سینه زنی

کشتید عزیز دلمو چرا ول نکردید انقده دور و بر این بچه ها نگردید دختر نداری مگه زجر نکش موی رقیه رو گوشواره شو بردی نبر النگوی رقیه رو آتیش نزن این حرمو با گیسوی رقیه رو بیشتر از این خونی نکن سر و روی رقیه رو خاک دو عالم به سرم دور شید از دور حرم زنده است هنوز برادرم رها کنید این بدنو آخه جون نداره انقده خون رفته ازش دیگه خون نداره ای شمر نمیسوزه دلت واسه زخم و جراحتش نشکن دیگه حرمتشو نکش پاتو رو صورتش بازی نکن با این رگا شمر ببر تو رو خدا دختر نداری مگه زجر حسین ستوده

جنازم میگه یاحسین حتی وقتی مرده باشم سرنوشتمو نگاه کن نمیتونم ازت جداشم عاقبت بخیری یعنی بیقرار روضه‌ها شم از دعای خیر بابا نمی‌تونم ازت جدا شم دنیا بی وفاست آره دنیا همه آشوبه من زیر همین پرچم حالم با حسین خوبه گریه می‌کنم زیاد تا به چشم تو بیاد روزگار رو بگذرون خدایا جوری که حسین بخواد یاحسین جنازم میگه یاحسین مازیار طاولی

جَعَلَ شَفاءَ فِی تُربتی عشق بی‌حدود و بی‌مرز منم ملک شخصی حسین ابن علی جنت الله عَلَی الاَرض منم خاکم ولی از خود، رنگ و بو گرفتم به خاطر حسینه آبرو گرفتم منم همون که از روز اول خلقت خدا شبیه‌مو روی زمین نداشته منم همونم که سال شصت و یک محرم عقیلةُ العرب قدم سرم‌ گذاشته فخر می‌کنم به خونه‌ی خدا فخر می‌کنم به عرش کبریا فخر می‌کنم منم کرب‌وبلا جَعَلَ شَفاءَ فِی تُربتی مازیار طاولی

آرزوته کربلا اربعین به امام رضا بگو فقط همین یک نفر هست نزنه روتو زمین به امام رضا بگو فقط همین دست خالی اومدم این بار منو هم دست پر برم گردون بیا ونذار روسیاه بشم منو هم مثل حر برم گردون نذار نوکرت بمونه تیره بختش تو خودت گفتی منو میخری آقا می دونم دیگه الانه وقتش آرزوته کربلا اربعین

کربلا نقطه رفاقت ماست این رفاقت یعنی رفاقت خاص آقاتو اینجوری معرفی کن حسین یعنی یعنی خدای احساس مداحی رفاقت خاص حسن عطایی

ام‌البنین یادت داد که تو به معرفت و ادب زبونزد باشی ام‌البنین یادت داد میون امام حسینیا سرآمد باشی علم تو فرق داره حتی بوی حرم امام حسین با حرم تو فرق داره دیدم از تعصب ارمنیا که قسم تو فرق داره قسم تو فرق داره نفسی به فِداکَ، ساقی العطاشا الحق و الانصاف حرمت داره تماشا کاخ علویه، دربار ابالفضل ایوون طلاییت عظمت داره ابالفضل ام‌البنین یادت داد محمدحسین حدادیان

هر چه داریم همه از كرَم عباس است خلقت جنت حق لطف كم عباس است نه فقط خلق زمین عبد و غلامش باشند به خدا خیل ملائك حَشَم عباس است نور بر شمس و قمر ماه بنی هاشم داد عرش یك ذره ز خاك قدم عباس است در صف حشر علمدار ِشفاعت زهراست علم فاطمه دست قلم عباس است نام معشوق مبر نزد من از عشق مگو عشق دیریست كه در پیچ و خم عباس است ای كه حاجت ز حسین میطلبی دقت كن پرچم شاه به سوی حرم عباس است كاشف الكرب كه غم از دل عالم ببرد لب خشكیده ي شش ماهه غم عباس است  كرَم عباس است حسین سیب سرخی

