سینه زنی

سلام من به تو آقای با وفا سلام من به شاه مُلک کربلا جواب این سلاممو بده یه روز یا عرفه یا اربعین پایین پا دلیل آرامش من ، مایه ی آسایش من نگاه بکن آقا فقط زیارته خواهش من تموم دنیای منی ، به خدا رؤیای منی هزارمین باره میگم تو فقط آقای منی آقام آقام آقام حسین من به تو دل دادم دلم رو پس نده زمام کارمو به دست کس نده اگه قراره واسه ی تو خرج نشه میخوام اصلاً خدا بهم نفس نده باعث شیدایی من ، رفیق تنهایی من مادرم اسمت رو میگفت بجای لالایی من کسی برام مثل تو نیس ، تورو به این چشمای خیس تورو قسم به زینبت کرب و بلامو بنویس آقام آقام آقام حسین اگه قراره بخت من وا شِه حسین الهی که براتم امضاء شِه حسین اگه قراره جون بدم یه روز برات الهی تو سینه زدن باشه حسین ببین چشای خستمو ، این دل پینه بستمو هر چی که دست پس زدم که تو بگیری دستمو فدا غمت هر چی غمه ، به پای تو جنون کمه بهشتِ بی روی حسین برای ما جهنمه آقام آقام آقام حسین سلام من به تو آقای با وفا جواد مقدم

کی میتونه به جز حسین حالمو بهترش کنه کی میتونه به جز حسین غصمو کمترش کنه کی میتونه به جز حسین نوکرو باورش کنه آه غیر حسین کسی صدام نکرده زمین خوردم ولی رهام نکرده از روضه هاش منو جدام نکرده من اومدم بگم ته مرامه حسینِ فاطمه فقط آقامه ذکر حسین حسین ختم کلامه آه جانم ارباب ، جانم ارباب شبای جمعه حرمت پُر از برو بیا میشه میگن که مادرت میاد زائر کربلا میشه کنار شیش گوشه ی تو بانیِ روضه ها میشه آه دوباره روضه خون روضه میخونه روضه ی پیکری که غرق خونه لبی که سهم چوب خیزرونه تا که دیدن شدی غریب و تنها تورو زدن جلو چشای زهرا سرت روو نیزه و تنت روو خاکا آه جانم ارباب ، جانم ارباب غیر حسین کسی صدام نکرده جواد مقدم

روی این صورت زرد و زار، پاتو نذار بازی نکن با این رگا، شمر ببر تو رو خدا دختر نداری مگه زجر، نکش موی رقیه رو خاک دو عالم به سرم، دور شید از دور حرم زنده است هنوز برادرم رو به قبله اش کنید قبله گاهمه قبله گاهمه قبله گاهمه سری که میبرید سر پناهمه سر پناهمه سر پناهمه سر پناهمه تمومش کنید، بوی خون گرفته صحرا رو کم اذیت کنید، این عزیزِ دلِ زهرا رو رو به قبله اش کنید قبله گاهمه حسین ستوده

بعد از اون آتیش ، دود و خاکستر دست به پهلو راه میره مادر مینوشت انگار ، بی وفا مسمار روز مرگشو روی دیوار سخته به خدا نفس براش سخته درد پهلو داره چند وقته باز کنار علی خوشبخته درده دستو بالا ببره درده ضربه ی قُنفُذ نامرده آخ چیکار با مادرم کرده جوان مادر مادر مادر قد کمان مادر مادر مادر بعد از اون کوچه ، بعد از اون سیلی صورت حوریه شد نیلی سرو میبنده ، میخونه هر دم دیگه عمر خودمو کردم میزد بی هوا مادرمو میزد کاش یکی میگفت برا چی زد بشکنه دستی که سیلی زد برخورد به غرور حسنش برخورد پنجه توو صورت مادر خورد زد و از دیوار بدتر خورد جوان مادر مادر مادر قد کمان مادر مادر مادر بعد از این مادر ، بعد از این خونه خانواده ای نمی مونه مرتضی مهموم ، حسنش مسموم بعدش فَابکَ عَلَی المظلوم مظلوم مادرت باز میگه آخ پهلوم دست و پا بزن یه کم آروم چرا از آب شدی محروم عطشان به فدای لبت آقاجان به غبار کربلا غلتان اَیُّهَا الغَریب یا عریان حسین آقام آقام آقام بعد از اون آتیش دود و خاکستر جواد مقدم

