سینه زنی

نفس بده نوا بده جنون بده بگم حسین دلم گرفته از همه توون بده بگم حسین بگم حسین همه غمها یادم میره اگه نباشه نگاهش کارم گیره همیشه با کرمش امدادم کرده بدون روضه دلم از دنیا سیره رفیق ملامت کن که من گنه کارم خودش که میدونه چقدر دوسش دارم حسین حسین ارباب باید که پیش دلبرم یه روزی رو سفید بشم روضه منو عوض کنه تا آخرش شهید بشم یه روز فداییِ صاحب مجلس میشم به لطف دست کریمش خالص میشم شبیه اونکه برا مولا سر داده برهنه میشم و مثل عابس میشم بدون که دست از تو نمیکِشم آقا دل منو بردی فدات بشم آقا حسین حسین ارباب ارادت و سلام ما به ساحت اباالفضل سینه زنم یه عمره از عنایت اباالفضل گره گشای دل بیمارم عباس همیشه خادم این دربارم عباس بدم ولی به نگاهت دل خوش کردم قسم به فاطمه دوسِت دارم عباس دم مسیحایی ، عزیز زهرایی فقط تو دلداری ، فقط تو آقایی مدد ابوفاضل ، مدد ابوفاضل بدون که دست از تو نمیکِشم آقا رفیق ملامت کن که من ریا کارم خودش که میدونه چقدر دوسش دارم نفس بده نوا بده جنون بده بگم حسین

از من سلام و درود به اونکه قلبم ربود اینقدر میگم یا علی کوریِ آل سعود آقامه مولامه همه ی دنیامه با علی شور و شعف دارم خوشترین شبهامو بهترین عکسامو زیر ایوون نجف دارم نابه ، مستیِ نابه اسم حیدر توو دلم قابه عشقش هم مثل یه گردابه با علی مست شدن رو امتحان کن خیلی جذابه با علی من روزمو شب میکنم علی میگم عشقو طلب میکنم یه روز اگه علی نگم تب میکنم علی مولا ، علی علی علی علی پیچیده بوی علی به به زِ روی علی از علی اومدیم و میریم به سوی علی ما علوی زاده مجنون و دلداده ما طرفدار علی هستیم هر کی یک جور مسته زندگیشو بسته ما تا ابد با علی بستیم خوبه ، حال ما خوبه هر کی با علیه محبوبه بی علی عشقم معیوبه منبر بی عشق حیدر منبر نیست فقط چوبه علی گویم مستِ امیر میشوم مینویسم علی و شیر میشوم اگه علی علی نگم پیر میشوم علی مولا ، علی علی علی علی از من سلام و درود جواد مقدم

السلام علی المهدی آجرک الله هر چه کردم بنویسم ز تو مدح و سخنی یا بگویم ز مقامت تو که یابن الحسنی این قلم یار نبود فقط این جمله نوشت پسر حیدر کرار تو ارباب منی العجل العجل یامهدی السلام علی المهدی وحید شکری

ای قمر مرتضی ای پسر مرتضی ای همه جان حسین ای جگر مرتضی پناه حرمی ابالفضل صاحب علمی ابالفضل تو شاه عالمی ابالفضل سایه ی سرمی ابالفضل تو سر و سردار یل تکسوار بوسه زد دستتو حیدر کرار ای جلوه ی لافتی ای شاه شیرین لقا ای تکیه گاه حسین ای حیدر کربلا کربلا یادگار علی باعث افتخار علی زنده شد یاد جنگ اُحُد وارث ذوالفقار علی معنی قرآن ساقی طفلان پره آب مشک لب تو عطشان تو سر و سردار یل تکسوار بوسه زد دستتو حیدر کرار ای قمر مرتضی وحید شکری

چه ذوالفقار به عزمِ مصاف بردارد چه جانماز پیِ اعتکاف بردارد علی حقیقتِ نور است و هیچ ممکن نیست که در مقابلِ شب انعطاف بردارد خورشید و کهکشان‌ها هر شب بر محور علی می‌گردند حجّاج کعبه ایّامِ طواف دورِ سرِ علی می‌گردند بارانه علی، طوفانه علی پیغمبرِ اوّلین مسلمانه علی قرآنه علی، میزانه علی کعبه اوّلین زائر ایوان علی ذوالفقار به عزمِ مصاف بردارد وحید شکری

