واحد

بقیع تاریکه و سرده دل عاشقا پر از درده بمیرم کی قبر تو آقا خراب و ویرونه کرده الهی نوکرت بمیره چرا یک شمع نیست رو مزارت الهی نوکرت بمیره که خزونی شده بهارت الهی نوکرت بمیره مادرت کی میاد کنارت بقیع یه دنیا غم داره چشمامون ز داغت می باره سنگ قبراتون خاک آقا عقده ای روی سینم می زاره الهی بالحسن عجل ولیک الفرج بقیع تاریکه و سرده دل عاشقا پر از درده بمیرم کی قبر تو آقا خراب و ویرونه کرده الهی نوکرت بمیره چرا یک شمع نیست رو مزارت الهی نوکرت بمیره که خزونی شده بهارت الهی نوکرت بمیره مادرت کی میاد کنارت بقیع یه دنیا غم داره چشمامون ز داغت می باره سنگ قبراتون خاک آقا عقده ای روی سینم می زاره الهی بالحسن عجل ولیک الفرج

بسم رب النور ، من هستم مسلمان حسن بوده از روز ازل دستم به دامان حسن آمدم اصلا در این دنیا به فرمان حسن عالمی دارم در اینجا با گدایان حسن شکر حق که مثل اربابم دلم با مجتباست تا قیامت بر لبم ، یا مجتبی یا مجتباستای خوشا آن دم که ذکر لب حسن جان می شود پیش چشمم جنت الاعلی نمایان می شود در دل ویرانه قلبم گلستان می شود درد های گفته و نا گفته درمان می شود هر که با این اسم زیبا عشق بازی می کند روز محشر پیش مردم ، سرفرازی می کنددل حسن ، دلبر حسن ، عالی حسن ، اعلا حسن قبله عباس و عشق زینب کبری حسن تا ابد بانی کل مهربانی ها حسن لافتی الا علی و لا کریم الا حسن هیچ هم گیرد ز سائل بی نهایت می دهد مهربانی را ببین ناگفته حاجت می دهد مسلمان حسن حمید علیمی

میخونم ما بین ذکر شور و هروله ایشالله آخر زندگیم تو مقتله با این حال خوبم از سویدای دلم شهادت میدم علی امام اوله امامم علی کل دین و رکن و قیامم علی ذکر هر سلامم و حسن ختامم علی دوست دارم بهش بگم خیلی غلامم علی امیرم علی اون که امضای حرم ازش میگیرم علی آخرم میشه یه روز به پاش میمیرم یه روز علی دوست دارم بهش بگم به تو اسیرم علی علی یا علی کلام حق اینه و غیر از این خطاست فقط آقام حیدره که حجت خداست خدا میدونه پیرو خط حیدرم حلال زاده راهش از حروم زاده جداست علی دینمه سابقم خوبه یه عمره یار دیرینمه عشق به آل علی عشق دیرینمه علی امام اوله حسن عطایی

اومدم باهات یه‌کم حرف بزنم سبک بشم با زبون مناجات حرف بزنم سبک بشم آخه کی شبیه تو به حرف من گوش میکنه؟ کی گذشته‌های تلخم و فراموش میکنه؟ آره یادم نمیر عهدی که با تو بستم‌و آره یادم نمیره قولایی که شکستم‌و آره یادم نمیره من‌و توو خلوت میدیدی چشاتو بستی و پرده رو گناهام کشیدی بندگیم برا تو نیست، ولی تو اونم میخری خیلی شرمنده‌ت میشم آبروم‌و نمیبری تو خودت گفتی توو این ماه رو بَدیت خط میکشم به خودت قسم ازت خیلی خجالت میکشم من خودم خوب می‌دونم دلم پُر از قساوته تو هم این و می‌دونی دلم پُر از جهالته ***** نوبتی‌ام که باشه شب امام رضا شده شب امّید دل همه گنهکارا شده آقایی که قول داده سه جا به دادم میرسه تو سرازیری قبرم یه نگاه کنه بسه یا امام رضا دلم یه دنیا تنگ شده برات کاشکی دعوتم می‌کردی دوباره پایین پات دستای خالیِ من منتظر عنایته نگاه کبوتراتم برا من غنیمته قربون کبوترای حرمت امام رضا قربون این همه لطف و کرمت امام رضا کی دعا کرده منو که این جوری می‌کشونیم؟ کی سفارش کرده بین عاشقا می‌نشونیم؟ من و این بار گناه، کجا برم که رام بدن من و این روی سیاه، کجا برم که رام بدن اومدم باهات یکم حرف بزنم حسن عطایی

