هیئت الرضا تهران

تو به زینب گفتی سر شاهانه دختر حیدر باش ولی مردانه کاش اباالفضل باشه ببینه وقتی میری میجنگی با ابن مرجانه بگو بسم الله من دختر علیم جای مولا روی منبر علیم اگه میدون میرفتم تو کرببلا همه فکر میکردن پسر علیم پسر علیم پسر علیم چادرم روی سر خود زره علیه خطبه روی منبر ز حنجر علیه تو به زینب گفتی ای ملک بانو دختر زهرایی بایدم خانوم همیشه پایین پات بزنه زانو پا بزاری روی زانوی قمرم تا بگه به عباس مادرت پسرم تو ببینی سقا رو بگی به خدا منو میندازی یاد علی پدرم پدرم پدرم دل عالم مست یه عقیله و قمره ذکر ما پیوسته یه عقیله و قمره هستیمون از هست یه عقیله و قمره بنی هاشم دست یه عقیله و قمره یاعلی گفت و هوش از عدو رفته تو به زینب گفتی عبدالرضا هلالی

میرسید هر کسی از راه میزد تو رو قربه الی الله میزد با لبای تشنه از حال رفتی تو سراشیبی گودال رفتی وحوش صحرا هم گریه به تن صد چاکت کردند زینت دوش پیغمبر دهاتیا خاکت کردند ویلی ویلی علی الحسین ابن علی ویلی ویلی علی الحسین ابن علی میرسید هر کسی از راه میزد تو رو قربه الی الله میزد با لبای تشنه از حال رفتی تو سراشیبی گودال رفتی وحوش صحرا هم گریه به تن صد چاکت کردند زینت دوش پیغمبر دهاتیا خاکت کردند ویلی ویلی علی الحسین ابن علی ویلی ویلی علی الحسین ابن علی قربه الی الله عبدالرضا هلالی

گرفتارم گرفتارم ابوالفضل گره افتاده در کارم ابوالفضل   دعایی کن دوباره چند وقتی هست هوای کربلا دارم ابوالفضل   منو یک درد و یک اندوه رایج وقیم روز اعلام نتایج   بدون دست های مهربانت چه خواهم کرد یا باب الحوائج   تمام کربلا در خون نشسته نگاه خیمه ها در خون نشسته   زمین و اسمان از لاله پر شد تن خون خدا در خون نشسته   امان از ماجرای پیکر تو امان از سر گذشت حنجر تو   تنی ماند و سری بر روی نیزه ها رفت بماند قصه ی انگشتر تو گرفتارم اباالفضل عبدالرضا هلالی

پرچمی بر قله عالم زدند زینبیون پادشاه عالمند عقیله العرب زینب ...  عقیله العرب زینب ...  عقیله العرب زینب ... در کمند عشق زینب منزلم نام او ذکر تپش های دلم در حریم غرب او پر میزنم یا حسین میگویم و در میزنم ذکر تسبیح ملک یا زینب است سفره غم را نمک یا زینب است عشق را تنها محک یا زینب است پایه های نه فلک یا زینب است کربلا یه عشق و یک سر زینبیست به که عباس دلاور زینبیست عاشقان زهرای اطهر زینبی است بی گمان ساقی کوثر زینب است هرچه میبینم به عالم زینبیست فاش میگویم خدا هم زینبیست ذکر طوفانی ... وای حسین ... وای حسین ... پرچمی بر قله عالم زدند عبدالرضا هلالی

دعای خیر تو بود که شیعه حیدرم فاطمه ای مادر مدافعان حرم فاطمه شاه بیت هر شعر حماسی تویی معلم مکتب علی شناسی تویی شد خاک کربلا وطن و سرزمین من سرمایه محبت زهراست دین من زهره‌ی هفت آسمان روشنی خاک تویی ریشه لولاک و ما خلقت افلاک تویی حجت حق گشته بر کا حجج فاطمه نوشته بر پرچم روز فرج یا فاطمه نام تو از ازل شده نقش جبین من سرمایه محبت زهراست دین من با تو به سر منزل عشق و جنون میروم روز جزا همره فاطمیون میروم همسر شیر خدا مادر کرببلا شد پسر ارشدت کریم آل عبا امضا بزن به تذکره اربعین من سرمایه محبت زهراست دین من کوثر قرآنی و روح عبادات تویی ام ابیهایی و مادر سادات تویی به ملک دل تا ابد محبتت حاکم است کنیز تو مادر ماه بنی هاشم است قلبم رکاب و عشق علی شد نگین من سرمایه محبت زهراست دین فاطمه شاه بیت حق عبدالرضا هلالی

