دفتر امام جمعه ساوجبلاغ

حضرت معصومه سلام الله علیها در بین نه افراد عادی فرزندان ائمه یعنی در بین امامزادگان شریف هم جزء شخصیت های کم نظیر عالم اسلام است ما بین امامزاده ها مثل حضرت معصومه شاید به عدد انگشتان دست هم نداشته باشیم یه شخصی محضر امام صادق علیه السلام رسید وجود مبارک امام صادق علیه السلام کنار گهواره ای نشسته بودند فرزندی خردسال تو این گهواره است امام صادق علیه السلام با این کودک حرف میزدن گفتن گفت و گو هایی اتفاق افتاد بعد وجود مبارک امام صادق علیه السلام فرمودن خداوند متعال به این نوزاد دختری عنایت میکنه این دختر در قم مدفون میشه هر کسی این دختر رو در قم زیارت بکنه بهشت براش واجب میشه سخنرانی مقام حضرت معصومه حجت الاسلام مختاری

اونایی که قم رفتن از طرف پارکینگ طبقاتی که وارد میشین میخواید برید حرم سمت چپتون قبرستان هست به نام قبرستان شیخان علمای بزرگی نزدیک به ششصد نفر از علما اونجا دفنن وسط این قبرستان یه گنبدی هست یه بارگاهی هست مال مرحوم میزرای قمی از علمای برجسته و بزرگواری که مردم که حضرت معصومه رو دارن میرن خدمت میرزای قمی حاجت میگیرن یکی از شاگردای میرزای قمی میگه تو عالم خواب بعد از فوت مرحوم میرزا میرزا رو در عالم خواب دیدن عرض ادب کردم خدمت استادم گفت و گو هایی بین ما رد و بدل شد از ایشون پرسیدم شما که اون عالم رو دیدید حقایق رو به شما نشون دادند جایگاه حضرت معصومه در حدی هست که قیامت حضرت معصومه بتونه اهل قم رو شفاعت کنه میگه مرحوم میرزای قمی به من فرمودن شفاعت اهل قم در قیامت به من میرزای قمی واگذار شده حضرت معصومه میتونه تمام عالم رو شفاعت کنه مقام شفاعت حضرت معصومه حجت الاسلام مختاری

دلگیرن دخترات عمو نازم میکرده با احتیاط چی بگم بابا از نامردا برات دلگیرن دخترات سنگینه مشتشون موی من مونده لای انگشتشون همه میزدن منو زجرم پشتشون سنگینه مشتشون روضه یابن شبیب دختر ترسیده دیده ای علی پورکاوه

حاجت به شرح آن نیست دردی که خود عیان است این اشک روی گونه شیرین ترین بیان است . از عشق یوسف مصر یک دل فقط جوان شد در خیمه ی‎ حسینی دل‎ ها همه جوان است . بالاترین عبادت شادی قلب زهراست شادی قلب زهرا ذکر ” حسین جان ” است . زهرا تمام ما را با اسم می ‎شناسد نزدیک درب هیئت چشم انتظارمان است . این سرخی بدن ‎ها یا این به سر زدن ‎ها از جهل سینه ‎زن نیست این رسم عاشقان است . اینجا گناه بخشند کوهی به کاه بخشند وقتی که پیرمردی با عشق روضه‎ خوان است . آهی کشید زینب در ماتم برادر این آه تا قیامت در سینه ‎ها نهان است دانلود روضه پیرم کردی حسین علی پورکاوه

