زمینه

حسرت خوردم از داغ کربلا مردم حالم بد بود اما به روم نیاوردم لنگه کارم کارم رو به تو میسپارم من چی میخواهم من که امام حسین دارم دیگه خسته ام و از همه بریدم تو که شاهدی من چیا کشیدم همه خستگیام در اومد آقا یه غروب که به کربلا رسیدم خسته ام از این بازیا دورمون نندازیا با گدا میسازیا ابی عبدالله حسرت خوردم از داغ کربلا مردم حسین ستوده

خونمو آتیش زدی با چه رویی اومدی واسه ملاقات من... قد عالم دلخورم از غم و شکوه پرم قلبمه بیت الحزن با یه عیادت چیزیم نمیشه معلومه که تا همیشه بیزارم از شما دیگه به خدا میبرم شکایت از این داغ بینهایت میسوزم بی صدا به حق حیدر قسم نمیگذرم از خون محسن به خون محسن قسم نمیگذرم از حق از همین باغ فدک میخورم نون و نمک هرچی ندار و فقیر چشمشون به دست ماست جونشون وابسته ماست هر چی یتیم و اسیر ولی اونایی که وفا ندارن از دست ما در میارن این باغو آخرش تو روز روشن حق ما رو خوردن بویی از حیا نبردن کی میشه باورش به حق حیدر قسم نمیگذرم از خون محسن به خون محسن قسم نمیگذرم از حق نمیگذرم از خون محسن حسن عطایی

رفیق روزای بدم من اومدم قید یه دنیا رو زدم من اومدم صد قدم اومدی خودت طرف من قبول کن حتی یه قدم من اومدم از اون شبی که اربعین بغلتو وا کردی یه مرده رو تو بغلت دوباره احیا کردی چی شد که بین این همه تو منو پیدا کردی خب از کدوم طرف نگاه به من تنها کردی چشامو دریا کردی ایندفعه جای بغل حسین سرمو به دامنت بگیر گریه میکنن برا غمت مرهم از سینه زنت بگیر دانلود رفیق روزای بدم حسین ستوده

این جاده های پر رفت و آمد پس کی قراره حس کنه بوی حضورت رو این چشم های ماتم گرفته پس کی میبینه اولین روز ظهورت رو ما که اومدیم با چشمای گریون ما آماده ایم برا سربازی تون آقا ما آماده ایم چشم زائرا باید روشن به نور مهدی بشه اربعین باید سرآغاز ظهور مهدی بشه صدا پیچید تو عالمین و سارعوا الی الحسین ما با امید گوشه نگاهت با جون و دل سختی این راهو پذیرفتیم هر ساله آقا واسه ظهورت تو هر قدم لبیک یا صاحب الزمان گفتیم عشق همینه که پای اسمت غوغا باشه شور همینه که علم تو بالا باشه از نجف تا کربلا میشه بهشت روی زمین عاشقی همینه آی دنیا حسینیا رو ببین این جاده های پر رفت و آمد حسین طاهری

همونی که دلش تنگ بود رسیده کربلا آقا هنوزم منو دوست داری شبیه قبلنا آقا ببین که اومدیم تو حرم آقا داره سلام میده مادرم آقا امروز حسین فردا حسین زیبایی دنیا حسین باید فرار سمت تو کرد فرو الی المولا حسین امروز حسین فردا حسین امین قدیم

صدامو داری خوشبختی اینه که هوامو داری تو دستت رزق کربلامو داری صدامو داری صدامو بشنو واسه یه بارم گریه هام بشنو التماس اشک چشمامو بشنو صدامو بشنو همه چی از دور قشنگه حرم از نزدیک مثل گلدسته میمونه علم از نزدیک بذار ایوون رو ببینم منم از نزدیک منو هم دعوت با این زمین خورده رفاقت کن آقا بیا برای همیشه خیال این خسته رو راحت کن حسین جان آقا صدامو بشنو حسین ستوده

