سینه زنی

نوشته اند وقت مرگ وقت  دیدن علیست برای مرگ انتظار بیشمار میکشم علی علی حیدر حیدری حیدری علی علی ذکر علی امیرحسین حضرتی  

پرچمت گر سرنگون شد من نگه میدارمش غم مخور بعد از تو پشتیبان پرچم زینب است ملجا اهل حرم تا ظهر اگر عباس بود شب نگهبان در کنار نهر علقم زینب است خون به سرما جاری نمی شد اگه زینب نبود اربعین کسی راهی نمی شد اگه زینب نبود شیر زن کربلا به کوفه چون جای علی نشست عالم از اون خواسته چشم جهان باز کرد کاخ ستم رو بست ای فراتر از غمه زینب عالمه بی معلمه زینب خواهر شاهانه زینب اربعین کسی راهی نمی شد زینب نبود امیرحسین حضرتی

شور محشره تنها لشکره لوطی نوکر ابالفضله اهل دل میگن رزق نوکرا دست مادر ابالفضله مجنون و غم لیلا مجنون ابالفضلم آباد شدم از وقتی ویرون ابالفضلم من کرب و بلا میرم مهمون ابالفضلم اباالفضل آب آور اباالفضل ساقی جهان فانی اما ابالفضل باقی مسیحی رو عشقت مسلمون کرده جوونمردیتو دید عوض شد یاغی رزق نوکرا دست مادر ابالفضله پیام کیانی

السلام ای بانو کریمه که دلم برا تو یا کریمه توی اوج سختی ها بهم گفت نخورم غصه خدا کریمه ماه منه حرمت آرامشگاه منه که پناهی واسه هر آه منه هر آه که منه من زمین خوردم بی بی تو بلندم کن تو بلندم کن من رو سربلندم کن بی بی معصومه مددی حرمت شبیه اقیانوس ماه پیش گنبدت فانوس یه شبی می‌خواد کبوتر شه شده حسرت به دل پابوس یار دلم حرم تو آرامشگاه دلم بی تو روی سرم آواره دلم یار دلم ای که سکانم بی تو بی کس و کارم بی تو با غریبی ها غریبم آشنا دارم بی بی معصومه مددی السلام ای بانو کریمه محمد عطایی نیا

به روی چادرش فقط دست نیاز می‌کشم سگ رقیه خاتونم نمی‌خوام آدم بشم جونم رقیه جونم اسمت نقله زبونم میخوام تا آخر عمر برای خودت بخونم ای جان دلم ای جان دلم تو زندگیمی تا دمه لحد رقیه به تو میفته کارم  هر جهت رقیه امید ناامیدی و صبح سپیدم پناه من خونه آخرت رقیه به روی چادرش فقط دست نیاز می‌کشم محمد عطایی نیا

پسر شاه جلوه ی ماه اسم تو صدر اذان بعد الله من به جامت به بیانت شد خدا مات تحریر اذانت به لحن تو چه ها ممکن که ممکن شد شنیده کافری صوت تو مومن شد شده طیب به عشق روی تو نوکر موذن زاده به شوقت موذن شد امیر عربی علی اکبر تجلی زمین علی اکبر تو رب الغضبی علی اکبر مبارز طلبی علی اکبر چه حیدر نسبی علی اکبر پسر شاه محمد عطایی نیا

سلام الله علیک یا کعبة الرزایا، قبلة البرایا نوحه کربلا یا جَبَلُ الصّبر نازم به آن زنی که علمدار شام بود مصداق ذوالفقار علی در نیام بود رحمت به شیر مادر آن شاعری که گفت زینب اگر نبود امامت تمام بور زِ مدحش جهان می‌لرزد عدو بی امان می‌لرزد چنان اُسکُتو می‌گوید زمین و زمان می‌لرزد سلام الله علیک یا کعبه الرزایا محمد عطایی نیا