پر زده رو بامت تموم زندگیمو کرده ام به نامت شبیه بی بی زهرا بی بی جون میخوامت دل شکسته من با غمت عجینه تو روضه تو مادر میزنم به سینه یه روز برات میمیرم عشق من همینه ای والا نشین در ثمین ام البنین یا ام البنین یا ام البنین یا ام البنین نمیفته یه لحظه اسمتو به زبونم نشسته اشک روضت روی هر دو گونم الی الابد به پای عشق تو میمونم دوست دارم یه دنیا اما بی اراده برای تو میدونم مثل من زیاده یه روز میام تا صحنت با پای پیاده ای نور مبین حبل المتین ام البنین یا ام البنین یا ام البنین یا ام البنین پر زده رو بامت مهدی اکبری

فقط خدا میدونه که توی دلم چه حالیه تموم دلخوشی من چهار تا قبر خالیه با روضه های کربلا حسابی خون جگر شدم ام البنین بودم ولی حالا دیگه بی پسرم چهار پسر فرستادم به نینوا حتی یکیشون برنگشت از کربلا رسیده جونم به لبم پریشونم سقای بی آبم کجاست نمیدونم آه و واویلا آه و واویلا آه و واویلا عون و خضر و جعفرم چند سالی بی خبرم من شنیدم تو کربلا نقش زمین شد قمرم از بس که زخم خورده تنش تنی نمونده پیکرش از بس که زخم خورده تنش تنی نمونده پیکرش من نبودم به جای من زهرا رسید بالا سرش به زیر تیغ و نیزه ها پرش شکست سر عمود یه کاری کرد سرش شکست ام البنین بودم حسین عینی فرد

شرح‌ فضائل‌ تو نگنجد به‌صدکتاب توصیف‌ماهیت‌توشدسوره‌ی‌حجاب میگویم‌این‌سخن‌به‌غزل‌یاکه‌ مثنوی تو جلوه‌گاه‌ فخری‌ به‌ آل بنی‌ کلاب یاام‌القمر در سیطره‌ی‌ تو قضا و قدر ریزد ز شبنم‌ وضویت‌ گهر نامت‌به‌روی‌لب‌بودچون‌شکر یاام‌البنین(س).یافاطمه‌(س)مدد به‌دست‌همسر تو بود چرخ‌ روزگار نطق‌ و کلام‌ناسخ‌توهمچو ذوالفقار آن‌پرچمی‌که‌دست‌علمدارکربلاست وصله‌به‌وصله‌اش‌ ز شما دارد اعتبار یاام‌الادب ساقی‌ و ساغر حرم‌ را سبب ام‌ الاسد بود برایت لقب مهرومحبتت‌چوشهد و رطب یاام‌البنین(س).یافاطمه‌(س)مدد صدهاملک‌برای‌توبگرفته‌اند رکاب پیداشده‌ تلالو تو پشت آن نقاب تاکه زدی تو نعره‌ی هل‌من‌مبارزی برده‌عدو گمان‌که‌شده‌ زنده‌ بوتراب به‌نام‌قمر مادر نزاد مثل‌ تو دیگر پسر عاجز ز فهم‌ خطبه‌ی‌ تو بشر دشمن‌ز هیبتت‌ دریده‌ جگر قمریاقمر.یاابوفاضل‌(ع)مدد یاعلی‌ مدد شرح فضائل تو حسن عطایی

دیگه خواسته ای ندارم از خدا من فقط یه آرزو دارم همین تو بقیع یه سقا خونه بسازیم سر قبر ام البنین گفتی تا اون روزی که قبر زهرا پیدا شه قبر من باید مثل فاطمه خاکی باشه اه مددی ام البنین هر چی گفتن پسرات کشته شدن باز می پرسه از حسینم چه خبر یه اشاره برای گریه کافی کی دیده ام البنین بی پسر می ریزه اشک ماتم میخونه با شور و شین آخرش شد عباسم بلا گردون حسین اه مددی ام البنین کاش دورغ باشه که میگن پسرم با سر افتادی زمین به سرت زدن عمود آهنی تورو به نخلی بستن که سر اومد صبر تو چی شد اون قد رعنا چه کوچیکه قبر تو اه مددی ام البنین سقا خونه بسازیم محمدحسین حدادیان

