سینه زنی

خیلی دل تنگتم باوفا خیلی حالم بده این شبا فوری باید ببینم تورو فوری باید بیام کربلا فوری روسیاهم ولی خب میام همینطوری غمگین روو به گنبدت سرم رو میندازم پایین تنها تا ببینی دل بُریدم از همه دنیا تو به حق این شبها جون مادرت زهرا یه وهب بساز از ما جون مادرت زهرا بارون بارونِ اشک چشام مثل مجنونه حال و هوام خیلی دلتنگ و بی طاقتم فوراً باید زیارت بیام فوراً مگه میشه زندگی بدون تو عمراً دردم شده اینکه بی تو بودم و ضرر کردم یارم خیلی بد شدم ولی هنوز دوسِت دارم منه خسته از دنیا به تو روو زدم آقا یه وهب بساز از ما جون مادرت زهرا بیمارم کرده این فاصله غیر از دوری ندارم گله کی میتونه وساطت کنه چاره دست ابوفاضله سقا همه زندگیمو دارم از همین آقا محشر آبروی این دلِ شکسته ی مضطر والا بیقرار موج لطف و رحمتش دریا به وساطت سقا تو رو حضرت زهرا یه وهب بساز از ما جون مادرت زهرا خیلی دلتنگتم باوفا جواد مقدم

یادم نمیرود که همه عزتم تویی من پای سفره تو شدم محترم حسین یادم نمیرود که همه عزتم تویی پیام کیانی

ساقی ساقی ای ساقی جام باده ی باقی هِی بریز و مستم کن از شراب مشتاقی از شراب از شراب از شراب مشتاقی باده ی پیاپی ریز جامه باده کن لبریز ساقیا نشاط آور مطربا طرب انگیز مطربا مطربا مطربا طرب انگیز مستم از سبوی تو دل در آرزوی تو کِی شود که بنشینم دمی روبروی تو روبرو روبرو دمی روبروی تو ساقی ساقی ای ساقی جواد مقدم

پر میکشه دل آدم واسش پر میکشه با ادبه حقه که بچه به مادر میکشه شیر نره جنمش به بابا حیدر میکشه اباالفضل تو محشر چه محشری کنه باید سردار بی سر سروری کنه برادر شاه واسم برادری کرده که ام البنین واسم مادری کنه بگو بسم الله چه نام زیبایی یا ابوفاضل چه نام زببایی ای تمام عشق تمام زیبایی امام العباس امام زیبایی دل میبره از دل اهل حرم دل میبره جان دلم به اباالفضل که کوه شکره پیش حسین راه که میرن قمر در قمره حسین آفریده شد دلبری کنه ابالفضل العباس جنگ آوری کنه بره تو دل میدون قیامت کنه بیاد محضر زینب نوکری کنه لیلی لیلا ای قمر یکتا به تو مدیونن تمام دریاها آبرو دارو خوش نسب تاریخ پسر سوم خونواده زهرا دل آدم واسش پر میکشه حسن عطایی

حالا دیگه یه عمره آزگاره چشام برای روضه هات میباره اینایی که میخونم از عقیده‌است این نوکرت بی تو کسی نداره ای یارم رقیه ای دار و ندارم رقیه همه‌ی کس و کارم رقیه فقط تو رو دارم سامونم رقیه ای دوا درمونم رقیه برای تو میخونم رقیه بهت بدهکارم فقط تو رو دارم قربونت بشم ای آرامشم دیدن صحنت شد تنها خواهشم دیدی آخرش دیوونت شدم اخر من خودم رو واست میکشم از اون قدیم که یادمه مریضا تو روضه‌ی بی بی شفا میگیرن با سفره های حضرت رقیه حاجتاشونو مادرا میگیرن بارونی رقیه عشق عمو جونی رقیه درد منو میدونی رقیه ببین گرفتارم دنیامی رقیه نور دو چشامی رقیه دلیل نفسامی رقیه گره داره کارم ببین گرفتارم کاری کن برام ای گره گشا باب الحوائج دربار حسین آروم دل شاه علقمه کاشف الکرب علمدار حسین  ای یارم رقیه حسن عطایی

