هیئت خادمین حضرت زینب کبری (س)

سلام آقا شنیدم روز جوان به نام اکبر شماست شنیدم در خونت جای دل شکسته هاست یه نیم نگاه کن عالمو دعا کن منو رو به راه کن امسال اربعینت من رو هم صدا کن منم جوونت به جوونت بیا مشکلامو حل کن رو سیاهم بیا مثل حر و جون منو بغل کن روزای تلخو با یا کربلا شیرین تر از عسل کن دستم به ضریحت که نمیرسه اما واسه عالم یه نگات بسه حسین ای جانم دانلود مولودی سلام آقا سیدرضا تحویلدار

تو را درخواب دیدم شانه کردم گیسوانت را نهان از چشم مردم باز بوسیدم دهانت را وداعت با علی اکبر مرا حسرت به دل کرده است بچرخان اندکی گرد لب من هم دهانت را به طعم تلخ سیلی تلخ شد شیرین زبانی هم بپرس از من کجا گم کرده ای طرز بیانت را چرا ناباورانه از میان تشت می گریی مگر تا حال بی معجر ندیدی دخترانت را خیلی نشست بر در خیمه نیامدی محمدحسن فیضی

به شیوه ی غزل اما سپید می آید صدای جوشش شعری جدید می آید چه آتشی غم تو باز زیرسر دارد که باغ شعرٍ تر از آن پدید می آید دوباره سبز شده خاک سرزمین دلم مگر زخطّه ی چشمت شهید می آید؟ نفس نفس به امید تو عمر می گذرد امید می رود آری ، امید می آید برای درد دل تو مفید نیست کسی وگرنه نامه برای مفید می آید مردّدم که تو با عید می رسی از راه و یا به یُمن قدوم تو عید می آید کلیدداری کعبه نشانه ی حق نیست کسی است حق که در آن بی کلید می آید و حاجیان همه یک روز صبح می گویند: چقدر بر تن کعبه سفید می آید به شیوه غزل اما سپید می آید محمدحسن فیضی

نه اعتنا به می و نه خمار می کردند علی نبود، خلایق چه کار می کردند؟ علی اگر که نمی بود، شاعران در شعر چه استفاده ای از ذوالفقار می کردند؟ به دار باقی مولا شتافتند آنان کز عشق یار تمنای دار می کردند ز هیبت سخنش، پایه های منبر نیز زمان خطبه، سکوت اختیار می کردند به دست حیدری اش بوسه زد در خیبر و اهل کوفه به این افتخار می کردند برای علم علی تازگی ندارد، هر حقیقتی که بر او آشکار می کردند همه مناظر کوفه ز خویش می رفتند اگر نگاهی از آن رخ شکار می کردند بگو به منکر مولا که در شب هجرت خلیفه های دروغین چه کار می کردند؟ در آن زمان که علی ذوالفقار می چرخاند ز معرکه دو خلیفه فرار می کردند! پیمان طالبی علی نبود خلایق چه کار میکردند محمدحسن فیضی

عمه فریاد کشید موی منو باد کشید بابا اونکه سر برید ازت سر من داد کشید وقتی که میزنم کتکت عموت کجاس بیاد کمکت بابا بابا گمانم جرم دارد هرکه نامش فاطمه باشد ای خورشید ویرونه من داره هنوز خون میریزه از سرت کاش میمردمو نمی دیدم بابا نامرتبه رگای حنجرت من که وارث غم زهرا و فدکم زیر پای حرمله له شد عروسکم نه چادری سرمه یک خیمه سوخته معجرمه بابا بابا بابا وای از روضه های زینبت با رباب تو بزم می زبون گرفت جوری خیزرون میزد به لبت همه تشت طلا رو خون گرفت یا ایها الغریب یا ایها العزیز میترسه دخترت چیه معنی کنیز میریخت جلو چشای ترت ته پیالشو دانلود روضه دختر گمشده سیدرضا تحویلدار