دل دریا رو خون کردی ای سقای تشنه دیگه من روضه میخونم با این لب های تشنه بمیرم علم افتاد رو زمین خواهرم افتاد گمونم مادرم عباس به کنار تو بوده دیدی حالا میگفتم من رخ زهرا کبوده دل من بیقراره شده مشک تو پاره دیگه بین غل و زنجیر میره زینب اسارت دیگه گوشواره و خلخال و معجر میشه غارت امون از دل زینب داغ تو قاتل زینب گمون مادرم عباس به کناره تو بوده دیدی حالا میگفتم من رخ زهرا کبوده دل من بیقراره شده مشک تو پاره دیگه بین غل و زنجیر میره زینب اسارت دیگه گوشواره و خلخال و معجر میشه غارت امون از دل زینب داغ تو قاتل زینب دل دریارو خون کردی عبدالرضا هلالی

یه خیابون نم بارون دوتا گنبد دوتا ایوان دل مجنون چشم گریون یه پریشون زیر بارون دل شد مبتلات هستیمون فدات یک کلام آقا میمیرم برات مولانا حسین مولانا حسین تبِ حسرت یه زیارت شبِ جمعه با یه مادر غم غربت بوی تربت پایین پا علی اکبر عشقت جونمِ هیئت خونمه محشر تو بگو بی بی اومده مولانا حسین مولانا حسین جلو خواهر جلو مادر یه برادر ته گودال تیغ و حنجر گل پرپر تیغ و حنجر گل پرپر تن بی سر تن پامال خنجر رو کشید مادرت رسید دست و پا زدی خواهرت رسید مولانا حسین مولانا حسین یه خیابون نم بارون عبدالرضا هلالی

هرکه جز در بغلت جان بدهد ناکام است هرکه نامی روی قبرش بخورد گمنام است توبه حر ریاحی به همه ثابت کرد هرکه طوفان زده عشق تو شد آرام است جان به قربان کریمی که کرم زنده به اوست پسر شیر خدا و پدر ایتام است سعیم این است که فقیرانه به خدمتم برسم دست خالی گدا مستحق اکرام است بوسه بر تربت اعلای تو مستم کرده عوض خاک تو انگار لبم بر جام است اربعین موسم حج است خدا میداند راهپیمایی ما ترجمه احرام است حرف حق است نه شک است نه شرک است نه کفر سجده کردن به حسین ابن علی اسلام است طوفان زده عشق تو عبدالرضا هلالی

خرابیم و خراباتی همه شب زنده دار امشب همه عاشق ، همه مجنون به مستی بی قرار امشب بیا ای سوت دل ساقی ، به مستی بی ملالم کن خدایا امشب این می را ، حلالم کن حلالم کن به یادش باده مینوشم که با دردش هم آغوشم به یک جرعه به صد جرعه نشد دردش فراموشم غریبی موند و تنهایی از این غربت دلم تنگه بیا ساقی پناهم ده که سقف آسمون سنگه مبادا ای رفیق امشب نگیری ساغر از ساقی نمیدونی چه کوتاهه شب مستی و مشتاقی خدایا درد عشق امشب تو قلبم آشیون کرده به می محتاج محتاجم که می درمون هر درده خرابیم و خراباتی عبدالرضا هلالی

متن مداحی : سلام الله علیک یا امین الله فی ارضه بهشت قدر یه لحظه تو نجف بودن نمی ارزه اگه خاکم اگه خارم اگه هیچم اگه پستم غلام بن غلام بن غلام بن علی هستم جانم به سلطان نجف دارم من عزت از علی اربعین زوار الحسین میگیرم رخصت از علی حسینی ام منو دریاب منو دریاب علی الارباب علی مولا علی مولا علی مولا علی مولا تو سلطان سلاطینی تویی که جان و جانانی خلاصه میشود آقا در عشق تو مسلمانی عجب حلوی قندی تو امیر بی گزندی تو عجب ماه بلندی تو که گردون را بگردانی ای سایه ی روی سرم دلتنگم دلتنگ حرم ای سایه ی روی سرم دلتنگم دلتنگ حرم دوست دارم دوست دارم تو رو بیشتر از پدر مادرم با این اشک و با این روضه خدا ما رو بیامرزه حسین جانم حسین جانم حسین جانم حسین جانم سلام الله علیک عبدالرضا هلالی

