شهزادگان کربلا

ای قهرمان ای بیکران ای عمه ی صاحب زمان جبل البصر جبل البصر هم در زمین هم آسمان نام تو در طاق جنان جبل البصر جبل البصر زینب علی اکبر در رکاب تو داری ز زهرا کفو حجابتو رسوا شده دشمن از جلال تو میشه جهان محو انقلاب تو یاجبل البصر یاجبل البصر زن نه مرد میدانه شیر دورانه با صدای علوی خطبه می خوانه زینب و کاخ ویرانه میریزه روی سر ابن مرجانه ای قهرمان امیرحسین حضرتی

بردی‌ تو‌ خلائقو به‌ زیر دین‌ امام‌ حسین لیلی‌ لیلا های‌ عالمین‌ امام‌ حسین منمو شبای‌ بین‌ الحرمین‌ امام‌حسین عمر یعقوب‌ مگه‌ دارم‌ من صبر ایوب‌ مگه‌ دارم‌ من غیر تو یااباعبدالله یار محبوب‌ مگه‌ دارم‌ من پدرم‌ پدرم‌ پدرم حسین‌ مولا حسین‌ آقا حسین‌ بابا السلام‌ علیک‌ ای‌ عزیز الله به‌ قربون شهنشاها سلطان‌ سلاطین‌ اباعبدالله طاق‌ ابروی‌ تو شد قبله‌ نما ای‌ صنما تو رو قرآن‌ یه‌ دفعه‌ رخ‌ بنما ای‌صنما تو بخواه‌ دل‌ ز همه‌ میکنما ای‌ صنما روبه‌ تمثال‌ نشستیم‌ آقا دل‌ خود را‌ شکستیم‌ آقا ما حقیقت‌ رو عنوان‌ کردیم ما اباالفضل‌ پرستیم‌ آقا قمر قمر قمر قمر العشق قمر الحق قمر النور السلام‌ علیک‌ ای‌ مه‌ کامل گفته‌ زینب ای‌ عزیزم ای‌ تعصب‌ کش‌ ما‌ ابوفاضل بردی‌ تو‌ خلائقو به‌ زیر دین‌ امیرحسین حضرتی

صاحب‌ شوکت‌ صاحب‌ جاه اوج‌ نجابت‌ همسر شاه خادم‌ خورشید مادر ماه مادره‌ سقا‌ مادره‌ سقا تو همونی‌ که‌ ملک‌ خونشو جارو میزنه ادب‌ از روی‌ ادب‌ پیش‌ تو زانو میزنه دست‌ خالی‌ نمیره‌ هرکی‌ بهت‌ رو میزنه نقش رو نگینم همه‌ ایمان‌ منی‌ که‌ من‌ از مومنینم صدقه‌ سره‌ شما تو روضه‌ میشینم من‌ نمک‌ پرورده‌ ی‌ یل‌ام‌ البنینم معدن‌ عفت‌ ادبت‌خاص اوج‌ حیا و کوه‌ اخلاص بانوی‌ دریا تاج‌ علی‌ الراس مادره‌ سقا مادره‌ سقا‌ خاک‌ چادرت‌ داره‌ عطرخوش‌ اقاقیا به‌ نگاهه‌ کرمت‌ شدن‌ حسینی‌ یاغیا بی‌بی‌ از تو معجزه‌ خیلی‌ دیدن‌ عراقیا بانوی‌ فقیهی اونقده‌ ام‌البنین‌ به‌ فاطمه‌ شبیهی قربونه‌ معرفتت‌ بی‌حرم‌ و ضریحی کلی‌ نوکرداری‌ ارمنی‌ و مسیحی صاحب‌ شوکت‌ امیرحسین حضرتی