علی مولا سر خوان علی حتی رسول الله نمک خورده نشان مرتضی روی پر و بال ملک خورده سوالی دارم از حجاج بیت الله و اون اینه مگر کعبه نداره در چرا دیوار ترک خورده علی قبله‌ است علی کعبه‌ است شده کعبه خونه علی دربست سر خوان علی حتی حسین عینی فرد

یه دلِ گرفتارو روزای رو تکرارو نکنه زبونم لال دیگه نمی‌خوای ما رو بدون تو حیرونم، نباشی نمی‌مونم همیشه پناهم باش الهی فدات جونم تو که دنیای سخاوتی، از تو شیرین‌تر چه صحبتی حاضرم جونم بدم برات از بس که با مَحبّتی رفیقِ روزگارِ سختی که زندگیمو از تو دارم همیشه گفتم آرزومه مادرمو حرم بیارم آقام آقام آقام، حسین جان... یه دل گرفتا رو وحید شکری

شیرزنی از قبیله ی بنی کلاب شانه به شانه همره ابوتراب هدیه نموده بر حسینِ فاطمه یک قمر و سه شیر نر چو آفتاب ای بنازم بر هر سه فرزند همچنان شیرش عرصه ی قدرت مثل یک ذره تحت تاثیرش آنچنان کرده گرد و خاکی در صفحه ی تاریخ راویان فتح گشته اند یکسر تحت تاثیرش علی پا تا به سر تویی ام القمر به حضورت ملک شده خم تا کمر ابوفاضل اگر چه که دارد هنر به شما رفته در همه حالت پسر یا ام الادب یا ام البنین   بانوی با اصالت و اصل و نسب داد به عباسِ علی درس ادب نمونه ی بارز ایثار و وفا مقلد مکتب او ام وهب گفته بر عباس محضر زینب بکنی دقت در خطاب او غیر تاج سر با حسین رفتی بی حسین اینجا برنمیگردی سربلندم کن ای تجلی واژه ی غیرت زن بالانشین گل عرش بَرین هنر بازوی یل ام البنین چه مقامی فراتر از اینکه شده همه دلگرمی امیرالمومنین شیرزنی از قبیله ی بنی کلاب وحید شکری

روضه میگیره توی مدینه صدا صدای گریه ی ام البنینه شبای جمعه خونه ی زینب شنبه ها روضه خونه ی ام البنینه رباب موهای من سفید شد وقتی شنیدم که علیِ اصغرت شهید شد رفع غم و ملال کن به خاطر علی اصغر عباسمو حلال کن چشم همه بارونه ام البنین میخونه علی لای لای علی لای لای انگاری پشت پرده بازم رباب غش کرده علی لای لای علی لای لای سکینه میگه با آه و زاری راه گلومو غصه ها بسته ابالفضل مادر عباس منو حلال کن کاسه ی آبو من دادم دست ابالفضل مادر مشکی که روبرومه یه روضه ی مجسم از روضه های عمومه مشکی که پاره پاره است از دو تا دستای بریده ی عموم اشاره است چشم همه بارونه ام البنین میخونه وای ابالفضل وای ابالفضل من شنیدم محشر شد سرت مثه حیدر شد وای ابالفضل وای ابالفضل مادر فدای این شور و شِینِت خودم تموم بچه هام فدا حسینت با تو تموم روضه ی هرشب بگو به این مادر پیر چی دیدی زینب مادر درد دلم زیاده قریب سی هزارنفر سواره و پیاده هرکی یه ضربه ای زد بعد اونا تازه اومد شمر حرامزاده چشم همه بارونه زینب داره میخونه ای تشنه لب ای وای حسین خلخال دلبندت رفت حتی کمربندت رفت ای تشنه لب ای وای حسین روضه میگیره توی مدینه وحید شکری

