بهشت عباس قم

از دل بی خبرم نکنه بی خبری گمشده عروسکم واسم عروسک میخری دستمو سفت بگیر نکنه گم بشم از کدوم طرف بریم من نمیبینه چشم ناز میکنم برات آغوشمو باز میکنم برات تا سر زخمیتو بغل بگیرم قسمتم این شده بابای من نقش زمین شده برای زخمای روی سرت بمیرم دستمو سفت بگیر نکنه گم بشم از کدوم طرف بریم من نمیبینه چشم ناز میکنم برات آغوشمو باز میکنم برات نمیدونی که دلم چقدر تنگ شده سر گوشواره های دخترت جنگ شده نمیدونی که چقدر سر من داد زدن منو وقتی که سرت داشت میفتاد زدن نصف شب اومدی رسیده جونم به لب اومدی چرا لبای تو ترک خورده عزیزم میشه نگات کنم لکنت نمیزاره صدات کنم همینه که آبرومو برده عزیزم ناز میکنم برات آغوشمو باز میکنم برات من نمیبینه چشمم حسن عطایی

دلاورانه به لشکر میزنه اَزرق و با یه تَشَر ،سر میزنه قیامته، شهامته قاسم بن حسن بن علی بن ابی طالب مثل حسن، با اُبهته قاسم بن حسن بن علی بن ابی طالب هر یک ضربش، بین لشکر طوفان کرده، قاسم تو هر غزوه، با پیروزی برمی‌گرده، قاسم مثل باباش، بی ماننده دستاورده، قاسم رو هوا سر میره، قلب لشکر میره با هجومش داره، تیغ و سپر میره طوری سمت میدون، حیرت آور میره انگاری حیدره که، سمت خیبر میره هنرورانه به میدان میزنه حسن کاَنه به جولان میزنه شیر و یله، بی مثله قاسم ابن حسن ابن علی ابن ابی طالب این پسره، شیر جَمَله قاسم ابن حسن ابن علی ابن ابی طالب دشمن دشمن، لشکر لشکر قلع و قم کند، قاسم با یک ضربه، شر ازرقها رو کم کرد، قاسم لشکر پاشید، صحنه جنگ و تا مبهم کرد، قاسم فاتح پیکاره، شیر بی تکراره تو رگهاش خون، مجتبی را داره شیعه‌ی حسین و، سر براش می‌زاره قاسم ابن الحسنه، نوه‌ی کراره دلاورانه به لشکر میزنه حسن عطایی

این نوه‌ی فاطمه ابنُ الحسن قاسمه خَلقاً و خُلقاً شبیه قمرِ بنی‌هاشمه قدم قدم قدم آهسته برمی‌داره جنگیدنش خطر داره آخه دست‌پرورده‌ی علمداره چه تلاوتی ماشاءالله چه قیامتی ماشاءالله انگار حسن اومده میدون چه ابهتی ماشاءالله ای جان ای جان ای جان، اومده دنبالِ خَیرالعمله ی جان ای جان ای جان، پسرِ ارشده شیرِ جَمَله... چه گرد و خاکی کرده شاخ شمشادِ حسین همش حریف می‌طلبه این تازه دامادِ حسین رجز رو لب‌هاشه خونِ علی تو رگ‌هاشه از چشم بد به دور باشه همیشه حرز فاطمه به همراشه مردِ تن به تن ماشاءالله یَلِ صف شکن ماشاءالله از نسل و از تبار شیران اقتدارِ حسن ماشاءالله ای جان ای جان ای جان تو رشادتش ضرب‌المثله ای جان ای جان ای جان پسرِ ارشده شیرِ جَمَله... نوه‌ی فاطمه حسن عطایی

