سینه زنی

شبا تا صبح نمیخوابی حواسم هست چقدر زود داری پیر میشی حواست هست هنوز پیراهن قبلیت پر از خونه دیدم باز لکه ی خون رو لباست هست تیشه ی جلاد خورده تا ریشه بعد سرفت رو لباست غنچه وا میشه شمع این خونه میزنی سوسو میشی با زحمت از این پهلو به اون پهلو آه آه این چه دردیه نصف شب داری دست و پام میلرزه زهرا بسکه تب داری رو میگردونی خسته ای از من چند شبه عجل وفاتی روی لب داری یوماه یوماه یوماه یوماه من از چشمات خجالت میکشم زهرا میبینی آه حسرت میکشم زهرا اگه میشه نرو من بی تو میمیرم ببین با گریه منت میکشم زهرا کور بشن ای کاش تو نظر خوردی من خودم دیدم که با صورت به در خوردی با سر افتادی تا نشستی زد بشکنه دستای سنگینش دو دستی زد آه آه رد خونِ تو روی دیواره اینکه کار دست نبوده کار مسماره من ندیدم که قتل یک خانوم تا چهل تا مرد جنگی متهم داره یوماه یوماه یوماه یوماه شبا تا صبح نمیخوابی حواسم هست حسین ستوده

فصه فضه فضه خذینی کار زنونه است جمع کن هر چی می بینی فصه فضه فضه خذینی لگداشون کار سقط جنینه نوای یوماه حسین ستوده

امشب نشد ببینمت تو کربلا عزیز تو عیادتم بیا توی بسترم توی بستر انقدر از یاد تو سوختم میبینی چه پیرهنی واسه تو دوختم بعد من خواهر تو هواتو داره شبا ظرف آب کنار تو میذاره بی قرار من نباش حسین من حسین من گریه کن یواش یواش حسین من حسین من امشب شب جمعه و روضه خون منم میسوزه وقت روضه خوندنم قلب آسمون امشب تو بسترم با احوال بدم برای تو به صورتم زدم مثل روضه خون ته گودال تو رو تنها گیر آوردن پیرهنی که واسه تو دوختمو بردن گفتی العطش صداتم که بریدن تشنه بودی جلوت آبو سر کشیدن زیر دشنه کشتنت حسین من حسین من تشنه تشنه کشتنت حسین من حسین من امشب که میشه آخرین قرارمون وداع تلخ و گریه دارمون سخته مادری امشب زدم بوسه دم گلوی تو چقدر شونه زدم به موی تو دم آخری ولی شمر موی تو رو بهم میریزه خاک گودال تو رو سرم میریزه امشب نشد ببینمت تو کربلا حسین ستوده

به گرد پات نمیرسه حتی مریم به شأنیت خادمه هات نمیرسه به گرد پات نمیرسه والله بارون به اشکای گریه کنات نمیرسه پدرت اشرف مخلوقاته شوهرت آیینه ی بابات پسرات سید اهل الجنه دخترات عمه ی سادات واسه ی اینکه راضی از منه نوکر بشی همه اشکامو خاتم یمنی میکنم به خدا که به عشق اون پسر ارشدت همه اولادمو امام حسنی میکنم به گرد پات نمیرسه حسین ستوده

خنده های مادرونت تکیه کردم روی شونت اینکه هستم توی خونت یعنی آرامش تا که هستم زیر سایت اینکه میکنی عنایت وقتی دعوتم تو روضت یعنی آرامش از تو مدد باید روح الامین بگیره تنها جای تو رو میتونه ام البنین بگیره خوشبخته اون نوکر که ازت صدآفرین بگیره مادری میکنی واسه اونکه ذکر یا امیرالمومنین بگیره کویرو دریا کرده معلا کرده دعای تو عیسی رو مسیحا کرده خوشا به حال اونکه تو روز خلقش به اسم حق سجده به پای زهرا کرده امنا زهرا امنا زهرا خنده های مادرونت حسین ستوده