بهار من شدی خزون این اول جوونی همسایه ها همه میگن بعیده که بمونی حالت وخیمه زهرا افتادی دیگه از پا میبینمت که بیقراری با حال زار و بیمار دست میگیری به دیوار زانوی راه رفتن نداری پُر از درده این جسم خستت نکش کار از دست شکستت مرو زهرا ، مرو زهرا از کینه ی من هی به تو شنیدم حرف بد زد تو پشتِ در بودی که بی هوا به در لگد زد واسه تو اشک میریزم منو ببخش عزیزم درو نشد بردارم از روت آتیش و دود و هیزم توو شعله ها شدی گم خیلی لگد زدن به پهلوت تنِ تو موند به زیر در وای چهل نفر به یک نفر وای مرو زهرا ، مرو زهرا نمیدونم روتو چرا همش میگیری از من حسن میریزه اشک ولی چیزی نمیگه اصلاً یه چی میده عذابش شبا همش توو خوابش میگه نزن ای پَست نامرد هی میگه پاشو مادر خونه بریم از این وَر چشات خون شد از دست نامرد پیش چشمش هی میشه تکرار که با صورت خوردی به دیوار مرو زهرا ، مرو زهرا بهار من شدی خزون این اول جوونی جواد مقدم

آتیش زدن به در تا مادر بسوزه هم زهرا بسوزه هم حیدر بسوزه مادر مجتبی پاشو ببین چقدر مضطره مجتبی پاشو ببین گذشت دست حرومی از رو سر مجتبی گم میکنی چرا راه خونمونو مادر توی راهه دیدم رد خونو حقه توئه فدک به زخم کهنه ی تو میزنن نمک حقه توئه فدک ولی جلو حسن میزدنت کتک ای مادر حسین مظلومه حسینت از مهریه ی تو محرومه حسینت بین دو نهر آب تشنگی حسین میده تو رو عذاب بین دو نهر آب داغ علیِ تو موند رو دل رباب آتیش زدن به در تا مادر بسوزه حسین ستوده

با چشم بارونی و خیس این شور و شِین برا همه ست فقط برا من و تو نیس امام حسین برا همه ست همه عاشقشن ، همه نوکرشن همه سینه زن علی اکبرشن هممون دوس داریم جوونیمون توی هیئت توی روضه بگذره هممون دوس داریم که مادرش مارَم بخره یا اباعبدالله الحسین اگه دلت پُر از غم و اگه پُر از ارادته همش برای اینه که امام حسین به یادته همه مجنونشن ، همه مخلصشن همه روضه میان کربلایی بشن هممون دوس داریم که اربعین روبرو ایوون طلا باشیم هممون دوس داریم که وقت مرگ کربلا باشیم یا اباعبدالله الحسین اگه غمت شبیه من نامه ی پُر گناهته اصلا تو نااُمید نباش امام حسین پناهته همه کاسه به دست، همه سائلشن همه ملتمس ابوفاضلشن هممون دوس داریم از ادبِ اون علمدار بی بدیل بگیم هممون دوس داریم توو حرمش اَلدخیل بگیم یا ابوفاصل مدد با چشم بارونی و خیس جواد مقدم