کاش منم اَهلِ عراق بودم یه‌ذَرّه بیشتر با شما عیاق بودم یه خونه پُشتِ حَرَم داشتم با هر اَذون پامو توی حَرَم می‌ذاشتم مثلِ تموم کربلاییا داشتم تو حَرَمت برو بیا آخرش مُقیمِ کربلا میشم منو آرزو به دل نذاریا سامونم حَرَمه من دوا درمونم حَرَمه جایی که آرامش می‌گیرم خودمم می‌دونم حَرَمه یااَباعبدللّٰه، یااَباعبدللّٰه... کاش منم اَهلِ نجف بودم با خداوندِ خودم طرف بودم کاشکی کنارِ بابام بودم جون می‌دادم تو وادیُ‌السَّلام بودم من که می‌دونم آخرش یه روز میشه محلِ زندگیم نجف گفتن: اِصالتت برا کجاست؟ باید همه بلند بگیم: نجف من خونم نجفه من آرومِ جونم نجفه تنها جایی که مَستِ میشم خودمم می‌دونم نجفه علی، علی، علی، علی... علی مولا، علی مولا، علی مولا.. کاش منم اهل عراق بودم وحید شکری

واللّٰه که کار هر دو عالَم با دستِ علی می‌شه اداره در بحث عدالت جهانی دنیا به علی نیاز داره دین و دنیای منه حیدر آقای منه می‌گم، عالَم بدونه حیدر بابای منه اللّٰه اللّٰه، حَسبُنَا الله سردرِ عرش زده اللّٰه أشهَدُ أنَّ عَلیّاً وَلیُ الله خواهید اگر جوانِ امروز پیدا کند از شرَر خلاصی در مدرسه‌های شیعه باید تدریس شود علی‌شناسی میزان، میزانِ علی‌ست قرآن، قرآنِ علی‌ست از ما می‌ترسه یهود این‌جا ایرانِ علی‌ست پادشاه ازَلی بود چهارمی نه! اوّلی بود اسمِ مستعارِ اللّٰه، علی بود آدم که نبود علی ولی بود سر منشأ آیات جلی بود در مکتب عاشقان بیدل هر پنج اصول دین علی بود میثم مجنون علیست سلمان مفتون علیست میشه عاقبت بخیر شیعه مدیون علیس تیغ مولا میزنه سر بین میدون قوم کافر یکی از خدا میخورد یکی ز حیدر واللّٰه که کار هر دو عالم وحید شکری

الله وکیلی ندیدم مرد رو دستت ساقی و شراب و قدح و میکده مستت اونقدر علی بوسیده دو تا بازوهاتو که هیچ یلی تو دنیا نتونه بده شکستت ای ابرو کشیده یوسف تا تو رو دیده دستاشو بریده ناز چشماتو خدا برا خودش خریده انصافاً هنر کرده عباس آفریده دلبر ابالفضل یل دلاور ابالفضل اصلاً مو نمیزنه با حیدر ابالفضل امنیت زینبو سپرده به چشمات حلالِ جونت شیر مادر ابالفضل الله وکیلی ندیدم مرد رو دستت وحید شکری

یاد کنیم یادمون کنن این مرامه هیئتیه یاد کنیم یادمون کنن این رفتنا نوبتیه پس تو بدون رفیق من این دور هم سینه زدن یه روزی آرزوت میشه پس عمرمون قیمتیه این روزا میبینی دنیا چه حالیه آره جای خیلی نوکرها خالیه یاد سه عاشق و یاد سه گریه کن همیشه زنده باد قاسم رهگشا محسن فیضی و مرحوم سید جواد حسین حسین حسین ای جانم یاد کنیم یادمون کنن که مرگ برای همه هست یاد کنیم یادمون کنن یه روز تموم میشه نفس پس تا توو سینت نفسه صدات به آقات برسه تا کربلا پل بزن و پَر بگیر از دل قفس با احساس با احساس هر کی بود شیدا شد از عباس از عباس هر کی خوند آقا شد کنار سفره ی بی بی اُم البنین ارواحشونه شاد قاسم رهگشا محسن فیضی و مرحوم سید جواد حسین حسین حسین ای جانم   یاد کنیم یادمون کنن هر کی خوشه به باورش یاد کنیم یادمون کنن خاطره میشیم آخرش انشاءالله که امام حسین با اباالفضل با وفا توو لحظه های احتضار بیاد کنار نوکرش این اشکا این اشکا آبِ روو آتیشه فانیه این دنیا خیلی زود دیر میشه رد بشی از سر مزارشون هنوز عطر جنون میاد قاسم رهگشا محسن فیضی و مرحوم سید جواد حسین حسین حسین ای جانم یاد کنیم یادمون کنن این مرام هیئتیه جواد مقدم