داره عمرم با شما سر میشه تنها چشمام براتو تر میشه نوکری که خسته و داغونه توی صحنت روبه‌راه‌تر میشه هرکی گرفتاره هوای حرم کرب و بلا می‌گیره میاد تو صحن تو دلش اونجا جلا می‌گیره یه مادری بچه‌ی لالشو میاره صحنت با یاحسین وا میشه کامش و شفا می‌گیره دنیام حرم عقبام حرم امروزم و فردام حرم درمون این دردام حرم من اربعین می‌خوام حرم بیمه کرده روضه‌هات دنیامو دریا کن با نظرت چشمامو من به هیئت اومدن محتاجم ثابتش کن توی روضت پامو خدا بیامرزه کسی که مارو سامون داده گوشه‌ای از روضه‌ها و هیئتا جامون داده خدا بیامرزه همون که بانی خیر میشه چند ساله که حواله‌ی کرب و بلامون داده راه نجات جونم فدات بوده به ما لطفت زیاد هستی‌مو من میدم برات کی میبریم تا کربلات مگه یادم میره این اشکا نه ما گداییم ولی خب هرجانه زندگیمون می‌گیره پایان و نوکریه خونه‌تون امّا نه عشقمه که با نوکرات دم خورم و می‌جوشم مست جواب سلامتم دیوونه‌ی شیش گوشم آرزومه یه روزی از راه برسه آقا جون مقابل باب الحسین با شما رو در رو شم تاج سری تو محشری هر بی‌ پناه رو میخری خوبه برام این نوکری مارو حرم کی میبری داره عمرم با شما سر میشه حسن عطایی

باید تو این راه پر از پیچ و تاب مثل شکوفه به ثمر برسیم تا که دلامونو خزون نزده بیا به بهترین پدر برسیم بیا مثل پسر مهزیار بگذریم از خوشی روزگار بیشتر از من و تو آقا داره میکشه به پای ما انتظار مهدی میاد غصه و غم میره یقین مهدی میاد زنده میشه دین مبین مهدی بیاد به پا میشه حکومت عدالت حق امیرالمؤمنین بیا تو این مسیر روبه ظهور بریم به آخر گذر برسیم باهم با سینه ای پراز نور عشق بیا به بهترین پدر برسیم با همه وجودت اراده کن دلتو راهی این جاده کن کوچه دلت رو جارو بزن خونه دلت رو آماده کن مهدی بیاد شهرو گلستون میکنه مهدی بیاد عالمو خندون میکنه مهدی بیاد خشکی این کویر ظلمو پر بارون میکنه بیا بزار بخنده روح امید بیا که به نور سحر برسیم اگه دلت بهارو دوست داره خوب بیا به بهترین پدر برسیم یه روزی تموم میشه غصه ها میگذره تلخی این لحظه ها تو که منتظر نشستی بدون نباید خسته شیم از طی راه مهدی میاد شهرو گلستون میکنه مهدی میاد عالمو خندون میکنه مهدی میاد خشکی این کویر ظلمو پر بارون میکنه مهدی بیاد حسن عطایی

چشماتو نبستی رو این دل ساده ام میشه مگه اینقدر خوب باشه یه آدم کی دل به تو بستم که نفهمیدم خودم میدم تقصیر خودت بود اگه عاشقت شدم تقصیر خودت بود من درسته دیر اومدم اما نمیرم زود روشنه که اینجا تو ضرر کردی و منصور تقصیر خودت بود این حال پریشونمو گردن بگیر جز خودت همه عالمو از من بگیر بد بودم اگه جونمو اصلا بگیر حسین حسین حسین چشماتو نبستی رو این دل سادم حسین ستوده

