غمخانه بی بی شهربانو قم

ای غریبم شیب الخضیبم ای وای حسین ای وای حسین ای حبیبم خد التریبم ای وای حسین ای وای حسین ای حبیبم خد التریبم ای وای حسین ای وای حسین ای قرارم دارو ندارم ای وای حسین ای وای حسین ای قرارم دارو ندارم ای وای حسین ای وای حسین ای پناهم رفتی ز آهم ای وای حسین ای وای حسین ای شهیدم تنها امیدم ای وای حسین ای وای حسین نیمه جونم روضه می خونم ای وای حسین ای وای حسین نیمه جونم روضه می خونم ای وای حسین ای وای حسین غرق خونی بی سایبونی ای وای حسین ای وای حسین وای سرت کو انگشترت کو نیمه جونم روضه می خونم ای وای حسین ای وای حسین حسین حسین حسین حسین حسین حسین حسین حسین حسین حسین حسین حسین ای غریبم شیب الخضیبم نریمان پناهی

رو خاک داغ صحرایی لب تشنه اما دریایی مظلومی آقا مظلومی تنهایی آقا تنهایی اِجتَمَعَ الناس خورشید و جلو چش ماه زدند اِجتَمَعَ الناس تو رو قربه الی الله زدند اِجتَمَعَ الناس تو رو از نزدیک و از دور زدند اِجتَمَعَ الناس بمیرم تو رو که بد جور زدند ای شهید بی گناه ای غریب کربلا یا قتیل بِالاَرا یا ذبیح بالقفا **** چون پاره های قرآنی که زیر نعل اسبانی مجروحی آقا مجروحی عطشانی آقا عطشانی اِجتَمَعَ الناس تو را با گفتن تکبیر زدن اِجتَمَعَ الناس تو رو با نیزه و شمشیر زدن اِجتَمَعَ الناس  به تو از یک قدمی تیر زدن اِجتَمَعَ الناس تو گرسنه و اونا سیر زدن ای تن تو بر زمین ای سر تو بر سنان یا قطیع بالسیوف یا قطیع بالسنان **** پشت در مادر افتاده روی تل خواهر افتاده خیلی از بالای نیزه سر افتاده سر افتاده اِجتَمَعَ الناس سر بغض علی اصلا زدن اِجتَمَعَ الناس مثل مادر روز روشن زدن اِجتَمَعَ الناس دیدی از پشت سر آخر زدن اِجتَمَعَ الناس تا دیدن غریبی بیشتر زدن ای که توی کوچه ها مادرت رو میزدن بچه هاشونم با سنگ خواهرت رو میزدن **** ای پریشان زینب نه باور ندارم زینب و مردای شامی نه باور ندارم عمه سادات و اسارت نه باور ندارم عمه سادات و جسارت عمه جانم عمه جان قد کمانم نه باور ندارم دستای زینب رو بستن نه باور ندارم سنگا پیشونیشو شکستن عمه جانم عمه جان قد کمانم ته گودال قرار من و تو لب تشنه اما دریایی نریمان پناهی

تو این خرابه ها تنهای تنهام سیر از این دنیام همراه عمه گریون بابام مونده توی سینم آهی سوزان غمهای بی پایان تو رفتی و شد یاست ارغوان بابا جان حسین بابا جان **** رفتی و دخترت مونده آواره با گوشی پاره معجری سوخته بی گوشواره قربون زخمای روی سرت چشمای ترت بمیره واسه لبهای خونیت دخترت حسین بابا جان **** بابا خبر داری بهم خندیدن مومو کشیدن گوشواره های منو دزدیدن دور و برمو تار میبینم آزار میبینم سر نیزه ها رو مسمار میبینم غمگینم حسین بابا جان **** دنیا بدون تو پره عذابه حالم خرابه افتادم روی خاک خرابه غنچه یاستو غم کرد پرپر بعد از تو آخر بابای خوبم ای پاره پیکر ای بی سر حسین بابا جان **** ما بین شعله ها بال و پرم سوخت تا معجرم سوخت مثل موی تو موی سرم سوخت داغ دوری تو کرده پیرم از دنیا سیرم سرت رو روی دامن میگیرم میمیرم حسین بابا جان تو این خرابه ها نریمان پناهی