زینب ِ آقای خراسان تویی تاج سرِ مردم ایران تویی   گُل به سر و روی تو از بام ؛ ریخت بر جگرم شعله غمِ شام ؛ ریخت   زینبِ قم ، تاجِ سرِ قافله تو نشدی همسفرِ حرمله   زینبِ قم ، پیش دو چشم ِ ترت دست نخورده به مویِ دلبرت   زینبِ قم ، دختِ علی پیر شد گوشة گودال ؛ زمین گیر شد   زینبِ قم ، رأسِ جدا دیده ای؟! نیزه به حلقومِ رضا دیده ای؟!   زینبِ قم ، دستِ تو دیده طناب ؟! راهِ تو افتاده به بزمِ شراب؟!   زینبِ قم ، پیش تو چیزی  نشد محضرتان حرفِ کنیزی نشد   زینبِ قم ، جانم اگر بر لب است دردِ من از بی کسیِ زینب است   عمة سادات گرفتار شد ناقه نشین ، واردِ بازار شد   عمة سادات به چشمِ ترش دید ، گِره خورده مویِ دلبرش   عمة سادات زمین گیر شد تا که بریدند گلو ، پیر شد   عمة سادات غرورش شکست نیزه به حلقوم حسینش نشست   عمة سادات به دستش طناب دیده اش افتاد به بزمِ شراب   عمة سادات چه چیزی شنید عصمتِ حق حرفِ کنیزی شنید دانلود روضه زینب آقای خراسان تویی علی پورکاوه

اگه من از زیارت زینب اینروزا جاموندم و محرومم دلم خوشه که بعضی از روزا مسافر حضرت معصومه ام کودک قلبم از کوچیکیام تو ازدحام این حرم گم شد دنباله قبر فاطمه بودم دیدم دلم دربدر قم شد صدات کردم صدام کردی من و تو عاشق امام رضا کردی کوچه به کوچه اب و جارو شد خونه به خونه دل توی دل نیست تازیر محملت پره گل شد ناقه تو دیگه توی گل نیست اخه برا چی پس تو گریونی نامحرمی که توی این شهر نیست کسی به قامتت نخندیده کسی تو این دیار باتو قهر نیست چه گریونی چه گریونم بیاد زینب افتادی میدونم گریه نکن تورو خدا خانوم کسی که قلبتو نداد ازار چرا تنت به لرزه افتاده تورو نبردنت توی بازار سختی کشیدی اما بی بی جان روسری رو سرت هنوز مونده غم دیدی اما محترم بودی کسی تورو تو شهر نچرخونده برازینب پریشونم 2 پریشونه پریشونه پریشونم ی قلب مبتلا تو این سینس مریضمو دوام ابلفضله سینه ما سینه زنا وقفه موقفه اقام ابالفضله ارمنیا میان در خونت بس که تو دردارو دوا کردی هرچی گره به کارمون افتاد با دستای بریده وا کردی دلم ماله ابالفضله دله تنگم دنباله ابالفضله ابوفاضل ابوفاضل دانلود مداحی مسافر حضرت معصومه علی پورکاوه

تو این شلوغیا می زنم تو رو صدا کریمه اشفعی لنا باز من و هوای تو صحن باصفای تو می خونه دل برای تو آروم آرومم چقده خوشحالم که گدای حضرت معصومه م عمریه وقف روضه های حضرت معصومه م آروم آرومم چقدر این خوبه که توی روضه ت حرفی اصلا از غارت معجر نیست صحبتی از نیزه ها و سنگ و سر برادر نیست چقدر این خوبه ای بی وفا دنیا کسی که هیچ کس سایه شو حتی ندیده بود یک بار زینبو با نامحرما بردن به طرف بازار ای بی وفا دنیا شبیه کابوسه اونی که آتیش میزنه ما رو روضه ی ناموسه وقتی جلو نامحرما زینب رگاتو می بوسه شبیه کابوسه حسین اباعبدالله حسین اباعبدالله توی این شلوغیا میزنم تو رو صدا علی پورکاوه

