حسینیه فاطمیون مشهد

پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله : «مَنْ أَحَبَّ أَنْ یَلْقَی اللّه َ ضاحِکا مُسْتَبْشِرَا فَلْیَتَوَلِّ عَلِیَّ بْنَ مُوسَی الرِّضا؛ کسی که دوست دارد خندان و با روی گشاده، خداوند را دیدار کند، باید از دوستی علی بن موسی الرضا علیه السلام بهره مند باشد». امام رضا علیه السلام : «مَنْ أَرادَ أَنْ یَکُونَ صالِحاً خَفِیفَ الْجِسْمِ فَلْیُقَلِّلْ مِنْ عِشائِهِ بِاللَّیْلِ؛ هر کس می خواهد تن درست و دارای بدنی لاغر و چابک باشد، از شام شبش بکاهد». «إنَّ الْإِمامَةَ أُسُّ الْإِسْلامِ النامِی وَ فَرْعُهُ السّامِی؛ امامت، ریشه بالنده اسلام و شاخه برافراشته آن است». «إنَّ اللّه َ یُبْغِضُ الْقِیلَ وَ الْقالَ وَ إِضاعَةَ الْمالِ وَ کَثْرَةَ السُّوالِ؛ خداوند از قیل و قال، بر باد دادن مال و خواهش بسیار نفرت دارد». شرط ملاقات خدا مهدی حسن آبادی

امام صادق علیه السلام یه سری از شیعیان اومدن خدمت امام یکیشون عرض کرد آقا من اهل بصره ام از شیعیان شما به محض این که گفت من اهل بصره ام و از شیعیان شما امام یه جمله گفت گفت تو از شیعیان مایی از بصره ای عرض کرد بله آقا فرمود حالا که از شیعیان مایی زیارت قبر جدم حسین میری عرض کرد آقا نه حضرت فرمودن برا چی تو نزدیکی به کربلا گفت آقا من از معاریف بصره ام از مشاهیر بصره ام از بزرگان بصره ام اشک بر حسین مهدی حسن آبادی

گفتم هر کی تو حرمت زمین خورد تو بلندش کردی تو دستشو گرفتی یا امام رضا شما خودت بار ها زمین خوردی نمیدونم این زهر چه زهری بود یه جوری امام رضا رو زمین زد خیلی از اهل بیت ما رو زهر دادن یه امام با زهر شوکران تاریخ میگه پنجاه بار خورد زمین عیون اخبار میگه هی نشست رو زمین بلند شد نزدیک پنجاه بار از قصر مامون تا حجره امام رضا راهی نبود اما این زهر جوری امام رضا رو بی رمق کرد هی خورد زمین هی بلند شد میگم یا امام رضا شما مرد بودی خوردی زمین خودت تنها بودی خوردی زمین جلو کسی نبودی یا امام رضا خوردی زمین بلند شدی هی دست به دیوار گرفتی حتما هر بار خوردی زمین گفتی وا اماه امان از کوچه های بی مروت امان مردم بشکسته بیعت امان از آسمان بی ستاره امان از سیلی و دو گوشواره زمین خوردن مهدی میرداماد

آیت الله مرعشی نجفی رحمت الله علیه میفرمود رفیق بودم با آیت الله شیخ مرتضی حائری پسر شیخ عبدالکریم حائری آیت الله موسس حوزه علمیه شیخ مرتضی حائری رو که اگر در سایه پدرش نبود و جلوه میکرد باید در مورد زهد و تقوا و علمش کتاب ها مینوشتند عجوبه ایه شیخ مرتضی حائری آیت الله مرعشی میفرمود شیخ مرتضی با اتوبوس های قدیمی و قراضه درسش که تموم میشد چهارشنبه میرفت بلیط میگرفت اگر بلیط نبود کف اتوبوس از قم تا مشهد مینشست کف اتوبوس مینشت میومد مشهد سه ساعت امام رضا رو زیارت میکرد.... دانلود سخنرانی شب اول قبر شیخ مهدی حسن آبادی

هزار بار شدم غافل از تو دیدم باز فضونی کرمت سوی این حرم کشدم ز کسوت کرمت ای رئوف اهل البیت خجالتی که کشیدم هماره می کشدم یا امام رضا مرا میان سگان حرمت پناهم ده وگرنه گرگ گنه حمله کرده می دردم در دل می کنم با امام رئوف در دل می کنم با امام رئوف السلام علیک یا امام الرئوف من نمک گیره کرمت هستم آستان بوس حرمت هستم روضه امام رضا محمد رضا طاهری

