زمینه

امام‌ ثامن‌ ضامن حریمش‌ چون‌ حرم‌ آمن زمین‌ از حزم‌ او ساکن سپهراز عزم‌ او پویا خرد طفل‌ دبستانش قمرشمع‌ شبستانش به‌ مهرچهره‌ رخشانش ملک حیران‌ تر از حربا نظام‌ عالم‌ اکبر قوام‌ شرع‌ پیغمبر فروغ‌ دیدهٔ‌ حیدر سرور سینهٔ‌ زهرا یاحق‌ مدد یاهو مدد یا ضامن‌ آهو مدد ای‌ وجه‌ الله‌ و صمد یا ضامن‌ آهو مدد ای‌ بی‌حدو ای‌ بی‌عدد یا ضامن‌ آهو مدد آمدم‌ ای‌ شاه‌ پناهم‌ بده ره‌ نشانم‌ بده سگ‌ شاھنشھ‌ِطوسم‌ استخوانم‌ بده خط‌ امانی‌ ز گناهم‌بده آب‌ونانم‌ بده به‌ ســرای‌ مشهـدت‌جــا و مکانم‌ بده السطان اباالحسن السطان اباالحسن امام‌ ثامن‌ ضامن احسان لطفی

تحبس الدعا نشما درد بی دوا نشما دستمو رها نکنی من ازت جدا نشما به جای پدر و مادرم میگم حسین حسین ابی عبدالله برا بی کسیه محشرم میگم حسین حسین ابی عبدالله قیامت میشه معلوم چرا میگم حسین حسین ابی عبدالله میمونم تا آخرش پای امام حسین دلگرمم فقط به گرمای امام حسین مشتاقم به روضه و چای امام حسین محفوظ توی دلم جای امام حسین و صلی الله علی الباکین علی الحسین تحبس الدعا نشما علی پورکاوه

ابالفضلی ام دلم دخیل علمه ابالفضلی ام ام البنین مادرمه روز افتتاح جنت البقیع برامون روز مبارکی میشه حرم ام البنین با حرم آقامون امام حسن یکی میشه قسم به قطع الیقین سفره ام البنین مجربه واسه زیارت اربعین ابالفضلی ام ام البنین مادرمه شب جمعه هایی میرسه که ما از ضریحت نمیشه دل بکنیم صحن ساقی العطاشا تو حرم میسازیم و سقا خونه میزنیم گره گشای همه سیدتی فاطمه صحن و سرای تو یه شعبه از علقمه ابالفضلی ام ام البنین مادرمه مادر عشق و وفا و ادبی نوکر ماه بنی هاشمتیم به علمدار حرم بگو اگه برسه پاش همه حاج قاسمتیم هوا هوای حسین نوا نوای حسین مثل تو میگم همه کسم فدای حسین اباالفضلیم ام البنین مادرمه حسین طاهری

دعای زنده دلان صبح و شام یا حسن است که موی تیره و روی سپید با حسن است مبین ز نسل حسن هیچ کس امام نشد به حسن بینی اگر هر امام را حسن است آقای بقیع مه شبهای بقیع کاش تموم شه این سکوت شبهای بقیع تنهای بقیع شب یلدای بقیع کاشکی راه برم یه روز تو صحن های بقیع مولا مولا... سرم فدا حرمت آرزوی ما حرمت همه طلاهای مادرم برا حرمت میام تو مضیف بی بی شریفه میشه مثل صحن حضرت رضا دعای زنده دلان صبح و شام یا حسن احسان لطفی

غریب مدینه ای شاه مدینه با نامت حسن جان میزنیم به سینه حسن یا حسن ای عشقت سرشتم بقیع ات بهشتم فی قلبی حسن جان رو قلبم نوشتم حسن یا حسن مهتابی درخشان شد عازم به میدان سربند سر او ذکر یا حسن جان حسن یا حسن ای شاه مدینه امیرحسین حضرتی

ای وای از روزگار مظلوم عالم شد بیقرار حال و روز مولا شد چه زار مونده تو بستر چشم انتظار راحت شدیم این شبا از غصه‌های بی انتها یک عده نامرده بی‌حیا کشتن زهراشو تو کوچه‌ها واویلا یا علی مظلوم عالم شد بیقرار حسین ایزدخواه 

