به تعلیم بشر مولای مکتب مجید تال

به تعلیم بشر مولای مکتب هر زمان برخاست
به تصدیقش خدا فرمود برپا پس جهان برخاست
شگفت انگیز توحید مفضل شعله ور می شد
که وقت خواندنش دود از سر افلاکیان برخاست
میان شیعیان با او حکومت فتنه می انداخت
تقیه نشر پیدا کرد و فتنه از میان برخاست
زراره حمیری جابر امینی مجلسی طوسی
تبار دوستان در اصل از این دودمان برخاست
چنان مور و ملخ عرفان کاذب رخنه در دین کرد
و صادق با لوای حق به جنگ غالیان برخاست
کسی که کربلا را در قیام علم او آموخت
در این مکتب همیشه سربلند از امتحان برخاست
غبار قبر حیدر را نخستین بار او بوسید
پس از آن بوسه در شهر نجف آن آستان برخاست
پسر یک بار دیگر ارث غربت برد از مادر
دوباره در مدینه آتشی از آشیان برخاست
میان کوچه می افتاد و هی مگفت وا اُماه
بمیرم من که از جانش نوای الامان برخاست

از صفاي ضريح دم نزنيد مجید تال