ستاره هارو می‌شمارم دوباره نوبت زخمام میرسه گذشته از سر شب خب الان که دیگه بابام میرسه آب و جارو میکنم مهمون میاد واسم بوی بابای منه من بوش میشناسم میکنم آتیش دلتنگی و خاموشش وای الان میاد و منم میرم تو آغوشش سوغاتی میاره برام، حتماً عروسک با گل سر وقتی که میره با خودش من رو از این ویرونه می‌بره بابا حسین بابا حسین چشام به آسمون بود که، یه نوری از طبق پیشم اومده یه فکر دیگه میکردم، که بابام با طبق پیشم اومده خب کجا بودی که اینقدر از ما دور بودی بوی نون میدی مگه توی تنور بودی تو تنور بودی هنوزم رو سرت دوده تازه معلومه تنورش روشنم بوده موهات سفید شد مثل من، خاکستر از بس مونده رو سرت چشات ورم داره چقدر میمیره اینجوری که دخترت ستاره‌ها رو می‌شمارم حسین ستوده

اینقدر موهامو نکش آخه چی میخوای از جونم با دست سنگینت میای سیلی به صورت من نزن اینقدر موهامو نکش آخه چی میخوای از جونم با دست سنگینت میای سیلی به صورت من نزن دانلود اینقدر موهامو نکش امین قدیم

این گیسوها شونه خورده با پنجه های اهالی شام این سه ساله نشون بوده برای سنگای مردم ما مثل زهرا پهلوش زخمه زمین خورده زانوش زخمه جارو کرده با موهای سرش خاکا رو قایم کرده جای زخم النگو ها رو بغل کرده به روی دامنش بابا رو خون از گوشش هنوزم میریزه رو شونش چشماش بسته است به زیر ورمای گونش این گیسوها شونه خورده مازیار طاولی

اگه دستامو گرفتم رو لب آخه دندونی نمونده واسم ندیده حتی عموم عباسم بین ما دوتا بمونه لطفا یه دفعه اومدی و از ذوقت کاشکی گوشواره ای بود مینداختم راستش اولش تو  رو نشناختم بین ما دو تا بمونه لطفا لباست پاره لباسم پاره الان گوشوارم کدوم بازاره لبات پرخونه لبام پر خونه روی مشت زجر جای دندونه پیش من دخترشو میبوسه منو یاد بوسه هات میندازه یتیمی سخته یتیمی درده همش میگم کاش بابام برگرده چقدر حرفای نگفته دارم نزاریم تنها دیگه یکبارم دانلود دندونی نمونده واسم امین قدیم

سرتو گرفتم بغلم چشاتو باز نمیکنی این همه نازت میکنم تو منو ناز نمیکنی با لب خونی میخوای منو ببوسی نمیتونی با لب پاره میخوام ببوسمت زجر نمیزاره بابا بابا باز با این زخمات میدرخشیا اذیتم کرده زجرو نبخشیا بابا بابا من نتونستم راه برم اما دستمو میکشید مثل وحشیا حسین وای میدونی که میدیدم بابا خواب سرت رو چند شبه رگاتو کی بریده که این همه نامرتبه خاکی و دودی مگه توی تنور خولی بودی دلم میریزه سرت با اشک من بهم میریزه بابا بابا روی این خاکا خون تو پخشه دخترت دیگه شمرو نمیبخشه بابا بابا باز زبونم به لکنت افتاده نمیتونم بگم بابا چند بخشه سرتو گرفتم بغلم حسین ستوده

آه به حسین سرتو زیر نور مهتابه حسین آه به حسین چقدر نفس گیر شده کشتن تو آه به حسین من روی سینه میذارم پیرهنتو زیر تیغ و شمشیر سنان بود ای وای خاتمش به دست ساربان بود دانلود مداحی آه به حسین حسین ستوده

