زمینه

رفتی و شد خونمون خراب بی تو هی ما رو دادن عذاب بردنم بازار بَرده ها بردنم تو مجلس شراب من بودم عزادار پای کجاوهٔ من انگار نه انگار رقاصه ها میرقصیدن توی بازار دل از غم کبابه آروم نمیشه و بی تاب ربابه لالایی میگه اصغر روی نِی بخوابه لالا علی لالا علی لالا...

گریه کنید شد روضه‌ی ورود به کرب و بلا رسیده قرآن حسین به آیه‌ی قالوا بَلىٰ تا قبل از این که دیر شه رقیه‌مون اسیر شه قرآن روی نیزه تفسیر شه بیا برگرد حسین تو رو خدا برگرد غیر گریه کردن هیچ کاری ازم بر نمیاد من برم با دست بسته مجلس ابن زیاد دلت میاد دلت میاد دلت میاد حَجِت تو قتلگاه قبول باشه آه إنا لله قبول باشه آه إنا لله قبول باشه پنجاه و چند ساله هیچوقت حرفمو زمین نذاشتی هر چی که گفتم گفتی چشم به روی چشمات گذاشتی گفته شریح قاضی تا خدا باشه راضی کم نزارن تو مهمون نوازی بیا برگرد حسین تو رو خدا بیا برگرد آخر کار ما میشه ختم به بزم شراب سر بچه‌ات چی میارن برای یه قطره آب وای از رباب وای از رباب وای از رباب حاجی کنج تنور قبول باشه آه إنا لله قبول باشه

اگه دستامو گرفتم رو لب دیگه دندونی نمونده واسم ندیده حتی عموم عباسم بین ما دوتا بمونه لطفا سر زده اومدی و از ذوقم کاشکی گوشواره ای بود مینداختم راستش اولش تو رو نشناختم بین ما دو تا بمونه لطفا لباسم پاره لباست پاره الان گوشوارم کدوم بازاره

من هلاکِ توأم، هلاک تا قیامت سینه‌ چاک عشقتو جار میزنن استخونام زیر خاک حسین جان...

میگن عاشقی من تصوره با تصورم بغل می‌گیرمت اگه من زیادی کربلا میام خب دلم میخواد همش ببینمت حسین ماندگار... شده دلم بهت دچار عقده شد برام تو رو بغل کنم یه بار اعلی حسینا معلی حسینا بدون تو حاشا و کلا حسینا ای سر پناهم ای تکیه گاهم ای قبله گاهم مصلی حسینا حسین جانم حسین جانم

نگید مرده، نگید کارش تمومه نگید دنیای بعد از مرگ کدومه می‌بینن توی قبرم ملکینم هنوزم زنده با عشق حسینم قبرم لحدم کفنم با خاکای رو تنم دم می‌گیرم توی قبر من هم سینه میزنم حسین جان حسین جان دارم امیدا ای امید نا امیدا با رو سیاهی بزرگ رو سفیدا رو سنگ قبرم حک کنن مات شهیدا عاش قلبی بحبّک، عاشَ قلبی بذکرک

کوفه پر از درده کوچه‌ هاش تاریک و سرده اونم برا من وگرنه اون زنی که اسیره از غم میمیره من زمین خوردم می‌دونم که لگد بی هوا خوردن چیه من سیلی خوردم به خدا می‌دونم که زجر ابن قیس کیه من نابینا شدم از ضربه زجر خدا دیگه به داد دختر تو برسه نیا تو رو جان رقیه حسین برگرد این آخرین کلامه من بی‌ کسه حسین نیا برگرد با اشک با ناله و غم به کوفیا همش می گفتم بزنین منو  ولی ندید زینب و آزار میون بازار میون بازار به من خوب بخندید ولی به دختر یتیم میشه غمی نرو نه دختر من رو ببریدش به کنیزی ولی سکینه رو نه با سنگ دندون منو بشکنیدو اما دیگه نزنید خیزرانی به لب سر منو بزارید تو کنج تنور ولی نریزید آتیش رو سر زینب

قسمت اینه که منم شهید بشم با لب تشنه مثل امام حسین زیر لب همش میگفتم ای خدا پاش به اینجا نرسه امام حسین به ابر گفتم بباره این روزا تا وقتی میتونه به آب گفتم که امام حسین من تشنه نمونه به باد گفتم که سلامِ آخرم رو برسونه سلام مقطع الاعضاء سلام مرمل بالدماء سلام شهید کرببلا سلام شهید کرببلا میدونم میخوان باهات چیکار کنن الهی برا تو مسلم بمیره بازار آهنگرا رو میبینم که چجوری داره رونق میگیره به سنگ گفتم که از الان واسه تو روضه بخونه به خاک گفتم بدنش یه وقت روی زمین نمونه به باد گفتم که سلام آخرم رو برسونه سلام مقطع الاعضاء سلام مرمل بالدماء سلام شهید کرببلا