ای جانم، به بیرق و پرچم و کتیبه ای جانم، به این شمیمی که بوی سیبه ای جانم، به لشکری که سپاه عشقه سردارش جُناده و جُندَب و حبیبه قطره های باران میبرن اسم تو همیشه هیچ کجای عالم واسم کربلا نمیشه قطره های باران میبرن اسم تو همیشه هیچ کجای عالم واسم کربلا نمیشه دنیام که فرو پاشید این بیرق و پرچم هست شیعه علمش بالاست تا وقتی محرم هستهمواره حسین باید الگو و هدف باشه تا مرکز این عالم ایوون نجف باشه مَن أَرادَ اللَّهُ بِهِ الخَیر قَذَفَ فی قَلبِهِ حُبَّ الحُسَین مَن أَرادَ اللَّهُ بِهِ الخَیر قَذَفَ فی قَلبِهِ حُبَّ الحُسَین یا ثارالله یا ثارالله یا ثارالله یا ثارالله یا ثارالله یا ثارالله این چای روضه برا من آب حیاته این چای روضه برا من آب حیاته بهشتی که میگه قرآن کرببلاته بهشتی که میگه قرآن کرببلاته سجادس جاده اگه مقصدم تو باشی کوچه‌ ی سینه‌ زنی جاده ی نجاتهتلخیای این دنیا همش با حسین عسل شد تلخیای این دنیا همش با حسین عسل شد مشکلاته این زندگی تو چای روضه حل شد زیبا میشه دنیایی که دار مکافاته تو روضه ‌ای که خرجش با مادر ساداته تو آشوب این دنیا که زندگی ناکامه صحن تو برای من اقیانوس آرامه مَن أَرادَ اللَّهُ بِهِ الخَیر قَذَفَ فی قَلبِهِ حُبَّ الحُسَین مَن أَرادَ اللَّهُ بِهِ الخَیر قَذَفَ فی قَلبِهِ حُبَّ الحُسَین یا ثارالله یا ثارالله یا ثارالله یا ثارالله یا ثارالله یا ثارالله عاشورا که تا همیشه قیام عصره آغاز حماسه‌ ی انتقام عصرهدل دل مکن ای دلا دل بزن به دریا این بانگ نماز ظهر امام عصره توی زندگیم معجزه کرد اسم اعظم تو من رو از تو بی راهه آورد تا محرم تو توی زندگیم معجزه کرد اسم اعظم تو من رو از تو بی راهه آورد تا محرم تو روزی که نگاه تو ماها رو مسلمون کرد این طنطنه ی اسمت یه عالم و حیرون کرد این پرچم سرخ تو سرچشمه‌ ی هر فضله بالاس علم عشقت تا دست ابالفضله مَن أَرادَ اللَّهُ بِهِ الخَیر قَذَفَ فی قَلبِهِ حُبَّ الحُسَین مَن أَرادَ اللَّهُ بِهِ الخَیر قَذَفَ فی قَلبِهِ حُبَّ الحُسَین یا ثارالله یا ثارالله یا ثارالله یا ثارالله یا ثارالله

توی کوچه مرد جنگی بی خدا باشه بده دست سنگین داشته باشه بی حیا باشه بده یادمه دستی بلند شد گوش و گوشوارت شکست زیر لب گفتم که سیلی بی هوا باشه بده زیر لب گفتم که سیلی بی هوا باشه بده یادم هست تو کوچه سیلی خوردی یاس من پاشو چرا پژمردی ای دنیا چقدر منو آزردی وای مادر وای مادر توی کوچه مرد جنگی بی خدا باشه بده دست سنگین داشته باشه بی حیا باشه بده یادمه دستی بلند شد گوش و گوشوارت شکست زیر لب گفتم که سیلی بی هوا باشه بده زیر لب گفتم که سیلی بی هوا باشه بده یادم هست تو کوچه سیلی خوردی یاس من پاشو چرا پژمردی ای دنیا چقدر منو آزردی وای مادر وای مادر دستی بلند شد حسین سیب سرخی