میریزه اشکام به روی گونم رسیده از راه عزیز جونم بگید به عالم رسیده بابام عمه کمک کن بلند شم از جام این سر خونی بهترین پدره اومده تا من و با خودش ببره خوش اومدی بابا به این خرابه ها چی اومده سرت سر زتن جدا بابا حسین من ******** من و به ماتم دچار میکردی بالای نیزه چیکار می کردی من و به دست بلا سپردی چرا من و با خودت نبردی میدیدم همیشه تو رو از راه دور شنیدم بابا جون رفتی کنج تنور ببین که پیر شدم اخر به پای تو میخوام که درد دل کنم برای تو بابا حسین من ******** تو این شبای سرد خرابه هنوز رقیت تشنه ابه از وقتی رفتی غذا نخوردم زود تر از اینها باید میمردم من خزونیم و تو بهار منی باورم نمیشه که کنار منی دیگه بدون من نرو بابا سفر حالا که اومدی رقت و ببر بابا حسین من دختر بچه نترسونید نریمان پناهی

غارت خیمه به سختی امان نامه من خودم سوختن ساقی لشکر دیده ام حسن از واقعه کوچه نه شب داشت نه روز بی بی جان دعا کن تا اسم حسنت میاد بلند بلند گریه میکنن حسن از واقعه کوچه نه شب داشت نه روز آنچه را دید حسن من که مکرر دیدم سیدنا الغریب سیدناالمظلوم یا اباعبدالله شاید که محرمت نبودم آقا این اشک علی الحساب پیشت باشد واقعه کوچه علی علیان

پسر بچه وقتی تو بازی کردنش بدو بدو میکنه میفته زمین غرور داره گریه میکنه خودش بلند میشه لباسشو میتکونه همین جوری هم گریه میکنه اما دختر بچه این طوری نیست همین جوری که میخوره زمین اصلا بلند نمیشه همون جوری میمونه تا یه ناز کش بیاد بلندش کنه لباساشو مرتب کنه اما این دختر این جوری نشد نبودی ببینی منو میکشیدند ولی خاطرت جمع مو هامو ندیدند دختر بچه علی علیان

زمین گریه کرد و سما گریه کرد منی گریه کرد ، کربلا  گریه کرد مدینه به سینه زد و نوحه خواند غریبانه  خیر النسا   گریه کرد امان ای امان    آه و واویلتا مدینه صفای حرم کشته شد به سر زن که لوح و قلم کشته شد دوباره  دل عرش آتش گرفت امامی ز زهر ستم کشته شد امان ای امان……………….. چو شمع سحر قطره قطره چکید شبیه پدر شد ، اسارت  کشید گهی بین کوفه   گهی بین شام سر جد خود را روی نیزه دید امان ای امان………………… ز داغ گل و یاسمن گریه کرد به راس جدا از بدن گریه کرد لباس نمازش کفن شد ولی بر آن کشته ی بی کفن گریه کرد امان ای امان…………….. زمین گریه کرد علی علیان

