سینه زنی

وجود غم گرفته‌ی تو رنگ عشقه برای ما قم شبیه شهر دمشقه تویی غزالِ خسته‌ی بیشه‌ی شیران به تو میگن اهل بهشت زینب ایران وا کرده درب آسمان‌هارو طلسمت عمه‌ی صاحب الزمان فدای اسمت سرمه‌ی چشم عاشقا ز خاک پاته هر کی امام رضاییه مست نگاته یا فاطمه یا فاطمه از اون شبی که گنبد حرم طلا شد بی‌بی حریم تو شبیه کربلا شد .خوب میدونی چرا به این دلم می بالم ناز می‌کنه گدای تو به شاه عالم تو صحن آیینه ی تو کبوترم من دلشده ی مریم آل حیدرم من به تو میگن اهل بهشت زینب ایران جواد مقدم

دلم با غصه مأنوسه خاک حرم رو می بوسه گریه کن ای دل عاشق صاحب عزا شَه طوسه خودتو به حرم برسون نماز عشقو اینجا بخون قم قبله گاه ایرانه اینجا بهشت و وادی طور اینجا حریم بانوی نور خواهرا عشق سلطانه بی بی نگاهی کن به دلم کریمه ای و من سائلم برا تو مشکی پوشیدم یه وقت بهم نگی که برو وقتی دیدم مزار تو رو مزار مادر و دیدم به حلقه ی عصمت نگینی ملیکه ی ایران زمینی یا حضرت معصومه بی بی این لحظه های جان کاهو فراق یار دلخواهو به شوق دیدن دلبر اومدی این همه راهو ولی جدایی تقدیره و ثانیه ها نفس گیره و درگیر دلبره فکرت تو قلبته یه راز مگو نفس نفس با بغض گلو رضا رضا شده ذکرت برادرت قرار تو و برادرت نگار تو و برادرت بهارت بود نمی شه دل غمش رو نگه همش میگم چی می شد اگه امام رضا کنارت بود منتظر یه مَه جبینی ملیکه ی ایران زمینی یا حضرت معصومه بی بی با این دل پریشونم با چشم غرق بارونم ازت اجازه می گیرم برا تو روضه می خونم با کوه عزت اومدی و به شهر غیرت اومدی و دل نگرونی لازم نیست اگر چه از رضایی جدا ولی میگم که شکر خدا نامحرمی مزاحم نیست یه عمه ی امام زمان تویی و شهر اهل ولا به شوق دیدن دلبر با این شکوه مهمونیش یه عمه ی امام زمان زینب میون شام بلا سنگ جفا و پیشونیش گریه بکن که دل غمینی ملیکه ی ایران زمینی یا حضرت معصومه بی بی اینو بدون که دشمن ها ریشه رو می زنن تنها این روضه ها صاحب داره امون زِ شبهه افکن ها با حال کربلایی میگم من اینو به اونایی میگم که افتادن تو بیراهه بی وفایی رو یاد نگیرید از روضه ها ایراد نگیرید چوب می خورید به واللّهه بی اون شور دل انگیزی نیست غذای نذری که چیزی نیست جون ما نذر آقامون ذکرش عجب عقیقی شده باید به هر طریقی شده وا بشه به حرم پامون برای کربلات هلاکه سینه زنی که سینه چاکه آقام ، آقام ، حسین زهراپ دلم با غصه مأنوسه جواد مقدم

علمت خاصه عطر عودِ عربیِ حرمت خاصه بین شاعرا چقدر مُحتشمت خاصه دلمو بُرده خنکای حرمت به صورتم خورده خوش به حال اون کسی که تو حرم مُرده سلام همه‌ی دار و ندار من می‌دونم به غیر تو حسین نمیاد کسی به کار من سلام قربونت برم امام حسین با هزارتا سختی اومدم جون مادرم امام حسین فدایی داری، چه عاشقایی داری بمیرم واست چه کربلایی داری ازت ممنونم، خیلی بهت مدیونم چقدر خوشبختم تو حرمت مهمونم حسین یا مولا حسین اباعبدالله... پای گهوارم مادرم اسمتو بُرده که دوسِت دارم مثه مادر پدرم به تو بدهکارم تا دم مُردن منو دست هیچ‌کسی غیر تو نسپردن همه عالم به خودت پناه آوردن حرم، خونه‌ی مادریِ منه به خدا که پیرهنِ سیاه سند نوکریِ منه حرم، عین آرامشه واسه من من دلم میخواد تو زندگی به خودت باشه حواس منه عزیزم آقا، ای همه چیزم آقا می‌میرم واست اشک نریزم آقا به گردم آقا، دوای دردم آقا جوونیمو نذر روضه کردم آقا اباعبدالله علمت خاصه عطایی مقدم