به احترام نام تو منم شدم غلام تو من که بغیر تو بریدم زندگی مو پای پرچم تو میدم من یه شب به مادرم  تو روضه گفتم مهربون تر از امام حسین ندیدم مجنونم باحسین بی همتا حسین دوست دارم از ته قلبم یاحسین عشق زیبای من تو دنیای من می افتم به پای تو ای آقای من شبیه آب شبیه عابسو زهیر باعشق تو عاقبت بخیر میشه هرکی دل ببنده به نگاهت خوش به حال هر کی اومده تو راهت من پیش هرکی خم نمیشم اما تعظیم میکنم به سمت بار گاهت عشقت خیرالعمل شاه لم یزد مردن پای پرچمت احل من العسل عشق زیبای من تو دنیای من می افتم به پای تو آقای من منم شدم غلام تو حسن عطایی

من به حرم بر‌می‌گردم به تو قسم بر‌می‌گردم دوست دارم آقای فوق‌العاده شبیه من مجنون واسه تو زیاده خدا به من کربُبلاتو هدیه داده همه خاطرات خوب زندگیم کربلا اولین عکس قشنگ بچگیم کربلا ما به سرزمین مادری می‌گیم کربلا حُسن انتخاب من سایه‌ات مستدام به عمرم اضاف میشه هروقت کربلام آخ یادش به خیر بابُ القبله بود گفتم لبیک یا حسین رو دوش بابام یا عزیزالله ابی‌عبدالله... کربلا قبله‌ی آفاق محل اجتماعِ عشّاق خونه‌ی امن من شیرین‌ترین عشق ضریح بی‌نظیر تو قشنگ‌ترین عشق حرم شده اولین عشق و آخرین عشق حسرتِ ملائکه‌ست حرم خدا میدونه نوکریت جزو اصول دین من می‌مونه از تو دل نمی‌کنم آقا قول مردونه از سفره‌ی تو روزی یک عالم میاد رزق اربعینای هرسالم میاد بعضی کربلاهام تا دیر میشه پرچم می‌فرستی و دنبالم میاد من به حرم بر‌می‌گردم حسن عطایی

وصف شورِ شیرین لحظه‌ی وصاله زندگی بدون کربلا محاله ما مقامی چون انبیا داریم خوش به حال ما کربلا داریم یک جهان مجنون، یک بغل مضمون با غم تو داریم رزقمونو از نوکری زیر علَم تو داریم بنده‌ی توام که بنده می‌نوازی زندگیمو توی روضه‌هات می‌سازی ذره‌ام من تو مهرِ تابنده تو پناهگاه و من پناهنده داروندارم رو که دارم از صدقه سرِ تو چیه بهتر از اینکه یه آدم باشه نوکر تو ذکر دلنشینم یا اباعبدالله فکر اربعینم یا اباعبدالله من خطا کردم تو عطا کردی قسمت من هم کربلا کردی پای تو جوونیمو میذارم تا که موسفید شم انقده میام کربلا یه سال اربعین شهید شم لحظه‌ی وصاله حسن عطایی

یا حبیب الانصار به ما کن نگاهی به اَبی اَنتَ و اُمّی یا حُرّ ابن ریاحی کاش مثل تو ما رو بخره فاطمه بشیم یار صاحب‌زمان پسر فاطمه تو حُرِّ حسینی آقا آقا آقا تو دُرِّ حسینی آقا آقا آقا العفو یا سیّدی حسین حسین حسین با گریه می‌گفتیم به آقای عطشان میشه بغل کنی حرِّ پشیمانتو آقا جان من بودم که نهر آبو به روی تو بستم من بودم که آقا دل زینبو شکستم می‌گفتی با گریه‌ات ببخش ببخش ببخش حسین تو رو به رقیه‌ات ببخش ببخش ببخش حسین یا حبیب الانصار حسن عطایی

دست نگهدار نگو کار تمومه اینکه رو خاک غریبه عمومه دست نگهدار که عمه‌ام نبینه بی‌مُروت پاشو از رو سینه صبر کن نمی‌کُشن این‌جوری مظلومو سر نبرید امامِ معصومو صبر کن توی دل اهل حرم غوغاست مگه ندیدی مادرش اینجاست یکی بیاد جلو چشم مادر رو بگیره یکی بیاد از قاتل خنجر رو بگیره وای عمو، عمو حسین دست نگهدار دیگه جون نداره ذکر می‌خونه با لبای پاره نامسلمون یکی آب بیاره سر بریدن یه احکامی داره صبر کن بذار یه ذره بند بیاد خونش این‌جوری با پا برنگردونش صبر کن نکش موهای سرشو نامرد عمه نبین این صحنه رو برگرد لحظه‌ی سر بریدنِ امام عالمینه صدای العطش میاد از جگر حسینه دست نگه دار نگو کار تمومه حسن عطایی

