سینه زنی

داره جمع میشه این سفره من عادت کرده بودم من عادت به این احسان و رفاقت کرده بودم تو روضه کاشکی بیشتر با تو صحبت کرده بودم چی رقم زدی برام من تعویض پرچم یعنی کربلام باز میپیچه توی کربلات صدام چی رقم زدی برام چی رقم زدی برام حتی اگه آقا بین مرده هام من مرگمو توی حرمت میخوام چی رقم زدی برام یاد عاشورای سابق میکنم هق هق میکنم اگه کربلا نیام دق میکنم هق هق میکنم آقای کربلا کاری کن که نوکرت برگرده کربلا دیدی اشک چشام ریخته روی صفحه ی قرآن تا که دلم شکست گفتم الهی به حسین جان نباشم سال بعد شاید منو ببخشن الان بگذر از گناه من آغوش تو آخرین پناه من سمت تو گره خورده نگاه من بگذر از گناه من بگذر از گناه من میسوزه دلت اگه به آه من قربون دلت آقای ماه من بگذر از گناه من من به دست و پات بیفتم کمه باز ای بنده نواز تو بسازی خوبه واسم تو بساز ای بنده نواز داره جمع میشه این سفره حسین ستوده

دریا همیشه دریاست مرداب همیشه مرداب دریا نجس نمیشه پاکیزه نمیشه مرداب بدخواه مولا که بی تقصیر نمیشه عاقل که با آل علی درگیر نمیشه با آب زمزمم هزار دفعه بشورید یکی مثل معاویه که تطهیر نمیشه قال علی الدهر انزلنی ثم انزلنی ثم انزلنی ثم قیل معاویه و علی اما دیگه بسه منجی میرسه گردن سران کفرو میزنه علنی مولا همیشه مولاست هیچ جا غدیر نمیشه غیر از علی به والله هیچ کس امیر نمیشه زندگی اون که همه دنیاش فریبه واسه مردم جهان که شاخصه نمیشه اون آقایی که تولدش تو کعبه بوده با زاده هنده که مقایسه نمیشه قال علی الدهر انزلنی ثم انزلنی ثم انزلنی ثم قیل معاویه و علی اما دیگه بسه روزی میرسه مثل جنگ جمل و تیغ امام حسنی دریا همیشه دریاست حسن عطایی

رقیه‌جان تپش تپش قلب عمو داره با تیک تاکِ قلبه تو می‌زنه صدای خندت دل عمو رو ببین چه‌جوری از جا می‌کنه صدات یه حیدر داره نگات یه لشکر داره رو دوش سقّایی دیده‌بان تموم غم‌هام با تو شروع میشه هر کاری به نام شَه‌بانوی جهان تو تلأطمِ بلا یا رقیه پرچمت شده باده‌بان برای کشتیِ نجات عمو توی رکعت سومِ نمازِ عشق داره ختمِ یا رقیه می‌گیره برات رقبه‌جان میگن که نیستی چی‌جوری آخه تو روضه‌تون پس دعا می‌گیره تو نیستی تازه این‌همه مریض از این سه‌ساله شفا می‌گیره هوامو داری خانم صدامو داری خانم غمت مریضم کرده بی‌بی به من تو عزّت دادی چقدر میون مردم نگات عزیزم کرده بی‌بی خیلی دوری از بابا از دمشق تا کربلا بابایی‌ترین سه‌ساله توی آسمون روزگار رجعتو ببینیم کنار هم دختر و پدر رو با ظهور آقامون تپش تپش قلب عمو داره حسن عطایی

من باشم یا نباشم مجنون واست زیاده من اسمت رو میذارم آقای فوق العاده من باشم یا نباشم دور سفرت شلوغه کل عشقای عالم غیر عشقت دروغه من با عشقت نجات پیدا کردم عشق و توی کربلات پیدا کردم وقتی با تو ارتباط پیدا کردم نجات پیدا کردم تو علت تموم اشکای ما شدی زیبایی تموم دنیای ما شدی از اینکه نوکرت هستم سجده میکنم ممنون که اومدی و آقای ما شدی من باشم یا نباشم این پرچم روی عرشه اسم تو مثل خورشید تو عالم میدرخشه من باشم یا نباشم راه این خونه بازه با چادر مشکی واست زینب خیمه میسازه من تو روضت رفیق پیدا کردم حال گریه با عقیق پیدا کردم عشقو توی این طریق پیدا کردم رفیق پیدا کردم ما خونوادتاً وهب خونوادتیم قربان خانواده ی تو خانواده ها از من به جای کلب حرم استفاده کن شاید از این حرم ببرم من باشم یا نباشم حسین ستوده