بنویسید شدم پیر اباعبدالله نوکری پیر، به تعبیر اباعبدالله بنویسید که از کودکی‌ام تا حالا بوده‌ام پای به زنجیر اباعبدالله طفل جانم که چنین شیر شده در پیری خورده در کودکی‌اش شیر اباعبدالله شیر مهر پسر فاطمه را در کامم در ازل ریخت علمگیر اباعبدالله روز و شب در پی برپایی بزمش هستم فکر و ذکرم شده درگیر اباعبدالله سرنوشتم چو حبیب بن مظاهر انگار گره خورده است به تقدیر اباعبدالله به گمانم که شبی پای عَلَم می‌میرم چشم در چشم به تصویر اباعبدالله آخرش روز دهم جان مرا می‌گیرد روضۀ سخت و نفسگیر اباعبدالله بنویسید شدم پیر اباعبدالله عبدالرضا هلالی

لب های عطشناک تو آغاز حیات است دین است یقین است ، عروج از صلاة است با نبض تو باید بتپد قلب جهانی نبضی که نمایانگر محیا و ممات است خورشید حضورت، بقی اللیل و نهار است هر روز فلک از اثر نور تو مات است تنها نه زمین بلکه نگاه نگرانت آیینه بالندگی کل کُرات است شش گوشه مگو، کعبه مقصود همین جاست إحرام ببندید که رمی جمرات است لبیک بگویید که سُکّان سماوات بر عرشه این کشتی جان بخش نجات است گهواره موسی ست که با بالش خونین افتاده به امواج پریشان فرات است این بانگ حسینی که رسیده ست به عالم دعوت به ستم سوزی و إحیای زکات است تکرار صدای عطش آلود تو در باد تا جمعه موعود ، مناجات سمات است بر منبر دلها چه غریبانه نشسته است این خطبه جانسوز قتیل العبرات است لب های عطشناک تو عبدالرضا هلالی

غوغای حرم، ذكر ابالفضله سربند و علم، ذكر ابالفضله عیسی مرده رو جون میده با یك دم اون دم همه دم، ذكر ابالفضله علمداره، سپه داره جهانگیره، جهانداره شیر سرخ عربستان پسر حیدر كراره ابالفضل دریای ادب، خدا خریدارت من تشنه لب مشك گوهربارت ای شاه عرب صاحب تاسوعا دست علی یارت حق نگهدارت قسم میدم، به سقایی، به سودایِ، ثریایی منو كربلا ببر از كرم حضرت زهرایی ابالفضل طوفان نبرد حضور عباسه بازوی حسین و زور عباسه علقمه قلمروی ابالفضله درتصرف عبور عباسه عجب داره، دوتا حیدر، تو یك لشگر دو طوفنده، دو جنگاور میرن از میمنه تا میسره عباس و علی اكبر ابالفضل دید وكاندر درحرم خسرو خوبان همه شان سینه زنان موی كنان موی پریشان دل بریان سوی عباس شتابان كه عمو جان چه شود قطره ی آبی برسانی به لب سوختگان شیر سرخ عربستان وزیر شه خوبان پسر مظهر یزدان كه بُدی صاحب حلم و ادب و بیرق و سجاده و سیف حشم اندر رقمش بالقب ماه بنی هاشم و عباس علمدار سپه دار جهانگیر جهاندار قد علم كرده پس مردی و مردانگی ات كه عموی تو نمرده دهمت آب اگر آب بود قیمت جان غوغای حرم عبدالرضا هلالی