هوا هوای حسین ، هوای سینه زنی به گردنم کِی آقا یه قلاده میزنی منو صدا میزنی مست چشماتم آخه خماره یاری که دارم کسی نداره چه کنم آقا تو قحطیِ عشق بارون عشقت به من بباره دلم برات تنگ شده ، دلم برات تنگ شده هوا هوای حسین جواد مقدم

همسر حیدر کراری به امیرالمؤمنین یاری ای الگوی وفاداری مادرِ قمر بنی هاشم علمداری ای جانم به این رشادت و عزت و غیرت ای جانم به این صلابت و همت و عفت ای جانم به این شجاعت و شوکت و صولت یا اُم البنین به شیر پاکِ تو رحمت مادر دریا ، مادر سقا مادری کردی تو مثه زهرا گفتن عباست شد شهید اما گفتی اولادم نذر ابی عبدالله اُم عباس یا اُم البنین   پای داغ پسرت پیرم پَر چادرت رو میگیرم شنبه ها سر این سفره روزیمو مادر از عباسِ تو میگیرم ای جانم چهارتا سردار قَدَر داری ای جانم چهارتا شیر با جگر داری کل دنیا رو بگردم همه میبینن یا اُم البنین فقط خودت قمر داری بعد عاشورا ، از غم مولا روضه خوندی با نجمه و لیلا تو نگفتی از پسرات اما گفتی اولادم نذر ابی عبدالله اُم عباس یا اُم البنین همسر حیدر کراری جواد مقدم

از وقتی بچه بودم یادم داده مادرم از سر سفره ی تو نون و نمک ببرم اَللّهُمَ لَکَ الحَمدُ حَمدَ الشاکِرین منم گدای سفره های بی بی اُم البنین اگه حاجت داری بیا روضه یا اباالفضل بگو تو با احساس روزیِ کل سالتو اینجا بگیر از دست مادرِ عباس اُم العباس یا اُم الحسین شأن و مقامو ببین عالم روزی خورشه حتی خودِ اباالفضل دخیل چادرشه اَللّهُمَ لَکَ الحَمدُ حَمدَ الشاکِرین منم غلام بچه های بی بی اُم البنین به غمم التیامه اباالفضل تکیه گاه امامه اباالفضل هفته هامون به عشقِ تو بی بی شروع میشه به نام اباالفضل اُم العباس یا اُم الحسین از وقتی بچه بودم یادم داده مادرم جواد مقدم

از روضه ی بشیر تا باخبر شدم بشکسته بودم و بشکسته تر شدم دنیا به حال من خون گریه میکند هم بی حسین شدم هم بی پسر شدم جسم عزیزان مرا در خون کشیدند گلهای یاسم را همه از ساقه چیدند دست علمدار مرا از تن بُریدند خیلی حزینم ، اُم البنینم از سر شب تا صبح گریه شده کارم این غم دل آشوب میدهد آزارم من اُمِّ بی بنینم ، اُمُّ البنینم خیلی دلم شکست از دیدن رباب اشک دو دیده اش من را کند عذاب بغض سکینه را دیدم به چشم خود میسوزم از غم طفلِ نخورده آب گفتم شرمنده شده ساقیِ طفلان گفتم مشک آب او شد تیر باران طفل رباب از تشنگی گردیده بی جان با غم عجینم ، اُم البنینم دار و ندارم را نذر حسین کردم روضه گرفتم با این دلِ پُر دردم من اُمِّ بی بنینم ، اُمُّ البنینم   باور نمیکنم این زینب من است باور نمیکنم پیشانی اش شکست آتش به جان زند قد خمیده اش بند دلم از این در و بلا گسست گفتم رفته زینبم راه اسارت گفتم که داراییِ او رفته غارت ای وای من، ای وای من از این جسارت زار و غمینم ، اُم البنینم وَیلِی عَلی شِبلِی ، ناله ی جانسوزم گریه به عباسم روضه ی هر روزم من اُمِّ بی بنینم ، اُمُّ البنینم از روضه ی بشیر تا باخبر شدم جواد مقدم