سلطان سریر ارتضا از نسل علی مرتضی هشتمین نور ولایتی یا علی ابن موسی الرضا ای ماه شبهای مشهد ای شاه و مولای مشهد ای جانم آقای مشهد برای زیارت کربلا به پات می افتم امام رضا السطان اباالحسن علی ابن موسی الرضا فرمودی از ماتم حسین گریه فقط برغم حسین اذن عزاداری از شما برای محرم حسین آه فرمودی یابن شبیب آه مات عطشان الغریب آه روضه شیب الخضیب میرزه اشک از چشم شما هنوزم واسه ی کربلا صلی الله علی الباکین علی الحسین میبارم از عشق تو جانا دلدارم هستی تو ای یارا عمریه هستم سینه زنه نجوای شب هامی تو آقا ای رویای شیرین من ای رفیق دیرین من ای دین من آیین من دل و دینو دنیامی حسین تو ارباب و مولامی حسین سلطان سریر ارتضا امیرحسین حضرتی

وقتی امام رضا رو شهید کردند اولین کسی که خبر برای خواهرش آورد کی بود کسی به خواهرش جسارت کرد یا نه کسی خونشو رو غارت کرد یا نه خودش روضه بخونه یابن شبیب عمه ی ما راه دور رفت میخواست قتلگاه بماند به زور رفت چه جوری آقا یابن شبیب آتش قبلم زبانه زد نامحرمی به عمه ی ما تازیانه زد وقتی امام رضا رو شهید کردند علی کرمی 

بازم دلشوره افتاده به قلبم داره از راه میاد ماه محرم منی که عاشق صحن و سراشم الهی تا محرم زنده باشم حسین جانم حسین جانم حسین جان منو دل کندن از دلبر محاله سپردم قلبم رو دست سه ساله ندارم غیر این من دیگه حاجت شب سوم بمیرم توی روضت حسین جانم حسین جانم حسین جان الهی زیر این بیرق بمیرم به یاد روز هفتم دم بگیرم گلایه زیر لب از تیر دارم بیا پایین ز نیزه شیر دارم حسینیا حاجتشون اینه که با دعای حضرت زهرا سیاه بپوشن برا اربابو زنده باشن تا شب عاشورا بازم دلشوره افتاده به قلبم امیرحسین حضرتی

چه جوری این خواهر رو از برادر جدا کردند گفت حسین مرا خیال جدایی نبود هیچ به سر اگر جدا شدم از تن دویدم از پی سر به زخم قلب عزادار من نمک زده اند حسین چشم تو روشن مرا کتک زده اند مرا خیال جدایی نبود علی کرمی

سلام الله علی یا اباعبدالله تویی جان جهان ای شه دل آرا یا رفیق من لا رفیق له یارا یارا یارا حسین مولانا اسیر و مبتلاتم تویی راه نجاتم برا من افتخاره سگ کرببلاتم ای سر و سامونم دوا درمونم به تو مدیونم اباعبدالله ای غم بی پایان تمام قرآن بیا جان بستان سلام الله علی یا اباعبدالله امیرحسین حضرتی

ای تاج تو اومده از سوی خالق بحر و بر در این دنیا تویی حیدر تویی تو بر دل و جان نبی شهباز قلندر تو شاه و مولا من مست قلندر ای عشق زهرا من مست قلندر دم همه دم علی علی صاحب دم علی علی لوح و قلم علی علی تو شاه و مولا من مست قلندر ای عشق زهرا من مست قلندر تو شاه و مولا من مست قلندر امیرحسین حضرتی 

نه مراست قدرت آنکه دم زنم از جلال تو یا علی نه مرا زبان که بیان کنم صفتِ کمال تو یا علی شده مات عقل موحدین همه در جمالِ تو یا علی هله ‌ای تجلّیِ عارفان تو چه مطلعی تو چه منظری که ندیده‌ام به دو دیده‌ام چو تو گوهری چو تو جوهری هله ‌ای مولّه عاشقان تو چه شاهدی تو چه دل بَری به کدام کس مَثلت زنم که بُوَد مثالِ تو یا علی دم زنم از جلال تو یا علی امیرحسین حضرتی

جان‌ِ جانانم‌ تمام‌ ایمانم ای‌ همه‌ دینم‌ نماز‌ و‌ قرآنم از‌ عناوین‌ تمام‌ این‌ عالم شکر‌لله‌ که‌ غلام‌ سلطانم سلطان‌مددی هستی‌ سر‌ پناه‌ روز‌ معاد میگم‌ با عقیده‌ با اعتقاد رزقم‌ میرسه‌ از‌ باب‌ الجواد انقلابه صحن‌ انقلابه شعبه‌‌ ای‌ از‌ حرم‌ ابوترابه من‌ اگر‌ که به‌ جایی‌ رسیدم از‌ عنایات‌ همین‌ عالی‌ جنابه غلام‌ سلطانم امیرحسین حضرتی