کربلا قطعاً جنت الاعلامه دیدن صحنت آخر دنیامه هر کجا حرز اسمِ تو همرامه ثارالله ثارالله الهی بمیرم آقا زیر قدم تو سرپناهمه علم تو حاجتم شده حرم تو ثارالله ثارالله جان آقام آقام حسین جانم در تب و تابم از دمِ جانانه تربت و خاکت دردمو درمانه عشقِ تو مرز کفر و ایمانه ثارالله ثارالله نفس میکشم عمریه توی هوای تو هرچی که دارم برای تو دل اسیر کربلای تو ثارالله ثارالله جان آقام آقام ، حسین جانم شاهی و من بر درگه تو سائل لطف تو هرجا بر غلامه شامل روزیم از دست خیرِ ابوفاضل یا اباالفضل یا اباالفضل میون روضه ذکر طوفانی ابوفاضل جان و جانانی ابوفاضل شاهِ شاهانی ابوفاضل یا اباالفضل یا اباالفضل جان آقام آقام ابوفاضل نماهنگ کربلا قطعا جنت الاعلامه جواد مقدم

قنداقه‌ی خالی، آغوش خیالی از مادری این مونده برام چند ساله همینم، خوابت رو میبینم خسته میشه هر موقع چشام خواب دیدم مادر ورق برگشته و تو هم نمردی داشتی می‌خندیدی و دیدم که دندون در آوردی قول میدم اگه ورق برگرده و علی نمیره جوری لالایی بخونم حرمله گریه‌اش بگیره آرزوهام همشون نقش بر آب شد دلم کباب شد همه حسرتم برات یه قطره آب شد دلم کباب شد غارتو دیدم تا روشو کشیدم دیدمت تو گهواره تو رو فرضا که محاله خب فکر و خیاله از فکرو خیال من نرو توی رویا دیدمت این جوری دارم اشک میریزم توی کوچه با رقیه بازی می کردی عزیزم بازی می کردید دوتایی دستتون تو دست هم بود اما حیف رویای دیدار تو با رقیه کم بود آخ که تنهایی توی خرابه هامون رقیه جاموند اربعین از سفرکرببلا موند من نه بازار میام نه عروسک میخواهم عمه مهمون رسید من همون روسریو میخواهم که بابام خرید بی صدا بگم صورتم شکسته خوب نمیتونم بابا بگم راستی گم شودم دنبال سرت بودم بازیچه مردم شدم من حالم خرابه خراب بشه خرابه قنداقه خالی آغوش خیالی حسین ستوده

با عشقت، دلم سر می‌کنه هوای برفی حرمو، خوشگل تر می‌کنه دلم هوای شعر گفتن می‌کنه پیرهن سفیدشو، گنبد تن می‌کنه سرنوشت، اسم ما رو هم زائر نوشت خوش به حال اونکه این روزا رو به روی ایوون طلا میزنه هشتگ یخ در بهشت رسمشم قشنگه، حرفشم قشنگه حرم امام رضا، برفشم قشنگه گبند طلایی، زردشم قشنگه راه رفتن تو هوای سردشم، قشنگه با عشقت دلم سر می‌کنه حسین ستوده

من درد آوردم که تو درمون کنی من اشک آوردم که تو بارون کنی من ترد شدم از دل دنیا ببین من جا ندارم که تو بیرون کنی خب کسی ندارما امام رضا امام رضا گره خورده کارما امام رضا امام رضا بده روزگارما امام رضا من سر قرارما امام رضا امام رضا داره نوکر تو میشه پیر دست منو بگیر دست منو بگیر تا نشد روضه به روضه دیر دست منو بگیر دست منو بگیر امام رضا امام رضا ... تو کارت اینه منو راهم بدی تو شاه شدی رزق گدا هم بدی تو نه نمیذاری که هر جا برم تو اصلا اینجایی پناهم بدی دم احتضارما امام رضا امام رضا تو بیا کنارما امام رضا امام رضا اینه انتظارما امام رضا امام رضا چشم به راه نذارما امام رضا امام رضا به لبی که نرسید به آب بیا برا جواد به علی اصغر رباب بیا برا جواد امام رضا امام رضا ... من درد آوردم که تو درمون کنی حسین ستوده