من مستم اباالفضلم هوشیار نخواهم شد از خواب دو چشمانش بیدار نخواهم شد ماه بلند ام البنین گیسو کمند ام البنین اسمت رو صد و سی و سه بار میگم بخنده ام البنین زانو میزنه ادب بر محضر اباالفضل پا منبر اباالفضل پا منبر اباالفضل زندگیمو دارم از صدقه سر اباالفضل از مادر اباالفضل از مادر اباالفضل جانم اباالفضل ای جانم اباالفضل ... لا حول ولا قوه الا به ابوفاضل عالم به علی نازد مولا به ابوفاضل باب الحوائج عالمین عباسه پسر فاطمه ما رو وارد جنت کنید از باب شارع العلقمه بی تعارف از یوسفم بهتره اباالفضل زیباتره اباالفضل زیباتره اباالفضل من مستم اباالفضلم محمدحسین حدادیان

از دل بی خبرم نکنه بی خبری گمشده عروسکم واسم عروسک میخری دستمو سفت بگیر نکنه گم بشم از کدوم طرف بریم من نمیبینه چشم ناز میکنم برات آغوشمو باز میکنم برات تا سر زخمیتو بغل بگیرم قسمتم این شده بابای من نقش زمین شده برای زخمای روی سرت بمیرم دستمو سفت بگیر نکنه گم بشم از کدوم طرف بریم من نمیبینه چشم ناز میکنم برات آغوشمو باز میکنم برات نمیدونی که دلم چقدر تنگ شده سر گوشواره های دخترت جنگ شده نمیدونی که چقدر سر من داد زدن منو وقتی که سرت داشت میفتاد زدن نصف شب اومدی رسیده جونم به لب اومدی چرا لبای تو ترک خورده عزیزم میشه نگات کنم لکنت نمیزاره صدات کنم همینه که آبرومو برده عزیزم ناز میکنم برات آغوشمو باز میکنم برات من نمیبینه چشمم حسن عطایی

سرنوشت حسنه سیّد شباب اهل بهشت حسنه جانِ جان حسنه شاه‌‌بیت شعرای لطیفیان حسنه حاجت خواسته را چند برابر داده‌‌ست طیّب‌الله به این لطف دوچندانِ کریم طلب رزق نکردیم زِ دربار کسی نان هر سفره حرام است مگر نان کریم کریم حسن، امام حسن فصاحت سلام حسن حسن، حسن، حسن... سرنوشت حسنه محمدحسین حدادیان

دلاورانه به لشکر میزنه اَزرق و با یه تَشَر ،سر میزنه قیامته، شهامته قاسم بن حسن بن علی بن ابی طالب مثل حسن، با اُبهته قاسم بن حسن بن علی بن ابی طالب هر یک ضربش، بین لشکر طوفان کرده، قاسم تو هر غزوه، با پیروزی برمی‌گرده، قاسم مثل باباش، بی ماننده دستاورده، قاسم رو هوا سر میره، قلب لشکر میره با هجومش داره، تیغ و سپر میره طوری سمت میدون، حیرت آور میره انگاری حیدره که، سمت خیبر میره هنرورانه به میدان میزنه حسن کاَنه به جولان میزنه شیر و یله، بی مثله قاسم ابن حسن ابن علی ابن ابی طالب این پسره، شیر جَمَله قاسم ابن حسن ابن علی ابن ابی طالب دشمن دشمن، لشکر لشکر قلع و قم کند، قاسم با یک ضربه، شر ازرقها رو کم کرد، قاسم لشکر پاشید، صحنه جنگ و تا مبهم کرد، قاسم فاتح پیکاره، شیر بی تکراره تو رگهاش خون، مجتبی را داره شیعه‌ی حسین و، سر براش می‌زاره قاسم ابن الحسنه، نوه‌ی کراره دلاورانه به لشکر میزنه حسن عطایی