خوشا آن دل که در عالم پریشان علی باشد در این دنیای دور افتاده مهمان علی باشد علی مولا ، علی مولا بهشتی غیر از این پیدا نخواهد کرد در عالم یتیمی که سرش بر روی دامان علی باشد علی مولا ، علی مولا وجود نخل از شهد رطب ها میشود لبریز اگر در گوش آنها صوت قرآن علی باشد علی مولا ، علی مولا پریشان کرده ام گیسو ، غزل میبارد از چشمم دلم را نذر کردم تا پریشان علی باشد برای رد شدن از جاده اش باید جنون هم داشت به مقصد میرسد هر کس که حیران علی باشد مقامش برتر از شاهان عالم میشود روزی کسی که خاک زیر پای سلمانِ علی باشد علی مولا ، علی مولا همیشه جبرئیل از آستان دوست میخواهد که از سربازهای تحت فرمان علی باشد به ادراک سحاب آسمانی میرسد بی شک کسی که لحظه ای در زیر باران علی باشد به یاد میثم تمار می افتم که عمری به دنیا پشت کرده تا که خواهان علی باشد خدا در آیه های روشنِ قرآن بشارت داد که جانِ پاک ختم المرسلین جانِ علی باشد تمام رازهای خلقت از روز ازل باید سرآغاز کتابی تحت عنوان علی باشد علیٌ حُبُّهُ جُنَّة ، قَسیمُ النارِ و الجَنَّة به این ترتیب باید حشر از آن علی باشد من از فُزتُ و رَبِّ الکعبه فهمیدم که بایستی کلید رستگاری هم به دستان علی باشد سلامتی و ظهور آقا امام زمان صلوات خوشا آن دل که در عالم پریشان علی باشد در این دنیای دور افتاده مهمان علی باشد علی مولا ، علی مولا بهشتی غیر از این پیدا نخواهد کرد در عالم یتیمی که سرش بر روی دامان علی باشد علی مولا ، علی مولا وجود نخل از شهد رطب ها میشود لبریز اگر در گوش آنها صوت قرآن علی باشد علی مولا ، علی مولا پریشان کرده ام گیسو ، غزل میبارد از چشمم دلم را نذر کردم تا پریشان علی باشد برای رد شدن از جاده اش باید جنون هم داشت به مقصد میرسد هر کس که حیران علی باشد مقامش برتر از شاهان عالم میشود روزی کسی که خاک زیر پای سلمانِ علی باشد علی مولا ، علی مولا همیشه جبرئیل از آستان دوست میخواهد که از سربازهای تحت فرمان علی باشد به ادراک سحاب آسمانی میرسد بی شک کسی که لحظه ای در زیر باران علی باشد به یاد میثم تمار می افتم که عمری به دنیا پشت کرده تا که خواهان علی باشد خدا در آیه های روشنِ قرآن بشارت داد که جانِ پاک ختم المرسلین جانِ علی باشد تمام رازهای خلقت از روز ازل باید سرآغاز کتابی تحت عنوان علی باشد علیٌ حُبُّهُ جُنَّة ، قَسیمُ النارِ و الجَنَّة به این ترتیب باید حشر از آن علی باشد من از فُزتُ و رَبِّ الکعبه فهمیدم که بایستی کلید رستگاری هم به دستان علی باشد خوشا آن دل که در عالم پریشان جواد مقدم

اونی که غمش شعله به قلبم میزنه تا خونه منو از کوچه آورد یه تنه کسی که خبر داره چی اومد به سرم اونی که عصا شد واسه مادر حسنه اون کسی که کینه به دل داشت راهمونو توو کوچه سد کرد چادری که روی سرم بود جلو چِش همه لگد کرد با اینکه دلگیر از دیوار و مسمارم یک لحظه از حیدر دست برنمیدارم مولا علی جانم میچکه روو خاکا نمِ اشکای ترم منو بغلم کرد بین کوچه پسرم یه بی حیا سیلی زد و فریاد زد و وسط همین کوچه ها خون شد جگرم من نمیدونم به چه وضعی خودم رو تا خونه رسوندم دور از چِش علی یه گوشه خاکِ روو چادرو تکوندم از دشمن مولا همیشه بیزارم یک لحظه از حیدر دست برنمیدارم مولا علی جانم چیزی که بهم زد همه ی باورمو داغی که میسوزونه دل مضطرمو قصه ی جدایی و تن بی کفنه همونی که خون کرده چِش دخترمو برا حسینم که غریبه یه پیرُهن با گریه دوختم عزیز من کفن نداره چقدر از این خاطره سوختم این کشته ی مظلوم بی جون و بی حاله زخمی روی خاک و تشنه توو گوداله ای وای حسین من اونی که غمش شعله به قلبم میزنه جواد مقدم

زیر بارون دم ایوون ، دل مجنون دل شیدا دلم بیتاب دلم عاشق ، دلم محو همین رؤیا زمین تربت، هوا رحمت، روی گنبد علم بالا حرم زیبا، حرم غوغا، حرم عرش اعلاء حرم جمعِ بهشتی ها ، حرم دریا دریا روی پرچم دلِ شیدا ، حسین مولا مولا مدد ماهِ تمام عباس ، مدد روح مرام عباس مدد باب الحوائج یا ابوفاضل آقام عباس چه آقایی که به قول دیوونه ها امام عباس علی هیبت، علی صورت، علی غیرت عباس علی قامت، علی شوکت، علی صولت عباس جهانگیر و جهاندار و قَدَر قدرت عباس ابوفاضل ابوفاضل ، ابوفاضل عباس چقدر مَرده کرم داره ، کرم هرچی بگم داره ضریحش توو دلم محفوظ توی قلبم حرم داره قدِ مولا جنم داره ، جمل آقا علم داره حسن اعلاء، حسن اعلم، دقیقاً پیغمبر توی میدون حسن محشر ، حسن حیدر حیدر حسن آقا، حسن مولا، حسن عشق مادر حسن مولا حسن مولا مولا زیر بارون دم ایوون جواد مقدم