میخوام برم آخه خیلی تو دنیا تنها شدم میخوام برم آخه خیلی خسته از غم ها شدم میخوام برم آخه خیلی دلتنگه زهرا شدم سوختمو ساختم با غم دلدار سر گذاشتم از غم روی دیوار از فراق یار از فراق یار دستای خیبر شکنم رو بستن دم نزدم غرورمو تو کوچه‌ها شکستن دم نزدم اول زندگی شدم عزادار دم نزدم یاسمو با در کوبیدن به دیوار دم نزدم دم نزدم دلم تب داره دم نزدم شدم بیچاره دم نزدم شدم آواره داره میاد به استقبالم زهرا از آسمون داره میاد به استقبالم یاره قامت کمون داره میاد گل یاسم با غنچه غرق خون وا شده فرقم تا زیر ابرو شد سرم زخمی مثل اون پهلو مثل اون بازو میخوام برم حسین ایزدخواه 

آدم گریه کرده حوا گریه کرده با سر بریده برا تو یحیی گریه کرده قطعا از یوسف یعقوب نبی دل میکند اگه یک بار علی اکبر تو میدیدش آدمی که سیب خورد و از بهشت بیرون شد بوی عطر سیب کربلای تو بخشیدش بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش همه نوکرند همه نوکران اباالفضل تو غلام غلام علی اکبرند حسین جان حسین جان حسین جان حسین میگفت تو دل چاه یوسف یا اباالفضل موسی تا میخواست واشه دریا میگفت یا اباالفضل نوح اگه از طوفان ها به سلامت میره بادبان کشتی نوح علم عباسه توی بدترین شرایطم عموما انبیاء اسم اعظمی که میگن قسم عباسه به نام خداوند جان آفرین خدای اباالفضل ام البنین کسی شک داره معجزه میکنه یه امسال بلند شه بیاد اربعین اباالفضل اباالفضل اباالفضل آدم گریه کرده حسن عطایی

بی تو فاطمه پژمردم تو که رفتی منم مردم غم و غصتو خیلی خوردم تو خونم تو رو کم دارم میدونی بی تو غم دارم دوری تو منو آزردم یادمه همه خاطره هامونو یادته بی بی اون قدیمامونو یادته عروسی دوتامونو یادمه خوشی های تو خونمون یادمه که گرفت خونمو خزون یادمه که بهت گفتم بمون زهرا بی تو شدم تنها ببرمم از اینجا امون از این دنیا توی خاطرمه غم هات جلو چشممه اون اشکات کاشکی من رو میبردی همرات غم تو منو پیرم کرد از همه دنیا سیرم کرد لحظه ای که اون در روت افتاد یادته بی بی دستای بستمو یادته که غرور شکستمو یادته آه سینه خستمو یادمه پوشوندی خون بسته رو یادمه منم اون روز آخرو یادمه گفتی در بیار اون درو ای داد در رو سرت افتاد رو پسرت افتاد بال و پرت سوخت زهرا بی تو شدم تنها بی تو فاطمه پژمردم حسن عطایی

آه این حسین کیست که میگن بهش ثارالله گشتم نگرد نیست مثل ابی‌عبدالله همه‌جا رو گشتم اما به خودم برگشتم همه‌جا رو دیدم اما به حرم برگشتم اگه از درِ خونت به غلط رامو کج کردم دو قدم رفتم اما زود سه قدم برگشتم به خودم برگشتم به حرم برگشتم دنیای بی حسین اگه آخر غمه آخر غمه دنیای با حسین به آخر نمی‌رسه آه این حسین کیست که میگن بهش ثارالله گشتم نگرد نیست مثل ابی‌عبدالله تو با من هستی اما باز با خودم درگیرم بدون کرب و بلا باز از همه جا دل‌سیرم چینِ روی پیشونیم از اثر دوریته اگه می‌بینی آقا توی جوونی پیرم شده این تقدیرم که برات می‌میرم گاهی برامون نرسیدن رسیدنه به شما رسیدنه اونجا که دستات به نوکر نمی‌رسه آه این حسین کیست که میگن بهش ثارالله گشتم نگردید مثل ابی‌عبدالله یا‌ ابی‌عبدالله، ابی عبدالله، ابی عبدالله آه این حسین کیست حسن عطایی 

