزورم همه‌ زخم‌های‌ هشتم‌ببرم‌  میان‌گورم ای‌ امام‌ زمان‌ الامان احسان لطفی

چون‌ دم دیداره موقع‌ اقراره سگ‌ شهنشه‌ طوسم‌ نه‌ کلب‌ آواره ای رضا رضا رضا ای دل‌ سرگشته من‌ همه‌ اعدادم گروی‌ هشته دل‌ بیچاره صور اسرافیله‌ یازده‌ نقاره من سگ‌ گوهرشادم هرجا‌ بهره‌ای‌ دیدم‌ حسابشو دادم سنگای‌کف اسمال‌ طلا‌ شهادت‌ داد که‌ با هر بار دیدنت‌ به‌ سجده‌ افتادم چون‌ دم دیداره موقع‌ اقراره احسان لطفی

غم‌ غم باب‌ السدره وعده‌مون‌ هشت‌محرم باب‌ السدره توی‌ قبرم‌ بذارین‌ تربت‌ و تمثالی که‌خودم‌ خریدم‌ از دم باب‌السدره حال‌ جهان‌ زاره ولی‌ چه‌ غم‌ داره من‌سگ‌‌‌ باب‌ السدرم نه‌ کلب‌ آواره ای‌ حسین حسین‌حسین ای دل‌ دیوونه باز هواتو کرده که‌ دلم‌خونه دل‌ سرگردون تو رو جون‌جوونت‌ ما رو برگردون غم غم‌ باب‌ السدره وعده‌مون‌ هشت‌محرم باب‌ السدره توی‌ قبرم‌ بذارین‌ تربت‌ و تمثالی که‌خودم‌ خریدم‌ از دم باب‌السدره غم‌ باب‌ السدره احسان لطفی

دل‌ عزاداره غمِ‌ اون‌ یاره که‌ بیشتر از همه‌ رقیه‌ دوسش‌ داره گره‌ خورده‌ زلفم‌ به‌ گوشهٔ‌ گهواره رَضیع‌ الْرُباب نگو شیرخواره‌ بگو شیرِ بوتراب طفل‌ صغیر عطشانم آتش‌ زده‌ بردامانم لب‌ تشنه‌ آسود ای‌ رودم‌ ای‌رود روی‌ دست‌ سرور دین شد علی‌ اصغر چو غمین حرمله‌زد  تیرجفا، عرض‌و سماء غوغا شورِفغان، آهِ‌ خزان، به عرصهٔ‌ دنیا جون‌ دلم قانون‌دلم زلفت‌سرو سامون‌دلم پای‌مقامت‌هفتِ‌دهه کاشکی‌بریزی‌خون‌دلم دل‌ عزاداره احسان لطفی

روضه‌ دار امام‌ رضا روضه‌ خون‌ امام‌ رضا گریه‌ کن‌ باچشمای غرق‌خون‌ امام‌ رضا روضه‌ رو اینجوری‌ خوند واسمون‌ امام‌ رضا إنَّ‌يَومَ‌الحُسَين أقرَحَ‌جُفُونَنا أسبَلَ‌دُمُوعَنا وأذَلَّ‌عَزيزَنا بِأَرضِ‌کَربَلا ای‌وای ای‌وای ریان‌ ابن‌‌ شبیب کشتن‌ کشتن جدما رو غریب مظلوم‌ مظلوم بی‌یارو بی‌حبیب روضه‌ دار امام‌ رضا احسان لطفی

تو شاها یکتاها تو هستی معناها حیدر بابا مُنِ رسوای رسوا کِردی ای دل ز بس این پا و اون پا کِردی ای دل ز بس که دیریِ مولا غمینَه زخم سروازی پیدا کِردی ای دل دل دل دل دلآرا ایلیا شاه‌ والا کوثر مست‌ سقا علی علی می می می طهورا حیدرحق‌حق‌ هورا مظهر یا اَهورا تو شاها احسان لطفی 

دل‌ و دلبر سر و سرور مَهِ‌ محشر سیصدو سی‌ و سه‌ دفعه‌تا اون‌ آخر علی‌ اکبر ضربانم همه‌ جانم نگرانم شب‌ هشتم‌ به‌ مقامت‌ بکشانم علی‌اکبر من‌ خالیه‌ دستم‌ که‌ بیام‌ پیشت  اون‌ باتو چه‌ شبای‌ سختی‌ که‌ نبود هیشکی‌ الا تو اولین‌ دفعه‌ برا تو دیدن‌ اشکِ باباتو علی‌اکبر می‌ مستِ‌ علی‌ اکبر تمثالشو واویلا این‌ سر پُر از زخمم نذریِ‌ ننه‌ لیلا دل‌ و دلبر احسان لطفی

