واحد

از غم کبابم میکنی زهرا جوابم میکنی خانه خرابم میکنی زهرا جوابم میکنی ای یار بیمار حالم شده زار پرستوی من خدا نگهدار ای یار بیمار حالم شده زار پرستوی من خدا نگهدار ای که تو از برگ گل یاسمن آفریدنت رو پیرهنت خون میچکه با هر نفس کشیدنت در پیچ و تابم میکنی زهرا جوابم میکنی بعد تو عشق و عاشقی بی فایدس مرخصه رو برنگردن از علی جای ورم مشخصه کشتی من پهلو نگیر از شوهر خود رو نگیر دور از دو چشمان علی دستی تو بر بازو نگیر دیدم به کوچه دشمن تو را زد آن تازیانه آن با لگد زد زهرا جوابم میکنی حسین خلجی

متن نخواستی بدیمو بیاری به روم نخواستی بدیمو بیاری به روم سجاد محمدی نخواستی بدیمو بیاری به روم نخواستی که خط دار بشه آبروم . می دونم برا اومدن دیر شده نگاه کن چقدر نوکرت پیر شده من اونم که پیشت نمک گیر شده . بی پناهم جوابم نکن روسیاهم خرابم نکن جوابم نکن . یه وقتایی اینقدر خرابم ؛ حسین که حتی نمیشه بخوابم ؛ حسین . همون وقتایی که حرم لازمم همون وقتایی که نمیشه برم باید ساخت با دوری تو لاجرم نخواستی بدیمو بیاری به روم سجاد محمدی این صبوری دقم داد دقم بی قرارم آخه عاشقم دقم داد دقم . به دردت نخوردم میدونم خودم ولی خُب جایی رو ندارم برم . تو قلبم به جز عشق تو جا نشد می خواستم که آدم شم اما نشد خدا شاهده خواستم آقا نشد . باز دعام کن که آدم بشم باز دعام کن درست شم یه کم که آدم بشم . بی پناهم جوابم نکن روسیاهم خرابم نکن جوابم نکن . کعبه یک زمزم اگر در همه عالم دارد چشم عشّاق تو نازم که دو زمزم دارد . هر کجا ملک خدا هست حسیّنیه تو است هر که را می نگرم شور محرّم دارد . نه محرّم نه صفر بلکه همه دوره ی سال کعبه با یاد غمت جامه ی ماتم دارد . روضه خوان تو خدا گریه کن تو آدم اشک ، ارثی است که ذرّیه ی آدم دارد . باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است . در بارگاه قدس که جای ملال نیست سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است . کشتی شکست خورده ی طوفان کربلا در خاک و خون تپیده ی میدان کربلا . گر چشم روزگار بر او زار می‌ گریست خون می‌ گذشت از سر ایوان کربلا نخواستی بدیمو بیاری به روم سجاد محمدی

بهار علی خزان شده ای شبیه گل ارغوان شده ای شکسته شدی به خاطر حیدر کمان شده ای شکسته شدی به خاطر حیدر  بگو چه کنم مرو زهرا ، مرو زهرا با این درد و ماتم با این غصه و غم با این اشک نم نم ، می میرم شکسته شده قداست تو بمیرد علی از خجالت تو بریده عدو لباس عجل را به قامت تو بریده عدو لباس عجل را  بگو چه کنم مرو زهرا ، مرو زهرا زینب مثل بارون داره چشم گریون با این قلب پر خون ، می میرم یگانه گل شقایق من من عاشق تو هم تو عاشق من نمی گذرد بدون تو دیگر دقایق من نمی گذرد بدون تو دیگر بگو چه کنم شکسته شده قداست تو بمیرد علی از خجالت تو بریده عدو لباس عجل را به قامت تو بریده عدو لباس عجل را  بگو چه کنم بهار علی خزان شده ای شبیه گل ارغوان شده ای مداحی بهار علی خزان شده ای محمدحسین پویانفر

