هیئت الرضا تهران

من میگم فاطمیه روضه مردونه است تو فاطمیه مردا باید گریه کنند چون پسر مادریه مادر پسری است اما امروز روضمون زنونه است امروز زنا باید گریه کنند دخترا بابایی اند اما آقا زاده ها مردا پسرا نزارید صدای شیون زنا بیاد آخه ما خوب نمی دونیم زن شیون بزنه آخه زنا جیغ زدن یه بار بسه کی جیغ زدن آره غروب بود همین وقتا غروب بود هراسی به خیمه ها افتاد غروب بود که از پشت ذوالجناح افتاد روضه زنونه حیدر خمسه

اگه باشی دلم دیگه نمی لرزه، همین اشکام به لبخند تو می ارزه بزار سایت همیشه رو سرم باشه، قرار ما شب جمعه حرم باشه حرم گفتم هوای کربلا کردم، هواییتم فقط دور تو میگردم به غیر از تو واسه من تکیه گاهی نیست، پناهم باش که جز روضت پناهی نیست حسین جانم حسین جانم به قربون نگاه اطلسی داری، واسم آقا همش دلواپسی داری غلط گفتم که چیزی تویه کاسم نیست، تو رو دارم حواسم نیست سبک بالم تو ایوون تو جا دارم، از این دنیا فقط یک کربلا دارم دوست دارم همه داریی ام اینه، دلم میره ضریحت و که میبینه سلام آقا که الان روبرتونم، من ایستادم زیارت نامه میخونم سلام آقا یه عمری بهت بدهکارم، سلام آقا بدم اما دوست دارم حلالم کن آخه بعد نوکری بودم، دلم میخواست الان پایین پات بودم دلم تنگه هوای کربلا دارم، خوشیم اینه دلی پیش رضا دارم اگه باشی عبدالرضا هلالی

بارون میزنه با صحبت از نجف دل مجنون میزنه بارون میزنه دلم داره مقابل ایوون میزنه بارون میزنه با صحبت از نجف دل مجنون میزنه بارون میزنه دلم داره مقابل ایوون میزنه میزنه نبضم با یا علی منم غلام مولا علی تا دم مرگ میگم لافتی الا علی یا قاهر العدو یا والی الولی جونم قربونی دفاع از آل علی حیدر علی مدد حیدر علی مدد حیدر علی مدد بارون میزنه روح الله بهمنی

انی سلمن لمن سالمکم --- انی حربن لمن حاربکم یا حسین قلبم میزنه با ضرب سینه زنیت --- می خونه عشق منی یا حسین تو کل دنیا فقط حسینه دلسوزمه --- یکی یکی هیات ها مسیر هر روزمه السلام، السلام ای شهید کربلا --- ماه روی نیزه ها می کشی مرا منی که هر نفسم اسم تو گفتم --- نکنه یه روزی از چشات بی افتم به منه مرده ی جون تازه دادی --- برا نوکریت به من اجازه دادی حرمت رویای من --- دین من دنیای من بنویسید روی سنگ قبر من --- آقای من دنیای من اللَّهُمَّ اجْعَلْ مَحْیاىَ مَحْیای من --- من برای تو گریه می کنم تو برای من آقای من حی علی البکا، حی علی البکا --- فی ماتم الحسین مظلوم کربلا عریان کربلا عطشان کربلا --- سلطان کربلا ، سلطان کربلا دستم را بگیر تو دریایی من کویر --- امیری نعم الامیر یا حسین حرم نگو خونمه عزیزتر از جونمه --- با دست نشونم بده بگو که دیوونمه چقده بگم آقا هواتو کردم --- کاش بیام به کربلات و بر نگردم به صدام امون بده به دلم جنون بده --- بی سر و سامونتم بیا به من سامون بده لیلای من یک خبری به مجنون بده --- من که مردم کرب و بلات و نشون بده سامون بده این طالب به دم مقتول به کربلا حی علی العزا ، حی علی العزا --- فی ماتم الحسین مظلوم کربلا نماهنگ قلبم میزنه عبدالرضا هلالی

شده پائیز بهار من و تو غم و غصه است کنار من و تو برو زهرا ول کرببلا ته گودال قرار من و تو ( ته گودال قرار من و تو ) شده نوحه نوای من و تو شده زخمی صدای من و تو تیر و نیزه به اعضای حسین زده به بوسه به جای من و تو ( ته گودال قرار من و تو ) ماجراییست میان من و تو روضه ها بر زبان من و تو حرف گودال شده مثل حرم آتش افتاد به جان من و تو ( ته گودال قرار من و تو ) ماجرایی است عبدالرضا هلالی