همیشه خوبه کربلا سلام رو به کربلا چاره سازه در خونه عشقه که همش بازه شاید بگن حسین کیه اصلا حسین حسین چیه فقط میگم بگیره نفسم اگه غلط میگم هر کس که زنده است بی حسین الهی الهی به این عاشقی دچار شه که با نیم نگاهی اینجوری بی قرار شه همه دور علم تو صحن حرم تو توی نا امنی دنیا امنه حرم تو یا اباعبدالله همیشه خوبه کربلا علی پورکاوه

پادشاهی کن تا وقتی با حسینی با حسین به اهل دنیا چه نیازه تو اصلا توقع از کسی نکن تا کارت و امام حسین برات بسازه کی همیشه کار ما رو جلو برد ابی‌عبدالله بیشتر از مادر کی غصه‌مون و خورد ابی‌عبدالله کی عطا کرد و اصلا به روم نیاورد ابی‌عبدالله آقامه همه دورم میزنن ولی حسین باهامه آقامه همه دورم میزنن ولی حسین باهامه بهترین خاطرم از سفر کربلامه عشقم فقط حسین علیه السلامه عشق فقط یک کلام حسین علیه السلام پادشاهی کن تا وقتی با حسینی علی پورکاوه

داری بالای نیزه میری تاب بازی حرمله میکرد جلوت آب بازی خدا گلم رو دیگه نندازی میندازی پیش سنان نندازی ماشاءالله قد و قامتت به عباس رفته روی نیزه بستنت به عباس رفته خنجر خوردن تنت به عباس رفته به عباس رفته مادر گلوت مثل چشمای عباس رفته گل یاس رفته خلخال مادرت برا التماس رفته منم  و هزار آرزوی بر باد رفته آنام علی آنام علی تنهام علی محمد عطایی نیا

همه میگفتن چشماش به باباش رفته طرز نگاهاش به باباش رفته حالت لب هاش به باباش رفته حتی مژه هاش به باباش رفته حالا ترک های لبت به بابات رفته بی حالی بدنت به بابات رفته طرز گریه کردنت به بابات رفته به بابات رفته تیری که از گلوت رد شده به سینه بابات رفته به چشمات رفته نای تلزی کردن از رو لب هات رفته منم و هزار آرزوی بر باد رفته آنام علی آنام علی برگرد عزیز من تنهام علی آنام علی محمد عطایی نیا

نبودن تو علی اصغر عجب مکافاتی شده می‌بینه هرکی منو میگه رباب خیالاتی شده لالا لالا ای دین و دنیامو قربون خوش قد و بالامو قربون بزرگ شدی الان دیگه جوون رعنامو قربون لالا لالا دومادخونمو قربون آروم جونمو قربون مردی شدی واسه خودت سر و سامونمو قربون دوای دردم به جون تو حرمله رو حلال نکردم هنوز دارم دنبال گهوارت می‌گردم بند دل ما پاره میشه مادرت بیچاره میشه این سینه پاخورده من آخر برات گهواره میشه رنگ تو یهو پرید وای رباب گریبون واسط درید وای رباب رو لب بچه باید شیر باشه از لب تو خون چکید وای رباب نماز خوندن سر قبر تو شرمه هنوزم خون رو قنداقه گرمه چه جوری خاک روی جسمش بریزم خدایا استخون بچه نرمه حسرت خوردی از دار دنیامون غسلت دادیم با اشک چشمامون قول میدم اگه ورق برگرده و علی نمیره جوری لالایی بخونم حرمله گریش بگیره نبودن تو علی اصغر محمد عطایی نیا

