شور

کی مثل تو شور عبادت داره هر کسی که علم فقاهت داره ارثیه از صادق امت داره اگر که عاشقم من مدیون صادقم من نوحو علی الحسین صاحب روایت ، امام هدایت من میرسم با عشق تو تا بی نهایت قرآن کلامت ، معلا مقامت زیره لوای تو میمونم تا قیامت مولانا امام صادق مدیون صادقم حسین ستوده

از راز ضربه های علی بین کارزار تنها خوده خداست که سر در میاورد اعجاز مرتضاست که در بین معرکه او از حرامزاده پدر در میاورد تو میدون به دشمنش به قدری که پلکش رو ببنده فرصت نمیده با یک ضربه ده نفر رو میزنه عزرائیل رو خیلی زحمت نمیده منشور بقای هر حکومتی متن فرمان نامش به مالکه خاک زیر قدم قنبرشو دارن سُرمه میکنن ملائکه علی عادله علی فاضله علی صادقه قیاس علی با هر حاکمی مع الفارقه هارونه هر کسی که علی نیست شک نکن بعد از نبی پی دو سه گوساله میرود طفلی که یا علی سخن اولش شود آن طفل یک شبه ره صد ساله میرود شاید کِشتی سازه نوح نبی کِشتی بان ولی جناب حیدره یک لشکر حریف حیدر نمیشه این مفهوم جنگ نابرابره تو میدون یلای نامی عرب مخفی میشن همه از دید علی تقوا توی جنگ یعنی هرکیُ کشت تا هفت نسل بعدیشو دیده علی به هر منسبی به هر رتبه ای علی لایقه قیاس علی با هر حاکمی مع الفارقه از راز ضربه های علی حسن عطایی

شاه با ادبا عشق آل عبا یا کفیل الزینب یل کرببلا مظهر ادب و مظهر هیبت با کسب اجازه از اباالغیرت شادی دل مادر سادات بگو بر دشمن مرتضی علی لعنت جوونیم فدای عموی رقیه زده آسمان هم به دست تو تکیه ساقی ساقی یل بی برابر امیر دلاور معلم رزم علی الاکبر شاه با ادبا عشق آل عبا امیرحسین حضرتی

دنیامه کنج حرم آقامه این همونی که میخوامه یه اقیانوس آرامه آرامش من تویی همه ی خواهش من کار منی و کوشش من ای سایه ات آسایش من روی زبونم بریز نمکت رو برسون آقا دست کمکت رو پدر عالم یا اباعبدلله زیر پر و بال بگیر کودکت رو جانانم بسته به غم تو جانم تو عراق و من ایرانم تویی پدر سلطانم سلطان کرم به خاطر چشمای ترم منو برسونم به حرم واسه اربعین منتظرم آروم دل ای سایه سر آقا از رو اسم ما ساده نگذر آقا کار من گیر یه گوشه نگاته منو بغل کن منو بخر آقا دنیامه کنج حرم آقامه حسن عطایی

وقتی‌که‌حالم‌زاره دنیاسرم‌آواره قدم‌زدن‌توی‌نجف‌حالم‌وجامیاره اونکه‌تاصبح‌بیداره توکف‌ِیه‌دیداره میخونه‌ایوون‌نجف‌عجب‌صفایی‌داره بابای‌نجف منوتبعیدم‌کن‌کنارصحرای‌نجف نصف‌شب‌خدامیشینه‌به‌تماشای‌نجف غم‌هام‌اصن‌زکل‌فراموش‌میشن،بایه‌نجف قرنم‌نجفه وصنم‌نجفه خونم‌هرجامیخوادباشه،وطنم‌نجفه روحم‌کربلا وتنم‌نجفه کنشت‌ومعبد‌وخانقاه‌ِمنم‌نجفه اَلاکه‌خونم‌حلالت فدای‌صبح‌وصالت نجف‌به‌رقص‌درآردمرا‌به‌رغم‌کسالت بیان‌به‌وصف‌کمالت قاصروالکن‌ولالت آدم‌ونوح‌وهودوصالحه‌به‌تحت‌ظِلالت شبهای‌نجف یه‌جورایی‌حسودیم‌میشه‌به‌سگ‌های‌نجف آخ‌یه‌خونه‌زندگی‌میون‌دنیای‌نجف جون‌ننه‌بابام‌بشه‌فدای‌بابای‌نجف بگوبَه‌به‌نجف صدوده‌به‌نجف بیا‌حاجی‌زکعبه‌بین‌اَلَّـہ‌به‌نجف مقصدکربلا دم‌ِره‌به‌نجف بیخیال‌ذکر‌ودعابگوبَه‌به‌نجف وقتی که حالم زاره احسان لطفی