خواب به چشمام نمیاد  آخ که اگه خدا بخواد امسالم محرمو می بینم  تکیه پرچم علم و می بینم یا تو هیئت یا که باب القبله   دور یا نزدیک حرم و می بینم فصل بهاره ابره چشما میشه  قطره به قطره چشما دریا می شه کوچه به کوچه تکیه بر پا میشه  غوغا میشه ای آقای مهربونم ، به فداتون سر و جونم من و هیئت بکشونم  جون زهرا به محرم برسونم به محرم برسونم طاقتم  سر اومده   هر کی یه چیزی بلده من هم سینه زن هیئت میشم  پای منبرا نصیحت میشم گاهی از خونه میام تا هیئت  گاهی راهی زیارت میشم نوکری ما بازم امضا میشه  شعائر دین از نو احیا می شه بانی روضه بی بی زهرا میشه  غوغا میشه ای آقای مهربونم ، به فداتون سر و جونم من و هیئت بکشونم  جون زهرا به محرم برسونم به محرم برسونم انتظار بسه دیگه   صدایی تو گوشم می گه پیرهن سیاه تو بردار و   از دنیا نگاهتو بردار و توبه کن دل و بزن به دریا   طومار گناهتو بردار و بیا تو روضه دلت مصفا میشه  ایشالا روزیت کرببلا میشه بادست زهرا نوکریت امضا میشه  غوغا میشه ای آقای مهربونم ، به فداتون سر و جونم من و هیئت بکشونم  جون زهرا به محرم برسونم به محرم برسونم خواب به چشمم نمیاد حسین طاهری

شادی هردو جهان بی تو مرا جز غم نیست جنت بی تو عذابش ز جهنم كم نیست در دم مرگ اگر پا به سرم بگذاری عمر جاوید به شیرینی آن یك دم نیست حرم قرب خدارا كه دل عاشق توست طرفه بیتی است كه روح القدسش محرم نیست بگذار آدمیان طعنه زنندم گویند هر كه خود را سگ كوی تو نخواند آدم نیست نیست بر خامشی آتش دوزخ سیلش از یم اشك غمت هر كه به چشمش نم نیست تا خدایی خدا هست لوای تو به پاست زانكه جز دست خدا حافظ این پرچم نیست هم خدا داند و هم عالم و آدم دانند كه به جز رأیت عشق تو در این عالم نیست دوزخ ارزانی آنانكه ندارند غمت با غمت هیچ مرا زآتش دوزخ غم نیست ملك هستی همه ماتمكده ی توست حسین جایی از ملك جهان خالی از این ماتم نیست گوهر اشك عزای تو به هر كس ندهند اهرمن را شرف داشتن خاتم نیست گریه بر پیكر مجروح تو باید همه دم كه جراحات تنت را به از این مرهم نیست تو به جا ماندی و ظالم اثرش هم شد محو پایه ظلم كه در دار جهان محكم نیست سائل تو است كسی كز تو تو را خواهد و بس آنكه شد طالب تو در طلب درهم نیست سینه كردی هدف تیر كه میدانستی زنده بی مرگ تو دین نبی اكرم نیست هیچ مظلوم همانند تو در قلزم خون سر جدا با گلوی تشنه كنار یم نیست در دم مرگ حسین طاهری

عالی جناب عالی مقام علی علی علی موسی الرضا السلام اول کلام حسن ختام علی علی علی موسی الرضا السلام روبروی گنبد تو خم میشم من با یه نگاه تو آدم میشم بیا آقا ولی امضا کن دارم آماده ی محرم میشم حرم تو کربلای ایرانه اذن دخول ذکر یا حسین جانه علی علی یا ابالحسن مدد عالیجناب مهدی رعنایی

اگر تو دستگیر عالمی چه فرقی داره دنیا باشه محشر باشه آقا باشه نوکر باشه برای یه بارم شده خیلیا رو رو عرش فرش روضه ها نشوندی هر کسی هر کجا تو رو صدا زد سریع خودت رو به صدا رسوندی اسمی که هم درده و درمانم حسین جانم اگر تو دستگیر عالمی مهدی رعنایی

ناگهان قبل ورودی کفش هایش را گذاشت بعد روی سنگ فرش صحن پایش را گذاشت با عصا تا روبروی پنجره فولاد رفت موقع برگشت دیدم که عصایش را گذاشت یاد کرد آن لحظه از یک پیر مرد روضه خوان رفت در یک گوشه ی ایوان صدایش را گذاشت روضه ی هشت محرم بود وقتی که حسین بوریا پیدا نکرد آنجا عبایش را گذاشت نا مرتب بود از بس تکه های پیکرش چند تا یرداشت اما چند تایش را گذاشت قبل از بیرون آمدن از صحن آقای رئوف بین دستانش برات کربلایش را گذاشت برات کربلا علی زمانیان