مستان سجده بر دو ابروی تو من دارم من با همین سجده برون از صف کفارم قبله علی کعبه علی یعنی نمازم را الله اکبر رو به روی حیدر کرارم یا أبا القمر حضرت پدر موندم آخرش ربی یا بشر قال الصادق لعنت به عمر دم دمادم علی خالق دم علی أبا الآدم علی مولا حیدر ای شه کبریا حضرت ایلیا کور بشن سنیا مستان سجده احسان لطفی 

حالا که‌ مشهدم از همه‌ جز تو دل‌ کندم‌ و اومدم بوسه‌ بر خاک‌ باب‌ الجوادت‌ زدم تو قبولم‌ نما‌ گرچه‌ خوب‌ و بدم امیر مشهد یا رضا مولا طلایی‌ گنبد یا رضا مولا توی‌ گوهرشاد باب‌ القبله به‌ یادم‌ اومد یا رضا‌ مولا آب‌ و دونم‌ داد آی‌ خونت‌ آباد قلبمو گره‌ زدم‌ به‌ پنجره‌ فولاد هر طرف‌ هر سو غیر رویت‌ کو ضامن‌ سگت‌ شو ای‌‌ ضامن‌ آهو السطان امام رضا حالا که‌ مشهدم احسان لطفی

بده‌ ساقی یه‌ جلایی آخ‌ تو حسرت‌ تو مردم‌ چه‌ شبایی توی‌ مشهد بها گرفتم فکر‌ کنم‌ شدم‌ یه‌ پا‌ شیخ‌ بهایی همه‌ اینجا کربلایی‌ میشن ولی‌ من‌ تو کربلا بود که‌شدم‌‌ امام‌ رضایی یا امام‌ رضا امامه‌ رضا لاتِ‌ میدونم‌ میگه‌ چشامه‌ رضا همه‌ دولتا میان‌ و میرن اون‌ حکومتی‌ که‌ مستدامه‌ رضا رضا نمی‌میرد مرتضی‌ نمی‌میرد ز آب‌ سقاخانه‌ شفا نمی‌میرد نماز میت‌خواند به‌ خودشبِ‌ دفنش نوشته‌ است‌ به‌ قرآن‌ خدا نمی‌میرد بده‌ ساقی احسان لطفی

اَلا به قربون وفات وقت وفاتم چشم به رات خیلی دلم تنگه برات لنگه براتم به نگات جونم بند جونت بابا آی قربونت این اسمِ به محزونت رقیه رقیه رقیه علی‌اکبر خیلی میخوادش من هرجا دختربچه دیدم ذوقشو کردم افتادم یادش وعده داده بودم به دلم بیام پیشت واسه میلادت نشد دیگه، ولی هستم یادت اللهمّ الرزقنا مرقد رقیه حال خوش اباالفضل حالم بَده رقیه نوره اگه دمشقت آخر ببین از عشقت جون میدم یه روز تو روضه‌ الا به قربون وفات احسان لطفی

دل برده ازم ابروی قمر دردمو دوا داروی قمر کافر شده ام دارم بزنند گیسوی قمر یار عشق دلدار عشق قلب من دچار عشق تشنه ام به دار عشق جان من نثار عشق ای صنما قبله نما یک شب آخر رخ بنما کلب کوی تو منما دل برده ازم ابروی قمر علی پورکاوه 

زاده شیر جمل عازم دشمن از کرده ی خود نادم نو عروس کربلا میگفت ناز شصت شوهرم قاسم زاده شیر جمل عازم علی پورکاوه 

رب ما سوا حسین ای شاهنشها حسین جونم رو بگیر آقا ای آه مقدس اباعبدالله مقدس همه عالم قربون اسمت ذکرته دلخواه مقدس الله حسین پناه حسین منم سگ سیاه حسین رب ما سوا حسین علی پورکاوه

هدایت الکبری ولایت الاعظم اسجدوا به نور زینب‌ المعظم‌ زینب زینب ای عصمه الکبری رسالت الاکرم اسجدوا به نور زینب‌ المعظم زینب‌زینب حرفی مطلبی از مذهب نبود اسلامی نبود گر زینب نبود از هر رتبه ای ارفع زینبه واسه عاشقا مرجع زینبه انقلابه آره انقلابه ذوالفقاره عقیله همین حجابه توی قلب دشمن اضطرابه شمه‌ ی فاطمه و ابوترابه هدایت الکبری محمد عطایی نیا