ای عشق اول و آخر من ای مهربان تر از مادر من یا واهب العطایا یا منتهی الرجایا یا دافع البلایا ارباب تشنه سر جدا خون بهایت خدا السلام علی ساکن کربلا یا حبیبی حسین یا حبیبی حسین ای عشق اول و آخر من ای مهربانتر از مادر من یا واهب العطایا یا منتهی الرجایا یا دافع البلایا ارباب تشنه سر جدا خون بهایت خدا السلام علی ساکن کربلا یا حبیبی حسین یا حبیبی حسین ای سایه ات به روی سر من شد مادرت حسین مادر من دستم جدا شد از پیکر من ادرکنی یابن زهرا از پا نشسته سقا بین سپاه اعلی آقا در دل من محَن نا ندارم به تن از تو شرمنده ام پاره شد مشک من یا اخی یا حسین ای عشق اول و آخر ای مهربان تر از مادر من یا واهب العطایا یا منتهی الرجایا لبیک یابن زهرا ارباب تشنه سر جدا خون بهایت خدا السلام علی ساکن کربلا یا حبیبی حسین یا حبیبی حسین مهربان تر از مادرم محمدحسین پویانفر

به پشت در خانه ات آمدم مادر أتیت ملتجئاً بباب بیتک یا اماه به اذن حسین و حسن در زدم مادر طرقت بابک طالباً لإذن من الحسن و الحسین بگیرم دوباره پر چادرت را اسمحی لی أن أتمسک بطرف عبائتک بمیرم برای غریبی مولا أموت حسرةً لأجل غربة المولی حیدر سلام ای یار حیدر سلام ای یاس پرپر السلام علیک یا حبیبة الحیدر ، السلام علیک یا زهرة الیاسمین المتناثرة سلام مادر ، سلام مادر السلام علیک یا اماه سیدة النساء یا زهرا ملیکة السماء یا زهرا علی بابک القلب بالحزن جاء... أمی یناجیک و اللحن صوت البکاء.... أمی أنینی ...حنینی ...لکسر الضلوع و آهی شتاء لحرِّ الدموع سلام دمع عینی ... علی أم الحسین أیا زهرا سیدة النساء ، یا زهرا ملیکة السماء ، یا زهرا به پشت در خانه ات آمدم مادر أتیت ملتجئاً بباب بیتک یا اماه به اذن حسین و حسن در زدم مادر طرقت بابک طالباً لإذن من الحسن و الحسین در خانه ات آمدم محمدحسین پویانفر

مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ زهرا، مَاتَ سَعیدا مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ زهر،ا مَاتَ شَهِیدا منت میذاری رو سرم، اگه تا دم آخرم هنوز باشم نوکرت، تو هم باشی مادرم منت میذاری رو سرم، اگه توو صف محشرم نگاهت باشه مجیب، برا قلب مضطرم همه‌ی امیدم اینه که، زیر / سایه‌ت / باشم / مادر مادر جوونای بهشت، یارم / باشی / تووی / محشر مددی یا اُمَّ الحَسَنین. مادر مادر مادر مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ زهرا، مَاتَ سَعیدا مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ زهر،ا مَاتَ شَهِیدا من دل خوش کردم به نگات، به گریه توی روضه‌هات که یارم باشه برا، عبور از پل صراط من دل خوش کردم به نگات، به استجابت دعات میدونم که آخرش، یه روز می‌میرم برات اونی که توسل به تو کرد، قلبش / از هر / ظلمت / شد دور تو نور خدایی و من از، اول / بیعت / کردم / با نور مددی یا اُمَّ الحَسَنین.، مادر مادر مادر مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ زهرا، مَاتَ سَعیدا مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ زهر،ا مَاتَ شَهِیدا مولا مولا مولا علی، مُعینَ الضُعَفاء علی خدا رو حس می کنم، توو زندگی با علی مولا مولا مولا علی، مناجات و دعا علی توو اوج دلواپسی، فقط میگم یا علی به خدا توکل می‌کنم، محو / عشق / مولا / باشم به علی توسل می کنم، نذره / راه / زهرا / باشم حب زهرا حسن عطایی

