تو که قبلمونی حسین ستوده

تو که قبله مونی
یکی جز خدا پرستیدن داشت همونی
من یه روز میمیرم
میشه تو شهادتینمو برام بخونی
بلند بگو من امامُک که بلند بگم علی
تباه شده زندگیم اگه یه شب نگم علی
نشم دیوونه مگه آسونه
همین روزاست قبلمونو برگردونه
نجف گنبد هم مثه پیمونه
شده رو به سنگ قبر تو وارونه
تو که بی نظیری
منو به نوکری قنبر میپذیری
جونمو علی جان
میشه جای ملک الموت خودت بگیری
خمارتم گرد و خاک روی ذوالفقارتم
تو معرکه مست فریاد ادامه دارتم
یه جام از دستات بکن مهمونم
یه روز دیونت میشم خودم میدونم
میمیرم مولا برا وقتی که
تو میگیری جونمو میگم ای جونم

تو که قبلمونی حسین ستوده