گریه می کنم برا خواهر امام رضا تا باز شه راه کربلا ای صفای زندگیم سفره دار از قدیم بیاید همه سلام بدیم سلام بی بی من کبوتر رو گنبد طلام بی بی گدای برادرت امام رضام بی بی سلام بی بی دوسِت دارم تو ملیکه ی اریکه ی دل مایی برای ما جلوه ی مزار زهرایی دوسِت دارم فدای تو کرم تو مثل قطره های بارانه حرم تو رو میگن دمشق ایرانه فدای تو یا حضرت معصومه یا حضرت معصومه تو این شلوغیا می زنم تو رو صدا کریمه اشفعی لنا باز من و هوای تو صحن باصفای تو می خونه دل برای تو آروم آرومم چقده خوشحالم که گدای حضرت معصومه م عمریه وقف روضه های حضرت معصومه م آروم آرومم چقدر این خوبه که توی روضه ت حرفی اصلا از غارت معجر نیست صحبتی از نیزه ها و سنگ و سر برادر نیست چقدر این خوبه ای بی وفا دنیا کسی که هیچ کس سایه شو حتی ندیده بود یک بار زینبو با نامحرما بردن به طرف بازار ای بی وفا دنیا شبیه کابوسه اونی که آتیش میزنه ما رو روضه ی ناموسه وقتی جلو نامحرما زینب رگاتو می بوسه شبیه کابوسه حسین اباعبدالله حسین اباعبدالله گریه میکنم برات خواهر امام رضا علی پورکاوه

عالم و بی قرار میکرد شیر و علی شکار میکرد مولا یکی دیگه رو میزد یکی دیگه فرار میکرد علی یا علی، ناصر النبی قاهر و العدو، والی الولی علی یا علی، تا که اومدی مرحب و زدی، بی معطلی بسم رب المحشر مرحبا یا حیدر میزنی از تن سر میکنی از جا در طوری که انگار در نداشته اصلا خیبر به غزوه اُحُد خدا هم به حیدر افتخار میکرد وقتی که خونِ دشمنا رو حلال ذوالفقار میکرد میرسه صدا، جبرئیل ندا داده لافتی، غیرِ مرتضی علی یا علی، السلام و یا مخصوصِ به، خیرالنساء رزم تو تشبیه روز قیامت شد لشکری مبهوتِ این همه قدرت شد زدی یک ضربه دشمنت دوتا قسمت شد دانلود مداحی عالمو بیقرار میکرد علی پورکاوه

و قبرهُ فی قلوب من والا تو دلم داری حالا، کربلا حسن و صبرهُ فوق صبر ایوبه با تو عاشقی خوبه، عشقنا حسن سید رؤیایی من حضرت زهرایی من علت آقایی من حسن جانم سایه رو سرم داری، عادت کرم داری جا توی دل کلِّ، عرب و عجم داری تو که فدایی هات، از ما بهترم داری ابوفاضل و داری، علی اکبرم داری یا کریم اهل بیت بین مردم عزتی که من دارم از امام حسن دارم، با مرام حسن لعن اون که یا مُذِل بهت گفته از لبم نمیوفته، یا امام حسن عشق من از روز ازل میگم سلام الله علی الـ فاتح میدان جمل حسن جانم از بالا ندا اومد، از عقب صدا اومد نغمه های تکبیر از، شه لا فتی اومد شیر مرتضی رفت و، شتر جمل افتاد که اصلا نفهمیدن، حسن از کجا اومد یا کریم اهل بیت مداحی وقبره فی قلوب من والا علی پورکاوه

یادش بخیر موی تو را شانه میزدم افتاده دست شمر همه خاطرات من فطرس کجاست حق پرش را ادا کند اینان تو را به معرض گرما گذاشتند پایی که بر عبای شریفت نهاده اند اول به روی چادر زهرا گذاشته اند روضه یادش بخیر موی تو را شانه میزدم علی پورکاوه