قسمتم بوده بدین منوال الف قامت من شد دال باورم نیست تو را دیدم غرق خون در وسط گودال پسر مادر من با لب تشنه کشتنت نازنین دلبر من با لب تشنه کشتنت غرق خون پیکر من با لب تشنه کشتنت پسر مادر من با لب تشنه کشتنت نازنین دلبر من با لب تشنه کشتنت غرق خون پیکر من با لب تشنه کشتنت قسمتم بوده بدین منوال الف قامت من شد دال باورم نیست تو را دیدم غرق خون در وسط گودال غرق خون وسط گودال عبدالرضا هلالی

هیچ کس نمیدونه بر اهل بیت چه گذشت فقط اینو میدونم به هیچ کسی رحم نکردند فرمود فرار کنید میدونی یعنی چی وقتی میگن فرار کن یعنی هیچ امنیتی نیست هیچ نقطه امنی نیست فرار کنید کجا توی بیابون حیوان بودند رحمی به کسی نمیکردند شوخی ندارند برا اینه که وقتی دوید دنبال اون بچه سوار یه دفعه ایستاد شروع کرد لرزیدن گفت گفت چی بخونم چی برات بگم گفت فقط نزن نزن نزن بچه بیابان آتش فرار کنید عبدالرضا هلالی

تو جنگ عرب رسمه وقتی میخوان یکی رو خوارش کنن لباسشو میبرن لباس ابی عبدالله قیمتی نبوده که لباس ابی عبدالله قیمتی نداشت میخواستن خوارش کنند پیراهنو بردن کمربندو بردن انگشتری که ضربه خورده در نمی آید ز دست جایش النگو های من تو جنگ عرب رسمه وقتی میخوان یکی رو خوارش کنن لباسشو میبرن لباس ابی عبدالله قیمتی نبوده که لباس ابی عبدالله قیمتی نداشت میخواستن خوارش کنند پیراهنو بردن کمربندو بردن انگشتری که ضربه خورده در نمی آید ز دست جایش النگو های من مصیبت جانسوز عبدالرضا هلالی

به به چه باده ای مستم میکنی تو فوق العاده ای مستم میکنی ای عطر سیب من مستم میکنی شیب الخضیب من مستم میکنی شاه غریب من مستم میکنی با کربلا حسین مستم میکنی با روضه ها حسین مستم میکنی با ذکر یا حسین مستم میکنی با موج پرچمت مستم میکنی با نوحه و دمت مستم میکنی با ماه محرمت مستم میکنی مستم می کنی عبدالرضا هلالی

فرزندانِ حیدریم خاکِ پایِ قنبریم دارم دوباره یک هدف به لطف شاهِ لوکَشف برم پیاده اربعین به کربلا من از نجف (علی علی علی علی) 4 *** شفیعِ محشر علی امیدِ آخر علی سلامِ ما بر علی علی علی ای از حق محروم علی ای اول مظلوم علی صراطِ مستقیم علی می‌خونم از قدیم علی منم گدای خونه‌زاد تویی اباالکریم علی (علی علی علی علی) 4 *** نورِ مُصدق علی امیرِ مطلق امیر بگو مَعَ الحق علی علی علی ای روحِ مردی علی سلطانِ دردی علی بالاترین نعمتی تو سایه‌سار رحمتی فدای ایونِ طلا داره عجب ابهّتی (علی علی علی علی) 4 فرزندان حیدریم عبدالرضا هلالی

چه چیزا شنیدم از این آدما از اینا که میگن به تو راه نیست به من گفته بودن تو چاهی ولی آخه جایِ دریا ته چاه نیست چه چیزا شنیدم از این آدما از اینا که از کینه ی من پرن از اینا که هر جا دروغی بگن کنارش به اسمت قسم میخورن چه چیزا شنیدم از این آدما از اینا که اسم تو رو میبرن از اینا که با بردنِ آبروت واسه اسمشون آبرو میخرن واسه اسمشون آبرو میخرن گمون میکنم راهمون راست نیست گمون میکنم حقمون باطله بگو ما قرار چقد کج بریم که برگردی بالاسر قافله تو بالاترین ناجی عالمی واسه مردمی که فقط باختن تو تعبیرت این نیست اینی که هست نگاه کن چه چیزا ازت ساختن چه چیزا شنیدم از این آدما از اینا که اسم تو رو میبرن از اینا که با بردنِ آبروت واسه اسمشون آبرو میخرن واسه اسمشون آبرو میخرن رجز حضرت زینب عباس شاهی

