دفتر آیت الله بروجردی

یه بیته اما یه دنیا حرف توشه گفت با حسین از یا حسین یک نقطه کم دارد ولی با حسین بودن کجا و یا حسین گفتن کجا خیلی وقتا برخورد ما با مدرسه اهل بیت برخورد رستورانیه یعنی چی تو رستوران این شمایید که حق انتخاب دارید منو رو میزارن مقابلت میگن آقا چی میل داری شما هم انگشت میزاری روی غذایی براتون هم میارن اما تو دانشگاه نمیگن چی میل دارید میگن باید این واحدا رو پاس کنی بایدم نمرشو بگیری اگر نمرشو نگیری اگر قوانین دانشگاه رو محترم نشماری پروندتو میدیم زیر بغلت بدون خداحافظی بدون خجالت شما رو از دانشگاه اخراج میکنیم یه وقتی برخورد بعضی از ما ها با مکتب اهل بیت برخورد رستورانیه دانلود با حسین بودن کجا شیخ میثم علی پناه

عجب قیامی چه انتقامی میگیری از قاتل زهرا وقتی که ملعون آتیش میگیره خنده میاد رو لبت آقا عدل علوی رو برپا میکنی غئغا میکنی اسلام اصیلو احیا میکنی غوغا میکنی حکم ملعونینو اجرا میکنی غوغا میکنی لحظه ای ناب لحظه ای خاص لحظه ای که تو میرسی از راه روی کعبه تا می ایستی ما شعار میدیدم یا بقیه الله دانلود مداحی عجب قیامی حسن عطایی

بچه های فاطمه اند نوه های پیغمبرن میدونن دعای پیغمبر رد خور نداره گفتن مادر یه خواهش داریم چیه عزیزای من مادر شما که برای همسایه ها دعا میکنی اگه میشه یه بارم برا خودتون دعا کنید یه روز بی بی بچه ها رو دور بسترش جمع کرد فرمود من دعا میکنم شما آمین بگید حسنین کنار بستر زینب و کلثوم کنار بستر دستشو بالا آورد همه منتظرن مادر دعا کنه یه مرتبه بی بی صدا زد اللهم عجل وفاتی سریعا دانلود روضه دعای مادر مجید بنی فاطمه

ای پناه من امیر عالمین خونت آباد حسین دیوونم کردی تو بین الحرمین خونت آباد حسین نگو که ترکم میکنی دردمو تو کم میکنی همیشه درکم میکنی سینه زنی و گریه رو به تو مدیونم حسین نوکری رقیه رو به تو مدیونم حسین یا ثارالله حسین ای پناه من امیر عالمین خونت آباد حسین دیوونم کردی تو بین الحرمین خونت آباد حسین نگو که ترکم میکنی دردمو تو کم میکنی همیشه درکم میکنی سینه زنی و گریه رو به تو مدیونم حسین نوکری رقیه رو به تو مدیونم حسین یا ثارالله حسین ای پناه من حسین عینی فرد

قدتو تا کردن ناموسمو دوره کردن تا درو وا کردن با یه لگد میخ در رو تو سینه جا کردن قدتو تا کردن بازو شکسته شد به چوبه در که خورد ابرو شکسته شد اونقده ضربه زدن که پهلو شکسته شد بازو شکسته شد بزار علی گریه کنه چون که دلش پره این جای چکمه کیه روی چادره میخ درم میشه یه روزی کهنه خنجرو گلوی تشنه حسین مارو میبره وقتی تن حسین رو خاک مقتله ربابو میکشه خنده حرمله خون قمر میرفت وقتی سرو میبریدند حوصله سر میرفت هر کی ضربه به جسمت میزدو در می رفت خون قمر می رفت قد تو تا کردند حسین عینی فرد

حسن سردار بی باک و رویین تن پسر ارشد شیر خیبر کن بنازم ناز شصتی که تو میدون شبیه حیدر سر میزد از دشمن میون میدون قیامت میکرد حسن تفسیر شجاعت میکرد ز هم میپاشید سکوت لشکر همین که می گفت انابن الحیدر حسن ای والا ای عالی ای علا شده صلح تو ارکان عاشورا شنیدم آقا تیغ شمشیر تو جمل رو طی کرد با رمز یا زهرا چه میدانی شد چه طوفانی شد میون میدون قیامت میکرد حسین عینی فرد

