زمینه

برات اشکای چشمام سر نمیاد دیگه حال خوش به نوکر نمیاد دست خالی اومدم در بزنم کاری جز روضه ازم بر نمیاد گریه میکنم برات گریه زیاد کی میگه گریه به مردا نمیاد مردم و زنونه گریه میکنم این همونیه که مادرت میخواهد تویی محبوبم تویی سلطانم دوست دارم صدام کنی و من بگم جانم جانم آقا جان من به فرمانم دوست دارم صدام کنی و من بگم جانم ای حسین جانم ... به خودم میگفتم عاشق نمیشم بی خیال عقل و منطق نمیشم ولی حالا حرفمو پس میگیرم دیگه اون آدم سابق نمیشم حرمت روزمو شب کرده حسین همه وجود من درده حسین کاش بذاری نوکرت مثل قدیم باز به آغوش تو برگرده حسین خیلی دلتنگم خیلی دلگیرم دوست دارم بیام حرم با مادر پیرم بنویس آقا توی تقدیرم دوست دارم بیام حرم با پدر پیرم تویی محبوبم تویی سلطانم دوست دارم صدام کنی و من بگم جانم جانم آقا جان من به فرمانم دوست دارم صدام کنی و من بگم جانم ای حسین جانم ... برات اشکای چشمام سر نمیاد جواد مقدم 

مثل طفلی که زمین خورده برات، گریه می‌کنم مثل قلبی که شد آزرده برات، گریه می‌کنم خدا اشک چشامو برات زیاد، کنه حسین مثل مادر جوون مُرده برات، گریه می‌کنم بابا کشتنت پسرام کجا بودن وقتی که تنها کشتنت مجروح کشتنت آبرودارِ جهان شبیه یک مذبوح کشتنت زینبم با گریه گفت تو رو با عصا زدنت می‌کشه روضه‌ی، خاکِ دست و پا زدنت آی آی آی آی، ای بی کفن، مظلوم من... مثل طفلی که زمین خورده علی پور کاوه

عمریه که، ام بنین، خون جگره ، برات مادر صحن چشام ،دائما از، گریه تره، برات مادر بمیرم من شده نقش زمین بدنت روی خاکا بمیرم من زیر و رو شده پیکرتو توی صحرا بمیرم من ، ای وای مادر علمدارم ، ای وای مادر مرثیهٔ، من شده غم، ای پسرم، ابالفضلم رفتی و رفت، امنیت از، دور حرم، ابالفضلم شنیدم که رو تنت جای سالمی پیدا نمی‌شد شنیدم که از کنار تن تو حسین پا نمی‌شد شنیدم که ،ای وای مادر علمدارم ، ای وای مادر عمریه که ام بنین خون جگره حسین ایزدخواه

اللهم صل علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها پناه آوردم به چادر حضرت زهرا خونواده ام گدای خونواده ات زندگیم فدای زندگی سادت مارو یادت نره روز قیامت ای مادر ای مادر ما در دو جهان ، فاطمه جان دل به تو بستیم ، محبان تو هستیم نظر کن ز عنایت ، به فردای قیامت اللهم صل علی فاطمة و ابیها حسن عطایی

دارم در خونه رو برات عوض میکنم یه کم بخندی برام میدونی حض میکنم دیگه بسه بی قراری دیگه بسه گریه زاری بزار دستاتو تو دستم پاشو خانوم منو داری میخوام کمک کنم بهت نگو علی بسه صدام چرا درست به گوش تو نمیرسه دوباره لکه های خون نشست رو پیرهنت میون سرفه های خشک تو محدثه زهرا زهرا هم تو جوونی زهرا هم شوهرت جوونه بمون بمونه دنیا بمون علی بمونه چرا از زندگی سیری چرا از من رو میگیری خبرش پیچیده تو شهر شنیدم داری میمیری فدای خاک چادرت بلندشو راه برو من از تموم زندگی فقط میخوام تو رو با من غریبگی نکن تموم دلخوشیم به من نگفتی ماجرای خاک چادرو زهرا زهرا دارم در خونه رو برات عوض میکنم حسن عطایی

