سینه زنی

دل شده از کودکی آشنایت یا حسین کرده ام مویم سفید در لوایت یا حسین بنگر این دیوانه ات شد مریض عشق تو مرحمی بر زخم دل از دوایت یا حسین سیدی یا حسین مشکی روضه تو رنگ عشق است و صفا کرده ام عمری صفا با صفایت یا حسین تا شنیدم نام تو بر سر و صورت زدم جان فدای روضه دلربایت یا حسین چون ملائک در آسمان لطمه بر صورت زدم خون کنم  جاری ز سر در عزایت یا حسین دل شده ازکودکی آشنایت محسن صائمی

حضرت سلطان علی سلطان عشق زد قدم در عرصه‌ی میدان عشق از پی ترویج دین مصطفی پر گشود آن طایر پران عشق گفت مردم من حسینی مسلکم باید اکنون جان کنم قربان عشق انقلابم انقلاب کربلاست فتح و پیروزی بود عنوان عشق این من و این صحنه میدان جنگ این من و این سر خط فرمان عشق کشتی عمرم اگر در راه دین غرق شد یکباره در طوفان عشق از برای کشتی بی ناخدای می‌شوم تا حشر کشتیبان عشق ور تنم شد قطعه قطعه چاک چاک می‌دهم جان در ره جانان عشق آنکه عاشق بود و در خون جان نداد برد با خود در جهان کفران عشق بوی خون می‌آید از خاکم هنوز جان نهادم بر سر پیمان عشق نور چشم باقر علم النبی (ص) در ره دین شد بلاگردان عشق اوفتاد از پای چون جدش حسین آن نهال خرم بستان عشق دم مزن خباز ما هم گشته‌ایم در صدای عاشقان مهمان عشق این بناء و بقعه و صحن و سرای نیست آب و گل بود بنیان عشق شاعر : زنده یاد خباز کاشانی سلطانعلی سلطان عشق محسن صائمی

بر جان ناتوانم باشد که رحم و آری چون از فراق رویت ما را عذاب و کردی بر در سرایت ما را جواب و دادی و از در سرایت ما را جوابو کردی جان و دل و سرو تن بهر تو بود و با من در کشتن من گل قدری  شتاب کردی سوزاندی از غم خود جان بلاکشم را آخر دل حزین را از غصه آب کردی فراق رویت محسن صائمی

سروره حیدر ساقی کوثره حیدر جانشین حق پیغمبره حیدر مولا حیدر بهترین بابا حیدر لایق همسری زهرا حیدر به فداک یا اسدالله اشهدان علی ولی الله ما به جز صراط فاطمه نمیرویم مرتضی را به جهان نمیدهیم به جلال فاطمه قسم که با دشمن علی برادر نشویم اعلم زهرا علت وجود این عالمه زهرا کوثره زهرا بهترین مادره زهرا لایق همسری حیدر زهرا سروره حیدر محسن صائمی

با تو قهرم ! پدر کجا بودی؟ بی من و خواهرت کجا رفتی!؟ دلخورم از تو ؛عصر عاشورا بی خداحافظی چرا رفتی؟ سر عباس تا سر نی رفت خیمه ها گر گرفت ، بلوا شد تا که دیدند بی علمداریم سر یک گوشواره دعوا شد من غرورم جریحه دار شده شاکی از دست ساربان هستم کعبه نی ها مدام می گویند دست و پا گیر کاروان هستم سر بازاردیدنی بودیم دید زلفت که ما پریشانیم عمه ام داد می زد ای مردم به پیمبر قسم مسلمانیم معجرم را سر کسی دیدم چادرم را سر یکی دیگر با عبایت نماز می خواند مشرکی پشت مشرکی دیگر دختر حرمله چه مغرور است بر سر بام دف تکان می داد او خبر داشت که یتیم شدم پدرش را به من نشان می داد کاش قرآن پدر نمی خواندی! خیزران از لب تو ، دلخور شد اولین ضربه را که زد ؛ دیدم چوب خط صبوریم پر شد عمه با من نبود ، می مردم پای طشت طلا نجاتم داد نه فقط شام ، کربلا ، کوفه خواهرت بارها نجاتم داد بالهای شکسته ای دارم پر زدن با تو کاش راهی داشت شام ویران به جای ویرانه گاش گودال قتلگاهی داشت علقمه ، مشک ، ساقی و اصغر شده سر مشق گریه هام پدر بردن من به نفع زینب توست درد سر را ببر زشام پدر شاعر: وحید قاسمی با تو قهرم پدر محسن صائمی