حسن بن علی نخستین فرزند امام علی(ع) و فاطمه زهرا(س) و نخستین نوه پیامبر(ص) است. بنابر گزارش‌های تاریخی، نام «حسن» را پیامبر(ص) برای او برگزید و او را بسیار دوست داشت. او هفت سال از عمر خود را با پیامبر(ص) همراه بود و در بیعت رضوان و ماجرای مباهله با مسیحیان نجران حضور داشت. فضایل امام حسن(ع) در منابع شیعه و اهل سنت آمده است. او یکی از اصحاب کسا است که آیه تطهیر درباره آنان نازل شد و شیعیان آنان را معصوم می‌دانند. آیه اطعام و آیه مودت و آیه مباهله نیز درباره او و پدر و مادر و برادرش نازل شده است. او دو بار کل دارایی‌اش را در راه خدا بخشید و سه بار نیمی از اموالش را به نیازمندان داد. گفته‌اند به سبب همین بخشندگی‌ها، او را «کریم اهل بیت» خوانده‌اند. دوران امام مجتبی استاد صادقی واعظ

همه ی عُمر جگر گوشه ی مادر بوده آنکه گهواره اش آغوش پیمبر بوده بی سپاهی که خودش یک تنه لشکر بوده منصبش نیز علمداریِ حیدر بوده بی گمان تیغ حسن دست عجل را خوانده یک تنه فاتحه ی جنگِ جمل را خوانده اسد اللهِ علی عازمِ میدان می شد خیبر انگار که تکرار شدُ طوفان شد دشمن از نعره ی یا حیدر او حیران شد کفر با سر به زمین خورد جمل ویران شد حسن از معرکه با نعره ی یا زهرا رفت پرچمِ فاطمه با دستِ حسن بالا رفت چاره ساز همه ی عالم و آدم میشد سفره ی بخشش او فراهم میشد خندهایش به دل فاطمه مرحم میشد و اباالفضل به پای قدمش خم میشد هر نفس ذکر حسن جان به لبِ عباس است حسن استادِ حیا و ادب عباس است چاره ی هر دل بیچاره فقط “یا حسن” است ای به قربان کریمی که غریبِ وطن است پسرش نیز فداییِ شه بی کفن است محض شادی دلش بر لب من این سخن است “قاسم بن الحسن” از عهد قدیم عشق من است این کریم اِبن کریم اِبن کریم عشق من است جگر گوشه مادر سیدرضا تحویلدار

آنقدر چكمه به پهلوش زدن نامردا نيزه و تير به بازوش زدن نامردا با عصا بر لب و ابروش زدن نامردا پنجه در طُره ی گيسوش زدن نامردا مادرش از نفس افتاد زبس داد كشيد خواهرش رو به مدينه شد و فرياد كشيد هر چه كه دور و برش بود به غارت بردن شال سبزی كمرش بود به غارت بردن حتی عمامه سرش بود به غارت بردن آنطرف تر سپرش بود به غارت بردن مادرش از نفس افتاد زبس داد كشيد خواهرش رو به مدينه شد وفرياد كشيد پبش زينب سر او را به سنان زد سنان با لگد بر دهنش خنده كنان زد سنان سيلی بر زينب غمديده چنان زد سنان غل و زنجير و طناب دست زنان سنان مادرش از نفس افتاد زبس داد كشيد خواهرش رو به مدينه شد و فرياد كشيد بر سر پيكر عريان حسين خنديدن بر نواميس مسلمان حسين خنديدن همه بر اشك يتيمان حسين خنديدن لحظه خواندن قرآن حسين خنديدن مادرش از نفس افتاد زبس داد كشيد خواهرش رو به مدينه شد و فرياد كشيد ناله مادر او بين هياهو گم شد معجر خواهر او بين هياهو گم شد دزد انگشتر او بين هياهو گم شد به خدا دختر او بين هياهو گم شد بمیره خواهرت سیدرضا تحویلدار

حضرت شاه علی عشق دلخواه علی تویی فتاح علی اسدالله علی وصی الله علی ولی الله علی وقتی که هیبت حیدرو دید کعبه برا علی سینه درید از همون اول خلقت خدا علی رو از همه سر آفرید حضرت مرتضی علی علی آیینه خدا علی علی قتال اشقیا علی علی حضرت شاه علی حسین عینی فرد

