سینه زنی

نمیگم مفصل شد اون کوچه یک لحظه مقتل گرفت راهمون و سر مادرم داد زد اول اهانت به من کرد جسارت به زن کرد جلو چشمای من روی مادرم دست بلند کرد میمیرم به زودی حسین خوش به حالت نبودی چنان زد که دیگه نمیره رد اون کبودی مادر زمین خورد ، حسن مُرد میمیرم به زودی حسین خوش به حالت نبودی چنان زد که دیگه نمیره رد اون کبودی نشست و نشستم ، شکست و شکستم تا این طور نلرزم باید که چشامو می بستم مادر زمین خورد ، حسن مُرد دلم خون ِ از ترس بزارید بگم این و هم پس یه روزم بلند شد به روی رقیه همین دست شب سرد تنهاست نه بابا نه عباس رسید زجر نامرد، باهاش حرف زد هر جور دلش خواست حرف بد میزد بابا، بابا، بابا با لگد میزد ، بابا، بابا، بابا زد بی هوا زد ای وای با پا زد تو راهم زد اما تو خوابم زد اما…. سر مادرم داد زد مهدی رعنایی

آخرش نشد بشم همون که تو میخوای حسین ولی قول دادی دم جون دادنم بیای حسین بگو که آروم بشم لحظه مرگ میای حسین منی که تو روضه هات زدم به سینه یه کبوتر که پر از قفس کشیدم نذار هر جایی بشم این در و اون در منی که تو روضه ها نفس کشیدم به همین نفس زدن دلم خوشه به تو و امام حسن دلم خوشه به زیارت اومدن دلم خوشه جون مادرت به من محل بذار امام حسین همه حرف منه همیشه یه کلام حسین هر کجا رو میکنم فقط میگم سلام حسین دوباره دلم شکست هواتو کردم میدوزم به عکس گنبدت چشامو من فقط یه آرزو تو سینه دارم تو بدی فقط جواب گریه هامو به همین برو بیا دلم خوشه به تو و امام رضا دلم خوشه به خدا به کربلا دلم خوشه میزنم به سینه سنگ عشقتو آقا همیشه به خدا که از لبم اسم حسین جدا نمیشه گوشه گوشه دلم محبتت میزنه ریشه همه ما رو به اسم میشناسه زهرا اینِ که دعاش همش پشت سرمونه هممون برادریم تو روضه تو واسه اینِ مادرت مادرمونه به دعای فاطمه دلم خوشه به شهید علقمه دلم خوشه به علم که دستمه دلم خوشه آخرش نشد بشم مهدی رعنایی

فدای نفس هات نشون میده که حالت روبه راه نیست با حسرت میگی که بمونم امیدی این روزا نیست نگو این حرفا رو فقط بمون نرو منو حسین و خواهرم  فقط داریم تو رو فرشته اسیر دعاتو پس بگیر یه جوری دست به پهلوته که انگار شدی پیر داری چی میکشی ایشالله خوب بشی چرا از دست راستت چرا کار نمیکشی بمیرم که داری تو ذره ذره آب میشی میبینم بمیرم که داری تو ذره ذره آب میشی میبینم چه جوری بگو من با خونی که روی پیرهنته آروم بگیرم یادت بیاد چه جور شدم سنگ صبور آوردمت از کوچه تا خونه اما به زور تو میگفتی به من برو کنار حسن منم داد میزدم ای بی حیا زنه نزن فدای نفس هات مهدی رعنایی