آه ریان بعد اسمش بنویس عطشان آه ریان جد ما به خاک و خون غلطان آه ریان بگو برگه برگه شد قرآن شیب گوداله و شاه بی ردا وا محمدا عمه جان رو به مدینه زد صدا وا محمدا این حسین توئه که شده فدا وا محمدا توی کربلا پیچیده این ندا وا محمدا آه ریان ناله میزنم براش از جان آه ریان حتی از شریعه خورد حیوان آه ریان جلو چشمامه همین الآن میزنه سنان جدا شمر جدا وا محمدا انگاری کردن به قنفذ اقتدا وا محمدا آه ریان نریمان پناهی

عاشقی نقطه‌ی پایانیِ درماندگی‌ است عاطفه مزه‌ی شیرینیِ سر زندگی است عشق در مکتب توحیدیِ ما بندگی است فیض دارندگی اصلا به برازندگی است اشک داراییِ ما بوده که سر چشمه شدیم از طفولیتمان خادم معصومه شدیم یا اباعبدالله آفتابیست که در ظلمت شب گم نشود رد نوریست که در گیر تلاطم نشود باغ سبزیست که در ذهن تجسم نشود هیچ جایی حرم فاطمه‌ی قم نشود السلام ای حرمت شرح پریشانی ما السلام ای نفس شاه خراسانیِ ما یا اباعبدالله شکر این خاک دل پاک ولی را نشکست شهر قم حرمت ناموس علی را نشکست بی حیائی وسط کوچه ندیده‌است کسی ضربه‌ی سیلیِ مهلک نچشیده‌است کسی معجر دخترکی را نکشیده‌است کسی آه ای عمه‌ی سادات چه دیدی در شام آه ای زینب کبری‌ چه کشیدی در شام یا اباعبدالله.. عاشقی نقطه‌ی پایانی درماندگی‌ حسین سیب سرخی

کی مثه تو داره این همه نوکر عشقِ تو جاذبه داره زیاد دعوت مادرت حضرت زهراست هر کسی که توی روضه میاد هر چقدم بد باشه یه آدم می‌خوره با تو ورق مثل همون لاتی که به عشقت لب نزده به عرق عشقت آقا داره عجب اثری جوری که واسه ی نوکری علی گندابی رَم می‌خری مِهرت خیلی بنده نوازه آقا می‌شینی با فقیر و گدا همه عاشقتن به خدا ابی عبدالله ثارالله ... عمریه ساکن هیئت و روضم خونه ی نوکره بزم غمت بهترین نقطه ی امن جهانه واللّهه زیر پَر علمت وقتی که عبد و نوکرت هستم این همه باورمه اینکه یه عمره دست اباالفضل سایه ی رو سرمه خوشبخت یعنی من که پُر از غمتم عمریه زیر پرچمتم آقا نذر محرمتم با تو آقا دنیا به کام منه این سیاهی برام کفنه شهر کرب و بلات وطنه ابی عبدالله ثارالله ... کی مثل تو داره این همه نوکر جواد مقدم

عاقبت بخیری یعنی عاقبت به کربلا شم سرنوشتمو نگاه کن نمیتونم ازت جدا شم جنازه ام میگه یا حسین حتی وقتی مرده باشم سرنوشتمو نگاه کن نمیتونم ازت جدا شم دنیا اگه تاریکه دنیا اگه آشوبه من زیر همین پرچم حالم با حسین خوبه گریه میکنم زیاد تا به چشم تو بیاد روزگارو بگذرون خدایا جوری که حسین بخواهد حسین وای ... عاقبت بخیری جواد مقدم

دنیامی آره همونی که میخوامی همیشه دوای دردامی حسین نفس دنیا رو باید شکست و رفت تو آتیش عشق با چشمای بسته رفت مزه کربلا به اربعینشه حرمو باید با پاهای خسته رفت بارونم کن یه گوشه دنج حرم مهمونم کن بین دو تا حرم تو سرگردونم کن بارونم کن حسین وای ... دنیامی جواد مقدم

با قلبی عاشق به تو دلبر میگم حرفامو با تو با چشم تر میگم داده اجازه پسرت ثارالله اینکه یه عمره به تو مادر میگم واسه‌ی بچه مِهر مادر خوبه وقتی تو باشی سایه‌ی سر خوبه عاقبت دعای تو سعادته یعنی بهم میگن یه نوکر خوبه اگه عمری تو روضم اگه ابر بهارم من این اشکای چشمامو از لطف تو دارم مدد مادر مادر... با قلبی عاشق بال و پر می‌گیرم پر می‌زنم تا آسمونت میرم می‌رسه روزی که میام و مادر تو حرم تو جون میدم می‌میرم می‌رسه روزی که تو گنبد داری صحن و سرا شبیه مشهد داری میام و میگم توی صحنت مادر خدا رو شکر که دیگه مرقد داری میگم اینجا بهشتِ تو اُمُّ الحسنینه تا قبر حسنت هم یه بین الحرمینه مدد مادر مادر... با قلبی عاشق از تو حاجت می‌خوام واسه دعاهام یه اجابت می‌خوام قربون دستت بزن امضا مادر که فقط از تو یه زیارت می‌خوام یه کربلا بده که حاجت‌مندم از هرچی غیر کربلا دل کندم دخیلِ چادرت دلم رو مادر به نیت یه کربلا می‌بندم الهی یه شب جمعه که مستِ نگارم کنار تو سرم رو رو شیش گوشه بذارم مدد مادر مادر... با قلبی عاشق جواد مقدم