تو رو به اضطرار زینب،بیا آقا به قلب بی قرار زینب،بیا آقا به غربت مزار زینب،بیا آقا تو رو به لکنت رقیه بیا آقا به زخم صورت رقیه بیا آقا تو رو به غربت رقیه،بیا آقا دوباره باز،گدا در انتظار لطف شاهِ حاجت من،از تو فقط یه گوشه ی نگاهِ امشب فقط،امید من به دستای کریمت دستی بگیر از منی که پرونده ام سیاهِ به مشک پاره ی علمدار،بیا آقا تو رو به اون دو چشم خون بار،بیا اقا به طفل تشنه تشنه بین گهوار،بیا آقا تو رو به شاه بین گودال بیا آقا تو رو به اون پیکر پامال بیا آقا به مادری که رفته از حال،بیا آقا من اومدم،صدات زدم تو هم منو صدام کن یه کاری کن،بیا منو دوباره رو به رام کن تو رو قسم به خجلت سکینه از ابالفضل آقا منو،این اربعین زائر کربلا کن تو رو به قلب زار حیدر،بیا آقا به چهره ی کبود مادر،بیا آقا تو رو به خون میخ رو در،بیا آقا تو رو به پهلوی شکسته بیا آقا به محسن به خون نشسته بیا آقا به حرمت دو دست بسته ، بیا آقا بیا آقا حسین عینی فرد

خونجگر دیدتم مرثیه خوان قدر حسین غریب مادره حسن غریب پدر تنش پر از کبودیه زخمی و مسموم تره امام حسن غریب و از همه مظلوم تره دوره کردن گل پرپرشو جلو چشماش زدن مادرشو جان آقا جان جانان آقا هر چی دارم یکجا سنه قربان آقا عالی مقام محترم کریم آل کرم حسین شده بی کفن و حسن شده بی حرم یه روز میاد خاک بقیع پر از برو بیا میشه حسن غریب پدر حسین عینی فرد

منی که کربلا رو دیدم صحن امام رضا رو دیدم تو هر امام زاده رفتم ضریحو و بارگاه دیدم چه جور برم مدینه ولی حرم نبینم چه جور کنار قبر بی سایبون بشینم آقا کاش تو هم حرم داشتی آقا تو محتشم داشتی آقا کاش یه سایبون رو قبرت بود کاشکی یک نشون رو قبرت بود کجا برات بخونم روضه مادرت رو منی که کربلا رو دیدم صحن امام رضا رو دیدم تو هر امام زاده رفتم ضریحو و بارگاه دیدم چه جور برم مدینه ولی حرم نبینم چه جور کنار قبر بی سایبون بشینم آقا کاش تو هم حرم داشتی آقا تو محتشم داشتی آقا کاش یه سایبون رو قبرت بود کاشکی یک نشون رو قبرت بود کجا برات بخونم روضه مادرت رو منی که کربلا رو دیدم صحن امام رضا رو دیدم تو هر امام زاده رفتم ضریحو و بارگاه دیدم چه جور برم مدینه ولی حرم نبینم چه جور کنار قبر بی سایبون بشینم آقا کاش تو هم حرم داشتی آقا تو محتشم داشتی آقا کاش یه سایبون رو قبرت بود کاشکی یک نشون رو قبرت بود کجا برات بخونم روضه مادرت رو منی که کربلا دیدم سیدرضا تحویلدار

عمریه دیوونتم من گدای خونتم ای کریم اهل بیت سائل میخونتم حسن ع حسن ع صاحب کشور ما رهبر عرض وسما از توکربلا میخوام ببرم کرببلا و صلی الله علی الباکین الحسین ای که طعنه میزنی که نکن پیراهنو توقیامت یه نفر میگیره دست منو ای کریم اهل بیت حسین عینی فرد

صلح تو رکن قیام حسینه ذکر تو رمز دوام حسینه برای وصف اوصاف تو این بس حسنه حیدر امام حسینه از هر چی آقاست آقا ترینی استاد شیر ام البنینی ای جانم که شدم من حسنی ای جانم یا حسن عشق منی سنگ ازت خواستم طلا بهم دادی درد آوردم من دوا به من دادی سائل یک لقمه ون بودم ارباب کل دنیا رو یکجا بهم دادی عالم فقیرت بس که کریمی خوشبختم آخه تو زندگیمی ای جانم که گدای درتم حسنه حیدر امام حسینه حسین عینی فرد