باز این چه شورش است که در دشت ماتم است قلب تمام عالم هستی پر از غم است دل را چه می شود که شده بی خبر ز خود گویا دوباره جلوه ماه محرم است فریاد قدسیان ز دل عرش میرسد در سوگ آن که زینت اولاد آدم است حسین حسین این جا شده زمین ز گل عرش لاله گون خون جگر روا ز دو دیده دمادم است بوی خدا چرا ندهد این دیار عشق جایی که خود نما به رخ عرش اعظم است بازاین چه شورش است محسن صائمی

دل و دلداری عباس سر و سردای عباس من فدای عشق تو که علمداری عباس کور بشه چشم کافر قد و بالای تو محشر وقتی میجنگه با غیرت میگه لبیک یا حیدر ای بال و پرم قمر بنی هاشم دریای کرم قمر بنی هاشم جانم به جمال خوشگلت آقا ساقی حرم قمر بنی هاشم جانم جانم یل ام بنین دلبر دل هایی عباس ذکر رو لب هایی عباس نه فقط شاه این عالم شاه دو دنیایی عباس عموی بی قرین عباس ساقی مهجبین عباس دل و دلداری عباس محسن صائمی

به خدا بابا تو بیابونا واسه خنده زدنم لااوبالیا من دیدم یه وقت سر تو چه سخت بسته بودن بابا رو شاخه درخت دستمون طناب تو دلا عذاب با چه وضعی اومدی مجلس شراب اون یزید پست کبه نی به دست زد و دندونای ثنایای تو رو شکست یادت بیاد بابای من برای تو بودم عزیز تو فقط بهم بگو چی میشه معنی کنیز بال و پرم سوخت گل سرم سوخت به زیر تازیانه جسم لاغرم سوخت دور و برم سوخت سراسرم سوخت نمیدونم خبر داری که معجرم سوخت منو بد زدن با لگد زدن واسه خنده زدنم محسن صائمی

بهترین آقای دنیایی تو ذکر روز و شب مایی خدا نکنه یه روز آقا بیفته بینمون جدایی نوکر دربارم سگ علمدارم به جون مادرم آقا خیلی دوست دارم چه اسم زیبایی امید فردایی ضامن فردا و شافع عقبایی حسین ثارالله از وقتی که اومدم دنیا بوده ام نوکر تو آقا در خونه شما ارباب ما رایت الا جمیلا ای رفیق و یارم مونس و غمخوارم به جون مادرم آقا خیلی دوست دارم بهترین آقای دنیایی محسن صائمی

منو تنها نذار خواهر زارم نداره زینبت بعد تو آروم دم آخر بخون برا من روضه کربلا رو ام کلثوم داری میری غریبونه خسته شدی از زمونه زخمای کرببلا رو دلت همیشه میمونه چشات میباره آروم غریبی ام کلثوم همه کربلا یکدفعه مردن تا رسیدم کنار جسم اکبر تو رو کشته ولی تیر سه شعبه که زدن به گلوی علی اصغر زدن تیرو به حلقوم غریبی ام کلثوم ببر از یاد دیگه شام بلا رو ببر از یاد محله یهودو میدونم تازیونه درد داره ولی از یاد ببر جسم کبودو به ما ها شامیا با سنگ از روی بام دادن هدیه مهمونمون رو بردن خرابه سیلی زدن به رقیه داری میری غریبونه محسن صائمی