درسته راهو گم کردم ولی تو رو به راهم کن من عشقو با تو فهمیدم دوستت دارم نگاهم کن مگه یادم میره آقا که از مادر چه شب هایی حسین جانم حسین جانم شنیدم جای لالایی حسین جانم حسین جانم مثل حر و مثل مسلم مثل جون و مثل عابس الهی نوکری من در خونه ت بشه خالص منم یه فرصت دیگه می خوام مثل زهیر از تو کریمی رو تو این عالم نمی شناسم به غیر تو حسین جانم حسین جانم تو کل این جهان آقا ندیدم من شبیه تو یه دنیا خاطره میشه یه بوسه از ضریح تو . محرّم کعبه ی قلبم برای تو سیاهپوشه . فدای اشک چشمایی که می ریزه رو شیش گوشه . جنون پای تو و عشقت باید اصل وجودیم شه به من هم حق بده آقا به زوّارت حسودیم شه . حسین جانم حسین جانم . تویی تنها کس و کارم به عشق تو بدهکارم . چه تعبیر قشنگیه دوستم داری دوستت دارم . حسین جانم حسین جانم . شده ورد لبم هر روز شده ذکر لبم هر شب . سلام الله علیک یا اخ العباس ؛ اخ الزینب . برای کربلای تو دل عاشق شده آواره . برات من تو دسای اباالفضل علمداره . درسته راهو گم کردم ولی تو رو به راهم کن . من عشقو با تو فهمیدم دوستت دارم نگاهم کن . مگه یادم میره آقا که از مادر چه شب هایی . حسین جانم حسین جانم شنیدم جای لالایی . حسین جانم حسین جانم . مثل حر و مثل مسلم مثل جون و مثل عابس . الهی نوکری من در خونه ت بشه خالص . منم یه فرصت دیگه می خوام مثل زهیر از تو . کریمی رو تو این عالم نمی شناسم به غیر تو . حسین جانم حسین جانم درسته راهو گم کردم عبدالرضا هلالی

ارباب گدای دربارم به تو بدهکارم خیلی دوست دارم کاش خوبیهات تلافی کنم دور شش گوشه طوافی کنم چی میخوام غیر حرم از خدا اربابم من رو ببر کربلا ارباب گدای دربارم به تو بدهکارم خیلی دوست دارم کاش بوی اسفند و پرچم بیاد کاش زود تر ماه محرم بیاد تنها یک حاجت دارم همین کربلا امسال بیام اربعین ارباب گدای دربارم به تو بدهکارم خیلی دوست دارم ارباب گدای دربارم عبدالرضا هلالی

هر دم علی اسمت رو گفتم حس کردم علی با آسمونیا می گردم علی هر دم علی دیدم تورو گل بودی و علی بوییدم تورو با تربت الحسین بوسیدم تورو دیدم تورو جانم علی جانم علی ای جانم علی مردی علی غوغای دستمال زردی علی صفین رو زیر و رو میکردی علی مردی علی مکتب شدی کاووس عبدود تا مرحب شدی تو شام و کوفه دیدن زینب شدی مردی علی جانم علی جانم علی ای جانم علی هر دم علی عبدالرضا هلالی

راه مرتضی بهترین راهه هر کی بی ولایته گمراهه هر مدافع حرم زینب لشکر علی ولی اللهه دستمه به دامن سلطانم با تو محکمه دین وایمانم باز بسته شد دفتر عمرت تو کعبه و مسجد علی جانم قلب من شده حرم مولا روی لب من قسم مولا حق پدری گردنم داره حیدریم از کرم مولا عشق تو مسیر و هدف میشه دلها پر شور و شعف میشه ایوون بقیع عاقبت مثل ایوون طلای نجف میشه ای جلوه ی تو شده نور ماه از رمز و راز خدا آگاه وقتی در خیبر و می کندی میگفت پیمبر به تو ایوالله تنها دلیل عزته حیدر شیعه بوده در خدمت حیدر پای احدی وا نخواهد شد به مملکت حضرت حیدر شاه عرصات یا علی مولا میزان و صراط یا علی مولا ذکر ناخدا و همه اهل کشتی نجات یا علی مولا جانم امیرالمومنین حیدر با اذن تو ای شاه دین حیدر موکب به موکب می رویم امسال پای پیاده اربعین حیدر راه مرتضی بهترین راهه حسین سیب سرخی