چادر خاکیت آبرومونو خریده مادر محبتت شبانه روز به ما رسیده مادر طعم غذای روضتو هرکی چشیده گفته شکر خدا که من رو شیعه آفریده مادر بی نگاه مادرانت خانم عمر نوکریِ من کوتاهه با تو پادشاه عالم میشم بیخیال هرچی شاهنشاهه ماه مهتاب ، مادر آب بهترین مادرِ عالم اُم الارباب مثل سلمان ، مثل بوذر مارو خانم بپذیر بین اصحاب فاطمه جان فاطمه جان مادر سیده ی زنان عالمینی عشق حیدر قال نبی فاطمه نورعینی عشق حیدر فراتر از درک منه وصف شما همین بس شفیعه ی گریه کن حسینی عشق حیدر اگه بالای سر من باشی لحظه ی جون دادنم شیرینه بیخیال مرگ و مُردن وقتی یه پسر مادرشو میبینه رکن ایمان ، ذات امکان معنی کوثر و قدر و روح قرآن تا قیامت مستدامه سایه ی لطف شما بر سر ایران فاطمه جان فاطمه جان مادر بذر محبت حسینو توو دلم تو کاشتی دست منو توو دستای گرم حسین گذاشتی تا که به بیراهه نرم من اول جوونی چشمتو از روو نوکرت یه لحظه برنداشتی همیشه به من میگفت مادربزرگ خدارو شکر که نَوَم هیئتیه بهم میگفت خدارو شاکر باش آخه نوکر حسین بودن قیمتیه من یه نوکر ، تویی سرور من غلامتم همیشه یابن الحیدر کن مقدر ، که بدم سر یه روزی به پای بچه های مادر چادر خاکیت آبرومونو خریده مادر جواد مقدم

بی تو زهرا نفس گیره این دنیا میسوزه سینم از غصه این روزا آتیشم زده این داغ که ازم روو میگیری میمیرم زنده میشم دست به پهلو میگیری آسمونِ خونم تاریک و تاره ابر چشمام داره با تو میباره این تویی که هنوزم توو شبام میدرخشی میشه فاطمه جانم حیدرت رو ببخشی میبینمت شبا چقدر توو بسترت درد میکشی تو هرچی درد داری از اون قنفذ نامرد میکشی میخواست که با ضربِ غلاف خون به دل حیدر کنه یه کاری کرد که غسلتو برای من سخت تر کنه زهرا ، علی رو حلال کن خاطرات خوبمون تموم شد حیف دیدی چه زود خوشیمون تموم شد حیف بشکنه دست اونکه زندگیمو پاشوند زندگیم پشتِ در بود زندگیمو سوزوند این خونه حقش آتیش نبود اصلاً عمامم رو دور گردنم بستن آبرومو بردن توو شهر مدینه همسرم رو سوزوندن با آتش کینه کیو بگم که این روزا با علی دشمن نباشه کی فکر میکرد توو مدینه جایی برا من نباشه بگذریم از حالِ علی تو از خودت بگو برام میشه یه بار بعدِ سه ماه نگات بیفته به نگام زهرا ، علی رو حلال کن گِریَم میگیره با لرزش دستات با این سختی چرا پا میشی از جات بسه این خونه داری ای گل خشک و زردم فاطمه میگذره این روزا باز دورت میگردم بعد سه ماه بوی نون گرفت خونه موهای حسینت رو زدی شونه دیدمت گریه کردی نیمه شب رو سر من زینبت گریه میکرد دیشب با یه پیرهن پیراهنی که من دیدم بوی جدایی رو میده تو میری و من میمونم با زینب رنج کشیده سخت تره از غصه ی تو براش غم کرب و بلاست اون لحظه ای که میبینه سر حسین روو نیزه هاست زهرا ، علی رو حلال کن بی تو زهرا نفس گیره این دنیا جواد مقدم