ای که به عشقت اسیر خیل بنی آدمند سوختگان غمت با غم دل خرمند هر که غمت را خرید عشرت عالم فروخت با خبران غمت، بی خبر از عالمند در شکن طُره ات، بسته دل عالمیست وآن همه دلبستگان، عقده گشای همند یوسف مصر بقا در همه عالم تویی در طلبت مرد و زن، آمده با درهم اند تاج سر بوالبشر، خاک شهیدان توست کاین شهدا تا ابد، فخر بنی آدمند در طلبت اشک ماست، رونق مرآت دل کاین دُرَر با فروغ، پرتو جام جمند چون به جهان خرمی، جز غم روی تو نیست باده کشان غمت، مست شراب غمند عِقد عزای تو هست، سنت اسلام و بس سلسله ی کائنات، حلقه ی این ماتمند گشت چو در کربلا، رایت عشقت بلند خیل ملک در رکوع، پیش لوایت خمند خاک سر کوی تو، زنده کند مرده را زآنکه شهیدان تو، جمله مسیحا دمند هر دم از این کشتگان گر طلبی بذل جان در قدمت جانفشان، با قدمی محکمند شاعر: فؤاد کرمانی دانلود مداحی هر که غمت را خرید محمدحسین پویانفر

کنار علقمه ما را به خاک بسپارید که تا همیشه بمانیم خاک کوی حسین کجا حسین به آب فرات رو انداخت؟! فرات هست خودش تشنه ی سبوی حسین شنیده ام که ملائک به وقت حاجت خویش قسم دهند خدا را به آبروی حسین نیاز نیست به روضه…فقط تصور کن “عمو” چگونه زمین خورد روبه روی حسین به تیرهای سه شعبه بگو به جز زینب کسی دگر نرند بوسه بر گلوی حسین  کنار علقمه ما را به خاک بسپارید محمدحسین پویانفر

اشکی بود مرا که به دنیا نمی دهم این است گوهری که به دریا نمی دهم گر لحظه ای وصال حبیبم شود نصیب آن لحظه را به عمر گوارا نمی دهم عمری بود که گوشه نشین محبتم این گوشه را به وسعت دنیا نمی دهم در سینه ام جمال علی نقش بسته است این سینه را به سینه ی سینا نمی دهم تا زنده ام ز درگه او پا نمی کشم دامان او ز دست تمنا نمی دهم سرمایه ی محبت زهراست دین من من دین خویش را به دو دنیا نمی دهم گر مهر و ماه را به دو دستم نهد قضا یک ذره از محبت زهرا نمی دهم امروز بزم ماتم زهرا بهشت ماست این نقد را به نسیه ی فردا نمی دهم در سایه ی رضایم و همسایه ی رضا این سایه را به سایه ی طوبی نمی دهم سرمایه محبت زهرا محمد رضا طاهری

ای تمام تار و پود مرتضی ای همه بود و نبود مرتضی خانه را خالی ز خوشحالی مکن یار من پشت مرا خالی مکن ای تمام عشق ای خونین جگر یا بمان یا که مرا با خود ببر ای تمام عشق بانوی علی لرزه افتاده به زانوی علی از سخن افتاده ای با من ولی چشم بگشای, علی هستم علی رفتنت خانه خرابم می‌کند ماندنت چون شمع آبم می کند ای مسیحای علی اعجاز کن مشگل مشگل گشا را باز کن ای کتاب عشق من بسته مشو مثل مردم از علی خسته نشو — فاطمه چشمان خود را باز کرد با زبان دل سخن آغاز کرد ای همیشه همنشین فاطمه ای امیرالمؤمنین فاطمه ای که غمها را عسل کردی علی گوچه را زانو بغل کردی علی ای که برارض و سماء هستی امیر جان زهرایت سرت بالا بگیر این دل غمدیده را هم زنده کن جان من, جان من یکبار دیگر خنده کن آنکه باید دل غمین باشد منم دل غمین و شرمگین باشد منم خواستم یاری کنم اما نشد ریسمان از دستهایت وا نشد — منم گدای فاطمه جانم فدای فاطمه بود و نبود مرتضی حسین طاهری

