حسینیه کربلا اندرزگو تهران

حرم قم رویامه، حرم قم دنیامه، حرم قم تسکینه دل زوار مشهد، میره از سقاخونه، پای صحن آیینه شده همه ایران، ولایتِ حیدر همه فدای این، برادر و این خواهر همیشه می‌خونم بی بی، که اشفعی لی عندالله دوباره راهی شه این دل، به مرقد تو ان شاءالله «امام رضا دوست دارم، امام رضا دوست دارم امام رضا دوست دارم، یا امام رضا دوست دارم» میشه آسون پیدا کرد، همه علم و عرفانو، توو زیارتنامه‌ها میزنن زانو هر روز، پیش پای عشق تو، همه‌ی علامه‌ها تموم شهر قم، شدن گرفتارت یه عمره مدیونن، به دست سفره دارت برا ضریحت بی تابم، که می‌درخشه مثل ماه دوباره راهی شه این دل، به مرقد تو انشالله «امام رضا دوست دارم، امام رضا دوست دارم امام رضا دوست دارم، یا امام رضا دوست دارم» همه فدای این برادر و این خواهر عبدالرضا هلالی

ایمانم حب علی ست در جانم مهر ولی ست دلدارم تا به ابد آن نور لم یزلی ست ذکرالله ذکر علیست حب الله حب علیست من حزب اللهی ام و حزب الله حزب علیست علی مولا... گر رود جان، گر دهم سر سر دهم باز، مدح حیدر طوفان، موج علمش باران، فیض کرمش سرها نذر قدمش دلها تنگ حرمش ذکرالله ذکر علیست نور الله نور علیست عالم مات رخ اوست وجه الله وجه علیست علی مولا... السلام ای، نوبهارم از تو دارم، هر چه دارم من رودی تشنه ام ای دریای جود و شرف می آیم غرق سرور سوی ایوان نجف ذکرالله ذکر علیست حب الله حب علیست من حزب اللهی ام و حزب الله حزب علیست علی مولا... ایمانم حب علیست در جانم مهر ولیست عبدالرضا هلالی

ای خوش ترین ترانه‌ی لب‌های من سلام نعم الرفیق عشق من آقای من سلام ای زندگی من، شب و روزم، عزیز من ای از قدیم در دل شیدای من سلام مجنون تر از همیشه به پابوس آمدم جانان و جان و حضرت لیلای من سلام ای آبروی من، کس و کارم، پناه من سرمایه‌ای تمامی دنیای من سلام ای دین من قیامت من ای بهشت من ای عاقبت به خیریِ فردای من سلام هر جا دلم شکست رسیدی به داد من من غافل از تو بودم و بودی تو یاد من اصلا بعید نیست که نامه سیاهان گردند تحت قبه ات از بی گناهان ای کربلای من نجف من بقیع من ای مشهد تو جمع همه بارگاهان قربان کیمیای دو چشمان مست تو آقا مرا نگاه کن از آن نگاه‌ها در کوی تو شکسته دلی می‌خرند و بس ذکر خداست پای ضریح تو تو زیر سایه ات همه را راه می‌دهی یا ایها العزیز همه‌ی بی پناهان تو سایه ات شبیه خدا بر سر همه است مهمان نوازیت چقدر عین فاطمه است غیر از درِ تو این همه لطف و کرم کجاست اصلا پناه اول و آخرم کجاست یادش به خیر خاطره‌ی اولین سلام آن روزهای گم شدنم در حرم کجاست؟ لطف تو آن چنان بغلم کرد که یادم نبود گمشده ام مادرم کجاست خیلی عوض شدم عوضم کن به یک نگاه گر دیده‌ام وبال تو بال و پرم کجاست؟ ای خوش ترین ترانه لب های من سلام حسین سیب سرخی گر دید قطره قطره چرا سیل اشک من حال و هوای سابق چشم ترم کجاست؟ خیلی هوایی حرمم باز بی گمان آقا سؤال کرده که این نوکرم کجاست؟ آقا جان خیلی دلم گرفته مرا رو به راه کن مثل همیشه کوه غمم را تو کاه کن این دردها بدون تو درمان نداشته اند این ابرها بدون تو باران نداشته اند بود آخر زمان چقدر هولناک اگر ایرانیان امام رضا جان نداشتند مشهد اگر نبود که این گونه پنج تن لحظه به لحظه لطف به ایران نداشتند این ملت امام حسینی بدون تو در فتنه‌ها که جرئت طوفان نداشتند جانم فدات دست گرفتی چقدر از آنان که ذره‌ای به تو ایمان نداشتند ای بهترین پناه برای همه سلام ای مهربان امام رضای همه سلام سوگند میخورم به سلیمان کربلا در مشهد شدی مسلمان کربلا مدیون لطف پنجره فولاد مشهد است هر کس که بین ما شده مهمان کربلا جان جواد قسمت کن ما کن ابالجواد تنگ غروب، نم نم باران کربلا این جا بود حسینیه یا که حرم چقدر هستند زائران تو گریان کربلا این کاسه‌های زرد خودش روضه گشته باز تمثال دست ساقی عطشان کربلا از آب هم مضایقه کردند کوفیان خوش داشتند حرمت مهمان کربلا ای کشته‌ ی فتاده به هامون حسین من ای صید دست و پا زده در خون حسین من ای خوش ترین ترانه لب های من سلام حسین سیب سرخی