اول شعر تبرک شده با بسم الله ابتدای همۀ مرثیه‌ها: بسم الله هرکه دارد به سرش شور و نوا بسم الله هرکه دارد هوس کرببلا، بسم الله دل ما را به سوی کرببلایت بکشان بوی سیب حرمت را به مشامم برسان اربعین آمده و گریه فراوان دارم بعد چل روز ببین حال پریشان دارم به لبم زمزمه و ذکر حسین جان دارم چشم امید به دستان کریمان دارم روزی اشک مرا در همۀ سال دهید پر پرواز ندارم به منم بال دهید گریه بر مرثیۀ زینب کبری خوب است گریه بر ذریۀ حضرت زهرا خوب است گریه بر تشنگی کودک و بابا خوب است گریه بر فاجعۀ نیزه و سرها خوب است باز هم گریه‌کن زینب کبری شده‌ام اربعین آمده و عاشق و شیدا شده‌ام کاروان اسرا سوی حرم آمده است حضرت عالمه، بانوی کرم آمده است با تنی زخمی و لبریز ورم آمده است با دلی پر زغم و دیدۀ نم آمده است کاروان آمده، افسوس که آب‌آور نیست قاسم و اصغر و شهزاده علی‌اکبر نیست وادی کرببلا حال و هوایی شده است بر سر قبر حسین، شور و نوایی شده است کار زینب به خدا نوحه‌سرایی شده است خاطرات سفرش باز تداعی شده است ای برادر به خدا بعد تو غوغایی بود بر سر رأس تو ای شاه چه دعوایی بود دیدم از دور همه بال و پرت را بردند دیدم از دور چگونه سپرت را بردند شال بسته‌شده دور کمرت را بردند ناگهان در دل گودال سرت را بردند اشک می‌ریزم و یاد غم عاشورایم یاد غارت شدن روسری زن‌هایم حسین کربلا داری علی علیان

من که داغ بی حساب رو دلمه غصه و درد و بلا رو سرمه منو کشت زهر جفا گرچه ولی خاطرات کودکی قاتلمه دیگه حالا لحظه رفتنمه دیگه وقت درد و دل گفتنمه یادگاری دارم از کرببلا جای کعب نی هنوز رو تنمه از غریب و آشنا جفا دیدم توی زندگی فقط بلا دیدم هنوزم جلو چشامه به خدا کی میدونه کربلا چه ها دیدم من حال مضطر جدمو دیدم لحظه آخر جدمو دیدم خاطرات کودکی علی علیان

منم که زنده نمودم قیام جدّم را منم که زنده نگه داشتم مُحرّم را در اوج عرش مقامی رفیع دارم من و غربتی چو غروب بقیع دارم من منم که سنگ مزارم پَرِ کبوترهاست منم که زائرِ تنهایِ هر شبم زهراست منم که در نَفَسَم عِطرِ کربلا جاری است شمیم غربت من در دل منا جاری است هزار حرف نگفته میانِ دل دارم هزار درد نهفته میانِ دل دارم هزار حرف نگفته ز ماجرای حسین چقدر روضه گرفتم فقط برای حسین هزار حرف نگفته ز ظهرِ روز عطش ز ماجرای رباب و ز داغِ سوز عطش سه چار ساله ولی ماجرا که یادم هست سری که رفت روی نیزه ها که یادم هست همین که رفت عمو، قامت حسین خمید همین که رفت عمو، ضرب تازیانه رسید در اوج عرش علی علیان

مرا به بزم شراب حرامیان بردند یه موقع شهادته شلوغیه یه موقع میخوای بری حرم حیا میکنی میگی ولش کن الان خودمون مردونگی بریم زن و بچه با خودمون نبریم شلوغ دم حرم سخته برا زن و بچه انقدر برات بگم که ناموس خدا را با دست بسته وارد این مجلس کرد خیلیا سرلشکرا امرا ایستادند خدا لعنتش کنه بزم شراب علی علیان

جوونهای شیعه رسمشون بود از نخلستون ها برگهای نخل بزرگ رو میکندن سبز و تازه طابوت از تو اتاق که میومد بیرون دو طرف سایه میکردن تا بقیه تو سایه قبر کندن زیر آفتاب قبر نکندن یکی از شیعه ها اومد خودش بندازه رو تابوت بقیه گرفتنش به امام بی ادبی نشه گریه میکرد نه اینکه کسی با نعل تازه اسب بره رو بدن نه اینکه کسی با چکمه بره رو بدن کسی دست به انگشت باقر العلوم نزد چه برسه به انگشت و انگشترش نگزاشتش رو بدنش کسی دست بزاره نه اینکه خود امام باقر علیه السلام فرمود جا پیدا نکردن دشمن نیزه جای نیزه میزدن شمشیر جای شمشیر میزدن باقرالعلوم استاد بندانی