همه رویامه بمیرم تو روضه ها یا که این جنازمو خاک بکنن تو کربلا دسته جمعی نوکرا دم بدن این ذکرو آقا حسین حسین حسین دلبر دلها حسین دلبر دلها حسین دلبر دلخواه حسین دلبر دلخواه حسین به سینه زنهات آقا ماشالله زعفر جنی حسین دیوونته ایوالله پیچیده صدای ما تو حرم شاهنشاه حسین حسین حسین دلبر دلها حسین دلبر دلها حسین دلبر دلخواه حسین دلبر دلخواه حسین امنا زهرا امنا زهرا عزیز و یارم حضرت ثارالله پای تمثال تو خون میریزم انشالله کاش صدامون برسه تا حرمش بسم الله حسین حسین حسین دلبر دلها حسین دلبر دلها حسین دلبر دلخواه حسین دلبر دلخواه حسین حسین مولا حسین مولا همه رویامه بمیرم تو روضه ها حسین ستوده

شاهنشاهه اباالفضل اسد ابن اسد الله اباالفضل تا ابد مقصد عاقبت بخیری نداره راهی بجز راه اباالفضل مه جبین زیبا صنم قمر الله اباالفضل بچه شیر ای با جنم قمر الله اباالفضل تا ابد کلبت منم قمر الله اباالفضل قمر العشیره سردار دلیره باب الحوائجه الحق بی نظیره با معرفت تر از این آقا ندیدم دستاشو داده دست ما رو بگیره یا ابوفاضل یا ابوفاضل قرصه ماهه ابالفضل لعنت خدا به بدخواه اباالفضل معنی جمله ی خرما به نخیلی دست عالم از تو کوتاهه اباالفضل منسبت بالاترین قمر الله اباالفضل مادرت ام البنین قمر الله اباالفضل من فدا ام البنین قمر الله اباالفضل عشقم همینه چی بهتر از اینه من سینه میزنم که اباالفضل ببینه کربلا باشم یکشنبه برمیگردم چون شنبه ها سفره ی ام البنینه یا ابوفاضل یا ابوفاضل شاهنشاهه ابالفضل حسین ستوده

قسمه روی لب ارمنیا تو همه دار و ندار منیا خونت آباد پسر ام بنین ماه زیبای بنی هاشمیا آقام اباالفضله ختم مرام اباالفضله تو سختیا اونکه مونده برام اباالفضله عراقیا میگن حتی امام اباالفضله ازلی اباالفضل ابدی اباالفضل تو منو از همه بهتر بلدی اباالفضل دست رد به سینم نزدی اباالفضل میگه زهرا به تو جانم ولدی اباالفضل قسمه روی لب علم کشا ای علمدار رشید پادشاه من دخیلم به پر علامتت شاهپر علامتت گره گشا امیر ابوفاضل ماه منیر ابوفاضل تجلی حیدر مرد دلیر ابوفاضل منو تو اون دنیا گردن بگیر ابوفاضل صنما ابالفضل ذوالکرما ابالفضل کشته مرده ی مرامت منما ابالفضل اسمته کلید تموم مشکلاتم اسمتو حک شده رو سینه ی ما ابالفضل قسم روی لب ارمنیا حسین ستوده

تو رو خدا بمون برام تویی پناه بی پناهیام منم مثه تو ام ببین که مرگمو من از خدا میخوام تو رو خدا بمون برام نرو نرو میبینی بی کسی حیدرو آتیش نزن با گریه بسترو با گریه میشورم ببین درو دستام میلرزه تا حرفِ رفتن میاد دست و پاهام میلرزه وقتی میرم سمت در بدجوری پام میلرزه آتیش میگیرم میبینم که زهرام میلرزه اگه بری چیکار کنم چطور زمستونو بهار کنم بمون میخوام که خونه رو پر از درختای انار کنم اگه بری چیکار کنم اگه بری علی دیگه یه کوچه گرد میشه تنور خونه دیگه سرد میشه یه چاه فقط رفیق مرد میشه چشماتو وا کن یه فکر واسه این یتیم … تو رو خدا بمون برام حسین ستوده

محکم در میزنن لای تخته های در خنجر میزنن با لگد به سینه ی مادر میزنن محکم در میزنن سر سقط جنین مُردی مادر از بس لگد خوردی مادر از بس لگد خوردی مادر نرو نرو میبینی میبینی بی کسیِ حیدرو دستام میلرزه تا حرف رفتن میاد دست و پاهام میلرزه افتاد مادر ولی بر نداشت یه لحظه حتی دست از علی دومی میزد و میخندید اولی افتاد مادر ولی پهلوت خورده شکاف حسین وای حسین وای... محکم در میزنن حسین ستوده