خیبر شکن حیدره مولای من حیدره آقای کل دنیا ابالحسن حیدره گدای حضرت عشقم گدای بام علی به روی سینه نوشتم منم به نام علی میگم که بشنون اینو تموم آدمها علی امام من است و منم غلام علی ای لوکشف علی همه شور و شعف علی حبل المتین علی تویی راه و هدف علی شاه جهان علی پادشاه نجف علی علی مولا یا حیدر **** میلرزه کل سپاه وقتی به میدون میره کوریِ چشم دشمن فقط حیدر امیره فدای لطف و مرام علی الدوام علی یه عمره نوکر شاهم اسیر جام علی به کوری خُلفایی که حق تو خوردن علی امام من است و منم غلام علی صاحب علم علی و تویی محترم علی شاه زمینی و سایه رو سرم علی آقا تویی و من همیشه نوکرم علی علی مولا یا حیدر خیبرشکن حیدره مولای من حیدره حسین سیب سرخی

تا حالا شده که خسته بشی دلت بگیره تا حالا شده حس کنی جوونیت داره میره تا حالا شده نیت بکنی جایی باشی که غصه هات بمیره شونه ی خستگی هات کجاست کجا آرامش این دلاست بهترین جا واسه عاشقی حرم امام رضاست کیه اونی که تو سختی‌ها پناهته امام رضا کیه اونی که همیشه چشم به راحته امام رضا کیه اونی که نگاش توی نگاهته امام رضا منو می‌شناسی همون گدام نتونستم حرمت بیام تو خودت یه کاری کن برام جزو دلتنگای کربلام می‌بینی بارونیه چشام تو خودت یه کاری کن برام السلطان ابالحسن  تا حالا شده که خسته بشی دلت بگیره حسین سیب سرخی

اسم اعظم داری حیدر حیدر تیغ دو دم داری حیدر حیدر ممسوس فی ذات الله به عوالم هستی شاه حق لا حول ولا قوه الا بالله مردونگی یعنی میری جولان میدی حمله میکنی میرسی امان میدی صبح و ظهر و مغرب یابن ابی طالب به نفس قدسی جان به جهان میدی اسم اعظم داری حیدر حیدر تیغ دو دم داری حیدر حیدر دستی به طاق عرش و اعلا علیین دستی علمداری حیدر حیدر چشم خلائق خیره علمت بالا میره عرق پیشونیتو روح القدس میگیره خورشید سوزان گرم طواف تو هر چه قدم طول بکشه مصاف تو کراری و مولا داره عدو حتی وحشت از ذوالفقار در غلاف تو اسم اعظم داری محمدحسین حدادیان