ای لیلی جزیره مجنون حسین من زخمی ز روزگار دگرگون حسین من ای کشته ی فتاده به هامون حسین من ای صید دست و پا زده در خون حسین من ای لیلی جزیره مجنون حسین من زخمی ز روزگار دگرگون حسین من ای کشته ی فتاده به هامون حسین من ای صید دست و پا زده در خون حسین من ای لیلی جزیره مجنون عبدالرضا هلالی

آنکه باعشق حسینی گشته همدم زینب است آنکه بر سر شهادت بوده محرم زینب است آنکه شور افکنده با شور حسینی بر جهان از ازل خو کرده با صد محنت و غم زینب است آنکه نامش زین اب خوانده رسول کردگار چون نگویم من صفای اسم اعظم زینب است آنکه بر خواند حدیث ام ایمن بر امام من به جرات گویم آن زن هم حسین هم زینب است آنکه کاخ ظلم و استبداد را با یک خطاب کند و افکند از پی و بن ریخت بر هم زینب است آنکه اندر مجلس گردنکشان قد کرد علم چون حسن بر دشمنان یکدم نشد خم زینب است وصف زینب را ز من مشن بیا در کربلا خود بین چون حامی ناموس عالم زینب است ملجا اهل حرم تا ظهر اگر عباس بود شب نگهبان در کنار نهر علقم زینب است پرچمت گر سرنگون شد من نگه میدارمش غم مخور بعد از تو پشتیبان پرچم زینب است مدعی (منزوی) هرگز مزن بیهوده لاف عاشقی این حسین تنها یک عاشق دارد آنهم زینب است مرحبا بر زینب عباس شاهی

قسم به خاطره هایى که از نجف دارم سگ على ام و بر آدمى شرف دارم چنان عجین شده ام با فمن یمت یرنى که روز مرگ عزیزان خود شعف دارم زبان گشوده ام آرى به مدح حضرت او به جاى دفترم امشب به دست دف دارم کنون که لعن عدو على توانم کرد چرا زبان به کلامى دگر تلف دارم ؟ سرى نداشته ام لایق بریدن او بدین دلیل کلامى مع الأسف دارم عجب نبوده ز من کشف سر عالم چون مدال نوکرى شاه لو کشف دارم نجف که می روم از شوق کربلا مستم به کربلا بروم ، رغبت نجف دارم چه کربلاست که هر بار گفته ام از آن شبیه آتش سر در تنور ، طف دارم براى زینب او در دمشق سر دادن براى زندگى خویش یک هدف دارم قسم به خاطره ها عبدالرضا هلالی

 دلمو زدم به دریا توی این شبای احیا دوباره روضه میخونم برای حسین زهرا افطار من با حسینه سر و کار من با حسینه وقت دعا توبه و استغفار من با حسینه ابروم و دادم از کف بالحسین الهی العفو **** میدونی که ارزومه سینه چاک این علم شم زیر پرچمت میمونم تا مدافع حرم شم وقفت بشه بدن من پیرن سیات به تن من تا جون دارم میخونم ای ارباب بی کفن من ابروی من حسینه شاه بی پیروهن حسینه ابروم و دادم از کف بالحسین الهی العفو دلمو زدم به دریا احد قدمی

بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل پور علوی فاتح دل ها عشق است اباالفضل زین رو بودش انس میان وی و مادر زیرا که بود ذکر دل حضرت زهرا عشق است اباالفضل عشق است ابالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل بر قلعه قلبم علمی سبز نشاندم بر روی علم ثبت ز جنس زر اعلی عشق است اباالفضل عشق است ابالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل تا دید دو چشمان قشنگ پسرش را با ام بنین گفت چنین حضرت مولا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل با پلک زدن کار دو صد معجزه کرده تکبیر به لب نعره زنان ساحل و دریا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل فریاد طنین افکن آن مهدی موعود این است بدانید که ای مردم دنیا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل تا در صف محشر بنهد پای اباالفضل با آمدنش می رسد این نغمه ز هر جا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل بر روی دل و قلب محبان اباالفضل بنوشته چنین با خط خود حضرت زهرا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا مجید بنی فاطمه