دارم میام بی زره دارم میام بی سپر حسن حسن گفتو زدم به قلبِ خطر زره اگه نبود قلبم که هست سپر اگه نبود دستام که هست بابام اگه نبود تو کربلا وارثِ عزتِ بابام که هست ده سالمه قد ده تا مرد جنگی هیبت دارم ده سالمه نمی‌دونن که با حیدر نسبت دارم عبداللهَم من عاشقِ ثاراللهَم نفس‌نفس می‌زنم نفس بمونه برات قدم‌قدم می‌رسم بالا سرِ دشمنات پسرِ حسنم شیرِ جَمَل برا کوفیام مثل اجل شبیه داداشم تو راه تو شهادته برام شهدِ عسل سربازتم لا اَفارِق نمی‌افته از روی لب‌هام سربازتم یه تنه یه لشگرم حتی اگه تنهام، عین بابام عبداللهَم من عاشقِ ثاراللهَم خدا برام خواسته بود که یاسِ پرپر بشم اصلاً با سر اومدم برا تو بی‌سر بشم خدا رو شاکرم شد نوبتم فدای شدن شد قسمتم همیشه پناهم بود شونه‌هات دَمِ آخر رو هم رو سینه‌اتم شکر خدا وقتی می‌رسن با نعل تازه مرکبا شکر خدا قبل تو پیکر من می‌افته زیر پا خونِ خدا دارم میام بی زره حسن عطایی

موج پرچم به فرمان ام البنینه اشک نم نم به فرمان ام البنینه وقتی عباس به فرمانشه شک نکن پس کل عالم به فرمان ام البنینه به فرمان ام البنین ابر بارون میشه به فرمان ام البنین ماه پیدا میشه کسی که فلج هم به دنیا اومد تو حرم به فرمان ام البنین پا میشه نذر سال هیئت و تأمین می‌کنه فردای من و تو رو تضمین می‌کنه از حالا داره برا اربعین بعد جای موکبا رو هم تعیین می‌کنه یه زن کربلایی جوونش بمیره اعتقادش به ام البنین بی نظیره میره اونقدر می مونه تو صحن ابالفضل تا جون بچش و پس نگیره نمیره اراده کنه یک شبه کور بینا میشه اراده کنه یک شبه مرد منحل میشه اصلا جمع کنن مشکلات همه عالمو اراده کنه یک شبه حل میشه سفره داره شنبه های کرببلا عمرش رو گذاشت برای کرببلا با اینکه نبود ولی با چهار تا شهید غوغا کرد تو ماجرای کرببلا این ابالفضلی که شیره مرد نبرده مثل پروانه دور امامش می‌گرده حتی میگن یزیدم علم رو که دید گفت این علم دست هر کی بوده خیلی مرده ابالفضل ام البنین باد تسخیرشه ابالفضل ام البنین رعد شمشیرشه خدا رحم کنه به کسی که تو چشماش تو جنگ ابالفضل ام البنین خیرشه می جنگه مثل علی خیلی با شکوه می جنگه بی شمشیر با صد ها گروه چون همکار قبضه ی شمشیرشه به شغل عزائیل میگن قبض روح ماجرای خواب دیدن خادم حرم حضرت عباس

وقتی مردم کی جای من میاد زیارت میشینه جلو ضریحت میمونه به زیر سایه ات وقتی مردم کی میاد سر مزارم خودتم میدونی جز تو به خدا کسی ندارم تنگ میشه دلم برات پدر و مادرم فدات اگر مردیم نیومدیم یه سر بزن به نوکرات نعم المولا نعم النصیر تو حرمت جونمو بگیر وقتی مردم کی جای من میاد زیارت اربعین دورت میگرده به نیابت از رقیت وقتی مردم تو نرو مثل بقیه رفیقامم میرن اما میمونه برام رقیه تنگ میشه دلم برات پدر و مادرم فدات اگر مردیم نیومدیم یه سر بزن به نوکرات نعم المولا نعم النصیر تو حرمت جونمو بگیر نماهنگ وقتی مردم حسن عطایی