گرچه پستیم و کوچک و ناچیز ما خریده شدیم گریه کنیم خنده اصلا به ما نمی آید آفریده شدیم گریه کنیم ما برای حسین میمیریم مرد حرفش دوتا نخواهد شد ما نباشیم دیگران هستند خلوت این روضه ها نخواهد شد خنده اصلا به ما نمی آید علی کرمی

مینویسه‌ تاریخ‌ تو جمل‌ بی‌تردید معرکه‌ تو مشت مجتبی‌ میچرخید اسمشو میبردن عایشه‌ میلرزید یعنی‌ کیه‌ که‌ مثه‌ شیر‌ نر‌ میاد حسن‌ که‌ داره‌ سینه‌ سپر‌ میاد‌ یک‌ جوری‌ داره‌ میجنگه‌ که‌ چشمای عایشه‌ از‌ حدقه‌ داره‌ در‌میاد دوباره‌ باز عشقت‌ منو بی‌تاب‌ کرده فکر‌ خیال‌ صحنت‌ دلمو آب‌ کرده کنار تمثال‌ علی‌ تو عرش‌ اعلی خدا عکس‌ جنگیدن‌ تو قاب‌کرده مینویسه‌ تاریخ‌ امیرحسین حضرتی

سلام الله علی ای یل ام بنین دخیل علم تو سماوات و زمین یا حبیب من لا حبیب له جانا جانا جانا جانا اباالفضل علی ای یوسف کنعانی که از عشق تو میمردن علامت های هیئت از ذوق شما پر در آوردن بی دست کربلا دست بگیر قلب مرا جان بستان علی ای قدر قدرت صاحب شوکت ای علی هیبت یا ابوفاضل ای همه احساسم به تو حساسم سگ عباسم ابوفاضل سلام الله علی ای یل ام بنین امیرحسین حضرتی

‌مرید راه‌ قنبرم‌ و‌ کاس‌ لیس‌ این‌‌ درم میگیره‌ دستمو‌ علی‌ پل‌ صراط‌ رو‌ میگذرم‌ تعصبش‌ رو‌ میکشم‌ کمر‌ بسته‌‌ی‌ حیدرم میدونم‌ دوسم‌ داری‌ عشقت‌ تو‌ رگم‌جاری‌ جنت‌‌ بی‌ علی‌ هرگز‌ دوزخ‌ با‌علی‌ آری‌ به‌ نام‌ خدا به‌ نام‌ علی تبارم‌ همه غلام‌ علی‌ کلام‌‌ الله‌ است کلام‌ علی بعد‌ غدیر‌خم‌ فقط امامه علی زمین‌ آسمان‌ کهکشان‌ و‌ هر‌چه‌ در‌ این‌ ماسواست وجب‌ به‌ وجب‌ هر چه‌ هست تماماً‌ برا مجتبی‌ است خلاصه‌ که‌ کل‌جهان طُوفیلی‌ آل‌عبا آقای‌ کریمانه‌ وا‌کرده‌ کرده‌ کرم‌خانه مدحش‌ رو‌ خودم‌ قرآنم‌ حسن‌جانه به‌ نام خدا‌ به‌ نام‌حسن شبیه‌ علی‌ مرام‌ حسن جمل‌ دیدنی قیام‌ حسن شتر‌ سوار افتاده‌ به‌ گام‌ حسن ‌مرید راه‌ قنبرم‌ امیرحسین حضرتی

قسم به قرآن کریم قسم به قرآن مجید خدای زیبایی پسند جمالش رو زیبا کشید برا حسین ابن علی خدا اباالفضل آفرید لقمان از خروجی تدریس اباالفضله بالای در جنت تندیس اباالفضله جانم عباس علی به چه یلی صدای علی صدای قمر میدم جونمو به پای قمر خدا زد به عرش لوای قمر ارمنی نذر میکنه برای قمر قسم به قرآن کریم امیرحسین حضرتی