غوغا میکنه پرچم میزنه به ابرو گره محکم میزنه میخونه منم فرزند حسین خواب دشمنو بر هم میزنه مثل آقاش حسن وقت سخن چالاک است مثل باباش علی وقت نبرد بی باک است این چه سروی است که عالم همه در سایه او قد و بالاش ستون همه افلاک است مدد مدد ای دلبر دلاور زهرا مدد مدد ای منجی تمام دنیا یا مولا یا صاحب الزمان غوغا میکنه پرچم میزنه به ابرو گره محکم میزنه مولودی مدد مدد ای دلبر سیدرضا تحویلدار

سلامتی در هر امری میگیم عبادت نکنیم اما شیعه شماییم جلو چشممون رو نگیریم اما شیعه شماییم موسیقی نه عیبی نداره شعیه شماییم ربا بدیم و بگیریم شیعه شماییم حرف بد نه نمیتونیم جلو خودمون رو بگیریم حالا یه بار بود عروسی پسر عمه است حالا یه عمه هم داریم یه پسر عمه حالا یه باره شیعه شماییم رضایت امام زمان به کار نیست سخنرانی زندگی در آخر الزمان استاد بندانی

شیر یل کرببلا علی اکبر “یا من ذکره شفا” علی اکبر خون علی توی رگات شده جاری ممسوسِ ذات خدا علی اکبر ۲ • صلابتت علوی و کرامتت حسنی • ورای درک زمینی، تو فوق هر سخنی • چه هیبتی، چه شکوهی، چه صولتی داری • به حق که تو نوه ی مرتضای صف شکنی شاگرد سقا / ماه دل آرا در چهره ی تو / احمد هویدا حیدر خصالی / اوج کمالی ماه حسینی / به چه جمالی ️️️️️️ پیغمبر کرببلا علی اکبر ذکر لب شاه و گدا علی اکبر قاسم وقتی که میره توی میدون می بنده سر بند “یا علی اکبر” • تا به ابد ذکر لب مخدراتی تو • هیبتتو عشقه، ستون کائناتی تو • ارباب ما اگر که کشتی نجات باشه • طبیعتا لنگر کشتی نجاتی تو ثانی حیدر / شبه پیمبر ای شافع ما / توو روز محشر ماه جهان تاب / ای عشق نایاب تنها دلیل / لبخند ارباب ️️️️️️ “امیرالمومنین علی علیه السلام” می گرده دور تو فلک علی مولا ذکر لب جن و ملک علی مولا شکر خدا روز ازل، نوکر تو از دستت خورده نمک، علی مولا • علی ست ذکر قنوت فرشته های خدا • علی ست ظاهر و باطن؛ علی ست بی همتا • به نام حیدر کرار، ساقی کوثر • به نام قدرت مطلق؛ کننده ی خیبر مولای قنبر / شیر دلاور خاک قدم هات / صدها ابوذر ای میر لشکر / ای شاه محشر الگوی رزم / عباس و اکبر مولودی شیر یل کرببلا علی اکبر رحیم ابراهیمی

مست ره عشق منم مقصد این راه تویی مهر تویی ماه تویی جلوه الله تویی جرعه ای از عشق علی خوردم و دیوانه شدم یا علی مددی ای که گفتی فمن یمت یرنی جان به قربان روی دلجویت جان فدای جمال نیکویت کاش روزی هزار مرتبه من مردمی تا ببینمی رویت کاش همچون کبوتری عاشق بال وپرمی زدم سوی کویت کاش آئی بباغ جان چوبهار تا شود زنده جانم ازبویت تا بیائی به دیدنم، ازاشک بسته چشمم پل نظر سویت یاعلی ای تو کعبۀ دلها قبلۀ ماست طاق ابرویت چه دراینجا چه درصف محشر دل ماهست درتکاپویت ای که خورشید زُهد وتقوائی ذرّه ای چون شود ثناگویت چه بگویم به مدح تو سخنی ای که گفتی فمن یمت یرنی گرچه عمری گناه کردم من نامه ام را سیاه کردم من گرچه عمری زکثرت عصیان عمرخودراتباه کردم من اشک خجلت ببین ودستم گیر به خدا اشتباه کردم من تو امید دل منی درحشر تکیه برتکیه گاه کردم من به امید نگاه تو همه شب روی خود را به ماه کردم من شرمم ازآن همه گنه آمد به فلک تا نگاه کردم من نیست دستم تهی که مهرت را مولودی مست ره عشق منم رحیم ابراهیمی