علیمه عالمه عادله زینب عقیله عاقله فاضله زینب معنی عفت کامله زینب دشمن تو بی بی احمق و جاهله زینب زینب افتخاره اوج اقتداره تن به ذلت نمیده چون حیدر تباره یا زینب محشره زینب خدا محوره زینب علی منظره زینب جبل الصبر اصل امامه مسمای قیامه و ویرانگر شامه علیمه عالمه عادله زینب احسان لطفی

به نوافل دَم‌سائل به‌محافل صدوسی‌وسه‌دفعه‌‌روبه‌شمایل ابوفاضل میگه‌عیسی به‌صلیبم به‌کلیسا جای‌روح‌القدُس‌این‌دم‌بنویسا ابوفاضل من‌هرجاکه‌تمثالِ‌تورودیدم ماتم‌برد آره‌تواونی‌که‌واسه‌دیدارش بایدمرد مادرم‌غمِ‌زخم‌اون‌اَبروت‌رو خیلی‌خورد ابوفاضل دل‌چاک‌‌اباالفضل چشمای‌من‌عباسه رونیزه‌‌وهب‌میگفت عیسای‌من‌عباسه من‌ هر جا که‌ تمثال تو رو دیدم احسان لطفی

قرار دل بی قرارم همه کسمی ای نگارم قلادمو بکش ببر نجف من نمیتونم تاب بیارم در اومد دمارم ، خمار خمار خمارم ساقی بیا پیمانه را پر کن خرابم از باغ انگور ضریحت ده شرابم می می‌زنم با نام تو غرق ثوابم روزم علیه نوروزم علیه اونی که از عشقش میسوزم علیه شاهم علیه دلخواهم علیه لا اله الا اللهَ م علیه امیر دل بی شکیبم حبیب منی ای طبیبم لب تر کنی واست میمیرم ای آقای مظلوم و غریبم به پات خون میریزم عزیزم عزیزم عزیزم مجنون‌و دیوونت شدم ای آب و تابم دلبری نکن اینقدر بزار یک شب بخوابم خواب از چشام بردی نکن دیگه عذابم نابم علیه نایابم علیه ماه شبامو رگ خوابم علیه صبرم علیه نور قبرم علیه دین و آیین و شب قدرم علیه قرار دل بی قرارم احسان لطفی

برو ساقی که خرابم اونقده گفتم علی علی علی خودم یه پا شرابم به جنون میثم تمار دست کم هر دو سه شب فکر طنابم یا به قول شاه صفویه سگ درباره همایونی شاه ابوترابم شاه ابوتراب تراب بر سر هر کی غیر ابوتراب رهبره تا صبح می بزن تا صبح هو بکش بابا حیفه شبه که به خواب بگذره خدا نمیخوابد مرتضی نمیخوابد به طاق ایوان نرخ طلا نمیخوابد شمایل فروش شهر نجف میگفت به لطف تمثالش کار ما نمیخوابد برو ساقی احسان لطفی

از علی میخونم سیر نمیشم سنم بالا بره پیر نمیشم من نمک گیر علی و بچه هاشم سر سفره ای نمک گیر نمیشم من قطره ای تو دریای علی ام ابرا وسوسه میکنند منو اما تبخیر نمیشم به علی دادم دلو این دل ناقابلو به خدا تو زندگی نجفش منو انداخته جلو میبینم کاسه به دست تو نجف عرفای واصلو پدر خاکه یل بی باکه با خیالش نمیپرم تا کجا ها که مرحب بعد مردنش اینو فهمیده که در افتادن با علی وحشتناکه غرش مرکبش رو شیر نداره هرکی میترسه که تقصیر نداره چشم و ابروش شبیه ذوالفقاره احتیاجی که به شمشیر نداره ساعات آخرم میاد کنارم وعده ی فَمَن یَمُت یَرَنیشَم لحظه ای تأخیر نداره میزنه پروندمو مُهرو من شرمندمو نجفت تنها مکانی که از ته دل میخندمو هر دفعه میرم نجف به خدا بارمو میبندمو علی طوفانه همه قرآنه چه هنرمندانه میجنگه و جانانه تنها پهلوان واقعی علی بود بقیه یا اغراقه یا افسانه از علی میخونم سیر نمیشم احسان لطفی