تمام اونایی که در مسیر زندگی شون توبه کردن مثل رسول ترک مثل مصطفی پادگان مثل فرج تراب مثل علی گندابی مثل طیب رضایی تمام اینا بچه ها وقتی توبه کردند که با امام حسین رفیق شدن مجلس امام حسین خاصه یعنی با همه دنیا فرق داره خدا رحمت کنه آسیدجواد ذاکرو می‌گفتش که ما مثل اون زغالی هستیم که دیدی می‌گردون تو این گردون ذغال سرخ می‌شه می‌گفت ما مثل گردون دور سر امام حسین میگردیم سرخ میشیم از این گردون که در بیایم میوفتیم بیرون خاکستر میشیم دیگه بدرد نخور میشیم بچه ها یه جایی رو همیشه براش حریم قائل شیم اونم هیئت امام حسینه من بچه همین کشتارگاه جوادیه ام من شاید پنج یا شش سالم بود اومدم محرم خونه یادمه اونموقع به مادر میگفتیم ننه گفتم ننه من امروز برای امام حسین گریه کردم مادرمم نپرسید چرا تعجب نکرد چرا مگه بچه‌ها گریه کردن کار راحتیه الان طرف باباش مرده نمیتونه گریه کنه داداشش مرده نمیتونه گریه کنه برو فردا بهشت زهرا ببین چقدر تابوت رو ورمیدارن آدمایی که زیر تابوت خجالت میکشن چون گریه نمیتونن کنند عزیزشون دارن خاک میکنن اما اشک نمیاد برای همین دستشون رو جلو صورتشون که یه خورده خجالتشون کم بشه گریه کردن مگه کار راحتیه پس چطور یه بچه پنچ یا شش ساله برا امام حسین گریه میکنه چون تمام زحمت و خود امام حسین کشیده رفاقت با امام حسین استاد دارستانی

غم ما غم حسینه غم دنیا که غمی نیست واسه دل‌های شکسته غیر روضه مرهمی نیست من باهات خاطره دارم خاطره چیز کمی نیست خاطره ها حسین طی شده عمرمون با حسین بخونیم باز به یاد قدیم برای من یه رویا حسین برای من یه رویا حسینه حسینه خوشی من تو دنیا حسینه سدر و کافورم گهواره تا گورم نور علی نورم حسینه زهرا من جنون دارم میثم تمارم ای حلقه دارم حسین زهرا غم ما غم حسینه پورکاوه مومنی

نشسته به دل ها کلام اباالفضل سلاطین عالم غلام اباالفضل به نام خدا و به نام اباالفضل اباالفضل اباالفضل ای فخر آل حیدر ادرکنی یا اباالفضل یا ام النین مدد دل دل دلاور شیر غضنفر رب مصور اباالفضل اباالفضل اباالفضل العباس علمدار زهراست نشسته به دلها کلام اباالفضل امیرحسین حضرتی 

حتماً قطعاً مطمئناً میمیرم برات ابی‌عبدالله عرفاً شرعاً قانوناً میمیرم‌برات ابی‌عبدالله ابی‌عبدالله‌ همه‌ ی‌ باورم‌ تویی ابی‌عبدالله‌ پناه آخرم تویی ابی‌ عبدالله‌ امام و رهبرم تویی ابی‌ عبدالله‌ شفیع محشرم تویی ابی‌عبدالله‌ صدو بیست‌ و هشت‌ مقدس دوست‌ دارم‌ پس اینم برام‌ بس تو‌ هر‌ دو دنیا جنون‌ نامحدود حسینه مقصود حسینه معبودحسینه صدو بیست و هشت مقدس امیرحسین حضرتی