دیگه نمیگم من از درد و غم امشب موی تو رو باید شونه کنم امشب مهمون من هستی ای دلبرم امشب موی تو رو باید شونه کنم امشب ای پاره جونم  خوش اومدی اینجا آرامشم بابا فکرش رو میکردی تا اینهمه با تو تنها بشم بابا دارم گلایه از سنگی که جای پات شد بالشم بابا یه مردی سنگین دست یه جوری زد مثل زهرا بشم بابا بابا یه بار دیگه  بگو دوسم داری بابا زیاد از من بوسه بدهکاری واسه لب خشکت اشکام شده جاری بابا زیاد از من بوسه طلبکاری زهرا شدم انگار وقتی گذاشتی سر رو دامنم بابا از تازیانه ها ، یک دست گل شد سبز روی تنم بابا بابا نبین پیرم ، شاید تو بشناسیم بابا منم بابا یادت میاد بابا جون میگرفتی با خندیدنم بابا نبین اگه حالا  یاس کبودم من عمری واسه بابام  دردونه بودم من نبین شدم پیر و عصایی برداشتم رو شونهٔ سقا برو بیا داشتم گفتم میای پیشم خار توی پامو در میاری بابا نمیدونستم که با سر فقط اینجا ، پا میذاری بابا گریم گرفتش تا یک دختر شامی گوشواره شو دیدم داداشم اصغر کو  اینجا توی بازار گهواره شو دیدم دیگه نمیگم من از درد و غم امشب حسن عطایی

دنیا تو مشتمه، در نجف توی دستامه من یه سحر تُو نجف بشینم همه رؤیامه هر چی بخوام می‌شینم زیر بارون ایوونش خونه‌ی اَمنمه این خونه، خونه‌ی بابامه بابا حیدر آغوش گرم تو بازه برام بابا حیدر، حُبّ تو عین نمازه برام بابا حیدر، می‌شنوی درد و دلای منو بابا حیدر، خوبه که داری هوای منو کم نشه سایه‌ت از سر نوکر بابا بابا دوست دارمت تو رو از همه بیش‌تر بابا بابا عشق و ارادت زائر تو دیدن داره دستی که خورده ضریحتو بوسیدن داره خورشید و ماه به زمین اگه دیگه نتابیدن گنبد زرد تو قدرت تابیدن داره بابا حیدر تنگه دلم واسه بوی نجف بابا حیدر می‌کشی‌ام سر کوی نجف بابا حیدر می‌طلبی منو راستی بگو بابا حیدر، مهمون سرزده خواستی بگو حرف دلم رو می‌کنی باور حیدر حیدر دوست دارمت تو رو از همه بیش‌تر حیدر حیدر دنیا تو مشتمه در نجف توی دستامه حسین ستوده

نجف زیر ایوون چه رویایی دارم منم مثل سلمان چه مولایی دارم تو وقتی بابامی چه بابایی دارم ای پرچم در اهتزاز علی اصل نماز علی ای دلنواز علی ای رهبر حماسه ساز علی آغوش باز علی مردم برام نمیخوان تو برام بساز علی سلمان از عشق تو درس یقین گرفت از اسم تو صدای من طنین گرفت هرکس به اتکاء هرکسی خوشه دست منو فقط ام البنین گرفت شراب محشر رو تا حیدر میریزه که جبریلم پیش علی پر میریزه تو میدون که باشه یه لشکر میریزه فقط سر میریزه ای پادشاه لوکشف علی اوج شعف علی شاه نجف علی ای گوهرِ توی صدف علی تنها هدف علی محشر رو میکنی یک نفره به صف علی آقای ما کیه نورالهدی کیه غیر از ابوتراب فرمانروا کیه اصلاً خدا بهت گفته روی زمین حیدر قدم بزن بفهمن خدا کیه نجف زیر ایوون چه رویایی دارم حسین ستوده