به فدای گرد عبایت به فدای نور دعایت به فدای صحن و سرایت علی مولا۲ تو بهشتِ روی زمینی تویی که قرآن مبینی تو امامِ اهل یقینی علی مولا۲ تا به شما دل دادم، اذن ورودم دادی عشقِ به حیدر بوده، ارثیه‌ی اجدادی از ازل تا روز محشر دیني عَلی حُبِّ حیدر ................................. سر من خاک قدم تو نفسم بسته به دم تو منم و لطف و کرم تو علی مولا۲ تویی که مصباح هُدایی جَلَوات نور خدایی تو ستون عرش عُلایی علی مولا۲ شکر خدا تا آخر، جزءِ غلامانم من سلطان نجف حیدر، رعیت سلطانم من من نَرَوَم جایی دیگر دیني عَلی حُبِّ حیدر ................................ تو علیّ و عالی و اعلا تو ولیّ و والی و والا تو صلاتی و تو مصلّی علی مولا۲ تو بزرگِ عالم بالا تویی نور عرش معلّا آیتِ عظمای تولّی علی مولا۲ روبروی صد فتنه، دین خدا پابرجاست علّتِ این پیروزی، حبّ علی و زهراست دشمنِ ما باشد ابتر دیني عَلی حُبِّ حیدر حمید رمی دانلود مداحی به فدای گرد عبایت محمدحسین پویانفر

اسم عظیم و اعظمه برتر حسینه اسم دوا ذکر شفا هر دم حسینه بانی خیر مجلس پر فیض روضه بانی این حال خوش و این غم حسینه جانم حسین کانون عشق این مستی و دیوانگی قانون عشق شرط قبولی واسه دین حب امیر المومنین شرط عزیز الله شدن حب الحسین حب الحسین اجننی رقت و آمد جن و ملک این جا زیاده میده ضر هر کس به تو دل نداده عشق تو محدودیتی اصلا نداره ارباب ما محبوب هر رنگ و نژاده جانم حسین سلطان عشق مجنون نام تو شدن برهان عشق برمشامم میرسد هر لحظه بوی کربلا برتر حسینه حسن عطایی

دوباره دل مجنون و دربه درم شکسته و بازم راهی سفرم تا اسم شما رو میشنوم دل من میگیره به یاد بانوی بی حرم بی همتایی مرآت زهرایی تو خواهر سلطان دنیایی بانوی عشق روح عباداتی بی شک تو هم عمه ساداتی تویی بانو کس و کارم ندارم غصه تا وقتی تو رو دارم بی بی جانم گذاشته خدا منت روی سرمون که مهمون این کشور شدی بی بی جون کریمه اهل البیتی اخت الرضا کرامت تو به وسعت آسمون مثل کوثر شفیعه محشر آروم جون موسی ابن جعفر خاک پا هات کویرو دریا کرد شهر قم و قبله گاه ما کرد ولای تو امید ما حریمت قطعه ای از جنت اعلا بی بی جانم خواهر سلطان دنیایی حسن عطایی

یک جهان روضه و یک ماه محرم داری آه، آقای غریبم چقدر غم داری تا ابد هم که بخوانند همه مرثیه ات باز هم روضه ی نا خوانده به عالم داری این همه زائر دلسوخته ی خاکت را از ازل داشته ای تا به ابد هم داری روضه خوان هات زیادند، یکیشان قرآن مطلع فجر خدا سوره مریم داری درد دل کن که نماند به دلت چون پدرت خواهرت هست کنارت، تو که مَحرم داری بهترین نوحه ما هست غریب مادر صاحب روضه بگو، بهتر از این دم داری؟ تا که نومید نگردد ز درت محتاجی تو هم انگشت هم انگشتر خاتم داری وقت تدفین تو ای شعر غریبی، پسرت دید در وزن تنت چند هجا کم داری شاعر:محسن عرب خالقی یک جهان روضه عبدالرضا هلالی