اومده اصلا دیگه برنگرده اونی که هیچکسی براش دلتنگ نیست من به سیاهیات پناه آوردم چون بالاتر از سیاهی که رنگ نیست شد شد نشد میرم تو حرم اباالفضل یه روضه ام البنین میگیرم به علی اصغر قسمش میدم که بذاره تو باب القبله بمیرم شد شد نشد میرم کربلا زیر قبه به علی اکبر متوسل میشم میمونم و بر نمیگردم دیگه مقیم صحن ابوفاضل میشم ای حضرت چاره ساز حسین کار منم راه بنداز حسین همیشه پرچماتو تار میبینم بغضم با این چشما هماهنگ نیست من به سیاهیات پناه آوردم چون بالاتر از سیاهی که رنگ نیست شد شد نشد یه شب سرزده میرم نجف ضریح بابامو بغل میکنم یه روزی آخرش میمیرم برات من حرف نمیزنم عمل میکنم شد شد نشد میرم سوریه توی بازار چند تا عروسک میخرم آخرش این قسم آخر ما نوکراست نه نمیگه حسین به دخترش ای حضرت بی نیاز حسین کار منم راه بنداز حسین نماهنگ اومده اصلا دیگه برنگرده محمد ابراهیمی اصل

تموم کنم بابا من دیگه حرفمو یه شب کنارمی نبینی اشکمو کاش میگفتی قبلش گوشواره مینداختم راستش اون اول که دیدمت نشناختم عمو ندیده اگه دیدی نگی زجر مومو کشیده نگی موهام مثه دندونام سفیده دیگه بریدم یه نفر نگفت که دختر شهیدم حالم خرابه دنیا عذابه بوی چی میده سرت میگن بابا بوی شرابه گلایه دارم من بی قرارم حوصله داری بگم چی اومده به روزگارم وای بابا مومو گرفتن زیورآلات و النگومو گرفتن میزدن سراغ عمومو گرفتن زدنم زیاد وقت و بی وقت منو میزنه میگه عمو بیاد زدنم زیاد راستی غصه نخوری این دندونا شیری در میاد داد زدم نزن یه جوری زدن بابا سیاه شده کل این بدن خیلی شدم گم شد بار چندم راستی زجر زجرم میداد جلوی مردم من که بریدم چیا کشیدم سه سالم بود سه ساله خیری ندیدم وای بابا این درد پهلو وای بلندم میکنن بالایی از موم امون برید از درد بازو من حالم خرابه خراب بشه خرابه روزاشم شبیه شباش پر از عذابه دختر غیر باباش رو پای کی بخوابه غلاف نخورده بازو این اثر طنابه حالم خرابه دنیا عذابه حسین ستوده

نفس نداره ولی با حالی که زار و نزار نمی‌تونه علی رو تنها بزاره بابا نفس نداره همه با هم زدن خونه زندگیتونو خیلی به هم زدن ولی باز بهم میگفتن تو رو کم زدن. زیر در بودی  روی در قدم زدن ای مدینه یاس و کی بایه تبر می‌چینه آخر عشق علی همینه آخر عشق علی نفس نداره حسین ستوده

صفای خانه ما رفت و روح دیگر نیست چهار طفل در این خانه هست و مادر نیست بگو به صیاد سنگ دل که بیا... دگر به خانه آتش زده کبوتر نیست ز پا فتادم و هرکس که بیندم گوید که این علی مگر آن قهرمان خیبر نیست آه یوما آه یوما صفای خانه ما رفت وحید شکری