عابد کوه الوند ماجراش به تفسیره حدود نه سال قبل جایی رو منبر گفتم خوب مرحوم سلماسی اون عالم بزرگ از طریق کرمانشاه و بعد از عتبات برمیگشتن و خوب کاروان های قدیم دیدید که اسب بود و کنار نهری بغل کوه اتراق کردند چند تا طلبه ها بودند و بقیه خلاصه سماور زغالی بودو روشن کردند ایشون با دو سه تا دیگه گفتند بالا یه چیزی سفید میزنه بغل کوه ببینیم چیه رفتند دیدند یه پیرمردی  ... دانلود گریه وحوش برا امام حسین استاد بندانی

مرحوم آقای فلسفی رحمه الله علیه مسجد اعظم حدود چهل سال قبل برا طلبه ها رفته بود منبر عصر تاسوعا حاج آقا حسین بروجردی علیه الرحمه تب میکرد شب عاشورا روز عاشورا غروب یازدهم جذبه و جذبه سیدالشهدا هر کدامش یه معنا داره یعنی عطش و حرارت جگر سوخته سیدالشهدا علیه السلام کاری میکرد از بس به فکر امام حسین علیه السلام بود عطش اندرونش بدل به تب میشد دانلود سخنرانی حرارت عشق حسین استاد بندانی

از حرم تا قتلگه زینب صدا می زد حسین دست و پا می زد حسین ناله ها میزد حسین واغربتا میزد حسین از دل نوا میزد حسن زینب صدا میزد حسین از عطش در زیر خنجر دست وپا میزد حسین از حرم تا قتلگه زینب صدا میزد حسین یا اخا روحی فداک یا اخا من لی سواک یا اخا قلبی لداک همچو بسمل زیر تیغ شمر میزد دست وپا نیمۀ چشمش به قاتل نیمه ای در خیمه ها دل پر از خون از نوای کودکان بی نوا تکیه گه بر خاک گرم کربلا میزد حسین ناله ها میزد حسین واغربتا میزد حسین از عطش در زیر خنجر دست وپا میزد حسین از حرم تا قتلگه زینب صدا میزد حسین یا اخا روحی فداک یا اخا من لی سواک یا اخا قلبی لداک ======== زیر خنجر گاه از سوز عطش رفتی زهوش گاه بر آه زنان در خیمه گه میداد گوش گاه از بی یاری زینب زدی از دل خروش صیحه از بیماری زین العبا میزد حسین ناله ها میزد حسین واغربتا میزد حسین از عطش در زیر خنجر دست وپا میزد حسین از حرم تا قتلگه زینب صدا میزد حسین یا اخا روحی فداک یا اخا من لی سواک یا اخا قلبی لداک از حرم تا قتلگه زینب صدا میزد حسین عباس حیدرزاده