نام تو نقل دهنم و رمز دوام سخنم و وقف تو شد جان و تنم و شال عزایت کفنم و کرببلایت وطنم ، فخرمه سینه زنم و حرمت شده کعبه ی من حاجی شش گوشه منم یا اباالاحرار ؛ ثارالله سیدالابرار عشق بی همتا ثارالله قبله ی دنیا دلم از حرمت به وطن نرود که هوای تو از سر من نرود ز نگاه تو من به خدا برسم شب جمعه به کرببلا برسم یا اباالاحرار ؛ ثارالله سیدالابرار عشق بی همتا ثارالله قبله ی دنیا زائر و مهمان توام و دست به دامان توام و ریزه خور خوان توام و گوش به فرمان توام و من که مسلمان توام بی سر و سامان توام تو امیری و من هم از آن خیل محبان توام شاه و سلطانم اربابم ای حسین جانم سرنوشت من ای صحن تو بهشت من سید و سرور علیه شیر دلاور علیه و فاتح خیبر علیه و صاحب منبر علیه و اول و آخر علیه نفس پیمبر علیه اگه فاطمه کوثره پس ساقی کوثر علیه نام تو مولا نقش انگشتر زهرا جان به کف داریم ؛ در سر شور نجف داریم حیدر کرار تویی و مخزن الاسرار تویی و قاتل کفار تویی و کعبه ی سیّار تویی و تیغ شرربار تویی ، فاتح پیکار تویی پدر یل کرببلا عشق علمدار تویی بت شکن حیدر ، مولا اباالحسن حیدر بر همه غالب علی بن ابیطالب لافتی الّا مولا علی ولی الله شاه مردانی تو مرز کفر و ایمانی همه دم همه جا من و فکر علی که عبادت من شده ذکر علی تویی صوم و زکات و نماز و دعا توی رمز ورود بهشت خدا نام تو نقل دهنم حسین سیب سرخی

رقیه قبله ی حاجاتی رقیه عمه ی ساداتی ذکر قلبِ مجنون یا رقیه خاتون اومدی و زیبا،کرده ای دنیا رو می بری باخنده، هات دلِ بابارو اربابم اسمت رو،فاطمه میذاره زنده کردی یادِ،مادرت زهرارو به دنیا تو شرافت داری به زهرا تو شباهت داری کوثرِ اربابی دخترِ اربابی رقیه قبله ی حاجاتی رقیه عمه ی ساداتی اَلا که نور خدا بر جمال داری تو جلیله هستی و عّز و جلال داری تو نگاه فاطمه را می توان به چشمت دید که عکس مادر خود بر جمال داری تو هزار پیر طریقت مرید درگاهت کریمه هستی و دل بی مثال داری تو نـامت رقیه دختر سلطان کـربلا باب الحوائجی به خدا گر سه سال داری تو دلِ بی سامونم با شما دل میشه جایِ عشقت میشه،وقتی قابل میشه تو عَلَم بر دوشِ، کربلایی بی بی نهضت ثارالله، با تو کامل میشه فدایی، واسه عشقت هستم هواییِ، دمشقت هستم معدن احساسی دلبرِ عباسی رقیه قبله ی حاجاتی رقیه عمه ی ساداتی رقیه قبله حاجاتی حسین سیب سرخی

