بهشت عباس قم

از بالا دار العماره هی میگفت مسلم کی گفت نامه بنویسی اگر رقیه شو بیاره میخوای چه کنیم تو که می‌دونی قراره شش ماهشو بیاره چرا نامه نوشتی این نامه خیلی جیگر مسلمو سوزوند هی خودشو ملامت می‌کرد می‌گفت چرا نامه نوشتم چرا نامه نوشتم هی دست رو دستش میزد هی می‌گفت مسلم این چه کاری بود کردی چرا نامه نوشتی اما یکی تو مدینه خیلی به نامه اش می‌بالید گفت معاویه وقتی دیدم در داره می‌سوزه گفت چنان لگد به در زدم صدا شکستن استخوناشو نه یکی نه دو تا نه ده تا چهل تایی زهرا رو کشتیم تا روش درب نیم سوخت افتاد همه روی در پا گذاشتیم

در شهادت امیرالمومنین در مسجد کوفه وقتی امام حسن مجتبی آمد بعد از دفن پدر سخنرانی بکنه خطبه بخونه دیدن آقا لباس مشکی به تن کرده زن‌ها بعد از کربلا لباس مشکی به تن کردن تا یک سال لباس عزای خودشون در نیاوردن همین الان اگر ما قائل به این بشیم آقا اصلاً عزاداری عرفیه یه عزاداری عرفیه دیگه الان شما حالا قدیم بود شب‌ها اینجا می‌آمدن نجفی‌ها رسم دارن دیدید یه علمی میارن که روش مثلاً مشعله این نشانه سابقه ای داره در نجف در هند مثلاً روی خاکستر می‌دوند به نشانه عزا در لرستان خودمون یه نشانه‌ای دارند به نام خره گیری یعنی همین گل ریختن به خودشون نشانه عزاداریه هنوزم این عزاداری رو دارن و خیلی هم عجیبه مرحوم آیت الله عظمی بروجردی که دچار درد چشم شده بود دچار درد چشم شد بر اثر کثرت مطالعه به خاطر احترام به این عالم مردم بروجرد در روز عاشورا با همین گلی که داشتند به سر و صورت و تن کشیده بودند در قالب دسته عزا آمدن تو حیاط خانه این عالم تو همون پیچ دالان خونش من رفتم اونجا رو دیدم ایشون وایساده بود که خیر مقدم بگه و گریه می‌کرد از شانه یکی از این عزادارها یه مقداری از این گل برمی‌داره به سر و صورت چشمان خودش می‌کشه که ایشون می‌فرماید من دیگه تا آخر عمر نه دچار سوی کم چشم شدم نه دچار درد چشم شدم هرکسی عزاداری عرفیه درسته عزاداری عرفیه اما واقعاً در عرف شما لباس مشکی نشانه عزا نیست حتی خارج از کشور ما هم در بین برخی از ادیان دیگه هم لباس مشکی لباس حزنه نشانه حزنه در ماه محرم و عزای امام حسین هم همین اتفاق می‌افته همه محزونن نشانه حزن که این لباس یک دسته باید در ماه محرم محور رو پیدا کرد محور وجود نازنین اباعبدالله الحسین علیه السلامه خود امام حسین محوره اصلاً حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند آقا بعد از پیغمبر محور رو گم نکنید شروع شد که بعد از پیغمبر مردم دور کسی که باید می‌چرخیدن نچرخیدن محور را گم نکنید هادی الیاسی

منو یاد خاطره ها و چشمای ترم چی میشه به شیش گوشه باز بخوره گذرم الهی بگیره نفس یه شبی تو حرم حرم حرم حرم حرم حرم آرزومه هنوز عکسی که گرفتم تو کربلا رو به رومه بدون حسین بمونم تو دنیا کارم تمومه حرم حرم حرم آرزومه به اشکای جاریِ این چشام دلمو رو دست می گیرم میام به همه رفیقای هیئتیم گفتم اربعین دیگه کربلام دلی رو میخوام که فقط باشه تنگ حسین چه خوبه گرفته کارام همه رنگ حسین دل از همه میبره اسم قشنگ حسین حسین حسین حسین حسین زندگیمه همه خاطرات شرینی من از بچگیمه رفیق روزای زمان خستگیمه حسین زندگیمه در خونش عمریه نوکرم آقایی که سایه اش روی سرم مگه کسی هست که ندونه من سگ خونواده ی حیدرم رسیده همیشه بهم خیر کرببلا یه عمره که درسه برام سیر کرببلا من از همه دل میکنم غیر کرببلا کربلا کربلا کربلا کربلا کربلا دعامه یه بغض از زیارت اولم هنوز تو صدامه یه عکس از حرم خریدم همش جلو رو چشامه کربلا کربلا کربلا دعامه همیشه پناهمه کربلا آره تکیه گاهمه کربلا شروع نفس پای روضه بود عاقبت راهمه کربلا منو یاد خاطره ها و چشمای ترم حسن عطایی