تکیه گاه آخرم مرو زهرا ای امید آخرم مرو زهرا غم نشسته بر دل من ای تمام حاصل من مرو از این خانه کن نظاره حال زارم بی تو من خوشی ندارم مرو از این خانه آتشی افتاده بر جانم فاطمه بی تو من حیرانم با این چشم گریان از درد بی درمان شِکوِه کجا ببرم ببرم با این حال خسته لب از غصه بسته خم شده این کمرم کمرم فاطمه جانم ، فاطمه جانم روی صورت تو دست دشمن خورد خاطرِ تورو یه بی حیا آزرد هی نفس زدی ولیکن دستِ تو جدا شد از من میان نامحرم تو بی زیر دست و پایی محسنِ تو شد فدایی میان نامحرم روی کبود و نیلی داری زخمی و مجروح از مسماری یارم خورده سیلی غصه خوردم خیلی شرمو ببین تو زِ چشم تَرَم دنیا تاره تاره حیدر شد بیچاره من چه کنم چه کنم چه کنم فاطمه جانم ، فاطمه جانم ای که قوتی به پای لرزانم میروی زِ رفتنت پریشانم از حسادت حسودان عمر تو رسیده پایان زِ غصه رنجوری ای خوشیِ روزگارم فاطمه بمان کنارم چه تلخه این دوری با اینکه غرقِ غم و دردی موی زینب را شانه کردی در این شام آخر با چشمانی مضطر داری به دل تو عزای حسین روضه خواندی امشب همراهِ با زینب گریه کنی به هوای حسین تکیه گاه آخرم مرو زهرا جواد مقدم

قرآن در کلام زینب واجب الاحترام زینب نور حسینو تا قیامت کرده زنده قیام زینب حقا که امامه زینب عالم متحر از مقام زینب تا کوبید به منبر کوفه لرزیده احیا کرد به یک آن نخل خشکیده چادر بر کمر زد یا علی گفت و لشکر کرده وحشت حیدرو دیده ای... عقیلة السادات ، به پهنه‌ی شامات دشمنت ذلیل شده با خطبه خونی هات خیلی جگر داری ، تو خط نگه داری وای اگر بعد اباالفضل بیای و علم رو برداری عمه جان یا زینب عالم در مدار زینب چون کوه استواره زینب با خطبه‌اش داره یزید و به زانو درمیاره زینب سرتا پا وقاره زینب خطبه هاشه والله ذولفقار زینب معنا عفاف و سر مستوره دستای حرام از معجرش دوره والله کس ندیده صورت زینب اطراف عقیله هاله‌ی نوره ای... زن اما مردانه ، رقم زد افسانه سرجاش نشوند یزیدو قهرمانانه حضرت عِلّیه ، کنیزت آسیه واسه ختم قائله یه خطبه کافیه قرآن در کلام زینب رضا شیخی

طوبی رقیه تو سه‌سالگی شدی حِلما رقیه برو روی شونه‌ی سقّا رقیه دیده‌بانِ ارتشِ بابا رقیه خونِ علی تو، رگات می‌جوشه به عشقِ تو بابا حسین زره می‌پوشه اونی که شد منکرت قیامت باید بره با علی‌اکبر رو‌به‌رو شه تو عزیزی رقیه، راستی یه چیزی رقیه مادرم می‌کنه برا تو کنیزی رقیه بی‌نظیری رقیه، فیضِ کثیری رقیه تو یه پا زینبی تو اوجِ اسیری رقیه طوبی رقیه رضا شیخی

سر میریزه از دم سر میریزه شمشیر میزنه پیکر میریزه نعره میزنه تو میدون انگار صدها قلعه خیبر میریزه آخ قمری ابوفاضل از تموم پهلوونا سری ابوفاضل قمری ابوفاضل تو دقیقا مثل شیر نری ابوفاضل قمری ابوفاضل یه تنه حریف صد نفری ابوفاضل قمری ابوفاضل من بنازم تو چه با جیگری ابوفاضل شهزاده اباالفضل باوفاترین یل آزاده اباالفضل تو یه صفینو اداره کردی علی گفت نمیاد رو دستت فرمانده اباالفضل یا ابوفاضل ... آخ قمری ابوفاضل رضا شیخی