تو و این همه بی خبری منم و غم در به دری نیا که از اون عهد و وفا دیگه نیست هیچ اثری نیا تا نشده روی کسی کبود کاش همراهت حسین زن و بچه نبود من نگرانتم با همه ی وجود نگرانتم که یه وقت توی پای تو خاری نره نگرانتم روی موی تو گرد و غباری نره نگرانتم تو خیام تو پای سواری نره نگرانتم حسین واااااای تو رو جوونیه پسرت نیا زینبه همسفرت نمیدونی که خولی چیا داره میگه پشت سرت داره میگه به شمر واسه منه سرش با تو بریدنش جلوی خواهرش سهم حرمله هم چشمای قمرش گلوی اصغرش نگرانتم دارن از علی اکبرت حرف میزنن نگرانتم از اسارت خواهرت حرف میزنن نگرانتم از کنیزی دخترت حرف میزنن نگرانتم حسین وااااای نماهنگ نگرانتم محمد عطایی نیا

جامو به هیچکسی نده برای عاشقت بده دلم برای دیدن تو لک زده بدم ولی به روم نیار بازم باهام قرار بذار بدون تو دنیا رو من میخوام چی کار دل شکسته دارم میخری یا نه بگو منو پیش خودت میبری یا نه رفیقام هی میگن حرم به یادت هستیم ازم میپرسن که الآن بهتری یا نه دلم شکسته کجا برم با این دل مریض و خسته دلم شکسته دلم شکسته منو بغل کن بیا و کام تلخمو خودت عسل کن منو بغل کن منو بغل کن جامو به هیچ کسی نده سجاد محمدی 

آدم کسی رو که براش گریه کنه یادش نمیره محاله از یادت برم وقتی که این همه برات گریه‌ام میگیره آدم چقدر دلش میخواد برات بمیره ای وای از غمه کربلا بهترین جای عالمه کربلا هر چقدرم باشی کمه کربلا ای وای از غمه کربلا میخوام بی قراری کنم دوست دارم واسه تو یه کاری کنم تا نفس دارم گریه زاری کنم میخوام بی قراری کنم گریه می کنم بی امون یه کمی نگاه کن به من گریه مرهم زخمته اشکمو به زخمت بزن محاله از یادت برم امین قدیم

به خیالم توی کربلا در اومد اشکم الان دقیق روی پله هام روبرو مشکم ای قربون اون زخم پیشونیت اباالفضل دست خالی ما رو برنگردونی اباالفضل به خیالم توی کربلام امین قدیم

صدای پشت در خانه ات صدای من است بیا بگو به همه این گدا گدای من است تمام ایل و تبارم همه غلام تو اند که نوکری تبارت فقط دعای من است اباعبدالله حیاط کرببلای تو برتر از عرش است که زائر حرم تو خون بهای من است اباعبدالله میان خانه ی ما گریه بر تو مرسوم است که گریه کردن بر تو گره گشای من است حسین جانم حسین جانم این گدا گدای من است امین قدیم

با گریه میخوابم با گریه بیدارم چه خاطراتیم کرب و بلا دارم پنجاه و چند ساله هر روز عزادارم پنجاه و چند ساله یاد سر و نیزه میلرزه دست و پام پنجاه و چند ساله یاد غروبه نفس به کربلا پنجاه و چند ساله رد میشه این روضه‌ها از جلو چشام مگه یادم میره چه جوری که میزدنش مگه یادم میره غارت پیروهنش مگه یادم میره بوریا شد کفنش مگه یادم میره چه جوری میزدنش واویلا واویلا واویلا واویلا  با گریه میخوابم محمود طالبی

با نام تو در شور و شعفم چون عشق تو شد مولا هدفم هرکس که شده آقای خودش اما من هنوز کلب نجفم قرآنِ خدا صحبت علی بی نهایته رحمت علی آفرید خدا اهل بیتو بعد مابقی شدن خلقت علی علی دریای رحمت ای عشق والا همه اقرار میکنن فقط علیِ مولا خدا وقتی که اومد آفرید علی رو به خودش میگفته فتبارک الله قاهر العدو حیدر والی الولی حیدر جلوه ی خداوندی یا لم یزلی حیدر شادی دل زهرا میگیم همه این ذکرو حق علی علی مولا ما بنده شما سلطان نجف عالم همگی قربان نجف آفرید خدا جنتو به جاش اسمشو گذاشت ایوان نجف دارم به سرم سودای علی سرتا سر خداست دنیای علی حتی انبیا در روز جزا باید بگیرن امضای علی علی مافوق انسان برتر ز موسی صد و ده مرتبه یا علی میگفته عیسی خدا وقتی که اومد آفرید علی رو به خودش میگفته فتبارک الله با نام تو در شور و شعفم وحید شکری