آه ای تابوت کی خبر داشت یه روز به تو بیفته کارم بانوی عالمو به دست تو میسپارم آه ای تابوت آه ای تابوت وقت تشییع مراقب تن زهرا باش نزاری تازه شه دوباره دور زخماش آه ای تابوت تو وفا کن آخه در وفا نکرد وقتی دید علی شده تنها تو وفا کن آخه در وفا نکرد کنده شد با یک لگد از جا تو وفا کن آخه در وفا نکرد چی گذشت به پهلوی زهرا آه غرور یه مردو شکوندن همسرش رو تو کوچه کشوندن خونمونو تو آتیش سوزوندن آه بمیرم بمیرم بمیرم آه ای تابوت چند روز پیش که اسم تو اومد تو خونه بی بی لبخند زد و دیدم علی گریونه آه ای تابوت آه ای تابوت تو نبودی ببینی پشت در غوغا بود اونکه له شد تو کوچه چادر زهرا بود آه ای تابوت تو وفا کن مسمار که وفا نکرد گُر گرفت تو هُرم آتیشا تو وفا کن مسمار که وفا نکرد فضه میدونه چی شد اونجا تو وفا کن مسمار که وفا نکرد چی گذشت به محسنِ زهرا پا به ما سخته رو خاک بشینی خوب شد اون روز نبودی ببینی یادمه گفت که فضه خذینی آه بمیرم بمیرم بمیرم آه ای تابوت تو کمک حال ما هستی میون غمها مثل امروز به دادمون برش عاشورا آه ای تابوت آه ای تابوت به تو میخوام بگم سفارش آخر رو تو باید جمع کنی جسم علی اکبر رو آه ای تابوت تو نمیای اما یک عبا میاد تا کمک حال حسین باشه تو نمیای اما یک عبا میاد نزاره که دستِ تنها شه تو نمیای اما یک عبا میاد تابوت یه ارباً اربا شه یاد اون روز بریده امونم غصه های حسینو میدونم که همش میگه پاشو جوونم آه جوونم جوونم جوونم آه ای تابوت وحید شکری

قربه الی الله بخونیم از جانا بسم رب الحیدر شخصیت مانا قلبنا بابا طبیبنا بابا حضرت مولانا حبیبنا بابا بابا بابا بابا به بنازم به تو با این جلوات بردن نام تو جان حسنات دل بی حب تو مردس علی یقرع فاتحه مع الصلوات چه قیامته علی با شهابته علی جنگه با مرحبه اوقات فراغته علی با صلابته علی با رشادته علی اره کندنه در خیبره کاره راحته علی علی مولا علی مولا من غلام کوی شخص و جناب علی خاک درّه وقتی ابوترابه علی آفتاب علی باده نابه علی برگ برنده ما روز حساب علی علی علی علی ذکر رفع خستگی مونه همین مددی جانم امیرالمومنین جون میدم به شوق یمت یرنی چی برامون میشه شیرین تر از این یل ما دلبره به جهان سروره آره هر چی که دارم از صدقه سر حیدره هم تولاییم هم تبراییم متعصب غیرتی حضرت زهراییم قربه الی الله بخونیم از جانا وحید شکری

تویی که شد عشقت تمومی باورم امیدم تو هستی تو لحظه ی آخرم توی سختی و اوج این غم و غصه ها پناه میبرم من به چادر مادرم مادر مادر مادر ای درمون دردا زهرا عزیز مولا زهرا امید این دنیا و شافع عقبا زهرا امنا زهرا امنا زهرا تویی که شد عشقت تمومی باورم حسین سیب سرخی

همیشه خوبه کربلا سلام رو به کربلا چاره سازه در خونه‌ی عشقه که همیشه بازه شاید بگن حسین کیه اصلا حسین حسین چیه فقط میگم بگیره نفسم اگه غلط میگم هر کس که زنده‌اس بی حسین الهی الهی، به این عاشقی دچار شه که با نیم نگاهی (ینجوری بی‌قرار شه)۲ همه دارِ علم تو، صحنِ علم تو توی نا امنی دنیا، امنه حرم تو آقام آقام آقام آقام... **** فراقت هم مقدسه بهشت من مشخصه حرم آقا روی شونه‌ی تو باشه سرم آقا بلند بلند صدات کنم برم عقب نگات کنم ولی بازم خودم رو توی آغوش تو بندازم دنیا خرابه‌است بی حسین چی‌داره، چی‌داره، اونی که حسین نداره دلش که بگیره (تا کجا دَووم میاره)۲ رو به راهه با تو حالم، آبروی عالم حَرمت خواب و خیالم، آبروی عالم **** دل من، گرفته کاش یکم بارون بباره که بارون، فقط اسم تورو یادم میاره حسین جان، چقدر اسم قشنگت گریه داره... تو قلبم، نمی‌تونه کسی جات‌و بگیره دلِ من، بجز عشق تورو نمی‌پذیره یه عاشق، امام حسینش‌و یادش نمیره همیشه خوبه کربلا حسین ستوده