ساقی کوثر فاتح خیبر اول و آخر حیدره خواجه قنبر نفس پیغمبر از همه بهتر حیدره محرم عشقی اگر دل حرم حیدره چشم کریمان همه بر کرم حیدره عشق مجسم علی و اسم اعظم علی اونکه بوده با خدا قبل عدم حیدره شه دلدل سواره علی همتا نداره یل بی بال جنگه صاحب ذوالفقاره علی مولا یا حیدر **** عالمو اعلم شاهد عالم ذکر ما هر دم حیدره حامل پرچم خاتم خاتم از ازل شاهم حیدره ای دل اگر عاشقی عشق خدا حیدره قبله نما شاهده قبله ما حیدره مقصد و مقصود ما شاهد و مشهود ما حضرت معبود ما در دو سرا حیدر شه والا مقامه به ائمه امامه نجف شاه مردان خوده دار السلامه علی مولا یا حیدر **** آیت عظما حجت کبری شوهر زهرا حیدره عالی و اعلا جنت المأوا مرد بی همتا حیدره اونکه بنا کرده این گنبد دوار رو از رخ تو داده نور عالم انوار رو روی خداوند رو دیده تمام و کمال هر کی تماشا کنه حیدر کرار رو دل با عشقش عجینه آره فخرم همینه اسم من کلب کوی امیر المومنینه علی مولا یا حیدر فاتح خیبر مهدی رعنایی

آرزومه تا آخر دنیا یا رقیه بگم تو شلوغی محشر کبری یا رقیه بگم فارغ از غم و درد و گزندم دل به عشق رقیه می بندم چونکه نوکرم آبرومندم یا رقیه مدد روز و شبه منه هزار ساله که نغمه ی لب منه رقیه دین و مذهب منه ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد من به شوق زیارت بی بی زندگی می کنم من خدا رو به عشق رقیه بندگی می کنم فخرم اینه که خادمشم من ناز نوکراشم می کشم من کاش می شد سگ بی بی بشم من یا رقیه مدد ملیکه ی دلم در خونه ی تو یه عمره سائلم اسیرتم منو نکن ولم نکن ولم نکن ولم ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد منکرین وجود رقیه جاهلند به خدا اهل حق نمی دونمشون چون باطلن به خدا دشمناش همه هیزم نارن پست و رذلن و مایه ی عارن چون نشونه ی پاکی ندارن یا رقیه مدد شبیه فاطمه زینت شونه های شاه علقمه دوستت دارم تو یه عالمه یه عالمه یه عالمه ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد آرزومه تا آخر دنیا مهدی رعنایی

منو بی قراری مادر هوامو تو داری مادر بدی منو هیچ موقع به روم نمیاری مادر قرار منی بهار منی تو خونه قبر کنار منی گدای همین دربارم غلامی بچه هات کارم تا روز قیامت میگم حسین تو رو دوست دارم با چشم ترم بیا بخرم یه بار تو بهم بگو پسرم مادر مادر ای مادر هوامو داری مادر مهدی رعنایی

بانوی یاس لیلای علی از هر نظری همتای علی به پاکی زلال سلام از من سلام من به بانوی رشیده سلام من به محترم ترین زن به خانوم چرا قدت خمیده حسم میگه تو مادرم هستی فکرم مدتی یه جایی رفته نونی که علی گذاشت تو سفرم قطعا فاطمه لقمه گرفته پس مادرمی سایت به سرم ممنونم به فکرمی قربونت برم پس مادرمی سایت به سرم ممنونم به فکرمی قربونت برم بانوی یاس مجید بنی فاطمه

سلام فاطمیه،سلام ماه ماتم سلام اشک و گریه،سلام ناله و غم سلام ای سیاهی،سلام ای کتیبه سلام بزم روضه،سلام نوحه و دم سلام سینه زن ها،سلام گریه کن ها سلام سوز سینه،سلام اشک نم نم سلام عصمت الله،سلام عفت الله سلام ای رشیده،سلام قامت خم سلام لطمه دیده،سلام اشک دیده سلام یاس پرپر،سلام یار همدم سلام فاطمیه،سلام ماه ماتم سلام اشک و گریه،سلام نوحه و غم سلام بی نشانه،سلام درد شانه سلام خاک کوچه،سلام مسجد غم سلام ای مدافع،سلام دست رافع سلام جسم مجروح،سلام روی مبهم سلام دل شکسته،سلام دست بسته سلام شیر خیبر،سلام مرد عالم سلام فاطمیه،سلام ماه ماتم سلام شاه مردان،سلام چشم گریان سلام مرد خانه،سلام چشم محرم سلام کوثرت کو،کجاست یاورت کو سلام غیرت الله،بگو همسرت کو سلام فاطمیه،سلام ماه ماتم سلام فاطمیه مجید بنی فاطمه