یا حسین غریب مادر تویی ارباب دل من یه گوشه چشم تو بسه واسه حل مشکل من یه روزی میاد آقاجون که منم سگ تو باشم چشامو موقع مرگم زیر پات گذاشته باشم چشمامو موقع مرگم زیر پات گذاشته باشم آقا من خودم میدونم لایق این حرفا نیستم اما از شما چه پنهون از اهل زمونه خستم اما از شما چه پنهان از اهل زمونه خستم دل من عاشق میمونه دائم از شما میخونه منو میشناسی آقا جون من همونم اون دیوونه حسین غریب مادر حسین عینی فرد منو می شناسی آقا جون من همون همون دیوونه تموم مردم دنیا مارو میخونن دیوونه آره ما دیوونه هستیم بی خیال این زمونه آره ما دیوانه هستیم بی خیال این زمونه تا وقتی عشق به تو باشه اینا حرف و بهونه واسه عشق تو هلاکم این خطم ، اینم نشونه واسه عشق تو هلاکم این خط و اینم نشونه حسرت زیارت تو مونده تو این دل زارم کربلا تو تا نبینم آروم و قرار ندارم کربلاتو تا نبینم آروم و قرار ندارم یل کربلا اباالفضل قربون اون قد و بالات فدای خشکی لبهات فدای خشکی لبهات حسین غریب مادر حسین عینی فرد

بی تاب بی تابم از عشق مولا عشق مولا دارم با اذن زهرا عالم و آدم افتاده همه بر پای مادر عالم و آدم با مادر همه قربان حیدر الهی ای فلک دگر نگردی اگر دور سر حیدر نگردی الهی ای نفس بی یاد زهرا اگر رفتی به سینه بر نگردی ذکر اعجاز پیغمبر یا زهرا هوهوی شمشر حیدر یا زهرا سپر جان پیغمبر سر و جان مولا بود بلاگردون حیدر هم توی کوچه زهرا بود امیرالمؤمنین یا شاه مردان دل ناشاد ما را شاد گردان همین است و همین است و همین است فقط حیدر امیرالمومنین است الهی ای فلک دگر نگردی اگر دور سر حیدر نگردی الهی ای نفس بی یاد زهرا اگر رفتی به سینه بر نگردی هر لحظه که دست مادر می لرزه زانوهای مرد خیبر می لرزه حال و روز اهل خونه پریشون و گریونه از همون روزی که مادر قد خم برگشت خونه فلک دیدی چه خاکی بر سرم کرد به طفلی رخت ماتم در برم کرد الهی بشکنه دست مغیره میون کوچه ها بی مادرم کرد الهی ای فلک دگر نگردی اگر دور سر حیدر نگردی الهی ای نفس بی یاد زهرا اگر رفتی به سینه بر نگردی عشق مولا مجید بنی فاطمه

کی میتونه تو رو توصیفت کنه که همیشه گمی لا به لای شعر کی میتونه یکم از غمت بگه پای تو میلرزه دست و پای شعر تو حس خوب حرفای قدیمی تو خورشیدی تو دریایی نسیمی غبارو ذره و کمتر منم من تو زهرایی و رحمان و رحیمی منم امشب عزادارم ولی با رخصت بانو سلام ای مادر دنیا سلام ای حضرت بانو کی میتونه تو رو توصیفت کنه که همیشه گمی لا به لای شعر کی میتونه یکم از غمت بگه پای تو میلرزه دست و پای شعر تو حس خوب حرفای قدیمی تو خورشیدی تو دریایی نسیمی غبارو ذره و کمتر منم من تو زهرایی و رحمان و رحیمی منم امشب عزادارم ولی با رخصت بانو سلام ای مادر دنیا سلام ای حضرت بانو تو زهرایی مجید بنی فاطمه