آه مادر امون از جنایت کافر آه مادر اشنا شد با تنت مسمار آه مادر له شدی بین در و دیوار یه نفر نگفت که زهرا یه زنه بی‌حیا نزن بی‌حیا نزن زن باردارو کسی نمی‌زنه بی‌حیا نزن بی‌حیا نزن حرومی انقدره هی لگد نزن بی‌حیا نزن بی‌حیا نزن بسه داره میمیره مادر من چقدر توون داره یه زن بی‌حیا نزن آه مادر امون از جنایت کافر نریمان پناهی

عیب نداره از علی رو بگیر از مرد خونت آرزو بگیر خبر دارم سخته برات ولی اذان شده پاشو وضو بگیر سکوتتو بشکن دستات اذیت میشه، قنوتتو بشکن دیگه نمی‌تونی چند وقته نمازتو نشسته می‌خونی کوثر بی آیه بی آبرومون کردن تو در و همسایه نمی‌برم از یاد خانم خونم جلوی چشام زمین افتاد فاطمه من دلم ریخت خودت بهم بگو کی زد صورتتو بهم ریخت فاطمه زندگیم سوخت با هیزم انقدر زدنت که غنچه... عیب نداره از علی رو بگیر امین قدیم

غم بزرگ زندگیم غم کربلا بمیرم از فراق تو کمه کربلا یه کم منو بیشتر ببین یل کربلا خیلی دوست دارم همین یل کربلا نماهنگ غم کربلا امین قدیم

آه مادر چی‌کشیدی بعد پیغمبر آه مادر امون از چهل نفر کافر آه مادر می‌زدن لگد همش رو در میخ در تو لااقل کوتاه بیا وامحمدا توی خونمون شده سر و صدا وامحمدا آه فضه خونمون شده همش روضه آه فضه روی مسمار خون تازه دردمون شده بی اندازه یه نفر نگفت زهرا یه زنه این درد منه زن باردارو کسی نمی‌زنه این درد منه از چهل نفر کتک خورد یه تنه این درد منه آه مسمار چی نوشتی آخه رو دیوار آه مسمار  مادر ما رو کشتی انگار آه مسمار چشای مادر ما شد تار درشکسته و دیگه شد برو بیا وامحمدا مونده بود حسین به زیر دست و پا وامحمدا مادرم رفت دلش کرببلا وامحمدا آه مادر چی‌کشیدی بعد پیغمبر علی پورکاوه

حسین حسین... اسب ها زدنت پاهاشون جای خودش دیدم که دستا زدنت پا می‌کوبیدن کنار تو و مستا زدنت من دیدم که ظاهرا خدا پرستا زدنت عجب بساطیه انگاری اعضای تن تو صلواتیه بمیره مادرت چرا شده تعارفی بریدن سرت بابامو گرفت اونی که به زور النگو  هامو گرفت سیلی انقدر زده دندونامو گرفت من بهش سلام دادم موهامو گرفت عجب بساطیه علی پورکاوه

من همینجام روضه دوست دارم همین که دورهم برا ارباب گریه میکنیم آدم به محرمش بعضی موقع‌ها نمی‌تونه بگه همین که به تو میرسه اصلا نطقش باز میشه الهی دورت بگردم حرفام تموم نمیشه با تو من میشنوم انگار صداتو خورده نگیر از حال و روزم بد جور دلم کرده هواتو حس کردن تو زندگیه این دیگه عین عاشقیه هرچی دروغم گفته باشم اشکام که دیگه واقعیه کرده پیرم از غصه تو میمیرم خیلی خیلی از روزگار دلگیرم حرفام تموم نمیشه با تو حسین ستوده