مرگ برا هر کسی یه روز تصویر میشه فکرشم نمیکنی چقدر زود دیر میشه چه کنم دستم خالیه؟ چه کنم با زخم گناه؟ چه کنم با این خستگی؟ منه گم کرده راه پُر از حسرتم – پُر از دردم کاش میشد برای جبران – برگردم من که عمرمو توو غفلت – سر کردم کاش میشد برگردم فَمَن یَمُت یَرَنی» حق‌شم همینه هر کسی که می‌میره مولا رو می‌بینه چه کنم با شرمندگی؟ چه کنم با بُغض گلو چه کنم وقتی که می‌شم با علی روبه رو پُر از خالیه کوله‌بارم من به غیر عشق حیدر چی دارم؟ من اگه علی نباشه – بیچاره‌م تشنه‌ی دیدارم دوباره قلبم اِحیا میشه با علی هر زمین‌خورده پا میشه با علی درای توبه وا میشه قلبا اِحیا میشه نماهنگ کاش میشد برگردم حسن عطایی

یا مُمتَحَن اسم تو نمک داره حسن روی لبم شعار حسن زندگیتو بخشیدی سه بار کَرَمِ تو می‌باره حسن به عزت و شرفت آقا قسم یه روزی می‌شه بیرقت عَلَم فرشچیان به زودی ضریحتو با دست خودش می‌زنه قلم عجب ضریح عظیمی ماشاالله عجب رواق و حریمی ماشاالله چه عطر یاس و شمیمی ماشاالله عجب امامِ کریمی ماشاالله ای منجلی پسر جگردار علی پهلوون کرّار علی جنگ جمل‌و برهم زدی یه تنه علمدار علی دشمنت نداره دیگه قرار می‌ریزه سراشون هزار هزار شتر سوارو جوری زدی زمین یه لشگر گذاشتن پا به فرار پیچیده تو دل لشگر ماشاالله حسین میگه به برادر ماشاالله وارثِ فاتحِ خیبر ماشاالله یلِ دلاورِ حیدر ماشاالله اسم تو نمک داره حسن حسن عطایی

باد بخوره به پرچمت نور نره از سیاهیات روحمو تازه میکنی پام برسه به کربلات وقتی که دورم از تو آرامشی ندارم وقتی ضریح تو نیست من سر کجا بزارم مردم به خاطر تو تحویلمون میگیرن از عشق تو عاقلا هم حال جنون میگیرن عاشق بوی سیب و عطر سحریت شدم ساکن ایوون طلای پدریت شدم زحمت و کم کردم و رفتم پی زندگیم دورمو خالی کردم و دور و بریت شدم باد بخوره به پرچمت حسن عطایی

ای خوش آن روز که این نام جهانی بشود گفتن مدح تو مولا همگانی بشود آنقدر از علی و فاطمه میگویم که هرکسی دشمن مولاست روانی قلندرانه و دیوانه وار میخوانم به اذن حضرت پروردگار میخوانم به عشق مادر سادات حضرت زهرا به عشق حیدر دلدل سوار میخوانم تو دل طوفان زاهد حیدر مرز حق و باطل حیدر نه فقط ما که کل این عالم آفریده شد از گل حیدر دشمن مولا روانی بشود حسن عطایی

ای خوش آن روز که از نابودیِ قوم یهود دل این جامعه صاحب‌الزمانی بشود دشمنت مثل زباله همه جا ریخته است وقت آن است زمین خانه‌تکانی بشود قلندرانه و دیوانه‌وار می‌خوانم به اذن حضرتِ پروردگار می‌خوانم أفضلُ الاعمال این اُمّت انتظار فرج لحظه به لحظه‌ی این انتظار می‌خوانم عالم و آدم تحت فرمانت پای تو هستم مثل سلمانت زبونم دیگه بند میاد آقا می‌رسم وقتی پای ایوانت نابودی قوم یهود حسن عطایی