سلام ای بانوی دنیا سلام ای حضرت دریا جانم ای مادر سقا تو اسوه ی عشق و ایثاری تو معلم علمداری هم کنیز حضرت زهرا هم جان حیدر کراری بانوی محشرمی تو سایه ی ، رو سرمی تو مادر، حضرت عباس تا ابد مادرمی تو سلام ای یاور طاها سلام ارامش مولا جانم ای مادر سقا تو قبله ی همه حاجاتی تو روح اشک و مناجاتی هم سنگ صبور عقیله هم ،عشق عمه ی ساداتی از همه بهترمی تو ذکر رو منبرمی تو حضرت ام بنینی تا ابد مادرمی تو بانوی محشرمی سلام ای بانوی دنیا حسین سیب سرخی

از زمونه عمریه که دلگیرم می‌دونی که بدون تو میمیرم قرار ما نبوده آقا دوری از همه‌ی مردم دنیا سیرم سر الهی و لایتناهی و حرم شاهی و کربلا مأمن عاشقا خونه نوکرا نوای رو لبا  کربلا آه ای محبوبم حسین ای اربابم ثانیه ها داره با تو داره سر میشه چشمای من تو روضه هات تر میشه وقتی برات سیاه می‌پوشم آقا تازه حالم  یه کمی بهتر میشه رو دلم حسرت ..پی زیارت ...کار تو دعوته کربلا آبروی منی ..رو به روی منی ..رو به روی منی ....کربلا آه ای محبوبم حسین ای اربابم از زمونه دلگیرم حسین سیب سرخی

تو روضه ام بنین باید ادب کرد کرببلا رو باید از بی بی طلب کرد غلام خونش پدرمه مادر عباس مادرمه دل اباالفضلی میگه سرو فدا سرش کنم این شور سیدو میخوام هدیه به مادرش کنم یل کربلا ابالفضل قربون اون قد و بالات فدای چشای نازش فدای خشکی لب هاش به تو دخیلم صاحب علم اباالفضل یاد داده مادرم فقط بگم اباالفضل که این تموم باورمه مادر عباس مادرمه مگه میشه تا عمر داریم روی حرفمون نمونیم اسم اباالفضل که میاد از رقیه نخونیم انا کلب الرقیه تو روضه ام بنین حسین سیب سرخی

توی قلبم تا قیامت خونه داری واسه عشاق تو حرم میخونه داری اگه من هواتو کردم واسه اینه هوای نوکرتو مردونه داری اونی که قیمتیه اشک عزاته اونی که قیمتیه طعم غذاته اونی که قیمتیه شفاعت روز جزاته خونه ت آباد که شدم خونه خرابت خونه ت آباد که شدم پا به رکابت خونه ت آباد که شدم تا به ابد بی تب و تابت منم اونی که همیشه زیر دینم بردی هر سال آقا بین الحرمینم همه ی اماما رو دوست دارم اما بدجوری دیوونه ی عشق حسینم دلمو برده حرم ، حرمت آقا دلمو برده حرم ، کرمت آقا دلمو برده حرم ، نذری پای علمت آقا خونه ت آباد که شدم خونه خرابت خونه ت آباد که شدم پا به رکابت خونه ت آباد که شدم تا به ابد بی تب و تابت