مولا حیدر عشق تو رو فریاد میزنم شیعه داره این وظیفه رو به جز حیدر نسبت نمیدن به بی‌پدر نام خلیفه رو من کینه دارم از یه عده بیزارم خدا به علی وقتی دست پیمان بده وقتی شیری داره خدا سگ نباید جولان بده مولا حیدر دنیا پی تکبیر منه اما حیدر امیر منه هر وقت میشه حرفی از علی اون روزی که غدیر منه آقای منی تنها مولای منی یا حیدر میگم توی قلبم غوغا میشه سبب خیره دشمنت لعن میگم گره وا میشه بر دشمن مرتضی علی لعنت تا صبح قیامت لعنت مولا حیدر چی بگم من از اقتدارت که لشکر گشاییه کارت بال جبرئیل حائل نمی‌شد زمینو میشکافت ذوالفقارت حیدر کرار قدرت پروردگار یدالله بسم الله فرستاد نبی به میدون تنها مردشو کار دشمن تمومه چون بسته دستمال زردش رو عشق تو رو فریاد میزنم حسن عطایی

بهترینِ شبا رو خداوند واسه آیات قرآن نگه داشت مثل اون قبر پنهانِ زهرا لیلة القدر و پنهان نگه داشت خداوند میخواد بدونن همه شب قدر کسی نیست به جز فاطمه ما هر چی بگیم ، یقیناً کمه تا که خادم زینبش مریمه قدر و نور و کوثر ضحیٰ سوره ها برای فاطمه است آیه آیهٔ کتاب ما مدح بچه های فاطمه است الله الله به فاطمه به فاطمه به فاطمه بعد فِقد نبی متن قرآن خون نشد اما اصلش رها موند بعد اون کوچه آیات قرآن خیلی جاها زیر دست و پا موند توی کوچه و به پشت در و توی شعله ها سورهٔ کوثر و یا اون‌ روزی که بریدن سر و ندیدن توی قتلگاه مادر و آسمون بریده شد سرش پیکرش پر از ستاره شد به شماره آیه های وحی زخمای تنش شماره شد الله الله به فاطمه به فاطمه به فاطمه یا حسین و اگه سر ببرن میشه یاسین ببینید همینه صوت قرآن فرزند زهرا حتی از نیزه هم دلنشینه روی نیزه ها ، پیش خواهرش چقد سنگ زدن رو لبای تَرِش لب خشکی که با خون سرش شده تَر مثل معجر دخترش معجری که خیس خون شده مثل چادرای عمه هاش وقتی میزدن سه ساله رو از رو نیزه ها میدید باباش الله الله به فاطمه به فاطمه به فاطمه شب قدر کسی نیست به جز فاطمه حسن عطایی

خیبر و خندق و صفین و اُحُد را دیدیم و زمین‌خوردن عَمْرِ عَبدِوَد را دیدیم دست ما نیست اگر سجده به ایوان کردیم ما در آیینه‌ی این مرد، خدا را دیدیم علت باران و طوفان و شأن الرّحمن و قرآن و میزان و برهان و جانان حیدر ای شَه مردان، ای بلاگردان صاحب ایوان، شأن تو قرآن دلبرم حیدر، رهبرم سرورم حیدر، من غلامِ، غلامِ قنبرم حیدر شهریاری و جهانداری و بی‌مانندی با دو انگشت در از قلعه‌ی خیبر کَندی بی‌زره می‌روی و معرکه می‌گردانی داد از آن دم که تو سربند به سر می‌بندی خواجه‌ی لَوْلاک و مافوق ادراک و بی‌باک و چالاک و محشرحیدر ای ید بِیضا، ناجی موسی منجی نوح و، نفَس عیسی مرد نام‌آور، واقعا محشر، زینت منبر من غلامِ، غلامِ قنبرم حیدر خیبر و خندق و صفین و اُحُد را دیدیم حسین ستوده