وا نشد جبریل اگر سمت نجف بال و پرش بهتر آن که بر زمین جاری شود خاکسترش . خوش به حال آن کبوتر بچه ای که تا سحر می پرد از صحن ایوانش به صحن دیگرش . داستان سنگ و زر یعنى که ما و فضه اش قصه ی شاه و گدا یعنى که ما و قنبرش . در مقام آخریت بود ، دیدند اولش در مقام اولیت بود ، دیدند آخرش . خاک را گل می کند گل را خلائق می کند نیست هر که خلق مولا خاک عالم بر سرش . این هم از ظرفیت دنیاى بى ظرفیت است هر که او را می پرستد می نویسد کافرش . با على یکتاپرستم ، ورنه می خواهم چکار آن خدایى را که این آقا نباشد مظهرش . آرزوى مرگ کردن چاره ى کارش بود سائلی که دست خالى می رود از محضرش . چهارده قرن است دارد رزق ما را می دهد با همان یک مرتبه بخشیدن انگشترش سمت نجف محسن عرب خالقی آه … ظلمت آه … ظلمت آه … ظلمت می شود واى اگر خورشید را روزى براند از درش . مرتضى یعنى قسیم النار والجنه ، ولى هست معیارش در این تقسیم حب همسرش . تازه کعبه آبرویی یافت و قیمت گرفت هم چنانی که صدف قیمت گرفت از گوهرش . از در کعبه نرفت و بر در کعبه نرفت چون که باید بعد از این کعبه بیاید بر درش . خاک یا خاکسترش کن مصحفی را که در آن آیه ی ” الیوم اکملت ” نباشد محورش . *مبعث ختم رسل ترویج حب حیدر است تا دهد نشر ولایت حق کند پیغمبرش * . به خودش که جای خود ، حتی به خاک پاش هم هر کسی شک می کند شک می کنم به مادرش کور دل ها احمقند ، احمق چه می فهمد علی جان احمد بود که خوابید بین بسترش جز علی و فاطمه دیگر ندیده روزگار اینقدر شرمنده باشد همسری از همسرش سمت نجف محسن عرب خالقی

زهرا گر زراست، پیامبر اباذراست زرگر همیشه با خبر از قیمت زر است از حسن خلق و رحمت پیغمبری چنین باید خداش هدیه دهد دختری چنین دختر چه دختری؛ بگو مادر پدر حوریه‌ای که آمده در کسوت بشر دختر چه دختریست، که معراج مصطفی است هم تاج اوست احمد و هم تاج مصطفی است دختر چه دختریست؛ که به قول پیامبرش هرشب حیا نشسته دو زانو برابرش دختر چه دختریست، که لبخندش آفتاب ماه است گوشوار و گلوبندش آفتاب دختر چه دختریست؛ در اوصاف اوست که آب وضوش باعث خلق ملائکه دختر چه دختری که بهشت است منجلی در خانه‌ای که اوست همسر علی همسر چه همسری نفس مرتضی علی در سینه اش به جای تپش بانگ یا علی همسر چه همسریست که عین روایت است بی بی؛ نیم اش نبوت و نیمی اش ولایت است‌ همسر چه همسریست، نه سال بی وضو نام علی نبرده و علی نیز نام او همسر چه همسری که تمام وقار بود در آسمان برادر او ذوالفقار بود همسر چه همسریست که فقر اختیار کرد تنها به شوق سائل میل انار کرد همسر چه همسریست؛ به او قبله مایل است شام زفاف پیراهنش سهم سائل است پیراهن عروسی خود را که داد گفت: پیراهن حسین مرا در می‌آورند. همسر چه همسری که فقط احترام کرد جای تمام شهر به حیدر سلام کرد همسر چه همسریست که اگر چشمم شکسته است بر سینه اش جمال علی نقش بسته است بی بی جان! بی نور مِهری به سعادت نرسید بی مُهر تو، امضای عبادت نرسید گفتند که صد جا تو به فریاد رسی در کوچه، ولی کسی به دادت … زهرا اگر زر است محسن عرب خالقی

به حمد الله و المنه علی حبه جنه قسیم النار و الجنه به کوری فلانی ها امام الانس و الجنه نجف را نصیب ما کن قسیم نار و الجنه به حمد الله و المنه علی حبه جنه قسیم النار و الجنه به کوری فلانی ها امام الانس و الجنه نجف را نصیب ما کن قسیم نار و الجنه علی مولا علی علی مولا سرم خاک کف پای سگ کوی کسی باشد که او خاک کف پای سگ کوی علی باشد علی حبه جنه محسن عرب خالقی  