هستم زیر لوای مرتضی در سر دارم هوای مرتضی از اینکه خاک پای حیدرم ممنونم از خدای مرتضی یل هر کار و زار، صاحب ذوالفقار کرمت بیشمار، (حیدر مدد) دلمو میبره، رو لبم یکسره دم یاحیدره، (حیدر مدد) اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان علیا ولی الله شاه دول‌دول سوار علی علی عشق پروردگار علی علی بر درگاه خدای لم یزل ای صاحب اختیار علی علی سوره‌ی هل اتی، پدر شیعه‌ها به لب ما سوا، (حیدر مدد) اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان علیا ولی الله جانم بسته به جان مرتضی هستم تحت امان مرتضی رحمت بر شیعیان فاطمه لعنت بر دشمنان مرتضی هرکی با تو بده، کافر و مرتده به لبم بی حده، حیدر مدد پدر خاک علی، شه لولاک علی یل بی باک علی، حیدر مدد اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان علیا ولی الله هستم زیر لوای مرتضی حسین سیب سرخی

چقدر درد آورِ وقتی با ناله روضه میخونی از آتیش همین روضه است یه دنیا رو می سوزونی از اون بارون تیر و نیزه ها شرمندتم از این که من نبودم کربلا شرمندتم شنیدم که حسین و سر بریدن وای من شنیدن کی بود مانند دیدن وای من می سوزی جای من گریه کن منم تا صبح برات گریه میکنم گریه کن تا زنده ام پا به پات گریه میکنم بسه پیکر پُرِ از زخمِ علاجم گریه کردن نیست با این حالی که من دارم علاجم غیر رفتن نیست رباب ، سکوت من برای حفظ غرورم نیست رباب نگی ام البنین سنگ صبورم نیست رباب چراغ گریه هام روشن نمیمونه رباب زیادی بودم از اول تو این خونه رباب دلم خونِ رباب ، دلم خونِ رباب گریه کن منم تا صبح برات گریه می کنم گریه کن تا زنده ام پا به پات گریه میکنم گریه کن زینب ، گریه کن زینب با ناله روضه میخونی حسین سیب سرخی

سکوت پیچیده تو خونه خدا حال من رو میدونه نمازاشو چند وقته زینب با چادر نمازت میخونه نکن خونه رو رو‌سرم خراب نگیر روتو بازم بهم بتاب چی دیده حسن توی کوچه‌ها این حرفا چیه که میگه تو خواب آه،کی رو زد برام یار جمع کرد آخه جز تو کی باورم کرد چی شد که تنت آب رفته چی شد آخه بازوت ورم کرد نگا کن ببین مضطرم من ازم رو نگیر حیدرم من از اون روز که محسن فدا شد همش فکر میخ درم من نگفتی چرا دردتو به من باید بشنوم آخه از حسن گرفته بدون جون حیدرو همین لکه خون رو پیرهن آه،به دیوار غم تکیه کردم میدونی چقدر گریه کردم یه حرفا رو مردا میفهمن زنم رو زدند من یه مردَم خدا محو صبر علیه که روزای جبرِ علیه بری دنیا میشه جهنم بری خونه قبر علیه عوض میکنم دیگه این درو واسه خاطر بچه‌ها نرو چرا هی میگی از لب حسین چرا هی میگی تشنگی رو آه،نبینم داری میری از حال نبینی تنش میشه پامال میبینیم یه روزی سرش رو دارند میبرند توی گودال سکوت پیچیده تو خونه حمید علیمی

ز صبح ازل شرح غم فاطمه ست کسی که ندارد عدم فاطمه ست خدا را فقط یک قسم کافی است به حق علی، ان قسم فاطمه ست خدا طالعم را چه سعد افرید نوشته بر ان، مادرم فاطمه ست نفس های من اسمانی شده دمم یا علی، باز دم فاطمه ست فقط یک نفر مثل حیدر شده به قران که ان شخص هم فاطمه ست زنان بزرگ جهان روز حشر همه قطره هستند و یم فاطمه ست حرم در نجف دارد و قلب ما به ظاهر اگر بی حرم فاطمه ست کجا سائلی را ز در رانده است نشان خدا در کرم فاطمه ست شرح غم فاطمه حمید علیمی