کسی خبر نداره از حالم دلم گرفته از همه عالم فقط حسینو میخواهم من از خوشی زندگی سیرم آخه بدون روضه میمیرم فقط حسینو میخواهم دلم رو حق بدید هوای دم غروب کنه فقط یه برات کربلا میتونه حالم رو خوب کنه میخونم آروم یا اباعبدالله سیدنا المظلوم یا اباعبدالله میخونم ای جان یا اباعبدالله سیدنا العطشان یا اباعبدالله چونان نمیبرم غم تو رو از یاد حالا که میمیرم دلم میخواد تو کربلا بمیرم تا باشه آرزوم همین باشه چشام به صحن خوشگلت وا شه تو کربلا بمیرم نعمتی بهتر از نعمت همسایه نیست برام لذتی بهتری از لذت شبهای مشایه نیست برام دلم رو حق بدید هوای دم غروب کنه فقط یه برات کربلا میتونه حالم رو خوب کنه دسته عزاداری شب اربعین حسن عطایی

ماشاء الله نوه ی حیدر جانم به خدا محشره داره دلارو میبره قاسم همه اسیر نگاشن آسمونا خاک پاشن نوجوونا توی هیئت همه گدای دعاشن سرمو میزاریم به زیر قدمش آره سینه زدم به پای علمش حاجتامونو با یه اشاره میده شبیه حسنه به خدا کرمش قاسم ابن الحسن آقا جانم قاسم خیلی دلاوره وقتی میون لشکر ای جان از همه سر تره قاسم پاشو میزاره تو میدون وقتی که میشه رجز خون پاشو میزاره تو میدون وقتی که میشه رجز خون تماشا داره به والله پهلوونای گریزون پسر حسنه که اومد یه تنه همه کوفیا رو به هم میزنه میتونه شبیه خود شیر خدا در خیبرو از رو زمین بکنه حرف و خلقش اهلا من العسل والله ماشاالله نوه حیدره حسن عطایی

دلِ شیران، به تو بخشید، خداوندِ تو، ای مرد! کم در این عصر، جهان دید، همانندِ تو، ای مرد! بی‌سبب نیست، عَلَم دست تو دادند، علمدار! بی‌سبب نیست، شدی مالکِ این معرکه، سردار! تو سلیمانی؛ از انگشتری‌ات، دیو هراسان قاسمی؛ نذر حسین است تو را، دست و سر و جان همه‌‌ی فکر تو و ذکر تو، ای مرد! شهادت قبله‌ی قلب تو زینب، سرخی خونِ تو غیرت تو مدافع، تو مسافر، تو فدایی، تو دلاور تو علمداری و سرداری و دلداری و دلبر عاشق حضرت سقایی و لب تشنه‌ی عشقی بی سبب نیست، که از خیل سواران دمشقی تو به میقات و به میعاد و به دلدار رسیدی تا که بی‌دست، به آغوش علمدار رسیدی ما نمردیم، که سربند تو، بر خاک بیفتد چشم ناپاک، دمی بر حرمی پاک بیفتد زنده‌ای در دل من، در دل ما، در دل عالم هر یک از ماست سلیمانیِ این خط مقدم دل شیران، به تو بخشید، خداوندِ تو، ای مرد! کم در این عصر، جهان دید، همانندِ تو، ای مرد! تو سلیمانی حسن عطایی