عشق خدا دادی من خاک تو آبادی من شعار آزادی من حسینه ای همه سرمایه‌ی من مقصد مشایه‌ی من بهشت هم، همسایه‌ی من حسینه ای تب و تاب دلم، عشق تو باب دلم توی دست تو رگ خواب دلم به تو محتاج دلم، تب معراج دلم تویی جزر و مد امواج دلم اسمت اکسیر، روحیه می‌گیره آدم با هر دمت حالم با تو خوشه، هی عاشق می‌کشه رقص پرچمت ای‌جانم یاحسین، ای‌جانم یاحسین ای‌جانم حسین هرتپش سینه‌ی ما کلید گنجینه‌ی ما صورتش آیینه‌ی ما اباالفضل واسه همین خوشگل ماه هردفعه که کامله ماه شکل ابوفاضله ماه اباالفضل باغ بازار قمر جان به زوار قمر می‌زنم تکیه به دیوار قمر دم آغاز قمر، رمز پرواز قمر مرده زنده کردن اعجاز قمر چشم‌هاش مهتابه انقدر که جذابه این ماه بی‌قرین دل مجنون تو، ای نوش جون تو ای شیر ام‌البنین عشق خدادی من حسین ستوده

از دو چشم سیهت نگاه میتابد نور پیشانی تو به ماه میتابد نرخ یوسف شکند جمال حیدر شیر حیرت زده از قتال حیدر معشوق ابد حیدر مولای مدد حیدر میتابی به مافیها از برج اسد حیدر ایلیا علی کیمیا علی منجی همه انبیا علی در تورات هستی ارمیا علی مست مستم کن ساقیا علی یا مولا علی یا مولا علی مثل او نمیشدن تلاش میکردن پسر بنت اسد صداش میکردن در صف معرکه ها که تیغ میگرداند کشته های ذوالفقار فرار میکردن ای کوه وقار حیدر ای شیر شکار حیدر بر گردن باریکم خنجر بگذار حیدر ای جانا علی سلطانا علی شاه بیت کل دیوانا علی ای مرد کل دورانا علی خواجه ی قنبر مولانا علی یا مولا علی یا مولا علی از دو چشم سیهت نگاه میتابد حسین ستوده

دیگه واسم عبا نمونده آی آی کمرم آی آی کمرم بهم حق بده یه کم با دل خون من راه بیا بهم حق بده نگو بر نمیگردی کوتاه بیا دیگه اصلاً نگی که شرمندم روی بودنت حساب وا کردم قول برگشتنتو من دادم حالا من بی تو چطور برگردم زوده برام دست به کمر بگیرم بلندشو پهلوون سر به زیرم ارباً ارباً شدی که اینجوری ریختی دور و برم آی آی کمرم آی آی کمرم پاشو دیگه نذار اشاره بشه به سمت حرم آی آی کمرم آی آی کمرم همش میگم حیف حالا خاطراتو چیکارش کنم همش میگم حیف یعنی برنمیگردی خواهش کنم چه کنم با غارت گوشواره چه کنم با غارت گهواره رو زمینی و همه شیر شدن اگه اینجا بمیرم جا داره خیمه ها رو آخه به کی سپردی راستی همه دخترا رو شمردی دیگه واسم عبا نمونده حسن عطایی

پشت در سوختم یک طرف نفسم رو دود بند آورد سوی چشمام رفت پشت در سر من از بس ضربه خورد سوختم سوختم سوختم و مردم خودمو از زیر در در آوردم سوختم سوختم تا که بریدم من خودم از سینه ام میخو کشیدم کربلا پیدا میشه باز رد پا و چنگال گرگ میرسه ارث مادری به نوه از مادربزرگ خونه خونه پای رقیه قل و زنجیره دستای رقیه آتیش آتیش موی رقیه عمو سوختم صدام گرفته پدرم برگشته دعام گرفته پشت در سوختم  حسین ستوده