فاطمیه ها به من نگید روضه بخون، سخته خصوصا این شبا به من نگید روضه بخون، سخته تورو امام رضا به من نگید روضه بخون، سخته برای بچهء سید سخته بگه مادرم زمین افتاد بگه یه جوری زد اون نامرد که مادرم تو کوچه جون داد ای داد ای داد ای داد دنیا عجب نامرده قبر پنهون تو سادات اذیت کرده فاطمیه ها دل تموم آسمون خونه شبا تو رضه ها تموم حرف روضه خون خونه بمیرم ای خدا رو پیرهن مادرمون خونه دل  صاحب الزمان خونه مثل  خونه روی اون دیوار چی سر تو آورده آتیش چی سر تو آورده مسمار جای ضرب سیلی سادات و اذیت کرده داغ روی نیلی، سادات و اذیت کرده ای داد ای داد ای داد دنیا عجب نامرده قبر پنهون تو سادات اذیت کرده دیگه ازم نخواه چیزی بگم که خواهرم سخته میون کوچه ها بگم چی اومده سرم سخته آخه چجور بگم کبوده چشم مادرم سخته بزا بگم نبودی زینب، شده بودم عصای مادر وسط کوچه ها فهمیدم نمیبینه چشای مادر ای وای روی خاک کوچه نشسته مادر ای داد ای داد ای داد میلرزه دست مادر ای داد ای داد ای داد دنیا عجب نامرده قبر پنهون تو سادات اذیت کرده نگید روضه بخون مجید بنی فاطمه

به غمت شب و روزم رو سر کردم پی تو همه دنیا رو میگردم میدونی چه شبا که خوابیدم مادر برا تو خواب حرم دیدم مادرم تو هستی سایه ی رو سرم تو هستی من برات بمیرم مادر بی حرم تو هستی همه از غم تو مادر آشفتن ویی اون شب قدری که میگفتن سر ما به عزای تو گرمه مادر دل ما به دعای تو گرمه بهترین مسیر عشق تو بس که دلپذیره دستمو تو محشر هر نخ چادرت میگیره مادرم تو هستی سایه ی رو سرم تو هستی من برات بمیرم مادر بی حرم تو هستی همینه قلب بی تابم همیشه پسرت باشه اربابم نوکرا دریای احساسن به حسین ما ها رو میشناسن صاحبم حسینه مالک روح من حسینه من اسیر طوفان کشتی نوح من حسینه مادرم تو هستی سایه ی رو سرم تو هستی من برات بمیرم مادر بی حرم تو هستی خواب حرم مجید بنی فاطمه

دم غروب میگیره دلم نگو حرم که میره دلم همه رفیقام رفتن من موندم و آه به جون هر چی مرده قسم اگر به کربلا برسم براتون میمیرم تنها با یه نگاه میبینی آقا شده گریه کار نوکرت شب و روز میبینی آقا چقدر حرم ندیده مونده هنوز میبینی آقا میبینی آقا میبینی آقا شده گریه کار نوکرت شب و روز میبینی آقا چقدر حرم ندیده مونده هنوز میبینی آقا میبینی آقا شنیدم شبای جمعه حرمت داره چه حالی مادرت میرسه از راه دوباره جای ما خالی شنیدم شبای جمعه حرمت داره چه حالی مادرت میرسه از راه دوباره جای ما خالی اگه بشم مسافر تو یه شب جمعه زائر تو دیگه دلم آرومه آرومه آقا یه دل سیر نگات کنم و تو حرمت صدات کنم و دیگه نمیخوام چیزی از تو بخدا میترسم آقا دم آخری نیای بالا سرمو میترسم آقا بمیرم نبینم آخرش حرمو میترسم آقا میترسم آقا میترسم آقا دم آخری نیای بالا سرمو میترسم آقا بمیرم نبینم آخرش حرمو میترسم آقا میترسم آقا بخدا غم یه دنیا میشینه میون سینه ام هر دفعه یه جایی عکس حرم تو رو میبینم دیگه رسیدم آخر خط حالا برام تو موندی فقط آخه نمیتونم از تو دل بکنم منم و آرزوی حرم کجا و دارم آخه برم چه میشه پایین پات سینه بزنم میشناسی منو همونم که دم زدم به تو همیشه میشناسی منو آخه من حرم برم مگه چی میشه میشناسی منو میشناسی منو میبینی آقا شده گریه کار نوکرت شب و روز میبینی آقا چقدر حرم ندیده مونده هنوز دم غروب میگیره دلم مجید بنی فاطمه