ما نمیایم حرمت که بریم بهشت به خدا بهشت ما حرم توئه توی کربلا دیدم بین زائرا همه جا صحبت از کرم توئه زائرا میگفتن، کربلایی شدیم از حرم حضرت معصومه به خدا هرچی داریم از برکت این خانومه تو منو میخری، کرب و بلا میبری برام مثل مادری، خانوم خانوم خانوم نفس آخرم، سایه بالا سرم، ای بهتر از مادرم، خانوم خانوم خانوم وقتی حاجیا میشن زائر بقیع بینشون صحبت از کرم توئه تو حرم بودم دیدم بین حاجیا این دفعه صحبت از حرم توئه حاجیا میگفتن، اگه حرم نداره حضرت فاطمه تو مدینه حرم گمشده بی بی زهرا همینه ماه شهر قمی، عشق دل مردمی، فاطمه دومی، خانوم خانوم خانوم مادر ما تویی، زینب کبری تویی، حضرت زهرا تویی، خانوم خانوم خانوم ما نمیایم حرمت که بریم بهشت حسن عطایی

من حاضرم خار بره تو چِشَم ولی نره تو پای مادرم من آخرش یه روزی توی روضه جون می‌دم برای مادرم کاش من بودم سیلی می‌خوردم اون روزتو کوچه جای مادرم روضه‌ی فاطمه شروع شد وا علیا وا محمدا این روزا خیلی تسلیت بگین به بچه سیدا از ته دل بلند بگو، آه مادر مثل امام حسن بگو، آه مادر آه مادر، آه مادر، آه مادر خیلی برام مادر من زحمت کشیدگریه کنه تو بار بیام سعی می‌کنم با گریه‌هام هرجوری هست تو روضه‌هات به کار بیام من تا ابد نمیتونم با روضه‌ی دیوار و در کنار بیام معجزه‌ی خونه‌ی وحی اگه دریا می‌سوخت تو آتیش با اینکه زهرا پشت در بود ولی مولا می‌سوخت تو آتیش تو هم شبیه من بگو، آه مادر مثل امام حسن بگو، آه مادر از ته دل بلند بگو، آه مادر روضه‌ی فاطمه شروع شد حسن عطایی

شاهنشاهه اباالفضل اسد ابن اسداللّهه اباالفضل تا ابد مقصد عاقبت‌به‌خیری نداره راهی به‌جز راه اباالفضل مَه‌جَبین، زیباصَنَم، قمرالله اباالفضل بچّه‌شیر، باجَنَم، قمرالله اباالفضل اون‌که واسه‌ت می‌میره منم، قمرالله اباالفضل قمر العشیره، سردار دلیره بابَ‌الحوائجه، الحق بی‌نظیره بامعرفت‌تر از این آقا ندیدم دستاشو داده دست ما رو بگیره قرص ماهه اباالفضل لعنتِ خدا به بدخواه اباالفضل معنی جمله‌ی خرما به نخیلی دستِ عالَم از تو کوتاهه اباالفصل منصبِت بالاترین، قمرالله اباالفضل مادرِت شیرآفرین، قمرالله اباالفضل من فدا امُّ‌البَنین، قمرالله اباالفضل عشقم همینه، چی بهتر از اینه من سینه می‌زنم که اباالفضل ببینه کربلا باشم یکشنبه بَرمی‌گردم چون شنبه‌ها سفره‌ی امُّ‌البَنینه شاهنشاهه اباالفضل محمدحسین حدادیان

همه عاشقن و علی معشوقه همه رعیتن و علی فاروقه اگه باشه فقط یه فرقی اینه خدا خالقه و علی مخلوقه امام سلطنت تام سیف الاسلام علی امام یا ابالایتام رحمت عام علی قسم به اون خالقی که مولا رو آفرید شبیهشو عوالم ندیدن نه میشه دید روبروی ایوونش برو سجده و بگو و کلبهم باسط ذراعیه بالوصید همه عاشقن و علی معشوقه محمدحسین حدادیان 