بابا اومدی بالاخره نازنینم بابا نیمه شب اومدی خوب نمیبینم نمیبینم من تو رو نمیبینم تو هم منو نمیگیره هیچ چی جای دیدنو چطوری بگم چطوری زدن و نمیبینم تو رو لمست میکنم با هر دو دست زجر منو میزد بابا از پیش و پس هی منو زد خودش افتاد از نفس بابا حسین تا شنید اسم عمو جونم منو بیشتر زد تا شنید شبیه مادر تو ام بدتر زد بابا حسین ... بابا لباتو لخته خون دوخته انگاری بابا موهای تو هم که سوخته انگاری با هم بریم باز چشم دخترتو وا نذاری این دفعه رقیه تو جا نذاری منو با دشمنا تنها نذاری منو ببر اینجوری عمه مو کمتر میزنن ما رو با کینه حیدر میزنن ندیدی چطوری دختر میزنن بابا حسین خواستی حرفی بزنی کمی بلند حرف بزن بعد سیلی دیگه خوب نمیشنوه گوش من بابا اومدی بالاخره نازنینم حسن عطایی

بدون تو جهنمه دنیامون تو زندگی نمیذاری تنهامون زنونه گریون تواند مردامون مردونه پای کارتن زنهامون پسرامون فدای پسرات دخترامون فدای دخترات نسل ما نسلیه که هممون می‌میریم برات به جوونت جوون ها رو سامون بده کسب و کار حلال و فراوون بده خونه می‌خوایم که روضه بگیریم برات بچه می‌خوایم که واست یه روز جون بده تا همیشه روضه های تو چراغش روشن است در جوانی پاک بودن شیوه ی سینه زن است بدون تو جهنمه دنیامون حسن عطایی

هرکی که محتاجه کارش گره داره بره دمه باب الجواد قسم بده آقا رو هرکی گرفتاره از دامنش جود و کرم سرا زیره محبتش توی دنیا فرا گیره اگه زمین خوردی بیا که این آقا دستتو میگره دلم با لطفش روفو کرده من بدو با آبرو کرده جوادو با کرمو با لطفش زندگیمو زیررو کرده ابن الرضا ابن الرضا دنیا شده مثل باغ خزون دیده بلند بلند گریه کنید شبیه مادری که داغ جوون دیده به لب خشکش خاک حجره مرحم شد نگاه تشنش یه آسمون محرم شدسنگینیه داغش رو دوش این عالم یک کوه ماتم شدگوشه حجره دست و پا می زد با لبه تشنه هی صدا می زد تمومه روضه هاشو با گریه گریزشو به کربلا می زد باب الجواد مهدی رعنایی

غریبه بغداد سلام من به امیده جود تو اومدم حرم تو پناه امن منه من به خدا فقط به تو رو زدم غریبه بغداد سلام از طرف امام رضا اومدم گفته بگیرم از تو حاجتمو با کوله باری از دعا اومدم تو که چاره یه بیچاره هایی واسه همه بی کسا مرادی دست منو میگیریی به قرآن آخه تو رئوفی و جوادی ای مرد کریم ای نور خدا محتاج تو ام یا ابن الرضا غریب بغداد سلام مهدی رعنایی

اقیانوسه کرمه بی پایان جونم نذره ولی عهد سلطان ای جان ای جان جانه جانه جانان لطفت نمیشه جبران یاجواد ماگداتیم  انظر الینا جواد روزی ما رو بزن امضاء جواد ای کس و کار همه ادرکنی یا جواد الائمه ادرکنی چقدر آقایی تو جگر گوشه حضرت رضایی به سفارش بابات میری از اون در که فقیر بیشتر میاد برا گدایی جوادالائمه سفره داری توی عرش اعلا پرچم داری پرچم توبالا لطفت داره صد هزار ایولا ابن الرضا یا مولا دعوتن توی روضت اونا که با حاجتن فقرا با شما چقدر راحتن میونه هر چی غمه ادرکنی یاجواد الائمه ادرکنی سرم فداتو به خودت قسم میدم همش باباتو لک زده دلم برا باب المرادت بیا کاظمین ببر یه شب گداتو جوادالائمه اقیانوس کرمه بی پایان مهدی رعنایی