منه ایماندی رقیه جسمیمه جاندی رقیه ذکری طوفاندی رقیه آدی طوفاندی رقیه رقیه بی بی دردیمه دوا رقیه بی بی معدن سخا رقیه بی بی جان سنه فدا رقیه جان ذکربارونه رقیه به تنم جونه رقیه دونه دونه درد من رو تنها میدونه رقیه رقیه اذن نوکری میخوام به دیده هاچشم تری میخوام بی بی خرابم جان اصغرت بخر زیارت اربعین بیام رقیه جان باعث مستی ام اینه یا حسینه می نابم زاهدا دوباره بشنو آره من کلب ربابم آره بهشتم حب حیدره هواخواهم علی اصغره برای من این منصبم بسه غلامی علیا مخدره رقیه جان دانلود مداحی منه ایماندی رقیه محمدحسین حدادیان

تو دستاش میبینن بازم شده محشر تو دستاش یه تیغی که هی میزنه سر تو دستاش شده کنده قلعه‌ی خیبر علیه یل خیبر جنگ نهروان علیه به شتاب تیری در کمان علیه ضرباتش مافوق بیان جنون آورِ دیدنِ یه لحظه ای که با یه دستش به جنگیدن و یه دستش به خیبر و مشغول کندن شد علی با یک انگشت خدا گفته ناز شصت تو ایول حیدر مِیمَن میزنی مِیسَر میزنی بس کن ذوالفقار چه قد هی سر میزنی مُهرِ مرگ و تو محشر میزنی پرچم روی قلعه‌ی خیبر میزنی اشهد ان علیاً ولی الله تو دستاش میبینن بازم شده محشر محمدحسین حدادیان نقاب و زده باز اما جذابه نقاب و چه قدر مثل مهتابه نقاب و یه سپاه از خون سیرابه علمدار دوباره حیدر کراره علمدار خون مرحب زد فَوّار علمدار علی شیر لا فراره قدم میزنه توی دل لشکر کفر فراری شدن از ترس تیغ بُرنده نیازی به تیغ ذوالفقار نداشت مولا فقط کافی بود سربند زرد و ببنده سرها یک طرف لشکر یک طرف قلعه ز جا کنده شده خیبر یک طرف فارِس یک طرف مرحب یک طرف لشکر یک طرف حیدر یک طرف اشهد ان علیاً ولی الله علیه روی لبش آیه‌ی فتحه علیه اون که تنش مَملو جَرحه علیه عرش خدا صاحب مدحه علی حق علی در هر صحنه فاتحه علی حق مث روز روشن واضحه کسی نیست بشه با حیدر مواجهه مثال شهاب ثاقبِ تا شمشیرش به هرکس اثابت کرد سَقَر در جحیمِ اگر جبرئیل مانع نمیشد تو خیبر زمین میشد از شمشیر حیدر دو نیمه در دست علی شمشیر دو سر خشم مرتضاست اعلام خطر در عرش برین میخونه خدا ها علیٌ بشرٌ و کَیفَ بشر اشهد ان علیاً ولی الله تو دستاش میبینن بازم شده محشر محمدحسین حدادیان

در طشت بودی، اضطرابش کشت ما را هی چوب خوردی و عذابش کشت ما را آن بی حیا ظرف شرابش کشت ما را بوی غذا، بوی کبابش کشت ما را یک خیرران روز و شبم را ریخت برهم زد به لبت وقتی! لبم را ریخت برهم سنگینی چشم حرامی‌ها چه سخت است با پای زخمی، ماندن سرپا چه سخت است حرف کنیزی پیش چشم ما چه سخت است پس دق نکردن از غمت آقا! چه سخت است جان داد آخر دخترت یک گوشه تنها شرمنده‌ام از این امانت داری آقا روضه در طشت بودی اضطرابش کشت ما را امین قدیم