منی که از تولدم تو کشوری بزرگ شدم که از سر ماذنه هاش اسم علی و بچه هاش پیچیده سمت هر طرف دل میره ایوون نجف می خوام که نوکرش باشم غلام قنبرش باشم با علی با علی با علی تا آخرش باشم علی حبّه جُنّه قسیم النار و الجَنّه وصی المصطفی حق امام الانس و الجِنّه علی مولا علی مولا کأسُ الولاءِ رَشَفْتَهُ و أنا صَبی و رَضَعْتَهُ مِن طیب أمی و أبی و نَمیٰ بِأعضائی و کلُ مَفاصلی حَتَی أرتَوی قلبی بأعذَبِ مَشْرَبی روحی ومُهجَتی بِفداکَ یاعلی ماقیمهُ الحَیاه لو لاکَ یاعلی می خوام که نوکرش باشم غلام قنبرش باشم منی که از تولدم محسن عراقی با علی با علی با علی تا آخرش باشم علی حبّه جُنّه قسیم النار و الجَنّه وصی المصطفی حق امام الانس و الجِنّه علی مولا علی مولا للهِ حَمداً، دائِماً، مُتَواصِلاً فَهُوا الذی جَعلَ التَشَّیُعَ مَذهَبی نَسَبی شَریفٌ بِأنتِسابی لحَیدرٍ و بهِ تشرّفَ فی البَریَّهِ مَنسبی الله من عُلاه سَمّاکَ یاعلی ماقیمهُ الحَیاه لولاکَ یاعلی مـنی که از تولدم تو کشوری بزرگ شدم که از سر ماذنه هاش اسم علی و بچه هاش پیچیده سمت هر طرف دل میره ایوون نجف می خوام که نوکرش باشم غلام قنبرش باشم با علی با علی با علی تا آخرش باشم علی حبّه جُنّه قسیم النار و الجَنّه وصی المصطفی حق امام الانس و الجِنّه علی مولا علی مولا إنّی تَمَسَّکتُ بِحَبلِ وَلائهِ فَهُوا النجاه لِکُلِ شَخصٍ مُذنِبی إنَّ الصلاه عَلَى الوَصیِّ فَریضَهٌ مَفروضهٌ مِثلَ الصلاهِ عَلَى النَبی می خوام که نوکرش باشم غلام قنبرش باشم با علی با علی با علی تا آخرش باشم مـنی که از تولدم تو کشوری بزرگ شدم که از سر ماذنه هاش اسم علی و بچه هاش پیچیده سمت هر طرف دل میره ایوون نجف می خوام که نوکرش باشم غلام قنبرش باشم با علی با علی با علی تا آخرش باشم علی حبّه جُنّه قسیم النار و الجَنّه وصی المصطفی حق امام الانس و الجِنّه علی مولا علی مولا منی که از تولدم محسن عراقی

تو اهل دعایی و یا اهل اجابت در عرش بفرمودی و در فرش کتابت کرده اند مجانین تو اینگونه خطابم لاحول ولا قوه الا بالله دلدل سوار بازم اومد شکار کار دشمن شده دوباره الفرار شیر نره همه رو می دره همه دیدن علی تنها یه لشکره تو اهل دعایی محسن عراقی  

سوره قدر و سوره اعطینا اونی که قدرشو میدونه مولا رکاب دست حق رسول اللهه نگین این رکاب نور زهرا نور نور نور زهرا آرزوی خیلی دوره زهرا با محبت حسینش محشر تیرگیمونو میشوره زهرا برا خدا کوثر ماشاالله برا نبی دختر ماشاالله برا علی همسر ماشاالله برا حسن مادر ماشاالله به حضرت زهرا ماشاالله سوره نور و هل اعطی و کوثر آیه محبوب دل پیغمبر از وقتی پا گذاشتی تو این عالم دنیا قشنگ تره تو چشم حیدر سوره اعطینا محسن عرب خالقی