روحم حسین همه خوبیا میشه رو هم حسین غرق مشکلاتم و نوحم حسین عزتم حسنه شکوهم حسین همیشه بوده تکیه م به تکیهء اباعبدالله چی میمونه برام غیر از گریه به اباعبدالله من شب و روزمو تو فکر کربلام آغوشت آروم ترین آغوش برام جز تو کسی و ندارم این غلطه درستش اینه غیر تو کسی و نمی‌خوام حسین جان حسین حسین مداحی روحم حسین حسن عطایی

اهل بیت مدرسه‌ای تاسیس کردند نه مدرسه به معنای ساختمان و اینها یک روش آموزشی یک روش تعلیمی تاسیس کردند به نام مدرسه زیارت یعنی چی مدرسه زیارت یعنی میره پیش امام صادق من دارم میرم کربلا حضرت می‌فرماید اینجوری زیارت بخوان تو فکر می‌کنی فقط داری زیارت می‌خونی دنیا دنیا عقیده رو در ضمن و دل این زیارت داره زیارت داره یاد میده تو میریی زیارت امام حسین می ایستی رو به ضریح اباعبدالله بعد پیش خودت فکر می کنی زیارت نامه می‌خونی چون همینجوری فقط داری میخونی بری نمی‌فهمی بزرگ‌ترین باور و رکن اعتقادی شیعه رو وایسادی جلو ضریح داری فریاد می‌زنی داری میگی یا اباعبدالله من معتقدم خدای متعال همه قدرتش را در زمین به شما واگذار می کند حضرت هادی سلام الله علیه رو دارن می‌برند تبعید در زمان متوکل زمانی که حضرت سیزده وچهارده سالشونه دارن حضرت می‌برن تبعید می‌برن از مدینه به سامرا در مسیری که دارن میرن هجدهم ذی‌الحجه روز عید غدیر مسیرشون میفته به نجف به زیارت امیرالمومنین سلام الله علیه میرن با این نگاهی که من میگم برو یک صفحه از زیارت غدیریه رو به انتخاب خودت هر جا دوست داشتی ترجمه‌شو بخون ببین اینی که من میگم هست یا نه ماموران حکومت بنی العباس ایستادن امام هادی علیه السلام آمده کنار قبر جدش مثلاً داره زیارت می‌خونه واقعا داره زیارت می‌خونه ظاهراً داره سلام میده به امام امیرالمومنین سلام الله علیه اما در باطن داره دنیا دنیا عقیده رو به من و تو یاد میده میگه امام اینه که من دارم میگم مدرسه زیارت محمد مهدی معماریان

تنها پناه من، تو مقتل افتاده انگاری توو گودال، یک ساله جون داده اذیّتش نکنید،غارتش نکنید دست و پا می‌زنه، راحتش بکنید در هم شد تنت، پیش چشمای من غارت کردنت کو پیراهنت روی خاک داغ صحرا کشتنت کو انگشترت تیکه تیکه شد اعضای پیکرت دعوا شد سرت، بوی خون پیچیده شد دور و برت تنها پناه من حسن عطایی

عطر فاطمه می‌رسه بی‌بی از ضریح تو بخدا ندیدم شبیه تو کریمه‌ای بانو حس خوبیه وقتی می‌شینم گوشه‌ی حرم ندارم اصلاً درد و همّ و غم به تو می‌زنم رو مثل پرچم سلطان بالاست پرچمت قفل قلبمو وا کرد اسم اعظمت یا فاطمة إشفعینی بی‌بی خداوکیلی مثه امام رضا توو کَرم تو بی‌بدیلی دلم پیشت آرومه یا حضرت معصومه دوری قاتل تو شده چرا غصه می‌خوری از برادرت دل نمی‌بُری هوایی یاری گریه می‌کنی، جدایی عذابه برای تو از گریه گرفته صدای تو بارون بهاری رو سر تو می‌ریزن هم گل هم گلاب احترامت و دارن اینجا بی حساب هم واجب الاحترامی، هم فیض مستدامی کریمه‌ی دو عالم داری عجب مقامی ای دختر مظلومه، یا حضرت معصومه عطر فاطمه میرسه از ضریح تو حسن عطایی

موندی بلاتکلیف، داغ تو پیرم کرد روزِ بیابون داغ، شبِ بیابون سرد با خونِ تو خاکِ گودالو گِل کردن کی فکرشو می‌کرد با اسب برگردن نیازی به تشیع جنازه نبود نیازی به نعل‌های تازه نبود میومد صدات امّا واضح نبود غمِ حسینم بَده صدات کنم جلو همه حسینم موندی بلاتکلیف حسن عطایی