از کنه کعبه سر برون آرد برای کاف و نون ای نازنین یارا ، هو یا علی مولا سر تا به پا در حق زمین ربم امیرالمومنین ای نازنین یارا هو یا علی مولا عین الله ناظره بر دشمن چه قاهره از وصف ِکلام ِتو کلام من چه قاصره‌ اَسداللهه‌ ، عالم دستشه میگن که یدالله کور شه چشم ِهر چی منکر و بد خواهه‌ کوروش نوکر علیه از کنه کعبه سر برون احسان لطفی

ای ثنای کل عالمین ای صفای قلب زینبین ای غم مقدس همه پادشاه کربلا حسین عشق سه ساله وصفت محاله الله گودال جل جلاله یا اباعبدالله تب و تاب دلمی باب دلمی قاب دلمی اباعبدالله تو دل خواه دلمی شاه دلمی الله دلمی ای منشا نوره نیره کشتی نجات نشاتین ای باب بخشش پروردگار ای پناه انبیا حسین حسین... رب زمینی ذکر حزینی تو عشق بی بی ام البنینی دلم مست تو شده بسته تو شده وابسته تو شده اباعبدالله گل زهرا مددی یارا مددی عاشورا مددی ای ثنای کل عالمین احسان لطفی

ندا آید از عرش برین که بسم الله ای روح الامین انشا کن در قرآن مبین قد انک ام المومنین ای جان ننه ام البنین قسم به شکی که باشد در یقین هستی تو هم کفو رب العالمین با چشم دل دیدم زانو زد خدا پاسفره شنبه ی ام البنین حق حق حیدر و با حقی همنشین هوهو یا قمر ای قمر آفرین حق و حی و هو جانم ام البنین مولاتی مدد جانم ام البنین ندا آید از عرش برین احسان لطفی

پیمبر غریب در صحرای من امام حسین بچگیم آقای من بزار بهت بگم کیه دنیای من دنیا دنیا دنیا دنیای من رقیه ساداته دیروز و امروز و فردای من رقیه ساداته آبروی دل رسوای من رقیه ساداته دارم من سر تعظیم به نام رقیه نمیگنجه عقلی در مقام رقیه اباالفضل به هم میزد زمین و زمان را که دنیا فقط باشه به کام رقیه دنیای من رقیه ساداته احسان لطفی

خطیب نافذ حق فروغ و نور شفق مطیع ربِّ فلق زینب زینب زینب زینب تویی صمصام جلی فقیه درس علی شهیر لم یزلی زینب زینب زینب زینب منور و نورا زینبه ، علیا زینبه بتول عاشورا زینبه ، والا زینبه وصی، به حق، زهرا زینبه یا ملیکه السما ابتدا و انتها ناخدای کربلا حق جبل الصبر ای علیمه عالمه یادگار فاطمه بانوی مکرمه خطیب نافذ حق احسان لطفی

حتماً قطعاً مطمئناً میمیرم برات ابی‌عبدالله از من گفتن بخدا من میمیرم برات ابی‌عبدالله دلیل زنده بودنم ابی‌عبدالله من از تو دل نمیکنم ابی‌عبدالله تویی پناه آخرم ابی‌عبدالله برا ادامه دادنم یا اباعبدالله من اسمت رو نوشتم رفیقم به به سلیقم تنها طریقم تو هر دودنیا تهج جذابی حسین تربت حسینه یا ابا عبدالله ابی‌عبدالله تویی پناه آخرم امیرحسین حضرتی