به یاد آخرین دعا میمیرم با گریه های بچه هات میمیرم آخر یه روز برات میمیرم بهار بود زندگیم پاییز میشه بعد تو صبرو قرار مرتضی لبریز میشه بعد تو این اولین باره میلرزه دست و پام پر از بغض صدام تو میریو علی میمونه تنها هنوز نمیشه باورم این روزا تابوتو دارم میسازم یا زهرا نه ساله که من زنده ام با یا علی گفتن تو دارو ندار من بمون زوده برا رفتن تو این آخرین باره میبینی حسنو ای آخرین باره یه حرفی بزنو این آخرین باره ببین اشک منو این آخرین باره میبینی حسنو ای آخرین باره یه حرفی بزنو این آخرین باره ببین اشک منو به یاد آخرین دعا حسن عطایی

ای مسافر علی پرستوی مهاجر علی تو رو زدند به خاطر علی آه میکشیو یه دنیا غم میریزه آه میکشیو غم رو سرم میریزه آه میکشیو علی به هم میریزه بی تو این کوچه ها زندونه برام علی تو میری که دنیا غم میمونه برا علی زهرای علی نرو ای همه کس علی نرو که بی تو بی کس علی ای همه کس علی نرو که دلواپسه علی درد میکشیو علی دلش میگیره درد میکشیو حسن یادش نمیره درد میکشیو حسین داره میمیره وقتی که چهل نفر افتادند به جون تو افتاد روی میخ در جای رد خون تو ای مسافر علی پرستوی مهاجر علی تو رو زدند به خاطر علی آه میکشیو یه دنیا غم میریزه آه میکشیو غم رو سرم میریزه آه میکشیو علی به هم میریزه بی تو این کوچه ها زندونه برام علی تو میری که دنیا غم میمونه برا علی ای مسافر علی حسن عطایی

اگه این بیرق این راه حق مونده همه مدیون ایثار توایم مادر کنار مولا موندی اما یک تنه تو کوچه غم تنها و بی یاور مادرم شور و شکوه خطبه هات سوز و گداز ندبه هات زنده تا این زمونس مادرم تو آسمون پیداس چه خوب سرخی خونت هر غروب دنیا پر از نشونس الصدیقه الشهیده یا زهرا شده یا زهرا ذکر لبها ذکر لب هر کسی عاشق شهادت شد اولین سنگر بود پشت در مادر ما کشته تنهایی و غربت شد مادرم راه تو داره امتداد این همه ایثار و جهاد برکت خون شماس مادرم نذر تو جون ما همه اگه این بیرق حسن عطایی

ای مسافر علی پرستوی مهاجر علی تو رو زدند به خاطر علی آه میکشیو یه دنیا غم میریزه آه میکشیو غم رو سرم میریزه آه میکشیو علی به هم میریزه بی تو این کوچه ها زندونه برام علی تو میری که دنیا غم میمونه برا علی زهرای علی نرو ای همه کس علی نرو که بی تو بی کس علی ای همه کس علی نرو که دلواپسه علی درد میکشیو علی دلش میگیره درد میکشیو حسن یادش نمیره درد میکشیو حسین داره میمیره وقتی که چهل نفر افتادند به جون تو افتاد روی میخ در جای رد خون تو ای مسافر علی مهدی رعنایی

نور دو عینی بنت الحسینی خاتون بی مثل خلق عالمینی خیر البناتی باب نجاتی شیرین ترین جلوه اسما ذاتی یا رقیه نوکر سر سپردتم یا رقیه عمریه کشته مردتم سر به هوای تو ام تحت لوای تو ام اگر که قابل بدونی کلب سرای تو ام سائل آوارتم عشق توئه ثروتم ذلیل تو شدم اگر که صاحب عزتم بی بی جان یارقیه دردانه بانو ریحانه بانو عشق تو کرده ما را دیوانه بانو تکرار کوثر تشبیه مادر ای زینت شونه شهزاده اکبر یا رقیه فاطمه قبیله ای یا رقیه هم نفس عقیله ای نور دو عینی مهدی رعنایی

نور نور نور عالم تاب مادر ارباب عشق عشق بی همتا حضرت زهرا نور نور عالم تاب مادر ارباب ریحانه کاشانه شاهانه مولایی دردانه بابایی ای سوره انسان پروانه فرزانه بر شانه مولایی هم خانه دریایی ای دختر باران ای که بر عرش خداوند عظیمی قائمه لا فتی الا علی لا سیف الا فاطمه یا ام ابیها ماه ماه ماه تابنده بهترین بنده ای ای ای تو محبوبم مادر خوبم ای ای ای تو محبوبم مادر خوبم هم همسرو هم سنگر و هم یاور تو سر تا سر کوثر تو ای سوره علی نقش سر و انگشتر و بر منبر حیدر تو دلداده حیدر تو ای میوه طوبی هر زمان بر قلب لشکر زد علی بی واهمه لا فتی الا علی لا سیف الا فاطمه نور نور عالم تاب مادر ارباب نور نور عالم تاب مادر ارباب عشق عشق بی همتا حضرت زهرا من من من دچار تو ریزه خوار تو تو تو تو بهار من افتخار من من سائل و من غافل و من جاهل و عاقل تو نور عالم تاب مهدی رعنایی