محرم راز منی جانا یعنی با تو درد دلمو بهتر میگم می‌دونم داده اجازش رو اباالفضل که با هر زبون به تو مادر میگم آنام ام البنین، زندگی من سلام ام البنین به تو می‌رسه صدام ام البنین، آنام ام البنین آنام ام البنین، من که سیر از آدمام ام البنین تو خودت بساز برام ام البنین، آنام ام البنین به وقت مشکلات فرشتۀ نجات روزی آدم رو میده سفرۀ شنبه‌هات یه در تو کربلا، به نامته ولی نوکرت اسمش رو میذاره باب معجزات یا ام البنین یا ام البنین محرم راز منی جانا حسین ستوده 

ممنونم ازت تو این سالای سخت پر کردی جامو ممنونم ازت به خونه باز آوردی احترامو بعد من بستی تو زخمای علی رو ام البنین روبراه کردی تو دنیای علی رو ام البنین اون شبایی که برا من گریه میکرد ام البنین پاکشون میکردی اشکای علی رو ام البنین میدونم گریه میکردی برام مادری کردی برای بچه هام مرهم قلب علی من شدی آب و جارو کردی خونه رو به جام ام البنین یا ام البنین ... ممنونم ازت که تنهایی کشیدی زحمتامو ممنونم ازت بزرگ کردی بی منت بچه هامو گردنت بود زحمت این خونه هر شب ام البنین اومدی و خونه رو کردی مرتب ام البنین دخترم مادر نداشت روز عروسیش ام البنین مادری کردی عزیزم واسه زینب ام البنین بچه هام مادر میکردن صدات واقعا بودن مثل بچه هات من خودم جای لطف و زحمتات علقمه جبران میکنم برات ام البنین یا ام البنین ... ممنونم ازت حواست بود به احساس حسینم ممنونم ازت شبا میذاشتی آب واسه حسینم دیدی تو خونه آرومه حسینم ام البنین آخ تو هم فهمیدی مظلومه حسینم ام البنین کاشکی میرفت کربلا وقت وداعش ام البنین میزدی بوسه به حلقوم حسینم ام البنین ممنونم ازت حسین ستوده

خوشبختی همینه روزیم از کرم خانوم ام البنینه اسمش دلنشینه نعره ی یا ابالفضلمو زهرا میبینه نگو ام البنین بگو بحر وفا نگو ام البنین بگو روح ادب به خودش گفت کنیز اولاد علی نگو ام البنین بگو کوه ادب شدم مثل قطره به دریای تو غرق پسرهاتو قربون مخصوصاً اباالفضل تویی مادرش که دویده اباالفضل انتقام کوچه رو میگیره اباالفضل یا ام البنین یا ام البنین چی از این قشنگتر میبینی که حسین به تو هم میگه مادر حس خواهری داشت هر دفعه زینب گفت به ابالفضل برادر تو دعای فاطمه پشت سرته تو الآن زینبم مثه دخترته به اباالفضل میگفتی قبل کربلا برو زهرا از این به بعد مادرته خدایی اباالفضل اگه بی قرینه یکی از لقب هاش یل ام البنینه چه مرد دلیری چه شیر شکاری مرحبا ام بنین چه اباالفضلی داری خوشبختی همینه حسین ستوده