باباجونم منو به قصد کشت زدن به صورتم به جای سیلی مشت زدن موی سپید من گوای حالمه شبیه پیرزن شدم سه سالمه کتک شده غذای هر شبم جونم بابا رسیده بر لبم با این قد کمون تو کوچه ها من عصای زینبم ای وای ای وای رو دستامه رد طناب کی گفته جای ناست تو مجلس شراب خودت که بودی بهتره نگم بابا چه حرفایی به من زدن نامحرما بابا بگو گل سرم کجاست بابا بگو که معجرم کجاست خاکی شده تو کوچه چادرم زهرا مادرم کجاست بابای من منو به قصد کشت زدند محمدحسین حدادیان

با بغض از علی هی لگد میزد لگد میزد و حرف بد میزد جای هر کسی که نزد میزد چهل مرد جنگی و اینور من امون از غلاف دست دشمن پرستوی حیدر شکست بالش علی دید که زهرا با اون حالش اومد توی کوچه به دنبالش همه اینا که آتیش به دستن وای دست غیرت الله رو بستن وای غرور علی رو شکستن وای روضه هنوز تو کوچه صدای مادرتون میاد امین قدیم

مرا زهرا برای نوکری کردن سوا کرده و اینگونه برایم آبرویی دست و پا کرده شنیدم روز میلادِ تو با چشمان اشک آلود برای گریه‌کن‌هایت ؛ برای من دعا کرده دعای مادرم این بود ، که سینه‌زنت باشم دعای مادر تو حاجت او را روا کرده شبیه طبل توخالی پر از داد و هوارم من منم آن هیچِ مطلق که همیشه ادعا کرده فقیرم مثل مردِ آبروداری که بی چیز است اگر چه ظاهرِ خود را شبیه اغنیا کرده صدایت می‌زنم با گریه مثل کودکی خسته که در اوجِ شلوغی دست مادر را رها کرده به تو امّید دارم مثل چشمِ آن پسربچه که هر دفعه زمین افتاده بابا را صدا کرده دل من هم شکسته مثل بغضِ پیرمردی که ندارد پول ؛ اما باز ، یاد کربلا کرده ولی با این همه خوشحالم از اینکه تو را دارم خدا خیرش دهد آنکه مرا اینجا گدا کرده شبم روشن شده با قاب عکسی که به دیوار است خدا رحمت کند هر کس که گنبد را طلا کرده مرا زهرا برای نوکری کردن سوا کرده امین قدیم

به حرمت وابستم ، اینو خودت میدونی دلمو دستت دادم ، تو یه شب بارونی با تو شدم آزاد و ، بی‌تو شدم زندونی به دعاتون ملتمسم میدونی خیلی بی کسم اگه دلت راضی بشه من به وصالت برسم «غریب مادر یاحسین» آقا دلم دنبال توئه تقدیر من تو فال توئه خوش به حال هر کی زندگیش تو دستای امثال توئه منم همون نامرد و ، تویی ابر مرد آقا تصورش ممکن نیست ، منو کنی ترد اقا شاید یه روز این‌روضت،منو عوض‌کرد آقا بنده دلم بنده به تو شده پناهنده به تو داره مدام جار میزنه که ارادتمنده به تو «غریب مادر یاحسین» به حرمت وابستم اینو خودت میدونی امین قدیم