بی تاب کربلام، رسوای عالمم مجنون عشقم و شیدای این غمم بارونِ چشم من می‌باره از فراق آقا نگاهی کن بر چشمای ترم حرم دلِ تنگم بی تو خرابه حرم آرزوم حتی توی خوابه آقا زندگی بی حرم عذابه شیدای شب‌های کربلا آقا جون کاری کن تا بیام وعده‌ی ما ظهر اربعین حتماً زائر خونِ خُدام جانم جانم جانم حسین ... بی تاب کربلام جواد م قدم

توی گرفتاریام تویی اون که دستمو میگیره من گدای توام  منم اون که واسه تو میمیره عاشقانه دوست دارم عشق جاودانه مادر تو داره هوای مارو مادرانه دوست دارم عاشقانه این روایت نقل از رسول اللهِ حک شده تو صحنت به خط خوانا گفت حسینُ مِنی و اَنَا مِن حسین اَحَبَ الله مَن اَحَبَ حسینا تو گرفتاریام مهدی رعنایی

آفریده شدم برای علی تا بیفتم به دست و پای علی صد هزار آفتاب میریزد باتکان خوردن عبای علی بچه‌های بزرگ و کوچکمان همه قربان بچه‌های علی آفریده شدم برای علی حسین سیب سرخی

رو دست تو تو دنیا ندیدم، اباالفضل تو اوج نا امیدی‌ها امیدم، اباالفضل قشنگ‌ترین اسمی که شنیدم، اباالفضل جونم رو می‌گیره، ابروی کشیده‌ت دستامو بگیر با دستای بریده‌ت ساقیا عباس، پادشاهی یا عباس به قول عراقیا، امامیا عباس علم از دستای تو نمی‌افته یه تنه برا حسین سپاهیا عباس یا عباس یا سیدی... ماه منی ای‌ماه قبیله، اباالفضل به دستت آقا دستم دخیله، اباالفضل رو زانوته جا پای عقیله، اباالفضل جونم را میگره ابروی کشیدت دستامو بگیرو دستای بریدت   بردیا عباس، خیلی مردیا عباس دائما دورِ حسین می‌گردیا عباس فن پیکارت قطعاً به علی رفته کل میدون‌ و قبضه کردیا عباس عباس یا سیدی... رو دست تو تو دنیا ندیدم اباالفضل حسین سیب سرخی

مادر نفسش اعجازه چادر خاکی‌شو رو سرم می‌ندازه مادر دوای هر درده قیامت دنبال نوکراش می‌گرده حضرت مادر زیر پر چادرت‌ان این همه نوکر با تو تماشایی‌ترِ صحنه‌ی محشر حضرت مادر بارون رحمتی، من مثل یک کویر ای مادرِ حسن، دست من رو بگیر اُمُّنا فاطمه، اُمُّنا فاطمه ... مادر ضربان حیدر سوامون کن توی شلوغی محشر شأنت فوقِ هر اِدراکه پسرت اربابِ همه‌ی افلاکه دل بی‌قراره حاجت اگه داری بیار ردخور نداره جز تو کدوم عشقی برا من موندگاره دل بی‌قراره بارون رحمتی، من مثل یک کویر ای مادرِ حسن، دست من رو بگیر اُمُّنا فاطمه، اُمُّنا فاطمه ... مادر نفسش اعجازه حسین سیب سرخی

ای خوش آن روز که از نابودیِ قوم یهود دل این جامعه صاحب‌الزمانی بشود دشمنت مثل زباله همه جا ریخته است وقت آن است زمین خانه‌تکانی بشود قلندرانه و دیوانه‌وار می‌خوانم به اذن حضرتِ پروردگار می‌خوانم أفضلُ الاعمال این اُمّت انتظار فرج لحظه به لحظه‌ی این انتظار می‌خوانم عالم و آدم تحت فرمانت پای تو هستم مثل سلمانت زبونم دیگه بند میاد آقا می‌رسم وقتی پای ایوانت نابودی قوم یهود حسن عطایی