آرزوم اینه رقیه،ای که هستی نور عینم بعد مردن تو بیایی،من گل روتو ببینم یا رقیه مدد مدد توی قبر دیده به راهم،به امید یک نگاهم به امید آنکه پاتو،بذاری به روی چشمم کنج خونه در دل شب،هی می گم الهی یارب همه آرزوم همینه،بمیرم زعشق زینب یا رقیه مدد مدد چی می شه همه امیدم،کربلاتو من ببینم تو بگی به اهل محشر،این غلام و من خریدم می زنم به سیم آخر،می کنم لعن اُمَیّه اگه تو اجازه می دی،من می شم عبد رقیه یا رقیه مدد مدد همه هستی ام رقیه است،می و مستی ام رقیه است همه ی دنیا بدونه،اسم من عبدالرقیه است سحرم اومدم نبودی،به شکار و رفته بودی تو که سگ نبرده بودی،به چکار و رفته بودی یا رقیه مدد مدد ای که هستی نور عینم حسین سیب سرخی

اومده اونی که صحنش قبله گه عاشقانه عیدی میگیریم که جشن  عمه صاحب زمانه دلیل بارش باران رقیه دلیل قوت ایمان رقیه بود ریحانه سلطان رقیه حسین جان جهان جانان رقیه خوشبختی وقتی همیشه به رقیه میدی سلام خوشبختی یعنی وقتی سفارش کرده تو رو پیش امام رقیه دلبر حسین پای سفره رقیه روا میشه حاجت ما الهی بیاد تو محشر برای شفاعت ما جشن عمه صاحب زمانه حسین سیب سرخی

همه دنیای حسین حضرت زهرای حسین جان رقیه به خدا که اومده ام ابیهای حسین جان رقیه اومده قبله حاجات اومده روح مناجات بعد زینب تویی بانو دومین عمه سادات ما همیشه خاک پا و همیشه بالا رقیه نوشته خدا رو قلبم مولاتنا یا رقیه آبروی همه آبرو دارای جهان جان رقیه قسمت میدم برا ظهور صاحب الزمان جان رقیه ذکر طوفان منی تو دین و ایمان منی تو بی بی جان به خدا جان منی تو ای نفس ابوفاضل ضربان دل زینب امضا میکنی برات اربعینمونو امشب پا گذاشتی به جهان دل پر شور و شعفه جان رقیه همه دنیای حسین حسین سیب سرخی

کربلا روز عاشورا واویلا واویلا واویلا میان گودال میزدی تو دست و پا یا مظلوم زیر تیغ و نیزه ها یا مظلوم پیرمردا یا مظلوم کربلا روز عاشورا واویلا واویلا واویلا کربلا روز عاشورا واویلا واویلا واویلا به پا شد محشر بی هوا سنان زده واویلا گویی بی امان زده واویلا نیزه در دهان زده واویلا کربلا روز عاشورا واویلا واویلا واویلا کربلا روز عاشورا واویلا واویلا واویلا الهي اکبر از تو اصغر از تو همه اهل و عيالم يک سر از تو اگر صد بار ديگر بايدم کشت حسين از تو سر از تو پيکر از تو حسين جانم حسين جانم حسين جان امان از آن شمر آن دمی که روی حنجر آمد بی حیا به نیت سر آمد روی حنجر تو خنجر آمد کربلا روز عاشورا واویلا واویلا واویلا کربلا روز عاشورا نریمان پناهی