همش دلم میگیره برا حرم، شب جمعه بیشتر دلم میخواد یه بار به کربلا برم، شب جمعه بیشتر میگن که زائرا میان به کربلا، شب جمعه بیشتر میگن که مادرت میریزه اشک برات، شب جمعه بیشتر اصلا شبای تحت قبه حالیه اونجا باشم نرم چیز محالیه اصلا همین ضریح قشنگه عالیه جای من و شما پائین پا خالیه اللهم الرزقنا زیارت الحسین همیشه توی زندگی کنارمی، تو قیامت بیشتر تو دنیا خیلی احتیاج به تو دارم، تو قیامت بیشتر الهی سایتون نشه کم از سرم چقده میخوامت میدونی تو لحظه های آخرم چقده میخوامت دلم فقط خوشه به این که نوکرم که عمریه فقط گدای این درم دلم خوشه که اسمتونو میبرم که مادر شماست همیشه مادرم اللهم الرزقنا زیارت الحسین اللهم الرزقنا شفاعه الحسین دلم میگیره برا حرم مجید بنی فاطمه

اسم تو می بارد از نفس باران نور رخت دارد جلوه ی بی پایان بر دل خسته می دهد اسمت لذت عشقی مدام بر روح بلندت سلام سلام ای گوهر دریای نور ای آیه ی زیبای عشق ریحانه ی روح خدا سلام ای دار و ندار علی ای بود و نبود حسن ای مادر ارباب ما ذکر لب نوکر ها سیدتی لبیک یا فاطمه الزهرا صلی الله علیک اسم تو می بارد از نفس باران نور رخت دارد جلوه ی بی پایان بر دل خسته می دهد اسمت لذت عشقی مدام بر روح بلندت سلام سلام ای گوهر دریای نور ای آیه ی زیبای عشق ریحانه ی روح خدا سلام ای دار و ندار علی ای بود و نبود حسن ای مادر ارباب ما ذکر لب نوکر ها سیدتی لبیک یا فاطمه الزهرا صلی الله علیک مهر تو در دلها آیه ی توحید است جلوه ای از نورت صورت خورشید است آیه به آیه از دل قرآن داده خدا این پیام از نفس باران مجید بنی فاطمه

مزار تو بی نشونه محمدحسین حدادیان و قبرها فی قلوب من والاها مزار تو بی نشونه مادر اما کی گفته بی حرم هستی توی قلبم حرم داری دوست دارم دوسم داری صلی الله علی مجهول قبرها مخفی قبر ها مادر مادر میپیچه بوی یاست وقتی میکنم احساس خوشبختی آه چه زود رفتی مادر مادر مثل گل پرپر افتادی بین دیوار و در افتادی آه چه زود رفتی کی گفته بی حرم هستی توی قلبم حرم داری دوست دارم دوسم داری و قبرها فی قلوب من والاها مزار تو بی نشونه مادر اما کی گفته بی حرم هستی توی قلبم حرم داری دوست دارم دوسم داری صلی الله علی مجهول قبرها مخفی قبر ها مادر مادر میپیچه بوی یاست وقتی میکنم احساس خوشبختی آه چه زود رفتی مادر مادر مثل گل پرپر افتادی بین دیوار و در افتادی آه چه زود رفتی کی گفته بی حرم هستی توی قلبم حرم داری دوست دارم دوسم داری مزار تو بی نشونه محمدحسین حدادیان