این دل رمیده ی من در انتظار حرم یاره میخواد شیش گوشه ببینه جز غم و زاری کاری نداره آخرش از عشق تو مولا میمیرم میمیرم میمیرم بخدا آخرش از عشق تو مولا میمیرم میمیرم میمیرم به خدا کربلای با صفاتو میبینم میبینم میبینم به خدا اگه ساقی حسینه ، اگه ساقی حسینه من می نخورده مستم به کوی او ببازم تمام بود و هستم تو چه در پیمانه کردی آقا ، که مرا دیوانه ی دیوانه ی دیوانه کردی با نگاهت دل ربودی که مرا مستانه ی مستانه ی مستان کردی چشای قشنگ عباس ، چشای قشنگ عباس دلمو خدایی کرده چشای قشنگ عباس دلمو خدایی کرده مدد آقام اباالفضل منو کربلایی کرده ، منو کربلایی کرده آقا جون کن عنایت ، آقا جون کن عنایت که شوم کربلایی سائل کوی یارم میکنم من گدایی کنج قفس میتونم باشم ، بی هم نفس میتونم باشم من بی حسین نمیتونم نمیتونم نمیتونم این دل رمیده ی من محمدحسین حدادیان من بی حسین نمیتونم ، چرااااا ؟؟؟ آخه آقامه دوسش دارم ، آقامه دوسش دارم ، آقامه آقامه مولامه مولامه دوسش دارم کربلای تو حسین جان آقا عشق عالمینه ، کربلای تو حسین جان آقا عشق عالمینه همه میگن صفای دل صحن بین الحرمینه آقا جون کن عنایت که شوم کربلایی سائل کوی یارم میکنم من گدایی آواره ی صحرا میتونم باشم آواره ی صحرا میتونم باشمغریب و تنهامیتونم باشم بی کربلا نمیتونم نمیتونم چرا آخه زیاء عینه دوسش دارم زیاء عینه دوسش دارم حرم حسینه دوسش دارم حرم حسینه دوسش دارم بی ماه فروزان میتونم باشم بی مه فروزان میتونم باشم بی خورشید تابان میتونم باشم بی ابوالفضل نمیتونم نمیتونم آخه آقامه دوسش دارم آقامه دوسش دارم مولامه دوسش دارم اخه مولامه دوسش دارم این دل رمیده ی من محمدحسین حدادیان

ام‌المصائبم، احترام واجبم والله دومین مظهر العجائبم مرا ضعیفه نخوانید، لشکر علی‌ام من از طفولیتم پای منبر علی‌ام به میمنه حسن هستم به میثره حسنم علی امام من است شیر نر علی‌ام کاملا علی‌ام، حقیتا علی‌ام ظاهرا زنم اما باطناً علی‌ام جلوه حسنم، شیرم اگرچه زنم کاخ کوفه را با یک تشر به هم می‌زنم به من میگن نور کلام‌الله دختر فاطمه سلام الله دانلود ام المصائبم احترام واجبم محمدحسین حدادیان

فرمود امام رضا با اشک و شور و شین ان کنت باکین  فابک علی الحسین فرمود امام حسن(ع)  مسموم از جفا لا یوم کیومک  مظلوم کربلا شیخ الائمه گفت  این حرف آخر است گریه کن حسین  با من برادر است دانلود مداحی فابک علی الحسین عبدالرضا هلالی

ببین مادر نشسته پای نیزه گلوی تو کجا و جای نیزه علی باور بکن من شیر دارم فقط پایین بیا از روی نیزه حسین مظلوم حسین مظلوم دانلود ببین مادر نشسته پای نیزه امین قدیم

باز زدم آقا به تو رو من بشکسته سبو اومدم دیگه نگو چه عجب بی وفا این بد اگه کرده بدی تو که خوبی بلدی بطلب کربلا بطلب کربلا کار حسین دلبریه به خدا محشریه این آقا مادریه تو رو به مادرت از حرمت دل می خونه نذار عشقش بمونه به دل نوکرت گر به حرم نروم به کجا بروم بی تو بهشت خدا به خدا نروم کربلا نروم به کجا بروم به کجا بروم کربلا نروم به کجا بروم به کجا بروم دانلود مداحی باز زدم آقا به تو رو عبدالرضا هلالی

رو سیاهی هام همه مال خودم نوکریام نذر علی اکبره پس نمیگیرم دلی رو که دادم خدا ازم اینجوری رازی تره نیومدم به کاری یه وقت به روم نیاری ندادم به تو چیز قابل داری خدا یه دل بهم داده که تنگ بشه برای تو خدا یه جون بهم داده کمه ولی فدای تو بی تو بودن به من نیومده بغلم کن که حالم بده دور هر کی که چرخیدمو یه جورایی منو دور زده پناه من باش پناه عالم خودت خبر داری چقدر خراب حالم کسی رو مثل تو دوست ندارم با چشم خیس سر روی تربتت میزارم دانلود رو سیاهی هام همه مال خودم امین قدیم