دیشب از عشق چشم من تر بود عاشقی حرف ما و دلبر بود دلِ گم گشته ام مرا می برد دلم از کودکی کبوتر بود تا سر کوچه ی خدا رفتم که پُر از چشمه های کوثر بود چشم من بود و دامن ساقی دست من بود و لطف ساغر بود من ز هوش و دلم ز دستم رفت کار پیمانه های آخر بود کار دل، کار عشق دست تواند هم خدا، هم حسین مست تواند جلوه ای کن به رسم دلبریت تا بریزیم سر به سروریت درِ بازارِ بردگان وا شد یوسف آمد برای نوکریت کعبه افتاده است دنبالت با خیالِ رخِ پیمبریت تو علی هستی و علی مانده ماتِ اعجاز تیغ حیدریت چقدر مثل فاطمه هستی به فدای شکوه کوثریت آمدی عشق در به در شده است امشب ارباب ما پدر شده است باز کن چشم عالم آرا را خیره کن چشم های دنیا را نخوری چشم ای تو چشم حسین بس که چشمت ربوده دل ها را نوه ی ارشد امیر عرب می دهی عطر نام زهرا را ای علمدار دوم این قوم می بری رونق مسیحا را آرزوی حرا دو رکعت توست تا ببیند دوباره طاها را صخره ای موج را به هم کوبید روی دوشش گرفت دریا را پَرِ سجاده های مادر تو می برد دودمان لیلا را سیب سرخی و زاده ی ارباب یوسف خانواده ی ارباب شاه زاده امیر میدان ها مثل عباس مرد طوفان ها نفس دشت ها بریده ز تو تند باد شگفت جولان ها کوه ها خاک پای تن تنه ات شاه بیتِ لبِ رجز خوان ها به علی رفته ای در اوج نبرد می زنی خنده بر پریشان ها زَهره ها را دریده ای یعنی هیچ کس نیست بین میدان ها از امیران کربلا هستی چقدر شکل مرتضی هستی گره ای تا زدی دو ابرو را به هم آمیختی تو شش سو را همگی قبر خویش را کندند تا که دیدند تیغ و بازو را تیغ رقصید و آسمان بشنید ضربه ات را صدای هوهو را طپش قلب خیمه ها آمد تا گشودی سپاه گیسو را آمدی تا پس از عمو گیری پای محمل رکاب بانو را از مِیِ عشق باده ای داریم وه چه ارباب زاده ای داریم روشنی های آسمان حسین ای نشانیِ بی نشان حسین روی چشم تو ابروان پدر روی دوش تو گیسوان حسین آه داوود حضرت ارباب ای اذان گوی کاروان حسین بعد آوای دلنشین تو بود نوبت گفتن اذان حسین قُوَت زانوان بابایی ای مسیحاترین جوان حسین مادرت هیچ، بین بهت حرم رفتنت می برد توان حسین از نگاهت عزیز زهرا سوخت رفتی از رفتن تو لیلا سوخت حسن لطفی چشم حسین جواد مقدم

آی جوونا الگوی شما کیه ، اکبره آی عاشقا ولی خدا کیه ، اکبره هیئتیا صاحب دلا کیه ، اکبره صفا کیه اکبره ، منا کیه اکبره دلبر دلبرا کیه ، اکبره گل فاطمه وارث مرتضی کیه ، اکبره اکبره ، اونی که تو تاریکی مهتابه اکبره ، اونی که لیلا براش بیتابه شِبه پیغمبر ، یا علی اکبر ... الگوی جوونا کیه جواد مقدم

کربلا خونمه از چی دل بکنم کربلا خونمه از چی دل بکنم حق دارم که بگم با تو هم وطنم حق دارم که بگم با تو هم وطنم بارون ِ بارون چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رویاشم کربلا باشم برای یکی دو ساعتم شده خیلی بی تابم نکنه خوابم حالا که دیگه نوبتم شده باز ببین اومدم با یه چشمای خیس باز ببین اومدم با یه چشمای خیس جزو گریه کُنات اسمم و بنویس جزو گریه کُنات اسمم و بنویس من و اشکام همین و میخوام که اینا یادگاری میمونه ما میریم اما از ما تو دنیا یه دنیا بی قراری میمونه با توم یدونم دل دیوونم تو پاییزم بهاری میمونه بارون ِ بارون چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رویاشم کربلا باشم برای یکی دو ساعتم شده خیلی بی تابم نکنه خوابم حالا که دیگه نوبتم شده مولودی کربلا خونمه جواد مقدم

