سینه زنی

آه مادر چی‌کشیدی بعد پیغمبر آه مادر امون از چهل نفر کافر آه مادر می‌زدن لگد همش رو در میخ در تو لااقل کوتاه بیا وامحمدا توی خونمون شده سر و صدا وامحمدا آه فضه خونمون شده همش روضه آه فضه روی مسمار خون تازه دردمون شده بی اندازه یه نفر نگفت زهرا یه زنه این درد منه زن باردارو کسی نمی‌زنه این درد منه از چهل نفر کتک خورد یه تنه این درد منه آه مسمار چی نوشتی آخه رو دیوار آه مسمار  مادر ما رو کشتی انگار آه مسمار چشای مادر ما شد تار درشکسته و دیگه شد برو بیا وامحمدا مونده بود حسین به زیر دست و پا وامحمدا مادرم رفت دلش کرببلا وامحمدا آه مادر چی‌کشیدی بعد پیغمبر علی پورکاوه

حسین حسین... اسب ها زدنت پاهاشون جای خودش دیدم که دستا زدنت پا می‌کوبیدن کنار تو و مستا زدنت من دیدم که ظاهرا خدا پرستا زدنت عجب بساطیه انگاری اعضای تن تو صلواتیه بمیره مادرت چرا شده تعارفی بریدن سرت بابامو گرفت اونی که به زور النگو  هامو گرفت سیلی انقدر زده دندونامو گرفت من بهش سلام دادم موهامو گرفت عجب بساطیه علی پورکاوه

من همینجام روضه دوست دارم همین که دورهم برا ارباب گریه میکنیم آدم به محرمش بعضی موقع‌ها نمی‌تونه بگه همین که به تو میرسه اصلا نطقش باز میشه الهی دورت بگردم حرفام تموم نمیشه با تو من میشنوم انگار صداتو خورده نگیر از حال و روزم بد جور دلم کرده هواتو حس کردن تو زندگیه این دیگه عین عاشقیه هرچی دروغم گفته باشم اشکام که دیگه واقعیه کرده پیرم از غصه تو میمیرم خیلی خیلی از روزگار دلگیرم حرفام تموم نمیشه با تو حسین ستوده

من سرورم علیه من دلبرم علیه من مادرم فاطمه است پدرم علیه ما اصل و نسب داریم ما همه فرزند حیدر کراریم ما مادرمون زهراست قاتلش هم طرف با حضرت عباس خلیفه خلف شهنشه نجف شاه لو کَشَفَ امیرالمؤمنین عالم یک طرف مولا یک طرف ای عشقت هدف امیرالمؤمنین من سرورم علیه حسین ستوده

ته سرنوشتم از اول سرشتم چراغ بهشتم حسینه تو درس الفبا من اون اسمیُ که قشنگتر نوشتم حسینه علمت سرخ کرمت سبز شد بهشت خدا از برکات قدمت سبز پرچمت سرخ و خودمت سبز از تو مینویسم و مردم میگن قلمت سبز مینویسم اونکه آقامه این حسین اونه که میخوامه اسم زیباش دلارامه بَه چقدر قشنگه این نامه حسین حسین حسین هوای جنونم وِرد زبونم صدای درونم حسینه توی روزگارم من آقامو دارم که آرومه جونم حسینه نفست عشق حرمت نور اسم تو شیرینه اما میگیرم با دمت شور دشمنت کر دشمنت کور از تموم روضه های تو حسین چشم بد دور مجلس تو دین و دنیامه حرمت برام سرانجامه اسم تو حرزمه همرامه بَه چقدر قشنگه این نامه حسین حسین حسین ته سرنوشتم حسین ستوده

قربه الی الله بخونیم از جانا بسم رب الحیدر شخصیت مانا قلبنا بابا طبیبنا بابا حضرت مولانا حبیبنا بابا بابا بابا بابا به بنازم به تو با این جلوات بردن نام تو جان حسنات دل بی حب تو مردس علی یقرع فاتحه مع الصلوات چه قیامته علی با شهابته علی جنگه با مرحبه اوقات فراغته علی با صلابته علی با رشادته علی اره کندنه در خیبره کاره راحته علی علی مولا علی مولا من غلام کوی شخص و جناب علی خاک درّه وقتی ابوترابه علی آفتاب علی باده نابه علی برگ برنده ما روز حساب علی علی علی علی ذکر رفع خستگی مونه همین مددی جانم امیرالمومنین جون میدم به شوق یمت یرنی چی برامون میشه شیرین تر از این یل ما دلبره به جهان سروره آره هر چی که دارم از صدقه سر حیدره هم تولاییم هم تبراییم متعصب غیرتی حضرت زهراییم بسم رب الحیدر محمد عطایی نیا