آقای گرفتارا، ای تسکینِ بیمارا یارا یارا یارا یارا امید بدهکارا، روزی‌بخشِ بیکارا یارا یارا یارا یارا ای ماه کاظمین، ای بلندآوازه شاه کاظمین ای مردِ کاظمین، عالمو دیوونه کرده کاظمین ماها خونوادتاً عبد حیدریم از اولاد مرتضی روزی می‌بَریم این‌ جا مُلک شخصیِ نسل فاطمه‌ست پس مستأجرای موسی بن جعفریم یا بابَ‌الحوائج، یا موسی بن جعفر... اسمت به خط خوانا، رو قلب منه جانا جانا جانا جانا جانا این عرض ارادت‌ها، با تو می‌گیره معنا جانا جانا جانا جانا ای جانِ کاظمین، این شبا کلّ ایرانه کاظمین ای پیرِ کاظمین، خوش‌ به‌ حال اون‌که میره کاظمین میدی حاجتامونو جای اهل بیت جا داری به روی چشمای اهل بیت وقتی که گره میفته به کار من می‌بندم دخیل به موسای اهل بیت یا باب‌َالحوائج، یا موسی بن جعفر... آقای گرفتارا حسین ستوده

از دایره بلاها خارجه هر کی پا این سفره ی رایجه اولاد آقا رو چشم ما ایران خونه باب الحوائجه تو سختی دنیا من میگم مکرر یا باب الحوائج یا موسی ابن جعفر تسبیحات مادرم یا موسی ابن جعفر بنویس واسه ما حرم یا موسی ابن جعفر ای که قربونت برم یا موسی ابن جعفر یا باب الحوائج یا موسی ابن جعفر از دایره بلاها خارجه وحید شکری

اینجا کربلا اینجا نینوا حرم اباعبدالله حرم محترم اباعبدالله به گوش به گوش همه خموش وارد میشوند ملائک مقرب خدا انبیا و اولیا به دربار شاهنشاه اعلی حضرت حسین ابن علی آدم صفی الله نوح نبی الله ابراهیم خلیل الله اسماعیل ذبیح الله موسی کلیم الله عیسی روح الله جلوتر از همه علی و فاطمه پشت سر رسول خاتم میخوانند همه با هم حسین حسین حسین حسین اینجا کربلا اینجا نینوا حسین طاهری

قرارمون نبود از تنور سر دربیاری قرارمون نبود روی نی پر دربیاری قرارمون نبود همسفر با خولی بشم برای دیدنت از سنان منت بکشم خواهش میکنم برید کنار که من خودم خاکش میکنم خواهش میکنم سر پیری دم دروازه گرفتار شدم سر پیری هدف ساز و دف و تار شدم داره خون میریزه از زخم تنت آروم من فدای غربتت سیدناالمظلوم تو سر و صدا و ازدحام جمعیت پیچیده تو مقتلت زجه یک خانم بمیره مادرت برات که انقدر نا خوش شدی زیرِ دست و پا هاشون بمیرم زجر کش شدی چشاتو وا کن از خیمه به گودال اومده زینب دانلود مداحی قرارمون نبود حسین ستوده

اومدم وا کنی برام گره ای تو امام غریب سامره ای السلام ای ابوالحسن هادی وارث غصه و محن هادی تو به درده دل همه دوایی نوه ی خوشگله امام رضایی ذوالفقاری به دست سینجلی داری تو نشانی ز مرتضی علی داری زنده ام به ولات بده برگ برات یا علی النقی پر زنم به هوات قربون زائرات یا علی النقی اومدم وا کنی برام گره ای تو امام غریب سامره ای السلام ای امام مظلومان تا ابد هم کلام مظلومان اگه مظلومی و غریبی آقا اگه بی یار و بی حبیبی آقا اگه توی دلت غصه و غم داری ولی باز خدارو شکر که حرم داری دل نمیشه جدا از حریم شما یا علی النقی با یه نیمه نگاه می‌بریم کربلا یا علی النقی تو امام غریب سامره ای امیر برومند

یابن الحسن صاحب عزا بنما قدم در چشم ما روضه بخوان در مجلس شاه غریب سامرا از روضه‌های جد تو چشمان باران گریه کرد ماهی دریا نوحه خوان ریگ بیابان گریه کرد گریم بر آن شاهی که در کنج قفس زد دست و پا پا تا سرش آتش گرفت در حجره از زهر جفا یا حضرت هادی مدد یا ابن الحسن صاحب عزا امیر برومند