این نوه‌ی فاطمه ابنُ الحسن قاسمه خَلقاً و خُلقاً شبیه قمرِ بنی‌هاشمه قدم قدم قدم آهسته برمی‌داره جنگیدنش خطر داره آخه دست‌پرورده‌ی علمداره چه تلاوتی ماشاءالله چه قیامتی ماشاءالله انگار حسن اومده میدون چه ابهتی ماشاءالله ای جان ای جان ای جان، اومده دنبالِ خَیرالعمله ی جان ای جان ای جان، پسرِ ارشده شیرِ جَمَله... چه گرد و خاکی کرده شاخ شمشادِ حسین همش حریف می‌طلبه این تازه دامادِ حسین رجز رو لب‌هاشه خونِ علی تو رگ‌هاشه از چشم بد به دور باشه همیشه حرز فاطمه به همراشه مردِ تن به تن ماشاءالله یَلِ صف شکن ماشاءالله از نسل و از تبار شیران اقتدارِ حسن ماشاءالله ای جان ای جان ای جان تو رشادتش ضرب‌المثله ای جان ای جان ای جان پسرِ ارشده شیرِ جَمَله... نوه‌ی فاطمه حسن عطایی

خودمو پیش حسین خراب کردم ولی رو محبتش حساب کردم خودمو زدم براش ثواب کردم امام حسینی ام اینه فریضم سلام من به ساحت عزیزم کسی بغیر تو منو نفهمید من اربعین نیام حرم مریضم اربعین حرم منو ببر همراهِ روح الامین حرم قشنگترین خاطره هامه اولین حرم الهی به دست یلِ ام بنین حرم مهربون من حسین اباعبدالله خودمو پیش حسین خراب کردم حسین سیب سرخی

به احترام نام تو منم شدم غلام تو من که بغیر تو بریدم زندگی مو پای پرچم تو میدم من یه شب به مادرم  تو روضه گفتم مهربون تر از امام حسین ندیدم مجنونم باحسین بی همتا حسین دوست دارم از ته قلبم یاحسین عشق زیبای من تو دنیای من می افتم به پای تو ای آقای من شبیه آب شبیه عابسو زهیر باعشق تو عاقبت بخیر میشه هرکی دل ببنده به نگاهت خوش به حال هر کی اومده تو راهت من پیش هرکی خم نمیشم اما تعظیم میکنم به سمت بار گاهت عشقت خیرالعمل شاه لم یزد مردن پای پرچمت احل من العسل عشق زیبای من تو دنیای من می افتم به پای تو آقای من منم شدم غلام تو حسن عطایی

من به حرم بر‌می‌گردم به تو قسم بر‌می‌گردم دوست دارم آقای فوق‌العاده شبیه من مجنون واسه تو زیاده خدا به من کربُبلاتو هدیه داده همه خاطرات خوب زندگیم کربلا اولین عکس قشنگ بچگیم کربلا ما به سرزمین مادری می‌گیم کربلا حُسن انتخاب من سایه‌ات مستدام به عمرم اضاف میشه هروقت کربلام آخ یادش به خیر بابُ القبله بود گفتم لبیک یا حسین رو دوش بابام یا عزیزالله ابی‌عبدالله... کربلا قبله‌ی آفاق محل اجتماعِ عشّاق خونه‌ی امن من شیرین‌ترین عشق ضریح بی‌نظیر تو قشنگ‌ترین عشق حرم شده اولین عشق و آخرین عشق حسرتِ ملائکه‌ست حرم خدا میدونه نوکریت جزو اصول دین من می‌مونه از تو دل نمی‌کنم آقا قول مردونه از سفره‌ی تو روزی یک عالم میاد رزق اربعینای هرسالم میاد بعضی کربلاهام تا دیر میشه پرچم می‌فرستی و دنبالم میاد من به حرم بر‌می‌گردم حسن عطایی

هر کی یه بار مقتلتو بخونه گریه می‌کنه مادر پیر من برات شبونه گریه می‌کنه مرد اونه که تو روضه‌هات زنونه گریه می‌کنه خلاصه هر کی روضه‌ات رو بدونه گریه می‌کنه حسین ای مظلوم می‌خونم به زیر لب هی آروم، ای مظلوم حسین ای مظلوم غم من روضه‌اته والله غم دنیا که غمی نیست روضه خوندم و مریضم داغ تو داغ کمی نیست ای ذبیحاً بلقفا حسین مظلوم کربلا محال اشک من نیاد روضه که می‌ره قتلگاه یا وقتی روضه‌خون می‌گه مونده نگات به خیمه‌گاه خودت پناه عالمی مونده بودی چه بی‌پناه چقدر برای غصّه‌هات، گریه می‌کرده ذوالجناح حسین ای عطشان کاشکی واست بمیرم آقا جان ای عطشان حسین ای عطشان قربونت برم که حتی تو تنت پیراهنی نیست بعضی حرف‌ها رو نمی‌گم بعضی حرف‌ها گفتنی نیست هر که یه بار مقتلتو بخونه مازیار طاولی