از تو نگم چی‌ بگم تو همه ای همه چی وقتی رقیه رو دارم من بخورم غم چی به روی چادرش فقط دست نیاز میکشم سگ رقیه خاتونم نمیخوام آدم بشم دنیا دنیام رقیه س نور شبام رقیه س حسرت زندگی من یه حرم سلام رقیه س شیرین رقیه دلنشین رقیه رو شونه عمو منم ببین رقیه الهی من برات بمیرم ای عزیزم بلند و یک صدا بگو آمین رقیه از تو نگم چی‌ بگم محمد عطایی نیا

عالمی در عجبه وقار و این جذبه قشنگ ترین لقبش عقیله العربه نفحه باد صبا ادیب الادبا خلاصه در زینب تمام ال عبا زبان قاصر در ثنای زینب حسین محتاج دعای زینب علیه ثانیه که به یک ثانیه شر کافر رو کند عقیله العرب به بلا مقتدر به چهل روز چهل در خیبر رو کند عقیله العرب نبی مرتب گفت علی به مذهب گفت خدا توی قران به مدح زینب گفت قال الله فاصبر استعینوا باالصبر و تواصوا باالحق و تواصوا باالصبر پناه ارباب شونه زینب کربلا یعنی خونه زینب به خدا کامله که همه مقتله غم مرثیه عقیله العرب در جنت ببین زده خوش اومدین به حسینیه عقیله العرب عالمی در عجبه محمد عطایی نیا

ای پهلوون پهلوونا اسمت شده ورد زبونا من میدونم ابالفضل نباشه نمی ارزم حتی یه قرونا تو این ماه زمینه مدبری ابوالفضل از اونی که شندیم قشنگ تری ابوالفضل عجب ادبی به به این نسب علوی زور و قوه‌ی مرتضوی یا ابوفاضل عجب قمری بهترین ز هرنظری تو مجدد پدری یا ابوفاضل یا اباالفضل دنیا تو چه دل نشینه باب الحوائج مدینه حاجت شده بهونه ای تا سائل بیاد تورو ببینه جان رقیه جان و ام البنین ابالفضل نشسته ای به کرسی منم ببین ابالفضل یه سائلتم عبد زلف مایلتم کشته ی شمایلتم یا ابو فاضل به من نظرا ای پناه دربِدرا کلبت هستم ای قمرا یا اباالفضل یا اباالفضل ای پهلوون پهلوونا محمد عطایی نیا

چه دلنشین میگه برام دعا میکنه مادر خودش آمین میگه ذکر یازهرا رو با تسبیح حضرت ام البنین میگه خیر ببینه مادر از بچگی دست امام حسین سپرد مارو فاطمیه هر سال همیشه با خودش تو روضه ها میبرد مارو سربند یاعلی به سر بسته ایم و این قران به سر گرفتن مارو قبول کن این اشک چشم را که قده بال یک مگس خرج حسین تو شده از ما قبول کن ننه ننه زهرا خادم تو حور و ملک ننه ننه زهرا دشمنت بره به درک ننه ننه زهرا مالک جهانی تو ننه ننه زهرا چه نیازی به فدک یازهرا یازهرا... برام دعا میکنه مادر محمد عطایی نیا

بگو توحید حیدر بگو یکتا حیدر بگو دنیا حیدر بگو عقبا حیدر بگو حق با علی بابا بابا علی علی ... بابا علی علی محمد عطایی نیا

خونمون شبیه من کلافه بود اون روزی که شدی کبود خونمون انگاری که اضافه بود سوخت توی آتیش و دود بالا و پایین داره آه زندگی زهرا مگه نه این روزا هم میگذره بهتر میشه دنیا مگه نه علی اگه در بزنه پا میشی از جا مگه نه خدا بخواد خنده میاد روی لب ما مگه نه آه زدنت ای پنجه ی ماه زدنت تو پشت در زخمی شدی باز وسط راه زدنت سخت زدنت مردای بدبخت زدنت خدایی تو این دو سه ماه من مُردم هر وقت زدنت خونمون شبیه من کلافه بود حسین ستوده