من حاضرم خار بره تو چِشَم ولی نره تو پای مادرم من آخرش یه روزی توی روضه جون میدم برای مادرم کاش من بودم سیلی میخوردم اون روز تو کوچه جای مادرم روضه ی فاطمه شروع شد وا علیا وا محمدا این روزا خیلی تسلیت بگین به بچه سیدا از ته دل بلند بگو آه مادر مثل امام حسن بگو آه مادر آه مادر آه مادر آه مادر خیلی برام مادر من زحمت کشید گریه کنه تو بار بیام سعی میکنم با گریه هام هرجوری هست تو روضه هات به کار بیام من تا ابد نمیتونم با روضه ی دیوار و در کنار بیام معجزه ی خونه وحی اگه دریا میسوخت تو آتیش با اینکه زهرا پشت در بود ولی مولا میسوخت تو آتیش روضه‌ی فاطمه شروع شد وا علیا وا محمدا این روزا خیلی تسلیت بگین به بچه سیدا از ته دل بلند بگو، آه مادر تو هم شبیه من بگو آه مادر مثل امام حسن بگو آه مادر آه مادر آه مادر آه مادر من حاضرم خار بره تو چشم حسن عطایی

جامو به هیچکسی نده برای عاشقت بده دلم برای دیدن تو لک زده بدم ولی به روم نیار بازم باهام قرار بذار بدون تو دنیا رو من میخوام چی کار دل شکسته دارم میخری یا نه بگو منو پیش خودت میبری یا نه رفیقام هی میگن حرم به یادت هستیم ازم میپرسن که الآن بهتری یا نه دلم شکسته کجا برم با این دل مریض و خسته جامو به هیچکسی نده امیر برومند

قلب من با روضه‌اش مغمومه این روایت از خود معصومه جان فدای تو انسیة الحورا امُنا زهرا یا مظلومه مظلومه مظلومه مظلومه... حال من این دنیا آرومه چون شفیع فردام، خانومه حتی من تو قیامت می‌زنم داد اهل عالم، زهرا مظلومه مظلومه مظلومه مظلومه... عصمت تو به عالم معلومه دشمنت تو قیامت محکومه بین کوچه علی گفت نزنیدش بی‌حیاها زهرا مظلومه مظلومه مظلومه مظلومه... من بمیرم حسنت مسمومه سمت زینب، پره چشم شومه ته گودال افتاده حسینت آخ بمیرم چقدر مظلومه مظلومه مظلومه مظلومه... قلب من با روضه‌اش مغمومه امیر برومند

می‌نویسم من از امّ‌ابیها مادر عالمین حضرت زهرا اون که از بچگی هوامو داشته سایه‌ی چادرش روی سر ما لَوْلا فاطمَة لَما خَلَقتُکُما زهرا نبود علی و پیمبر نبود نور فاطمه بوده قبل خلقت و این بی وجود بی‌بی میسر نبود داره می‌گرده جهان تُو مدار فاطمه همه‌کاره فاطمه یا زهرا به زنان زن قهرمان، به علی یاور تویی به نبی مادر تویی یا زهرا یا زهرا، مدد یا زهرا بانی خلقت عالمه زهرا ناجی حضرت آدمه زهرا شأن بی‌بی فراتر از درکه الگوی عصمت مریمه زهرا قال جبریل یا ربِّ وَ مَن تَحتَ کِساء وحی شد اوَّلُهُم فاطمَه خَیرُالنِّساء مصطفی بود و علی و حسن و حسین پدرش گفته به وصفش ابوها بِفِدا تویی خیر بی‌کران، برکاتت بی‌عدد می‌گیرم از تو مدد یا زهرا آبروی این جهان، زن بی‌همتا تویی نفَس مولا تویی یا زهرا یا زهرا، مدد یا زهرا می‌نویسم من از امّ‌ ابیها امیر برومند

شمس و قمر ابوترابی مفهوم بلند آفتابی خشکی ز قدومت شده دریا والله که آبروی آبی بالاترین قسم برا آذری ها اباالفضله روزی سفره های ما همیشه با اباالفضله عالم فدای این عموی نازنین و دلربا ذکر مدام لب های رقیه یا اباالفضله هم زبون رقیه عموی مهربون رقیه دادی نشون به هر یل شامی که تویی پهلوون رقیه یا سیدی یا اباالفضل ... فرمانده گردان یمینی شاگرد امیرالمومنینی عالم شده مات قد و بالات الحق که یل ام البنینی حاتم مرید هیبت و مقام اباالفضله لقمان اسیر شوکت و کلام اباالفضله رقیه میزنه مهر پادشاهی پیشونی هر کس که نوکر و پیرغلام اباالفضله با مرامی اباالفضل واجب الاحترامی اباالفضل تکیه زده به تو خود ارباب بذار بگم که امامی اباالفضل شمس و قمر ابوترابی امیر برومند