شبای ماه رمضون کاش منم میبردی کربلای ماه رمضون تو حرم میچسبه گریه های ماه رمضون خیلی لنگ کربلام خدای ماه رمضون چه خوبه ماه رمضون ببینی گنبدشو غروب ماه رمضون توی کربلا دلت بکوبه ماه رمضون اگه کربلا میخوای بگو به ماه رمضون دلتنگم من یه عمره با خودم میجنگم آوارم من امام حسینتو دوست دارم یه دفعه موقع افطار بغلم کن بغلم کن بغلم کن من درمونده رو این بار بغلم کن بغلم کن بغلم کن به تشنگی های حسین منو خوبه بسپری فقط به دستای حسین شب و روز گریه میکنم به زخمای حسین به فدای ترک های رو لب های حسین خدای سبحان حسین رزق اشکمو بده به حق چشمان حسین چه جوری نمردم از صدای قرآن حسین بچه های من فدای لب عطشان حسین بی حالم من یه عمره که لب گودالم نامردن چکمه ها صورتشو له کردن شبای ماه رمضون حسین ستوده

از درد تنهایی شبا میگرده تنهایی کنارم خیلی گریه کرده تنهایی هر روزش آتیش و شباشم سرده تنهایی برای اشک مردم مرد تنهایی تنهاترین سردار از گریه دست بردار دق میکنی آخر ای مرد بی تکرار دردت نشد معلوم علی مظلوم علی مظلوم علی شب گریه کن آروم علی مظلوم علی مظلوم علی سی ساله بی زهرا پریشون حاله بی زهرا سیاهه مثل شب اقبال بی زهرا دنبال پرواز و شکسته باله بی زهرا شبیه مرگ این احواله بی زهرا آه ای دل غافل از ضربه قاتل خونه ات رو بی در کرد یاست رو پرپر کرد از پشت در میزد صدا فضه بیا فضه بیا گم کرده حیدر دست و پا فضه بیا فضه بیا فضه فضه فضه خزینی کار زنونه است جمع کن هر چی میبینی فضه فضه فضه دردشون اینه لگداشون کار سقط جنینه حسین وای ... دردت نشد معلوم علی حسین ستوده

گفت پیمبر مبادا قرآن رو زمین پایین پا بمونه اما تو مسجد اونم تو محراب امشب این آیه ها غرق خونِ قیامت شده به خون غوطه ور دوباره علی و یه شق القمر امیر ملک ، امام بشر عجب سجده ای کرده وقت سحر فرقش رو شکست یه تیغ تیز یاد میخ دَر علی و کُشت یک نفر زد و سر و شکست یاد چهل نفر علی و کُشت در وسط کوچه تو را می زدند می زدند کاش به جای تو مرا می زدند می زدند الله الله به علیٍ به علیٍ به علیٍ گریه های حسن اهل عرش و صف به صف تا زمین میکِشونه میگه این فرق خونین تو محراب باطنش سورهٔ مؤمنونه بازم از زمین حسین و حسن دارن آسمونو با هم میبَرن یه روز دیگم  شنیدم میگن میبُرد آسمونو تو کوچه حسن مادر رو میبرد کشون کشون میگفت از اونا نمیگذره هی حسن میگفت به مادرش راه خونمون از این وره چشم مادرم تاره حلالت نمیکنم باز یه شق القمر باز یه مهتاب بوسه زد تیغ روی فرق عباس بین دو رود با لب های تشنه توی دریای خون غرقه عباس قیامت شده ، توی علقمه تن حضرت ماهِ که در همه به سر میزنن ملائک همه به سر میزنه حضرت فاطمه آخرین دعای حیدر و آخرین دعای فاطمه منتقم بیا قسم میدم من تو رو به ماه علقمه گفت پیمبر که مبادا قرآن حسن عطایی