بعضی وقتها مثلاً تو جمعه شبها میپره مرغ قلب من سمت کرب و بلا انگار آقا تو شلوغی زائرها یه صدایی میگه امشب میگه پاشو بیا دارم میسوزم از غم دوری کرب و بلا من که هنوز هم خاطره دارم آقا با شما هر شب و روزم میگذره تو همین حال و هوا آرزو دارم با رفقام شب جمعه بیام تو که میدونی کم شده از تو یه چیزی بخوام حاجتم اینه تو حرمِ تو بدم یه سلام ... حسین جانم ، حسین جانم ... آروم آروم میخونم من زیر بارون یاد شبهایی که میخوندم من از دل و جون از کوچیکی یادمه که بابام میگفت تا ابد پای اربابت نوکر باش و بمون تازه میفهمم دست توئه رگ خواب دلم واسه اینه که بدجوری تو تب و تابه دلم چایی روضه شکر خدا مِی ناب دلم بارون میباره شُرشُر بارون کرب و بلا بازم دوباره همهمه میشه میاد یه صدا این اربعین هم سینه زنم توی صحن شما ... حسین جانم ، حسین جانم ... اشکای من میباره روی گونه هام آخه دوست دارم که بیام سمت مرقد تو توی دنیا روی عرش قلب زارم چیو میتونم بذارم جای گنبد تو خیلی دل خستم دست منم توی روضه بگیر از عشقت مستم من میمیرم تو بگی که بمیر نوکرت هستم چون که امیری و نعم الامیر عاشقت میشن حتی مسیحی و کافر و گبر واست میبارن هر شب جمعه شبیه یه ابر فکری کن آقا واسه ی ما شب اول قبر جمعه شب ها جواد مقدم

ای که شجاعت آورد چهره به خاک پای تو بسته به خانه تا به کی دست گره گشای تو همچو جنین گرفته ای زانوی غصه در بغل خیز و ببین چه می کشد همسر با وفای تو من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان قال و مقال عالمی می خرم از برای تو لحظه به لحظه می برم بار غمت به دوش دل کوچه به کوچه می کنم جان سپر بلای تو گر چه قدم دو تا شده، تیغ نبرد ما شده گریۀ های های من نالۀ بی صدای تو تا نشود به موج غم یک سر موی از تو کم گام به گام و دم به دم محسن و من فدای تو دستم اگر شکسته شد در ره یاری ات چه غم باش که دارم آرزو سرشکنم به پای تو روی کبود من بود باعث رو گرفتم ماه گرفته رو شده، مهر خدانمای تو اینکه زشعر (میثمت) شعله زبانه می کشد مانده به نای طبع او ناله از نوای تو ای که شجاعت آورد مجید بنی فاطمه

در کوچه چه محشر شده سادات ببخشند اینگونه مقدّر شده سادات ببخشند این روضۀ ناموسی و این قصۀ کوچه تکرار مکرر شده سادات ببخشند دیوار که تقصیر ندارد به گمانم هر چه شده از در شده سادات ببخشند مادر که زمین خورده و بابا که شکسته ششماهه که پرپر شده سادات ببخشند مظلومۀ دنیاست ولی قاتل زهرا مظلومیِ حیدر شده سادات ببخشند دل سوخت ازین غصه که بین همه تقسیم ارثیّۀ مادر شده سادات ببخشند ارثیّۀ پهلوی لگد خوردهء مادر سهم علی اکبر شده سادات ببخشند گهوارهء ششماهۀ زهرا به گمانم وقف علی اصغر شده سادات ببخشند سهمیّۀ  رخسار کبودش به خرابه تقدیم به دختر شده سادات ببخشند البتّه رسیده است به او ارث ، اضافه چشمی که مکدر شده شده سادات ببخشند ظلمی که به زهرا شده ، تکرار به نوعی با زینب مضطر شده سادات ببخشند در شام خدا داند و زینب که به نیزه با سنگ چه با سر شده سادات ببخشند در کوچه مجید بنی فاطمه