چاره حسین فقط می‌خوام باشم دچار حسین حال دلم خوبه کنار حسین خوبه که رو دوشمه بار حسین زندگی منه روضه کی زندگیشو میفروشه آخه میرسه روزیم از گوشه گوشه‌ی شیش گوشه هر کرمی که کرم تو نمیشه هر چی زیاد باشه کم تو نمیشه دنیا اگه هزار سال تو آرامش باشه باز این جهان شبیه حرم تو نمیشه چاره حسین حسن عطایی

بعیده خاک تنتو خوب بپوشونه دل منم مثل مو‌هات پریشونه، آی دلم خونه دم غروب سر پیراهنت جنگه، آی دلم تنگه سرت چرا زخمی نیزه و سنگه، آی دلم تنگه آه دم حسین من مجروحه، قلب مادرم پر از اندوهه کاش تنت رو برنگردونن که پشت به خورشید شدن مکروهه نه وقت می‌دن که دست و پا بزنی نه دوست دارن که من و صدا بزنی یاد تو می‌ندازه من و بوی این تربت، آه از این غربت با سر تو نیمه شب می‌کنم صحبت، آه از این غربت غروب قتلگاه چقدر می‌ده آزارم، کو علمدارم بعد تو من بیشتر از همه غم دارم، کو علمدارم از همه سراغتو می‌گیرم دست و پا نزن که بی تقصیرم صد دفعه برای من تب کردی صد دفعه برای تو می‌میرم نه دل دارم که از تو دل بکنم نه صبر دارم که خودمو نزنم نه وقت می‌دن که دست و پا بزنی نه دوست دارن که من و صدا بزنی بعیده خاک تنتو خوب بپوشونه حسن عطایی

شبیه زهرایی تو از هر طرفی بی بی تو مروارید توی صدفی گفته امیرالمومنین مقام تو به آیت الله مرعشی نجفی بی بی مجتبایی ولی تو قالب یه زن حرمت خدایی حرم مادره اصلا اومدم گدایی بیا نگاهی کن به من خواهر رضایی من توی هر حالی ، پیش تو آرومم همه میدونن که نوکر معصومه‌ام من شدم سلمانت ، خادم و دربانت من نمک گیرت شدم با یکم سوهانت خیلی به تو می‌نازه زهرای علی بی بی تو زهرایی تو چشمای علی فاطمه ای برای زندگی با تو دنیا نداشت کسی رو همتای علی بی بی کن اشاره تا من بشم فدای تو نیست یه استخاره تو کار من برای تو انگاری قراره فقط باشم گدای تو این یه افتخاره ای شفیع محشر ، عزت این کشور با تو آب شور قم از عسل شیرین تر وقتی تو بالایی بقیه پایینن پای منبرت بی بی علما میشینن خواهر رضایی حسن عطایی

دین من انسانیت من است ببخشید در این انسانیت شما احکام این دین شما احکام این دین انسانیت میشه به ما بگید در دین من دروغ راه نداره حالا همین جمله رو خودش دروغ میگه ها خودش صبح تا شب نافشو با دروغ بریدن ولی حالا ما فرض می‌کنیم راست میگه میگیم خیلی خوب پس در دین انسانیت دروغ ممنوع است دیگه در دین تو چی ممنوعه میگه در دین من هر چیزی که سبب آدم شدن می‌شود خوب است میگیم مثلا ببین تو وقتی پشت سر برادرت شروع می‌کنی آدمی شروع میکنه غیبت کردن حرف زدن دین من این را بر نمی‌تابه این دین من انسانیت است وقتی می‌چلونی میبینی دین من انسانیت است همون دین اسلامه منهای اون جاهاییش که دلش نمیخواد حال نمیکنه باهاش یعنی مثلا میگه آقا اسلام گفته دروغ نه میگه منم دروغ نه اسلام گفته تهمت نه منم میگه تهمت نه اسلام گفته غیبت نه منم میگم غیبت نه دین من انسانیت است محمد مهدی معماریان