دیده بر راهم و با گریه کمی آرامم محتضر ،خسته ،از این بی کسی ایامم ازهمان کودکی ام روزی من هجران شد چهارده سال هم از وصل پدر ناکامم از تو یک نامه فقط مانده برایم چه کنم؟ شده تسکین به همین نامه کمی آلامم چقَدَر خوب شد اینجا سروکارم افتاد میهمانِ قم و این سلسلۀ خوش نامم چشم ناپاک نیفتاده سوی محمل من فکر آوارگی زینبو شهرِ شامم جز سلام ،  از همه یک بی ادبی نشنیدم دیده بر راهم و با گریه کمی آرامم علی پورکاوه سرِبازار ندادست کسی دشنامم داغها دیدم اگر بی کس و تنها نشدم دست بسته سرِ هر کوچه تماشا نشدم عزتم را نشکستند خیالت راحت غیرتم را نشکستند خیالت راحت پَرِ خاکی ننشسته است روی چادر من حرمتم را نشکستند خیالت راحت مثلِ کوفه وسط خطبۀ من کف نزدند صحبتم را نشکستند خیالت راحت دست بر سینه مودب همه ره وا کردند شوکتم را نشکستند خیالت راحت با لگد باز نکردند درِ بیت النور خلوتم را نشکستند خیالت راحت قم کجا شام کجا غربت سادات کجا سرِ بر نیزه و دروازۀ ساعات کجا دیده بر راهم و با گریه کمی آرامم علی پورکاوه دخترِ فاطمه ! بازار! خدا رحم کند چادرِ پاره و انظار خدا رحم کند ما که از کوچه فقط خاطرۀ بد داریم شود این حادثه تکرار خدا رحم کند یک و زن و قافله و خندۀ نامحرم ها بر اسیران گرفتار خدا رحم کند یک شبه پیر شدی یا زتنور آمده ای یک سر و این همه آزار خدا رحم کند نیزه داران همه مستند نیفتی پایین حنجرت خوب نگه دار خدا رحم کند گیسویت کم شده و این جگرم میسوزد بر من و زلف ِ خم یار خدا رحم کند ظرفِ خاکسترِ یک عده هنوز آتش داشت شعله افتاد به گلزار خدا رحم کند دست انداخت یکی پرده محمل را کَند جلویِ چشم علمدار خدا رحم کند راهمان از گذرِ برده فروشان افتاد این همه چشمِ خریدار خدا رحم کند زنی از بام صدا زد که کدام است حسین نوبت من شده این بار خدا رحم کند یک نفر گفت اگر بغض علی را داری سنگ با حوصله بردار خدا رحم کند شاعر : قاسم نعمتی دیده بر راهم و با گریه کمی آرامم علی پورکاوه

دختر شهید میگه رفت کلاس اول بعد میگه از مدرسه اومد یه نگاهی کرد گفت مادر گفتم جان مادر گفت زودی منو ببر سر مزار بابام با بغض دیدم دختر شهید رفت بالا سر قبر باباش با انگشتش هی میگفت بابایی امروز همه با بابا هاشون اومده بودن مدرسه تو پس کجا بودی دستتو بگیرم بابایی حالا اومدیم خونه یکی از پیراهن های شهیدو برداشت از دم آستین یه گره ای زد انداخته بود دور گردنش میگفت دلم برا بغل کردنت تنگ شده بابا روضه بابایی دلم میخواد بغلت کنم علی پورکاوه