قربه الی الله بخونیم از جانا بسم رب الحیدر شخصیت مانا قلبنا بابا طبیبنا بابا حضرت مولانا حبیبنا بابا بابا بابا بابا به بنازم به تو با این جلوات بردن نام تو جان حسنات دل بی حب تو مردس علی یقرع فاتحه مع الصلوات چه قیامته علی با شهابته علی جنگه با مرحبه اوقات فراغته علی با صلابته علی با رشادته علی اره کندنه در خیبره کاره راحته علی علی مولا علی مولا من غلام کوی شخص و جناب علی خاک درّه وقتی ابوترابه علی آفتاب علی باده نابه علی برگ برنده ما روز حساب علی علی علی علی ذکر رفع خستگی مونه همین مددی جانم امیرالمومنین جون میدم به شوق یمت یرنی چی برامون میشه شیرین تر از این یل ما دلبره به جهان سروره آره هر چی که دارم از صدقه سر حیدره هم تولاییم هم تبراییم متعصب غیرتی حضرت زهراییم بسم رب الحیدر محمد عطایی نیا

گره به موهام خورده بابا دخترِ تو از درد مُرده بابا چیزی ندارم موهامو شونه کنم نمی‌دونم شونه‌مو کی بُرده بابا پایین نیزه چقدَر صدات زدم نگام نکردی خودمو برات زدم حق من این بود ک برات زاری کنم ببخش اگه نشد برات کاری کنم منو ازت دور کرد که چی بشه که چی بشه که چی بشه گریه‌کنِ بابا، دخترشه دخترشه دخترشه حرفمو بابا باور می‌کنی قرآن نخون زخمتو بیشتر می‌کنی بیا پیشم باباجون کارت دارم با اشکِ من لباتو تر می‌کنی از روی نیزه سر درآوردی چر؟ کفن برا خودت نیاوردی چرا قربون اون لب تَرَک خورده‌ات بشم به جای آب نیزه بابا خوردی چرا آب بدین به بابام که تشنه‌شه که تشنه‌شه که تشنه‌شه گریه‌کنِ بابا، دخترشه دخترشه دخترشه گره‌ به موهام خورده بابا حسن عطایی

چه کنم به چه کنم افتادم چه جوری رو خاک غم افتادم چه کنم دنیا رو سرم آواره هی می‌زنم دست رو دست علی شده بیچاره این چه آتیشی بود به جون ما افتاد همه میگن دیدی علی از پا افتاد مردمو زنده شدم وقتی زهرا افتاد دیدم ناموسم روی خاک افتاد خیلی آزار دید از میخ درو دیوار هر شب بیدار بود از درد زخمه مسمار چه جوری خاک بریزم رو زهرا چه کنم تا کفنو می‌بندم می‌ریزه خونه تازه به خدا من شرمندم تو کتک می‌خوردی جلو چشم مرده من سرم پایین بود از نگاه سرده به خدا حیدرو کشت رنگو روی زرده کاش می‌شد کاری کرد برا پهلو درده خیلی خیلی بد شد  خوردی زمین حیدر مرد سیلی خوردی خیلی به غیرتم برخورد دیدی علی از پا افتاد علی اکبر حائری