یا والقمر! والشمس! مزمّل! اباالفضل! ای قبله گاه شاعر بیدل اباالفضل! الفاظ موج و، دامنت ساحل اباالفضل! یا دائم الفضلِ علی السائل اباالفضل! تو صاحبم هستی و من تنها رعیت پابوسی ات را کرده ام با شعر نیت ای حضرت عیسی مسیح ارمنی ها ای دستهایت دستگیر اهل معنا یا کاشف الکرب تمام اهل دنیا یا عَمّی العباسِ فرزندان زهرا ای رب این پیمانه ها، باب الحوائج ای پیر سقاخانه ها، باب الحوائج تندیس تقوا و وقار و استقامت ای برگه ی سبز عبور از قیامت دست بلند توست، اسباب شفاعت آری قسیم النار و الجنه، نگاهت جاری ز سر انگشت تو آب حیات است بوسه زدن بر دست تو از واجبات است این پینه ی پیشانی تو یادگاریست بین تو و معبود تو هر شب قراریست ماه عشیره معنی شب زنده داریست سجاده ی تو ساغر می های جاریست روی تو جلوه بر رخ مهتاب داده است اشک تو بوده نخلها را آب داده است اخم تو خشم حضرت پروردگار است ابروی تو تکرار تیغ ذوالفقار است این چرخش شمشیر یک حمزه تبار است گفتی: أنا العباس، لشگر در فرار است از میسره تا میمنه کردی قیامت کولاک کردی یک تنه کردی قیامت یا والقمر مهدی اکبری

علم به دوش کربلایی یا ابالفضل تو سایه سار خیمه هایی یا ابالفضل تندیس ایثار و وفایی یا ابالفضل میره سپاهی به حرم سر پناهی میگه رقیه که فدات شم الهی تو عرش اعلا داری چه جایگاهی اباالفضل اباالفضل علم به دوش کربلایی یا ابالفضل تو سایه سار خیمه هایی یا ابالفضل تندیس ایثار و وفایی یا ابالفضل میره سپاهی به حرم سر پناهی میگه رقیه که فدات شم الهی تو عرش اعلا داری چه جایگاهی اباالفضل اباالفضل علم به دوش کربلایی حسین ستوده

خونه خرابم کرد اربعین امسال هم آقا جوابم کرد کرب و بلای تو حسرت این دل شد زیارتت آقا حسابی مشکل شد حالا که دل بسته ام کردی حرم ندی روا نیست حرم بده آقا جون امضا بزن برامون اللهم الرزقنا کربلا کربلا کربلا دو تا گنبد طلایی شب و روزم رو برده رو پیشونیم می بینی مهر غلامی خورده ببین کبوده سینه ام کربلامو بنویس هیچی مثل زیارت دوای درد من نیست حالا که من در خونتم حرم ندی روا نیست من که غلام رقیتم حرم ندی روا نیست حرم بده آقا جون امضا بزن برامون اللهم الرزقنا کربلا کربلا کربلا عمریه نوکر تو هنوز حرم نرفته نوبت ما کی میشه این همه سال گذشته یه روزیم میام من با مادرم میام که ان شاالله دست بکشی رو سرم حالا که آرزو کردم حرم ندی روا نیست من که دور تو می گردم حرم ندی روا نیست حرم بده آقا جون امضا بزن برامون اللهم الرزقنا کربلا کربلا کربلا آقا جوابم کرده امیر برومند