ای سایه ی بالا سرِ خواهر برادر ای جانِ از جانِ خودم بهتر برادر خواهر همان احساس مادر بر برادر دارم برایت می شوم مادر برادر ای سوره چشمی بر منِ آیه بیانداز یعنی نگاهی هم به همسایه بیانداز یك بارِ دیگر بر سرم سایه بیانداز بر خواهرانش سایه دارد هر برادر چیزی به غیر از چشم تر دارم ندارم از گوشه ی زندان خبر دارم ندارم اصلاً نمی دانم پدر دارم ندارم دیدم كمالاتِ پدر را در برادر از جانب زُلفت صبایی می فرستی؟ با التماس من دعایی می فرستی؟ دارالشِفای من دوایی می فرستی؟ افتاده ام در گوشه ی بستر برادر! روضه ای سایه بالا سر خواهر برادر علی پورکاوه اینجا مسیرِ كوچه ها خوب است خوب است وقتی نگاهِ مردها خوب است خوب است حالا كه احوالِ رضا  خوب است خوب است از بس فنا گردیده ام من در برادر در كوچه ها با حالِ بیمارم نبردند وقتی رسیدم، سمتِ بازارم نبردند این معجری را كه سرم دارم نبردند اینجا چه شأنی دارد این معجر برادر ای كاش مرغی را كسی بی پَر نبیند جسمِ برادر را كسی بی سر نبیند هر كس ببیند كاش كه خواهر نبیند افتاده روی تلِ خاكستر برادر نه تو جسارت دیده ای نه من جسارت نه تو اسارت دیده ای نه من اسارت نه تو به غارت رفته ای نه من به غارت پس ما دو تا قربانِ آن خواهر برادر با نیزه ای تا شاه را از حال بردند یك یك تماماً رو سوی اموال بردند هر آنچه را كه بود در گودال بردند تسبیح، عبا، عمامه، انگشتر برادر شاعر : استاد علی اکبر لطیفیان روضه ای سایه بالا سر خواهر برادر علی پورکاوه

یه آقایی از خوبان بود تو قم یه توسلی به امام زمان داشت دائم توسل میکرد و بهش داده نمیشد اون چیزی که میخواست یه گله کرد گفت یا صاحب الزمان شما هم به فکر ما نیستید تو یه حالتی خواب بود حضرت رو دید امام زمان عجل الله بهش فرمود فلانی ما به فکر نیستیم؟ تو بچه نبودی از فلان جا افتادی پایین گرفتیمت تو فلان مشکل گیر نکرده بودی ما ردش کردیم تو فلان بن بست نبود که ما مشکلتو حل کردیم دانلود سخنرانی بن بست استاد عالی

همه ما ها که هیچی همه ایران همه مسلمونا نماز نخونن به قول خودمونی خدا ککش هم نمی گزه نه از خدایی خدا کم میشه ما نماز نخونیم نه نماز بخونیم به خدایی خدا اضافه میشه اما یه نفر تو این عالم استثنا است وقتی می خواد بره سر سجاده خدا به ملائکه میگه نگاه کنید به حبیبه من زهرا حبیبه من محمد نوروزی

فقط دعای کسی مستجاب می گردد که قوت غالبش اینجا شراب می گردد . غلام همّت آنم که زیر چرخ کبود غلام قنبرش عالیجناب می گردد . نگاه حضرت ساقی به هر کسی افتاد اگر چه ذرّه ولی آفتاب می گردد . به یُمن جوهر عشق علی و اولادش گناه هر چه که باشد ثواب می گردد . خوشا به حال کسی که شبیه ابراهیم در آستان حسینش مُجاب می گردد . نشان دهید به مستان که دور قبر قمر هنوز هم که هنوز است آب می گردد . به هر دری که رسیدی و قفل بود ؛ نترس به نام نامی او فتح باب می گردد . نجف نرفته چه می فهمد این حقیقت را که کعبه دور سر بوتراب می گردد آب کربلا احمد علوی

من ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی بگیر از دلم یه سراغی چه فراقی چه فراقی دوری و دوستی سرم نمیشه و هیچ کجا واسم حرم نمیشه و از تو دورم باورم نمیشه و دارم میمیرم کربلا واسم ضروریه حسین اربعین اوضاع چجوریه حسین کار من امسال صبوریه دارم میمیرم من ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی بگیر از دلم یه سراغی چه فراقی چه فراقی جوونیم فدا سر ساقی چه فراقی چه فراقی آرزومه راهی مشایه شم کربلایی شم باهات همسایه شم پرچم سرخت باشه آسایشم آروم جونم این روزا عطر اقاقی رو می خوام تلخی چای عراقی رو می خوام گریه تو صحن ساقی رو می خوام آروم جانم من ایرانمو تو عراقی محمدحسین پویانفر