باز این چه شورش است که در خانه ی علیست؟ این سوز گریه های غریبانه ی علیست کای مونس شکسته دلان حال ما ببین در آتش اینکه سوخته پروانه ی علیست آن در که جبرئیل امین بود خادمش آتش گرفته قاتل ریحانه ی علیست خورشید آسمان و زمین کنج بستر است این خانه بعد فاطمه ویرانه ی علیست خاتون خانه ای که در آن سوخت خانمش از این به بعد، دختر دردانه ی علیست حیدر چرا به شانه ی دیوار سر نهد؟ سرهای قدسیان همه بر شانه ی علیست باز این چه نوحه و چه عزا و چه شیون است؟ این جان حیدر است که در حال رفتن است دیدی چگونه قامت یک پهلوان شکست؟ در را که دید فاتح خیبر، زمین نشست جان علی تو گوشه ی بستر چه می کنی؟ پر می زنی و با دل حیدر چه می کنی؟ ای پاسخ سلام بدون جواب من چادر به چهره ات نکش ای آفتاب من پروانه علی حسن عطایی از کار من همیشه گره باز کرده ای تنها تو در به روی علی باز کرده ای هی زل نزن به این در و دیوار رو به رو یا گریه کن سبک بشوی یا سخن بگو باشد قبول همسفر من برو ولی از حق خود گذشته ام اصلا، برو ولی احساس های دخترمان پس چه می شود؟ تکلیف آن قرار مقدس چه می شود؟ زهرا قرار بود سپر من شوم نه تو مرد میان رنج و خطر من شوم نه تو حرف از فراق بین تو و من نبود که اصلا قرار زود پریدن نبود که آتش گرفت بال تو و من گداختم بانو سه ماه با غم و اشک تو ساختم دیگر بخند تشنه ی قدری تبسمم تابوت هم بخواهی اگر، چشم خانمم آن روز روی قلب علی خورد میخ در بدجور آبروی مرا برد میخ در آن ذوالفقار خیبر و خندق شکسته بود بانو حلال کن که علی دست بسته بود با ضربه ی لگد شده همدست میخ درن کار تورا به فضه کشاندست میخ در ای چاه بعد فاطمه با اشک من بجوش دیوار در عزای جوانم سیه بپوش ای آسمان به ناله ی شبهای من بساز آه ای زمین تو با تن زهرای من بساز پروانه علی حسن عطایی

افتادم مادر افتاد افتادم تا در افتاد افتادم میدیدم مادر افتاد ترسیدم زیر در بود فهمیدم تا شد رد حال مادر هم شد بد مادر ما رو میزد واویلا واویلا واویلا واویلا صدا صدای مادره صدا از زیر این دره بیا درو بلند کنیم بیا نفس آخره داد میزد یه طرف فریا میزد یه طرف جلاد میزد پر هیزم زیر در شد مادر گم کشتن این زن رو مردم جنجاله بین کوچه بی حاله یه زنه هجده ساله واویلا واویلا واویلا حال مادرم بده حلالت نمی کنم خون تازه اومده حلالت نمی کنم مادرم وای مادرم وای مادرم وای مادرم وای افتادم مادر افتاد حسن عطایی

روزگار علی اگه میشه بیا نرو بمون کنار علی ای بهار علی خودت میدونی غیر تو کسی نداره علی ای بهار علی التیام علی نمیده توی شهر کسی جواب سلام علی ای تمام علی بدون تو شکسته میشه احترام علی ای تمام علی سرت رو بستی میگیره جونمو قنوت های یه دستی ای تمام علی سرت رو بستی میگیره جونمو قنوت های یه دستی خواستی بلند شی به پای من ولی نشد بازم نشستی دلم گرفته حسن داره پیر میشه از حرف نگفته نگات به من نیست دست خودت نیست آخه هی سرت میفته ای بهشت علی دوباره جارو کردی خونه رو به عشق علی چی دارم میبینم روی زمین با لکه های خون نوشته علی گریه هامو ببین جلوی بچه ها نزن تو رومو زمین روزگار علی حسن عطایی

پیغمبر خدا هر روز که از در میومد بیرون میومد جلوی در این خونه صدا می زد السلام علیک یا اهل بیت النبوه یعنی فاطمه من برام خیلی عزیزه فاطمه بضعه منه یعنی مردم فاطمه از هر کسی راضی باشه منم از او راضیم اما بچه ها با فاطمش چه کار کردند با مادرمون چه کار کردند هیزم نیاوردند که آوردند در خونه رو آتیش نزدن که زدن یه جایی مادر یه جوری مانع شد کجا؟ موقعی که علی رو دارن میبرن مسجد اونجا دیدن هر کی هر چی داره می زنه یکی داره با غلاف می زنه … فاطمه خیلی برام عزیزه حسن عطایی