تا صورت پیوند جهان بود علی بود تا نقش زمین بود و زمان بود علی بود شاهی که ولی بود و وصی بود علی بود سلطان سخا و کرم و جود علی بو دهم آدم و شیث هم ایوب و هم ادریس هم یوسف و هم یونس و هم هود علی بود هم موسی و هم عیسی و هم خضر و هم الیاس هم صالح پیغمبر و داود علی بوددر ظلمت ظلمات به سرچشمه حیوان هم مرشد و هم راهبر خضر علی بودداود که می ساخت زره با سر انگشت استاد زره ساز به داود علی بود مسجود ملائک که شد آدم ز علی شد در قبله محمد بد و مقصود علی بود آن عارف سجاد که خاک درش از قد بر کنگره عرش بیفزود علی بود هم اول و هم آخر و هم ظاهر و باطن هم عابد و هم معبد و معبود علی بود وجهی که بیان کرد خدا در « الحمد » آن وجه بیان کرد و بفرمود علی بود عیسی به وجود آمد و فی الحال سخن گفت آن نطق و فصاحت که در او بود علی بود آن « لحمک لحمی » بشنو تا که بدانی آن یار که او نفس نبی بود علی بود موسی و عصا و ید بیضاء نبوت در مصر به فرعون که بنمود علی بود چندانکه در آفاق نظر کردم و دیدم از روی یقین در همه موجود علی بود خاتم که در انگشت سلیمان نبی بود آن نور خدائی که در او بود علی بود آن شاه سرافراز که اندر شب معراج با احمد مختار یکی بود علی بود سر دو جهان پرتو انوار الهی از عرش به فرش آمد و بنمود علی بود آنجا که دوئی شرک بود اندر ره توحید میدان که یکی بود که بنمود علی بود صد بار نظر کردم و دیدم به حقیقت آن عارف و آن عابد و معبود علی بود جبریل که آمد ز بر خالق بی چون در پیش محمد بد و مقصود علی بود محمود نبودند مر آنها که ندیدند کاندر ره دین احمد و محمود علی بود آن کاشف قرآن که خدا در همه قرآن کردش صفت عصمت و بستود علی بود این کفر نباشد سخن کفر نه این است تا هست علی باشد و تا بود علی بود آن قلعه گشایی که در قله خیبر برکند به یک حمله و بگشود علی بود آن شاه سرافراز که اندر ره اسلام تا کار نشد راست نیاسود علی بود آن شیر دلاور که ز بهر طمع نفس بر خوان جهان پنجه نیالود علی بود هارون ولایت ز پس موسی عمران بالله که علی بود و علی بود و علی بود این یک دو سه بیتی که گفتم به معما حقا که مراد من و مقصود علی بود سر دو جهان جمله ز پیدا و ز پنهان شمس الحق تبریز که بنمود علی بود علی بود محمدحسین حدادیان

روز ازل طالع ما خورده به نام نوکری لحظه به لحظه دم به دم الدوامه نوکری وقف حسینه زندگی عشقه حسینه بندگیم ایشالله تا لحظه مرگ داره ادامه نوکری کعبه هم حرمه سیدالشهدا از طریق حسین میرسم به خدا حب الحسین وسیله السعدا سیدالشهدا محترمم تو آدما به احترام نوکری یادم داده غلام سیاش مشی و مرام نوکری جز در خونه حسین آخه به غیر از این حرم کجا میتونم که برم جز در خونه حسین برام حرامه نوکری زیر خیمه اوست شاه مثل گدا خوب و بد را از هم نکرده جدا حب الحسین وسیله السعدا سیدالشهدا سیدالشهدا روز ازل حسن عطایی