آشفته تر از بادم تو غربت دنیا دلتنگ تر از غنچه بی رنگ تر از دریا الان یه سال و نیمه که حرم نیومدم ولی فقط تو این یه سال تو رو صدا زدم میشنوی صدامو کی میشه ضریحتو بغل کنه چشامو آرزومه آقا وا کنم با آب سقا خونه روزه هامو روبروی گنید دم بگیره نوکر تو نوحه سلامو سلام آقا سلام ای عزیز دلم دلگیر تر از هر روز تو حسرت فردا جانسوز تر از آهو بارونی تر از ابرا قرار نبود که بین ما بیفته فاصله یه ذره تربتت برام شفای عاجله حال و روزم اینه نوکرت شبانه روز تو فکر اربعینه دم دمای افطار پخش مستقیم کربلا رو که میبینه میگه یا اباالفضل کربلا میخوام میدونی حاجتم همینه حرم میخوام خودت دعوتم کن بیام دانلود مداحی آشفته تر از بادم محمدحسین حدادیان

نوکری تو به همه دنیا می ارزه یه جوری سینه میزنم زمین بلرزه مرده باشم کسی بخواد به روضه هات جسارت کنه شهر باید به منه هیئتی عادت کنه سرجدا کردن و قتل عام و غارت واسه نوکرای تو بی تاثیره پیره انقلاب ما گفته محرم ماه پیروزیه خون بر شمشیره احب الله من احب حسینا ضریح قبلیه تورو من اگه داشتم مدینه رو قبر امام حسن میذاشتم عشق تو باید به همه دنیا سرایت کنه شهر باید به منه هیئتی عادت کنه اگه خوب برای تو نوکری نکردم اگه بی بهام اگه بی مقدارم بیا این یه جمله رو ازم قبول کن به امام حسن قسم دوست دارم احب الله من احب حسینا محاله اسمه تو بیوفته از زبونم نوکره تو بودم و هستم و میمونم لال بشه زبونی که به تو احانت کنه شهر باید به منه هیئتی عادت کنه نوکری تو به همه دنیا می ارزه محمدحسین حدادیان

العطشا بکربلا تشنه لبی آه کشید فاطمه را خبر کنید روضه به گودال رسید خونی شده چرا یال مرکبت صبرا علی بلائک روی لبت گودال و خنجر و شمر و زینبت صبرا علی بلائک روی لبت وای از تنور خولی و امشبت صبرا علی بلائک روی لبت مادرتو غصه روز دهم میکُشه خواهرتو ضربه دوازدهم میکُشه چجوری پیدات کنم با دست بسته حسین من وسط این همه نیزه شکسته حسین نه پیرهنی برات مونده نه ذره روی لبای تو هل من ناصره پایین مقتلت زهرا زائره دانلود مداحی العطش بکربلا عبدالرضا هلالی روی لبای تو هل من ناصره بی تو عقیله باید تنها بره روی لبای تو هل من ناصره اسیری و بی کسی قافله و ازدحام خیلی به ما سخت گذشت میون بازار شام ببین که شد بیشتر از کرب و بلا خون دلم تو کوچه ها رقصیدن دور و بر محملم بعد از تو خورده سنگ دشمن به من من گریه میکنم میخندن به من راهو تو کوچه ها میبندن به من من گریه میکنم میخندن به من خیلی بی احترامی کردن به من من گریه میکنم میخندن به من دانلود مداحی العطش بکربلا عبدالرضا هلالی