همه جا کربلاست، همه جا نینواست تو حسین منی نور عین منی از لب نهر آب همه در پیچ و تاب خون به لب تشنگی کرده دلها کباب ساقی تشنه لب غرق بحر طعب شده نقش زمین کوه عشق و ادب همه جا کربلاست، همه جا نینواست توحسین منی نور عین منی شده قحطی آب کن عمو جان شتاب شد خزان گلشن پسر بو تراب زینب بی پناه درغم و اشک و آه میکند در خیال به برادر نگاه همه جا کربلا همه جا نینوا تو حسین منی نور عین منی شد بپا همهمه آید این زمزمه دشته کرب بلا آمده فاطمه تـو عــزیز خـدا، تـو حسیـن منی تـو صفـای دل و تــو تـوان منـی همه روی زمین ز غمت در عزاست همه‌جا کربلاست، همه‌جا نینواست(2) به خدا در غمت دل ما خـون شده دل مـا را ببین ز غمت چون شده همه جا خیمۀ تو و عشقت بپاست همه‌جا کربلاست، همه‌جا نینواست(2) در عزای تو هست همه دلها حزین مَلَک و جنّ و انس به عزایت غمین در غم تو جهان همه مـاتم‌سراست همه‌جا کربلاست، همه‌جا نینواست(2) بنمـا یـک نظـر بـه سـوی عـاشقان که بوَد چشمشان ز غمت خون‌فشان که نگـاه تـو بـر هـمه دردی دواست همه‌جا کربلاست، همه‌جا نینواست(2) به علـی‌اکبر و بـه علی‌اصـغرت به علمـدار و زینـب غـم‌پرورت به تو و عشق تو دل ما مبتلاست همه‌جا کربلاست، همه‌جا نینواست(2) به تو گویم غم دل خود یا حسین که تویی بر رسـول خـدا نور عین به صفای تو روی زمین پر صفاست همه‌جا کربلاست، همه‌جا نینواست(2) همه جا کربلاست نریمان پناهی

بین گودال موندی تنها و بی لشکر بریدن رگ هاتو ای غریب مادر جون دادم تا چشمام کهنه خنجر رو دید بمیرم چقدر بی رحمانه برید زبونم لال چقده شلوغ شده گودی گودال داد و بیداد چرا اعضای تنت زمین میفتاد شر به پا کرد ، سر تو پیش من از تنت جدا کرد زیر و رو کرد ، تا که نیزه رو توی گلو فرو کرد وا حسینا واحسینا می لرزید دستام و می دیدم از رو تل پیکر صد پاره ت غرق خون تو مقتل با چشمای گریون می دیدم هر لحظه رفت و آمد می کرد تو بدنت نیزه منو آزرد پیرهن پاره تو از تنت در آورد روی سینه ت با لگد می کوبه می بینه سکینه ت سر بریده ، تو رو با نیزه روی زمین کشیده تا که پات شد ، قسمتت فقط یه تیکه بوریا شد وا حسینا وا حسینا مثل تنت غرقِ خونه دلِ پرم نذاشتن کفنت کنم با چادرم روی خاک افتادی می بره انگشت و صدامو می شناسی برادرم برو غصه م اینه ، بدن بی سر تو روی زمینه وا حسینا ، کاش می شد برت دارم از روی خاکا این صداشه ، زیر سم مرکبا چه ریخت و پاشه راه چاره ، می دونم الان دیگه وقت فراره وا حسینا واحسینا رفتی و روی این دل پا گذاشتی تو رفتی و زینب و تنها گذاشتی تو غصه ی تنهاییم از دنیا سیرم کرد سرت روی نیزه واللهه پیرم کرد وا مصیبت ، حرمله گهواره می بره غنیمت نگرونم ، خیلی سخته همسفر با ساربونم بین بازار ، منو تنها نذاری میون انذار نیمه جونم ، تا ابد برای تو روضه می خونم وا حسینا واحسینا بین گودال موندی نریمان پناهی

به تو فکر میکنم وقتی میرفتی میدون دل نمیکندم آسون فکر میکنم به یه گلوی تشنه تشنه به زیر دشنه تشنه به زیر دشنه فکر میکنم چه جوری از حال رفتی تا ته گودال رفتی فکر میکنم چه جوری دیدم دارن پا رو تنت میزارن وای همه میزدنت وای به سرو بدنت وای همه میزدنت وای به سرو بدنت وای به کی رو نزدن وای تا کجا اومدن بی هوا میزدنت یا مظلوم یا مظلوم یا مظلوم به تو فکر میکنم وقتی میرفتی میدون دل نمیکندم آسون فکر میکنم به یه گلوی تشنه تشنه به زیر دشنه تشنه به زیر دشنه فکر میکنم چه جوری از حال رفتی تا ته گودال رفتی فکر میکنم چه جوری دیدم دارن پا رو تنت میزارن وای همه میزدنت وای به سرو بدنت وای همه میزدنت وای به سرو بدنت وای به کی رو نزدن وای تا کجا اومدن بی هوا میزدنت یا مظلوم یا مظلوم یا مظلوم به تو فکر میکنم نریمان پناهی