ارتباط من با حرمت چشمیه کربلا دریا و ضریحت کشتیه من نشده چیزی بخوام بهم نده به جون مادرم اربابم مشتیه منو بزن بسوزون صدام اگه در اومد جز وقتی گفتم حسین اشکم مگه در اومد خشک و ترم بسوزه اگر که درد سرم من برا خودت میخوامت اصلا حرم نبرم کربلا کربلا ارتباط من با حرمت چشمیه محمد عطایی نیا

باباعلی باباعلی یدالله تعالی تو عالی تو اعلا داره کعبه میگرده دور مولا حسودا بسوزن خدا همش تو رو میبره بالا باباعلی محمد عطایی نیا

چه شهابی چه نقابی یا علی بن الحسین چه جنابی چه مقامی چه کلامی من شهادت میدم تو امامی تویی مرجع تویی آیت علی اکبر شده دردم با دوایت علی اکبر چه صورت بر تو می آیم به این نیت سرم خاکه کف پایت علی اکبر تماما هنر علی اکبر قمر در قمر علی اکبر امیرم پدرت علی اکبر ازل تا به ابد شدم نوکر شدم مفتخره علی اکبر منم کلب در علی اکبر علی اکبر علی اکبر چه شهابی چه نقابی علی اکبر محمد عطایی نیا

جداً اگه تو رو نداشتم چه روزگاری داشتم دنیام چه سوت و کور بود امام حسین نداشتم ممنون ممنون ممنون تو ام قد کشیده با آب و نون تو ام این من این تو انشاالله اربعین مهمون تو ام یا اباعبدالله یا اباعبدالله جدا اگه تو رو نداشتم وحید شکری

ما کشورمون کشور عشاقه هستش یه رسمی بین این مردم دلتنگای کربلا میرن مشهد دلتنگای مدینه میرن قم ما ترس نداریم، این کشور بیمه بیمه‌‌ی نگاه و دستای دعای سلطان و کریمه هرچی هم بشه باز دلمون آرومه با امام رضا با حضرت معصومه یا امام رضا، یا حضرت معصومه ما فدایی تبار زهراییم ماییم همیشه نوکر دربست شاهنشه‌مون امام رضا جانو خاتون ما حضرت معصومه است هستیم یه عمری جَلد این دو گنبد حاجی‌های عشقیم، قم صفای ما و مروه‌مونه مشهد آره زندگی برا ما بی مفهومه بی امام رضا، بی حضرت معصومه یا امام رضا، یا حضرت معصومه ما‌ کشورمون‌ کشور‌ عشاقه محمدرضا نوشه ور

دخت موسی تویی ذکر عیسی تویی قبله ی حاجت گبر و ترسا تویی باز شده درب جنت از صحنت میرسد بوی غربت از صحنت تو دنیامی عقبامی بانوی کرمی تو امیدی تابیدی نور محشرمی یا معصومه معصومه معصومه بی بی آمدی بر سرت چادر مادرت خاک ایران شده منزل آخرت در سرت شور دلبری داری شوق روی برادری داری آه محزونی گریونی واسه روز وصال آه دل ریشه چون میشه هر روز تو یه سال یا معصومه معصومه معصومه با شما مهربان طفل و پیر و جوان محملت هم نرفت بین نامحرمان بی گمان گریه کرده ای هر شب در عزای اسارت و زینب وای بازارو آزارو زخمِ جای طناب وای انظارو دربارو چوب و بزم شراب وای یا زینب یا زینب یا زینب خانوم دخت موسی تویی ذکر عیسی تویی محمدحسین پویانفر

من دست شستم از همه دنیا از استکان چایی تو نه بازم من بیچاره رو دریاب کم میشه از آقایی تو نه چای داغ روضه ات توی دست سردم بهترین درمونه برای دردم هو الشفا این بخار کتری بزم عزات هو العزیز پیرغلام چایی ریز روضه هات هو الحیات یا اباعبدالله جونم فدات نماهنگ من دست شستم از همه دنیا محمدحسین پویانفر