شما ماه تو آسمون میبینید الان آره اگه ماه بوده غروب کرده رفته نصف شب ماه که نیست اول ماه تا سوم و چهارم تا پنجم و ششم ماه نیست کی گفته خرابه روشن بوده دستای کوچیکشو گذاشت رو پیشونیش نه این پیشونی بابام نیست اینجوری نبوده دستاشو پایین تر آورد رو گونه های بابا گونه هاش قشنگ بود هزار بار بوسیدم به لباش که رسید گفت دندونای بابام مرتب بود چرا دندوناش جا به جا شده خرابه محمد نوروزی

مادرش آمده گودال نچرخان بدنش استخوان های گلویش ز قفا ریخت بهم با ترک های لبش با نوک پا بازی کرد همه ی صورت او با کف پا ریخت بهم.. كمتر بر این غریب بدون كفن بزن این ضربه ی دوازدهم را به من بزن هر آنچه داشت رفت دگر جستجو نكن اینقدر این شهید مرا زیر و رو نكن مگر نبود مسلمان كه اینچنین زده اند بلند مرتبه شاهِ مرا زمین زده اند قبول كن كه شبیه حصیر افتادی قبول كن ته گودال گیر افتادی مخواه تا كه سر من به گریه بند شود بگو چكار كنم از تنت بلند شود بگو چه كار كنم آب را صدا نزنی بگو چه كار كنم تا كه دست و پا نزنی بگو چكار كنم از تو دست بردارند برای پیكر تو یك لباس بگذارند میان گریه ی من این سنان چه می خندد دهان باز تو را نیزه دار می بندد آهای شمر عبا را كسی ربود برو بیا النگوی من را بگیر و زود برو برای غارت پیراهنت بمیرم من چرا لباس ندارد تنت بمیرم من قرار نبود بیفتی و من نگاه كنم و یا كه گریه به كوپال ذوالجناح كنم مگر نبود مسلمان که اینچنین زده اند بلند مرتبه شاه مرا زمین زده اند دیگه نگاه نکن صابر خراسانی

باب مفتوح راحت روح کشتی تو ناجی کشتی نوح شاه شاهان روح ریحان آیه های مدح تو گفته قرآن ای حسین جان همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی **** منبع نور خالق شور به دو عالمی حسین امپراطور ماه تابان جان جانان میرسم تو روضه تو به رضوان ای حسین جان همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی چه زیان تو رو که من هم برسم به آرزویی **** صاحب فضل کار تو بذل همه زندگیم فدات یا ابالفضل نور الانوار خیر الاذکار توی کربلا شدی خوده کرار ای علمدار دل و دین و عقل و هوشم همه را به آب دادی ز کدام باده ساقی به منه خراب دادی

خورشیدی و جبریل کند نوکریت را سخت است ببینم غم بی یاوریت را در عرش ملائک همگی جامه دریدند بردند چو عمامه يِ پیغمبریت را ای قاری من صوت تو تغییر نموده این نیزه گرفته نفس حیدریت را از سنگ زنان من گله مندم که برادر آشفته نمودند رخ مادریت را نابود شود عالم اگر مُطَلِع گردد یک ذره از آن داغ علی اکبریت را با دست گرفتم جلوی چشم رقیه بر نیزه نبیند سر خاکستریت را افسردگی علی پورکاوه

هی دامن عمه رو کشید صدا زد عمه سه شبانه روزه چیزی نخوردم آی زن هی نون و خرما نفرست بر ما صدقه حرامه خانوم صدقه نیست نذره من بیست ساله پیش یه مریضی لا علاج داشتم نذر کردم یه بار دیگه اون آقایی که منو خوب کرده ببینم من چند سالی کنیز خواهرش بودم اگه به آرزوت رسیدی چه کار میکنی گفت خانوم چی داری میگی گفت پیرزن من زینبم خانوم به من اطمینان بده اون زینب بدون حسین جایی نمیرفت انگشت اشاره رو خانوم زینب بالا برد چشمت روشن حسینو رو نی تماشا کن سری به نیزه بلند است در برابر زینب صدقه امین قدیم