بهشت عباس قم

این رواز که خُب بازار بی میلی شلوغه مجنون اومد و دید که سره لیلی شلوغه دستم به ضریحت نرسید گفتم حسین جان این خوبه که دور و بره تو خیلی شلوغه کی مثل ِ آقام هوا دار داره گرفتار داره کی نازش اینقدر خریدار داره کی مثل آقام دوای درده؟ کی اینقد مرده؟ که به دشمن هم بگه برگرده بهتر از مادرم سایه ی روی سرم خوبه چقدر این حرم یا اباعبدالله همه دنباله تو کل جهان ماله تو فدای تمثاله تو یااباعبدالله من واسه کسی شب تا سحر گریه نکردم من واسه تو کم تو این روزا گریه نکردم چشمام و ببین مثل دلم کاسه ی خونه واسه ننه بابام اِنقَدَر گریه نکردم چشمم ثابت کرد که دوست دارم نبین بیچارم حرم خاکم کن نده آزارم چشمم ثابت کرد دلم غم داره تو رو کم داره دلم تو دنیا یه همدم پرچمت فاخره خوبه که بالا بره حرم پر از زائره یااباعبدالله خونوادم حسین توبه ی آدم حسین کی داده یادم حسین یااباعبدالله نماهنگ بهتر از مادرم حسن عطایی

زندگی بعد تو سخت میگذره روز و شب با درد همبازیم خیلی مشتاق دیدارتم به سر بریدتم راضیم بازیچه‌ی مردم شدم راستی بابا یه شب تو صحرا گم شدم اون شب تو اوج خستگیم دعای مرگ کردم تموم شه زندگیم هیچ چیزی کم نذاشت برام زَجر رو میگم سنگ تموم گذاشت برام دندونِ شیریم در بیاد موی سرم چی میشه زخم رو گونه‌ام خوب بشه پس کمرم چی میشه بابا حسین بابا حسین بچه سید بودم و هی زدن منو با بغض حیدر زدن گریه میکنم سبک‌ تر بشم گفتم آروم ولی بدتر زدن من که فقط سه سالمه کبودیام شاهد روز و حالمه جلومون حرف بد زدن کجا بودی بچتو با لگد زدن سنگینی گوشم میگه گوشِ چپ و راستم نمیشنوه انقده بی حوصلم از دست خودم کلافم زحمتو باید کم کنم حس میکنم اضافم بابا حسین بابا حسین

دور حرمت پر شده از بنی امیه آی خانوم رقیه آی خانوم رقیه چی بر میاد از دستای من به غیر گریه آی خانوم رقیه آی خانوم رقیه دارم میرم از دست، حال دلم خسته‌ است پس من چرا زنده‌ام، وقتی حرم بسته است چه روزگاری آخه عجب زمانیه من آرزو دارم بیام حرم یه ثانیه نه زائری نه روضه‌ای نه رفت و آمدی ضریح کوچیکت الان بقیع ثانیه رقیه جان رقیه جان رقیه جان من توی حرمت کسی برات روضه میخونه قلبم پر خونه قلبم پر خونه واست بخونم زبون حال دخترونه قلبم پر خونه قلبم پر خونه برگ گل یاسم زخمی شد احساسم فردا بریم بازار گوشواره بخر واسم بابای مهربون من بابای من بخواب چند شب من نخوابیدم به جای من بخواب چشمای تو نشون میده که خیلی خسته‌ای قربون خستگیت برم رو پای من بخواب رقیه جان رقیه جان رقیه جان

ملئت بطونکم من الحرام جوری زد دیگه نمیبینه چشام بابا گمت کردم بابا بین ازدحام گمت کردم

میخواستم عروسک بخرم واست بیارم ای دار و ندارم ای دار و ندارم مردم اگه قبلش تو بیا سر مزارم ای دار و ندارم ای دار و ندارم ما زنده باشیمو دور تو خلوت شه ای وای اگه بازم حرف اسارت شه گرد و غبار حرم شما مقدسه یبار دلت شکست برا تموم ما بسه الهی عمرمون تموم بشه اگه یه روز ما زنده باشیم و بگن رقیه بی کسه

شکر خدا که دلم میل حرم میکنه ترک زیارت تو عمرمو کم میکنه هر وقتی که تو فکر حسینم انگار توی بین الحرمینم به تعداد ریگای صحرا به تعداد موجای دریا دوست دارم دوست دارم ای حسین اقا ای حسین اقا حسین اربابم ابی‌عبدالله... معتقدم برتر از کل جهانه حسین وقتی خدا هم شده مرثیه خوان حسین دنیا بی تو میرسه به آخر محشر با تو تازه میشه محشر هر وقتی که تو فکر حسینم انگار توی بین الحرمینم دلم عشقت رو باور داره مثل فطرس بال و پر داره کی تو این دنیا اندازه‌ی حسین زهرا نوکر داره حسین اربابم ابی‌عبدالله...