فارس العربی صاحب غضبی ذکر روی لبامه ابن عم نبی ای مظهر جود و مظهر قدرت ای مالک عرش و مالک جنت ذکر هر لب شیعه با غیرت بر دشمن مرتضی علی لعنت کبیر کبیرا امیر دلیرا فدای نعلینت تمام دو دنیا حیدر حیدر ابانا ابانا امام توانا تو بودی الگوی همه پهلوانا حیدر حیدر... فارس العربی امیرحسین حضرتی

قال مولانا امیرالمومنین انا اصغر من ربی بسنتین متحیر شدم از این روایت تو خدایی یا بشر ابالحسین نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را یا علی نام تو بردم نه غمی ماند و نه همی به ابی انت و امی جز ولایت نه برائت نبود امر مهمی به ابی انت وامی اسد الله یا حیدر شه ملک لافتی امیرحسین حضرتی

حال من قطعا با امام حسین خوبه زندگی اصلا با امام حسین خوبه حال من قطعا با امام حسین خوبه روزگار حتما با امام حسین خوبه همه چی کلا با امام حسین خوبه ای حسین میبینمت کی حسین مادر من گفت تو زندگیت بگو پیاپی حسین همراه دل تنهامه حسین درمون همه دردامه حسین مستی میکنم با نام حسین آقامه آقامه آقامه حسین حال من قطعا با امام حسین خوبه روزگار حتما با امام حسین خوبه همه چی کلا با امام حسین خوبه حال من با امام حسین خوبه امین قدیم

چقدر با صلابت زده باز به میدون کسی نیست حریف اسدالله بگید تا بفهمن به غیر از علی ما نداریم خلیفه اسدالله مالک عقبی حیدر آقا حیدر ای آرامش قلب زهرا حیدر اگه بپرسن از من حق با کیه من جوابم معلومه حق با حیدر چقدر با صلابت حسین ایزد خواه

امشب همه کربلان خود خدا میره زیارت حسین به ما میگی به مکه سجده کن خودت میری قتلگاه به ما میگی به مکه سجده کن خودت تو قتلگاه چیکار میکنی خود خدا میره زیارت حسین نریمان پناهی

بگذار عالمیان طعنه زنندم گویند هر که خود را سگ کوی تو نخواند آدم نیست آدم نیز توبه اش به خاطر وجود تو امضا شد آقا شد جزو زائران تو که شد خلیل و موسی و عیسی شد تازه جزو ما شد آدم نیز آدم نیز آدم نیز به هوای کربلا گفت حسین توی سختی و بلا گفت حسین یکی تو سینه ی ما گفت حسین خدا گفت حسین خدا گفت حسین عاقلان آن است که از عشق تو دیوانه شود هر که از عشق تو دیوانه نشد عاقل نیست زندگیش به خاطر وجود تو احیا شد پیدا شد وقتی خاک پای عابس و حبیب و اون همه آقا شد زندگیش زیبا شد عاقل نیز عاقل نیز عاقل نیز بین مروه و صفا گفت حسین سعی کرد و بار ها گفت حسین دوره کعبه وقتی که گفت خدا خدا گفت حسین خدا گفت حسین بگذار آدمیان طعنه زنندم گویند حسن عطایی

نَادِ عَلِیًّا مَظْهَرَالْعَجائِبِ تَجِدْهُ عَوْنًا لَکَ فِی النَّوائِبِ کُلَّ هَمٍّ وَ غَمٍّ سَیَنْجَلِی بِعَظَمَتِکَ یا اَللهُ بِنُبُوَّتِکَ یا مُحَمَّدُ بِوِلایَتِکَ یا عَلِیُّ یا عَلِیُّ یا عَلِیُّ ناد علیا مظهر العجائب حسن عطایی

حسین اباعبدالله اباعبدالله نوای حسین اباعبدالله حسین ایزدخواه 

وقت اذونه، اباعبدالله میگیره وضو میگه علی جان، پسرم برو برام اذان بگو چه اذانی الله اکبر چه کمالی، الله اکبر چه جلالی، الله اکبر چه بیانی، الله اکبر لا حول ولا قوه الا بالله ای تلاطم موج قیام علی‌اکبر ای ترانه‌ ی روی لبام علی‌اکبر السلام علیک علی ولی الله السلام علیک امام علی‌اکبر وقت اذونه حسین ایزدخواه