دنیا حسین عقبا زینبه عالی حسین اعلا زینبه ساحل حسین دریا زینبه محشر حسین غوغا زینبه نام شما هر دو به دنبال هم آینه هم هستید و تمثال هم چنان که نام علی و رب یکیست نام حسین و نام زینب یکیست می سوزم از این تاب و تب دم میگیریم هر صبح و شب حیدر حیدر الله الله حسین حسین زینب زینب دلدارحسن دلبراکبره سالارحسن ساغراکبره فرمودحسن‌: مِن‌بعدِمَن وارث‌براین‌منبراکبره نام شما هر دو به دنبال هم آینه هم هستید و تمثال هم کسی که باشد مجتبی دلبرش چشم انتظار اکبر است دم آخرش یا علی اکبر أَمَّنْ‌یُجیبْ؟ نَحنُ‌الْمُضْطَر میبینمت روزِمحشر زیبازیبا قاسم‌قاسم الله‌الله اکبراکبر دنیا حسین عقبی زینبه لطفی کیانی

رفاقت کرده اگه شب تا صبح پیش خدا سر کرده آخه چیزی نیست اگه یک شب چهل جا میره برمی‌گرده رو سر انگشتش زمین و هفت آسمان داره میگرده تموم اعمال علی، خیر‌العمل امیرمؤمنین شده قبل ازل خدا که نیست ولی بذارید که بگم کنار نام مرتضی عزوجل جهان مبهوت از شکوه این آقا که مگه بشر میشه آخه این چنین باشه امورات دنیا رو خدا داده توی دست حیدر تا مالک زمین باشه هیاهو داره، همه میگن دشمنش چه‌ قدر رو داره رو دور بُرده، آخه حرز فاطمه به بازو داره بدون شمشیر یه لشکر کشته با خم ابرو داره جون می‌گیره نبی با آواز علی میدون جنگ می‌رقصه با ساز علی خدا براش می‌خونه لَا حَوْلَ وَ لَا لرزه به پیکرا که می‌ندازه علی توی اوج جنگ که اون دوتا غاصب هی فقط فرار می‌کردن فقط علی مونده به سمت کوه‌ها بدو بدو رفتن تا سه روز کشید برگردن، علی ولی مونده علی می‌جنگه کًمیِتِ دشمن به‌ پیش پاش می‌لنگه میاد به جنگش اونی که واسه‌ی عزراییل دلتنگه با طرز خاصش یه‌ جوری زد دشمنو که گیج و منگه عشقه علی مرتضی تاج نبی دیدن روی علی معراج نبی همیشه محتاج به دست مردمه هرکسی که نباشه محتاج علی چه با سرعت می‌زنه که سر بی سر میدوه نمی‌فهمه فاتحه‌اش شده خونده چه با سرعت می‌زنه که رعد تیغ علی یک لحظه دشمنارو سوزونده مالک زمین حسن عطایی

رسالت احمد ولایت حیدر اسجدوا به نور زینب المنور زینب‌ زینب رشادت ساقی صلابت مادر اسجدوا به نور زینب المنور زینب‌ زینب زینب داره میره رو محملش انگار رفته حیدر رو دلدلش شامم خیبره حیدر زینبه انگار که یزید اینجا مرحبه انقلابه آره انقلابه ذوالفقاره عقیله همین حجابه توی قلبه دشمن اضطرابه شمه‌ی فاطمه و ابوترابه انقلابه آره انقلابه علی پناهی

سر حلقه‌ی دیوانگان مولا امیرالمومنین راز دل شیدا دلان مولا امیرالمومنین خواهم که سر مستت کنم از ساغر مولا علی هم نیست و هم هستت کنم از ساغر مولا علی شیدا شوی رسوا شوی سرمست و بی پروا شوی از ساغر مولا علی آدم علی حوا علی موسیٰ علی عیسیٰ علی یعقوب علی یوسف علی اول علی آخر علی ظاهر علی باطن علی اول علی اینجا علی آنجا علی امروز علی فردا علی پنهان علی پیدا علی والی علی والا علی زینب علی زهرا علی روی حسن خوی حسین عباس مه سیما علی از کوچهٔ لا تا درِ می‌خانه الا علی پیغمبر پیغمبران مولا امیرالمومنین سرحلقه دیوانگان پیام کیانی