ای که شجاعت آورد چهره به خاک پای تو بسته به خانه تا به کی دست گره گشای تو همچو جنین گرفته ای زانوی غصه در بغل خیز و ببین چه می کشد همسر با وفای تو من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان قال و مقال عالمی می خرم از برای تو لحظه به لحظه می برم بار غمت به دوش دل کوچه به کوچه می کنم جان سپر بلای تو گر چه قدم دو تا شده، تیغ نبرد ما شده گریۀ های های من نالۀ بی صدای تو تا نشود به موج غم یک سر موی از تو کم گام به گام و دم به دم محسن و من فدای تو دستم اگر شکسته شد در ره یاری ات چه غم باش که دارم آرزو سرشکنم به پای تو روی کبود من بود باعث رو گرفتم ماه گرفته رو شده، مهر خدانمای تو اینکه زشعر (میثمت) شعله زبانه می کشد مانده به نای طبع او ناله از نوای تو ای که شجاعت آورد مجید بنی فاطمه

سرمه چشمام، خاک پاهاتو، ماجرا داره دل من با تو اگر تو چشمام، نمه بارونه، به تو محتاجم، خدا می‌دونه خدا می‌دونه، نبودی، روز من سیاه می‌شد آخر راهی که می‌رم، عاقبت کجا می‌شد کِی دلم، دچار کربلا می‌شد صاحب قبر بی‌نشون، سلام مادر واسه زیارتت کجا بیام، مادر تو با این حالی که، پر از دردی ولی در حقم، مادری کردی اومدم بین نوکرات جا شم بلا گردون بچه‌هات باشم به تو محتاجم، مثل کویر به بارون خدا تا تو این راهی که می‌رم بشه جون من فدات به دعات جانمونم از شهدا یک نگاه کن به گریه‌هام، مادرم به تو دروغ نمی‌گن این چشام مادر صاحب قبر بی‌نشون، سلام مادر واسه زیارتت کجا بیام، مادر منو عاشق کرد، ماجرای تو، نوکری واسه پسرای تو گردنم رفته زیر دین تو، که گذشت عمرم با حسین تو خداروشکر که موهام سفید می‌شن تو روضه‌ها تموم فکر و خیالم شده، خاک کربلا فدای قربت خون خدا این تموم حرفم و خواهشم مادر یک کاری کن، منم شهید بشم مادر صاحب قبر بی‌نشون سلام مادر واسه زیارتت کجا بیام مادر سرمه چشمام مجید بنی فاطمه

در کوچه چه محشر شده سادات ببخشند اینگونه مقدّر شده سادات ببخشند این روضۀ ناموسی و این قصۀ کوچه تکرار مکرر شده سادات ببخشند دیوار که تقصیر ندارد به گمانم هر چه شده از در شده سادات ببخشند مادر که زمین خورده و بابا که شکسته ششماهه که پرپر شده سادات ببخشند مظلومۀ دنیاست ولی قاتل زهرا مظلومیِ حیدر شده سادات ببخشند دل سوخت ازین غصه که بین همه تقسیم ارثیّۀ مادر شده سادات ببخشند ارثیّۀ پهلوی لگد خوردهء مادر سهم علی اکبر شده سادات ببخشند گهوارهء ششماهۀ زهرا به گمانم وقف علی اصغر شده سادات ببخشند سهمیّۀ  رخسار کبودش به خرابه تقدیم به دختر شده سادات ببخشند البتّه رسیده است به او ارث ، اضافه چشمی که مکدر شده شده سادات ببخشند ظلمی که به زهرا شده ، تکرار به نوعی با زینب مضطر شده سادات ببخشند در شام خدا داند و زینب که به نیزه با سنگ چه با سر شده سادات ببخشند در کوچه مجید بنی فاطمه

همچین که بدن زهرا رو داره کفن میکنه چقدر سخته آدم عزیزشو بخواد صورتشو با کفن بپوشونه دید دست ورم کرده و شکسته رو کنار پهلوش قرار داد شروع کرد گره های کفن و بستن تا اومد گره آخرو بزنه صورت و بپوشونه نگاه کرد دید بچه ها آستین به دهان گرفتن خدا نیاره به آدم بگن بیا برا آخرین بار مادرتو نگاه کن فرمود بچه بیاین برا آخرین بار با مادرتون وداع کنید تا گفت بچه ها دویدند خودشونو انداختن رو سینه مادر یکی میگه مادر من حسنم یکی میگه مادر من حسینم اما یه نفر یه جوری صدا زد خودشو معرفی کرد که زمین و زمان با نالش گریه کردند یه وقت دیدن یه دختری اومد جلو گفت مادر من زینبم وداع آخر مجید بنی فاطمه