سر رسیده ، تو داغ تو صبر من خونه دیگه،شده بی تو قبر من ۲ آتیشی افتاده به جونم تو داری میری ، من می مونم ۲ به حالم نظر - کن ای همسفر که این رسم همراهی نیست چه سخته غمت - که از ماتمت دیگه تو سینه م آهی نیست ۲ راه گلومو ، بغض ، غم تو می بنده پاشو که داره ، قنفذ ، به ریشم می خنده ۲ (( زهرا ، زهرا ، نرو از کنارم ۳ )) بند دوم جون نمونده ، توی دستای سردم خون میاد از ، چشای پر از دردم ۲ کار ما شد بی تو غصه خوردن پاشو تا بچه هامون نمردن ۲ با دستای من - می پوشی کفن خدا دارم چی می بینم که این داغ بد - تا روز ابد نمیره بیرون از سینه م ۲ میری و میشم ، پیش ، پیمبر شرمنده پاشو که داره ، قنفذ ، به ریشم می خنده ۲ (( زهرا ، زهرا ، نرو از کنارم ۳ )) بند سوم حال و روزم ، بدون تو داغونه خاطراتت ، دلم رو می سوزونه۲ یاد اون روزا که با شادی خنده به ما هدیه می دادی۲ برای حسن - برای حسین پناه و آرامش بودی با بال و پرت - برا دخترت دلیل آسایش بودی ۲ رفتی و داغت ، قلب ، منو از جا کنده پاشو که داره ، قنفذ ، به ریشم می خنده۲ (( زهرا ، زهرا ، نرو از کنارم ۳ )) سررسیده تو داغ تو حسن عطایی

منو ببخش اگه براتو حتی یه لحظه کم گذاشتم خودت که خوب می دونی آقا کسی رو جز تو دوست نداشتم جونیمو به پات گذاشتم خوشبختی یعنی تو زندگیت امام حسین داری یه عکس تو بین الحرمین داری خوشحالی خوشبختی یعنی نون و نمک خورده مولایی تو خونه حضرت زهرایی خوشحالی روح و ریحانم روحی لک الفدا حسین جانم حال و هوای زندگیمو هوای کربلا عوض کرد واسم دعا کردی و بیشتر منو همون دعا عوض کرد حالمو این دعا عوض کرد حالم این روزا به لطف خوبیای تو خوبه اگه نباشی حالم آشوبه می میرم بد بودم اما تو بهترین رفیقمی ارباب آهای رفیق رفیقتو دریاب می میرم خوشبختی یعنی تو زندگیت امام حسین داری یه عکس تو بین الحرمین داری خوشحالی خوشبختی یعنی نون و نمک خورده مولایی تو خونه حضرت زهرایی خوشحالی خوشبختی یعنی تو زندگیت امام حسن داری کلی رفیق سینه زن داری خوشحالی خوشبختی یعنی نون و نمک خورده مولایی نوکر بچه های زهرایی خوشحالی روح و ریحانم روحی نوکرتم امام حسن جانم خوشبختی یعنی تو کشورت امام رضا داری غریبی و یه آشنا داری خوشحالی خوشبختی یعنی وقتی که از زمونه دلگیری به سمت مشهد الرضا می ری خوشحالی شاه و سلطانم نوکرتم امام رضا جانم خوشبختی یعنی تو زندگیت امام حسین داری یه عکس تو بین الحرمین داری خوشحالی خوشبختی یعنی نون و نمک خورده مولایی تو خونه حضرت زهرایی خوشحالی روح و ریحانم روحی لک الفدا حسین جانم خوشبختی یعنی محمدحسین حدادیان

حال مادرم بده حلالت نمی کنم خون تازه اومده حلالت نمی کنم قنفذت بهش زده حلالت نمی کنم نمیگیری بابام سرش رو بالا ببین غرورشو شکستی حالا عذاب تو زیاد بشه ایشالله وای وای وای مادر بی اجازه اومدی حلالت نمی کنم مادر منو زدی حلالت نمی کنم دومی چقدر بدی حلالت نمی کنم بابامو توی کوچه ها کشوندی اتیش زدی مادرمو سوزوندی بابامو توی کوچه ها کشوندی لگد زدی و پهلوشو شکوندی مادرم وای مادرم وای حال مادرم بده حلالت نمی کنم خون تازه اومده حلالت نمی کنم قنفذت بهش زده حلالت نمی کنم نمیگیری بابام سرش رو بالا ببین غرورشو شکستی حالا عذاب تو زیاد بشه ایشالله وای وای وای مادر بی اجازه اومدی حلالت نمی کنم مادر منو زدی حلالت نمی کنم دومی چقدر بدی حلالت نمی کنم بابامو توی کوچه ها کشوندی اتیش زدی مادرمو سوزوندی بابامو توی کوچه ها کشوندی لگد زدی و پهلوشو شکوندی مادرم وای مادرم وای حال مادرم بده حسن عطایی