ببار ای آسمون ابری من برای من برای بچه هامون منم دارم برای تو میبارم چقدر مثل همه حال چشامون دیگه دستامم بالا نمیاد نمیشه پاک کنم اشک چشاتو نریز این قدر حرفاتو رو بغضت بگو منم بدونم غصه هاتو ما که از هر چیزی پنهون نداریم منم میگم همه درد دلامو فقط چند تا زخمه که بمونه خودت میبینی فرداشب اونا رو برای این که تو سالم بمونی همه چیمو به پا هات میریزم امیر المونین من تو خوب باش تو خوب باشی منم عزیزم ببار ای آسمون حمید علیمی

ملائک خادمان آستانش عبد زوارش سلاطین بندگان و حلقه در گوشان دربارش شبیه مرتضی را دیده دنیا نخواهد دید جهانی تا ابد ماندست در رویای تکرارش برایش بر ملا کرده خدا اسرار خلقت را نمانده راز مستوری برای او ز اسرارش قضا آنست که مولای عالم حکم فرموده قدر آنکه جنابش اختیارا کرده اجبارش دهان وا میشود از تعجب یا به تحسینش هبل هم لا جرم هو میکشد هنگام پیکارش قسیم و النار و الجنه مقامی از مقاماتش امیر المومنین یک وصف از اوصاف بسیارش به ذکر یا علی کعبه دهان وا کرده بود از شوق دهان وا کردنی که تا ابد باقیست آثارش خلیل الله آن روزی که سنگ کعبه را میچید بنایی ساخت که دستان حیدر بوده معمارش کلیم الله رو میزد برای دیدن رویش ولی هر بار لن می آمد و رد میشد اصرارش اگر چه خطبه بی نقطه هم دارد ولی باید بخوانی خطبه های بی کلامش را ز رخسارش به قلب هر کسی که بار کج بر شانه اش دارد اگر حب علی باشد به منزل میرسد بارش فدای عاشق خرما فروش دار بر دوشی که مدح مرتضی میگفت حتی چوبه دارش اگر چه تیغ از هم بند بندش جدا سازد نخواهد کرد بر صب یک لحظه وادارش نمیفهمد علی را حرف هایش را سکوتش را جهانی که به قدر چارپایان است افکارش کسی که آن جماعت از جهالت یار غارش خواند همان بهتر که باشد تا قیامت در همان غارش برای ردش آخر دست خطش رفت بر نیزه کسی که نص قرآن خداوند است گفتارش ملائک خادمان آستانش حمید علیمی

جلوی آیینه خودمو میبینم خیلی تغییر کردم جدی جدی با روضه های تو خودمو پیر کردم باور من اینه که همیشه تو زندگیمی من عوض شدم ولی تو حسین بچگیمی حواست هست به موهای سفید سرم چقدر امسال از گذشته شکسته ترم حواست هست نوکرت داره پیر میشه بخرم ببرم به حرم داره دیر میشه دوست دارم دوست دارم دوست دارم دوست دارم من اومدم تا با معجزه ی عشقت تازه آدم شم دلمو بردارو یجوری عاشق کن رسوای عالم شم کی منو صدا زده اگه تو صدام نکردی هی بدی دیدی ولی تو منو رهام نکردی حواسم هست که بدیمو به روم نزدی حواسم هست این تو بودی که راه اومدی حواسم هست عمر من داره طی میشه اربعین که میام بطلب بگو کی میشه دوست دارم دوست دارم دوست دارم دوست دارم همه شب هامو غم تو طی کرد ببین که آشوبم تو روضه ها آقا منم مثه نوکر به سینه می کوبم من فدات که از عطش نفست دیگه بریده مادرت اومد ولی دیگه قاتلت رسیده حواسش هست کی گلوتو بوسه زده حواسش هست توی گودی کجا اومده حواسش هست مادرت داره میبینه بی حیا روی سینه ی تو داره میشینه غریبم وای غریبم وای غریبم وای غریبم وای جلوی آیینه حمید علیمی