زخم دلم بهتر نمی‌شه این حیدر اون حیدر نمی‌شه زخم دلم هر چی که باشه زخم میخ در نمی‌شه زخم پهلوی زن پا به ماه این همه روز نشد روبه راه روضه هاشو گفتم هر شب به چاه پشت در افتاده بود بی پناه کشتنش اما می‌گفتن که خودش مرد خودش حتما یه روز محکم به در خورد خودش خورده به جایی چشم و گونش خودش آتیش گرفت حتما تو خونش ای وای من، ای وای من زهرا زخم دلم بهتر نمیشه وحید شکری

حی لایموت تو نجف خدا نشسته روبروت به علیاً میگه زهرا تو قنوت حی لایموت حی لایموت بزرگ دو دنیا علیه همه قطره دریا علیه برای ما قند مکرر صد و ده دفعه یا علیه علیه علیه یل خیبر علیه شه محشر علیه علیه علیه علیه امیر المومنینم فقط حیدر علیه علیه مولا علیه علیه ... شاه نجف زندگیمه اسدالله نجف راه مستقیممه راه نجف شاه نجف شاه نجف جان جان جانا علیه امیر توانا علیه اگر اُمنا فاطمه است پس تا محشر ابانا علیه علیه علیه شه دل دل سواره یه دنیا در مدار علیه علیه علیه تو میدون خون دشمن حلال ذوالفقار علیه مولا علیه علیه ... حی لایموت محمدحسین حدادیان

ای آقای من ای دنیای من آقای بابای بابای بابای من عجب ارثی برام گذاشته بابا خودشم میگه براش یه یادگاره پدرم پدرش پدراشون این نوکری تو خونه ما ادامه داره ما زنده به این نوکری علی الدوامیم ما تشنه یک سلام و کمتر از سلامیم ما غلام بن غلامیم ای صیاد من ای فریاد من آقای اولاد اولاد اولاد من شغل من کارگری برا حسینه نوکری بچمم یه افتخاره پسرم پسرش پسراشون این نوکری تو خونه ما ادامه داره ما شهره شهریم و به نوکری به نامیم ما بی تو به یک چشم به هم زدن تمامیم ما غلام بن غلامیم ای آقای من ای دنیای من وحید شکری

می‌آید از ره مردی سواره مردی که رو مرکب تو دستش ذوالفقاره می‌آید از ره منجی عالم فرزند زهرا و علی از نسل خاتم از کعبه آید صوتی به ناگاه یا اَهلَ العالم اَنَا بَقیَةَ الله اَنَا بنُ المکه اَنَا بنُ الزمزم امامُ القائم یا اهلَ العالم یا فَرَجَ الله ادرکنا بَقیَةَ الله ادرکنا می آید از ره مردی سواره حق حرومی رو توی دستش بذاره می آید از ره اون‌که امیره تا انتقام خون محسن رو بگیره می آید آن‌که صاحب زمان است مهدی زهرا حامی مستضعفان است اَنَا بنُ الحیدر اَنَا بنُ الزهرا اَنَا بنُ الکعبه اَنَا بنُ الطاها یا فَرَجَ الله ادرکنا بَقیَةَ الله ادرکنا می آید از ره مردی سواره وحید شکری

احکامی نبود، علی نبود اسلامی نبود بگردی تو کل الغدیر کسی شبیهش نامی نبود نام آور تر از علی مگه داریم، نه والله ما رو به غیر علی نمیاریم، نه والله لفظ امیرمؤمنین مختصِ، یه آقاست این اسمو روی کسی نمیزاریم، نه والله نام آوره علی، رکن لشکره علی تنها خلیفه بعد از پیغمبره علی باید به شیخ غاصب رذل سقیفه گفت پاشو حرامزاده از رو منبر علی عقبایی نبود، علی نبود دنیایی نبود قسم به هرچی زیباییه علی نبود زیبایی نبود آدم دوست داره فقط رو به ایوون، بشینه آدم میمیره بتونه علی رو، ببینه من اهل برائتم که برادر، نمیشم با هرکی که دشمن امیرالمؤمنینه ذکر قیام علی، ای امیر کلام علی جا داره رو به قبله بگم السلام علی کاش با وفا بشم، که بتونم بهت بگم من کلب آستان تو ام یا امام علی علی نبود اسلامی نبود وحید شکری