می‌شنوی آقا صدامو تذکره کربلامو کی میشه از تو بگیرم امیرم امیرم ببین دلم مبتلاته زائر صحن و سراته بدون عشقت میمیرم امیرم امیرم تو قلبم مقیمی رفیق قدیمی ابن الکریمی یا امام هادی دخیل تو هستم که دل به تو بستم ای همه هستم یابن زهرا همیشه همرامی هادی دنیامی دوای دردامی یابن زهرا می‌شنوی آقا صدامو امیر برومند

حریم قدسی تو جنتم نوکریتون شده عزتم با تو دورم از هر بدی سیدی سیدی سیدی دلخوشیه قلب گدا قبله دل مجنون ما اسم تو رو قلبم زدی سیدی سیدی تو باب المرادی تو خیر العبادی ابن الجوادی یا امام هادی یا امام هادی ترنم دل ها مقام تو اعلی عزیز سامرا یابن زهرا کرامتت دریا و شان تو بالا عزیز سامرا یابن زهرا سیدی یا هادی نوکریتون شده عزتم امیر برومند 

بی‌حالی شبیه تشنه‌ها می‌افتی و می‌زنی صدا وا اُمّاه می‌سوزه تنت توی تبت خون می‌ریزه از دور لبت با هر آه وا اماه وا اماه وا اماه غریب حجره نشین خون دلت رو زهر کینه ریخته روی زمین پاره شده جگرت رسیده مادرو گرفته زانو زیر سرت وا اماه وا اماه وا اماه... مادر اومد تو رو زخمی و پامال ندید ای وای من ای وای من تو رو دیگه وسط گودی گودال ندید ای وای من ای وای من بین موهای تو باز پنجه و چنگال ندید ای وای من ای وای من سر بردن سر تو بحث و جنجال ندید ای وای من ای وای من بردن تو رو مجلس حرام اما این کجا و بزم شام ای آقا همرات نیومد که خواهرت دستی نرسید به دختر واویلا واویلا واویلا واویلا روضه به اینجا رسید رقیه گریه کرد و زجر موی سرش رو کشید حاصل زینب آخرم دیدی خرابه شد حسین منزل زینب بی‌حالی شبیه تشنه ها حسین ستوده 

ذکر خاصه رقیه همه زندگی عباسه رقیه عاقبت بخیر نمیشه به ابالفضل اونکه شأنتو نمیشناسه رقیه انسیه حوریه مددی یا رقیه خلقتت نوریه مددی یا رقیه حیدر سوریه مددی یا رقیه رقیه رقیه زهرای مناقب ای والا مراتب جانم رقیه ی اسداللهِ غالب تصویر عشقه دستت تو دست زینب ام البکا کنار ام المصائب جانم رقیه ای جانم رقیه ذکر خاصه رقیه حسین ستوده

همهٔ عمرمو من به دیدنش دارم امید تا بگن امام حسین به داد نوکرش رسید روی سنگ قبر من بنویسید و کلبهم باسط ذراعیه بالوصید من سگ کهف توام رو به رو ایوون طلات زانو زدم تو فقط یه بار به دیدنم بیا من که چند بار پیاده اومدم منتظر مرگم ، منتظر حسین دورش بگردم من ، دور سر حسین تا صبح میشینم ، پشت در حسین همه عمرمو من به دیدنش دارم امید حسن عطایی

تو راز بندگی هامی حسین جان همیشه با تو فهمیدم خدا رو کجا اهل نماز و روزه بودم نمیدیدم اگه کرب و بلا رو آخه غیر راه روضه های تو چی میتونه منو سر به راه کنه من به پرچمت نگاه کردم آقا تا که مادرت بهم نگاه کنه آخه چی بهتر از این که آرزومی وقتی گریه میکنم تو روبرومی یه نگاه تو به من بها میبخشه اونکه تو میبخشی رو خدا میبخشه تو راز بندگی هامی حسین جان حمید علیمی

والله که کار هر دو عالم با دست علی میشه اداره در بحث عدالت جهانی دنیا به علی نیاز داره دین و دنیای منه حیدر آقای منه میگم عالم بدونه حیدر بابای منه الله الله حسبنا الله سردر عرش زده الله اشهد ان علی ولی الله خواهید اگر جوان امروز پیدا کند از شرر خلاصی در مدرسه های شیعه باید تدریس شود علی شناسی میزان میزان علیست قرآن قرآن علیست از ما میترسه یهود اینجا ایران علیست پادشاهه ازلی بود چارمی نه اولی بود اسم مستعار الله علی بود آدم که نبود علی ولی بود سر منشأ آیات جلی بود در مکتب عاشقان بیدل هر پنج اصول دین علی بود میثم مجنون علیست سلمان مفتون علیست میشه عاقبت بخیر شیعه مدیون علیست تیغ مولا میزنه سر بین میدون قوم کافر یکی از خدا میخورد یکی ز حیدر مداحی حیدر بابای منه وحید شکری