رفیق مقدسه آدم رفیق اگه نداشته باشه بی کسه رفیق مقدسه رفیق امام حسینه که برای ما بسه رفیق مقدسه روزایی که همه میرن امام حسین کنارته تو خستگی تو بی کسی قرار بی قرارته تا حدی که همه برن حسین سر مزارته ریشه کردی تو همه لحظه های زندگی ای رفیق پیری و ای رفیق بچگی حسین حسین رفیق یه نعمته رفیق تو سختیا برای ما غنیمته رفیق یه نعمته رفیق امام حسینه که ته رفاقته رفیق یه نعمته امام حسین تو سختیا محاله که رهات کنه دو عالمو بهت میدن اگه بخواهد نگاهت کنه دیگه چی از خدا میخواهی اگه به اسم صدات کنه آخر رفاقت و آخر مرام حسین بیشتر از همه تو رو دوست دارم امام حسین حسین حسین رفیق مقدسه محمدحسین پویانفر

بردن اسمت واسه دل من آرامشه آخرش این عشقت منو به جنون میکشه دل و دلبر آقا جانم یا علی اکبر ای صنما رو به تمثالت میچرخه هی قبله نما تو فقط لب تر کن من واست رگ میدما خوبه قلبم پیشت پر تلاطم شه تا دلم بین همین عاشقا گم شه خون میریزم واست منتظر بودم تا محرم برسه صبح هشتم شه شهزاده علی اکبر با علی اکبر میزنه ضربان دلم اسمشو تا میگم میگه حسین جان دلم دین و دنیا آقاجانم ای ماه لیلا ای صنما تو مقامت میشنم لطمه میزنما اونکه با اسمت دیوونه میشه منما ای صنما اسم تو اکسیره تب جنونه به تو وابسته است پس دل دیوونه نوش جون هرکی وسط دسته سرشو پای عشق تو میشکونه بردن اسمت واسه دل من آرامشه حسین ستوده

هزار و خورده ای ساله علی بشر بود یا نه تو ذهنا سواله علی با اینکه خدا نیست ولی شبیه خدا یکیه دو تا نیست تا بر طرف شه تردیدم از صفات حق تعالی اینو فهمیدم که خدا خودش میگه که من علی هستم این علیه که میگه خدا نخونیدم علی اوصافش همه رو به شک انداخت وقتی که رو کعبه تا همیشه ترک انداخت دشمن حیدر کسی نمیشه ساده اولین شرطش اینه که باشی حرومزاده چه گرد و خاکی به پا شد تا پای مولا علی به معرکه وا شد علی ابهت محضه علی میگم دومی تو گور میلرزه سردار صف شکن حیدر تنها یک نمونه از شجاعتش خیبر بشنون خلیفه های جعلی ترسو تو اُحُد کجا بودید کنار پیغمبر دشمن حیدر به خدا که گمراهه همیشه تو جنگا صحبت اسداللهِ علی وقتی که تو دل خطر میره اون طرف رو کوها دومیه که در میره علی بشر بود یا نه وحید شکری

تویی باب المرادم همه ی اعتقادم با دوری امتحان نکن گداتو از خاطرم نمیری مگه میشه نگیری دستی که سینه میزنه برا تو با غم تو عجینم میکوبم روی سینم غمتو به همه دنیا نمیدم تویی سیدالاحرار پا علم نگهم دار حالا که از همه دنیا بریدم دست خودم نیست آقا قلباً تو رو دوست دارم خودم اینو میدونم ولم کنی بیچارم حرم تو رویامه تیو شب مهتابی گشتم همه دنیا رو نیست مثه تو اربابی حسین حسین ای جانم زحمتم رو کشیدی تو اوج نا امیدی کسی جز تو نبود پشت و پناهم من کویر تویی رودم توی بیراهه بودم روضه های تو کرده سر به راهم ممنون لطف زهرام اگه میباره چشمام تو غمت رو به هر دلی نمیدی تو سختیای دنیا هوامو داشتی اما غیر بدی ازم چیزی ندیدی از تو چه پنهون دوریت برا دلم سنگینه تویی همون آقا که حتی غمت شیرینه از کرم تو دوره که بگی ازم سیری هرچی باشم بازم دست منو میگیری حسین حسین ای جانم تویی باب المرادم حسین ستوده