همه در حیرتم امشب ، که شب هفده ماه ربیع است و یا یازده غرّه‌ ی شعبان معظم ، شب میلاد محمد شده یا آینه‌ ی طلعت نورانی احمد ، به سر دست حسین است و یا آمده از غار حرا باز محمد ؛ عجبا این گل نورسته علی‌ اکبر لیلاست ، بگو یوسف زهراست ، بگو آینه‌ ی طلعت طاهاست ، بگو دسته‌ گل فاطمه‌ ی ام‌ ابیهاست ، بگو روح بتول است ، بگو جان رسول است ، سلام و صلوات همه بر خُلق و خصالش ، به جلالش به جمالش همه مبهوت کمالش همه مشتاق وصالش که سراپاست همه آینه‌ ی احمد و آلش ، چه به خلقت چه به طینت چه به صورت چه به سیرت چه به قامت چه به هیبت ، همه بینید در این خال و خط و چهره‌ ی گل روی رسول دو سرا را خانه‌ ی یوسف زهراست زیارتگه پیغمبر اکرم ، نگه آل محمد به جمالی است که خود شاهد رخسار دل‌ آرای محمد شده اینک ، همگی چشم گشودند به سویش ، به گمانم که گره‌ خورده دل نور دل فاطمه بر طره‌ ی مویش ، شده جا در بغل عمه و آغوش عمویش ، نگه ماه بنی‌ هاشمیان بر گل رویش ، نفسش نفخه‌ ی صور و نگهش آینه‌ ی نور و قدش نخله‌ی طور و به دَمَش معجز عیسی ، به لبش منطق موسی ، همه ماتش ، همه مستش ، همه دادند به هم دست به دستش ، همه گل‌ بوسه گرفتند ز پیشانی و لعل لب و خورشید جمالش ، همه دادند سلامش ، همه دیدند به مهر رخ او وجه خدا را نگه از دامن مادر به گل روی پدر دوخته گویی ، که ز شیری به تجلای الهی شده چون شعله‌ ی افروخته ، سر تا به قدم سوخته ، از روز ولادت بسی آموخته این درس که باید به جراحات تنش آیه‌ ی ایثار و شهادت همه تفسیر شود ، سینه‌ ی پاکش هدف تیر شود ، طعمه‌ ی شمشیر شود ، با نگه خود به پدر کرده ز گهواره اشارت که منم کشته‌ ی راهت ، تو رسول‌ اللهی و من چو علی شیر سپاهت ، همه در حیرتم مجید بنی فاطمه

سر کوی بلند؛ فریاد کرد… علی؛ شیرِ خدا را یاد کردم علی شیر خدا؛ یا شاه مردان دل ناشادِ ما را، شاد گردان… علی شیر خدا دردم دوا کن… مناجات مرا پیش خدا کن سر کوی بلند؛ فریاد کرد… علی؛ شیرِ خدا را یاد کردم علی شیر خدا؛ یا شاه مردان دل ناشادِ ما را، شاد گردان… علی شیر خدا دردم دوا کن… مناجات مرا پیش خدا کن سر کوی بلند مجید بنی فاطمه

تا عکس ضریحو بغل می کنم تا عکس ضریحو بغل می کنم سکوتم پایین پا رو حس می کنه همین اشک شوق سرازیر شده بهم نور تو منعکس می کنه امشب شب عشق و شب شوره امشب همه دنیا پر از نوره یه قنداقه که رو دستای مهتابه همه میگن علی اکبر بلاگردون اربابه ای جان  علی اکبر علی اکبر علی اکبر جانان علی اکبر علی اکبر علی اکبر بذار چیزی از داغ عشقت نگم میدونی خودت حرف ناگفته مو تو آغوش امن نگاهت بگیر گرفتاری حال آشفته مو ارباب چقدر امشب دلش شاده شاهه براش اومد یه شاهزاده ندا اومد یه بار دیگه به دنیا اومده حیدر همونی که جوونی شه جوونی های پیغمبر ای جان  علی اکبر علی اکبر علی اکبر جانان علی اکبر علی اکبر علی اکبر دل و دین و عقل و هوشم همه را به باد دادی ز کدام باده ساقی به من خراب دادی ؟ عکس ضریح مجید بنی فاطمه