بابا با من بیا میترسن شامیا از ناموس خدا رقیه من کابوس شبم یا اباالفضل رو لبم گردان زینبم رقیه اگه من نفرین کنم همه‌ی اعضاتو میریزم رو سرشون همه‌ی شاماتو مادرم نفرین نکرد ستونا لرزیدن بزارین نفرین کنم همشون جون میدن حرف از خدا زد‌ تیغ بکا زد دختر تو سیلی تو گوش یزیدیا زد تا کوچه ها زد به اون سه تا زد سیلی رو به افتخار عموش مجتبی زد بابا با کوششم با اشک رو چِشم من شمشیر میکشم تو خرابه با اشک هر شبی میجنگم زینبی من الگوم اشک بی بی ربابه نفسای دخترت نفس مولا شد پای زهرا مادرت به خرابه وا شد داره میگه فاطمه باریکلا خانوم زده مهر یاعلی مددو رو بازوم الله اکبر ای قوم کافر بشنوید فضائل پدربزرگم‌ حیدر دائم رو منبر گفته پیمبر این لقب مال علیه صدیق اکبر

حیدر اباالفضل زهرا رقیه عمر عمو و بابا رقیه باب الحوائِجِ همه دنیا رقیه دردونه‌ی اباعبدالله رونق دادی به خونه‌ی اباعبدالله چقدر ذوق میکنه عموت اباالفضل وقتی که میشینی روی شونه‌ی اباعبدالله نفس میگیریم با تو نفس میگیریم بر میگردیم و دوباره کارو دست میگیریم به دستای بریده‌ی عمو عباست به زودی حرمو دوباره پس میگیریم مثل عقیله محشر رقیه با گریه رفته منبر رقیه آرامش دل علی اکبر رقیه ای کوثر اباعبدالله سیب دو نیم مادر اباعبدالله همه‌ی شام و با عمه هات به هم میریزی ای مخدرات لشکر اباعبدالله آی اُبُهَت داره آره اُبُهَت داره تو نگاهت رو همه اثر میذاره باید لرزه به کاخ اُموی بندازه تو که پدر بزرگت حیدر کراره

پنجاه و چند ساله هیچ وقت حرفمو زمین نذاشتی هرچی که گفتم گفتی چشم به روی چشمات گذاشتی گفته شریح قاضی تا خدا باشه راضی کم ندازن تو مهمون نوازی بیا برگرد حسین تو رو خدا برگرد غیرتیا گریه میکنن سادات منو می‌بخشند  پیشاپیش پیشاپیش آخر کار ما میشه ختم به بزم شراب سر بچه ات چی میارن برای یه قطره آب وای از رباب وای از رباب

رفتی و شد خونمون خراب بی تو هی ما رو دادن عذاب بردنم بازار بَرده ها بردنم تو مجلس شراب من بودم عزادار پای کجاوهٔ من انگار نه انگار رقاصه ها میرقصیدن توی بازار دل از غم کبابه آروم نمیشه و بی تاب ربابه لالایی میگه اصغر روی نِی بخوابه لالا علی لالا علی لالا...

چقدر شیرینه اسم تو اباالفضل فدای روح و جسم تو اباالفضل میارزه به دو عالم، یک تار موی عباس قسم میدم خدا رو، به آبروی عباس خوبیاش یه عمره حرف غرب و شرقه شنیدن تا دیدن قد دنیا فرقه یک تنه به لشکر زد شبیه حیدر تیغش هم کشنده مثل رعد و برقه دو عالم تحت اختیار عباس زمین میگرده بر مدار عباس کربلا کربلا شد، با دستای اباالفضل میترسیدن حتی از رد پای اباالفضل تویی مقتدای رزم قاسم عباس ناخدای بحرِ متلاطم عباس رعدت چه زیباست مثل روی ماهه قمر منیر بنی هاشم عباس اباالفضل اباالفضل