به هر معرکه قدم میزنم عجب محشری رقم میزنم انا الحیدر کرار چو دم میزنم تدابیر جنگی را بهم میزنم شیر شکار آمده؛دلدل سوار آمده با دوالفقار آمده؛وقت فرار آمده ادب را ببینو؛غضب را ببینو امیرِ دلیرِ عرب را ببینو انا الفارس الحی؛انا بن ابراهیم لقب را ببینو؛نصب را ببینو مولانا علی،مولانا علی رود با شتاب،به قصد سوار زده آفتاب به رویش نقاب اذا زلزله ارض زلزالها بلرزد زمین از نعره بوتراب تیغت کشد بانگ هو؛هل من مبارز بگو افتاده از هیبتت؛لرزه به جانِ عدو ذفر را ببینو؛چگر را ببینو میان دو پلکش قمر را ببینو به میدان صفین قیامت بپا کرد پدر را ببینو؛پسر را ببینو مولانا علی،مولانا علی به منبر دم از پدر میزند به روی یزید تشر میزند همانند ابراهیم چه بی واهمه به بتخانه دشمن تبر میزند دشمن پشیمان شده حالش پریشان شده با دیدن خطبه اش کافر مسلمان شده حیا را ببینو؛وفا را ببینو به هر نطق زینب؛خدا را ببینو فراز منابر قیامت بپا کرد نوا را ببینو؛نوا را ببینو به هر معرکه محمدحسین حدادیان

ابوهارون! رعایت امام پیرتو نکن (راحت بخون۲) راحت بخون بگو غروب که ذوالجناح شِیهه کشید زینب سراسیمه به سمت تل دوید راحت بخون بگو غروب کربلا زلزله شد جلو چش یه خواهری هلهله شد روضه بخون ابوهارون! تازه شروع روضه و مصیبته (مقتل بخون۲) آره بگو ناله‌ی زینب دیگه درمونی نداشت بگو که جدّ ما دیگه جونی نداشت روضه بخون بگو که جدّ ما رو بی هوا زدن با سنگ و چوب و نیزه و عصا زدن روضه بخون ابوهارون! نگا به اشکای چشای من نکن (راحت بخون۲) زینب رسید یه وقت رسید که دیگه غوغایی نبود برای بوسه رو تنش جایی نبود زینب رسید عبا و عمّامه که هیچ، پیرْهَن نبود دیر اومد و سری به روی تن نبود روضه بخون ابو هارون حسن عطایی

سه سالته ولی تو سرداری وقتی روی دوش علمداری تیشه به ریشه ی یزیدی تو چون نوه ی حیدر کراری دنیا رقیه عقبا رقیه تکرار بی بی زهرا رقیه دل مست جامت هستم غلامت زده دلم رو عباس به نامت خم میشه عالم به احترامت لعن امیه اوج قیامت حق میدی بگم حیدر رقیه کردی قیامت بنت الامامت شاگرد زینب در استقامت خم میشه عالم در احترامت لعن امیه اوج قیامت رقیه (3) عشق رقیه شده مدالم به هیچکسی نده تو حوالم عالمی دارم با ابوفاضل مقلد بی بی سه سالم والا رقیه زهرا رقیه میگه ابالفضل جان یا رقیه ساقی ابالفضل سه سالته حسن عطایی