حسین بعد تو چی کشیده زینب زدنیا دل بریده زینب دیگه قدش خمیده زینب داداش حسین زینب و غم شاه خوبان زینب و قد از غم کمان زینب و بزم نامحرمان ای وای ای وای ای وای سرتو در نی خواهرت از پی چهل منزل شد طی با دست بسته زینب و بردن تو مجلسی از می یا حسین یا حسین. یاحسین داداش چی بگم از مردای شامی از بازارو بی احترامی از نگاه یه مشت حرامی داداش حسین به چشم کنیز مارو دیدن دورو بر ما میرقصیدن به اشکای ما میخندیدن ای وای ای وای ای وای سرتو در نی خواهرت در پی چهل منزل شد طی با دست بسته زینب و بردن تو مجلسی از می یا حسین یا حسین یا حسین یا حسین یا حسین یا حسین چه کشیده زینب نریمان پناهی

پناه حرم کجا داری میری بگو برادرم بدرقه ی راه تو اشک چشم ترم آهسته تر برو داداش ببین مضطرم پناه حرم بیا ببین نامحرم ها رو دور و برم خاکی شده دوباره چادر مادرم تو رفتی و کشیدن از سرم معجرم پناه حرم هنوز یادم نرفته لحظه ی رفتنت بمیره خواهرت چقدر غریب کشتنت یه جای سالمم نمونده روی تنت پناه حرم یکی داره پیرهن خونیت رو میبره اومده ساربان به فکر انگشتره به روی نیزه ای سر علی اصغره حسین آه آه آه حسین وای وای وای پناه حرم جلو چشمای مادرم زدی دست و پا با نیزه زد تو دهنت یکی بی هوا زدن یه عده پیرمرد تو رو با عصا پناه حرم یه مادری داره به صورتش میزنه میون قتلگاه یه تشنه جون میکنه یه سینه ای به زیر سم اسب میشکنه پناه حرم رفتی و دخترت داره کتک میخوره غنیمتاش و هرکسی داره میشمره ناموس تو ،تو آرزوی یک چادره پناه حرم دزدیدن گهواره رو میبینی داداش گوش های بی گوشواره رو میبینی داداش این معجرهای پاره رو میبینی داداش پناه حرم نریمان پناهی

گفت علیکن بالفرار فرار کردن پخش شدن تو بیابونا ولشون نکردن که با اسب دنبالشون رفتند گیرشون آوردند زیر اسب لهشون کردند من بعضی وقتا این روضه ها رو عمدا میخونم که حالت خراب بشه بزار حالت برا اهل بیت خراب بشه بابا جون بدیمم جا داره امام غلو نمیکنه تو کلامش کلامش کلام خداست امام سجاد فرمود نمیدونیم بعضی از این بچه ها چی شدن امام سجاد فرمود نمیدونیم چه بلایی سرشون اومد گمشدن سوختن ما فقط یه عده شون رو تونستیم جمع کنیم یه عده شون گم و گور شدن میگه یه عده تو خیمه سوختن یعنی با خیمه سوختن امام سجاد فرمود نمیدونیم بعضی از این بچه ها چی شدن امام سجاد فرمود نمیدونیم چه بلایی سرشون اومد گمشدن سوختن ما فقط یه عده شون رو تونستیم جمع کنیم یه عده شون گم و گور شدن میگه یه عده تو خیمه سوختن یعنی با خیمه سوختن علیکن بالفرار نریمان پناهی