کتکم نزن بی حیا برو دیگه گوشواره از گوشم نکن باشه راه میام فقط دهنت رو ببند اینقدر حرف بد نزن به بابای من حالم خرابه خرابه برا من عذابه می خوام عمومو کبودی رومومو کدومو بگم لکنت گفت وگومو کتکم نزن مهدی رعنایی

من غلام نوکراتم عاشق کربلاتم تا آخرش باهاتم تو همونی که میخوامی دلیل گریه هامی تا آخرش باهامی من غلام نوکراتم عاشق کربلاتم تا آخرش باهاتم تو همونی که می‌خوامی دلیل گریه هامی تا آخرش باهامی عشق یعنی به تو رسیدن یعنی نفس کشیدن تو خاک سرزمینت عشق یعنی تموم سال و همیشه بی قرارم برای اربعینت آقای من زندگیم و دستت دادم تو این مسیر افتادم ای عشق مادرزادم من غلام نوکراتم محمدحسین پویانفر

به تو از دور سلام به سلیمان جهان از طرف مور سلام به تو از دور سلام به حسین از طرف وصله ناجور سلام به تو از دل بسته شدم به شبای جمعه کربلا وابسته شدم به تو دل بسته شدم به خدا من از همه به غیر تو خسته شدم حسین آقام همه میرن تو میمونی برام به تو از دور سلام به سلیمان جهان از طرف مور سلام به تو از دور سلام به حسین از طرف وصله ناجور سلام به تو از دل بسته شدم به شبای جمعه کربلا وابسته شدم به تو دل بسته شدم به خدا من از همه به غیر تو خسته شدم یا امام رضا سلام تویی سایه سرم تویی کس بی کسی هام یا امام رضا سلام تویی سلطان عالمو منم غلام یا امام رضا سلام غیر تو کدوم رفیق سنگ تموم گذاشت برام من گدای مشهدم مثه اون کبوترم که در طواف گنبدم من گدای مشهدم همیشه با دست پر از دره خونت اومدم من گدای مشهدم آبروی عالم آبرو بخر نکن ردم تویی عشق بچگیم میبینم مهربونیتو همیشه تو زندگیم تویی عشق بچگیم همه میدونن امام رضایی بودم از قدیم تویی عشق بچگیم من فقیر عالمو تویی کریم ابن کریم یا امام رضا سلام شبای فاطمیست من دل مادری میخوام یا امام رضا سلام غم مادرت رسونده جونمو روی لبام یا امام رضا سلام یاد اون روی کبود میباره خون ابر چشام شد مدینه رو سیاه دره خونه عیل پر شده از مقیره ها شد مدینه رو سیاه میزنن فاطمه رو جلو چشای بچه ها به تو از دور محمدحسین پویانفر

شبهای جمعه حضرت زهرای مرضیه با مریم است و هاجر و حوا و آسیه آید پریشان از جنان بر دشت ماریه گوید حسین من ای نور عین من گاهی گردد به دور خیمه ها با شیونو ناله گاهی رود اندر کنار مرقد عباس ریزد سرشکی آن نکو انفاس گاهی رود در قتلگه با جمله حوریه کو نور عین من بی سر حسین من یا حسین شب های جمعه محمدحسین پویانفر

ای عشق اول و آخر من ای مهربان تر از مادر من یا واهب العطایا یا منتهی الرجایا یا دافع البلایا ارباب تشنه سر جدا خون بهایت خدا السلام علی ساکن کربلا عشق اول و آخر محمدحسین پویانفر

آمدُم که بُگُم گدا نِمِخی؟ یا که اصلاً غلام سیا نمخی؟ یک دفم به زبون ما تو بگو: نوکرم! راستی کربلا نمخی؟ دورم از کربلا، بابام مگه که نکنه از امام رضا نمخی! مو مریض خود خود خودتم نسخه بنویس، بگو شفا نمخی؟ کار دیگه که از مو بر نمی یه روضه خون بی دست و پا نمخی؟ مِخی از بوی سیب بِرت بخوانم؟ بره شیب الخضیب برت بخوانم؟ نکنه ما رِ انتخاب نکنی یا بِخی نوکرم حساب نکنی به همه پُز دادم که همسایه تُم خودمانم، ما رِ خراب نکنی جون هر که که دوس دری، بامرام! ای دفه آمدم، جواب نکنی زبونم لال شکایت ماها رِ به باباتان ابوتراب نکنی هی درم از تو دور مُرُم به خدا پدر و مادرم فدات مهدیار خراسانی