غروب جمعه واسه من یعنی یه دنیا خاطره دم غروبا پدربزرگ میرفت کنار پنجره صداش هنوز تو گوشمه که آل یاسین میخونه نوار کافی رو میذاشت همیشه یادم میمونه حالا دلم میگیره دوباره قبل از غروب نه اون پدربزرگ هست نه دیگه اون حال خوب این منو این غروب و بغض گلوم السلام علیک حین تقوم تو کجایی کدوم دیاری کدوم السلام علیک حین تقوم ای تو ز خورشید و قمر نورتر ای دو سه تا کوچه ز ما دور تر اگه نباشم یاد تو ولی تو بازم یادمی تو مث نبضی واسه من اصل حیات آدمی همیشه تو روزای سخت حضور تو حس میکنم به سوره یاسین نذره حضرت نرجس میکنم چقدر غروب جمعه همیشه طولانیه منو نبودن تو میکشه هر ثانیه تو بیا ای حقیقت مطلق تو بیا که و ان موت الحق شده بازار عشق بی رونق تو کجایی و ان موت الحق جلوه تو از همه پرشور تر ای دو سه تا کوچه ز ما دورتر وقار داره حسن عطایی

وقار داره با شکوه وقتی ذوالفقار داره توی هر دو عالم اعتبار داره نوکری کردنش افتخار داره آبروی دنیا علیه جانشین طاها علیه عشق بی بی زهرا علیه تا همیشه مولا علیه سر و کار ما با علیه ذکر هرروز ما علیه علیه علیه علیه انا مغلوب علی غالب انا عبد و علی صاحب میزنم جار که مولامه علی بن ابیطالب جناب میشه هرکسی خاک ابوتراب میشه هرکسی پای علی رکاب میشه یه روزی میرسه آفتاب میشه سقف سایه گستر علیه هستی پیغمبر علیه رمز فتح خیبر علیه از همه بالاتر علیه مقتدای قنبر علیه سایه بون هر سر علیه علیه علیه علیه انا سائل علی سلطان انا شیعه علی قرآن رو زبونم همین جمله اس مددی یا شه مردان حسین داری تو عجب جایی تو عالمین داری توی خونت دوتا نور عین داری تو فقط هستی که زینبین داری بین طوفان ساحل علیه حضرت دریا دل علیه مرز حق و باطل علیه انسان کامل علیه به خدایی مایل علیه ذکر هر تو محفل علیه علیه علیه علیه علی حبه جٌنَه قسیم النار والجَنَه وصی المصطفی حَقا امام الانس و الجِنَه وقار داره حسن عطایی

خیلی ماهرانه میجنگه دست به ذوالفقار بشه خطا نمیجنگه مرد عاقل که با ایلیا نمیجنگه اولین بار اینو آخه دشمنش گفته هیچکسی با خشم خدا نمیجنگه برا دشمنا تو ضرب العجلی تو عرب به پهلوونی مثلی ما باید فضائلت رو بشمریم اما دشمنت پدر هاشو علی بابا علیه شاه لافتی علیه جلوه‌ی خدا علیه شیر پاک خورده میگه حق همیشه با علیه مرد با وفا علی بودش تو جهان فقط یه مرتضی علی بودش رو لبای انبیا هم یا علی بودش توی معراج حتی نبی تعجب کرد این صدایی که رسید صدا علی بودش خدمت به مردم اعتبارشه همبازی با یتیماست افتخارشه توی میدون بی سپر میجنگه اون یکی فرار همیشه کارشه آماله علی دل میره دنبال علی عشقمه تمثال علی میگرده همه عالم دور سر آل علی مولانا یا علی علی علی خیلی ماهرانه میجنگه حسن عطایی

لنجزار گناه روزم رو کرد سیاه با صد امید به تو باز آوردم پناه منو بی اعتباری تو و چشم انتظاری من لایق این عاشقی نیستم اومدم بگم من یاغی نیستم الهی العفو الهی العفو الهی العفو لجنزار گناه روزم رو کرد سیاه حسن عطایی