دلبر و دلنشینی یا رقیه ماه روی زمینی یا رقیه آره تو زینت رو شونه های یل ام البنینی یا رقیه یا رقیه سوره ی کوثری یا رقیه شبیه مادری یا رقیه خواهر اکبر و یا رقیه نوه ی حیدری ریحانة الحسین بی بی جان کل هستی گداته یا رقیه شاه دنیا باباته یا رقیه اینه اعتقادم  که اعتبارم همیشه تو دستاته یا رقیه یا رقیه بی بی جون فداتم یا رقیه عمریه باهاتم با توبودن عزت دو دنیاست یا رقیه من سگ سراتم ریحانة الحسین بی بی جان اسم تو به دلنشینه رقیه زندگیم با تو تضمینه یا رقیه اگه این دلم تنگ اربعینه کربلا با تو تضمینه رقیه یا رقیه غم تو با خاتمه است یا رقیه مادر تو فاطمه است این دلم یا دمشقه بی بی یا که قلبم کنار علقمه است ریحانة الحسین بی بی جان دلبر و دلنشینی امیر برومند

منم يك عمر پابست ابوالفضل اسير ديده مست ابوالفضل بود كار دل من با ابوالفضل نوشته روي قلبم يا ابوالفضل اي زصهباي حسيني سرمست دستگير همه عالم بي دست بشريت به تو گويد تحسين آفرين اي پسر ام بنين افتاد اگر چه دست عباس هرگز نبود شكست عباس از پرچم كربلا بلند است آوازه ضرب شصت عباس هزار بار اگر افتد به خاک پای تو دستم هنوز از تو و از هدیه کم تو خجل هستم به ساقی و می و جام و بهشت و حور چه حاجت که من زصبح ولادت به یاد چشم تو مستم اسیر دیده مست اباالفضل مجید رضانژاد

در پشت پلک من خوابي نهفته بود بغض فسرده ام آنشب شکفته بود ديدم که مادري زد بوسه بر لبم گفتم شما و گفت من عشق زينبم مويم سپيد و من در اوج دلبري گفتا به من که تو تنديس مادري چشمم گشودم و کس در برم نبود دستي بيامد و شد گونه ام کبود بغض فسرده ام مجید رضانژاد

بارون اشک من میباره نوکر یک خواهش از تو داره میشه سر قرار هر سال این اربعین یام دوباره بازم بهت رو میزنم شاید منه بدم دعوت کردی برگه براتمو بده وقتی برا همه قسمت کردی کنار عاشقای تو حالم خوبه تو سیل زائرای تو حالم خوبه به نیتای خالص موکب دارا تو راه کربلای تو حالم خوبه ای مهربون ترین رفیقم ای فکر و ذکر هر دقیقم بارون اشک من میباره نوکر یک خواهش از تو داره میشه سر قرار هر سال این اربعین یام دوباره بازم بهت رو میزنم شاید منه بدم دعوت کردی برگه براتمو بده وقتی برا همه قسمت کردی کنار عاشقای تو حالم خوبه تو سیل زائرای تو حالم خوبه به نیتای خالص موکب دارا تو راه کربلای تو حالم خوبه ای مهربون ترین رفیقم ای فکر و ذکر هر دقیقم اربعین بیام دوباره حسین خلجی

من حسینم که جهان واله و حیران من است ابر و باد و مه و خورشید به فرمان من است لحظه ای را که دمد صور علم دست من است دادگاهی که به پا هست قلم دست من است حکم آزادی و تبعید امم دست من است هر که شد اهل تولا به علی می بخشم هر که بگریست به زهرا به علی می بخشم جد من احمد مختار قریشی نسب است پدرم حیدر کرار امیر عرب است مادرم فاطمه خود خلقتتان را سبب است از ازل عشق خدا در رگ و در خون است آدم از حضرت آدم شده مدیون من است واویلا آه و واویلا زمین کربلا هر که بگرفته جنون در اثر عشق من است یوسف انگشت به لب در گذر عشق من است قلب من مرکز پاکیزه ترین احساس است چه غم از حادثه چون همسفرم عباس است من حسینم محمدحسین پویانفر