اون که خوب بنده نوازی بلده دست رد هیچ وقت به سینم نزده واسه همینه که ذکر لبم همیشه موسی بن جعفر مدده چه شرافتی تو نامه کاظمه آره کظم غیظ مرام کاظمه هر کسی که دلش اهل بیتیه خیلی مدیون امام کاظمه شاید این حرفا یه جور تذکره برا اون که دل به غصه می‌سپره زشته نا امیدی واسه کسی که از سر این سفره روزی می‌خوره موسی بن جعفر مددی باب الحوائج اگه میگن خاک ما مثل طلاست آسمونمون اگه رنگ خداست یه دلیل داره آخه کشور ما ملک طلقه بابای امام رضا مما که توی خیل عاشقاش گمیم فقیرای صحن مشهد و قمییم سر هر سفره‌ایم که بشینیم کاسه لیس های سایه امام هفتمیم توی مشهد پسرش امام رضا سایه داره رو سر کشور ما قم هم از برکت بی بی معصومه شده سرپناه برای فاطمیه ها موسی بن جعفر مددی باب الحوائج نوکرای علوی رو دوست داری خادمای رضوی رو دوست داری ولی ما که تو قمیم یه جور دیگه سیدای موسوی رو دوست داری توی کاظمین برام قدم زدن یعنی پشت پا به هرچی غم زدن یا امام رضا تو صحنه پدرت چقدر می‌چسبه از تو دم زدم کی میگه تو دیر گره وا می‌کنی کی میگه امروز و فردا می‌کنی مطمئنم همین الان آقا جون کاظمین منو امضا می کنی موسی بن جعفر مددی باب الحوائج چه شرافتی تو نام کاظمه حسن عطایی 

یه سال و نیمه شکستم یه سال و نیمه بریدم یه سال و نیمه تو خوابم فقط تو رو دیدم یه سال و نیمه شب و روز برا تو روضه میخونم یه سال و نیمه تو سایه دیگه نمیمونم به کی بگم طاقت خواهرتو بردن جلو چشای مادرم سرت رو بردن به کی بگم معجر دخترت رو بردن خداحافظ رسیده روزای آخرم خداحافظ زندگی بی برادرم یه سال و نیمه شکستم محمد ابراهیمی

اینطوری شده درد داریم پول نداریم گرفتاریم چه خبره توهم هرشب هرشب روضه تو چی میگی بهشون آره دوسش دارم مثل قدیما آره غلامشم برا همیشه بگو که زندگیت بدون این عشق مگه زندگی میشه دنیای منه امام حسین بزرگتر از دردای منه آره دوسش دارم مثل قدیما حسین طاهری

یا حجت ابن الحسن عسگری دلای ما رو سامرا می‌بری وقتی تو آقای همه عالمی چی بهتر از گدایی و نوکری سربازی تو راهت، سعادته جون دادن پای تو، شهادته الهی به چشمت بیام  آقام آقام آقام عزیز فاطمه سلام  آقام آقام آقام ای دل من گدای سامرا باش گدای این آقای باوفا باش امام هادی حاجتت رو میده از سامرا زائر کربلا باش این آقا دریای کرامته این آقا دنیای محبته الهی به چشمت بیام  آقام آقام آقام عزیز فاطمه سلام  آقام آقام آقام دوس دارم سامرا بیام آقام حواست بهم هست مدام آقام از وقتی بردنت تو بزم شراب داری می‌سوزی توی آتیش تب دلت کجا رفته که هِی می‌خونی دلا بسوزه واسه عمه زینب یک زن با، یک لشکر، خدای من خیزران، طشت زر، خدای من نوحه‌ی دم آخرت حسین فدای جد بی‌سرت حسین حسین حسین.. گدای سامرا باش بنی فاطمه طاهری

آقامون علیه مولامون علیه فرزندان بی بی زهراییم بابامون علیه حیدر حیدر حیدر حیدر همه دنبال حیدر دور تمثال حیدر همه عالم فدای حیدر و آل حیدر شرف الشمس حیدر همه جا بحث حیدر روی درب بهشت هم زده اند عکس حیدر همه عالم مست حیدر من شده ام پا بست حیدر همه دنیا و ما فیها میگرده روی دست حیدر آقامون علیه محمد عطایی نیا