فاطمیه عفت زینب علویه هیبت زینب پرچم قیامه در دستش رفع الله راية زینب از نور جبینت شده شام و کوفه نورانی زینب سلام الله محمل شده شرمنده‌ی خون روی پیشانی زینب سلام الله آرام ترین سفینه در میان طوفانی زینب سلام الله در کوفه ندیده مثل تو کسی سخنرانی زینب سلام الله جنم برده ارث از شهیدان زینب چه غوغایی کرده به قرآن زینب نگو زینب در کوفه زندانی شد کوفه را برده کنج زندان زینب زینب زینب زینب... به خدا نهضت عاشورا زنده شد به برکت زینب بنویسید روی قبر ما نوکران حضرت زینب دختر که نگو جلالتش جلالت حیدر زینب سلام الله عصمت که نگو طلایه دار عصمت مادر زینب سلام الله مرکب که نگو نشسته روی پله‌ی منبر زینب سلام الله خطبه که نگو تیغ دو سر کشیده بر لشکر زینب سلام الله به آئین زهرا وفادار زینب رهبره در هر راه دشوار زینب کربلا تا کوفه و کوفه تا شام علمدار بعد از علمدار زینب زینب زینب زینب...

دلم تنگ چشمام اشک هوا تیره و تار نگو که قراره تو این دشت بمونیم گرفتار چه غم داره رفت و چه غم داره برگشت رباب بی علی با یه گهواره برگشت با گوشواره اومد بی گوشواره برگشت قَسَمت میدم به مادر تا دیر نشده برگردیم دختر سه سالت تو شام تا پیر نشده برگردیم ای مظلوم حسین ای مظلوم.... رسیده به آخر قرارِ من و تو چه خوب بود که مادر الان بود کنار من و تو مدینه یه بارم تو انزار نرفتم بدون تو یک دفعه بازار نرفتم با پای برهنه روی خار نرفتم من از این عذاب میترسم از بزم شراب میترسم من از تشنگی نه اما از اشک رباب میترسم ای مظلوم حسین ای مظلوم

گریه کنید شد روضه‌ی ورود به کرب و بلا رسیده قرآن حسین به آیه‌ی قالوا بَلىٰ تا قبل از این که دیر شه رقیه‌مون اسیر شه قرآن روی نیزه تفسیر شه بیا برگرد حسین تو رو خدا برگرد غیر گریه کردن هیچ کاری ازم بر نمیاد من برم با دست بسته مجلس ابن زیاد دلت میاد دلت میاد دلت میاد حَجِت تو قتلگاه قبول باشه آه إنا لله قبول باشه آه إنا لله قبول باشه پنجاه و چند ساله هیچوقت حرفمو زمین نذاشتی هر چی که گفتم گفتی چشم به روی چشمات گذاشتی گفته شریح قاضی تا خدا باشه راضی کم نزارن تو مهمون نوازی بیا برگرد حسین تو رو خدا بیا برگرد آخر کار ما میشه ختم به بزم شراب سر بچه‌ات چی میارن برای یه قطره آب وای از رباب وای از رباب وای از رباب حاجی کنج تنور قبول باشه آه إنا لله قبول باشه

جوونه‌ی درخت پیمبری حسین جان به زیر سایه‌ی تو میرم بهشت به قرآن آزادگی یعنی باشم دربند اباعبدالله میدم همه دنیامو به لبخند اباعبدالله ترازوی عملم سنگینه گریه برات کردم که شور غمت شیرینه فکر کن جا پسرتم پسرتم پسرتم الی الابد نوکرتم نوکرتم نوکرتم امام‌ حسین نوکرتم نوکرتم نوکرتم یه آسمون فرشته برای تو قیام کرد خدا بهشتشو به دشمنِ تو حرام کرد هستم فقط از انصار و اعوان اباعبدالله از صبح تا دم شب میگم قربان اباعبدالله بهشتم برم بازم مجنونم اونجام زیارتنامه واسه شما میخونم من عاشقِ قمرتم قمرتم قمرتم الی الابد نوکرتم نوکرتم نوکرتم امام‌ حسین نوکرتم نوکرتم نوکرتم...