آه اسما بنویس علی بخون تنها آه اسما تو حیاط خونه ی مولا آه اسما میزدن مادرمو مردا مادرم با هیچکسی دعوا نداشت بار شیشه داشت بار شیشه داشت زیر در بود پاشو روی در گذاشت بار شیشه داشت بار شیشه داشت داغ محسنو روی دلش گذاشت خیلی کینه داشت خیلی کینه داشت زنِ پا به ماه دیگه زدن نداشت خیلی کینه داشت خیلی کینه داشت آه اسما تا که دید مادرمو تنها آه اسما کوچه رو بست به روی زهرا آه اسما بی حیا دستشو برد بالا یه جوری زدن که گوشواره شکست اون مردک پست اون مردک پست نمیگفت اینکه رو خاکه فاطمه اس اون مردک پست اون مردک پست مرد جنگیو زمینگیر میکنه اون ضربه دست اون ضربه دست تو جوونی حسنو پیر میکنه آه اسما حسن عطایی

بد زدنت بمیرم انقدر زدنت که از نفس افتادی و هیشکی نیومد زدنت بد زدنت تو کوچه خلوت زدنت نزدیک خونه ی خودت توی محله ات زدنت بد زدنت حسین ستوده

السلام علیک ای جناب اباعبدالله اسم ما رو نوشتن تو کتاب اباعبدالله ما رو میبرن بهشت به حساب اباعبدالله حسین اباعبدالله السلام علیک ای جناب اباعبدالله حسین ستوده

گره به موهام خورده بابا دخترِ تو از درد مُرده بابا چیزی ندارم موهامو شونه کنم نمی‌دونم شونه‌مو کی بُرده بابا پایین نیزه چقدَر صدات زدم نگام نکردی خودمو برات زدم حق من این بود ک برات زاری کنم ببخش اگه نشد برات کاری کنم منو ازت دور کرد که چی بشه که چی بشه که چی بشه گریه‌کنِ بابا، دخترشه دخترشه دخترشه حرفمو بابا باور می‌کنی قرآن نخون زخمتو بیشتر می‌کنی بیا پیشم باباجون کارت دارم با اشکِ من لباتو تر می‌کنی از روی نیزه سر درآوردی چر؟ کفن برا خودت نیاوردی چرا قربون اون لب تَرَک خورده‌ات بشم به جای آب نیزه بابا خوردی چرا آب بدین به بابام که تشنه‌شه که تشنه‌شه که تشنه‌شه گریه‌کنِ بابا، دخترشه دخترشه دخترشه گره‌ به موهام خورده بابا حسن عطایی

در هم شد تنت، پیش چشمای من غارت کردنت کو پیراهنت روی خاک داغ صحرا کشتنت کو انگشترت تیکه تیکه شد اعضای پیکرت دعوا شد سرت، بوی خون پیچیده شد دور و برت زینب به جز نیزه چیزی نمی‌بینه پاش بشکنه اون که رفته روی سینه چه در همه بدنش، بی هوا زدنش می‌کشه من و این زیر و رو شدنش با هم می‌زدن، جای شمشیرا مونده روی بدن با هم اومدن، همع با هم از رو جسمت رد شدن بین قتلگاه مونده حالا زینب با نامحرما پاشو کن نگاه، راهین نامردا سمت خیمه‌ها در هم شد تنت حسن عطایی

کربلا شهر رویایی بی تو هرجایی بی تابم کربلا عشق دیرینم تو رو میبینم تو خوابم جا داره مثل عشقات یه روز از داغت بمیرم کاری کن تا دم مرگم نوکریت باشه تقدیرم هر عشقی جز تو زودگذره واسم هوامو داری لطفتو میشناسم من ریزه خوار سفره ی عباسم ابی عبدالله یا ابی عبدالله   یک عمره به تو منصوبم آقای خوبم یا حسین مستم کرد عشق شیش گوشه بازه آغوشت یا حسین آبادم با تو ام وقتی تو اوج سختی باهامی دل دادم به غمت آقا تا ته دنیا آقامی من که یه عمره سینه زنت بودم اسمتو بردم با همه وجودم نگاهی کن به سینه ی کبودم ابی عبدالله یا ابی عبدالله کربلا شهر رویایی حسین ستوده