زهرا گر زراست، پیامبر اباذراست زرگر همیشه با خبر از قیمت زر است از حسن خلق و رحمت پیغمبری چنین باید خداش هدیه دهد دختری چنین دختر چه دختری؛ بگو مادر پدر حوریه‌ای که آمده در کسوت بشر دختر چه دختریست، که معراج مصطفی است هم تاج اوست احمد و هم تاج مصطفی است دختر چه دختریست؛ که به قول پیامبرش هرشب حیا نشسته دو زانو برابرش دختر چه دختریست، که لبخندش آفتاب ماه است گوشوار و گلوبندش آفتاب دختر چه دختریست؛ در اوصاف اوست که آب وضوش باعث خلق ملائکه دختر چه دختری که بهشت است منجلی در خانه‌ای که اوست همسر علی همسر چه همسری نفس مرتضی علی در سینه اش به جای تپش بانگ یا علی همسر چه همسریست که عین روایت است بی بی؛ نیم اش نبوت و نیمی اش ولایت است‌ همسر چه همسریست، نه سال بی وضو نام علی نبرده و علی نیز نام او همسر چه همسری که تمام وقار بود در آسمان برادر او ذوالفقار بود همسر چه همسریست که فقر اختیار کرد تنها به شوق سائل میل انار کرد همسر چه همسریست؛ به او قبله مایل است شام زفاف پیراهنش سهم سائل است پیراهن عروسی خود را که داد گفت: پیراهن حسین مرا در می‌آورند. همسر چه همسری که فقط احترام کرد جای تمام شهر به حیدر سلام کرد همسر چه همسریست که اگر چشمم شکسته است بر سینه اش جمال علی نقش بسته است بی بی جان! بی نور مِهری به سعادت نرسید بی مُهر تو، امضای عبادت نرسید گفتند که صد جا تو به فریاد رسی در کوچه، ولی کسی به دادت ...

قرار دل بیقرارم کسی رو جز تو ندارم قراره که روز قیامت سر رو چادر تو بزارم با تو آروم آرومم بی تو آشوب آشوبم خدا میدونه که مادر فقط با تو خوبم اللهم صل علی فاطمه و ابیها به عشق تو بنده میشم بی تو سرافکنده میشم چادر تو رو سنگ قبرم کشیده بشه زنده میشم نفس اولم حیدر نفس آخرم مادر رو ابرم باشم میگم آرزومه حرم مادر اللهم صل علی فاطمه و ابیها قرار دل بیقرارم کسی رو جز تو ندارم قراره که روز قیامت سر رو چادر تو بزارم با تو آروم آرومم بی تو آشوب آشوبم خدا میدونه که مادر فقط با تو خوبم اللهم صل علی فاطمه و ابیها

لکه ننگ یه امتو با قدماش پاک میکنه شیر جمل اومده میدون دوباره گرد و خاک میکنه سپر و خود و سلاح و دست و پاشو همه رو گم میکنه دشمن تا که فرزند علی میگه انا الحسن انگاری که فنون جنگی رو داره برای شاگرداش توضیح میده زنه می افته از رو شتر زمین فرار و بر قرار ترجیح میده دنیامه حسن آقامه حسن

بالاتر از این سمت نداری این که باشی نوکر رقیه جبریل امین به رسم دست مزد میرسه به محضر رقیه تویی دلبند عمو برق لبخند عمو میدرخشه نام تو روی سربند عمو یا رقیه مدد یا رقیه مدد بالاتر از این سمت نداری این که باشی نوکر رقیه جبریل امین به رسم دست مزد میرسه به محضر رقیه تویی دلبند عمو برق لبخند عمو میدرخشه نام تو روی سربند عمو یا رقیه مدد یا رقیه مدد به محضر رقیه محسن عراقی