ازل علی، ابد علی، شیر علی، اسد علی پیغمبر تو سختیا از تو گرفت مدد علی حرز زهرا جوشنِ علیه، پیراهنش کفن علیه رعد و برق آسمونا همون، تکبیر غرّا و مُطَنطَنِ علیه صفدره، نام‌آوره، سُکّان عالم دست حیدره اعجازشو دیدن همه، تفریحِ مولا فتح خیبره صراط علی، سبیل علی، مرشدِ جبرئیل علی کَلیم ازت مدد گرفت، عصا رو زد به نیل علی عرش اَعلی منبر علیه، شاه عالم قنبرِ علیه کلّ عالم محضر علی و عالم مبهوتِ فتحِ خیبرِ علیه مرد علی، خوش‌نام علی من تعظیم می‌کنم به آقام علی بدخواهِ تو باباش کیه؟ من که مادرم زهراست بابام علی علی علی علی حیدر... ازل علی ابد علی وحید شکری

دلم کبوترشه اینجا مملکت رضا و خواهرشه مهمون فاطمه است اونی که محضرشه از این جهت میگن مزار فاطمه چون معصومه است اونکه انعکاس مادرشه ببند دخیلت رو به چادر بانو که رشته ی مهر و نمیبُره بانو جان جانانه مرکز ایرانه اذن دخولش ذکر رضا جانه انقده دل به برادرش بسته پرچمش رو به سمت خراسانه مددی یا معصومه گره گشای منه این بی بی زینب امام رضای منه گنبد طلاش فانوس شبای منه وقتی گره میفته توی کارِ دلم تهران به قم فقط برو بیای منه نگاشو دوست دارم که چاره ی درده دلم تو ایوونش بهشتو حس کرده حرمش بازه مرکز اعجازه واسه ی شعرام قافیه پردازه انقده خوبه انقده خانومه بردنه اسمش روزمو میسازه مددی یا معصومه دلم کبوترشه حسین ستوده

نور نجفه، پُر شور نجفه هر جا اسم جنّت اومد شک نکنید منظور نجفه تنها شهری که یه حرم داره پُر از انگور، نجفه علی، دلیل مسلمون شدنم نجف، خونمه و مثل وطنم دینِ بی‌مولا به درد نمی‌خوره بی‌نجف دنیا به درد نمی‌خوره اگه حج رفتی دور خونه‌ی خدای علی نشی مبهوت نمازای بی‌ولای علی جای پای سگ قنبر می‌ارزه صد دفعه به جای سجده‌ رو پیشونیِ دشمنای علی راز نجفه، اعجاز نجفه اون زمین که لطف خدا شد به همه ابراز نجفه نقطه‌ی شروع واسه‌ی پَر زدن و پرواز نجفه علی، سند حلال‌زادگیمه نجف، به‌خدا همه زندگیمه بی علی هیچکی نشد خداپرست اذون صبح نجف یه چیز دیگه‌ست کسی حتّی نمی‌تونه بشه شبیه علی برای معجزه ذکر لب مسیحه علی نداره جای تعجّب اگر که زنده بشه یه جنازه تو طوافِ دور ضریحِ علی نور نجفه وحید شکری

کیمیا خاکه نجف، فوق ادراکه نجف تنها راه تشخیص نطفه‌ی پاکه نجف تفسیر آیه‌ی نعبد ایّاکه نجف خورشید از تو آسمون سجده می‌کنه به خورشید رو گنبدش روزیِ دو عالمو تقسیم می‌کنی تو از درون مرقدت این دنیا تو رو برا فرمانروایی احتیاج داردت عرش معلی نجف، مِیِ گیرا نجف هیچ کجا حس غرور ندارم الّا نجف خونه‌ی بابا نجف دُر و دریا نجف ما حلال‌زادگیمون می‌خوره امضا نجف کیمیا خاکه نجف فوق ادراکه نجف وحید شکری