باز این چه شورش است که در خانه ی علیست؟ این سوز گریه های غریبانه ی علیست کای مونس شکسته دلان حال ما ببین در آتش اینکه سوخته پروانه ی علیست آن در که جبرئیل امین بود خادمش آتش گرفته قاتل ریحانه ی علیست خورشید آسمان و زمین کنج بستر است این خانه بعد فاطمه ویرانه ی علیست خاتون خانه ای که در آن سوخت خانمش از این به بعد، دختر دردانه ی علیست حیدر چرا به شانه ی دیوار سر نهد؟ سرهای قدسیان همه بر شانه ی علیست باز این چه نوحه و چه عزا و چه شیون است؟ این جان حیدر است که در حال رفتن است دیدی چگونه قامت یک پهلوان شکست؟ در را که دید فاتح خیبر، زمین نشست جان علی تو گوشه ی بستر چه می کنی؟ پر می زنی و با دل حیدر چه می کنی؟ ای پاسخ سلام بدون جواب من چادر به چهره ات نکش ای آفتاب من پروانه علی حسن عطایی از کار من همیشه گره باز کرده ای تنها تو در به روی علی باز کرده ای هی زل نزن به این در و دیوار رو به رو یا گریه کن سبک بشوی یا سخن بگو باشد قبول همسفر من برو ولی از حق خود گذشته ام اصلا، برو ولی احساس های دخترمان پس چه می شود؟ تکلیف آن قرار مقدس چه می شود؟ زهرا قرار بود سپر من شوم نه تو مرد میان رنج و خطر من شوم نه تو حرف از فراق بین تو و من نبود که اصلا قرار زود پریدن نبود که آتش گرفت بال تو و من گداختم بانو سه ماه با غم و اشک تو ساختم دیگر بخند تشنه ی قدری تبسمم تابوت هم بخواهی اگر، چشم خانمم آن روز روی قلب علی خورد میخ در بدجور آبروی مرا برد میخ در آن ذوالفقار خیبر و خندق شکسته بود بانو حلال کن که علی دست بسته بود با ضربه ی لگد شده همدست میخ درن کار تورا به فضه کشاندست میخ در ای چاه بعد فاطمه با اشک من بجوش دیوار در عزای جوانم سیه بپوش ای آسمان به ناله ی شبهای من بساز آه ای زمین تو با تن زهرای من بساز پروانه علی حسن عطایی

از کسی که علت همین دنیاست جای او زمین که نه همیشه در اعلا است چقدر قشنگ این روایت والا الگوی حضرت مهدی حضرت زهراست یا زهرا معنی رحمت شجاعت و عزت صاحب عصمت شافع در جنت نوکری واسش بالاتر از ثروت تو شبه تیره ماهه و مهتابم منم از لطفش همیشه سیرابم از مقامش بس همین که میدونم حضرت زهراست مادر اربابم روز محشر به خدا نوبت غوغاشه جایی که حساب کتاب بسته به چشماشه وقتی که به کربلا پا میزاره یعنی می تونم بگم بهشت به زیر پا هاشه یا زهرا حضرت کوثر دشمنشه ابتر شافع محشر بر همگان برتر کاش یه روزم من صداش کنم مادر میگم از جودش بدون هیچ اکراه الگوی حضرت مهدی حسن عطایی

دنیا بدون تو برام شده مثل قفس پای تو میمونم حسین تا آخرین نفس فرموده امام صادقم که پاک میشه گناه هر کسی که اشک بریزه برات قد بال مگس اشکامون محشرم در میشه دستامون از کرم پر میشه عاقبت از دعای خیرت نوکر تو یه روز حر میشه راه نجات جونم فدات هستم گدات ثارالله عشق خدا رزق بکا ارباب ما ثارالله آقام حسین آقام حسین ذکر حسین حسین گفتن تو برام مقدسه شاخصه نوکری شما مشخصه خادم هیئتت داره یه شخصیت خاص وقتی به رخت مشکی عزات ملبسه شال مشکی تو رو دوشم تو هیئت غرق در چاووشم راست میگن مشکی رنگ عشقه اون وقت که واسه تو می پوشم دنیا بدون تو حسن عطایی