خاک پای تو بر سرم دلخوشیمه چشم ترم از روضه ت میره دلم تا صحن کربلا تا حرم نفس می زنم پای غم و غصه های تو صدام خرج روضه هاته حسین من از یچگیم ارباب ؛ آقا نورکت هستم همه زندگیم فذاته ؛ حسین بی روضه خشکم و کویر دستای نوکرو بگیر تا آخر من همش میگم ایها الامیر من روزی خور این درم پا روضه ت شدم محترم تو فکر و خیالم فقط هر شب تا حرم می پرم چای روضه هات سلسبیل خادم عزات جبرئیل من هر دم میشم نوکر شاه کربلا الدخیل اگه زنده ام هنوز همه ش برکت توئه همه ش برکت رقیه ست ؛ حسین اگه زائر توام ؛ اگه نوکر توام همه ش از بهای گریه ست ؛ حسین ای فکر هر شبم حسین آهنگ رو لبم حسین مجنون روضه ی تو و زینبم حسین خاک پای تو حمید علیمی

چشام قطره بارون دلم دریا دلم روشنه توی این شبها میخونم أغیثینی یا زهرا خونهٔ مادریم اینجاست درِ این خونه کار دارم زیر بارون تو این روضه با امامم قرار دارم اگه حالم خوبه،با تو بهتر میشم میدونم تو روضه‌ت،یه روز پرپر میشم جانم زهرا،دل آرامم زهرا دلم با حضور شما گنجه به این خونه‌ام کن قدم رنجه خدا با تو اعمال‌و می‌سنجه التماسم همش اینه تو روضه‌ت قرارم باش توی تنهایی قبر قیامت کنارم باش کمکم کن بی‌بی،درِ خونت باشم بگو تو یا حیدر،که من از جا پاشم چشام قطره حمید علیمی

سه ماهه از من رو گرفتی فضای خونم سرده منو سه ماهه زخم پهلوت زخمی ترینم کرده تو توی بستری منم کنار بسترت پاشو یه کاری کن واسه غرور شوهرت حلالم کن اگه تو کوچه زدنت حلالم کن اگه که میلرزه تنت حلالم کن خونی شده باز پیرهنت حلالم کن فاطمه جانم منو حلالم کن سه ماهه هوای رفتن داری سه ماهه با چشم کبودت دور از چشام میباری کار علی ببین به التماست کشیده سه ماهه خونمون خندیدنت رو ندیده چرا داری از شوهرت رو میگیری حلالم کن که دست به پهلو میگیری حلالم کن تا درد بازو میگیری فاطمه فاطمه مرو مرو یا فاطمه وقت وصیت پیش زینب گفتی غم فردا رو گفتی غم یک بی کفنو عزای عاشورا رو داری تو گریه هات با سوز و غم میسوزی میسوزی پای این پیرهنی که میدوزی قرار ما تو ظهر قحطی وفا میام پیشت یه روز تو گودال بلا حسینتو میبینی روی نیزه ها از من رو گرفتی حمید علیمی

نمازامو خوندم ولی نشسته قنوت میگرفتم با دست بسته بگو که نخندی به دختر من حراج تو بازار تل سر من دلخوشیم صدای عمه ست زحمتم پای عمه ست غسل و کفنم ئای عمه ست وای کارم دیگه تمومه حرمله رو برمه نگام به سر عمومه دختر سه ساله زدن نداره گوشه ی خرابه  کتک نداره دلخوشیم صدای عمه ست زحمتم پای عمه ست زحمتم چای عمه ست من میرم از این خرابه کجا میخوای بری آخه چند شبیه عمم برا من نخوابیده من میرم به این خرابه شاید عمم بخوابه آخه موندن من عذابه عذابه گفت بابا درسته خیلی منو زدن بابا ولی بابا من دختر حسینم بابا نمازامو خوندم مهدی رعنایی