ای خوش آن روز که این نام جهانی بشود گفتن مدح تو مولا همگانی بشود آنقدر از علی و فاطمه میگویم که هرکسی دشمن مولاست روانی قلندرانه و دیوانه وار میخوانم به اذن حضرت پروردگار میخوانم به عشق مادر سادات حضرت زهرا به عشق حیدر دلدل سوار میخوانم تو دل طوفان زاهد حیدر مرز حق و باطل حیدر نه فقط ما که کل این عالم آفریده شد از گل حیدر دشمن مولا روانی بشود حسن عطایی

روحم حسین همه خوبیا میشه رو هم حسین غرق مشکلاتم و نوحم حسین عزتم حسنه شکوهم حسین همیشه بوده تکیه م به تکیهء اباعبدالله چی میمونه برام غیر از گریه به اباعبدالله من شب و روزمو تو فکر کربلام آغوشت آروم ترین آغوش برام جز تو کسی و ندارم این غلطه درستش اینه غیر تو کسی و نمی‌خوام حسین جان حسین حسین مداحی روحم حسین حسن عطایی

سینه ام بوی تربت داره روضه ات واسم برکت داره دنیا بی تو پوچه واسم دوست دارم عشق خاصم تنها یارم امام حسین راه چاره ام امام حسین میسازی با خوب و بدم دوست دارم امام حسین دوست دارم امام حسین سینم بوی تربت داره حسین ستوده

نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست این حسن کیست حسین بن علی عاشق اوست حسن حسن حسن این حسن کیست محمدحسین حدادیان

آه اسماء بنویس علی بخون تنها آه اسماء تو حیاط خونه ی مولا آه اسماء می‌زدن مادرم و مردا مادرم با هیچ کسی دعوا نداشت بار شیشه داشت زیر در بود پاش روی در گذاشت داغ محسن رو روی دلش گذاشت خیلی کینه داشت خیلی کینه داشت منو حلال کن زن پا به ماه کتک زدن نداشت داغ محسن رو روی دلش گذاشت محمدحسین حدادیان

دم‌ محزونم برات‌ گریونم همه‌زندگیموبهت‌مدیونم نوانجوامه صدای‌شبهامه الهی‌ببینم‌باب‌القبله‌میخونم حسیـن... نوانوای‌حسین‌و هوا هوای‌حرم هوای‌غیر‌ندارم فقط‌ هوای‌حرم شب‌زیارتی‌و زائرش‌خدای‌حرم ای‌ضربانم ای‌راحت‌جانم ای‌اصل‌ایمانم ابی‌عبدالله عمری‌سرمستم باقلب‌بشکستم والله‌سگت‌هستم ابی‌عبدالله دم‌ محزونم برات‌ گریونم امیرحسین حضرتی

خانوم خانومای حسین و دنیای حسین ای نفس بابا شیرین زبون حسین بند جون حسین ای همه کس بابا من اگه براتو نگیره نفسم ببره نفسم کی به شبکه های ضریح تو خانوم میخوره نفسم اصن هر چی بگی رقیه زندگی رقیه ای عشق ابدی من از بچگی رقیه صدای حنجرم رقیه سرورم رقیه فدای تو بشم الهی دلبرم رقیه شیرین زبون حسین امیرحسین حضرتی

تبِ جنونم، تب حسینه تو دو دنیا هر شب، شب حسینه غمِ عزیزم غمِ حسینه من تولدم، مُحرم حسینه اربعین یه عالمو برده زیرِ دِین مرکز زمین کجاست؟ بین‌الحرمین دوست‌دارم آخر کار این‌جور بشه که توی قبر هرچی بگن من بگم حسین گردنم می‌گیره مثل حُر مثل حبیب مطمئنم آقا منو دوست‌داره عجیب خیلی معنا گفتن از زندگی ولی زندگی برای من یعنی حسین‌ ابن‌ علی تب جنونم تب حسینه پیام کیانی

نشه‌خاموش‌این،حرارته‌عشقت همه‌عالم‌در،اسارته‌عشقت یاابوفاضل، قبله به تو مایل قلب‌هرمجنون،سفارته‌عشقت دل ودلدارم،یارم‌یاابالفضل بی‌توبیچارم،یارم‌یاابالفضل چاره،یاره دل‌به‌ماه‌دچاره ابرو،همون تیغ ذوالفقاره قبله به تو مایل ابوفاضل امیرحسین حضرتی

از این خونه دل نمی‌کنم جون می‌گیرم پای این علی بین روضه می‌گم اسمتو محکم روی سینه می‌زنم چیه اسمت، خدایی اسمت به جون عزیزم ته زیبایی اسمت نوش جونم که از تو می‌خونم اجازه بده نوکر این خونه بمونم ای تمنای سائل حسین عشق مجنون و عاقل حسین بی‌قرار دیدارت منم یا ‌اباعبدالله الحسین اباعبدالله، اباعبدالله، اباعبدالله از این خونه دل نمی‌کنم پیام کیانی