چقدر خوبه وقتی میام تو حرم دو سه ساعت از دنیا دست میکشم هوا خیلی خوبه هوا عالیه آره تازه دارم نفس میکشم دلی رو که دادم به دست خودت نمی خوام که دیگه به هیچ کس بدم من این حال خوبه با تو بودنو نمی خوام که یک لحظه از دست بدم علی ابن موسی الرضا کس دیگه بود پای هر جاییمو می دونم تا حالا قلم کرده بود آره هر کی جای تو بود مهربون منو خیلی وقتی ولم کرده بود توی این همه زائر این وقت روز اونی که بده رو سیاهه منم ولی هرچی که باشه آخر گدا خلاصش منو با تو میشناسنم علی ابن موسی الرضا المرتضی چقدر خوبه مهدی رعنایی

وقتی به طوس جا به کنار تو می کنم احساس وصل حق به جوار تو می کنم در بین خلق از همه با آبروترم چون کسب آبرو ز غبار تو می کنم یک حج به نامۀ عملم ثبت می شود با هر قدم که رو بدیار تو می کنم با اشک خجلت آمده ام در حریم تو این است گوهری که نثار تو می کنم بر یازده امام چو دلتنگ می شوم می آیم و طواف مزار تو می کنم احساس می کنم که میان ملائکم آن لحظه ای که جا به کنار تو می کنم تا بوی گل بگیرم و عطری پراکنم خارم ولی هوای بهار تو می کنم در دیده ام حقیقت حق جلوه می کند چون با خیال، سیر عذار تو می کنم وقتی به طوس محمد نوروزی

دم غروب و سر شب دلم پر از غمه مهمون من هستی ولی ماه محرمه میخوام که روضه بخونم یه روضه عجیب بیا با هم گریه کنیم ای پسر شبیب یابن شبیب از غم بگم از اون تنی که شد توی گودال درهم بگم یابن شبیب مقتل بگم از خواهری که صحنه رو میدید رو تل بگم یابن شبیب از تن بگم از اون تنی که مونده بدون پیرهن بگم یابن شبیب از سر بگم از اون دوازده ضربه زد به حنجر بگم ان کنت باکین فابک علی الحسین پلک چشامو زخم می کرد همین مصیبتا چی سر جدمون اومد تو خاک کربلا غریب و مظلوم کشتنت فابک علی الغریب بیا براش گریه کنیم ای پسر شبیب یه روضه عجیب مهدی اکبری

الحمدلله رب العالمین الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین به ولایت سلطان اولیا سخن گذار منبر سلونی سرورمطلبی ابن عم نبی در هل عطا مهر برج انما شه سوار لا فتی پیشوای انبیاء عروت الوثقا کلمه الحسنا سید الاوصیا عماد الاصویا رکن الاولیا آیت الله العظمی خیر المومنین امام المتقین اول عابدین ازهد الزاهدین زین الموحدین حب الله المتین لنگر آسمون و زمین وجه الله عین الله نور الله سر الله اذن الله روح الله باب الله سیف الله عبدالله اسد الله الغالب الحمدلله رب العالمین مهدیار خراسانی

وَ لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ عَلی‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ189 إِنَّ فی‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّیْلِ وَ النَّهارِ لَآیاتٍ لِأُولِی الْأَلْبابِ190 الَّذینَ یَذْکُرُونَ اللَّهَ قِیاماً وَ قُعُوداً وَ عَلی‏ جُنُوبِهِمْ وَ یَتَفَکَّرُونَ فی‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ191 رَبَّنا إِنَّکَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَیْتَهُ وَ ما لِلظَّالِمینَ مِنْ أَنْصارٍ192 رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِیاً یُنادی لِلْإیمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّکُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ کَفِّرْ عَنَّا سَیِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ193 رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلی‏ رُسُلِکَ وَ لا تُخْزِنا یَوْمَ الْقِیامَهِ إِنَّکَ لا تُخْلِفُ الْمیعادَ تلاوت قرآن محمدجواد حسینی

ساربان داد مزن، ما کس و کاری داریم ساربان راه مرو، همسفر ما مانده چند باری شده گم کرده‌ام او را اصلاً بس که از دور تنش مثل معما مانده باز چشمش به که افتاد که غش کرد رباب؟ باز هم آمده این حرملۀ وا مانده برسانید خبر را به علمدار حرم چادر زینب تو زیر لگدها مانده ناقه زانو زده تا اینکه سوارش بشوم چشم من سمت علی اکبرم اما مانده ساربان داد نزن محمد جوادی