بی تو خونه دل میشه آوار ببین رو گسل افتادم تو بودی نجاتم دادی هر بار که توی هچل افتادم حرم تو که میبینم انگار تو ظرف عسل افتادم پرنده ی خوشبختی رو شونه‌هام میشینه وقتی که گریه‌هامو مادرتو میبینه کرب و بلاس راه بهشت این اصل قانون خداست واجب ترین احکام دین گریه برا خون خداست ارباب حسین ارباب حسین تو نخ علمت هستم آقا علم تو رو دوست دارم از اینکه همه جا گفتی اینو کرمه تو رو دوست دارم من از تموم این دنیا تنها حرم تو رو دوست دارم کی غیر تو آقا جون منو نگاهم کرده قربون هرکی من رو غلام شاهم کرده بالا سرت باغ بهشت پایین پات چه معرکه هست هر جا تو باشی جنته بی تو بهشتم مهلکه است

کجایی ببینی که غربت کشیدم حسین جان یه وقتی نگی که چقدر زود بریدم یکم سیر تماشا بکن اکبرت رو حالا که میاری همه لشکرت رو تو رو جون زهرا نیار دخترت رو کوفه جای دلخواهی نیست مخصوصاً برا دخترها جای سوزن انداختن نیست تو بازار آهنگرها تو بازار آهنگرها کوفه نیا حسین جان ... شنیدم غریبی شنیدم غریبی حالا باورم شد شنیدم تو راهی خدایا چه خاکی سرم شد زمینش نزن روی این نوکرت رو میخوان روی نیزه بزارن سرت رو نذار که عزادار کنم خواهرت رو مردم توی کوچه بازار میگن داره مهمون میاد آخه تو کدوم مهمونی گوش بچه‌ها خون میاد کوفه نیا حسین جان

کوفه پر از درده کوچه‌ هاش تاریک و سرده اونم برا من وگرنه اون زنی که اسیره از غم میمیره من زمین خوردم می‌دونم که لگد بی هوا خوردن چیه من سیلی خوردم به خدا می‌دونم که زجر ابن قیس کیه من نابینا شدم از ضربه زجر خدا دیگه به داد دختر تو برسه نیا تو رو جان رقیه حسین برگرد این آخرین کلامه من بی‌ کسه حسین نیا برگرد با اشک با ناله و غم به کوفیا همش می گفتم بزنین منو  ولی ندید زینب و آزار میون بازار میون بازار به من خوب بخندید ولی به دختر یتیم میشه غمی نرو نه دختر من رو ببریدش به کنیزی ولی سکینه رو نه با سنگ دندون منو بشکنیدو اما دیگه نزنید خیزرانی به لب سر منو بزارید تو کنج تنور ولی نریزید آتیش رو سر زینب

دم پروازه دم پروازه چه بی‌اندازه دلم شاده که تو روضه و توی حرمم برای اینکه سبک شه بالم به سینه واسه این عشق تو محکم می‌زنم دلم لک زده بود برا ماه غمت برای هیئتا برا محرمت برای کتیبه ها دم محتشمت باز اين چه شورش است که در خلق عالم است باز اين چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است امیر نایاب امیر نایاب و نعم الارباب که هر لحظه به لحظه دم تو روی لبم تو اینقدر آقا ارزشمندی محاله تورو یک لحظه هم از دست بدم چه خوشحالم از این که تو یار منی دلم جای شماست تو دلدار منی تو اوج مشکلات هوا داره منی لطفی که کرده‌ای تو به من مادرم نکرد ای مهربان‌تر از پدر و مادرم حسین

همه اومدیم گرمش کنیم رفیق یادت باشه همه اومدیم گرمش کنیم گودال اینقدر گرمش کردن یکی با نیزه میزد یکی با شمشیر میزد بزار من شب اولیه سنگام با تو وا بچینم شب اولم شب مادر ماست همه اومدیم گرمش کنیم انقدر در خونه ی مادر ما گرمش کردن چند نفری هم میشد علی رو ببرنا یه داد زنونه میزنی اما چهل نفر از رو در رد شدند گرمش کنن

ترسم این نیست سفیر تو سر دار رود ترسم این است رقیه سر بازار رود کوهی از سنگ سرِ بام ببینی چه کنم ترسم این است به دل کینه تلمبار کنند خواهرت را دم دروازه گرفتار کنند راضی‌ام از تن من جامع به غارت ببرند راضی‌ام دختر من را به اسارت ببرند راضی‌ام دختر من را به اسارت ببرند راضی‌ام طعنه به من عالَم و آدم بزند راضی‌اَم حرمله با تیر به چشمم بزند در عوض مجلس اغیار نیاید زینب بین انظار به اجبار نیاید زینب زینب و یه مشت حرامی