ای که دلخوشیه روزگار منی دورم از تو ولی، تو کنار منی عمریه با دلم، خیلی راه اومدی حتی یک دفعه هم، منو پس نزدی کاری کردی، دیگه هیشکی به چشمای خسته‌ی من نمیاد کاری کردی، دل من می‌خواد هر جوریه به چشم تو بیاد کاری کردی، با تمومِ بدی دلم از تو خودت رو می‌خواد دستام خالیه، دستامو بگیر آقا محتاج توام، یا نعم الامیر آقا ای که دلخوشیه روزگار منی کاظم غفار نژاد

یادش بخیر زدم شونه به موی تو بوسه زدم حسین زیر گلوی تو یادش بخیر توام گفتی که خواهرم امروز شبیه شدی خیلی به مادرم یک ساعت بعد بی حیا روی سینه نشست آروم آروم همه استخوناتو شکست یه ساعت بعد تورو نیزه زدن بی هوا یک ساعت بعد مونده روی تنت جای عصا لعنت به بوی خون، لعنت به این سنان لعنت به خنده‌‌ی بی وقت ساربان باید حلال کنی این کوه غیرتو خیلی زدن حسین پیشم رقیه رو موهاشو کشید، بی کسی یتیمو ندید موهاشو گرفت، دیگه وقت کبودی رسید بدتر از این یه رباب حزین و تنها دیدش تو شام می‌ریزن رو سر تو شراب شراب می‌خوره، رو به روی چشمای رباب می‌خوره عذاب داره می‌زدن می‌گفتن ثواب داره ندیدی که قاتل تو حسین نقاب داره حسین وای، حسین وای یادش بخیر زدم شونه به موی تو حسین ستوده

منم که بازنده این بازی شدم به مو رسیده زندگیم خیالی نیست به مرگ گرفتم که به تب راضی شدم آبرو دار پیش مردم سنگ رو یخم نکن من میمیرم از خجالت واسم ابرو خم نکن سرم آقا خورد به سنگ و دیدی آخرم شکست خودم اصلا به جهنم دل مادرم شکست منو به حال خودم رها نکنیا منو آقا تحبس الدعا نکنیا عرق شرمه که روی صورت منه منو شرمنده آدما نکنیا هر دفعه که جا میزنم تو زندگی میای و اوضاعمو مرتب میکنی کسی به اندازه تو منو نخواست برات میمیرم که برام تب میکنی گم شدم تو دل مرداب ماه کاملم شدی سهم قلبم خون دل بود مرهم دلم شدی ای عزیزم دیگه از دست من آه سرد نکشیا دست از این عاشق پرسه گرد نکشیا بر ندار آقا یه لحظه چشمتو ازم همه دردات به سرم تو درد نکشیا منم که بازنده این بازی شدم حسین ستوده

جواد تویی، لطف و محبت زیاد تویی اون‌که جواب رد نداد تویی، جواد تویی گدا منم، از خوبان عالم جدا منم سائل مشهدالرضا منم، گدا منم زمزمه‌ی حسینتو، دوست دارم غروب کاظمینتو، دوست دارم کسیُ که یه عمریه تو این عالم مونده به زیر دِین تو، دوست دارم غریب آقام، آقام آقام آقام آقام... غریب شدی، تو خونه بی یار و حبیب شدی روضه خونه شیب الخضیب شدی، غریب شدی کسی نبود، دورَت کردن چند تا زنِ حسود گل ریختن رو سرت ولی چه سود؟ کسی نبود مثل حسن چشای خیست تاره داغ دلت خونِ نوک مسماره روضه‌ی مادرو شنیدی اما حسن تو کوچه گشت پی گوشواره غریب آقام، آقام آقام آقام آقام جواد تویی لطف و محبت زیاد تویی حسین ستوده