اون که همیشه توی خونواده حول و ولای بچه هاشو داره واسه بغل گرفتن بچه هاش بهشتو هم به زیر پاش میزاره وقتی تو کاری می رسی به بن بست وقتی که دنیا با تو نمیسازه وقتی که تحویلت نگیره هیچکی آغوش مادرت همیشه بازه آغوش مادر همیشه بازه محسن عراقی

چون حق داره آیت الله مرعشی رحمت الله علیه فرمود یه وقت گرفتار شدم رفتم حرم گله کردم به عمه ام سلام الله علیها من غریبم از نجف آمدم اینجا مهمان بر شما وارد بر شما این گرفتاری رو گرفتاری خلاصه با گریه اومدم خونه خوابیدم تو عالم خواب دیدم در میزنن پاشدم درو وا کردم گفتند سیده شما را کار داره گفتم سیده کیه گفتند عمتون حضرت معصومه سلام الله علیها پا شدم وضو گرفتم عبا و عمامه سر کردم رفتم وارد ایوان طلا شدم دیدم خدمه حرم از بانوان اند مردی نیست همه مخدراتن فرمود عمتون الان میاد یه پیرزنی داشت جارو می کرد دیدم مضجع شریف باز شد خلاصه خورشید عالم تاب طلوع کرد گرفتار استاد بندانی

حیا به گوشۀ ‌آن چشم مست منزل داشت وفا هزار فضیلت ز دوست در دل داشت به باغ فطرت ما آب نور پاشیدی زلال کوثر تو شوق خلقت از گِل داشت طلوع معجزۀ هر رسول نام تو بود خدا تو را به دل انبیاش نازل داشت مسیح دست تو از بس طبیب حاذق بود سلامت از تو امید شفای عاجل داشت رکوع شوق تو تنها زکات دادن نیست نمازت آیۀ رحمت برای سائل داشت کسی ز بعد تو دریای ایستاده ندید که چشم حیرت دل جستجوی ساحل داشت نگاه آینه‌ات غرق در تجلی بود که مثل فاطمه آیینه‌ای مقابل داشت به جز ولای تو ایمان قلب کامل نیست که غیر عاشق تو در بهشت داخل نیست طلوع می‌کند آن آفتاب گنبد تو ز سمت مشرقِ صبح‌آشنای مرقد تو به غیر نغمۀ «قد قامت» از منارۀ نور کجاست جلوه کند سروِ قدّ و قامت تو به راه‌های سما آشناتر از خاکی و عین مبدأ تو روشن است مقصد تو به رغم سورۀ انسان پیمبر نوری فرشته می‌چکد از خلقت مجرّد تو شگفت نیست کلامت طلوع معجزه است که جبرئیل نشسته به درس اَبجد تو تو را برای تولّد به خانه خوانده خدا شکاف کعبه نباشد به جز خوش آمد تو شکوه خشم خدا جلوه می‌کند بر خاک اگر به معرکه بارد نگاه ممتد تو چگونه جغد نفاق از قفس شود آزاد که می‌شود در خیبر اسیر در ید تو به فتنه ضربۀ تیغ تو بی‌عدد باشد اگر چه عالمی عمرو بن عبدود باشد من از طهارت اسم تو سیدرضا تحویلدار شب از ستاره برای تو جان به کف دارد کنار ساحل صبحت سحر صدف دارد ز مشرق آمده تا اوج آسمان خورشید هوای بوسه به گلدستۀ نجف دارد شکوهت از شرر اهل فتنه کم نشود مگر نه ساحل دریا همیشه کف دارد؟ از آن که قدر تو چون شام قدر پنهان ماند کتاب خاطره وصف «مع الأسف» دارد هنوز از لب شمشیرت آب می نوشد اگر زمین تو فرزند ناخلف دارد جهان فتنه اگر ماند نهروانیِ تو سپاه عزم تو لبیک صف به صف دارد ز حکم نافذ تو اقتدار می‌جوشد عدالت از لب این چشمه آب می‌نوشد من از طهارت اسم تو سیدرضا تحویلدار