بابا گناه کردی فکر میکنی دیگه اصلا دست تو نمیگیرن اومد تو گودال دست شمرم بگیره گفت بیا منو نکش من قول میدم مادرم شفاعت تو بکنه نذار کشتن من به تو بیفته من همین طوری میمیرم دهنم زخمه گردنم زخمه بعد یه وقت نانجیب گفت بغضًا لابیک من از بابات بدم میاد روز قیامت شه هم ازت همینو می‌خوام شمرو شفاعت نکنی دورِ سرت بگردم روز واقعه، قبل از سرِ تو خنجرش بُریده دستای خواهرتو بین قتلگاه دست و پا زدی کاشکی یکی میگرفت جلو مادرت روز قیامت شه روح الله رحیمیان

یا فاطمه از حیدر شنیدی از هر کلامی بهتر شنیدی از بچه های زهرا مادر شنیدی ام البنین علی باورت کرده پای زینب افتادی و از مهتاب خدا بلندترت کرده محبوبه ام البنین خوبه ام البنین سائل آورده فقط رو به ام البنینه هر شنبه یاد تو می افتم ام البنین گفتن کل زندگیت گفتم ام البنین مصداق شیرزن ام البنینه محبوب پنج تن ام البنینه ذکر توسل من ام البنینه ام البنین به دلها تپش دادی برای شبای تار ثارالله قمر پرورش دادی مثلت کو ام البنین بانو ام البنین زد محضر تو ادب زانو ام البنین یک یا ابالفضله راه تا به ام البنین مفتوحٌ لِرّاغبین باب ام البنین یا فاطمه از حیدر شنیدی روح الله رحیمیان 

روی دوشم شال مشکی دارم یعنی شَه پَر طاووس دارم رو قبرم بنویسید دنیا دنیا دنیا من حسین را دوس دارم ذکر ذکر ، ذکر حسین جانه بگو جانانه کی داره مثل حسین این همه دیوانه جمع جمع، جمعمون جَمعه جمعِ مستانه اینجا بین الحرمین شعبه‌ی طهرانه حـسـیـن شور و مستیِ حالم، رزق و برکت مالم ای عزیز دو عالم، ابی عبدالله علت هیجانم، نبض هر ضریانم خونِ در شریانم ، ابی عبدالله حسین، ابی عبدالله با تو باشم هرجا حتی آرامش تو دل اقیانوس دارم با نیت می‌خونم دنیا دنیا دنیا من حسین را دوس دارم شور شور، شور و دم هیئت چاییِ روضت به جنون می‌کشه قاطی بشه با تربت شاه شاه، شاه تویی آقا ما همه رعیت جان عالم به فدای تو اعلی حضرت حـسـیـن روشناییِ راهم، توی سختی پناهم من گدا و تو شاهم، ابی عبدالله ذکر صوم وصلاتم، اصل مستحباتم سگ صحن و سراتم، ابی عبدالله حسین، ابی عبدالله روی دوشم شال مشکی دارم جواد مقدم

پناه میبرم شبیه بچگی به چادر مادرم پناه میبرم ، پناه میبرم اگه میگرده دل من دور سر امام حسن حسینی ام مسلماً دعای مادره اگه امام رضایی ام کبوترم هوایی ام یه عمره کربلایی ام دعای مادره منه بی تابو یادتون نره دعای تو دعای حیدره خدا هم با تو مهربون تره تموم مادرا فدای تو فدای مهربونیای تو بهشت من به زیر پای تو پناه میبرم شبیه بچگی به چادر مادرم پناه میبرم ، پناه میبرم میراثِ تو امام حسین روی لبم سلام حسین اگه شدم غلامحسین دعای مادره حکایت یا فاطمم یعنی شهادت لازمم راز شهید حاج قاسم هم دعای مادره شهادتی که باب رحمته قبول شده ترین زیارته تموم حرفِ تو ولایته سعادت اینه که یه نوکرم از این حسین حسین نمیگذرم باید بشم مدافع حرم پناه میبرم شبیه بچگی به چادر مادرم جواد مقدم