از کسی که علت همین دنیاست جای او زمین که نه همیشه در اعلا است چقدر قشنگ این روایت والا الگوی حضرت مهدی حضرت زهراست یا زهرا معنی رحمت شجاعت و عزت صاحب عصمت شافع در جنت نوکری واسش بالاتر از ثروت تو شبه تیره ماهه و مهتابم منم از لطفش همیشه سیرابم از مقامش بس همین که میدونم حضرت زهراست مادر اربابم روز محشر به خدا نوبت غوغاشه جایی که حساب کتاب بسته به چشماشه وقتی که به کربلا پا میزاره یعنی می تونم بگم بهشت به زیر پا هاشه یا زهرا حضرت کوثر دشمنشه ابتر شافع محشر بر همگان برتر کاش یه روزم من صداش کنم مادر میگم از جودش بدون هیچ اکراه الگوی حضرت مهدی حسن عطایی

سایه لطفت رو سرم دریای احسان و کرم توی دلم داری حرم حسن حسن ای جان من حسن ایمان من حسن قرآن من حسن مولا عاشق نامتم آقا غلامتم سلطان من حسن مولا از گدا های قدیم اهل بیتم عمری تو راه اهل بیتم همه آل الله تاج سرن اما اسیر نام کریم اهل بیتم اسیر نام کریم اهل بیتم یا حسن یا مولا کرم تو ضرب المثل نامت اهلا من عسل ای سپهسالار جمل حسن ای سر پناه من ای تکیه گاه من ای نور راه من مولا من خاک پاتمو آقا فداتمو ای پادشاه من مولا مثل بابات حیدر بی هماوردی تو کفر اهل نفاق رو درآوردی تو تو جمل ثابت شد مرد نبردی تو وقتی می جنگی میری طوفان گردی تو دریای احسان و کرم حسن عطایی

عجب سالاری قد و بالایی چه شور انگیز و عحب رویایی تو دلگرمی دل زهرایی سراپا عشقی عجب سقایی نافذُ الْبصیره قمر العشیره شاه بی نظیره جـــانـــم ابــالفــضــل یا اخ العقیله حافظ قبیله ذکر جبرئیله جــــانـــم ابــالفـــضــل نوکرت پا به جهنم نگذارد عباس آسمان تکیه به دستان تو دارد عباس مدد یا ابالفضل (۴) همیشه آقا همیشه برتر تویی سردار و تویی سر لشکر تو میدون فریاد زدی نام آور انابن الزهرا انابن الحیدر ماه عالمینی وارث هنینی ناصر الحسینی جـــانــــم ابــالفــضــل میزنم پیاله مستیمون حلاله عموی سه ساله جـــانــــم ابـــالــفــضـل ساقی ما چه شرابی چه صبویی دارد بنویسید رقیه چه عمویی دارد

بی خبر از عالم رو به تو آوردم جوانی خود را نذر غمت کردم شب همه شب دارم دور تو می گردم شب همه شب دارم دور تو می گردم ای جانم حسین ای جانم تویی ذکر مدام دل به زبانم حسین ضربانم حسین هیجانم تویی خون جاری در شریانم اللهم انی اسئلک زیاره الحسین فی الدنیا شفاعه الحسین فی العقبا انت فی قلبی یا ثارالله قبله عاشق ها کرببلای تو چکیده اشک من فقط برای تو زندگیم باشد نذر عزای تو درجاتم حسین حسناتم تویی دار و ندار و باب نجاتم میمیرم آخر من برای تو میان روضه در عاشورا فدای ماتمت ای آقا انت فی قلب یا ثارالله بی خبر از عالم حسن عطایی