وصف شورِ شیرین لحظه‌ی وصاله زندگی بدون کربلا محاله ما مقامی چون انبیا داریم خوش به حال ما کربلا داریم یک جهان مجنون، یک بغل مضمون با غم تو داریم رزقمونو از نوکری زیر علَم تو داریم بنده‌ی توام که بنده می‌نوازی زندگیمو توی روضه‌هات می‌سازی ذره‌ام من تو مهرِ تابنده تو پناهگاه و من پناهنده داروندارم رو که دارم از صدقه سرِ تو چیه بهتر از اینکه یه آدم باشه نوکر تو ذکر دلنشینم یا اباعبدالله فکر اربعینم یا اباعبدالله من خطا کردم تو عطا کردی قسمت من هم کربلا کردی پای تو جوونیمو میذارم تا که موسفید شم انقده میام کربلا یه سال اربعین شهید شم لحظه‌ی وصاله حسن عطایی

دل ما به درد بخور نیست با بدا بشینی یه طور نیست حرفه تو دلمه میدونی تو این روزا دل کی پر نیست برا همه رفیق با مرام برا همین فقط تو رو میخوام برات بند نمیاد بارون اشکام تویی آقای مهربونی که رفیق تر میشی با همونی که میگه که من امام حسین نمیخوام شیرین تر از بغل مادر حرم حسین همیشه بالاست علم حسین شیرین تر از بغل مادر امین قدیم

توی میدون می‌ره شونه به شونه با حسین، زینب همه محو خطبه‌ای که می‌خونه با حسین زینب تنها اسمی که همیشه می‌مونه با حسین زینب زینب کنز حیا زینب زینب دین و دنیا زینب زینب عمتی یا زینب انقلاب زینب جاویدانه بانویی از نسل سردارانه روی منبر خطبه‌ی جانانه خنجر به قلب ابوسفیانه روی منبر مو نمی‌زنه اصلا با علی زینب صد و ده بار توی خطبه می‌خونه با علی زینب که نکرده اقتدا به کسی الا علی زینب زینب جان کلام زینب زینب بنت الامام زینب زینب حُسن‌ختام زینب آرامش قبل از هر طوفانه زن ولیکن مرد هر میدانه صلی الله علی بنت فاطمه لعن الله علی ابن مرجانه توی میدون میره شونه به شونه امیر طلاجوران

یا حبیب الانصار به ما کن نگاهی به اَبی اَنتَ و اُمّی یا حُرّ ابن ریاحی کاش مثل تو ما رو بخره فاطمه بشیم یار صاحب‌زمان پسر فاطمه تو حُرِّ حسینی آقا آقا آقا تو دُرِّ حسینی آقا آقا آقا العفو یا سیّدی حسین حسین حسین با گریه می‌گفتیم به آقای عطشان میشه بغل کنی حرِّ پشیمانتو آقا جان من بودم که نهر آبو به روی تو بستم من بودم که آقا دل زینبو شکستم می‌گفتی با گریه‌ات ببخش ببخش ببخش حسین تو رو به رقیه‌ات ببخش ببخش ببخش حسین یا حبیب الانصار حسن عطایی

نفسش باز بند اومده ای زجر زجرش نده بچه که بترسه لکنت می‌گیره نفسش باز بند اومده ای زجر زجرش نده عمه واسه تن زخمیش بمیره پاهاش ترک خورده چوب فدک خورده جلو چشای بچه‌ها خیلی کتک خورده تنش سیاه میشه گریه به راه میشه اگه یه کم نازش بدید مگه گناه میشه نفسش باز بند اومده حسین ستوده