میدونستم دلم تنگت میشه اما نه انقدر اسیر خاک و خون رنگت میشه اما نه انقدر حسین جان حرم اگه بهشته دیگه معنای آغوشِ تو چی میشه ببین اتاق قلبم بدون عکس شیش گوش تو چی میشه بگو تکلیف من که شدم یه عمر سیاهپوشِ تو چی میشه جهنم چیه جز دوری بهشتم بی حسین سخته اگر تو برزخم باشم خیالم با حسین تخته حسین ارباب خوب من میدونستم که مجنونت میشم اما نه انقدر به من گفتن پریشونت میشم اما نه انقدر حسین جان نزار دور از تو باشم من از اینکه بگن مجبوری میترسم همینجوری قبول کن که اینجوری نشه بدجوری میترسم کجاست آغوش گرمت من از سرمای سخت دوری میترسم توی یک عالمِ دیگم من این عالم رو دوست دارم با روضه‌ات حال من خوبه من این حالم رو دوست دارم حسین ارباب خوب من

قسمت اینه که منم شهید بشم با لب تشنه مثل امام حسین زیر لب همش میگفتم ای خدا پاش به اینجا نرسه امام حسین به ابر گفتم بباره این روزا تا وقتی میتونه به آب گفتم که امام حسین من تشنه نمونه به باد گفتم که سلامِ آخرم رو برسونه سلام مقطع الاعضاء سلام مرمل بالدماء سلام شهید کرببلا سلام شهید کرببلا میدونم میخوان باهات چیکار کنن الهی برا تو مسلم بمیره بازار آهنگرا رو میبینم که چجوری داره رونق میگیره به سنگ گفتم که از الان واسه تو روضه بخونه به خاک گفتم بدنش یه وقت روی زمین نمونه به باد گفتم که سلام آخرم رو برسونه سلام مقطع الاعضاء سلام مرمل بالدماء سلام شهید کرببلا

اذان کربلا چه خبره الان کربلا بدا نشد بیان کربلا نماز کربلا منو میاری باز کربلا با دل من بساز کربلا بیا کربلا منو نبردیا کربلا هستند الان کیا کربلا شهر دوست داشتنی کربلا خونه‌ی آقای منی کربلا کربلا کربلا کربلا... غروب کربلا خاطره های خوب کربلا تو قلب من بکوب کربلا چشم کربلا آخ که فدات بشم کربلا من با غمت خوشم کربلا بگو کربلا همیشه رو برو کربلا شده‌ یه آرزو کربلا شهر دوست داشتنی کربلا خونه‌ی آقای منی کربلا کربلا کربلا کربلا... سلام کربلا روضه بخون برام کربلا از بدن امام کربلا چی بود کربلا کی پیرهنو ربود کربلا یار براش نبود کربلا رسید کربلا سرشو کی برید کربلا موهاشو کی کشید کربلا راست روی نیزه هاست کربلا ‌ پس بگو خواهرش کجاست کربلا شهر دوست داشنی کربلا

شاه بی حبیب ، بی یار و مجیب بی مثل و همتا یکتای یکتا غریب غریب به عشقت دچارم آقا برات بی قرارم آقا به جز تو تو روز محشر کسی رو ندارم آقا من به تو مدیونم تا ابد مجنونم ای تمام جونم یا اباعبدالله بهترین آرامش معنی آسایش اونی که میخوامش یا اباعبدالله یا اباعبدالله حسین سر مستم عجیب ، مست بوی سیب رو لب هام آهه ، ای شاهنشاهه غریب غریب تمام وجودم هستی تو ذکر سجودم هستی شده حب تو سرمایه‌ام تو بود و نبودم هستی ای نماد عزت ناجی این امت سد راه ذلت یا اباعبدالله غرق ادراکم کن تو خودت خاکم کن کربلا خاکم کن یا اباعبدالله یا اباعبدالله حسین.... ای خد التریب ، یا شیب الخضیب با تیغ و دشنه ، کشتنت تشنه غریب غریب دل از‌ عشق تو آکنده چه رحمانی و بخشنده نه تنها تشیع بلکه شد اسلام ز خونت زنده ای امام حق خواه بهترین تکیه‌گاه فرق راه از بی‌راه یا اباعبدالله مرد آزادی‌خواه نور خورشید و ماه روضه هات دانشگاه یا اباعبدالله یا اباعبدالله حسین شاه بی حبیب حسن عطایی