با تو که باشم به خدا حالم بهتر میشه ثانیه ثانیه بهت عشقم بیشتر میشه فکرشم نکن یه روز که جدا بشم ازت از تموم زندگی من تو رو میخوام فقط دار و ندارمو به تو بدهکارم میدونی که چقدر تو رو دوست دارم پدر و مادرم فدای تو حسین خودمو میکشم برا تو حسین فکرشم نکن یه روز که جدا بشم ازت از تموم زندگی من تو رو میخوام فقط با تو که باشم حسین سیب سرخی

مولا علی فرموده در کلامش هر کس به وقت یاری امامش تیغش بماند خفته در میانش با دشمنان باشد الدوامش هستیم با ولایت تا لحظه شهادت مولا علی فرموده در کلامش هر کس به وقت یاری امامش تیغش بماند خفته در میانش با دشمنان باشد الدوامش هستیم با ولایت تا لحظه شهادت هستیم با ولایت مهدی رسولی

یا قاهر العدو و یا والی الولی یا ضیغم المهمهم و یا ناصر النبی یا کاتب الکتائب و یا قاتل القوی یا مظهر العجائب و یا مرتضی علی یا قاهر العدو و یا والی الولی یا ضیغم المهمهم و یا ناصر النبی یا کاتب الکتائب و یا قاتل القوی یا مظهر العجائب و یا مرتضی علی یا قاهر العدو و یا والی الولی یا ضیغم المهمهم و یا ناصر النبی یا کاتب الکتائب و یا قاتل القوی یا مظهر العجائب و یا مرتضی علی یا قاهر العدو مهدی رسولی

قسم به روزای روزه داری قسم به تشنگیِ تو آقا قسم به لحظه های اذون و (به خشکی لبِ روزه داران) تا جرعه آبی می نوشم آقاجون لبای خشکتون یادم میاد گرمای آفتاب و که حس می کنم تنِ بی سایه بون یادم میاد   خورشیدُ روی قله تا می بینم رو نیزه ها سرت یادم میاد تلظیُ که معنی میکنم علیِ اصغرِت یادم میاد السلام علیک یا سلطان (یا سیدالعطشان) سوسوز دوداقلاره حسین جانیم قربان (قسم به بغضی که تو گلومِ) قسم به عکسی که رو برومِ قسم به اسمی که رو لبامِ قسم به صحنی که آرزومِ (تا بغض خواهری رو می بینم) غروب قتلگاه یادم میاد} تا ترس کودکی رو یادم میاد سیاهیِ سپاه یادم میاد (تا مادرِ شهیدی می بینم) چشای بارونی یادم میاد اشکام که روی گونه جاریِ محاسن خونی یادم میاد {السلام علیک یا سلطان (یا سیدالعطشان) قسم به روزای روزه داری مهدی رسولی

الان از اینجا میرید خونه هاتون سر سفره افطار اما بیایید یه قولی به هم بدیم وقتی کاسه آبو دستت گرفتی یاد اون خانومی که خواست افطار کنه کدوم خانوم اون وقت شب ریختن تو خیمه نیم سوخته یه چند تا مشک انداختن جلو خیمه ها جلو نمیومد بی بی زینب به زور آوردش رباب یه ذره از ابن آب بخور از اون روزی که آب خورد یه جمله ورد زبونش بود هی میگفت علی بالا علی جان دو دستم را درون آب بردم علی حلام کن نبودی آب خوردم علی حلالم کن مهدی رسولی

از آن شبی که گم شدم و حرمتم شکست روزی هزار مرتبه تحقیر میشوم غروب جمعه است وقت غروب آفتاب صدا میزد فضه برو بیرون غروب آفتاب که شد خبرم کن فضه میگه میومدم نگاه میکردم آفتاب که میخواست غروب کنه میومدم بی بی خانوم آفتاب داره غروب میکنه میگه میدیدم بی بی بلند میشه می ایسته برا نماز یه روز اومدم گفتم بی بی چرا اینقدر مقیدی به غروب آفتاب بی بی یه نگاهی کرد گفت فضه از بابام رسول الله شنیدم غروب آفتاب موقع اجابت دعاست میخوام بگم دیگه نمیای دیگه آروم آروم ما هم داریم پیر میشیم نمیخوای بیای ایشالله تو بیای لوای علی رو تو دستات میگیری قربون اون خانمی که دعای خودشم غروب آفتاب مستجاب شد غروب آفتاب مهدی رسولی