قاضی فقط خداست اینو یادت نره آبروی مومن از کعبه بالاتره از کسی بدی نگو که خدا عالمه لحظه لحظه عمر ما چجوری میگذره آهای تو که سینه زنی حواست باشه عبد شَه بی کفنی حواست باشه از من و تو ادب میخواد اباعبدالله دل کسی رو نشکنی حواست باشه حسین بیقرارم کن حسین دردمو کم کن میخوام آدمت باشم حسین منو آدم کن حسین ابی عبدالله حسین ابی عبدالله مارو خدا نوشت کلب کوی حسین آبروی نوکر از آبروی حسین خوش بحال هر کسی که بعد روضه ها پُر بشه وجودش از رنگ و بوی حسین ما همه نوکرا به هم ارادت داریم به لطف روضه عمریه رفاقت داریم عبادت سینه زدن برا ثارالله زندگیمونو از همین عبادت داریم حسین با دمت مستم حسین نوکرت هستم میخوام با شما باشم حسین دل به تو بستم حسین ابی عبدالله حسین ابی عبدالله بازم دلم گرفت به هوای حرم عمریه دلخوشم که منم نوکرم زندگیم تو روضه هاست به اذن مادرت وقت مردنم تو هم بیا بالا سرم قلم بکش به نامه ی گناه آلودم نذاری شرمنده بشم پیش معبودم میخوام تو روز محشر هم کنارت باشم سینه سپر کنم بگم حسینی بودم من که یه عمری نوکر تو هیئت بودم گریه کن همیشگیِ روضت بودم روز قیامت که میگن جوونیت چی شد میخوام بگم سینه زن رقیت بودم حسین رمز شیدایی حسین اوج زیبایی یه عمر به تو مدیونم حسین خیلی آقایی حسین ابی عبدالله حسین ابی عبدالله قاضی فقط خداست حسن عطایی

چون فاطمیه اول راه محرم است سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است کشتی شکست خورده طوفان پشت در در خاک و خون فتاده پشت در ای ولایت مدار علی ای همه اعتبار علی پیش تو تا ابد خواهم ماند کنار علی ای بی کران تر از دریا یا زهرا سائل تو همه دنیا یازهرا یا زهرا یا زهرا یا زهرا گویا عزای اشرف اولاد آدم است هر چه برای داغ تو گریان شوم کم است بودند دیو و دد همه در خانه علی تا سوخت پشت در پر و پروانه علی شیعه استوار علی عزت و افتخار علی شیعه استوار علی عزت و افتخار علی مثل تو تا ابد خواهم ماند کنار علی نسل تو ابد پا برجا یا زهرا معنی سوره اعطینا یا زهرا ای ولایت مدار علی ای همه اعتبار علی پیش تو تا ابد خواهم ماند کنار علی ای ولایت مدار علی حسن عطایی

قالَ المهدی: فِی ابنَهِ رَسولِ اللّهِ(ص) لی اُسوَهٌ حَسَنَهٌ، اُسوَهٌ حَسَنَهٌ،اُسوَهٌ حَسَنَهٌ اُسوه‌ی من مادرمه، مادر من باورمهبهشت منه زیر پاش، نفس می‌کشم با دعاش میمیرم میمیرم میمیرم براشمنم وارث عزت فاطمی منم وارث غیرت فاطمی منم وارث قدرت فاطمی منم وارث شجاعت فاطمی” یازهرا یازهرا، یازهرا یازهرا “قالَ المهدی: فِی ابنَهِ رَسولِ اللّهِ(ص) لی اُسوَهٌ حَسَنَهٌ، اُسوَهٌ حَسَنَهٌ،اُسوَهٌ حَسَنَهٌ اُسوه‌ی من مادرمه، عشق علی باورمهای اصل اذانم علی، ای نام و نشانم علی ای جانم ای جانم ای جانم علیمنم وارث هیبت حیدری منم وارث شوکت حیدری منم وارث صولت حیدری منم وارث ولایت حیدری” یاحیدر یاحیدر، یاحیدر یاحیدر ” منم وارث شوکت حیدری منم وارث صولت حیدری منم وارث ولایت حیدری” یاحیدر یاحیدر، یاحیدر یاحیدر ” قال المهدی حسن عطایی