خودتو معرفی کن بگو نوکر اباالفضل هرچی داری از کی داری صدقه‌سرِ اباالفضل بچه سیدا میگن که فاطمه مادرمونه پس کیه مادر ماها آره مادر اباالفضل من اُمُّ البنینی‌ام سایش روی این سره شنبه‌ها برای من عین روز مادره من اُمُّ البنینی‌ام از حالم خبر بگیر مثل من هرچی می‌خوای از اُمُّ القمر بگیر تو هیئتا میگن یا اُمُّ البنین با عزتا میگن یا اُمُّ البنین این اسمو می‌برن آدم مشتیا با غیرتا میگن یا اُمُّ البنین خودتو معرفی کن حسین ستوده

همه از توست آنچه که هستم جانا جانا ابی عبدالله تا ابد از عشق تو مستم جانا جانا ابی عبدالله حسین ای دنیای دل مجنون من حسین عشقت جاریه توی خون من حسین ای همدم روزای تنهاییم حسین امید قلب بی سامون من و تصدق علینا شاه دو دنیا جان جان جانا حسین امید سینه زنها ای عشق دلها پرچم تو بالا حسین حسین وای حسین وای همه از توست آنچه که هستم حسین ستوده

گمونم که دنیا فهمیده چقدر تنهام هر جوریه هی نمک می‌زنه به  زخمام من که واسه دشمنامم حتی خیر می‌خوام این روزا بریدم آی ننم به اباالفضل قسم ننه جان اُمُّ البنین مثل خودت من بی‌کسم آخ شکسته کمرم این همه میگم ننه یه بار بگو جان پسرم گمونم که دنیا فهمیده چقدر تنهام حسین ستوده

راه میفته کار همه با دعای ام البنین صبح هر شنبه به ما میگن فقرای ام البنین باب حاجات نوکراس سفره های ام البنین وفای ام البنین حیای ام البنین او ملیکه است و پسر هاش وزاری ام البنین مرده زنده میکنه نذر غذای ام البنین فدای ام البنین من کی ام وقتی اباالفضله عصای ام البنین مادر قمر تاج سر قمر یا ام البنین از سر کرم ما رو ببر حرم یا ام البنین بده از عطا به ما یه کربلا یا ام البنین مدد یا ام البنین زینب و کلثومن به جا دخترای ام البنین صحنه گردون کربلا پسرای ام البنین پس میشه به کربلا بگیم کربلای ام البنین عطای ام البنین شفای ام البنین قبله ارباب و قمر قبله نمای ام البنین عاقبت به خیر میشم من از دعای ام البنین فدای ام البنین خدا میبخشه تو محشر به ولای ام البنین همسر علی جلوه گر علی یا ام البنین از همه سری کنار حیدری یا ام البنین پس بدون صف ما رو ببر نجف یا ام البنین راه میفته کار همه با دعای ام البنین وحید شکری

مثل اون بچه‌ایم که زدنش مگه غیر گریه کاری بلده همه پس زدن منو ولی خوشم که منو ام‌البنین پس نزده آهای آدما اینو بشنوید من همونیم که خوردم زمین هوامو کسی نداشت به جز ام البنین مثل سیر و سرکه جوشیده تا دلم هر دفعه خواستم گذاشت برم هم توی سال منو برد حرم هم اربعین تو رو دستای اباالفضل کم نشه بی بی کاری کن جز در خونه ات قد خم من خم نشه بی بی ای مادر ابالفضل دست منم بگیر نبودی تو کربلا ام البنین چه جوری عباس تو زدن زمین نبودی کنار نهر علقمه پسرت شرمنده شد پیش همه نبودی ببینی بال و پر شده مشکی و که درد سر شده سری که شق القمر شده پیش همه روی زانوهاش حسین تا رسید بهش سرشو گرفت به دامنش سر خودشم آخرش اون رو زمین خوب شد نبودی بی بی ته گودال ندیدی خوب شد که سرنوشت زرو خلخالو ندیدی ای مادر اباالفضل دست منم بگیر مثل اون بچه‌ ایم که زدنش وحید شکری