روضه شهزادگان آقایون ببینید داشتن تو عبا می‌آوردنش یه وقت مخدرات دویدن بیرون رقیه دوید حسین جلوشو گرفت کجا بابا امام دروغ میگه نعوذ بالله نه گفت بابا گفت جان بابا گفت کی بود می‌بردنش تو عبا گفت داداش علی اکبرت بود گفت چرا اینطوری پس گفت داداشت خوابیده علی اکبر خیلی خسته است بابا گفت باشه پس بذار بخوابه چشمش به اون خیمه بود عصر عاشورا همه خیمه‌ها رو سوزوندن می‌زدنش علیکن بالفرار فرار نمی‌کرد عمه چرا فرار نمی‌کنی گفت آخه داداشم تو خیمه خوابیده می‌ترسم موهای علی اکبرم مثل موهای من بسوزه عمه دستا رو بیار بالا بفرمایید حسین حسین داداش علی اکبر علی پورکاوه

ای‌ نور حی‌ سرمد ای‌ باقی‌ ای‌ بلاحد حیدر‌ه یا محمد علی عشق علی اکبر سند‌ کرببلا‌ خورده‌ به‌ نامت همه‌ گرفتار‌ غم‌ مدامت قراره‌ بعد ازحرم‌ ابالفضل دیوونگیه کوچه‌ ی‌ مقامت الا‌ ای‌ قائم‌ غم‌ مؤذن‌ ماتم دقیقا‌ خلق‌ و‌خوته‌ پیمبر‌خاتم دلیل بندگیمی‌ تو‌ صوم‌ صلاتم جنون‌ عشقت‌ آقا بقای حیاتم الا ای قائم غم موذن ماتم امیرحسین حضرتی

قنبر نوکر امیرالمومنین بود می‌رفتند بازار آقا لباس چهار درهمی برای قنبر می‌خرید برا خودش دو درهمی می‌خرید قنبر گریه می‌کرد قنبر شاهزاده بود از هند اومده بود می‌گفت آقا آخه چرا اینجوری می‌کنی شما امیر کائناتی پادشاه تا آندرس شاخ آفریقا تمام شامات حکومت می‌کنی بعد شما که امیر کائناتی لباس دو درهم من چهار درهم من خجالت می‌کشم کنار شما ارباب راه میرم  لباسم قیمتی‌تر از شما باشه آقا چی می‌ فرمود قنبر این حرفا چیه میزنی تو جوونی تو باید خوش تیپ باشی ما پیر شدیم لباس بهتر برای قنبر استاد دارستانی

بچه‌ها ما تا خرخره بدهکار امام حسینیم امام حسین من و شما می‌تونست تو مدینه نگاه پاشو رو هم بندازه فقط زیر بیعت با یزید یه امضا کنه همین کل مدینه رو یزید بهش میداد برای چی زن و بچه‌ شو برداشت اسیر کرد برای چی زن و بچه‌ شو برداشت برد وسط قتلگاه برای چی این همه داغ دید تو یک روز ها خودش که امامه خودش که ولی خداست خودش که خون خداست خودش که مظهر تمام صفات خداست امام حسین رفت قتلگاه که من و شما رو با خدا رفیق کنه ببین چه خدای قیمت داری چقدر این خدا می‌ارزه که حسین تو یه نصف روز صدتا قربونی برد و خدا صد تا قربونیش هم قبول کرد صد تا قربونیش هم پذیرفت بدهکار امام حسینیم استاد دارستانی

گفتم به فلک یگانه دوران کیست فریاد بر آورد که زینب زینب عقیله‌ مولا‌ ای‌ جلیله‌‌ والا صابره مفرد‌‌ وارث‌ دم‌ زهرا و‌ دائماً‌ بوده‌‌ از‌گذشته‌ تا‌حالا‌ تموم داراییم نذر زینب‌ کبری زینب‌ کبری زینب‌ کبری بنت‌ الحیدره‌‌ یا‌ خود حیدره‌ انگار‌مرتضی‌‌ است‌‌ که‌ روی منبره از‌ همه‌‌ به‌ علی‌ بی‌بی‌ شبیه‌ تره‌ ‌حیدر‌ دورانه‌‌‌ لحن‌ قهرمانانه‌ خطبه‌ ی‌ بی‌بی‌ قطعا‌‌ حکم تیغ‌ برانه عقب‌ عقب‌ میری‌ چی‌ شد‌ ابن‌مرجانه طرف حسابت زنه اما مرد‌ میدانه‌ گفتم به فلک یگانه دوران کیست امیرحسین حضرتی