همه عاشقنو علی معشوقه همه رعیتنو علی فاروقه اگه باشه فقط یه فرقی اینه خدا خالقه و علی مخلوقه امام سلطنت تام سیف الاسلام علی امام یا ابالایتام رحمت عام علی قسم به اون خالقی که مولا رو آفرید شبیهشو عوالم ندیدن نه میشه دید روبروی ایوونش برو سجده و بگو و کلبهم باسط ذراعیه بالوصید علی رازقه و علی رزاقه علی ذکر روی لب عشاقه روایت از پیمبره فرموده حلال زاده فقط به تو مشتاقه جناب فاتح الابواب جمع اصحاب علی جناب یا ابالارباب ذکر جذاب علی دلبر دلها دلبر دلها همه عاشقنو علی معشوقه  حسین ستوده

کجای این زمینی کجا گریونی و خیمه زدی امشب چقدر غم داره قلبم شاید تو روضه ی ما اومدی امشب دارم حس میکنم بوتو شبیه بوی بارونه یه احساسی که انگار چشم لیلا سمت مجنونه چشای من پر از اشکه تو چشمات کاسه ی خونه الآن حالت رو اونکه مادر از دست داده میدونه مادر از دست دادی این شبها تسلیت میگم به محضرت داغ سنگین مونده رو دلت آخ جوونم بوده مادرت حلالم کن عزیزم حلالم کن که امشب خیلی رنجیدی منم هی روضه خوندم تو هم این روضه ها رو با چشات دیدی تو دیدی پشت در زهرا رو فریاد کمک میزد تو دیدی قنفذو ناموس مولا رو کتک میزد مغیره روی بار شیشه با چکمه ترک میزد الهی بشکنه دستای اون نامرد که چک میزد آخرم کار خودش رو کرد ضربه های سخت و پشت به پشت با لج و لجبازی هی زد و خیر نبینه محسنش رو کشت کجای این زمینی حسین ستوده

یا علی مولا واحد و یکتا حاکم محشر یا علی مولا فرد و بی همتا جان پیغمبر ایلیا ایلیا رب عرض و سما یا هو یا مرتضی حیدر.... ایلیا ایلیا رازق بنده ها ای شاه لافتی حیدر هو هو حیدر حق حق علی علی نامت از نام خالق مشتق علی یا علی مولا واحد و یکتا آرش پیله ور

کشفُ الاَسرارِ نون و القلم حیدر حیدر، حیدر حیدر یا ذَالجود وَ المَنِّ وَ الکَرَم حیدر حیدر، حیدر حیدر نورَ المُستَوحِشینَ فِی الظُلَم حیدر حیدر، حیدر حیدر حیدر، منتهی و مبدأ وجوده حیدر، شعر نابی که خدا سروده حیدر، فاصله نداره تا خداوند حیدر، بوده وقتی هیچ کسی نبوده قدرت الهی علی مشیت الهی ولایت الهی علی عالی علی حیدر، صاحب اختیار کائناته حیدر، نوکریش اوجبِ واجباته حیدر، معنی حقیقیِ کماله حیدر، سَرتاپا تجلّی صفاته آیت اللهی علی هدایت اللهی عنایت اللهی علی عالی علی رحمت اللهی حکمت اللهی علی علی یا مولا ذکرش بالاترین عبادته حیدر حیدر، حیدر حیدر مبنا و میزان قیامته حیدر حیدر، حیدر حیدر معنی واقعی وحدته حیدر حیدر، حیدر حیدر حیدر، صاحب اختیار کائناته حیدر، نوکریش اوجبِ واجباته حیدر، معنی حقیقیِ کماله حیدر، سَرتاپا تجلّی صفاته ذات ربانی علی صفات رحمانی علی تو ماه قرآنی علی تو حی سبحانی تو طراط میزانی دلیل قر آنی علی شیر یزدانی علی شاه مردانی علی ملاک ایمانی علی علی علی یا مولا... کشفُ الاَسرارِ نون و القلم آرش پیله ور