رو به حرم رو به حسین حالم تو کربلات خوبه حسین رو به حسین رو به حرم دنیا رو می‌ذارم پشت سرم از دست دنیا باید فرار کرد آغوش مهربون تو رو اختیار کرد وقتی تو تنها راه نجاتی یک لحظه‌ی بدون تو باید چه کار کرد خدا ما رو آفرید برای محرّمت همه در پناه تو همه زیر پرچمت رو به حرم رو به حسین حالم تو کربلات خوبه حسین رو به حسین رو به حرم دنیا رو می‌ذارم، پشت سرم رو به حرم رو به حسین محمدرضا نوشه ور

دل دادن گناه نیست عشقت دل بخواه نیست وقتی از تو دورم حالم روبراه نیست دلم تو عشق سرگردونه پی پیاله و پیمونه اونا که از تو دور دورن به من میگن برو دیوونه سلطان عرش کبریا اباعبدالله عشق بی چون و چرا اباعبدالله صلی الله علیک یا اباعبدالله من رو مستجاب کن من رو انتخاب کن هیئت فرش اگر خواست رو چشمام حساب کن نداشتنت وحشتناکه با بودنت دلم بی باکه پریشونیم دست من نیست دیوونه ام و حسابم پاکه ارباب جنّت رکاب اباعبدالله عالی عالیجناب اباعبدالله صلی الله علیک اباعبدالله هر کس شد هدایت بوده زیر سایه ات با تو ذره میشه ضربدر بی نهایت به هم زدی با چشمانت معادلات این عالم رو فقط دیوونه ها میدونن دلیل گریه و حالم رو ما خاک و تو آسمون اباعبدالله ای درمون دردامون اباعبدالله صلی الله علیک یا اباعبدالله دل دادن گناه نیست محمود کریمی 

منو این گوشه کنارا خاک کن برا خودت هلاک کن توی روضه ذره ذره آب کن منو بکش ثواب کن یه جوری منو ببر مجلس ترحیم من برا خودت گریه کنند یه شباهتی باشه بین من و تو مثلاً برا خودت گریه کنند سلام اباعبدالله هم خودم فداییتم هم زن و بچه‌ هام اباعبدالله سلام اباعبدالله همه ی حاصل زندگیم تو یک کلام اباعبدالله گدام اباعبدالله دوری سخته راحتم کن پیشت بیام اباعبدالله یا اباعبدالله وسط گریه یکم نگام کن یه ذره رو به رام کن حالا من بده حسین دعام کن یه ذره روبه رام کن دنیا دلبستگیاش هی عوضم میکنه اشکمو کم میکنه داره غربال بلا هی الکم میکنه اشکمو کم میکنه امید اباعبدالله تا زمین افتادم به داد من رسید اباعبدالله شهید اباعبدالله من که مردم بالای سرم فقط بگید اباعبدالله نوید اباعبدالله میگیره حتی ازم گناهی رو که دید اباعبدالله منو این گوشه کنارا خاک کن وحید شکری 

من دلخوشیم اینه حسین که اگه مسیر رو کج برم تو هستی کشتی نجات تنها تویی باب النجات اگه هر دری به روم بسته بشه می‌افتم به پات آقا نذار از دست برم قسمت میدم به اشک نوکرات غیر تو رفیقی نیست کیمی‌خوام بفهمم واسه من شفیقی نیست کی میخوام بفهمم حسین جانم حسین جانم حسین جانم من دلخوشیم اینه حسین حمید دادوندی

باز افتاده رو خاک یک جسم نیمه‌ جون باز یک روضه‌ی تلخ بازم داغ یه جوون سخته داغ جوون داغ ابن الرضا روضه‌هاش می‌بره، دل رو تا کربلا بازم خدارو شکر بالا سرش، بابا نبود اعضای تنش إرباً إربا نبود این روضه هم سخته ولی مثل مصیبت عاشورا نبود بازم خدارو شکر عمه نبود بابا ندید جسمش رو هیچکی پخش صحرا ندید مثل علی‌ اکبر نشد قطعه قطعه تنش رو لیلا ندید شهزاده رو زدن جلوی چشم شاه لا یوم کیومِکَ، یا أباعبداللّه داره إبنُ الرضا، تشنه جون می‌کنه هِی می‌گه العطش، دست و پا می‌زنه اون که جسمش سه روز ،مونده رو پشت بام دفنش کردن ولی مَردم با احترام بازم خدارو شکر نیزه نبود، با سنگ و تیر جسمش کفن نشد در بین یک حصیر إبنُ الرضا، مظلومه و مظلوم‌تر اون که شد تو گودال اسیر بازم خدارو شکر مَرکب نرفت از رو تنش غارت نشد توی مقتل پیرهنش ذبح عظیم، یعنی حسین تو قتلگاه به قتل صبر کُشتنش رگ‌های حنجرش، شد بلند و کوتاه لا یوم کیومِکَ یا أباعبدالله باز دارن به امام، می‌خندن با صدا لعنت به اُمِّ فضل، وای از رقّاصه‌ها گفتم رقاصه و بازم خیسه چشام از این حجره دلم رفته بازار شام بازم خدا رو شکر دستش نبود بین طناب ناموسشو نبردن بزم شراب کاخ یزید، تشت طلا، وای از دل سکینه وای از رباب بازم خدارو شکر عمه‌اش که با دشنام نرفت بی‌بی معصومه تو شهر شام نرفت کاشکی میگفت تاریخمون زینب هم توی ملأ عام نرفت بازار و ازدحام زینب و اشک و آه لا یوم کیومِکَ یا اباعبدالله باز داغ یه جوون مهدی رعنایی