دلم با غصه مأنوسه خاک حرم رو می بوسه گریه کن ای دل عاشق صاحب عزا شَه طوسه خودتو به حرم برسون نماز عشقو اینجا بخون قم قبله گاه ایرانه اینجا بهشت و وادی طور اینجا حریم بانوی نور خواهرا عشق سلطانه بی بی نگاهی کن به دلم کریمه ای و من سائلم برا تو مشکی پوشیدم یه وقت بهم نگی که برو وقتی دیدم مزار تو رو مزار مادر و دیدم به حلقه ی عصمت نگینی ملیکه ی ایران زمینی یا حضرت معصومه بی بی این لحظه های جان کاهو فراق یار دلخواهو به شوق دیدن دلبر اومدی این همه راهو ولی جدایی تقدیره و ثانیه ها نفس گیره و درگیر دلبره فکرت تو قلبته یه راز مگو نفس نفس با بغض گلو رضا رضا شده ذکرت برادرت قرار تو و برادرت نگار تو و برادرت بهارت بود نمی شه دل غمش رو نگه همش میگم چی می شد اگه امام رضا کنارت بود منتظر یه مَه جبینی ملیکه ی ایران زمینی یا حضرت معصومه بی بی با این دل پریشونم با چشم غرق بارونم ازت اجازه می گیرم برا تو روضه می خونم با کوه عزت اومدی و به شهر غیرت اومدی و دل نگرونی لازم نیست اگر چه از رضایی جدا ولی میگم که شکر خدا نامحرمی مزاحم نیست یه عمه ی امام زمان تویی و شهر اهل ولا به شوق دیدن دلبر با این شکوه مهمونیش یه عمه ی امام زمان زینب میون شام بلا سنگ جفا و پیشونیش گریه بکن که دل غمینی ملیکه ی ایران زمینی یا حضرت معصومه بی بی اینو بدون که دشمن ها ریشه رو می زنن تنها این روضه ها صاحب داره امون زِ شبهه افکن ها با حال کربلایی میگم من اینو به اونایی میگم که افتادن تو بیراهه بی وفایی رو یاد نگیرید از روضه ها ایراد نگیرید چوب می خورید به واللّهه بی اون شور دل انگیزی نیست غذای نذری که چیزی نیست جون ما نذر آقامون ذکرش عجب عقیقی شده باید به هر طریقی شده وا بشه به حرم پامون برای کربلات هلاکه سینه زنی که سینه چاکه آقام ، آقام ، حسین زهراپ دلم با غصه مأنوسه جواد مقدم

عاشقی نقطه‌ی پایانیِ درماندگی‌ است عاطفه مزه‌ی شیرینیِ سر زندگی است عشق در مکتب توحیدیِ ما بندگی است فیض دارندگی اصلا به برازندگی است اشک داراییِ ما بوده که سر چشمه شدیم از طفولیتمان خادم معصومه شدیم یا اباعبدالله آفتابیست که در ظلمت شب گم نشود رد نوریست که در گیر تلاطم نشود باغ سبزیست که در ذهن تجسم نشود هیچ جایی حرم فاطمه‌ی قم نشود السلام ای حرمت شرح پریشانی ما السلام ای نفس شاه خراسانیِ ما یا اباعبدالله شکر این خاک دل پاک ولی را نشکست شهر قم حرمت ناموس علی را نشکست بی حیائی وسط کوچه ندیده‌است کسی ضربه‌ی سیلیِ مهلک نچشیده‌است کسی معجر دخترکی را نکشیده‌است کسی آه ای عمه‌ی سادات چه دیدی در شام آه ای زینب کبری‌ چه کشیدی در شام یا اباعبدالله.. عاشقی نقطه‌ی پایانی درماندگی‌ حسین سیب سرخی

مادر نفسش اعجازه چادر خاکی‌شو رو سرم می‌ندازه مادر دوای هر درده قیامت دنبال نوکراش می‌گرده حضرت مادر زیر پر چادرت‌ان این همه نوکر با تو تماشایی‌ترِ صحنه‌ی محشر حضرت مادر بارون رحمتی، من مثل یک کویر ای مادرِ حسن، دست من رو بگیر اُمُّنا فاطمه، اُمُّنا فاطمه ... مادر ضربان حیدر سوامون کن توی شلوغی محشر شأنت فوقِ هر اِدراکه پسرت اربابِ همه‌ی افلاکه دل بی‌قراره حاجت اگه داری بیار ردخور نداره جز تو کدوم عشقی برا من موندگاره دل بی‌قراره بارون رحمتی، من مثل یک کویر ای مادرِ حسن، دست من رو بگیر اُمُّنا فاطمه، اُمُّنا فاطمه ... مادر نفسش اعجازه حسین سیب سرخی