ای یارم ای یارم ای یارم ای یارم ای سودای عشقت گرمیه بازارم دلدارم دلدارم دلدارم دلدارم عمرمو پای عشق پاکت میزارم شیرین تب عشقی که به جونم افتاده افتادم تو مسیرت که دو دنیام آباده ابی عبد الله

گره گشا گره از کار نوکرت وا کن اشاره ای کن و درد مرا مداوا کن به یاد دسته بازار کوچه های شلوغ به یاد اکبر ناظم به یاد حاج مرزوق به یاد تعزیه خوانی ظهر تاسوعا به یاد زمزه کل روز عاشورا ای اهل حرم میر و علمدار نیامد علمدار نیامد سقای حسین سید و سالار نیامد علمدار نیامد گره گشا کاظم اکبری

صلی الله علیک ذکر شهادتینم من تا روز قیامت دلبسته ی حسینم اربعین بمیرم ان شاء الله زیر قبه ی اباعبدالله داغ نوکرای تو همینه عریان پیکر تو رو زمینه مادر تو میزنه به سینه واویلا علی الحسین مظلوم پرپر میزنه رو تل زینبه این کشته ی فتاده در خون سبط نبیه واویلا تو قتلگاه محشر شد ارباً اربا عزیز پیغمبر شد تو ذبح عظیم کربلایی نفس مطمئنه ی خدایی واویلا که روی نیزه هایی واویلا علی الحسین مظلوم صلی الله علیک ذکر شهادتینم من تا روز قیامت دلبسته ی حسینم اربعین بمیرم ان شاء الله زیر قبه ی اباعبدالله داغ نوکرای تو همینه عریان پیکر تو رو زمینه مادر تو میزنه به سینه واویلا علی الحسین مظلوم صلی الله علیک محمدحسین پویانفر

قاسمم برو به حجله گاهت قاسمم دست علی همراهت رویایی پیش روم بوده بغضی توی گلوم بوده خوشبختی آرزوم بوده صدات کردم نگات کردم تا وقتی رفتی چقدر دعات کردم حسن هم کاش ایجا بود چقدر این روزا یاد بابات کردم عمو جانم عمو جانم قاسمم برو به حجله گاهت قاسمم دست علی همراهت رویایی پیش روم بوده بغضی توی گلوم بوده خوشبختی آرزوم بوده صدات کردم نگات کردم تا وقتی رفتی چقدر دعات کردم حسن هم کاش ایجا بود چقدر این روزا یاد بابات کردم عمو جانم عمو جانم قاسمم کاظم اکبری

گفتا قاسم به فغان ای شاه تشنه لبان اذن میدان مرا ده عمو سیرم ز جهان رجزم یا علیه تیغ تیزم صیغلیه در دلم شور و نوا میروم همچو حیدر بر لبم الله اکبر این من و کرب و بلا کربلا کرب و بلا قاسم بن الحسنم شیر این بیشه منم ای لشکر از نسل شاه خبیر شکنم در دلم شور و غوغا در سرم سودای مولا دارم عطر گل یاس تیغ نیزه به دستم افتخارم این که هستم شاگرد رزم عباس کربلا کرب و بلا مست رویای توام غرق دنیای توام تو قبولم کن من تا آخر پای توام من گرفتار توام بر در بازار توام سربازت از ازلم ذکر شیرین جنونم احلی من العسلم عمو جان تشنه لبم برسان آبی به لبم اذن میدان مرا ده عمو سیرم ز جهان

یابن الزهرا غریبم به خدا میون کوچه ها حسین کوفه نیا حسین کوفه نیا شهر کوفه پرشد از نامردی بعد مغرب منم و پردردی خستم از این غم کوچه گردی حسین وفا ندارن کوفیا ابا عبدالله ابا عبدالله نشسته خون اگر چه برلبم میا که در تبم به فکر زینبم دلواپس چشای بی حیا می شنیدم صحبت از غارت ها می کشیدم نقشه زیور ها وای امون از گوشواره دختر ها شهر کوفه پر شد از نامردی کوفه نیا کاظم اکبری