خواهر بمیره یادم میاد تقدیرمو گریم میگیره یک سال و نیمه زینب توی مقتل اسیره سه ساعت تو رو من رو چهل روز دو تا مونو هرکی رسید زد طناب دستامو گرفتو منو رو خاکا هی کشید زد آه اخی تو رو کشتند توی قتلگاه آه اخی من شدم کشته صد نگاه آه بیا بگم از رسم یهودیا... آه خدا نامحرم منو زد صدا آه حسین آه حسین مردم ز گریه این هاشمیات و چه به حال امیه یک سال و نیمه تو گوشمه جیغ رقیه سه ساعت تو ولی من چهل روز تو سرنیزه من پشت نیزه شبیه تو این خواهرت رو دیدی صد دفعه کشته نیزه آه کشید تو رو یک نفر تو قتلگاه کشید آه کشید ولی خواهرت رو یک سپاه کشید داد زدم شنیدی چقدر تو رو صدا زدم داد زدم خودمو جلوی بچه‌ها زدم آه حسین آه حسین خواهر بمیره روح الله رحیمیان

عمر زینب سر شد انگاری محشر شد وقتی افتادی تو ضربه ها بیشتر شد لب تشنه بی حالی بی کس و تنها وسط جنجالی زخمیِ زخمی ته یه گودالی یارالی یارالی آه تنها بودی عصر عاشورا آه لب تشنه کشتنت ای آقا حسین ای بی سر ای بی سر ای بی سر..‌. تنهای تنهایی لبریز غم هایی پاشو از رو خاکا زیر دست و پایی غارت کردن بردن داداش حسین غریب گیرت آوردن اهل حرم شبیه گل پژمردن پژمردن پژمردن ای مقطع الاعضای زینب ای علت غصه های زینب حسین ای بی سر ای بی سر ای بی سر..‌. عمر زینب سر شد حسن عطایی

من بمیرم برای تو ای پهلوان مادر جوون مادر کجا روضه واست بخونه مادر اباالفضل رفتی ای همدم و تکیه‌گاه مادر پناه مادر عزای تو روز سیاه مادر اباالفضل روضه می‌خونم برات کوچه به کوچه من شنیدم که زمین خوردی تو مادر ای فدای روی ماه تو عزیزم چشم زدن این دشمنا چشمت رو آخر روضه می‌خونم برات کوچه به کوچه من شنیدم دست تو از تن جدا شد وقتی فهمیدن حسین شد بی علمدار پای نامحرم توی این خیمه وا شد امون ای دل امون ای دل من بمیرم برای تو ای پهلوون مادر محمد عطایی نیا

مادر مردان غیور شجاع کربلا هستم ام بنین مادر عباس کنیز مرتضی هستم ام بنین بی بنینم دل من غمینه شاهد گریه هامه هر روز غروب مدینه خیلی خجالت می‌کشم از رباب و سکینه ای دل امون ای دل روسفیدم کردی ای دلاور علمدارم ابوالفضل شیرم حلالت یل مادر علمدارم ابوالفضل راه تورو به خیمه بستن عزیزم ابوالفضل فرق قشنگتو شکستن عزیزم اباالفضل با خنده روبروت نشستم عزیزم اباالفضل دستای ناز تو بریدم بمیرم الهی چشمای پاکتو دریدن بمیرم الهی به سمت خیمه‌ها دویدن می‌میرم الهی یا ام البنین گرفتارم یا ام البنین گرفتارم مادر مردان غیور امیر حسینی

هر کی که اسممو بیاره اسمشو میگم به بابایی کارِ شما سینه زدن شد کارِ منم گره گشایی من نوه‌ی فاطمه هستم کی گفته دختری اسیرم من خودم از بابام براتون کربُبلاتون رو می‌گیرم زائر من می‌شد کنارِ گنبدِ عین قرص ماهم برای دیدنِ شماها منم خدایی چشم به راهم بابایی بابایی باید زائرامو ببینی خودت کارشونو بچینی بشن زائرِ اربعینی دلم می‌خواد مثل قدیما رو زانوی بابا بشینم بابا که موهامو می‌بافه صورتِ ماهشو ببینم رو شونه‌ی عمو اباالفضل تمامِ دنیا زیرِ پام بود دلخوشیِ تمامِ عالَم توی دل و توی چشام بود اما تمامِ این سه‌سالو تو این شبا ازم گرفتن دلخوشی‌های روزگارم رنگِ سیاهِ غم گرفتن کی گفته دختری اسیرم امیر حسینی