حسین جانم حسین جانم حسین جانم حسین جانم آرومم پناه امن نوکری و برای آغوش تو مجنونم هر شب بازم تو روضه‌های تو شبیه ابر بارونم ای جانم بهم اجازه دادی که بیام به زیر این پرچما ممنونم ای خیر کثیرو به لطف زهرا مادر تو مدیونم حسین جانم حسین جانم دادوندی نوشه ور

سلطان سریر ارتضا از نسل علی مرتضی هشتمین نور ولایتی یا علی ابن موسی الرضا ای ماه شبهای مشهد ای شاه و مولای مشهد ای جانم آقای مشهد برای زیارت کربلا به پات می افتم امام رضا السطان اباالحسن علی ابن موسی الرضا فرمودی از ماتم حسین گریه فقط برغم حسین اذن عزاداری از شما برای محرم حسین آه فرمودی یابن شبیب آه مات عطشان الغریب آه روضه شیب الخضیب میرزه اشک از چشم شما هنوزم واسه ی کربلا صلی الله علی الباکین علی الحسین میبارم از عشق تو جانا دلدارم هستی تو ای یارا عمریه هستم سینه زنه نجوای شب هامی تو آقا ای رویای شیرین من ای رفیق دیرین من ای دین من آیین من دل و دینو دنیامی حسین تو ارباب و مولامی حسین سلطان سریر ارتضا امیرحسین حضرتی

قال مولانا الرضا مهیج الاحزان کربلا إنَّ یَومَ الحُسَینِ أقرَحَ جُفُونَنا أسبَلَ دُمُوعَنا ریان ابن شبیب تو کربلا پیچیده بود بوی سیب فاطمه می‌گفت حسین غریب ریان ابن شبیب افتاده بود گیر یه مشت نانجیب عمه‌ ی ما می‌خوند امن یجیب ریان ابن شبیب جد ما رو غریب گیر آوردن ریان ابن شبیب آب و واسه حبیب دیر آورردن تو شیب گودال سرازیر شد حسین پیر شد حسین پیر شد قال مولانا الرضا محمدرضا نوشه ور

رضای‌ او رضای‌ حق قضای‌ او قضای‌ حق دلش‌ از ما سوای‌ حق‌ گزیده‌ عزلت‌ عنقا تو در معموره‌ امکان، خداوندی‌ پس‌ از یزدان چو در رگ‌ خون، چو در تن‌جان  روان‌ حکم‌ تو دراشیا اگر لطف‌ تو ای‌ داور  نگردد خلق‌ را رهبر ز آه‌ خلق‌ در محشر قیامتها شود برپا ای‌ جان‌ وای‌ جانان‌ رضا هم‌ دردم‌ و درمان‌ رضا ما رعیت‌ و سلطان‌ رضا ای‌ ساقی‌ مستان‌ رضا جانیم‌ سنه‌ قوربان‌ رضا ای‌ رهبر ایران‌ رضا اذن‌ به‌ یک‌ لحظه‌ نگاهم‌ بده سوز و آهم‌ بده یه‌ بــرات‌ کــربــلا به‌ رو سیــاهم‌ بده و مران‌ از در و راهم‌ بده تو پناهم‌ بده تو محرم‌ یه‌ مقام‌ و خیمه‌گاهم‌ بده رضای‌ او رضای‌ حق احسان لطفی

دنبال تو می‌گردم حسینم وای از دل پر دردم اینقدر بدنت زخمه آروم بغلت کردم یادمه می‌خوابوندمت روی شونم دردت به جونم به یاد اون روزا لالایی تو گودال واست می‌خونم تنها کشتنت لب تشنه رو‌خاک صحرا کشتنت وقت مغرب پیش زهرا کشتنت آخر اومدم توی قتلگاهت با سر اومدم زیر دست و پای لشکر اومدم آخر اومدم دنبال تو می گردم حسینم احسان لطفی