رفتی و چقدر، دلتنگ تو شدم شهر به شهر منم، دنبالت اومدم زندگی برام، تلخِ بدون تو سختِ این فراق، اما به جونِ تو من کجا، داغ زینب کجا نعل مرکب کجا، وای وای وای تو کجا، کرببلا کجا ذبح از قفا کجا، وای وای وای خواهر نیستی بدونی چی کشیدم داداش خواهر نیستی بدونی من صبورتر از دل زینب ندیدم داداش خواهر نیستی بدونی دیدن جسم برادر روی خاکا ساخته خواهر نیستی بدونی دیدن یک خنجر کهنه رو حنجر سخته حرمت منُ، این جوری داره قم با محبتن، اهل دیار قم آب تکون نخورد، یک لحظه تو دلم شاخه‌های گل، ریختن رو محملم قم کجا، کوفه و شام کجا سنگ و دشنام کجا، وای وای وای وای قم کجا، بزم اغیار کجا کوچه بازار کجا، وای وای وای زن نیستی که بدونی رد شدن از پیش چشم بی‌حیا دشواره زن نیستی که بدونی سخته صورت رو پوشوندن با یه آستین پاره زن نیستی که بدونی مجلسِ نامحرما اون اضطراب یعنی چی زن نیستی که بدونی زینبُ بردن توی بزم شراب یعنی چی جونمُ گرفت، آخر همین فراق اما بدتر از، این داغ دارم سراغ یک سه ساله مُرد، از دوری پدر هی می‌گفت بابا، من رو بیا ببر من کجا، خار صحرا کجا رفتی بابا کجا، وای وای وای من کجا، روی نیلی کجا فحش و سیلی کجا، وای وای وای دختر نیستی بدونی دختر شامی منُ بازی می‌ده بابا دختر نیستی بدونی قاتلت گوشواره از گوشم کشیده بابا دختر نیستی بدونی چند شبِ خوابت رو دیدم روی پات می‌شینم دختر نیستی بدونی یک دفعه لکنت می‌گیرم زجرُ تا می‌بینم رفتی و چقدر دلتنگ تو شدم وحید شکری

تنها پناه من، تو مقتل افتاده انگاری توو گودال، یک ساله جون داده اذیّتش نکنید،غارتش نکنید دست و پا می‌زنه، راحتش بکنید در هم شد تنت، پیش چشمای من غارت کردنت کو پیراهنت روی خاک داغ صحرا کشتنت کو انگشترت تیکه تیکه شد اعضای پیکرت دعوا شد سرت، بوی خون پیچیده شد دور و برت تنها پناه من حسن عطایی

چون که خورشید به پوشاندن او مأمور بود زینب و بی معجری از ذهن عالم دور بود راوی انگار که در شام و کوفه کور بود روی ناقه نور بود و نور بود و نور بود ای حافظ معجرت ابالفضل ای وارث معجرت رقیه یک حیدر و پهلوون خیبر یک زینب و یک بنی امیه الله الله تبارک الله   به خطابت زینبو به جلالت زینبو به قدر و شوکت زینبو استقامت زینبو به قد قیامت زینبو به نجابت زینبو و به ساحت زینبو ذکر اجابت زینبو بعد کربلا همه دیدن امامت زینبو زینب زینب زینب زینب   ای مهار ناقه ات در دست سکاندار عرش ای رکاب محملت پای ابالفضل علی کربلا در کربلا میماند اگر زینب نبود ای علمدار قیام جای ابالفضل علی ای حافظ پرچم ابالفضل ای وارث خطبه های حیدر عالم همه مبهوت که آمد از محمل تو صدای حیدر الله الله تبارک الله   به جناب زینبو به رکاب زینبو نور حجاب زینبو انقلاب زینبو فن خطاب زینبو به فضائل زینبو زنِ کامله زینبو عامل و عادله زینبو عاقل و قابلِ زینبو منبر محملِ زینبو ابن مرجانه زمین خورده مقابل زینبو زینب زینب زینب زینب چون‌ که خورشید به پوشاندن او مامور بود وحید شکری