هر کی نعمت داره از رحمت حسنه، از برکت حسنه هرکی میگه حسین زیر منت حسنه هرکی عزت داره از عزت حسنه ، از حضرت حسنه هیئت اومدنم با دعوت حسنه لطفت آقا خدا رو شکر که تو زندگیمه به همه میگم آقام کریمه حسن ای بی حرم آه میکشم از غربتت حسن، کاش میشدم یه سایه‌بون رو تربتت کاش میشد میساختم گنبد برا حرمت ، جونم فدا حرمت با گریه میومدم آقا تا حرمت کاشکی بودم آقا من مهمون حرمت ، یا دربون حرمت با نوکرا میشدیم روضه خون حرمت آرزوی زائرای راه اربعینه پیاده کربلا تا مدینه حسن آقای من حسن عطایی

باز خداروشکر، خنجری رو حنجر ندیده‌ای آتیش رو معجر ندیده‌ای، ندیدی اسارت بی‌بی خوبه که نشدی گرفتار و خون جگر مثه بی‌بی زینب شکسته پر، ندیدی جسارت زینب عزادار و داغ بی‌امون درد و غصه‌هاش بوده قد آسمون آقای میون گودال، کسی که رفته حال اینا براش عذابه تنی که شد لگد مال نشسته رو لب‌ها آه آتیش رو معجر ندیده‌ای حسن عطایی

هر نفس با دل و جان میخونم سینه زنان خدا اسمشو روی دلا نوشته شد برازنده من که تو پرونده من سفر بعدیمو کربلا نوشته بارمو بستمو منتظر رفتنم روح من رفت حرم پشت سرش رفت تنم آرزومه توی جاده یه روزی حرم میام پای پیاده رزق و برکت اذن حرکت از امام رضا و دلبرش جواده علیکَ صلی الله حسین یا ثارالله یه روزی حرم بیام پای پیاده مهدی سلحشور

ای لعنت بر شام بذار پاک کنم اشکاتو دیدی باز خواب باباتو الهی بمیرم عمه آتیش سوزونده موهاتو خرابه حالت جای چکمه‌ی کیه مونده به‌روی بدن شکسته بالت خرابه حالت یکمی طاقت بیار بابایی از رو نیزه‌ها میاد دنبالت چیکار کنم دلت آروم بگیره گرسنته عمه برات بمیره مداحی سوزناک خرابه حالت حسن عطایی

دوباره خورده زمین مثل عباس نوکرش شفای مادرمو میگیرم از مادرش شد شد نشد میرم کربلا پیش عموم ابالفضل میزنم زیر گریه شد شد نشد میرم رو به رو ضریحش داد میزنم تورو جون رقیه مادرم دلش برات تنگ شده من برا خودم که چیزی نمیخوام گریه هام کار داده دستم دوباره اومدم صدات کنم گرفت صدام حسین جانم پدرم بود که من و غلام خونه ات کرده اینقدر دلش میخواد به کربلات برگرده دل دل نمیکنم اربعین نمیخوام جا بمونم که میشم بیچاره ها دنیا یک سفر کربلا با پدر و مادرم به من بدهکاره ها به ما یاد دادن اینو از بچگی زیارت قشنگه خونوادگی همه ی خیر در خونه ی توعه با زیارت بیمه میشه زندگی نماهنگ شد شد نشد میرم کربلا حسن عطایی

زندگیم سپری میشه بی هیئت نه این چشامو میخوام اما بی گریت نه من زدم همه هستیمو به نام تو دنیا رو میخوام اما بی رقیت نه زندگیم سپری میشه بی هیئت نه حسن عطایی

کربلا نقطه رفاقت ماست این رفاقت یعنی رفاقت خاص آقاتو اینجوری معرفی کن حسین یعنی یعنی خدای احساس مداحی رفاقت خاص حسن عطایی

بارِ پرچمه کربلا بعد از عقیله رویه شونه ی حضرت ام البنینه اینجا بهشت عباسِ پس یعنی اینجا خونه‌ی حضرت ام البنینه تو دین ما مقام زن اینقدر بالاست مادر خونه‌داره ما اجتماعیه ام البنین ام وهب حضرت زینب جهاد کردن جلوی نسل معاویه اولین کسی که تویه روضه نذری داده اولین مؤسس روضه تویه مدینه اولین نوحه سرای مقتل محرم حضرت فاطمه‌یِ ام البنینه تو دینه ما مرد آفرینه زن ببینید از این بُعد و زاویه بهشت زیره پایه مادر ماست کی گفته مرد با زن مساویه ؟! رحم الله یا ام البنین نماهنگ مقام زن حسن عطایی