دست نگهدار نگو کار تمومه اینکه رو خاک غریبه عمومه دست نگهدار که عمه‌ام نبینه بی‌مُروت پاشو از رو سینه صبر کن نمی‌کُشن این‌جوری مظلومو سر نبرید امامِ معصومو صبر کن توی دل اهل حرم غوغاست مگه ندیدی مادرش اینجاست یکی بیاد جلو چشم مادر رو بگیره یکی بیاد از قاتل خنجر رو بگیره وای عمو، عمو حسین دست نگهدار دیگه جون نداره ذکر می‌خونه با لبای پاره نامسلمون یکی آب بیاره سر بریدن یه احکامی داره صبر کن بذار یه ذره بند بیاد خونش این‌جوری با پا برنگردونش صبر کن نکش موهای سرشو نامرد عمه نبین این صحنه رو برگرد لحظه‌ی سر بریدنِ امام عالمینه صدای العطش میاد از جگر حسینه دست نگه دار نگو کار تمومه حسن عطایی

دارم میام بی زره دارم میام بی سپر حسن حسن گفتو زدم به قلبِ خطر زره اگه نبود قلبم که هست سپر اگه نبود دستام که هست بابام اگه نبود تو کربلا وارثِ عزتِ بابام که هست ده سالمه قد ده تا مرد جنگی هیبت دارم ده سالمه نمی‌دونن که با حیدر نسبت دارم عبداللهَم من عاشقِ ثاراللهَم نفس‌نفس می‌زنم نفس بمونه برات قدم‌قدم می‌رسم بالا سرِ دشمنات پسرِ حسنم شیرِ جَمَل برا کوفیام مثل اجل شبیه داداشم تو راه تو شهادته برام شهدِ عسل سربازتم لا اَفارِق نمی‌افته از روی لب‌هام سربازتم یه تنه یه لشگرم حتی اگه تنهام، عین بابام عبداللهَم من عاشقِ ثاراللهَم خدا برام خواسته بود که یاسِ پرپر بشم اصلاً با سر اومدم برا تو بی‌سر بشم خدا رو شاکرم شد نوبتم فدای شدن شد قسمتم همیشه پناهم بود شونه‌هات دَمِ آخر رو هم رو سینه‌اتم شکر خدا وقتی می‌رسن با نعل تازه مرکبا شکر خدا قبل تو پیکر من می‌افته زیر پا خونِ خدا دارم میام بی زره حسن عطایی

شأن و مقام تو بی‌کران زینب ذکر ظهور صاحب زمان زینب آینه‌دار حُجب و حیا زینب مثل علی شو خطبه بخوان زینب خالق نوری، منشأ شوری چون تو ندیدم زنِ غیوری حیدر ثانی، علی لسانی شأن تو بالا فوق بیانی نبض قیامی، فاتح شامی نطق فصیح هر چه کلامی بالاتر از عرش معلّی زینب‌کبری ای ما رَاَیتُ اِلّا جَمیلا ای دخترِ محبوب حیدر، مجذوبِ حیدر با نطق تو پا می‌کوبه حیدر جَبَلُ الصَبر زینبزینب زینب شأن و مقام تو بی‌کران زینب مازیار طاولی

خانم سه‌ساله خونم بریزه پای روضه‌ات حلاله ما رو به دست زینب دادی حواله دل کندن از تو و این پرچم محاله ای دردونه‌ی ثارالله تو باشی همه جمعند تو خونه‌ی ثارالله رقیه ای دلبندِ ابوفاضل سهم تو فقط می‌شه لبخند ابوفاضل کلید عرش خدا رو به دست تو دادن ملائکه همه پیشت به سجده افتادن از اسم تو می‌شه فهمید مقام تو بالاست پیشِ اباالفضلی و خیلی پرچمت بالاست یارم رقیه خیلی من اسمتو دوست دارم رقیه سر رو بیرقت می‌زارم رقیه عشقت نباشه من آوارم رقیه تو آرامش دریایی چادر که به سر داری انگار خودِ زهرایی رقیه ای شور و هیجانِ من اسمت شده بی‌بی جان نبض و ضربانِ من تویی که عشقو به مجنون دوباره بخشیدی سه‌ساله بودی و تو آسمون درخشیدی به پای عشق تو از بچگی زدم زانو خانوم سه ساله حسین سیب سرخی