می نویسم عشق و بی تردید می خوانم جنون هرکسی دیوانه تر السابقون السابقون می نویسم عشق و بی تردید می خوانم حسین عاقلان دانند لکن اکثرا لایعقلون این سرشت ماست ؛ از خاکیم ، خاک کربلا سرنوشت ماست پس انا الیه الراجعون صرف یک دل دادن و عرض ارادت شرط نیست باید امضا کرد این دل نامه را با دست خون پرچم او از ازل بالاست ؛ بالا تا ابد باد این پرچم بلند و هر چه جز آن سرنگون گوش جانم چشم بر راه صدای دیگری ست پای دل سر در هوای ماجرای دیگری ست گرچه خیلی ها به ظاهر کربلا هستند لیک باطنا امشب مدینه کربلای دیگری ست چار تن از پنج تن در گرد یک گهواره اند در دل گهواره هم اهل کسای دیگری ست خنده گریه خنده گریه خنده گریه خنده اشک بیت مولا غرق اشک و خنده های دیگری ست شیر از انگشت های وحی می نوشد حسین سبط پیغمبر غذایش هم غذای دیگری ست عشق او جاری ست حتی در مرام اهل بیت می توان فهمید این را از کلام اهل بیت ساغر لب های هر معصوم می گوید حسین بس که لبریز است نام او ز جام اهل بیت هم شتابش بیشتر هم این که جایش بیشتر کشتی اش هم فرق دارد با تمام اهل بیت خاک کربلا عبدالرضا هلالی در نهایت جمع خواهد گشت با نام حسین سفره ای که پهن می گردد به نام اهل بیت روز و شب بر او درود حق درود اهل بیت روز و شب بر او سلام حق سلام اهل بیت تا که می خوانم تو را هر دیده می بارد تو را از خدا دیگر چه خواهد هر کسی دارد تو را در روایت هست هر که دوستش دارد خدا در دلش چون داغی از یک لاله می کارد تو را عشق را از هر کسی از اهل دل پرسیده ام از گریبانش چنان خورشید می آرد تو را خاک کربلا عبدالرضا هلالی ما نه ؛ فرزند پیمبر می شود قربانی ات هستی اش را می دهد تا که نگه دارد تو را جامه ات را آسمانی ها عوض کردند تا سختی رخت زمینی ها نیازارد تو را زینت دوش نبی ! عرش است جای پای تو سینه ی پیغمبر است و قلب زهرا جای تو اشک می ریزیم و با ذکرت عبادت می کنیم باز هم از راه دور عرض ارادت می کنیم ما همه بیمارهای دوری از شش گوشه ایم بین هیئت ها ز یکدیگر عیادت می کنیم زودتر راحت کن از درد فراقت خلق را ما به این دوری مپنداری که عادت می کنیم. عالم نوزادی ما فرق دارد با همه ما برایت گریه از وقت ولادت می کنیم هر غمی دیدیم ، فرمودند فابک للحسین بعد از آن هرجا غمی دیدیم یادت می کنیم دوستت دارم من ای در جسم عالم جان حسین آذری می خوانمت : ” جانیم سنه قربان حسین “ محمد بیابانی خاک کربلا عبدالرضا هلالی

قرار بود یه شهید بیارن تابوت داره دیگه کسی به تابوتش تیر نزده که یه تابوت سراغ دارم مدینه سی چهار تا شاخه تیر توی تابوت تن و تابوت به هم دخته شد زینب یه نگاهی کرد گفت عباس مگه مراقب نبودی گفت خواهر جبران میکنم چهر هزار تیر انداز به اباالفضل تیر زدن یا اباعبدالله جبران میکنم علی پورکاوه

من امام رضایی ام آخه من کمر بسته امام رضام من بچه که بودم خیلی سنم نبود وقتی تا اون موقع به دنیا اومدنم مادرم میگفت تو از دنیا رفته بودی اصلا و من ننه نذر امام رضات کردم میگفت اون لحظه که داشتن می بردنم می گفت یه لحظه یاد امام رضا افتادم گفتم یا امام رضا من خودمو بچمو سپردم به تو نذر امام رضات کردم و بعد که به هوش اومدم گفتن بچت سالم به دنیا اومده قلبمم نمیزده بعد می گفت اسمتو گذاشتیم رضا و عبدالرضا صدات کردیم حالا که میگم که من کمر بسته امام رضام واسه اینه من زنده شده امام رضام وقتی دنیا اومدم مرده بودم تو دادی منو شفا واسه همین بوده اسم منو میزارن عبدالرضا عبدالرضا عبدالرضا هلالی