تمومه عالم بنده رقیه خاتونه خوشی مولا خنده رقیه خاتونه حواله کرببلای اربعین هر سال تو دستای بخشنده رقیه خاتونه یا رقیه خاتون زندگیم فداتون نبض قلبم داره میزنه صداتون ثانی زهرایی سر تر از هوایی بی بی تکیه گاه این سینه زن هایی پادشاه منی من غلام تو ام تو پناه منی جلد بام تو ام رقیه رقیه رقیه تمومه عالم بنده رقیه خاتونه خوشی مولا خنده رقیه خاتونه حواله کرببلای اربعین هر سال تو دستای بخشنده رقیه خاتونه یا رقیه خاتون زندگیم فداتون نبض قلبم داره میزنه صداتون ثانی زهرایی سر تر از هوایی بی بی تکیه گاه این سینه زن هایی پادشاه منی من غلام تو ام تو پناه منی جلد بام تو ام رقیه رقیه رقیه خنده رقیه خاتون حسن عطایی

تو نبض پیغمبرانی ، امیر هردو جهانی میان مِی‌خانه عمری – گرفتم از تو نشانی من مسلمان تو ، غلام سلمان تو خاک ایمان من ، ز کوه ایمان تو دل پریشان تو ، شود به قربان تو دل به قربان تو ، به زیر ایوان تو تموم لذت دو دنیامه همین که هستم نوکر امیرالمؤمنین “امیرالمؤمنین ، امیرالمؤمنین” نگین ارض و سمایی ، به عالم فرمانروایی تو با دستان کریمت ، من و این دست گدایی شاه و مولا علی ، امیر دلها علی شافع محشرم ، صاحب عقبا علی بر لبم یاعلی ، امیر بالا علی همه‌ی هستیِ حضرت زهرا علی نوشتم بر فلک ، نوشتم بر زمین که هستم نوکر امیرالمؤمنین “امیرالمؤمنین ، امیرالمؤمنین” یل شاه لافتایی ، تو سقای باوفایی تو دلگرمی حسین و ، علمدار کربلایی ای علمدار عشق ، امیر و سردار عشق شد خریدار تو ، یوسف بازار عشق مه‌لقای حسین ، شدی فدای حسین من گدای توام ، تویی گدای حسین تموم لذت دو دنیامه همین که هستم نوکر یل ام البنین ” یل ام البنین ، یل ام البنین ” امیر دو جهانی محمدحسین حدادیان

فاطمیه ها دل خدا میگیره فاطمیه چشمای فرشته خیسه رزق اشک چشمای هفت اسمون و صاحب الزمان برامون مینویسه مینویسه اسمون خون ببار خیلی جوون بود مادرم مینویسه روضه خون ، خون بخون که قد کمون بود مادرم مینویسه گریه کن ها بیاین برا مادرم زار بزنید مینویسه سینه زن ها بیاید غربت علی رو جار بزنید پشت در مادرم میسوخت،میسوخت این طرف حیدرم ، میسوخت،میسوخت فاطمیه ها حسین سیب سرخی قلب صاحب الزمان ، خونه دوباره عالم و خبر کنید وقت عزا شد داغی که عظیمه و تموم نمیشه از جنایتی که بین کوچه ها شد یه کوچه ی  تنگ و نامحرما یه مادری با پسرش یه کینه ی کهنه از خیبر و یه دستی که خورد به پرش یه پر شکسته که از دستی که رحمی نداره به کسی یه پسری زیر لب میگه کاش بابام به دادم برسی مادری بی پناه، ای داد، ای داد، ای داد گوشوارش رو زمین افتاد ،افتاد ،افتاد مینویسه اسمون... تازه داغ مصطفی رو دیده بودن تا که پشت در رسید خانوم خونه شعله های هیزم و سرخی مسمار کاری کرد که دید علی در غرق خونه همه نگران زهرا شدند ، فضه رسید بالا سرش علی کشون کشون میبرن یه عده هم دور و برش با همه درد و زخمی که داشت میرفت پی مولای ما رو دیوار جای دستش هنوز خون بود میون کوچه ها مرتضی رو صدا میزد ، میزد ،میزد قنفذ هم بی هوا ،میزد، میزد، میزد فاطمیه ها حسین سیب سرخی