اصلا میشنوی این صدامو اصلا میبینی گریه هامو بیا دونه به دونه بشمرم غمامو بیا یه کم بشین کنارم پناه دل بیقرارم تو زندگیم بجز تو هیچ کی رو ندارم میشه پابزاری تو خونمون سفره دار بیا سر سفره مون خوبا خوبن با بدا هم بشین یه شب ام پیش ما بد بگذرون گرفتار اومدم نجاتم بده حسین کم آوردم دیگه خدا شاهده حسین کلیپ اصلا میشنوی این صدامو حسین ستوده

نجف پناهم از قدیم بوده همیشه شروع راه زندگیم بوده همیشه اینکه نجف رو خونه ی بابام میدونم چون خاطرات بچگیم بوده همیشه مگه میشه که یادم بره بارون شهر نجفو همیشه توی خواب میبینم ایوون شهر نجفو معلومه خدا دوسِش داره مهمون شهر نجفو به علی و به اولاد علی بطلب مارو میخونم دوباره باز ناد علی بطلب مارو علی مولا علی – علی مولا چه روزای پر التهابی رو کشیدم مزه ی بیچارگی رو بی تو چشیدم من همه جا رفتم و گشتم ولی آقا بغیر ایوون نجف پناه ندیدم مگه میشه که یادم بره قدم زدن تو نجفو دخیل و توسل به آقا امام حسن تو نجفو سینه زنیمون برای شاه بی کفن تو نجفو به علی و به اولاد علی کربلا میخوام میخونم دوباره باز ناد علی کربلا میخوام علی مولا علی – علی مولا نجف پناهم از قدیم بوده محمد علی وطن خواه

میسوزه خونه‌ی من همه کاشونه‌ی من در خونه سوخت و تو یه لحظه دود شد توی هُرم آتیش تن من کبود شد فقط ذکر لب‌های من یا وَدود شد دشمنم از خداشه کاری کنه با من که کل زندگیم بپاشه تا که تو خونه ریختن دعا می‌کردم کسی زیر دست و پا نباشه من پیر مردم اون شب چقدر واسه‌ی دخترام گریه کردم حالا دیگه کوهی از گریه و آه و دردم به دخترم قول دادم خیلی زود برمی‌گردم وای امام صادق دویدم نیمه شب با گریه پشت مرکب شماره شماره نفس میکشیدم توی کوچه ها پابرهنه دویدم رد خون مادر رو رو خاکا دیدم جلو چشام در افتاد زمین میخوردم تو همون کوچه که مادر افتاد رمق به تن ندارم تازه میفهمم که چی شد فاطمه باسر افتاد مادر بیفته سخته یه زن پیش چشمای شوهر بیفته بدتر اینه بعد افتادنش در بیفته حالا ببین جا داره شیر خیبر بیفته اگه حالم خرابه کار بزم شرابه آخه عمه‌ی ما توی بزم می رفت چهل منزل آواره دنبال نی رفت چوب و سر بریده جلوی بابا میزدن به دخترا کشیده تا صحبت کنیز شد همه دیدن که رنگ و روی سکینه پریده حتی یه لحظه تا روضه ناموسی میشه تن من میلرزه عمم رو بردن توی مجلس هیز و هرزه مداحی میسوزه خونه من حسین ستوده

صاحب نوکر علی مولاست شافع محشر علی مولاست هرچه خوبی‌ست در علی مولاست نیست امیرالمومنین غیر از علی مولا علی مولا غلامِ علیم به قرآنِ زهرا شبیه علی جان به قربانِ زهرا شیر بیشهٔ شجاعت اسدالله الغالب السلام علیکَ یا علی بن ابی‌طالب صاحب نوکر علی مولاست وحید شکری