باد بخوره به پرچمت نور نره از سیاهیات روحمو تازه میکنی پام برسه به کربلات وقتی که دورم از تو آرامشی ندارم وقتی ضریح تو نیست من سر کجا بزارم مردم به خاطر تو تحویلمون میگیرن از عشق تو عاقلا هم حال جنون میگیرن عاشق بوی سیب و عطر سحریت شدم ساکن ایوون طلای پدریت شدم زحمت و کم کردم و رفتم پی زندگیم دورمو خالی کردم و دور و بریت شدم باد بخوره به پرچمت حسن عطایی

این سخن روایته که اباالحسن فرمود به امام حسین یه روز مقام تو بالاتره یا که من من فاتح خیبرم من جان پیمبرم من ساقی کوثرم من از همه بهترم من همسر فاطمه ام من خلاصه حیدرم عرضه داشت امام حسینم به کمال ادب پدرم با اینکه احترامتون واجبه ولی خب مقام من از شما بالاتره چون که من بابام علی ابن ابی‌طالبه گفت و گوی امیرالمومنین و امام حسین وحید شکری

دنیا رو برای پدر تو آفریده باباتو برای شوهر تو آفریده لولاک لما میرسه آخرش به اینکه حیدر رو خدا به خاطر تو آفریده همه ی دنیا زیر دینته راه تو راه سربلندیه حین کار نوکر همونیه که شما واسش می پسندیه مادر آل الله تاج سر آل الله تو نوشتی مارو نوکر اباعبدالله بی قرار مولا باغ و بهار مولا غم نداره به خدا تا تو رو داره مولا دنیا رو برای تو آفریده علی اکبر حائری

چه کنم به چه کنم افتادم چه جوری رو خاک غم افتادم چه کنم دنیا رو سرم آواره هی می‌زنم دست رو دست علی شده بیچاره این چه آتیشی بود به جون ما افتاد همه میگن دیدی علی از پا افتاد مردمو زنده شدم وقتی زهرا افتاد دیدم ناموسم روی خاک افتاد خیلی آزار دید از میخ درو دیوار هر شب بیدار بود از درد زخمه مسمار چه جوری خاک بریزم رو زهرا چه کنم تا کفنو می‌بندم می‌ریزه خونه تازه به خدا من شرمندم تو کتک می‌خوردی جلو چشم مرده من سرم پایین بود از نگاه سرده به خدا حیدرو کشت رنگو روی زرده کاش می‌شد کاری کرد برا پهلو درده خیلی خیلی بد شد  خوردی زمین حیدر مرد سیلی خوردی خیلی به غیرتم برخورد دیدی علی از پا افتاد علی اکبر حائری

بشه نیروی مسلمانی حیدر حیدر بگو با شهید ایرانی حیدر حیدر هر مددِ نسل سلیمانی حیدر حیدر پشت سید خراسانی حیدر حیدر علی مولانا حیدر حیدر هر غضبی که چشم رهبر دارد گویا که به سر فتح خیبر دارد دور و بر این دیار پرسه نزنید این مملکت فاطمه حیدر دارد شب دست به گیسوی علی می گیرد خورشید رخ از روی علی می گیرد آن قدر زدم سنگ علی بر سینه سنگ لحدم بوی علی می گیرد حیدرحیدرحیدر بشه نیروی مسلمانی علی پورکاوه  

تویی خُلد بَرین حیدر پادشاه زمین حیدر بِأبی انتَ و اُمّی امیرالمؤمنین حیدر عشق تو بی حد و مرزه می‌میرم بی تو یک لحظه نمازِ بی ولای تو دولّا راست شدنِ محضه دنیا و آخرت و دینم علی امیدِ لحظه‌ی تلقینم علی هر کی آقاست بمونه واسه خودش جز تو آقایی نمی‌بینم علی حیاتم علی، مماتم علی ای رمز عبورِ صراطم علی تویی خلد برین حیدر حسن عطایی

رفیقام خیلی مرد باشن بیان سر مزارم رفیقام خیلی مرد باشن یه ساعتن کنارم رفیقام خیلی مرد باشن یادم کنن تو روضه سوم من بخونن روضه خانم رقیه میبارم و شبیه ابرم حسین سلام رفیق توی قبرم حسین رفیقام خیلی مرد باشن پیام کیانی