السلام ای ماه قبیله به ضریحت دستم دخیله اسم زیبای تو اباالفضل شرفُ الشمس جبرئیله اَلا یا اَیُهَاالساقی بریز از جام مشتاقی جهان مابین دستانت همه فانی تویی باقی مقتدار قمره، مرد خدا قمره اَلمثنیِ علیِ مرتضی قمره باوقار قمره گره‌گشا قمره اون که حتی ارمنی میده شفا قمره تو که چشمات زیباترینه ای بلندبالای مدینه میره روی شونت رقیه تا همه دنیا رو ببینه جهان‌گیر و جهان‌داری عجب سقا و سرداری ببین کارم گره خورده علاج هر گرفتاری با نَسَب قمره، یلِ عرب قمره اون‌که دشمنا رو کشته با غضب قمره منتخب قمره تهِ ادب قمره اون‌که رونده لشکری رو به عقب قمره السلام ای ماه قبیله وحید شکری

گفته نبی که تا بشنود این دنیا یا روحی اللتی بین جنبی زهرا میگن اهل آسمونا کوثر به فاطمه جبرئیل شبانه روز میزد سر به فاطمه اوج ایمان و محبت و وقار است و حیا علت علاقه ی پیغمبر به فاطمه دختره پیغمبره گوهره پیغمبره بضعه منی یعنی دلبره پیغمبره آبروداره دم محشره پیغمبره اصلاً از اول بگو مادره پیغمبره مادرم یا زهرا گفته نبی که تا بشنود این دنیا وحید شکری

اَلا اِی‌چاه، یارم را گرفتند گُلم، باغم، بهارم را گرفتند میان کوچه‌ها با ضَربِ سیلی همه دار و ندارم را گرفتند الا ای چاه یارم را گرفتن حسن عطایی

داد‌ میزنه‌ به سر خواهرم می‌لزره‌ هی‌ تن‌ برادرم‌ بابامونو‌ میبرن و‌ دارن‌ میره‌ برا‌ زدن‌ مادرم چیه گناه‌ مادر من چه بی‌ پناهه مادر من‌ نزنش‌ انقدر که‌ میشی دچار‌ آه مادره‌ من‌ آه مادر مادر... تیر‌ میکشه‌ جگر‌ مادرم افتاده‌ در رو سر‌ مادرم‌ انقدر نزن‌ لگد‌ به‌ پهلوهاش‌ دیگه‌ شکست‌ کمر‌ مادرم‌ جلوی‌ دشمنا‌ یه تنه وایساده نیم نگاش به منه کی‌ دیده‌ کسی‌ یه زنو جلوی‌ شوهرش‌ بزنن آه مادر مادر... چیه گناه‌ مادر من حسن عطایی

ما را گدای حضرت زهرا نوشتند گدایان زهرا غلامان مولا اهل بهشتند اهل بهشتند جز او کسی حرف پیمبر را نفهمید جز او مدینه قدر حیدر را نفهمید میزند پیغمبر ما بوسه بر دستان زهرا فاطمه ام ابیها فاطمه ام ابیها زهرا فقط زهراست مثلش در بشر نیست جز او کسی پای علی اهل خطر نیست خرید عشق او را خریدی که غیر از سودِ دوسر نیست سودِ دوسر نیست عصاره ی وصیت زهرا همین است مولا فقط حیدر امیرالمومنین است گفت پیمبر کیست زهرا سرور زنهای دنیا فاطمه ام ابیها فاطمه ام ابیها وقتی گل ابناء آدم را سرشتند حسن عطایی

بهشتم اونجاست که جای پاته بهشتم خاک چادرته تویی که سفرت همیشه پهنه همه عالم روزی خورته پناه مادرونت محبت مدامه نگاه مهربون تو همونه که میخوامه دعای نیمه شبهات تجلی مرامه اراده ی خداست که سایه ی تو مستدامه اسم تو زیر لب میبرم از همه سختیا میگذرم مادرم مادرم مادرم بهشتم خاک چادرته حسن عطایی